.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el .ds Aq '
.TH decasify 1 "سپتامبر 2026" "decasify" "دستورات کاربر"
.SH "نام (NAME)"
decasify \- تبدیل رشته‌های متنی به حالت‌های دیگر حروف (case) طبق مجموعه قوانین محلی (locale)
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
\fBdecasify\fR [\fB\-l\fR|\fB\-\-locale\fR] [\fB\-c\fR|\fB\-\-case\fR] [\fB\-s\fR|\fB\-\-style\fR] [\fB\-O\fR|\fB\-\-overrides\fR] [\fB\-h\fR|\fB\-\-help\fR] [\fIINPUT\fR]
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
تبدیل رشته‌های متنی به حالت‌های دیگر حروف مطابق با مجموعه قوانین خاص محلی (locale).
.PP
می‌تواند ورودی را در هر زبان پشتیبانی‌شده از هر حالتی از حروف به هر حالت دیگری تبدیل کند.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.TP
\fB\-l\fR, \fB\-\-locale\fR \fI<LOCALE>\fR [پیش‌فرض: en]
تنظیمات محلی (locale) متن ورودی
.sp
برای مشخص کردن پردازش‌های وابسته به زبان استفاده می‌شود. این می‌تواند بر نحوه تبدیل نویسه‌های منفرد یونیکد به حالت‌های دیگر حروف و همچنین تغییر شیوه‌نامه‌های مورد نظر تأثیر بگذارد.
.br

.br
\fIمقادیر ممکن:\fR
.RS 14
.IP \(bu 2
en
.IP \(bu 2
tr
.IP \(bu 2
es
.RE
.TP
\fB\-c\fR, \fB\-\-case\fR \fI<CASE>\fR [پیش‌فرض: title]
حالت حروف مطلوب برای خروجی
.sp
حالتی که متن باید به آن تبدیل شود. توجه داشته باشید که خروجی *می‌تواند* تحت تأثیر حالت حروف ورودی قرار گیرد؛ بنابراین در برخی موارد، بسته به نتیجه مورد انتظار، ممکن است لازم باشد متن را دو بار پردازش کنید یا از پردازش مجدد خودداری نمایید. برای مثال، حالت عنوان (title\-casing) در برخی شیوه‌های انگلیسی تلاش می‌کند سرواژه‌های بزرگ را حفظ کند، اما کوچک‌سازی حروف (lower\-casing) این کار را نمی‌کند. ابتدا تبدیل به حروف کوچک و سپس تبدیل به حالت عنوان، نتیجه متفاوتی با تبدیل مستقیم به حالت عنوان خواهد داشت.
.br

.br
\fIمقادیر ممکن:\fR
.RS 14
.IP \(bu 2
lower
.IP \(bu 2
sentence
.IP \(bu 2
title
.IP \(bu 2
upper
.RE
.TP
\fB\-s\fR, \fB\-\-style\fR \fI<STYLE>\fR [پیش‌فرض: default]
شیوه‌نامه پیشنهادی
.sp
برای زبان‌هایی با بیش از یک شیوه‌نامه، این گزینه تعیین می‌کند کدام مجموعه از رهنمودها دنبال شود. هر زبان یک پیش‌فرض خواهد داشت (معمولاً زبانی که قوی‌ترین پیاده‌سازی را برای آن داریم یا زودتر پیاده شده است).
.br

.br
\fIمقادیر ممکن:\fR
.RS 14
.IP \(bu 2
ap
.IP \(bu 2
cmos
.IP \(bu 2
gruber
.IP \(bu 2
default
.IP \(bu 2
naive
.IP \(bu 2
tdk
.IP \(bu 2
rae
.IP \(bu 2
fundeu
.RE
.TP
\fB\-O\fR, \fB\-\-overrides\fR \fI<OVERRIDES>...\fR
کلمات بازنویسی (Override)
.sp
بازنویسی حالت خروجی کلمات خاص صرف‌نظر از آنچه تابع تبدیل یا شیوه‌نامه به‌طور عادی با آن‌ها انجام می‌دهد. حالت حروفی که برای مشخص کردن این کلمات استفاده شده است، فارغ از شیوه هدف یا حالت ورودی، در خروجی اعمال می‌شود.
.TP
\fB\-h\fR, \fB\-\-help\fR
چاپ راهنما (خلاصه را با \*(Aq\-h\*(Aq مشاهده کنید)
.TP
[\fIINPUT\fR]
رشته یا رشته‌های ورودی (توجه داشته باشید ورودی استاندارد STDIN نیز پذیرفته می‌شود)
.sp
توجه داشته باشید که تمام آرگومان‌های ورودی به همراه یک فاصله به هم متصل و پردازش می‌شوند، و جریان‌های STDIN خط به خط پردازش می‌گردند. این می‌تواند بر خروجی تأثیر بگذارد؛ به عنوان مثال اگر از حالت جمله (sentence case) استفاده می‌کنید، ورودی باید در یک خط باشد و در چند خط شکسته نشود.
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
Caleb Maclennan <caleb@alerque.com>