الحاق فایل‌های .zst (Concatenation with .zst Files)

امکان الحاق چند فایل .zst به یکدیگر وجود دارد. zstd چنین فایل تجمیع‌شده‌ای را طوری از حالت فشرده خارج می‌کند که گویی یک تک‌فایل .zst بوده است.

پسوندهای عدد صحیح و مقادیر ویژه (Integer Suffixes and Special Values)

در بیشتر جاهایی که یک آرگومان از نوع عدد صحیح مورد انتظار است، یک پسوند اختیاری برای نمایش آسان اعداد صحیح بزرگ پشتیبانی می‌شود. نباید هیچ فاصله‌ای بین عدد صحیح و پسوند وجود داشته باشد.

KiB

ضرب عدد صحیح در ۱,۰۲۴ (2\^10). پسوندهای Ki، K و KB به عنوان مترادف‌های KiB پذیرفته می‌شوند.

MiB

ضرب عدد صحیح در ۱,۰۴۸,۵۷۶ (2\^20). پسوندهای Mi، M و MB به عنوان مترادف‌های MiB پذیرفته می‌شوند.

حالت عملیات (Operation Mode)

اگر چندین گزینه حالت عملیات داده شود، آخرین مورد اعمال می‌شود.

-z, --compress

فشرده‌سازی. این حالت پیش‌فرض عملیات است وقتی هیچ گزینه حالتی مشخص نشده باشد و هیچ حالت عملیاتی دیگری از نام دستور استنباط نشود (برای مثال، unzstd به معنای --decompress است).

-d, --decompress, --uncompress

بازگشایی (خروج از حالت فشرده).

-t, --test

آزمایش یکپارچگی fileهای فشرده‌شده. این گزینه معادل --decompress --stdout > /dev/null است، داده‌های بازگشایی‌شده دور ریخته می‌شوند و برای بررسی خطاها چک‌سام (checksum) می‌شوند. هیچ فایلی ایجاد یا حذف نمی‌شود.

-b#

ارزیابی کارایی (بنچمارک) فایل(ها) با استفاده از سطح فشرده‌سازی #. برای شرح این عملیات، بخش BENCHMARK را در زیر ببینید.

--train FILES

استفاده از FILES به عنوان مجموعه آموزشی برای ساخت یک لغت‌نامه. مجموعه آموزشی باید حاوی فایل‌های کوچک زیادی باشد (> ۱۰۰). برای شرح این عملیات، بخش DICTIONARY BUILDER را در زیر ببینید.

-l, --list

نمایش اطلاعات مربوط به یک فایل فشرده‌شده با zstd، مانند اندازه، نسبت فشرده‌سازی و چک‌سام. ممکن است برخی از این فیلدها در دسترس نباشند. خروجی این دستور می‌تواند با اصلاح‌کننده -v گسترش یابد.

اصلاح‌کننده‌های عملیات (Operation Modifiers)

○

-#: انتخاب سطح فشرده‌سازی # [1-19] (پیش‌فرض: 3)

○

--ultra: باز کردن قفل سطوح فشرده‌سازی بالای ۲۰ به بالا (حداکثر ۲۲)، با مصرف حافظه بسیار بیشتر. توجه داشته باشید که هنگام استفاده از این سطوح، بازگشایی نیز به حافظه بیشتری نیاز خواهد داشت.

○

--fast[=#]: تغییر به سطوح فشرده‌سازی فوق‌العاده سریع. اگر =# مشخص نشده باشد، مقدار پیش‌فرض 1 خواهد بود. هرچه مقدار بالاتر باشد، سرعت فشرده‌سازی بیشتر می‌شود، البته با فدا کردن مقداری از نسبت فشرده‌سازی. این تنظیم سطح فشرده‌سازی قبلی را (در صورت تعیین) بازنویسی می‌کند. به‌طور مشابه، اگر پس از --fast سطح فشرده‌سازی تعیین شود، جایگزین آن خواهد شد.

○

-T#, --threads=#: فشرده‌سازی با استفاده از # ریسه کاری (پیش‌فرض: 1). اگر # برابر با 0 باشد، تلاش می‌کند تعداد هسته‌های فیزیکی CPU را شناسایی کرده و به کار گیرد. در تمام موارد، تعداد ریسه‌ها محدود به ZSTDMT_NBWORKERS_MAX است که در حالت ۳۲-بیتی برابر با ۶۴ و برای محیط‌های ۶۴-بیتی برابر با ۲۵۶ است. اگر zstd بدون پشتیبانی از چندریسه‌ای کامپایل شده باشد، این اصلاح‌کننده هیچ اثری نخواهد داشت.

○

--single-thread: استفاده از یک تک‌ریسه برای هر دو عملیات ورودی/خروجی و فشرده‌سازی. از آنجا که فشرده‌سازی با ورودی/خروجی سریالی می‌شود، این حالت ممکن است کمی کندتر باشد. حالت تک‌ریسه با مصرف حافظه به‌طور قابل‌توجهی کمتر مشخص می‌شود که می‌تواند برای سیستم‌هایی با مقدار حافظه محدود، مانند سیستم‌های ۳۲-بیتی، مفید باشد.

نکته ۱: این حالت تنها حالت موجود در صورت غیرفعال بودن پشتیبانی از چندریسه‌ای است.

نکته ۲: این حالت با -T1 تفاوت دارد، که یک ریسه فشرده‌سازی را به صورت موازی با ورودی/خروجی اجرا می‌کند. نتیجه نهایی فشرده‌شده نیز کمی با -T1 متفاوت است.

○

--auto-threads={physical,logical} (پیش‌فرض: physical): هنگام استفاده از تعداد ریسه‌های پیش‌فرض از طریق -T0، پیش‌فرض را بر اساس تعداد هسته‌های شناسایی‌شده فیزیکی یا منطقی انتخاب می‌کند.

○

--adapt[=min=#,max=#]: ابزار zstd سطح فشرده‌سازی را به‌طور پویا با شرایط احساس‌شده ورودی/خروجی تطبیق می‌دهد. تطبیق سطح فشرده‌سازی را می‌توان با استفاده از دستور -v به‌صورت زنده مشاهده کرد. تطبیق می‌تواند بین سطوح مشخص‌شده min و max محدود شود. این ویژگی در صورت ترکیب با چندریسه‌ای و حالت --long کار می‌کند. با --single-thread کار نمی‌کند. اندازه پنجره را به‌طور پیش‌فرض روی 8 MiB تنظیم می‌کند (می‌توان آن را به‌صورت دستی تغییر داد، wlog را ببینید). به دلیل ماهیت پرنوسان تطبیق پویا، نتیجه فشرده‌شده قابل بازتولید یکسان نیست.

نکته: در زمان نگارش این مستند، --adapt هنگام ترکیب با چندین ریسه کاری (>=2) ممکن است در سرعت پایین متوقف بماند.

○

--long[=#]: فعال‌سازی تطابق فاصله‌دور با windowLog به اندازه #؛ اگر # مشخص نباشد مقدار پیش‌فرض 27 خواهد بود. این گزینه اندازه پنجره (windowLog) و مصرف حافظه را برای هر دو ابزار فشرده‌ساز و بازگشا افزایش می‌دهد. این تنظیم برای بهبود نسبت فشرده‌سازی در فایل‌هایی با تطابق‌های طولانی در فواصل زیاد طراحی شده است.

نکته: اگر windowLog بزرگتر از ۲۷ تنظیم شود، باید --long=windowLog یا --memory=windowSize به بازگشا ارسال شود.

○

-D DICT: استفاده از DICT به عنوان لغت‌نامه برای فشرده‌سازی یا بازگشایی FILE(ها)

○

--patch-from FILE: تعیین فایلی که به عنوان نقطه مرجع برای موتور تفاضلی (diff) در zstd استفاده می‌شود. این در عمل همان فشرده‌سازی مبتنی بر لغت‌نامه با گزینش مناسب پارامترهاست، به این صورت که windowSize > srcSize باشد.

نکته: نمی‌توان از این گزینه و -D به‌طور هم‌زمان استفاده کرد.

نکته: اگر chainLog < fileLog باشد، حالت --long به‌طور خودکار فعال خواهد شد (fileLog همان windowLog مورد نیاز برای پوشش کل فایل است). شما می‌توانید آن را به‌صورت دستی نیز اجبار کنید.

نکته: برای تمامی سطوح، می‌توانید از --patch-from در حالت --single-thread استفاده کنید تا نسبت فشرده‌سازی را به بهای کاهش سرعت بهبود بخشید.

نکته: برای سطح ۱۹، می‌توانید با مشخص کردن مقداری بزرگ (مثلاً 4096) برای --zstd=targetLength= و تنظیم یک --zstd=chainLog= بزرگ، نسبت فشرده‌سازی بیشتری را به بهای کاهش سرعت به دست آورید.

○

--rsyncable: ابزار zstd وضعیت فشرده‌سازی را به‌صورت دوره‌ای همگام‌سازی می‌کند تا فایل فشرده‌شده برای rsync مناسب‌تر باشد. تأثیر این گزینه بر نسبت فشرده‌سازی ناچیز است، و سطوح فشرده‌سازی سریع‌تر افت اندکی در سرعت فشرده‌سازی خواهند داشت. این ویژگی با --single-thread کار نمی‌کند. احتمالاً تمایلی به استفاده از آن با حالت دامنه طولانی نخواهید داشت، زیرا کارایی نقاط همگام‌سازی را کاهش می‌دهد، اما بسته به شرایط شما ممکن است نتایج متفاوت باشد.

○

-C, --[no-]check: افزودن بررسی یکپارچگی محاسبه‌شده از داده‌های فشرده‌نشده (پیش‌فرض: فعال)

○

--[no-]content-size: فعال/غیرفعال کردن قرار گرفتن اندازه اصلی فایل در سربرگ فایل فشرده‌شده. گزینه پیش‌فرض --content-size است (به این معنی که اندازه اصلی در سربرگ قرار خواهد گرفت).

○

--no-dictID: شناسه لغت‌نامه را در سربرگ فریم ذخیره نمی‌کند (فشرده‌سازی با لغت‌نامه). رمزگشا باید به دانش ضمنی درباره لغت‌نامه مورد استفاده تکیه کند و قادر به بررسی درستی آن نخواهد بود.

○

-M#, --memory=#: تنظیم محدودیت مصرف حافظه. به‌طور پیش‌فرض، zstd مقدار 128 MiB را برای بازگشایی به عنوان حداکثر میزان حافظه‌ای که بازگشا مجاز به استفاده از آن است در نظر می‌گیرد، اما در صورت نیاز می‌توانید آن را به‌طور دستی در هر جهت تغییر دهید (یعنی افزایش یا کاهش دهید).

این گزینه همچنین هنگام فشرده‌سازی در صورت استفاده با --patch-from= به کار می‌رود. در این حالت، این پارامتر حداکثر اندازه مجاز برای یک لغت‌نامه را بازنویسی می‌کند (128 MiB).

علاوه بر این، می‌تواند برای محدود کردن حافظه در آموزش لغت‌نامه استفاده شود. این پارامتر حد مجاز پیش‌فرض ۲ گیگابایت را بازنویسی می‌کند. zstd نمونه‌های آموزشی را تا سقف حد حافظه بارگذاری کرده و باقی‌مانده را نادیده می‌گیرد.

○

--stream-size=#: تعیین اندازه تعهدشده منبع برای ورودی حاصل از یک جریان. این مقدار باید دقیق باشد، چرا که در سربرگ فریم تولیدشده گنجانده خواهد شد. اندازه نادرست جریان موجب بروز خطا می‌شود. این اطلاعات برای بهینه‌سازی بهتر پارامترهای فشرده‌سازی استفاده خواهد شد و به فشرده‌سازی بهتر و بالقوه سریع‌تر، به‌ویژه برای اندازه‌های منبع کوچک‌تر، می‌انجامد.

○

--size-hint=#: هنگام کار با ورودی حاصل از یک جریان، zstd باید برای بهینه‌سازی پارامترهای فشرده‌سازی تخمین بزند که اندازه منبع چقدر خواهد بود. اگر اندازه جریان نسبتاً کوچک باشد، این تخمین ممکن است ضعیف باشد و به نسبت فشرده‌سازی بالاتر از حد انتظار بیانجامد. این قابلیت امکان کنترل تخمین را در صورت نیاز فراهم می‌کند. تخمین دقیق منجر به نسبت‌های فشرده‌سازی بهتری می‌شود. بیش‌برآوردها منجر به افت جزئی در نسبت فشرده‌سازی می‌شوند، در حالی که کم‌برآوردها ممکن است افت چشمگیری ایجاد کنند.

○

-o FILE: ذخیره نتیجه در FILE.

○

-f, --force: غیرفعال کردن بررسی‌های ورودی و خروجی. اجازه بازنویسی روی فایل‌های موجود، ورودی از کنسول، خروجی به stdout، کار روی پیوندها، دستگاه‌های بلوکی و غیره را می‌دهد. در طول بازگشایی و زمانی که مقصد خروجی stdout باشد، قالب‌های ناشناخته را دست‌نخورده عبور می‌دهد.

○

-c, --stdout: نوشتن در خروجی استاندارد (حتی اگر کنسول باشد)؛ نگه‌داشتن فایل‌های اصلی بدون تغییر.

○

--[no-]sparse: فعال/غیرفعال کردن پشتیبانی از فایل‌های پراکنده (sparse) در سیستم‌فایل، برای کاهش حجم اشغالی فایل‌های حاوی صفرهای زیاد روی دیسک. ایجاد فایل‌های پراکنده می‌تواند با کاهش میزان ورودی/خروجی دیسک، در فضای دیسک صرفه‌جویی کرده و بازگشایی را سرعت بخشد. پیش‌فرض: هنگامی که خروجی در یک فایل است فعال، و زمانی که خروجی stdout است غیرفعال است. این تنظیم پیش‌فرض را بازنویسی کرده و می‌تواند حالت پراکنده را روی stdout اجبار کند.

○

--[no-]pass-through: فعال/غیرفعال کردن عبور دادن فایل‌های فشرده‌نشده به‌صورت دست‌نخورده. در حین بازگشایی زمانی که عبور مستقیم فعال باشد، قالب‌های ناشناخته به‌همان صورت از ورودی به خروجی کپی می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض، عبور مستقیم زمانی رخ می‌دهد که مقصد خروجی stdout بوده و گزینه اجبار (-f) تنظیم شده باشد.

○

--rm: حذف فایل(های) منبع پس از فشرده‌سازی یا بازگشایی موفق. اگر خروجی stdout باشد، این گزینه بدون هشدار نادیده گرفته می‌شود. اگر در ترکیب با -o استفاده شود، از آنجا که عملیاتی مخرب است اعلان تاییدی را نمایش می‌دهد (که با -f می‌توان آن را بی‌صدا کرد).

○

-k, --keep: نگه‌داشتن فایل(های) منبع پس از فشرده‌سازی یا بازگشایی موفق. این رفتار پیش‌فرض است.

○

-r: عمل بازگشتی روی دایرکتوری‌ها. تمامی فایل‌های موجود در دایرکتوری نام‌برده و کلیه زیردایرکتوری‌های آن را انتخاب می‌کند. این گزینه هم برای کاهش تایپ در خط فرمان و هم برای دور زدن محدودیت‌های گسترش پوسته هنگامی که تعداد فایل‌ها بسیار زیاد است و نام‌گذاری آن‌ها از حداکثر اندازه یک خط فرمان فراتر می‌رود، مفید است.

○

--filelist FILE: خواندن فهرست فایل‌های قابل پردازش به عنوان محتوا از FILE. قالب آن با خروجی ls سازگار است، همراه با یک فایل در هر خط.

○

--output-dir-flat DIR: فایل‌های حاصل به جای همان دایرکتوری فایل مبدأ، در دایرکتوری مقصد DIR ذخیره می‌شوند. توجه داشته باشید اگر چند فایل از دایرکتوری‌های مختلف دارای نام یکسانی شوند، این گزینه می‌تواند مشکلات تداخل نام ایجاد کند. حل تداخل تضمین می‌کند که اولین فایل با یک نام مشخص در DIR باقی بماند، در حالی که در ترکیب با -f، آخرین فایل به جای آن قرار خواهد گرفت.

○

--output-dir-mirror DIR: مشابه با --output-dir-flat، فایل‌های خروجی در زیر دایرکتوری مقصد DIR ذخیره می‌شوند، اما این گزینه سلسله‌مراتب دایرکتوری ورودی را در DIR خروجی بازتولید می‌کند.

اگر دایرکتوری ورودی شامل «..» باشد، فایل‌های موجود در این دایرکتوری نادیده گرفته خواهند شد. اگر دایرکتوری ورودی یک دایرکتوری مطلق باشد (مانند «/var/tmp/abc»)، در مسیر «output-dir/var/tmp/abc» ذخیره خواهد شد. اگر چندین فایل یا دایرکتوری ورودی وجود داشته باشد، حل تداخل نام از همان قوانین --output-dir-flat پیروی خواهد کرد.

○

--format=FORMAT: فشرده‌سازی و بازگشایی در سایر فرمت‌ها. در صورت کامپایل با پشتیبانی مربوطه، zstd می‌تواند به یا از فرمت‌های الگوریتم‌های دیگر فشرده‌سازی عمل فشرده‌سازی یا بازگشایی را انجام دهد. گزینه‌های احتمالاً موجود عبارتند از zstd، gzip، xz، lzma و lz4. اگر هیچ فرمتی مشخص نشود، zstd پیش‌فرض خواهد بود.

○

-h/-H, --help: نمایش راهنما/راهنمای مفصل و خروج

○

-V, --version: نمایش شماره نسخه و خروج. پیشرفته: -vV فرمت‌های پشتیبانی‌شده را نیز نمایش می‌دهد. -vvV پشتیبانی POSIX را نیز نمایش می‌دهد. -q فقط شماره نسخه را نمایش می‌دهد که برای خواندن ماشینی مناسب است.

○

-v, --verbose: حالت پرگو، نمایش اطلاعات بیشتر

○

-q, --quiet: فرونشاندن هشدارها، تعامل‌پذیری و اعلانات. برای فرونشاندن خطاها نیز آن را دو بار مشخص کنید.

○

--no-progress: عدم نمایش نوار پیشرفت، اما حفظ سایر پیام‌ها.

○

--show-default-cparams: نمایش پارامترهای پیش‌فرض فشرده‌سازی که بر اساس سطح فشرده‌سازی ارائه‌شده و اندازه ورودی، برای یک فایل ورودی مشخص استفاده خواهند شد. اگر فایل ارائه‌شده یک فایل معمولی نباشد (مانند یک لوله یا pipe)، این پرچم پارامترهای استفاده‌شده برای ورودی‌های با اندازه ناشناخته را خروجی می‌دهد.

○

--: تمامی آرگومان‌های پس از -- به عنوان فایل در نظر گرفته می‌شوند

اصلاح‌کننده‌های عملیات gzip (gzip Operation Modifiers)

هنگام فراخوانی از طریق پیوند نمادین gzip، ابزار zstd از گزینه‌های بیشتری پشتیبانی می‌کند که هدف آن‌ها تقلید رفتار gzip است:

-n, --no-name

عدم ذخیره نام اصلی فایل و برچسب‌های زمانی هنگام فشرده‌سازی یک فایل. این رفتار پیش‌فرض است و بنابراین یک عملیات بی‌اثر (no-op) محسوب می‌شود.

--best

نام مستعار برای گزینه -9.

متغیرهای محیطی (Environment Variables)

به‌کارگیری متغیرهای محیطی برای تنظیم پارامترها دارای پیامدهای امنیتی است. بنابراین، این مسیر به‌طور عمدی محدود شده است. در حال حاضر فقط از ZSTD_CLEVEL و ZSTD_NBTHREADS پشتیبانی می‌شود. آن‌ها به‌ترتیب سطح فشرده‌سازی و تعداد ریسه‌های مورد استفاده در حین فشرده‌سازی را تنظیم می‌کنند.

متغیر ZSTD_CLEVEL می‌تواند برای تنظیم سطح بین ۱ و ۱۹ (محدوده «عادی») استفاده شود. اگر مقدار ZSTD_CLEVEL یک عدد صحیح معتبر نباشد، همراه با یک پیام هشدار نادیده گرفته خواهد شد. ZSTD_CLEVEL صرفاً جایگزین سطح فشرده‌سازی پیش‌فرض (3) می‌شود.

متغیر ZSTD_NBTHREADS می‌تواند برای تعیین تعداد ریسه‌هایی که zstd در طول فشرده‌سازی تلاش خواهد کرد استفاده کند، به کار رود. اگر مقدار ZSTD_NBTHREADS یک عدد صحیح بدون علامت معتبر نباشد، همراه با یک پیام هشدار نادیده گرفته خواهد شد. ZSTD_NBTHREADS دارای مقدار پیش‌فرض (1) است و حداکثر به ZSTDMT_NBWORKERS_MAX==200 محدود می‌شود. برای اینکه این متغیر اثرگذار باشد، zstd باید با پشتیبانی از چندریسه‌ای کامپایل شده باشد.

هر دوی آن‌ها می‌توانند توسط آرگومان‌های متناظر در خط فرمان بازنویسی شوند: -# برای سطح فشرده‌سازی و -T# برای تعداد ریسه‌های فشرده‌سازی.

--zstd[=options]:

ابزار zstd تعداد ۲۲ سطح فشرده‌سازی منظم از پیش تعریف‌شده به‌علاوه سطوح سریع را فراهم می‌کند. این سطح فشرده‌سازی در داخل برنامه به تعدادی از پارامترهای خاص ترجمه می‌شود که در واقع رفتار فشرده‌ساز را کنترل می‌کنند. (می‌توانید نتیجه این تبدیل را با --show-default-cparams مشاهده کنید.) این پارامترهای خاص را می‌توان با گزینه‌های پیشرفته فشرده‌سازی بازنویسی کرد. گزینه‌ها (options) به صورت فهرستی جداشده با ویرگول ارائه می‌شوند. شما می‌توانید تنها گزینه‌هایی را که می‌خواهید تغییر دهید مشخص نمایید و باقی مقادیر از سطح فشرده‌سازی انتخاب‌شده یا پیش‌فرض گرفته خواهند شد. فهرست گزینه‌های (options) موجود:

strategy=strat, strat=strat

تعیین راهبرد (استراتژی) مورد استفاده توسط موتور یابنده تطابق (match finder).

تعداد ۹ راهبرد وجود دارد که از ۱ تا ۹ شماره‌گذاری شده‌اند، از سریع‌ترین به قوی‌ترین: 1=ZSTD_fast، 2=ZSTD_dfast، 3=ZSTD_greedy، 4=ZSTD_lazy، 5=ZSTD_lazy2، 6=ZSTD_btlazy2، 7=ZSTD_btopt، 8=ZSTD_btultra، 9=ZSTD_btultra2.

windowLog=wlog, wlog=wlog

تعیین حداکثر تعداد بیت‌ها برای فاصله تطابق.

تعداد بیت‌های بالاتر شانس یافتن یک تطابق را افزایش می‌دهد که معمولاً نسبت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشد. همچنین نیازهای حافظه را برای فشرده‌ساز و بازگشا افزایش می‌دهد. حداقل wlog برابر با 10 (1 KiB) و حداکثر آن 30 (1 GiB) در پلتفرم‌های ۳۲-بیتی و 31 (2 GiB) در پلتفرم‌های ۶۴-بیتی است.

نکته: اگر windowLog بزرگتر از ۲۷ تنظیم شود، باید --long=windowLog یا --memory=windowSize به بازگشا ارسال شود.

hashLog=hlog, hlog=hlog

تعیین حداکثر تعداد بیت‌ها برای جدول هش.

جدول‌های هش بزرگ‌تر برخورد کمتری ایجاد می‌کنند که معمولاً فشرده‌سازی را سریع‌تر می‌سازد، اما در طول فشرده‌سازی به حافظه بیشتری نیاز دارد.

حداقل hlog برابر با 6 (64 مدخل / 256 B) و حداکثر آن 30 (1B مدخل / 4 GiB) است.

chainLog=clog, clog=clog

تعیین حداکثر تعداد بیت‌ها برای ساختار جستجوی ثانویه، که شکل آن به strategy انتخابی بستگی دارد.

تعداد بیت‌های بالاتر شانس یافتن یک تطابق را افزایش می‌دهد که معمولاً نسبت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشد. همچنین سرعت فشرده‌سازی را کاهش داده و نیازهای حافظه برای فشرده‌سازی را افزایش می‌دهد. این گزینه برای راهبرد ZSTD_fast strategy که تنها دارای جدول هش اولیه است، نادیده گرفته می‌شود.

حداقل clog برابر با 6 (64 مدخل / 256 B) و حداکثر آن 29 (512M مدخل / 2 GiB) در پلتفرم‌های ۳۲-بیتی و 30 (1B مدخل / 4 GiB) در پلتفرم‌های ۶۴-بیتی است.

searchLog=slog, slog=slog

تعیین حداکثر تعداد جستجوها در یک زنجیره هش یا درخت دودویی در مقیاس لگاریتمی.

جستجوهای بیشتر شانس یافتن تطابق را افزایش می‌دهد که معمولاً نسبت فشرده‌سازی را بالا می‌برد اما سرعت فشرده‌سازی را کاهش می‌دهد.

حداقل slog برابر با 1 و حداکثر آن برابر با ´windowLog´ - 1 است.

minMatch=mml, mml=mml

تعیین حداقل طول جستجوشده برای یک تطابق در جدول هش.

طول‌های جستجوی بزرگ‌تر معمولاً نسبت فشرده‌سازی را کاهش می‌دهند اما سرعت بازگشایی را بهبود می‌بخشند.

حداقل mml برابر با 3 و حداکثر آن 7 است.

targetLength=tlen, tlen=tlen

تأثیر این فیلد بسته به راهبرد انتخاب‌شده متفاوت است.

برای ZSTD_btopt، ZSTD_btultra و ZSTD_btultra2، این فیلد حداقل طول تطابقی را مشخص می‌کند که باعث می‌شود یابنده تطابق از جستجوی بیشتر دست بکشد. یک targetLength بزرگ‌تر معمولاً نسبت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشد اما سرعت فشرده‌سازی را کاهش می‌دهد.

برای ZSTD_fast، اگر بزرگ‌تر از ۰ باشد، حالت فوق‌العاده سریع را فعال می‌کند. این مقدار نشان‌دهنده مقدار داده نادیده‌گرفته‌شده میان نمونه‌برداری تطابق است. تأثیر آن معکوس است: یک targetLength بزرگ‌تر سرعت فشرده‌سازی را افزایش می‌دهد اما نسبت فشرده‌سازی را کم می‌کند.

برای تمام راهبردهای دیگر، این فیلد هیچ تأثیری ندارد.

حداقل tlen برابر با 0 و حداکثر آن 128 KiB است.

overlapLog=ovlog, ovlog=ovlog

تعیین overlapSize، میزان داده‌ای که مجدداً از کار قبلی بارگذاری می‌شود. این پارامتر تنها زمانی در دسترس است که چندریسه‌ای فعال باشد. بارگذاری مجدد داده بیشتر نسبت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشد، اما سرعت را کاهش می‌دهد.

حداقل ovlog برابر با 0 و حداکثر آن 9 است. مقدار 1 به معنای «عدم هم‌پوشانی» و در نتیجه کارهای کاملاً مستقل است. مقدار 9 به معنای «هم‌پوشانی کامل» است، یعنی حداکثر تا اندازه windowSize از کار قبلی مجدداً بارگذاری می‌شود. کاهش ۱ واحد از ovlog مقدار بازبارگذاری‌شده را با ضریب ۲ کاهش می‌دهد. برای مثال، 8 به معنای «windowSize/2» و 6 به معنای «windowSize/8» است. مقدار 0 خاص است و به معنای «پیش‌فرض» می‌باشد: ovlog به‌طور خودکار توسط zstd تعیین می‌شود؛ در این حالت بسته به strat انتخاب‌شده، ovlog از 6 تا 9 متغیر خواهد بود.

ldmHashLog=lhlog, lhlog=lhlog

تعیین حداکثر اندازه برای جدول هش مورد استفاده جهت تطابق فاصله‌دور.

این گزینه نادیده گرفته می‌شود مگر اینکه تطابق فاصله‌دور فعال باشد.

جدول‌های هش بزرگ‌تر معمولاً نسبت فشرده‌سازی را به قیمت مصرف حافظه بیشتر هنگام فشرده‌سازی و کاهش سرعت فشرده‌سازی بهبود می‌بخشند.

حداقل lhlog برابر با 6 و حداکثر آن 30 است (پیش‌فرض: 20).

ldmMinMatch=lmml, lmml=lmml

تعیین حداقل طول جستجوشده یک تطابق برای تطابق فاصله‌دور.

این گزینه نادیده گرفته می‌شود مگر اینکه تطابق فاصله‌دور فعال باشد.

مقادیر بزرگ‌تر یا بسیار کوچک معمولاً نسبت فشرده‌سازی را کاهش می‌دهند.

حداقل lmml برابر با 4 و حداکثر آن 4096 است (پیش‌فرض: 64).

ldmBucketSizeLog=lblog, lblog=lblog

تعیین اندازه هر باکت برای جدول هش مورد استفاده در تطابق فاصله‌دور.

این گزینه نادیده گرفته می‌شود مگر اینکه تطابق فاصله‌دور فعال باشد.

اندازه‌های بزرگ‌تر باکت تفکیک برخورد را بهبود می‌بخشند، اما سرعت فشرده‌سازی را کاهش می‌دهند.

حداقل lblog برابر با 1 و حداکثر آن 8 است (پیش‌فرض: 3).

ldmHashRateLog=lhrlog, lhrlog=lhrlog

تعیین بسامد درج مدخل‌ها در جدول هش تطابق فاصله‌دور.

این گزینه نادیده گرفته می‌شود مگر اینکه تطابق فاصله‌دور فعال باشد.

مقادیر بزرگ‌تر سرعت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشند. انحراف زیاد از مقدار پیش‌فرض احتمالاً به کاهش نسبت فشرده‌سازی منجر خواهد شد.

مقدار پیش‌فرض wlog - lhlog است.

مثال (Example)

پارامترهای زیر گزینه‌های پیشرفته فشرده‌سازی را برای فایل‌های بزرگ‌تر از 256 KB روی مقداری مشابه با سطح از پیش تعریف‌شده ۱۹ تنظیم می‌کند:

--zstd=wlog=23,clog=23,hlog=22,slog=6,mml=3,tlen=48,strat=6