DNF4.CONF(5)

DNF

DNF4.CONF(5)

نام (NAME)

dnf4.conf - پرونده پیکربندی DNF

توضیحات (DESCRIPTION)

ابزار DNF https://github.com/rpm-software-management/dnf به‌طور پیش‌فرض از پرونده پیکربندی سراسری در /etc/dnf/dnf.conf و تمام پرونده‌های *.repo موجود در /etc/yum.repos.d استفاده می‌کند. مورد دوم معمولاً برای پیکربندی مخازن به کار می‌رود و بر پیکربندی سراسری تقدم دارد.

پرونده پیکربندی دارای قالب INI است که از اعلان بخش‌ها و گزینه‌های name=value در خطوط جداگانه زیر هر بخش تشکیل شده است. دو نوع بخش در پرونده‌های پیکربندی وجود دارد: اصلی (main) و مخزن (repository). بخش اصلی تمامی گزینه‌های پیکربندی سراسری را تعریف می‌کند و باید تنها یک بخش از آن وجود داشته باشد.

بخش‌های مخزن، پیکربندی هر یک از مخازن (دورست یا محلی) را تعریف می‌کنند. نام بخش مخزن درون براکت‌ها به‌عنوان شناسه مخزن (repo ID) عمل می‌کند و باید در میان پرونده‌های پیکربندی یکتا باشد. نویسه‌های مجاز برای شناسه مخزن حروف الفبای کوچک و بزرگ انگلیسی، ارقام، -، _، . و : هستند. پرونده پیکربندی کمینه مخزن باید علاوه بر شناسه مخزن، شامل تعریف گزینه baseurl، metalink یا mirrorlist باشد.

پیکربندی مخصوص توزیع (DISTRIBUTION-SPECIFIC CONFIGURATION)

گزینه‌های پیکربندی، به‌ویژه best و skip_if_unavailable، می‌توانند توسط توزیع شما در پرونده پیکربندی DNF برای بازنویسی مقادیر پیش‌فرض DNF تنظیم شوند.

گزینه‌های [MAIN] ([MAIN] OPTIONS)

allow_vendor_change

boolean

در صورت غیرفعال بودن، dnf هنگام ارتقا یا تنزل بسته‌های rpm به سازنده (vendor) وفادار می‌ماند. پیش‌فرض True است.

هشدار:

این گزینه در حال حاضر برای دستورات downgrade و distro-sync پشتیبانی نمی‌شود.

arch: string
معماری مورد استفاده برای نصب بسته‌ها. به‌طور پیش‌فرض این مقدار به‌صورت خودکار تشخیص داده می‌شود. اغلب به همراه گزینه ignorearch استفاده می‌شود.

assumeno: boolean
در صورت فعال بودن، dnf در مواردی که معمولاً از ورودی کاربر درخواست تایید می‌کند، پاسخ No (خیر) را فرض خواهد کرد. پیش‌فرض False است.

assumeyes: boolean
در صورت فعال بودن، dnf در مواردی که معمولاً از ورودی کاربر درخواست تایید می‌کند، پاسخ Yes (بله) را فرض خواهد کرد (همچنین defaultyes را ببینید). پیش‌فرض False است.

autocheck_running_kernel: boolean
بررسی خودکار اینکه آیا ماژول هسته جدیدتری با به‌روزرسانی امنیتی نسبت به هسته در حال اجرا نصب شده است یا خیر. پیش‌فرض True است.

basearch: string
معماری پایه مورد استفاده برای نصب بسته‌ها. به‌طور پیش‌فرض این مقدار به‌صورت خودکار تشخیص داده می‌شود.

best: boolean
مقدار True به حل‌کننده وابسته دستور می‌دهد تا از بسته‌ای با بالاترین نسخه موجود استفاده کند یا عملیات با شکست مواجه شود. در صورت False، اگر آخرین نسخه نتواند نصب شود، عملیات شکست نمی‌خورد و نسخه پایین‌تر انتخاب می‌شود. مقدار پیش‌فرض False است. توجه داشته باشید که این گزینه به‌طور خاص می‌تواند توسط توزیع شما در پرونده پیکربندی تنظیم شود. همچنین توجه داشته باشید که استفاده از بالاترین نسخه موجود فقط برای بسته‌هایی که مستقیماً درخواست شده‌اند تضمین می‌شود و نه برای وابستگی‌های آن‌ها.

cachedir: string
مسیر پوشه‌ای که توسط زیرسیستم‌های مختلف DNF برای ذخیره داده‌های حافظه موقت (کش) استفاده می‌شود. بسته به توزیع، دارای یک مقدار پیش‌فرض منطقی قابل نوشتن توسط کاربر ریشه (root) است. ابزار DNF باید بتواند در این مکان پرونده‌ها و پوشه‌ها را ایجاد کند.

cacheonly

boolean

در صورت تنظیم بر روی True، ابزار DNF کاملاً از حافظه موقت سیستم اجرا می‌شود، کش را به‌روزرسانی نمی‌کند و حتی در صورت انقضای آن، از آن استفاده خواهد کرد. پیش‌فرض False است.

نکات API: باید پیش از ایجاد اشیای مخزن تنظیم شود. افزونه‌ها باید این مقدار را در قلاب pre_config تنظیم کنند. تغییرات بعدی نادیده گرفته می‌شوند.

check_config_file_age: boolean
مشخص می‌کند که آیا dnf باید فراداده‌های مخازنی را که قدیمی‌تر از پرونده پیکربندی متناظرشان (معمولاً پرونده dnf.conf و پرونده foo.repo) هستند به‌طور خودکار منقضی کند یا خیر. پیش‌فرض True است (بررسی را انجام می‌دهد). انقضای فراداده‌ها همچنین تحت تأثیر سن فراداده قرار می‌گیرد. همچنین metadata_expire را ببینید.

clean_requirements_on_remove: boolean
حذف وابستگی‌هایی که دیگر هنگام dnf remove استفاده نمی‌شوند. یک بسته فقط زمانی واجد شرایط حذف از طریق clean_requirements_on_remove می‌شود که از طریق DNF نصب شده باشد اما بنا بر درخواست صریح کاربر نبوده باشد؛ یعنی به‌عنوان یک وابستگی وارد سیستم شده باشد. پیش‌فرض True است. (بسته‌های installonlypkgs هرگز به‌طور خودکار حذف نمی‌شوند.)

config_file_path: string
مسیر پرونده پیکربندی اصلی پیش‌فرض. پیش‌فرض /etc/dnf/dnf.conf است.

debuglevel: integer
سطح خروجی پیام‌های اشکال‌زدایی، در بازه ۰ تا ۱۰. هر چه عدد بالاتر باشد، خروجی اشکال‌زدایی بیشتری به stdout فرستاده می‌شود. پیش‌فرض ۲ است.

debug_solver: boolean
کنترل می‌کند که آیا پرونده‌های اشکال‌زدایی libsolv هنگام حل تراکنش باید ایجاد شوند یا خیر. پرونده‌های اشکال‌زدایی در پوشه ./debugdata ایجاد می‌شوند. پیش‌فرض False است.

defaultyes: boolean
در صورت فعال بودن، پاسخ پیش‌فرض به درخواست‌های تایید کاربر Yes خواهد بود. با assumeyes که اصلاً درخواستی نمایش نمی‌دهد اشتباه گرفته نشود. پیش‌فرض False است.

diskspacecheck: boolean
کنترل می‌کند که آیا rpm باید فضای دیسک موجود را در طول تراکنش بررسی کند یا خیر. پیش‌فرض True است.

errorlevel: integer
سطح خروجی پیام‌های خطا، در بازه ۰ تا ۱۰. هر چه عدد بالاتر باشد، خروجی خطای بیشتری به stderr فرستاده می‌شود. پیش‌فرض ۳ است. این گزینه در DNF منسوخ شده و با گزینه خط فرمان --verbose <#verbose-options-label> بازنویسی می‌شود.

exclude_from_weak: list
جلوگیری از نصب بسته‌ها به‌عنوان وابستگی‌های ضعیف (recommends یا supplements). بسته‌ها را می‌توان با نام یا الگو (glob) مشخص کرد و با ویرگول از هم جدا نمود. پیش‌فرض [] است.

exclude_from_weak_autodetect: boolean
در صورت فعال بودن، dnf وابستگی‌های ضعیف برآورده‌نشده (recommends یا supplements) بسته‌های نصب‌شده روی سیستم را به‌طور خودکار تشخیص می‌دهد. ارائه‌دهندگان این وابستگی‌های ضعیف دیگر توسط dnf به‌عنوان وابستگی ضعیف نصب نخواهند شد (اگر به‌عنوان یک وابستگی عادی وارد شوند، همچنان نصب می‌شوند). پیش‌فرض true است.

exit_on_lock: boolean
آیا کلاینت dnf زمانی که فرایند دیگری قفل را در اختیار دارد باید فوراً خارج شود. پیش‌فرض False است.

gpgkey_dns_verification: boolean
آیا dnf باید تلاش کند کلیدهای تایید GPG را به‌طور خودکار با استفاده از سیستم DNS تایید اعتبار کند. این گزینه نیازمند نصب بودن ماژول پایتون unbound (بسته python3-unbound) بر روی سیستم کلاینت است. این سیستم دارای دو قابلیت اصلی است. اولین مورد بررسی این است که آیا هر یک از کلیدهای از قبل نصب‌شده لغو (revoke) شده‌اند یا خیر. حذف خودکار کلید هنوز در دسترس نیست، بنابراین حذف کلیدهای لغوشده از سیستم بر عهده کاربر است. ویژگی دوم تایید اعتبار خودکار کلیدهای جدید در هنگام افزودن یک مخزن به سیستم است. در حالت تعاملی، نتیجه به‌عنوان یک پیشنهاد برای کاربر در خروجی نوشته می‌شود. در حالت غیرتعاملی (یعنی زمانی که از -y استفاده می‌شود)، این سیستم به‌طور خودکار کلیدهایی را که در DNS در دسترس هستند و به‌درستی با DNSSEC امضا شده‌اند می‌پذیرد. همچنین کلیدهایی را که در سیستم DNS وجود ندارند و عدم وجود آن‌ها به‌صورت رمزنگاری‌شده با DNSSEC اثبات شده است می‌پذیرد. این امر عمدتاً برای حفظ سازگاری رو به عقب است. پیش‌فرض False است.

group_package_types: list
فهرستی از موارد زیر: optional، default، mandatory. به dnf اعلام می‌کند که هنگام فراخوانی 'groupinstall'، چه نوع بسته‌هایی در گروه‌ها نصب شوند. پیش‌فرض: default, mandatory است.

ignorearch: boolean
در صورت تنظیم بر روی True، ابزار RPM اجازه تلاش برای نصب بسته‌های ناسازگار با معماری پردازنده را خواهد داد. پیش‌فرض False است. اغلب به همراه گزینه arch استفاده می‌شود.

installonlypkgs: list
فهرستی از نام‌های ارائه (provide) بسته‌هایی که همیشه فقط باید نصب شوند و هرگز ارتقا نیابند. هسته‌ها (کرنل‌ها) به‌طور خاص در این دسته قرار می‌گیرند. این بسته‌ها هرگز توسط dnf autoremove حذف نمی‌شوند حتی اگر به‌عنوان وابستگی نصب شده باشند (برای جزئیات حذف خودکار clean_requirements_on_remove را ببینید). این گزینه مقادیر فهرست را به فهرست پیش‌فرض installonlypkgs مورد استفاده DNF الحاق می‌کند. تعداد نسخه‌های نگه‌داری‌شده بسته توسط installonly_limit تنظیم می‌شود.

installonly_limit: integer
تعداد بسته‌های installonly مجاز برای نصب هم‌زمان. پیش‌فرض ۳ است. کمینه تعداد بسته‌های installonly برابر با ۲ است. مقدار ۰ به معنای تعداد نامحدود بسته‌های installonly است. مقدار ۱ به‌صراحت مجاز نیست زیرا به دلیل محافظت از هسته در حال اجرا در برابر حذف، ارتقای هسته را پیچیده می‌کند.

installroot: string
ریشه سیستم پرونده برای تمام عملیات‌های بسته‌بندی. نیازمند یک مسیر مطلق است. همچنین گزینه خط فرمان --installroot را ببینید.

install_weak_deps: boolean
هنگامی که این گزینه روی True تنظیم شده باشد و بسته جدیدی در شرف نصب باشد، تمامی بسته‌هایی که با رابطه وابستگی ضعیف (فلگ‌های Recommends یا Supplements) با این بسته پیوند دارند به تراکنش وارد می‌شوند. پیش‌فرض True است.

keepcache: boolean
در صورت تنظیم روی True، بسته‌های دانلودشده را در حافظه موقت نگه می‌دارد. حتی اگر روی False تنظیم شود و بسته‌ها نصب نشده باشند، تا تراکنش موفق بعدی باقی خواهند ماند. پیش‌فرض False است.

logdir: string
پوشه‌ای که پرونده‌های گزارش (لاگ) در آن ذخیره می‌شوند. پیش‌فرض /var/log است.

logfilelevel

integer

سطح خروجی پیام‌های پرونده گزارش، در بازه ۰ تا ۱۰. هر چه عدد بالاتر باشد، خروجی اشکال‌زدایی بیشتری در گزارش‌ها قرار می‌گیرد. پیش‌فرض ۹ است.

این گزینه پرونده‌های dnf.log، dnf.librepo.log و hawkey.log را کنترل می‌کند. اگرچه dnf.librepo.log و hawkey.log تنها با تنظیم logfilelevel بر روی ۱۰ تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

log_compress: boolean
در صورت تنظیم بر روی True، پرونده‌های گزارش هنگام چرخش (rotate) فشرده‌سازی می‌شوند. پیش‌فرض False است.

log_rotate: integer
پرونده‌های گزارش پیش از حذف شدن، به تعداد log_rotate مرتبه چرخانده می‌شوند. اگر log_rotate برابر 0 باشد، چرخش انجام نمی‌شود. پیش‌فرض 4 است.

log_size

storage size

پرونده‌های گزارش هنگامی که از اندازه log_size بایت بزرگ‌تر شوند چرخانده می‌شوند. اگر log_size برابر با ۰ باشد، چرخش انجام نمی‌شود. مقدار پیش‌فرض 1 MB است. واحدهای معتبر عبارتند از 'k'، 'M'، 'G'.

این اندازه برای تک‌تک پرونده‌های گزارش اعمال می‌شود، نه مجموع کل پرونده‌های گزارش. همچنین log_rotate را ببینید.

metadata_timer_sync: time in seconds
کمینه بازه زمانی بین دو اجرای متوالی makecache timer. اگر از آخرین اجرای دستور کمتر از این مدت گذشته باشد، دستور فوراً متوقف خواهد شد. بر اجرای ساده makecache تأثیری ندارد. از 0 برای غیرفعال کردن کامل همگام‌سازی خودکار فراداده استفاده کنید. مقدار پیش‌فرض معادل سه ساعت است. مقدار به ساعت شروع‌شده بعدی گرد می‌شود.

module_obsoletes: boolean
این گزینه کنترل می‌کند که آیا dnf باید منسوخ‌سازی‌های مدولار (modular obsoletes) را در صورت امکان اعمال کند یا خیر. پیش‌فرض False است.

module_platform_id: string
این مقدار را به $name:$stream تنظیم کنید تا PLATFORM_ID تشخیص‌داده‌شده از /etc/os-release را بازنویسی کند. این کار برای ارتقای سیستم و جابه‌جایی به یک پلتفرم جدید ضروری است.

module_stream_switch: boolean
این گزینه کنترل می‌کند که آیا امکان تغییر استریم‌های فعال یک ماژول وجود دارد یا خیر. پیش‌فرض False است.

multilib_policy: string
کنترل می‌کند که بسته‌های چندمعماری (multilib) در طول عملیات نصب چگونه رفتار کنند. می‌تواند "best" (پیش‌فرض) باشد تا حل‌کننده وابستگی بسته‌هایی را ترجیح دهد که به بهترین وجه با معماری سیستم مطابقت دارند، یا "all" باشد تا بسته‌ها برای تمام معماری‌های موجود نصب شوند.

obsoletes

boolean

این گزینه فقط در طول نصب/به‌روزرسانی اثر دارد. این گزینه منطق پردازش منسوخ‌سازی‌های dnf را فعال می‌کند، به این معنی که dnf بررسی می‌کند آیا وابستگی‌های بسته داده‌شده دیگر مورد نیاز نیستند و آن‌ها را حذف می‌کند. هنگام انجام ارتقا در سطح توزیع مفید است. پیش‌فرض 'true' است.

گزینه خط فرمان: --obsoletes <#obsoletes-option-label>

optional_metadata_types

list

فهرستی از انواع فراداده برای بارگیری علاوه بر primary، modules، comps، updateinfo و presto که همیشه بارگیری می‌شوند.

توجه داشته باشید که این فهرست می‌تواند توسط دستورات جداگانه گسترش یابد تا صریحاً بارگیری نوع خاصی از فراداده درخواست شود.

در حال حاضر تنها مقدار filelists پشتیبانی می‌شود. پیش‌فرض یک فهرست خالی است.

persistdir: string
پوشه‌ای که DNF داده‌های ماندگار خود را بین اجراها در آن ذخیره می‌کند. پیش‌فرض "/var/lib/dnf" است.

persistence: string
آیا تغییرات باید پس از راه‌اندازی مجدد سیستم پایدار بمانند یا خیر. پیش‌فرض auto است. ارسال --transient <#transient-option-label> این تنظیم را به transient بازنویسی می‌کند. مقادیر معتبر عبارتند از:

auto: تغییرات در طول راه‌اندازی مجدد پایدار خواهند ماند، مگر اینکه مقصد یک سیستم bootc در حال اجرا باشد و سیستم از قبل در وضعیت باز شده (unlocked) باشد (یعنی /usr قابل نوشتن باشد).
transient: تغییرات در راه‌اندازی مجدد بعدی از بین خواهند رفت. فقط در سیستم‌های bootc کاربرد دارد. مراقب باشید که تغییرات در /etc و /var بسته به پیکربندی سیستم bootc شما پایدار خواهند ماند. همچنین https://bootc-dev.github.io/bootc/man/bootc-usr-overlay.html را ببینید.
persist: تغییرات در طول راه‌اندازی مجدد پایدار خواهند ماند.

pluginconfpath: list
فهرستی از پوشه‌ها که برای بارگیری پیکربندی‌های افزونه‌ها جستجو می‌شوند. تمام پرونده‌های پیکربندی موجود در این پوشه‌ها که همنام یک افزونه هستند، تجزیه می‌شوند. مسیر پیش‌فرض /etc/dnf/plugins است.

pluginpath: list
فهرستی از پوشه‌ها که برای یافتن افزونه‌ها جهت بارگیری جستجو می‌شوند. افزونه‌های یافت‌شده در هر یک از پوشه‌ها در این گزینه پیکربندی استفاده می‌شوند. مقدار پیش‌فرض شامل یک مسیر اختصاصی برای نسخه پایتون است.

plugins: boolean
کنترل می‌کند که آیا افزونه‌ها فعال هستند یا خیر. پیش‌فرض True است.

protected_packages

list

فهرستی از بسته‌ها که DNF هرگز نباید آن‌ها را به‌طور کامل حذف کند. آن‌ها هم از طریق Obsoletes و هم در برابر حذف توسط کاربر/افزونه محافظت می‌شوند.

پیش‌فرض عبارت است از: dnf، glob:/etc/yum/protected.d/*.conf و glob:/etc/dnf/protected.d/*.conf. بنابراین هر بسته‌ای که باید محافظت شود می‌تواند با قرار دادن یک پرونده حاوی نام بسته در /etc/dnf/protected.d محافظت شود.

ابزار DNF همچنین از بسته‌ای که متناظر با نسخه در حال اجرای هسته است محافظت خواهد کرد. همچنین گزینه protect_running_kernel را ببینید.

protect_running_kernel: boolean
کنترل می‌کند که آیا بسته متناظر با نسخه در حال اجرای هسته در برابر حذف محافظت شود یا خیر. پیش‌فرض True است.

releasever

string

برای جایگزینی $releasever در پیکربندی مخزن استفاده می‌شود.

متغیرهای $releasever_major و $releasever_minor به‌طور خودکار از $releasever با تقسیم آن در اولین نقطه . مشتق می‌شوند. به‌عنوان مثال، اگر $releasever روی 1.23 تنظیم شده باشد، $releasever_major برابر با 1 و $releasever_minor برابر با 23 خواهد بود.

همچنین $releasever_major و $releasever_minor می‌توانند توسط توزیع تنظیم شوند.

متغیرهای مخزن را نیز ببینید.

reposdir: list
ابزار DNF پرونده‌های پیکربندی مخزن را در مسیرهای مشخص‌شده توسط reposdir جستجو می‌کند. رفتار reposdir در صورت استفاده همراه با گزینه --installroot ممکن است متفاوت باشد.

rpmverbosity: string
سطح خروجی اسکریپت‌های اشکال‌زدایی RPM. یکی از مقادیر: critical، emergency، error، warn، info یا debug. پیش‌فرض info است.

strict: boolean
در صورت غیرفعال بودن، تمام بسته‌های غیرقابل‌دسترس یا بسته‌هایی با وابستگی‌های خراب که به دستور DNF داده شده‌اند، بدون ایجاد خطایی که کل عملیات را با شکست مواجه کند نادیده گرفته می‌شوند. در حال حاضر فقط برای دستور install کار می‌کند. پیش‌فرض True است.

tsflags

list

فهرستی از رشته‌ها برای افزودن فلگ‌های اضافی به تراکنش RPM.

مقدار tsflag	فلگ تراکنش RPM
noscripts	RPMTRANS_FLAG_NOSCRIPTS
test	RPMTRANS_FLAG_TEST
notriggers	RPMTRANS_FLAG_NOTRIGGERS
nodocs	RPMTRANS_FLAG_NODOCS
justdb	RPMTRANS_FLAG_JUSTDB
nocontexts	RPMTRANS_FLAG_NOCONTEXTS
nocaps	RPMTRANS_FLAG_NOCAPS
nocrypto	RPMTRANS_FLAG_NOFILEDIGEST
deploops	RPMTRANS_FLAG_DEPLOOPS

گزینه nocrypto همچنین فلگ‌های VS با نام‌های _RPMVSF_NOSIGNATURES و _RPMVSF_NODIGESTS را تنظیم می‌کند. گزینه test بررسی تراکنش را بدون اجرای واقعی آن فراهم می‌کند. این شامل دانلود بسته‌ها، بررسی کلیدهای gpg (شامل وارد کردن دائمی کلیدهای اضافی در صورت لزوم) و بررسی rpm برای جلوگیری از تداخل پرونده‌ها است. گزینه nocaps در rpm-4.14 یا بالاتر پشتیبانی می‌شود. هنگامی که از nocaps استفاده می‌شود اما rpm از آن پشتیبانی نمی‌کند، DNF فقط آن را به‌عنوان یک tsflag نامعتبر گزارش می‌دهد.

upgrade_group_objects_upgrade: boolean
این مقدار را روی False تنظیم کنید تا اجرای خودکار group upgrade هنگام اجرای دستور upgrade غیرفعال شود. پیش‌فرض True است (عملیات را انجام می‌دهد).

usr_drift_protected_paths

list

فهرستی از مسیرها که در صورت انحراف محتوای آن‌ها نسبت به /usr احتمالاً مشکلاتی ایجاد می‌کنند، مانند /etc/pam.d/*. اگر یک تراکنش موقت (transient) این مسیرها را تغییر دهد، DNF عملیات را متوقف کرده و خطایی چاپ می‌کند. از الگوها (globs) پشتیبانی می‌کند. مقدار پیش‌فرض glob:/etc/dnf/usr-drift-protected-paths.d/*.conf است. بنابراین می‌توان با ایجاد یک پرونده .conf در /etc/dnf/usr-drift-protected-paths.d/ که حاوی یک مسیر (یا الگوی glob) در هر خط باشد، فهرستی از مسیرها را محافظت کرد.

هنگام استفاده از persistence=transient در سیستم‌های bootc، یک لایه موقت (transient overlay) روی /usr ایجاد می‌شود و هرگونه تغییری که DNF روی /usr اعمال کند با راه‌اندازی مجدد دور ریخته می‌شود. با این حال، سایر مسیرها مانند /etc و /var (اغلب) توسط لایه موقت پشتیبانی نمی‌شوند، بنابراین تغییرات روی آن‌ها در طول راه‌اندازی مجدد پایدار خواهد ماند. معمولاً این «انحراف سیستم پرونده» (filesystem drift) مشکلی ندارد، اما می‌تواند در موقعیت‌های خاصی مشکل‌ساز شود. برای مثال، یک پرونده پیکربندی در /etc که میان چندین بسته مشترک است ممکن است به یک پرونده .so در مسیر /usr/lib64 ارجاع دهد که دیگر وجود ندارد.

varsdir: list
فهرستی از پوشه‌ها که پرونده‌های تعریف متغیرها در آن‌ها جستجو می‌شوند. پیش‌فرض‌ها عبارتند از "/etc/dnf/vars", "/etc/yum/vars". پرونده‌های متغیر را در مرجع پیکربندی ببینید.
zchunk: boolean
استفاده از فراداده‌های مخزن فشرده‌شده با قالب zchunk را (در صورت موجود بودن) فعال یا غیرفعال می‌کند. پیش‌فرض True است.

گزینه‌های [MAIN] - رنگ‌ها ([MAIN] OPTIONS - COLORS)

color: string
کنترل می‌کند که آیا DNF از خروجی رنگی در خط فرمان استفاده کند یا خیر. مقادیر ممکن: "auto"، "never"، "always". پیش‌فرض "auto" است.

color_list_available_downgrade: color
رنگ بسته‌های موجود که قدیمی‌تر از بسته‌های نصب‌شده هستند. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض magenta است.

color_list_available_install: color
رنگ بسته‌هایی که برای نصب در دسترس هستند و هیچ نسخه‌ای از آن‌ها نصب نشده است. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض bold,cyan است.

color_list_available_reinstall: color
رنگ بسته‌های موجود که همسان با نسخه‌های نصب‌شده بوده و برای نصب مجدد در دسترس هستند. پیش‌فرض bold,underline,green است. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود.

color_list_available_upgrade: color
رنگ بسته‌های موجود که جدیدتر از بسته‌های نصب‌شده هستند. پیش‌فرض bold,blue است. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود.

color_list_installed_extra: color
رنگ بسته‌های نصب‌شده که هیچ نسخه‌ای از آن‌ها در میان بسته‌های موجود وجود ندارد. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض bold,red است.

color_list_installed_newer: color
رنگ بسته‌های نصب‌شده که از هر نسخه‌ای در میان بسته‌های موجود جدیدتر هستند. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض bold,yellow است.

color_list_installed_older: color
رنگ بسته‌های نصب‌شده که از هر نسخه‌ای در میان بسته‌های موجود قدیمی‌تر هستند. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض yellow است.

color_list_installed_reinstall: color
رنگ بسته‌های نصب‌شده که در میان بسته‌های موجود هستند و می‌توانند دوباره نصب شوند. این گزینه در طول عملیات فهرست‌گیری استفاده می‌شود. پیش‌فرض cyan است.

color_search_match: color
رنگ الگوهای تطبیق‌یافته در خروجی جستجو. پیش‌فرض bold,magenta است.

color_update_installed: color
رنگ بسته‌های حذف‌شده. پیش‌فرض red است. این گزینه هنگام نمایش تراکنش‌ها استفاده می‌شود.

color_update_local: color
رنگ بسته‌های محلی که از مخزن @commandline نصب شده‌اند. این گزینه هنگام نمایش تراکنش‌ها استفاده می‌شود. پیش‌فرض green است.

color_update_remote: color
رنگ بسته‌هایی که از مخازن دوردست نصب/ارتقا/تنزل داده می‌شوند. این گزینه هنگام نمایش تراکنش‌ها استفاده می‌شود. پیش‌فرض bold,green است.

گزینه‌های مخزن (REPO OPTIONS)

baseurl

list

فهرستی از URLها برای مخزن. پیش‌فرض [] است.

آدرس‌های URL به ترتیب فهرست‌شده آزمایش می‌شوند (معادل رفتار "failovermethod=priority" در yum).

cost: integer
هزینه نسبی دسترسی به این مخزن، با پیش‌فرض ۱۰۰۰. این مقدار زمانی مقایسه می‌شود که اولویت‌های دو مخزن یکسان باشد. مخزنی با کمترین هزینه انتخاب می‌شود. این ویژگی برای اینکه کتابخانه مخازن روی دیسک را بر مخازن دوردست ترجیح دهد مفید است.

enabled: boolean
گنجاندن این مخزن به‌عنوان یک منبع بسته. پیش‌فرض True است.

gpgkey: list of strings
آدرس‌های URL پرونده‌های کلید GPG که می‌توانند برای امضای فراداده و بسته‌های این مخزن استفاده شوند، به‌طور پیش‌فرض خالی است. اگر پرونده‌ای با استفاده از کلیدهای واردشده فعلی تایید نشود، وارد کردن کلیدها از این گزینه تلاش می‌شود و سپس کلیدها برای تایید اعتبار به کار می‌روند.

metalink: string
آدرس URL متالینک برای مخزن. پیش‌فرض None است.

mirrorlist: string
آدرس URL فهرست آینه‌ها (mirrorlist) برای مخزن. پیش‌فرض None است.

module_hotfixes: boolean
این مقدار را روی True تنظیم کنید تا فیلتر کردن RPM ماژول‌ها غیرفعال شود و تمام RPMهای مخزن در دسترس قرار گیرند. پیش‌فرض False است. این به کاربر اجازه می‌دهد مخزنی با اصلاحیه‌های دست‌چین‌شده (cherry-picked hotfixes) ایجاد کند که در یک مجموعه بسته روی یک سیستم مدولار گنجانده شده‌اند.

name: string
نامی خوانا برای انسان از مخزن. به‌طور پیش‌فرض شناسه (ID) مخزن است.

priority: integer
مقدار اولویت این مخزن، پیش‌فرض ۹۹ است. اگر بیش از یک بسته نامزد برای یک عملیات خاص وجود داشته باشد، بسته‌ای از مخزن با کمترین مقدار اولویت انتخاب می‌شود، حتی احتمالاً با وجود نامناسب‌تر بودن از جهات دیگر (مثلاً داشتن نسخه پایین‌تر).

type: string
نوع فراداده مخزن. مقادیر پشتیبانی‌شده: rpm-md. نام‌های مستعار برای rpm-md عبارتند از: rpm، repomd، rpmmd، yum، YUM.

نام‌های مخازن کد منبع و اطلاعات دیباگ (SOURCE AND DEBUGINFO REPOSITORY NAMES)

برای مخزنی با شناسه‌ای به شکل "<ID>-rpms"، انتظار می‌رود مخزن کد منبع متناظر با آن شناسه‌ای به شکل "<ID>-source-rpms" و مخزن اطلاعات دیباگ شناسه‌ای به شکل "<ID>-debug-rpms" داشته باشد. در غیر این صورت (اگر شناسه مخزن پسوند "-rpms" را نداشته باشد)، انتظار می‌رود مخزن کد منبع شناسه‌ای به شکل "<ID>-source" و مخزن اطلاعات دیباگ شناسه‌ای به شکل "<ID>-debuginfo" داشته باشد.

به‌عنوان مثال، برای مخزن "fedora"، مخزن کد منبع "fedora-source" و مخزن اطلاعات دیباگ "fedora-debuginfo" است. برای مخزن "fedora-rpms"، مخزن کد منبع "fedora-source-rpms" و مخزن اطلاعات دیباگ "fedora-debug-rpms" است.

متغیرهای مخزن (REPO VARIABLES)

سمت راست هر گزینه مخزن می‌تواند با متغیرهای زیر غنی‌سازی شود:

$arch

به معماری پردازنده سیستم مانند aarch64، i586، i686 و x86_64 اشاره دارد.

$basearch

به معماری پایه سیستم اشاره دارد. به‌عنوان مثال، ماشین‌های i686 و i586 هر دو دارای معماری پایه i386 هستند، و ماشین‌های AMD64 و Intel64 دارای معماری پایه x86_64 هستند.

$releasever

به نسخه انتشار سیستم‌عامل اشاره دارد که DNF آن را از اطلاعات موجود در RPMDB استخراج می‌کند.

$releasever_major

نسخه اصلی $releasever، یعنی جزئی از $releasever که پیش از اولین . رخ می‌دهد.

$releasever_minor

نسخه فرعی $releasever، یعنی جزئی از $releasever که پس از اولین . رخ می‌دهد.

علاوه بر این متغیرهای از پیش تعریف‌شده، متغیرهای تعریف‌شده توسط کاربر نیز می‌توانند استفاده شوند. آن‌ها می‌توانند از طریق پرونده‌های متغیر یا با استفاده از متغیرهای محیطی ویژه تعریف شوند. نام‌های این متغیرها باید با پیشوند DNF_VAR_ آغاز شوند و فقط می‌توانند شامل نویسه‌های الفبایی-عددی و زیرخط باشند:

$ DNF_VAR_MY_VARIABLE=value

برای استفاده از چنین متغیری در پیکربندی مخزن خود، پیشوند را حذف کنید. به‌عنوان مثال:

[myrepo]
baseurl=https://example.site/pub/fedora/$MY_VARIABLE/releases/$releasever

توجه داشته باشید که بازنویسی متغیرهای arch و basearch با استفاده از پرونده‌های متغیر یا متغیرهای محیطی امکان‌پذیر نیست.

اگرچه کاربران تشویق می‌شوند از متغیرهای نام‌گذاری‌شده استفاده کنند، اما متغیرهای محیطی شماره‌دار DNF0 تا DNF9 همچنان پشتیبانی می‌شوند:

$ DNF1=value
[myrepo]
baseurl=https://example.site/pub/fedora/$DNF1/releases/$releasever

شکل محدودی از گسترش پارامتر مشابه شل برای متغیرها پشتیبانی می‌شود.

${my_variable:-word} اگر my_variable تنظیم نشده باشد یا خالی باشد، word جایگزین می‌شود. در غیر این صورت، مقدار my_variable جایگزین خواهد شد.

${my_variable:+word} اگر my_variable تنظیم شده و خالی نباشد، word جایگزین می‌شود. در غیر این صورت، رشته خالی جایگزین خواهد شد.

گسترش پارامترها می‌تواند حداکثر تا عمق ۳۲ به‌صورت تو در تو باشد. به‌عنوان مثال:

${my_defined_variable:+${my_undefined_variable:-foobar}}

به foobar ارزیابی می‌شود.

گزینه‌های مشترک [MAIN] و مخزن (OPTIONS FOR BOTH [MAIN] AND REPO)

برخی گزینه‌ها می‌توانند در بخش اصلی، برای هر مخزن یا در ترکیبی از هر دو اعمال شوند. مقدار ارائه‌شده در بخش اصلی برای تمام مخازن به‌عنوان مقدار پیش‌فرض استفاده می‌شود که مخازن می‌توانند آن را در پیکربندی خود بازنویسی کنند.

bandwidth: storage size
پهنای باند کل در دسترس برای دانلود. هنگامی که با گزینه throttle استفاده شود معنی‌دار است. اندازه ذخیره‌سازی به‌طور پیش‌فرض به بایت است اما می‌تواند با یک واحد مشخص شود. واحدهای معتبر عبارتند از 'k'، 'M'، 'G'.

countme

boolean

در صورت فعال بودن، هر هفته یک (و تنها یک) درخواست HTTP GET برای پرونده متالینک به‌صورت تصادفی انتخاب می‌شود تا حامل یک فلگ ویژه در نشانی URL باشد.

این فلگ به ارائه‌دهنده مخزن اجازه می‌دهد تا با شمارش چنین درخواست‌هایی در طول یک هفته، تعداد سیستم‌های استفاده‌کننده از مخزن را برآورد کند. این روش دقیق‌تر از صرفاً شمردن آدرس‌های IP یکتا است (که به ترتیب به دلیل واگذاری‌های کوتاه‌مدت DHCP و NAT در معرض بیش‌شماری و کم‌شماری قرار دارد).

این یک درخواست HTTP خارج از باند (out-of-band) که صرفاً برای این منظور ارسال شده باشد نیست. تنها درخواست‌هایی که توسط DNF در طول عملکرد عادی آغاز می‌شوند، مانند بررسی به‌روزرسانی فراداده، می‌توانند این فلگ را دریافت کنند.

این فلگ یک پارامتر ساده "countme=N" است که به نشانی URL متالینک اضافه می‌شود که در آن N عددی صحیح است و نمایانگر «باکت» (دسته) سنی است که این سیستم به آن تعلق دارد. چهار باکت بر اساس اینکه چند هفته کامل از نصب سیستم گذشته است تعریف شده‌اند:

باکت (دسته)	عمر سیستم
1	هفته نخست
2	ماه نخست (۲ تا ۴ هفته)
3	۶ ماه نخست (۵ تا ۲۴ هفته)
4	بیش از ۶ ماه (> ۲۴ هفته)

این عدد برای کمک به تمایز ماشین‌های کوتاه‌مدت (یک‌بار مصرف) از نصب‌های طولانی‌مدت و به‌دست آوردن تصویری بهتر از نحوه استفاده از سیستم‌ها در طول زمان در نظر گرفته شده است.

برای تعیین زمان نصب سیستم («مبدأ تاریخ» یا epoch)، زمان تغییر پرونده machine-id(5) به‌عنوان یگانه مرجع حقیقت استفاده می‌شود. این پرونده از نظر معنایی به طول عمر سیستم گره خورده است زیرا معمولاً در زمان نصب یا در اولین بوت توسط یک ابزار نصب‌کننده یا سیستم آغازگر (مانند systemd(1)) مقداردهی شده و بدون تغییر باقی می‌ماند.

اگر پرونده خالی باشد یا وجود نداشته باشد (مانند کانتینرها)، زمان اولین درخواستی که با استفاده از URL گسترش‌یافته متالینک (یعنی با جایگزینی متغیرهای مخزن مانند $releasever) انجام شده و حامل این فلگ بوده است به‌عنوان مبدأ تاریخ اعلام می‌شود.

اگر هیچ نشانی URL متالینکی برای این مخزن تعریف نشده باشد اما نشانی mirrorlist تعریف شده باشد، مورد دوم برای این منظور استفاده می‌شود.

پیش‌فرض False است.

deltarpm: boolean
در صورت فعال بودن، DNF با دانلود پرونده‌های بسیار کوچک‌تر دلتا RPM و بازسازی آن‌ها به RPM به‌صورت محلی، در پهنای باند صرفه‌جویی می‌کند. با این حال، این کار نیازمند پردازش و ورودی/خروجی (I/O) بالایی در پردازنده است. پیش‌فرض False است. این گزینه به وجود /usr/bin/applydeltarpm در سیستم نیاز دارد.

deltarpm_percentage: integer
هنگامی که اندازه نسبی دلتا نسبت به بسته بزرگ‌تر از این مقدار باشد، از دلتا استفاده نمی‌شود. مقدار پیش‌فرض ۷۵ است (دلتاها باید دست‌کم ۲۵٪ کوچک‌تر از بسته باشند). برای خاموش کردن پردازش دلتا rpm از 0 استفاده کنید. مخازن محلی (با نشانی baseurl از نوع <file://>) به‌طور پیش‌فرض دلتا rpm غیرفعال دارند.

enablegroups: boolean
تعیین می‌کند که آیا DNF اجازه استفاده از گروه‌های بسته را برای این مخزن می‌دهد یا خیر. پیش‌فرض True است (گروه‌های بسته مجاز هستند).

excludepkgs: list
مستثنی کردن بسته‌های این مخزن، مشخص‌شده با نام یا الگو (glob) و جداشده با ویرگول، از تمامی عملیات‌ها. می‌توان آن را با استفاده از سوییچ خط فرمان --disableexcludes غیرفعال کرد. پیش‌فرض [] است.

fastestmirror: boolean
در صورت فعال بودن، از تاخیر سوکت TCP برای یافتن نزدیک‌ترین آینه موجود استفاده می‌شود. سپس یک آینه به‌صورت تصادفی با تاخیری کمتر از دو برابر کمترین تاخیر به‌منظور توزیع بار انتخاب می‌شود. این کار ترتیبی را که توسط پرونده mirrorlist/metalink ارائه شده است نادیده می‌گیرد و پارامترهای mirrorlist مانند پهنای باند آینه یا آینه‌های ترجیحی برای آدرس‌های IP کلاینت را در نظر نمی‌گیرد.

gpgcheck

boolean

آیا بررسی امضای GPG روی بسته‌های موجود در این مخزن انجام شود یا خیر. پیش‌فرض False است.

این گزینه فقط می‌تواند برای تقویت خط‌مشی امنیتی فعال RPM که با ماکروی %_pkgverify_level تنظیم شده است استفاده شود (برای جزئیات به پرونده /usr/lib/rpm/macros مراجعه کنید). این بدان معناست که اگر ماکرو روی 'signature' یا 'all' تنظیم شده باشد و این گزینه False باشد، در حین اجرای DNF به True بازنویسی می‌شود و هشداری چاپ خواهد شد. برای رفع این هشدار، مطمئن شوید که این گزینه برای هر مخزن فعال روی True تنظیم شده باشد، و همچنین localpkg_gpgcheck را فعال کنید.

includepkgs: list
گنجاندن بسته‌های این مخزن، مشخص‌شده با نام یا الگو (glob) و جداشده با ویرگول، در تمامی عملیات‌ها. برعکس excludepkgs، ابزار DNF هر بسته‌ای را در مخزن که با این فهرست مطابقت نداشته باشد مستثنی می‌کند. این گزینه همراه با excludepkgs عمل می‌کند و آن را بازنویسی نمی‌کند، بنابراین اگر 'excludepkgs=*.i386' و 'includepkgs=python*' را قرار دهید، تنها بسته‌هایی که با python شروع می‌شوند و معماری i386 ندارند توسط DNF در این مخزن دیده خواهند شد. می‌توان آن را با استفاده از سوییچ خط فرمان --disableexcludes غیرفعال کرد. پیش‌فرض [] است.

ip_resolve: IP address type
تعیین می‌کند که DNF چگونه نام میزبان‌ها را تحلیل (resolve) کند. این گزینه را روی '4'/'IPv4' یا '6'/'IPv6' تنظیم کنید تا تنها آدرس‌های IPv4 یا IPv6 تحلیل شوند. به‌طور پیش‌فرض، DNF هر دو آدرس را تحلیل می‌کند.

localpkg_gpgcheck: boolean
آیا بررسی امضای GPG روی بسته‌های محلی (بسته‌های موجود در یک پرونده، نه در یک مخزن) انجام شود یا خیر. پیش‌فرض False است. این گزینه مشمول خط‌مشی امنیتی فعال RPM است (برای جزئیات بیشتر gpgcheck را ببینید).

max_parallel_downloads: integer
حداکثر تعداد دانلودهای هم‌زمان بسته‌ها. پیش‌فرض ۳ است. حداکثر مقدار ۲۰ است.

metadata_expire: time in seconds
مدت زمانی که پس از آن مخزن دوردست برای به‌روزرسانی فراداده بررسی می‌شود و در صورت مثبت بودن نتیجه، حافظه موقت فراداده محلی به‌روز می‌شود. پیش‌فرض معادل ۴۸ ساعت است. این مقدار را روی -1 یا never تنظیم کنید تا مخزن هرگز منقضی در نظر گرفته نشود. انقضای فراداده همچنین می‌تواند با تغییر برچسب زمانی پرونده‌های پیکربندی (dnf.conf، <repo>.repo) فعال شود. همچنین check_config_file_age را ببینید.

minrate: storage size
این گزینه آستانه سرعت پایین را بر حسب بایت در ثانیه تنظیم می‌کند. اگر سرور داده‌ها را با سرعتی برابر یا کمتر از این مقدار به مدت دست‌کم ثانیه‌های تعیین‌شده در گزینه timeout ارسال کند، DNF اتصال را قطع می‌کند. پیش‌فرض ۱۰۰۰ است. واحدهای معتبر عبارتند از 'k'، 'M'، 'G'.

password: string
گذرواژه مورد استفاده برای اتصال به یک مخزن با احراز هویت پایه‌ای HTTP. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

proxy

string

نشانی URL یک سرور پروکسی برای اتصال از طریق آن. برای غیرفعال کردن تنظیم پروکسی به ارث رسیده از بخش اصلی، در پیکربندی مخزن آن را روی یک رشته خالی تنظیم کنید. قالب مورد انتظار این گزینه <scheme>://<ip-or-hostname>[:port] است. (برای سازگاری رو به عقب، می‌توان از '_none_' به‌جای رشته خالی استفاده کرد.)

توجه: متغیرهای محیطی curl (مانند http_proxy) در صورتی که این گزینه تنظیم نشده باشد (یا '_none_' در پیکربندی مخزن تنظیم شده باشد) موثر خواهند بود. برای جزئیات به صفحه راهنمای curl مراجعه کنید.

proxy_username: string
نام کاربری مورد استفاده برای اتصال به سرور پروکسی. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

proxy_password: string
گذرواژه مورد استفاده برای اتصال به سرور پروکسی. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

proxy_auth_method

string

روش احراز هویت مورد استفاده توسط سرور پروکسی. مقادیر معتبر عبارتند از

روش	مفهوم / معنا
basic	احراز هویت پایه‌ای HTTP (Basic)
digest	احراز هویت دایجستی HTTP (Digest)
negotiate	احراز هویت Negotiate (SPNEGO) در HTTP
ntlm	احراز هویت NTLM در HTTP
digest_ie	احراز هویت دایجستی HTTP با شیوه IE
ntlm_wb	ارجاع NTLM به کمکی winbind
none	بدون روش احراز هویت
any	تمام روش‌های مناسب

پیش‌فرض any است

proxy_sslcacert: string
مسیر پرونده حاوی مراجع صدور گواهی (CA) برای تایید گواهی‌های SSL پروکسی. به‌طور پیش‌فرض خالی است - از پیش‌فرض سیستم استفاده می‌کند.

proxy_sslverify: boolean
در صورت فعال بودن، گواهی‌های SSL پروکسی تایید اعتبار می‌شوند. اگر کلاینت نتواند احراز هویت شود، اتصال با شکست مواجه شده و دیگر از مخزن استفاده نمی‌شود. در صورت False، اتصالات SSL می‌توانند استفاده شوند، اما گواهی‌ها تایید اعتبار نمی‌شوند. پیش‌فرض True است.

proxy_sslclientcert: string
مسیر گواهی کلاینت SSL مورد استفاده برای اتصال به سرور پروکسی. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

proxy_sslclientkey: string
مسیر کلید کلاینت SSL مورد استفاده برای اتصال به سرور پروکسی. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

repo_gpgcheck

boolean

آیا بررسی امضای GPG روی فراداده این مخزن انجام شود یا خیر. پیش‌فرض False است. توجه داشته باشید که کلیدهای GPG برای این بررسی جدا از کلیدهای GPG مورد استفاده در تایید امضای بسته ذخیره می‌شوند. علاوه بر این، آن‌ها برای هر مخزن نیز جداگانه ذخیره می‌شوند.

این بدان معناست که dnf ممکن است چندین بار درخواست وارد کردن یک کلید یکسان را داشته باشد. به‌عنوان مثال، هنگامی که یک کلید قبلاً برای تایید امضای بسته وارد شده باشد و این گزینه فعال شود، ممکن است لازم باشد دوباره برای مخزن وارد شود.

retries: integer
تعداد کل تلاش‌های مجدد برای دانلود بسته‌ها را تنظیم می‌کند. این عدد تجمعی است، بنابراین به‌عنوان مثال با retries=10، ابزار dnf پس از اینکه دانلود هر بسته‌ای برای بار یازدهم شکست بخورد متوقف خواهد شد. تنظیم این مقدار روی 0 باعث می‌شود dnf برای همیشه تلاش کند. پیش‌فرض 10 است.

skip_if_unavailable: boolean
در صورت فعال بودن، DNF به کار خود ادامه می‌دهد و مخزنی را که به هر دلیلی همگام‌سازی نشده است غیرفعال می‌کند. این گزینه بر نادیده گرفتن بسته‌های غیرقابل‌دسترس پس از حل وابستگی تأثیری ندارد. برای بررسی عدم دسترسی به مخزن، آن را در ترکیب با گزینه خط فرمان refresh <#refresh-command-label> استفاده کنید. پیش‌فرض False است. توجه داشته باشید که این گزینه به‌طور خاص می‌تواند توسط توزیع شما در پرونده پیکربندی تنظیم شود.

sslcacert: string
مسیر پرونده حاوی مراجع صدور گواهی برای تایید گواهی‌های SSL. به‌طور پیش‌فرض خالی است - از پیش‌فرض سیستم استفاده می‌کند.

sslverify: boolean
در صورت فعال بودن، گواهی‌های SSL دوردست تایید اعتبار می‌شوند. اگر کلاینت نتواند احراز هویت شود، اتصال با شکست مواجه شده و دیگر از مخزن استفاده نمی‌شود. در صورت False، اتصالات SSL می‌توانند استفاده شوند، اما گواهی‌ها تایید اعتبار نمی‌شوند. پیش‌فرض True است.

sslverifystatus: boolean
در صورت فعال بودن، وضعیت لغو گواهی سرور با استفاده از افزونه TLS با نام «Certificate Status Request» (معروف به OCSP stapling) تایید اعتبار می‌شود. پیش‌فرض False است.

sslclientcert: string
مسیر گواهی کلاینت SSL مورد استفاده برای اتصال به سایت‌های دوردست. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

sslclientkey: string
مسیر کلید کلاینت SSL مورد استفاده برای اتصال به سایت‌های دوردست. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

throttle: storage size
سرعت دانلود را محدود می‌کند. ممکن است یک مقدار مطلق یا یک درصد نسبت به مقدار گزینه bandwidth باشد. 0 به معنای عدم محدودیت سرعت است (پیش‌فرض). مقدار مطلق به‌طور پیش‌فرض به بایت است اما می‌تواند با یک واحد مشخص شود. واحدهای معتبر عبارتند از 'k'، 'M'، 'G'.

timeout: time in seconds
تعداد ثانیه‌های انتظار برای یک اتصال قبل از اتمام مهلت (تایم‌اوت). در ترکیب با گزینه minrate استفاده می‌شود. پیش‌فرض ۳۰ ثانیه است.

username: string
نام کاربری مورد استفاده برای اتصال به مخزن با احراز هویت پایه‌ای HTTP. به‌طور پیش‌فرض خالی است.

user_agent: string
رشته User-Agent برای گنجاندن در درخواست‌های HTTP ارسال‌شده توسط DNF. پیش‌فرض:

libdnf (NAME VERSION_ID; VARIANT_ID; OS.BASEARCH)

که در آن NAME، VERSION_ID و VARIANT_ID شناسه‌های سیستم‌عامل هستند که از پرونده os-release(5) خوانده می‌شوند، و OS و BASEARCH به ترتیب نام متعارف سیستم‌عامل و معماری پایه هستند. مثال:

libdnf (Fedora 31; server; Linux.x86_64)

انواع گزینه‌ها (TYPES OF OPTIONS)

boolean: یک نوع داده با تنها دو مقدار ممکن است.
یکی از گزینه‌های زیر می‌تواند استفاده شود: 1, 0, True, False, yes, no

integer: یک عدد صحیح است که می‌تواند بدون بخش کسری نوشته شود.

list: گزینه‌ای است که می‌تواند یک یا چند رشته را که با نویسه‌های فاصله یا ویرگول از هم جدا شده‌اند نشان دهد.

string: توالی‌ای از نمادها یا ارقام بدون هیچ‌گونه نویسه فاصله‌ساز است.

color: رشته‌ای که رنگ و اصلاح‌کننده‌ها را با ویرگول جدا می‌کند، برای مثال "red,bold".

رنگ‌ها: black, blue, cyan, green, magenta, red, white, yellow
اصلاح‌کننده‌ها: bold, blink, dim, normal, reverse, underline

پرونده‌ها (FILES)

Cache Files: /var/cache/dnf

Main Configuration File: /etc/dnf/dnf.conf

Repository: /etc/yum.repos.d/

Variables: هر پرونده با نام‌گذاری مناسب در /etc/dnf/vars به یک متغیر با نام برگرفته از نام پرونده تبدیل می‌شود (یا هر یک از متغیرهای بالا را به جز مواردی که از خط فرمان تنظیم شده‌اند، بازنویسی می‌کند). نام پرونده‌ها فقط می‌توانند شامل نویسه‌های الفبایی-عددی و زیرخط بوده و با حروف کوچک باشند. متغیرها همچنین به دلایل سازگاری با YUM از /etc/yum/vars خوانده می‌شوند.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

•: dnf(8)، مرجع دستورات DNF <#command-ref-label>

نویسنده (AUTHOR)

پرونده AUTHORS را در توزیع کد منبع DNF ببینید.

حق نشر (COPYRIGHT)

2012-2020, Red Hat, Licensed under GPLv2+

December 17, 2025

4.24.0