تفاوت بین lz4 و gzip

دستور lz4 از یک ساختار خط فرمان شبیه، اما نه کاملاً یکسان با gzip(1) پشتیبانی میکند. تفاوتها عبارتند از:

• دستور lz4 به طور پیشفرض فقط یک فایل را فشرده میکند (گزینه -m را برای چند فایل ببینید).
• دستور lz4 file1 file2 به معنی فشردهسازی file1 درون file2 است.
• دستور lz4 file.lz4 به طور پیشفرض به حالت بازگشایی عمل میکند (برای اجبار به فشردهسازی از -z استفاده کنید).
• دستور lz4 فایلهای اصلی را حفظ میکند (گزینه --rm را برای حذف فایل مبدأ پس از اتمام ببینید).
• دستور lz4 آمار و وضعیت پیشرفت بلادرنگ را هنگام فشردهسازی یا بازگشایی یک فایل تکی نمایش میدهد (از -q برای بیسدا کردن آن استفاده کنید).
• هنگامی که مقصدی مشخص نشده باشد، نتیجه به خروجی ضمنی فرستاده میشود که به وضعیت stdout بستگی دارد. هنگامی که stdout کنسول ترمینال نباشد، به خروجی ضمنی تبدیل میشود. در غیر این صورت، اگر stdout ترمینال باشد، خروجی ضمنی برابر با filename.lz4 خواهد بود.
• تکیه بر خروجی ضمنی در اسکریپتها یک عمل نامناسب در نظر گرفته میشود زیرا محیط اسکریپت ممکن است تغییر کند. همواره در اسکریپتها از خروجی صریح استفاده کنید. گزینه -c تضمین میکند که خروجی حتماً stdout باشد. برعکس، مشخص کردن نام مقصد یا استفاده از -m تضمین میکند که خروجی به ترتیب نام مشخصشده یا filename.lz4 خواهد بود.

رفتارهای پیشفرض را میتوان با دستورات و گزینههای اختیاری زیر تغییر داد:

• گزینه lz4 -m امکان ارائه چندین نام فایل ورودی را فراهم میسازد که با پسوند .lz4 فشرده خواهند شد. اعلانهای پیشرفت به طور پیشفرض غیرفعال میشوند (از -v برای فعال کردن آنها استفاده کنید). رفتار این حالت شباهت بیشتری به خط فرمان gzip پیدا میکند، با این تفاوت اصلی که فایلهای منبع به طور پیشفرض نگهداری میشوند.
• به طور مشابه، lz4 -m -d میتواند چندین فایل با الگوی *.lz4 را بازگشایی کند.
• با استفاده از گزینه --rm میتوان پس از فشردهسازی یا بازگشایی موفق، فایلهای منبع را حذف کرد.
• در نتیجه، ترکیب lz4 -m --rm رفتاری بسیار نزدیکتر به رفتار gzip ارائه میدهد.

الحاق فایلهای lz4.

امکان الحاق و اتصال فایلهای .lz4 به همان شکل موجود وجود دارد. ابزار lz4 چنین فایلهایی را طوری بازگشایی میکند که گویی یک فایل واحد .lz4 بودهاند. برای مثال:

lz4 file1  > foo.lz4
lz4 file2 >> foo.lz4

در این صورت دستور lz4cat foo.lz4 معادل با cat file1 file2 خواهد بود.

الحاق دستورات کوتاه

در برخی موارد، گزینهها را میتوان با دستور کوتاه مانند -x یا دستور بلند مانند --long-word بیان کرد. دستورات کوتاه را میتوان با یکدیگر ترکیب کرد. برای مثال، -d -c معادل -dc است. دستورات طولانی را نمیتوان با هم ترکیب کرد و باید حتماً با یک فاصله از هم جدا شوند.

دستورات چندگانه

هنگامی که چندین دستور متناقض در یک خط فرمان صادر شوند، تنها آخرین دستور اعمال خواهد شد.

حالت عملیات

-z, --compress

فشردهسازی. این حالت عملیاتی پیشفرض است هنگامی که هیچ گزینه حالتی مشخص نشده باشد، هیچ حالت دیگری از نام دستور استنباط نشود (برای مثال، unlz4 به معنی --decompress است)، و نام فایل ورودی نیز حالتی را القا نکند (برای مثال، پسوند .lz4 به طور پیشفرض به معنی --decompress است). گزینه -z همچنین میتواند برای اجبار به فشردهسازی فایلی که قبلاً با پسوند .lz4 فشرده شده، استفاده شود.

-d, --decompress, --uncompress

بازگشایی و استخراج. در صورتی که فایل ورودی پسوند .lz4 داشته باشد نیز این حالت به عنوان عملیات پیشفرض در نظر گرفته میشود.

-t, --test

آزمایش سلامت فایلهای فشرده .lz4. دادههای خارجشده از حالت فشرده دور ریخته میشوند و هیچ فایلی ایجاد یا حذف نمیشود.

-b#

حالت بنچمارک (ارزیابی کارایی)، با استفاده از سطح فشردهسازی #.

--list

فهرست کردن اطلاعات فایلهای lz4.. برای دریافت اطلاعات دقیق درباره فایلهای دارای چندین فریم (Frame)، از گزینه -v استفاده کنید. گزینه --list به طور خودکار اصلاحکننده -m را فعال میکند.

اصلاح‌کننده‌های عملیات

-#

سطح فشردهسازی، که در آن # هر مقداری از ۱ تا ۱۲ است. مقادیر بالاتر، سرعت فشردهسازی را فدای نرخ فشردهسازی بیشتر میکنند. مقادیر بالای ۱۲ همانند ۱۲ رفتار میکنند. مقادیر پیشنهادی ۱ برای فشردهسازی سریع (پیشفرض) و ۹ برای فشردهسازی بالا است. موازنه میان سرعت و فشردهسازی بسته به دادههای ورودی تغییر میکند. سرعت بازگشایی در تمامی تنظیمات بسیار سریع باقی میماند.

--fast[=#]

تغییر به سطوح فشردهسازی فوقسریع. هرچه مقدار بالاتر باشد، سرعت فشردهسازی بیشتر شده و در ازای آن نرخ فشردهسازی کاهش مییابد. اگر =# تعیین نشود، مقدار پیشفرض 1 خواهد بود. این تنظیم سطح فشردهسازی را در صورتی که قبلاً تنظیمی انجام شده باشد بازنویسی میکند. به همین ترتیب اگر بعد از --fast یک سطح فشردهسازی دیگر تعیین شود، بر آن اولویت خواهد داشت.

--best

تنظیم بالاترین سطح فشردهسازی. معادل -12 است.

-T#, --threads=#

استفاده از # رشته پردازشی (Thread) برای فشردهسازی. هنگامی که 0 باشد یا مقداری ارائه نشود: به طور خودکار بر اساس تعداد هستههای پردازنده شناساییشده تعیین میشود.

--favor-decSpeed

تولید دادههای فشردهشده بهینه‌سازیشده برای سرعت بازگشایی. در نتیجه، دادههای فشرده اندکی حجیمتر خواهند بود (معمولاً حدود ۰٫۵٪)، در حالی که سرعت بازگشایی بسته به مورد استفاده ۵ تا ۲۰ درصد بهبود مییابد. این گزینه تنها در ترکیب با سطوح فشردهسازی بسیار بالا (۱۰ به بالا) کار میکند.

-D dictionaryName

فشردهسازی، بازگشایی یا ارزیابی با استفاده از فرهنگ واژگان dictionaryName. فشردهسازی و بازگشایی برای سازگاری باید از لغتنامه یکسانی استفاده کنند. استفاده از لغتنامه متفاوت در هنگام بازگشایی یا با خطای بازگشایی متوقف میشود یا خطای چکسام ایجاد میکند.

-f, --[no-]force

این گزینه چندین اثر دارد:

اگر فایل مقصد از قبل موجود باشد، بدون پرسش آن را رونویسی میکند.

هنگامی که به همراه --decompress استفاده شود و lz4 نتواند نوع فایل مبدأ را تشخیص دهد، فایل مبدأ را بدون تغییر به خروجی استاندارد هدایت میکند. این به lz4cat --force اجازه میدهد تا همانند دستور cat(1) برای فایلهایی که با lz4 فشرده نشدهاند رفتار کند.

-c, --stdout, --to-stdout

اجبار به نوشتن در خروجی استاندارد، حتی اگر مقصد کنسول ترمینال باشد.

-m, --multiple

فایلهای ورودی چندگانه. پسوند .lz4 به انتهای نام فایلهای فشرده افزوده میشود. این حالت همچنین سطح اعلانها را کاهش میدهد. همچنین برای فهرست کردن چندین فایل قابل استفاده است. رفتار lz4 -m معادل gzip -k است (فایلهای منبع را به طور پیشفرض حفظ میکند).

-r

پیمایش بازگشتی روی دایرکتوریها. این حالت همچنین گزینه -m (فایلهای ورودی چندگانه) را به طور خودکار فعال میکند.

-B#

اندازه بلوک [۴-۷] (پیشفرض: ۷)
-B4= ۶۴ کیلوبایت ؛ -B5= ۲۵۶ کیلوبایت ؛ -B6= ۱ مگابایت ؛ -B7= ۴ مگابایت

-BI

تولید بلوکهای مستقل (پیشفرض)

-BD

وابستگی بلوکها به بلوکهای پیشین (بهبود نرخ فشردهسازی، که در بلوکهای کوچک ملموستر است)

-BX

تولید چکسام بلوکها (پیشفرض: غیرفعال)

--[no-]frame-crc

انتخاب چکسام فریم (پیشفرض: فعال)

--no-crc

غیرفعال کردن هر دو چکسام فریم و بلوک

--[no-]content-size

درج اندازه اصلی در هدر (پیشفرض: بدون درج اندازه)
نکته: این گزینه تنها زمانی فعال میشود که اندازه اصلی فایل قابل تعیین باشد (یعنی برای یک فایل). با منابع ورودی با اندازه ناشناخته مانند ورودی استاندارد (stdin) یا پایپ کار نخواهد کرد.

--[no-]sparse

پشتیبانی از حالت فایل اسپارس (پیشفرض: برای فایل فعال، برای خروجی استاندارد غیرفعال)

-l

استفاده از قالب موروثی و قدیمی Legacy (معمولاً برای فشردهسازی کرنل لینوکس)
نکته: گزینه -l با گزینه‌های -m (--multiple) و -r سازگار نیست.

سایر گزینه‌ها

-v, --verbose

حالت با جزئیات کامل (Verbose)

-q, --quiet

حذف هشدارها و آمارهای بلادرنگ؛ تعیین دو بار برای نادیده گرفتن خطاها نیز به کار میرود.

-h, -H, --help

نمایش راهنما / راهنمای تفصیلی و خروج

-V, --version

نمایش شماره نسخه و خروج

-k, --keep

حفظ فایلهای مبدأ (رفتار پیشفرض)

--rm

حذف فایلهای مبدأ پس از فشردهسازی یا بازگشایی موفقیتآمیز

--

در نظر گرفتن تمام آرگومانهای بعدی به عنوان نام فایل

حالت ارزیابی عملکرد (Benchmark mode)

-b#

ارزیابی عملکرد فایل(ها) با استفاده از سطح فشردهسازی #

-e#

ارزیابی عملکرد چندین سطح فشردهسازی، از b# تا e# (به طور فراگیر)

-i#

حداقل زمان ارزیابی به ثانیه [۱-۹] (پیشفرض: ۳)

متغیرهای محیطی (Environment Variables)

امکان ارسال برخی پارامترها به lz4 از طریق متغیرهای محیطی وجود دارد. این ویژگی در شرایطی کاربرد دارد که فراخوانی lz4 مشخص است (مثلاً از درون یک اسکریپت)، اما روشی برای ارسال مستقیم پارامترها جهت اثرگذاری بر نشست فشردهسازی وجود ندارد. متغیر محیطی اولویت بالاتری نسبت به پیشفرض فایل اجرایی دارد، اما اولویت آن پایینتر از گزینههای واردشده در خط فرمان زمان اجرا است. هنگامی که به صورت متغیرهای محیطی سراسری تنظیم شوند، روشی مناسب برای اعمال مقادیر پیشفرض سفارشی متفاوت از تنظیمات خود برنامه هستند.

LZ4_CLEVEL

تعیین سطح فشردهسازی پیشفرض که lz4 در صورت عدم تعیین در خط فرمان از آن استفاده میکند. پیشفرض فایل اجرایی عموماً 1 است.

LZ4_NBWORKERS

تعیین تعداد پیشفرض رشتهها (Thread) که lz4 برای فشردهسازی استفاده میکند. پیشفرض فایل اجرایی معمولاً 0 است که به معنی تشخیص خودکار بر اساس پردازنده محلی است. این قابلیت تنها زمانی فعال است که lz4 با پشتیبانی از چندرشتگی کامپایل شده باشد. حداکثر تعداد رشتهها با LZ4_NBWORKERS_MAX (پیشفرض 200) محدود شده است.