'\" t .\" Title: dracut .\" Author: [see the "AUTHOR(S)" section] .\" Generator: Asciidoctor 2.0.26 .\" Date: 2026-05-13 .\" Manual: dracut .\" Source: dracut .\" Language: Persian .\" .TH "DRACUT" "8" "2026-05-13" "dracut" "dracut" .ie \n(.g .ds Aq \(aq .el .ds Aq ' .ss \n[.ss] 0 .nh .ad l .de URL \fI\\$2\fP <\\$1>\\$3 .. .als MTO URL .if \n[.g] \{\ . mso www.tmac . am URL . ad l . . . am MTO . ad l . . . LINKSTYLE blue R < > .\} .SH "نام (NAME)" dracut \- ابزار سطح پایین برای ایجاد تصویر initramfs/initrd .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBdracut\fP [\fIگزینه.\|.\|.\fP] [\fI<تصویر>\fP [\fI<نسخه هسته>\fP]] .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp یک <تصویر> initramfs برای هسته با نسخه <نسخه هسته> ایجاد می‌کند. اگر <نسخه هسته> مشخص نشود، نسخه هسته فعلی در حال اجرا استفاده می‌شود. اگر <تصویر> مشخص نشود یا خالی باشد، مکان پیش‌فرض بر اساس پیکربندی محلی یا سیاست‌های توزیع لینوکس تعیین خواهد شد. .sp ابزار dracut یک تصویر اولیه ایجاد می‌کند که توسط هسته برای بارگذاری اولیه ماژول‌های دستگاه‌های بلوکی (مانند IDE، SCSI یا RAID) که برای دسترسی به سیستم‌فایل ریشه، سوار کردن سیستم‌فایل ریشه و راه‌اندازی سیستم اصلی مورد نیاز است، به کار می‌رود. .sp هنگام راه‌اندازی، هسته آن آرشیو را در RAM disk استخراج کرده و آن را سوار کرده و به عنوان سیستم‌فایل ریشه اولیه استفاده می‌کند. تمام فرایند یافتن دستگاه ریشه در این فضای کاربری اولیه انجام می‌شود. .sp تصاویر initramfs با نام «initrd» نیز شناخته می‌شوند. .sp برای فهرست کامل گزینه‌های خط فرمان هسته، man:dracut.cmdline[7] را ببینید. .sp اگر هنگام راه‌اندازی initramfs به یک پوسته اضطراری منتقل شدید، فایل \fI/run/initramfs/rdsosreport.txt\fP ایجاد می‌شود که می‌توان آن را روی یک پارتیشن (که باید به صورت دستی سوار شود، معمولاً /boot) یا یک فلش USB ذخیره کرد. اطلاعات اشکال‌زدایی بیشتر را می‌توان با افزودن \fBrd.debug\fP به خط فرمان هسته تولید کرد. فایل \fI/run/initramfs/rdsosreport.txt\fP شامل تمام لاگ‌ها و خروجی برخی ابزارهاست و باید به هر گزارشی درباره مشکلات dracut پیوست شود. .sp انتظار می‌رود dracut به عنوان کاربر root اجرا شود تا در زمان ایجاد initramfs دسترسی نامحدود به سیستم‌فایل ریشه داشته باشد. اجرای dracut با هر کاربری غیر از root تنها از مجموعه محدودی از قابلیت‌ها پشتیبانی می‌کند. به عنوان مثال، فراهم کردن ورود امن با sulogin در کنسول اضطراری با رمز عبور میزبان، نیازمند دسترسی خواندن به /etc/shadow در سیستم میزبان است که معمولاً فقط برای کاربر root مجاز است. .SH "نحوه استفاده (USAGE)" .sp برای ایجاد یک تصویر initramfs، ساده‌ترین دستور عبارت است از: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut .fam .fi .if n .RE .sp این دستور یک تصویر initramfs همه‌منظوره با تمام قابلیت‌های ممکن ناشی از ترکیب ماژول‌های نصب‌شده dracut و ابزارهای سیستمی تولید می‌کند. این تصویر شامل ماژول‌های هسته فعال فعلی با نسخه \fI\f(CR\fP\fP است. مکان پیش‌فرض تصویر توسط پیکربندی محلی یا سیاست‌های توزیع لینوکس تعیین می‌شود. .sp اگر تصویر initramfs از قبل وجود داشته باشد، dracut یک پیام خطا نمایش می‌دهد؛ و برای بازنویسی تصویر موجود، باید از گزینه \-\-force استفاده کنید. .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-force .fam .fi .if n .RE .sp اگر می‌خواهید نام فایل دیگری را برای تصویر خروجی مشخص کنید، دستوری مانند زیر را اجرا کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut foobar.img .fam .fi .if n .RE .sp برای ایجاد تصویر برای یک نسخه خاص از هسته، دستور به این صورت خواهد بود: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut foobar.img 2.6.40\-1.rc5.f20 .fam .fi .if n .RE .sp یک روش میان‌بر برای ایجاد تصویر در مکان پیش‌فرض برای یک نسخه خاص از هسته: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-kver 2.6.40\-1.rc5.f20 .fam .fi .if n .RE .sp اگر می‌خواهید تصاویر initramfs سبک‌تر و کوچک‌تری ایجاد کنید، می‌توانید گزینه \-\-hostonly یا \-H را مشخص نمایید. با استفاده از این گزینه، تصویر حاصل تنها شامل آن دسته از ماژول‌های dracut، ماژول‌های هسته و سیستم‌های فایلی خواهد بود که برای راه‌اندازی این ماشین خاص لازم هستند. این کار این عیب را دارد که نمی‌توانید دیسک را به کنترلر یا ماشین دیگری منتقل کنید و بدون ایجاد مجدد تصویر initramfs، نمی‌توانید به یک سیستم‌فایل ریشه دیگر تغییر وضعیت دهید. توصیه می‌شود نسخه‌ای از یک تصویر همه‌منظوره (و هسته متناظر آن) را به عنوان نسخه پشتیبان برای نجات سیستم خود نگه دارید. .SH "بررسی محتویات (INSPECTING THE CONTENTS)" .sp برای مشاهده محتویات تصویر ایجاد شده توسط dracut، می‌توانید از ابزار lsinitrd استفاده کنید. .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # lsinitrd | less .fam .fi .if n .RE .sp برای نمایش محتویات یک فایل در initramfs نیز از ابزار lsinitrd استفاده کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # lsinitrd \-f /etc/ld.so.conf include ld.so.conf.d/*.conf .fam .fi .if n .RE .SH "افزودن ماژول‌های DRACUT (ADDING DRACUT MODULES)" .sp برخی از ماژول‌های dracut به صورت پیش‌فرض غیرفعال هستند و باید به صورت دستی فعال شوند. می‌توانید این کار را با افزودن ماژول‌های dracut به فایل پیکربندی \fI/etc/dracut.conf\fP یا \fI/etc/dracut.conf.d/myconf.conf\fP انجام دهید. man:dracut.conf[5] را ببینید. همچنین می‌توانید با استفاده از گزینه \f(CR\-a\fP یا \f(CR\-\-add\fP در خط فرمان، ماژول‌های dracut را اضافه کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-add module initramfs\-module.img .fam .fi .if n .RE .sp برای مشاهده فهرستی از ماژول‌های در دسترس dracut، از گزینه \f(CR\-\-list\-modules\fP استفاده کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-list\-modules .fam .fi .if n .RE .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp ماژول‌های حذف‌شده (omitted) بر ماژول‌های افزوده \fIاولویت خواهند داشت\fP. می‌توان از \f(CR\-\-force\-add\fP برای افزودن یک ماژول در حالت host\-only استفاده کرد، حتی اگر به عنوان حذف‌شده مشخص شده باشد (معمولاً از طریق یک فایل پیکربندی توزیع). .sp .5v .RE .SH "صرف‌نظر کردن از ماژول‌های DRACUT (OMITTING DRACUT MODULES)" .sp گاهی اوقات به دلایل سرعت، حجم یا عملکرد مایل نیستید یک ماژول dracut در تصویر گنجانده شود. برای این کار، یا متغیر omit_dracutmodules را در فایل پیکربندی \fIdracut.conf\fP یا \fI/etc/dracut.conf.d/myconf.conf\fP مشخص کنید (man:dracut.conf[5] را ببینید) یا از گزینه \f(CR\-o\fP یا \f(CR\-\-omit\fP در خط فرمان استفاده کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-o "multipath lvm" no\-multipath\-lvm.img .fam .fi .if n .RE .SH "افزودن ماژول‌های هسته (ADDING KERNEL MODULES)" .sp اگر در initramfs به یک ماژول هسته خاص نیاز دارید که به طور خودکار توسط dracut انتخاب نمی‌شود، باید از گزینه \-\-add\-drivers در خط فرمان یا متغیر drivers در فایل پیکربندی \fI/etc/dracut.conf\fP یا \fI/etc/dracut.conf.d/myconf.conf\fP استفاده کنید (man:dracut.conf[5] را ببینید): .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-add\-drivers mymod initramfs\-with\-mymod.img .fam .fi .if n .RE .SH "پارامترهای راه‌اندازی (BOOT PARAMETERS)" .sp یک initramfs تولیدشده بدون حالت «hostonly»، هیچ فایل پیکربندی سیستمی ندارد (به جز چند استثنای خاص)، بنابراین پیکربندی باید در خط فرمان هسته انجام شود. با این انعطاف‌پذیری، می‌توانید به راحتی سیستم را از یک پارتیشن ریشه تغییریافته راه‌اندازی کنید، بدون اینکه نیاز به کامپایل مجدد تصویر initramfs باشد. بنابراین، می‌توانید پارتیشن ریشه خود را کاملاً تغییر دهید (آن را به درون یک raid نرم‌افزاری md به همراه رمزنگاری و LVM روی آن منتقل کنید)، تا زمانی که LABEL یا UUID صحیح سیستم‌فایل را در خط فرمان هسته برای دستگاه ریشه خود مشخص کنید، dracut آن را پیدا کرده و از آن بوت خواهد شد. .sp فایل‌های سیستم‌فایل ریشه میزبان در دایرکتوری‌های /etc، /var یا /run تنها باید در حالت «hostonly» به initramfs تولیدشده کپی شوند، زیرا این دایرکتوری‌های میزبان برای شخصی‌سازی توسط کاربران برای هر میزبان در نظر گرفته شده‌اند. تنها فایل‌های میزبان از دایرکتوری /usr در سیستم‌فایل ریشه میزبان در هر دو حالت «hostonly» و «non\-hostonly» در initramfs تولیدشده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال فایل‌های /etc/fstab و /etc/cryptab تنها زمانی باید بررسی شوند که dracut در حالت «hostonly» اجرا شده باشد. .sp تنها استثنا در این قاعده، فایل /etc/dracut.conf و دایرکتوری /etc/dracut.conf.d/ است که در هر دو حالت «hostonly» و «non\-hostonly» در نظر گرفته می‌شوند. .sp برخی از آرگومان‌های خط فرمان (مانند \-\-include) می‌توانند حالت‌های پیش‌فرض «hostonly»/«non\-hostonly» را لغو کنند. .sp تصاویر عمومی initrd حجیم‌تر هستند، اما باید بتوانند هر پیکربندی قابل بوتی را با پرچم‌های راه‌اندازی مناسب (دستگاه ریشه، اطلاعات پیکربندی شبکه و غیره) به صورت خودکار راه‌اندازی کنند. .sp خط فرمان هسته همچنین می‌تواند توسط سرور dhcp با گزینه root\-path ارائه شود. بخش راه‌اندازی از طریق شبکه (NETWORK BOOT) را ببینید. .sp برای راهنمای جامع تمام پارامترهای خط فرمان هسته، man:dracut.cmdline[7] را ببینید. .sp برای شروع سریع با خط فرمان هسته مناسب برای سیستم خود، از گزینه \fI\-\-print\-cmdline\fP استفاده کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-print\-cmdline root=UUID=8b8b6f91\-95c7\-4da2\-831b\-171e12179081 rootflags=rw,relatime,discard,data=ordered rootfstype=ext4 .fam .fi .if n .RE .SS "تعیین دستگاه ریشه (Specifying the root Device)" .sp این تنها گزینه‌ای است که dracut واقعاً برای راه‌اندازی از پارتیشن ریشه شما به آن نیاز دارد. از آنجا که پارتیشن ریشه شما می‌تواند در محیط‌های مختلفی قرار داشته باشد، قالب‌های متعددی برای گزینه root= وجود دارد. پایه‌ای‌ترین حالت root=\fI\f(CR\fP\fP است: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C root=/dev/sda2 .fam .fi .if n .RE .sp از آنجا که نام گره‌های دستگاه ممکن است بسته به ترتیب درایوها تغییر کند، توصیه می‌شود برای تعیین پارتیشن ریشه خود از شناسه سیستم‌فایل (UUID) یا برچسب سیستم‌فایل (LABEL) استفاده کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C root=UUID=19e9dda3\-5a38\-484d\-a9b0\-fa6b067d0331 .fam .fi .if n .RE .sp یا .sp .if n .RS 4 .nf .fam C root=LABEL=myrootpartitionlabel .fam .fi .if n .RE .sp برای مشاهده تمام UUIDها یا LABELها در سیستم خود، اجرا کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # ls \-l /dev/disk/by\-uuid .fam .fi .if n .RE .sp یا .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # ls \-l /dev/disk/by\-label .fam .fi .if n .RE .sp اگر پارتیشن ریشه شما روی شبکه قرار دارد، بخش راه‌اندازی از طریق شبکه (NETWORK BOOT) را ببینید. .SS "تنظیمات صفحه‌کلید (Keyboard Settings)" .sp اگر مجبور به وارد کردن رمز عبور برای حجم‌های دیسک رمزنگاری‌شده هستید، ممکن است بخواهید چیدمان صفحه‌کلید و فونت نمایشگر را مشخص کنید. .sp یک خط فرمان هسته معمولی به زبان آلمانی شامل موارد زیر خواهد بود: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C rd.vconsole.font=eurlatgr rd.vconsole.keymap=de\-latin1\-nodeadkeys rd.locale.LANG=de_DE.UTF\-8 .fam .fi .if n .RE .sp در صورت استفاده از یک سیستم init نوین مانند systemd، تنظیم این گزینه‌ها می‌تواند تنظیمات ذخیره‌شده در سیستم شما را لغو و بازنویسی کند. .SS "مسدود کردن ماژول‌های هسته (Blacklisting Kernel Modules)" .sp گاهی اوقات لازم است از بارگذاری خودکار یک ماژول هسته خاص جلوگیری شود. برای این کار، کافی است rd.driver.blacklist=\fI\f(CR\fP\fP را (به طوری که \fI\f(CR\fP\fP فاقد پسوند \fI.ko\fP باشد) به خط فرمان هسته اضافه کنید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C rd.driver.blacklist=mptsas rd.driver.blacklist=nouveau .fam .fi .if n .RE .sp این گزینه را می‌توان چندین بار در خط فرمان هسته مشخص کرد. .SS "افزایش سرعت فرایند راه‌اندازی (Speeding up the Boot Process)" .sp اگر می‌خواهید فرایند راه‌اندازی را تسریع کنید، می‌توانید تا حد امکان اطلاعات بیشتری را در خط فرمان هسته برای dracut مشخص کنید. برای مثال، می‌توانید به dracut بگویید که پارتیشن ریشه شما روی یک حجم LVM یا یک پارتیشن raid قرار ندارد، یا درون یک حجم رمزنگاری‌شده خاص crypto LUKS واقع شده است. به طور پیش‌فرض، dracut همه جا را جستجو می‌کند. یک خط فرمان هسته معمولی dracut برای یک پارتیشن ساده اولیه یا منطقی شامل موارد زیر است: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C rd.luks=0 rd.lvm=0 rd.md=0 rd.dm=0 .fam .fi .if n .RE .sp این کار تمام سرهم‌بندی خودکار LVM، آرایه‌های MD raid، آرایه‌های DM raid و crypto LUKS را غیرفعال می‌کند. .sp البته می‌توانید ماژول‌های dracut را در فرایند ایجاد initramfs نیز حذف کنید، اما در این صورت امکان فعال کردن مجدد آن‌ها بر حسب تقاضا را از دست خواهید داد. .SH "تزریق فایل‌های سفارشی (INJECTING CUSTOM FILES)" .sp برای افزودن فایل‌های سفارشی خود به تصویر initramfs، چندین روش پیش رو دارید. .sp گزینه \-\-include به شما امکان می‌دهد یک مسیر مبدأ و یک مسیر مقصد مشخص کنید. به عنوان مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-include cmdline\-preset /etc/cmdline.d/50\-mycmdline.conf initramfs\-cmdline\-pre.img .fam .fi .if n .RE .sp یک تصویر initramfs ایجاد می‌کند که در آن فایل cmdline\-preset به درون initramfs در مسیر \fI/etc/cmdline.d/50\-mycmdline.conf\fP کپی خواهد شد. .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # mkdir \-p rd.overlay/etc/cmdline.d # mkdir \-p rd.overlay/etc/conf.d # echo "ip=dhcp" >> rd.overlay/etc/cmdline.d/50\-mycmdline.conf # echo export FOO=testtest >> rd.overlay/etc/conf.d/testvar.conf # echo export BAR=testtest >> rd.overlay/etc/conf.d/testvar.conf # tree rd.overlay/ rd.overlay/ `\-\- etc |\-\- cmdline.d |\& `\-\- 50\-mycmdline.conf `\-\- conf.d `\-\- testvar.conf # dracut \-\-include rd.overlay / initramfs\-rd.overlay.img .fam .fi .if n .RE .sp این دستور محتویات دایرکتوری rd.overlay را در ریشه تصویر initramfs قرار می‌دهد. .sp گزینه \-\-install به شما امکان می‌دهد چندین فایل را مشخص کنید تا در تصویر initramfs در همان مکانی که در زمان ساخت initramfs وجود دارند، نصب شوند. .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-install \*(Aqstrace fsck.ext4 ssh\*(Aq initramfs\-dbg.img .fam .fi .if n .RE .sp این دستور یک initramfs با فایل‌های اجرایی strace، fsck.ext4 و ssh به همراه کتابخانه‌های مورد نیاز برای اجرای آن‌ها ایجاد می‌کند. گزینه \-\-install می‌تواند چندین بار مشخص شود. .SH "راه‌اندازی از طریق شبکه (NETWORK BOOT)" .sp اگر پارتیشن ریشه شما روی یک درایو تحت شبکه قرار دارد، برای ایجاد تصویر initramfs آگاه از شبکه، باید ماژول‌های شبکه dracut را نصب داشته باشید. .sp اگر ip=dhcp را در خط فرمان هسته مشخص کنید، dracut از یک سرور dhcp آدرس IP ماشین را درخواست می‌کند. سرور dhcp همچنین می‌تواند یک root\-path اضافی ارائه دهد که دستگاه ریشه را برای dracut مشخص می‌کند. با این سازوکار، شما یک پیکربندی ایستا روی ماشین کارخواه و یک پیکربندی راه‌اندازی متمرکز روی سرور TFTP/DHCP خود خواهید داشت. اگر نمی‌توانید خط فرمان هسته را ارسال کنید، می‌توانید فایل \fI/etc/cmdline.d/50\-mycmdline.conf\fP را با روش توضیح‌داده‌شده در بخش تزریق فایل‌های سفارشی (INJECTING CUSTOM FILES) تزریق نمایید. .SS "کاهش حجم تصویر (Reducing the Image Size)" .sp برای کاهش حجم initramfs، باید آن را با صرف‌نظر کردن از تمام ماژول‌های dracut که می‌دانید برای راه‌اندازی ماشین نیازی به آن‌ها نیست، ایجاد کنید. .sp همچنین می‌توانید دقیقاً ماژول‌های dracut و ماژول‌های هسته مورد نظر را مشخص کنید تا تصویر initramfs بسیار کم‌حجمی تولید شود. .sp برای مثال، برای یک تصویر NFS می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-m "nfs network base" initramfs\-nfs\-only.img .fam .fi .if n .RE .sp سپس می‌توانید ماشین مقصد را با این تصویر راه‌اندازی کرده و با ایجاد مجدد آن روی ماشین مقصد با استفاده از گزینه \-\-host\-only حجم آن را باز هم کاهش دهید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-m "nfs network base" \-\-host\-only initramfs\-nfs\-host\-only.img .fam .fi .if n .RE .sp این کار حجم تصویر initramfs را به میزان چشمگیری کاهش می‌دهد. .SH "عیب‌یابی (TROUBLESHOOTING)" .sp اگر فرایند راه‌اندازی با موفقیت انجام نشد، چندین گزینه برای اشکال‌زدایی وضعیت در اختیار دارید. .SH "شناسایی محدوده مشکل (IDENTIFYING YOUR PROBLEM AREA)" .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 1.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 1." 4.2 .\} عبارت‌های \fI\*(Aqsplash\fP\*(Aq و \fI\*(Aqquiet\fP\*(Aq را از خط فرمان هسته حذف کنید .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 2.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 2." 4.2 .\} عبارت \fI\*(Aqrd.shell\fP\*(Aq را به خط فرمان هسته اضافه کنید. با این کار، در صورتی که dracut نتواند دستگاه ریشه شما را پیدا کند، یک پوسته ارائه می‌شود .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 3.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 3." 4.2 .\} عبارت \fI\*(Aqrd.shell rd.debug log_buf_len=1M\fP\*(Aq را به خط فرمان هسته اضافه کنید تا دستورات پوسته dracut هم‌زمان با اجرا چاپ شوند .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 4.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 4." 4.2 .\} فایل /run/initramfs/rdsosreport.txt ایجاد می‌شود که حاوی تمام لاگ‌ها و خروجی تمام ابزارهای مهمی است که در ادامه ذکر شده‌اند. .RE .sp اگر می‌خواهید آن خروجی را ذخیره کنید، کافی است /boot را به صورت دستی سوار کنید یا یک حافظه فلش USB متصل کرده و آن را سوار نمایید. سپس می‌توانید خروجی را برای بررسی‌های بعدی ذخیره کنید. .SH "اطلاعات لازم برای درج در گزارش شما (INFORMATION TO INCLUDE IN YOUR REPORT)" .SS "همه گزارش‌های باگ (All bug reports)" .sp در همه موارد، موارد زیر باید در گزارش باگ شما ذکر و پیوست شوند: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP \(bu 2.3 .\} خط فرمان دقیق هسته مورد استفاده؛ معمولاً برگرفته از فایل پیکربندی بوت‌لودر (مانند \fI/boot/grub2/grub.cfg\fP) یا از \fI/proc/cmdline\fP. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP \(bu 2.3 .\} یک نسخه از اطلاعات پارتیشن‌های دیسک شما از \fI/etc/fstab\fP که ممکن است با راه‌اندازی یک initramfs سالم قدیمی یا یک رسانه نجات به دست آید. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP \(bu 2.3 .\} اشکال‌زدایی dracut را فعال کنید (بخش \fIاشکال‌زدایی dracut\fP را ببینید)، و فایل /run/initramfs/rdsosreport.txt را پیوست نمایید. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP \(bu 2.3 .\} اگر از فایل پیکربندی dracut استفاده می‌کنید، لطفاً \fI/etc/dracut.conf\fP و تمام فایل‌های موجود در \fI/etc/dracut.conf.d/*.conf\fP را ضمیمه کنید. .RE .SS "مشکلات مربوط به دستگاه ریشه تحت شبکه (Network root device related problems)" .sp این بخش اطلاعاتی را شرح می‌دهد که باید در زمان بروز مشکل در سیستمی که دستگاه ریشه آن روی یک حجم متصل به شبکه قرار دارد (مانند iSCSI، NFS یا NBD) درج شوند. علاوه بر اطلاعات بخش «همه گزارش‌های باگ»، اطلاعات زیر را نیز ضمیمه کنید: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP \(bu 2.3 .\} لطفاً خروجی دستورات زیر را ضمیمه کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # /sbin/ifup # ip addr show .fam .fi .if n .RE .RE .SH "اشکال‌زدایی DRACUT (DEBUGGING DRACUT)" .SS "پیکربندی کنسول سریال (Configure a serial console)" .sp اشکال‌زدایی موفق dracut نیازمند نوعی از ثبت وقایع کنسول در حین بوت سیستم است. این بخش نحوه پیکربندی اتصال کنسول سریال برای ضبط پیام‌های بوت را مستند می‌کند. .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 1.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 1." 4.2 .\} ابتدا، خروجی کنسول سریال را برای هر دو مورد هسته و بوت‌لودر فعال کنید. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 2.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 2." 4.2 .\} فایل \fI/boot/grub2/grub.cfg\fP را برای ویرایش باز کنید. در زیر خط \fI\*(Aqtimeout=5\fP\*(Aq، موارد زیر را اضافه کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C serial \-\-unit=0 \-\-speed=9600 terminal \-\-timeout=5 serial console .fam .fi .if n .RE .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 3.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 3." 4.2 .\} همچنین در \fI/boot/grub2/grub.cfg\fP، آرگومان‌های بوت زیر را به خط \fI\*(Aqkernel\fP\*(Aq اضافه کنید: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C console=tty0 console=ttyS0,9600 .fam .fi .if n .RE .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 4.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 4." 4.2 .\} پس از اتمام، فایل \fI/boot/grub2/grub.cfg\fP باید شبیه به مثال زیر باشد. .sp .if n .RS 4 .nf .fam C default=0 timeout=5 serial \-\-unit=0 \-\-speed=9600 terminal \-\-timeout=5 serial console title Fedora (2.6.29.5\-191.fc11.x86_64) root (hd0,0) kernel /vmlinuz\-2.6.29.5\-191.fc11.x86_64 ro root=/dev/mapper/vg_uc1\-lv_root console=tty0 console=ttyS0,9600 initrd /dracut\-2.6.29.5\-191.fc11.x86_64.img .fam .fi .if n .RE .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 5.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 5." 4.2 .\} اطلاعات دقیق‌تر درباره نحوه پیکربندی هسته برای خروجی کنسول در پیوند زیر در دسترس است: .URL "http://www.faqs.org/docs/Linux\-HOWTO/Remote\-Serial\-Console\-HOWTO.html#CONFIGURE\-KERNEL" "" "." .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 6.\h'+01'\c .\} .el \{\ . sp -1 . IP " 6." 4.2 .\} هدایت خروجی‌های غیرتعاملی .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp می‌توانید تمام خروجی‌های غیرتعاملی را با اجرای دستور زیر به \fI/dev/kmsg\fP هدایت کنید؛ هسته پس از رسیدن پیام‌ها به بافر هسته، آن‌ها را در کنسول نمایش می‌دهد: .sp .5v .RE .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # exec >/dev/kmsg 2>&1 /run/initramfs/etc/cmdline.d/debug.conf # touch /run/initramfs/.need_shutdown .fam .fi .if n .RE .sp این کار پس از انتقال ریشه (pivot) مجدد سیستم به initramfs، یک شل dracut در اختیارتان قرار می‌دهد. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .sp \fB\-\-kver\fP \fI\fP .RS 4 نسخه هسته را مشخص می‌کند. این امکان را فراهم می‌کند که نسخه هسته را بدون مشخص کردن مکان تصویر initramfs تعیین کنید. برای مثال: .RE .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-kver 3.5.0\-0.rc7.git1.2.fc18.x86_64 .fam .fi .if n .RE .sp \fB\-f, \-\-force\fP .RS 4 بازنویسی فایل initramfs موجود. .RE .sp \fI\fP \fB\-\-rebuild\fP .RS 4 آرگومان‌های فعلی را به آرگومان‌هایی که تصویر initramfs ورودی با آن‌ها ساخته شده بود، اضافه می‌کند. این گزینه به ساخت افزایشی initramfs جهت آزمایش کمک می‌کند. در صورتی که \fI\fP اختیاری ارائه نشود، initramfs ورودی داده شده برای بازسازی، به عنوان فایل خروجی استفاده خواهد شد. .RE .sp \fB\-a, \-\-add\fP \fI\fP .RS 4 فهرستی از ماژول‌های dracut جداشده با فاصله را به مجموعه ماژول‌های پیش‌فرض اضافه می‌کند. اگر ماژولی در هر دو فهرست \fIadd\fP و \fIomit\fP ظاهر شود، نادیده گرفته خواهد شد. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-add "module1 module2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-force\-add\fP \fI\fP .RS 4 فهرستی از ماژول‌های dracut جداشده با فاصله که هنگام مشخص شدن حالت \fIhost\-only\fP (\f(CR\-H\fP) به مجموعه ماژول‌های پیش‌فرض پیوست می‌شود. بر خلاف \f(CR\-\-add\fP، گزینه \f(CR\-\-force\-add\fP ماژول‌های حذف‌شده (\f(CR\-o\fP) را \fIoverride\fP (نادیده گرفته و جایگزین) می‌کند؛ بنابراین برای اطمینان از اضافه شدن یک ماژول حتی اگر در فایل‌های پیکربندی به عنوان حذف‌شده مشخص شده باشد، مفید است. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-force\-add "module1 module2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-o, \-\-omit\fP \fI\fP .RS 4 حذف فهرستی از ماژول‌های dracut جداشده با فاصله. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. هشدار: از حذف دستی ماژول‌های dracut خودداری کنید، زیرا ممکن است ندانسته ماژول‌های ضروری را حذف کنید که dracut قادر به تشخیص یا هشدار دادن درباره آن‌ها نیست. استفاده از این گزینه توصیه نمی‌شود و مسئولیت آن بر عهده خودتان است. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-omit "module1 module2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-m, \-\-modules\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از ماژول‌های dracut جداشده با فاصله برای فراخوانی هنگام ساخت initramfs. ماژول‌ها در \fI/usr/lib/dracut/modules.d\fP قرار دارند. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. این گزینه dracut را مجبور می‌کند فقط ماژول‌های مشخص‌شده dracut را شامل کند. در بیشتر موارد، گزینه "\-\-add" همان چیزی است که می‌خواهید استفاده کنید. استفاده از این گزینه توصیه نمی‌شود (مسئولیت استفاده با خودتان است). .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-modules "module1 module2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-d, \-\-drivers\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از ماژول‌های هسته جداشده با فاصله برای گنجاندن انحصاری در initramfs. ماژول‌های هسته باید بدون پسوند ".ko" مشخص شوند. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. این گزینه dracut را مجبور می‌کند فقط ماژول‌های هسته مشخص‌شده را شامل کند. در بیشتر موارد، گزینه "\-\-add\-drivers" همان چیزی است که می‌خواهید استفاده کنید. استفاده از این گزینه توصیه نمی‌شود (مسئولیت استفاده با خودتان است). .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-drivers "kmodule1 kmodule2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-add\-drivers\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از ماژول‌های هسته جداشده با فاصله جهت اضافه شدن به initramfs. ماژول‌های هسته باید بدون پسوند ".ko" مشخص شوند. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-add\-drivers "kmodule1 kmodule2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-force\-drivers\fP \fI\fP .RS 4 مشابه add\-drivers در بالا؛ اما در این حالت اطمینان حاصل می‌شود که تلاش برای بارگذاری زودهنگام درایورها از طریق modprobe انجام می‌گیرد. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-force\-drivers "kmodule1 kmodule2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-omit\-drivers\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از ماژول‌های هسته جداشده با فاصله جهت اضافه نشدن به initramfs. ماژول‌های هسته باید بدون پسوند ".ko" مشخص شوند. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-omit\-drivers "kmodule1 kmodule2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-filesystems\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از ماژول‌های سیستم فایل هسته جداشده با فاصله برای گنجاندن انحصاری در initramfs عمومی. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-filesystems "filesystem1 filesystem2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-k, \-\-kmoddir\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن دایرکتوری‌ای که ماژول‌های هسته باید در آن جستجو شوند. .RE .sp \fB\-\-fwdir\fP \fI[:.\|.\|.]++\fP .RS 4 مشخص کردن دایرکتوری‌های اضافی برای جستجوی سفت‌افزارها (firmware). این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .RE .sp \fB\-\-libdirs\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فهرستی از دایرکتوری‌های جداشده با فاصله برای جستجوی کتابخانه‌ها جهت گنجاندن در initramfs عمومی. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-libdirs "dir1 dir2"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-kernel\-cmdline \fP .RS 4 مشخص کردن پارامترهای پیش‌فرض خط فرمان هسته. با وجود نام آن، این گزینه فقط پارامترهای initrd را تنظیم می‌کند. .RE .sp \fB\-\-kernel\-only\fP .RS 4 فقط درایورهای هسته و فایل‌های سفت‌افزار را نصب می‌کند. .RE .sp \fB\-\-no\-kernel\fP .RS 4 درایورهای هسته و فایل‌های سفت‌افزار را نصب نمی‌کند. .RE .sp \fB\-\-early\-microcode\fP .RS 4 ترکیب میکروکد زودهنگام با ramdisk. .RE .sp \fB\-\-no\-early\-microcode\fP .RS 4 میکروکد زودهنگام را با ramdisk ترکیب نمی‌کند. .RE .sp \fB\-\-print\-cmdline\fP .RS 4 چاپ بخشی از خط فرمان هسته که برای بوت با چیدمان دیسک فعلی لازم است. این گزینه تمام گزینه‌های خط فرمان هسته را که ممکن است dracut به initrd اضافه کند، بازنمی‌گرداند. .RE .sp \fB\-\-mdadmconf\fP .RS 4 شامل کردن فایل محلی \fI/etc/mdadm.conf\fP. .RE .sp \fB\-\-nomdadmconf\fP .RS 4 شامل نکردن فایل محلی \fI/etc/mdadm.conf\fP. .RE .sp \fB\-\-lvmconf\fP .RS 4 شامل کردن فایل محلی \fI/etc/lvm/lvm.conf\fP. .RE .sp \fB\-\-nolvmconf\fP .RS 4 شامل نکردن فایل محلی \fI/etc/lvm/lvm.conf\fP. .RE .sp \fB\-\-fscks\fP \fI\fP .RS 4 افزودن فهرستی از ابزارهای fsck جداشده با فاصله، علاوه بر موارد مشخص‌شده در \fIdracut.conf\fP؛ نصب به صورت فرصت‌طلبانه است (ابزارهایی که وجود ندارند نادیده گرفته می‌شوند). .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان باشد، باید آن‌ها را داخل نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-fscks "fsck.foo barfsck"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-nofscks\fP .RS 4 جلوگیری از نصب هرگونه ابزار fsck. .RE .sp \fB\-\-strip\fP .RS 4 حذف نمادهای خطایابی (strip) فایل‌های باینری در initramfs (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-\-aggressive\-strip\fP .RS 4 حذف نمادها و بخش‌های بیشتر علاوه بر نمادهای خطایابی، جهت کاهش بیشتر حجم initramfs. گزینه \-\-strip نیز باید مشخص شده باشد. .RE .sp \fB\-\-nostrip\fP .RS 4 عدم حذف نمادهای خطایابی فایل‌های باینری در initramfs. .RE .sp \fB\-\-hardlink\fP .RS 4 ایجاد پیوند سخت (hardlink) برای فایل‌ها در initramfs (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-\-nohardlink\fP .RS 4 عدم ایجاد پیوند سخت برای فایل‌ها در initramfs. .RE .sp \fB\-\-prefix\fP \fI\fP .RS 4 افزودن دایرکتوری مشخص‌شده به عنوان پیشوند به مسیر فایل‌های initramfs. .RE .sp \fB\-\-noprefix\fP .RS 4 عدم افزودن پیشوند به مسیر فایل‌های initramfs (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-h, \-\-help\fP .RS 4 نمایش متن راهنما و خروج. .RE .sp \fB\-\-debug\fP .RS 4 نمایش اطلاعات خطایابی از فرایند ساخت. .RE .sp \fB\-v, \-\-verbose\fP .RS 4 افزایش سطح جزئیات خروجی (پیش‌فرض (3)warnings). می‌تواند چندین بار مشخص شود. .RE .sp \fB\-\-version\fP .RS 4 نمایش نسخه و خروج. .RE .sp \fB\-q, \-\-quiet\fP .RS 4 کاهش سطح جزئیات خروجی (پیش‌فرض (3)warnings). می‌تواند چندین بار مشخص شود. .RE .sp \fB\-c, \-\-conf\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن فایل پیکربندی مورد استفاده. .sp پیش‌فرض: \fI/etc/dracut.conf\fP .RE .sp \fB\-\-confdir\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن دایرکتوری پیکربندی مورد استفاده. .sp پیش‌فرض: \fI/etc/dracut.conf.d\fP .RE .sp \fB\-\-add\-confdir\fP \fI\fP .RS 4 افزودن دایرکتوری پیکربندی اضافی برای بارگذاری فایل‌های *.conf. در صورت عدم وجود دایرکتوری، زیردایرکتوری مربوطه در confdir جستجو می‌شود. .sp پیش‌فرض: \fIخالی\fP .RE .sp \fB\-\-tmpdir\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن دایرکتوری موقت مورد استفاده. .sp پیش‌فرض: \fI/var/tmp\fP .RE .sp \fB\-r, \-\-sysroot\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن دایرکتوری sysroot جهت جمع‌آوری فایل‌ها. این گزینه برای ایجاد تصویر initramfs از یک دایرکتوری sysroot همگردانی متقابل شده (cross-compiled) کاربرد دارد. برای متغیرهای کمکی اضافی، بخش \fBمتغیرهای محیطی (ENVIRONMENT)\fP در ادامه را ببینید. .sp پیش‌فرض: \fIخالی\fP .RE .sp \fB\-\-sshkey\fP \fI\fP .RS 4 فایل کلید SSH مورد استفاده با ماژول ssh\-client. .RE .sp \fB\-\-logfile\fP \fI\fP .RS 4 فایل لاگ مورد استفاده؛ تنظیمات فایل‌های پیکربندی را بازنویسی می‌کند. .sp پیش‌فرض: \fI/var/log/dracut.log\fP .RE .sp \fB\-l, \-\-local\fP .RS 4 فعال‌سازی حالت محلی. dracut به جای ماژول‌های نصب‌شده سیستمی در \fI/usr/lib/dracut/modules.d\fP، از ماژول‌های دایرکتوری کاری جاری استفاده خواهد کرد. این گزینه هنگام اجرای dracut از یک مخزن گیت کاربردی است. .RE .sp \fB\-H, \-\-hostonly\fP .RS 4 حالت مختص میزبان (host-only): نصب فایل‌ها از سیستم‌فایل ریشه میزبان، از جمله دایرکتوری‌های سفارشی‌شده توسط مدیران سیستم و کاربران مانند /etc و تولید پیکربندی مختص میزبان (پیش‌فرض). تاب‌آوری initramfs تولیدشده در برابر تغییرات جزئی سخت‌افزار توسط \fIhostonly\-mode\fP کنترل می‌شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp در صورت chroot به ریشه‌ای غیر از دستگاه ریشه واقعی، از "\-\-fstab" استفاده کرده و یک \fI/etc/fstab\fP معتبر ارائه دهید. .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-N, \-\-no\-hostonly\fP .RS 4 غیرفعال‌سازی حالت host\-only. .RE .sp \fB\-\-hostonly\-mode\fP \fI\fP .RS 4 مشخص کردن حالت host\-only مورد استفاده. مقدار \fI\fP می‌تواند یکی از موارد "sloppy" یا "strict" باشد. در حالت "sloppy"، درایورها و ماژول‌های اضافی نصب می‌شوند تا تغییرات جزئی سخت‌افزار (مانند تغییر صفحه‌کلید) مانع از بوت شدن تصویر نشود و تصویر همچنان بین میزبان‌های مشابه قابل انتقال بماند. با فعال بودن حالت "strict"، مواردی که برای بوت میزبان محلی در وضعیت فعلی ضروری نیستند گنجانده نخواهند شد و ماژول‌ها برای صرفه‌جویی بیشتر در فضا کارهای اضافی انجام می‌دهند. تغییرات جزئی در سخت‌افزار یا محیط می‌تواند تصویر را غیرقابل بوت کند. .sp پیش‌فرض: \fIsloppy\fP .RE .sp \fB\-\-hostonly\-cmdline\fP .RS 4 اجازه به ماژول‌های dracut جهت تولید و ذخیره آرگومان‌های initrd مختص میزبان. این آرگومان‌ها در دایرکتوری \fIetc/cmdline.d\fP داخل initrd تولیدشده ذخیره خواهند شد. آرگومان‌های خط فرمان هسته (مشخص‌شده توسط بارگذار بوت یا UKI) نسبت به آرگومان‌های initrd تولیدشده توسط ماژول‌های dracut اولویت دارند. برای مثال ماژول dracut به نام \fIrootfs\-block\fP می‌تواند آرگومان خط فرمان initrd از نوع \fIroot=\fP را در دایرکتوری \fIetc/cmdline.d\fP ذخیره کند، که در صورت عدم تعیین در \fI/proc/cmdline\fP، دستگاه ریشه را تنظیم می‌کند. .RE .sp \fB\-\-no\-hostonly\-cmdline\fP .RS 4 عدم ذخیره آرگومان‌های خط فرمان هسته مورد نیاز در initramfs. تضمین می‌کند که ماژول‌های dracut مجاز به تولید و ذخیره آرگومان‌های initrd مختص میزبان در دایرکتوری \fIetc/cmdline.d\fP داخل initrd تولیدشده نباشند. .RE .sp \fB\-\-no\-hostonly\-default\-device\fP .RS 4 عدم تولید دستگاه‌های پیش‌فرض ضمنی میزبان مانند swap ،root، fstab و غیره. از "\-\-mount" یا "\-\-add\-device" جهت افزودن صریح دستگاه‌ها بر حسب نیاز استفاده کنید. .RE .sp \fB\-\-hostonly\-i18n\fP .RS 4 تنها نصب فایل‌های صفحه‌کلید و قلم مورد نیاز بر اساس پیکربندی میزبان (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-\-no\-hostonly\-i18n\fP .RS 4 نصب تمامی فایل‌های صفحه‌کلید و قلم موجود. .RE .sp \fB\-\-hostonly\-nics\fP \fI\fP .RS 4 تنها فعال‌سازی کارت‌های شبکه (NIC) فهرست‌شده در initramfs. این فهرست می‌تواند خالی باشد تا سایر ماژول‌ها تنها درایورهای شبکه ضروری را نصب کنند. .RE .sp \fB\-\-persistent\-policy\fP \fI\fP .RS 4 استفاده از \fI\fP جهت آدرس‌دهی دیسک‌ها و پارتیشن‌ها. مقدار \fI\fP می‌تواند هر نام دایرکتوری موجود در /dev/disk (مانند "by\-uuid"، "by\-label") یا "mapper" برای استفاده از نام دستگاه‌های /dev/mapper باشد (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-\-fstab\fP .RS 4 استفاده از \fI/etc/fstab\fP به جای \fI/proc/self/mountinfo\fP. .RE .sp \fB\-\-add\-fstab\fP \fI\fP .RS 4 افزودن مدخل‌های \fI\fP به /etc/fstab در initramfs. .RE .sp \fB\-\-mount\fP "\fI\fP \fI\fP \fI\fP [\fI\fP [\fI\fP [\fI\fP]]]" .RS 4 سوار کردن \fI\fP روی \fI\fP با سیستم‌فایل \fI\fP در initramfs. گزینه‌های \fI\fP، \fI\fP و \fI\fP قابل تعیین هستند؛ برای جزئیات به صفحه راهنمای fstab مراجعه کنید. مقدار پیش‌فرض \fI\fP برابر با "defaults" است. مقدار پیش‌فرض \fI\fP برابر با "0" است. مقدار پیش‌فرض \fI\fP برابر با "2" است. .RE .sp \fB\-\-mount\fP "\fI\fP" .RS 4 مشابه بالا، با این تفاوت که \fI\fP، \fI\fP و \fI\fP با بررسی مانت‌های فعلی سیستم تعیین می‌شوند. .RE .sp \fB\-\-add\-device\fP \fI\fP .RS 4 راه‌اندازی \fI\fP در initramfs؛ مقدار \fI\fP باید نام دستگاه باشد. این گزینه در حالت host\-only جهت پشتیبانی از resume در مواقعی که swap روی LVM یا یک پارتیشن رمزنگاری‌شده قرار دارد مفید است. [نکته: جهت سازگاری با نسخه‌های پیشین می‌توان از \-\-device استفاده کرد] .RE .sp \fB\-i, \-\-include\fP \fI\fP \fI\fP .RS 4 گنجاندن فایل‌های دایرکتوری SOURCE در دایرکتوری TARGET در initramfs نهایی. اگر SOURCE یک فایل باشد، در TARGET در initramfs نهایی نصب می‌شود. این پارامتر می‌تواند چندین بار مشخص شود. .RE .sp \fB\-I, \-\-install\fP \fI\fP .RS 4 نصب فهرست فایل‌های جداشده با فاصله در initramfs. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp اگر فهرست دارای چندین آرگومان است، باید آن‌ها را داخل علامت نقل‌قول قرار دهید. برای مثال: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C # dracut \-\-install "/bin/foo /sbin/bar"\& ... .fam .fi .if n .RE .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-remove\fP \fI\fP .RS 4 حذف فهرستی از فایل‌ها و دایرکتوری‌های جداشده با فاصله از initramfs. این مقادیر \fIfile/dir\fP الگوهای عام شل هستند (صفحه راهنمای \fBglob\fP(7) را ببینید). .RE .sp \fB\-\-install\-optional\fP \fI\fP .RS 4 نصب فهرست فایل‌های جداشده با فاصله در initramfs، در صورت وجود داشتن. .RE .sp \fB\-\-gzip\fP .RS 4 فشرده‌سازی initramfs تولیدشده با استفاده از gzip. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp اطمینان حاصل کنید که هسته شما با پشتیبانی از بازگشایی فشرده‌سازی gzip کامپایل شده باشد، در غیر این صورت سیستم قادر به بوت نخواهد بود. معادل با "\-\-compress=gzip \-9". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-bzip2\fP .RS 4 فشرده‌سازی initramfs تولیدشده با استفاده از bzip2. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp اطمینان حاصل کنید که هسته شما با پشتیبانی از بازگشایی فشرده‌سازی bzip2 کامپایل شده باشد، در غیر این صورت سیستم قادر به بوت نخواهد بود. معادل با "\-\-compress=bzip2 \-9". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-lzma\fP .RS 4 فشرده‌سازی initramfs تولیدشده با استفاده از lzma. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp اطمینان حاصل کنید که هسته شما با پشتیبانی از بازگشایی فشرده‌سازی lzma کامپایل شده باشد، در غیر این صورت سیستم قادر به بوت نخواهد بود. معادل با "\-\-compress=lzma \-9 \-T0". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-xz\fP .RS 4 فشرده‌سازی initramfs تولیدشده با استفاده از xz. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp اطمینان حاصل کنید که هسته شما با پشتیبانی از بازگشایی فشرده‌سازی xz کامپایل شده باشد، در غیر این صورت سیستم قادر به بوت نخواهد بود. معادل با "\-\-compress=xz \-\-check=crc32 \-\-lzma2=dict=1MiB \-T0". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-lzo\fP .RS 4 فشرده‌سازی تصویر initramfs تولید شده با استفاده از lzop. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp مطمئن شوید که هسته شما با پشتیبانی از فشرده‌سازی‌گشایی lzo کامپایل شده است، در غیر این صورت قادر به بوت نخواهید بود. معادل با "\-\-compress=lzop \-9". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-lz4\fP .RS 4 فشرده‌سازی تصویر initramfs تولید شده با استفاده از lz4. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp مطمئن شوید که هسته شما با پشتیبانی از فشرده‌سازی‌گشایی lz4 کامپایل شده است، در غیر این صورت قادر به بوت نخواهید بود. معادل با "\-\-compress=lz4 \-l \-9". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-zstd\fP .RS 4 فشرده‌سازی تصویر initramfs تولید شده با استفاده از Zstandard. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B هشدار .ps -1 .br .sp مطمئن شوید که هسته شما با پشتیبانی از فشرده‌سازی‌گشایی zstd کامپایل شده است، در غیر این صورت قادر به بوت نخواهید بود. معادل با "\-\-compress=zstd \-15 \-q \-T0". .sp .5v .RE .RE .sp \fB\-\-compress\fP \fI\fP .RS 4 فشرده‌سازی تصویر initramfs تولید شده با استفاده از برنامه فشرده‌سازی مشخص‌شده. اگر تنها نام یک برنامه فشرده‌سازی را پاس دهید، آن برنامه را با آرگومان‌های شناخته‌شده و کارآمد فراخوانی می‌کند. اگر رشته‌ای درون نقل‌قول به همراه آرگومان‌ها ارسال کنید، دقیقاً با همان آرگومان‌ها فراخوانی خواهد شد. بسته به آنچه پاس می‌دهید، این کار ممکن است منجر به یک initramfs شود که هسته قادر به از حالت فشرده خارج کردن آن نباشد. مقدار پیش‌فرض می‌تواند از طریق متغیر محیطی \fIINITRD_COMPRESS\fP نیز تنظیم شود. .RE .sp \fB\-\-squash\-compressor\fP \fI\fP .RS 4 فشرده‌سازی تصویر squashfs با استفاده از فشرده‌ساز پاس‌داده‌شده و گزینه‌های اختصاصی فشرده‌ساز برای mksquashfs. برای فشرده‌سازهای پشتیبانی‌شده و گزینه‌های اختصاصی فشرده‌ساز می‌توانید به راهنمای mksquashfs مراجعه کنید. اگر ماژول squash هنگام ساخت initramfs فراخوانی نشود، این گزینه تأثیری نخواهد داشت. .RE .sp \fB\-\-no\-compress\fP .RS 4 عدم فشرده‌سازی تصویر initramfs تولید شده. این گزینه بر تمام گزینه‌های فشرده‌سازی دیگر اولویت دارد. .RE .sp \fB\-\-reproducible\fP .RS 4 ایجاد تصاویر بازتولیدپذیر (تکرارپذیر). .RE .sp \fB\-\-no\-reproducible\fP .RS 4 عدم ایجاد تصاویر بازتولیدپذیر. .RE .sp \fB\-\-list\-modules\fP .RS 4 فهرست کردن تمامی ماژول‌های موجود dracut. .RE .sp \fB\-M, \-\-show\-modules\fP .RS 4 چاپ نام ماژول‌های گنجانده‌شده در خروجی استاندارد در حین ساخت. .RE .sp \fB\-\-keep\fP .RS 4 نگه‌داشتن دایرکتوری موقت initramfs برای اهداف اشکال‌زدایی. .RE .sp \fB\-\-printconfig\fP .RS 4 چاپ پیکربندی محاسبه‌شده و خروج. .RE .sp \fB\-\-printsize\fP .RS 4 چاپ حجم نصب ماژول‌ها. .RE .sp \fB\-\-profile\fP .RS 4 خروجی اطلاعات پروفایل‌سازی فرایند ساخت. .RE .sp \fB\-\-ro\-mnt\fP .RS 4 مانت کردن / و /usr به صورت فقط‌خواندنی به‌طور پیش‌فرض. .RE .sp \fB\-L, \-\-stdlog\fP \fI\fP .RS 4 [0\-6] تعیین سطح ثبت گزارش (در خطای استاندارد). .RE .sp .if n .RS 4 .nf .fam C 0 \- جلوگیری از نمایش تمامی پیام‌ها 1 \- فقط خطاهای مهلک 2 \- تمام خطاها 3 \- هشدارها 4 \- اطلاعات (info) 5 \- اطلاعات اشکال‌زدایی (شروع خروجی حجیم) 6 \- اطلاعات ردگیری (و حتی بیشتر) .fam .fi .if n .RE .sp \fB\-\-regenerate\-all\fP .RS 4 تولید مجدد تمامی تصاویر initramfs در مکان پیش‌فرض با نسخه‌های هسته یافت‌شده در سیستم. پارامترهای اضافی به آن منتقل می‌شوند. .RE .sp \fB\-p, \-\-parallel\fP .RS 4 تلاش برای اجرای موازی وظایف. در حال حاضر فقط با \fB\-\-regenerate\-all\fP پشتیبانی می‌شود (ساخت همزمان تصاویر initramfs برای تمام نسخه‌های هسته). .RE .sp \fB\-\-noimageifnotneeded\fP .RS 4 در حالت host\-only، در صورتی که به هیچ درایور هسته‌ای نیاز نباشد و هیچ /etc/cmdline/*.conf در initramfs تولید نشود، تصویری ایجاد نشود. .RE .sp \fB\-\-loginstall\fP \fI\fP .RS 4 ثبت گزارش تمامی فایل‌های نصب‌شده از میزبان در \fI\fP. .RE .sp \fB\-\-uefi\fP .RS 4 به جای ایجاد تصویر initramfs، دستور dracut یک فایل اجرایی UEFI ایجاد می‌کند که توسط UEFI BIOS قابل اجرا است. نام فایل خروجی پیش‌فرض \fI/EFI/Linux/linux\-$kernel$\-\-.efi\fP است. بسته به اینکه پارتیشن ESP در کجا مانت شده است می‌تواند \fI/efi\fP، \fI/boot\fP یا \fI/boot/efi\fP باشد. مقدار از BUILD_ID در \fI/usr/lib/os\-release\fP یا در صورت وجود از \fI/etc/os\-release\fP گرفته می‌شود و اگر BUILD_ID وجود نداشته باشد یا خالی باشد، حذف می‌شود. .RE .sp \fB\-\-ukify\fP .RS 4 فعال‌سازی استفاده از ukify برای ایجاد UKI (پیش‌فرض). .RE .sp \fB\-\-no\-uefi\fP .RS 4 غیرفعال کردن حالت UEFI. .RE .sp \fB\-\-no\-ukify\fP .RS 4 غیرفعال کردن استفاده از ukify برای ایجاد UKI حتی در صورتی که ukify نصب باشد. .RE .sp \fB\-\-no\-machineid\fP .RS 4 بر نام فایل خروجی پیش‌فرض \fB\-\-uefi\fP تأثیر گذاشته و بخش را حذف می‌کند. .RE .sp \fB\-\-uefi\-stub\fP \fI\fP .RS 4 لودر UEFI stub را مشخص می‌کند که هسته ضمیمه‌شده، initramfs و خط فرمان هسته را بارگذاری کرده و هسته را بوت می‌کند. پیش‌فرض \fI$prefix/lib/systemd/boot/efi/linux.efi.stub\fP است. .RE .sp \fB\-\-uefi\-splash\-image\fP \fI\fP .RS 4 تصویر زمینه (splash image) لودر UEFI stub را مشخص می‌کند. به قالب تصویر بیتی (\fB.bmp\fP) نیاز دارد. .RE .sp \fB\-\-kernel\-image\fP \fI\fP .RS 4 تصویر هسته‌ای که باید در فایل اجرایی UEFI گنجانده شود را مشخص می‌کند. پیش‌فرض \fI/lib/modules//vmlinuz\fP یا \fI/boot/vmlinuz\-\fP است. .RE .sp \fB\-\-sbat\fP \fI\fP .RS 4 پارامترهای SBAT را برای گنجاندن در فایل اجرایی UEFI مشخص می‌کند. به‌طور پیش‌فرض رشته SBAT اضافه شده برابر با "sbat,1,SBAT Version,sbat,1, است: .URL "https://github.com/rhboot/shim/blob/main/SBAT.md" "" "." .RE .sp \fB\-\-enhanced\-cpio\fP .RS 4 تلاش برای استفاده از باینری dracut\-cpio، که با استفاده از فراخوان سیستمی man:copy_file_range[2] از طریق io::copy() در زبان Rust، ایجاد آرشیو را برای سیستم‌های فایل کپی‌هنگام‌نوشتن (copy\-on\-write) بهینه‌سازی می‌کند. در صورت مشخص شدن، آرشیوهای initramfs همچنین پدینگ می‌شوند تا تراز داده بهینه برای اشتراک extent تضمین شود. برای حفظ مزایای حذف داده‌های تکراری reflink، این گزینه باید در کنار پارامترهای \fB\-\-no\-compress\fP و \fB\-\-nostrip\fP استفاده شود، به طوری که فایل‌های مبدا initramfs، ناحیه موقت \fB\-\-tmpdir\fP و مقصد همگی روی یک سیستم فایل با قابلیت کپی‌هنگام‌نوشتن قرار داشته باشند. .RE .SH "متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT)" .sp متغیرهای محیطی بر تنظیمات فایل‌های پیکربندی ارجحیت دارند و گزینه‌های خط فرمان بر هر دوی آن‌ها اولویت دارند. .sp \fIINITRD_COMPRESS\fP .RS 4 برنامه فشرده‌سازی پیش‌فرض را تنظیم می‌کند. \fB\-\-compress\fP را ببینید. .RE .sp \fIDRACUT_LDCONFIG\fP .RS 4 مسیر برنامه \fIldconfig\fP و گزینه‌های آن را تنظیم می‌کند. اختیاری است. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. .sp پیش‌فرض: \fIldconfig\fP .RE .sp \fIPKG_CONFIG\fP .RS 4 مسیر برنامه \fIpkg\-config\fP و گزینه‌های آن را تنظیم می‌کند. اختیاری است. بیشترین کاربرد را همراه با \fB\-\-sysroot\fP دارد. .sp پیش‌فرض: \fIpkg\-config\fP .RE .sp \fIDRACUT_TESTBIN\fP .RS 4 باینری اولیه تست‌شده را برای تشخیص مسیرهای کتابخانه تعیین می‌کند. اختیاری است. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. در sysroot کامپایل متقابل (cross\-compiled)، مقدار پیش‌فرض (\fI/bin/sh\fP) غیرقابل استفاده است، زیرا یک پیوند نمادین مطلق بوده و به خارج از دایرکتوری sysroot اشاره می‌کند. .sp پیش‌فرض: \fI/bin/sh\fP .RE .sp \fIDRACUT_INSTALL\fP .RS 4 مسیر و گزینه‌های اجرای داخلی \fIdracut\-install\fP را بازنویسی می‌کند. اختیاری است. می‌تواند برای اشکال‌زدایی \fIdracut\-install\fP در حین اجرای اسکریپت اصلی dracut استفاده شود. .sp پیش‌فرض: \fIdracut\-install\fP .sp مثال: DRACUT_INSTALL="valgrind dracut\-install" .RE .sp \fIDRACUT_COMPRESS_BZIP2\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_LBZIP2\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_LZMA\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_XZ\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_GZIP\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_PIGZ\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_LZOP\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_ZSTD\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_LZ4\fP, \fIDRACUT_COMPRESS_CAT\fP .RS 4 بازنویسی ابزارهای فشرده‌سازی برای پشتیبانی از استفاده آن‌ها از مسیرهای غیر استاندارد. .sp مقادیر پیش‌فرض، نام‌های ابزارهای فشرده‌سازی پیش‌فرضی هستند که در \fBPATH\fP یافت می‌شوند. .RE .sp \fIDRACUT_ARCH\fP .RS 4 مقدار \fBuname \-m\fP را بازنویسی می‌کند. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. .sp پیش‌فرض: \fIempty\fP (مقدار \fBuname \-m\fP روی سیستم میزبان) .RE .sp \fIDRACUT_EXTRA_ARGS\fP .RS 4 رشته‌ای از آرگومان‌های خط فرمان اضافی \fIdracut\fP. این مقدار تفکیک کلمه‌ای (word\-split) شده و قبل از تجزیه گزینه‌ها به ابتدای فهرست آرگومان‌ها افزوده می‌شود، بنابراین فلگ‌های صریحی که مستقیماً در خط فرمان داده می‌شوند، مقادیر تنظیم‌شده در اینجا را بازنویسی خواهند کرد. .sp آرگومان‌هایی که حاوی فاصله هستند باید در داخل این مقدار نقل‌قول (shell\-quoted) شوند: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C DRACUT_EXTRA_ARGS=\*(Aq\-\-add "module1 module2"\*(Aq dracut .fam .fi .if n .RE .RE .sp \fISYSTEMD_VERSION\fP .RS 4 نسخه systemd را بازنویسی می‌کند. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. .RE .sp \fISYSTEMCTL\fP .RS 4 باینری systemctl را بازنویسی می‌کند. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. .RE .sp \fINM_VERSION\fP .RS 4 نسخه NetworkManager را بازنویسی می‌کند. برای \fB\-\-sysroot\fP استفاده می‌شود. .RE .sp \fIDRACUT_INSTALL_PATH\fP .RS 4 متغیر محیطی \fBPATH\fP را برای \fBdracut\-install\fP بازنویسی می‌کند تا باینری‌ها را نسبت به \fB\-\-sysroot\fP جستجو کند. در یک محیط کامپایل متقابل (مانند Yocto)، متغیر PATH به باینری‌های ساخته‌شده به صورت بومی اشاره دارد که در /bin، /usr/bin و غیره میزبان قرار ندارند. \fBdracut\-install\fP همچنان به /bin و /usr/bin ساده‌ای که نسبت به sysroot کامپایل متقابل هستند نیاز دارد. .sp پیش‌فرض: \fIPATH\fP .RE .sp \fIDRACUT_INSTALL_LOG_TARGET\fP .RS 4 متغیر \fBDRACUT_LOG_TARGET\fP را برای \fBdracut\-install\fP بازنویسی می‌کند. این امکان را می‌دهد تا \fBdracut\-install\fP با مقصد گزارش متفاوتی نسبت به آنچه \fBdracut\fP با آن اجرا می‌شود، اجرا شود. .sp پیش‌فرض: \fIDRACUT_LOG_TARGET\fP .RE .sp \fIDRACUT_INSTALL_LOG_LEVEL\fP .RS 4 متغیر \fBDRACUT_LOG_LEVEL\fP را برای \fBdracut\-install\fP بازنویسی می‌کند. این امکان را می‌دهد تا \fBdracut\-install\fP با سطح گزارش متفاوتی نسبت به آنچه \fBdracut\fP با آن اجرا می‌شود، اجرا شود. .sp پیش‌فرض: \fIDRACUT_LOG_LEVEL\fP .RE .SH "فایل‌ها (FILES)" .sp \fI/var/log/dracut.log\fP .RS 4 فایل گزارش (لاگ) ایجاد تصویر initramfs .RE .sp \fI/tmp/dracut.log\fP .RS 4 فایل گزارش ایجاد تصویر initramfs در صورتی که \fI/var/log/dracut.log\fP قابل نوشتن نباشد .RE .sp \fI/etc/dracut.conf\fP .RS 4 dracut.conf5 را ببینید .RE .sp \fI/etc/dracut.conf.d/*.conf\fP .RS 4 dracut.conf5 را ببینید .RE .sp \fI/usr/lib/dracut/dracut.conf.d/*.conf\fP .RS 4 dracut.conf5 را ببینید .RE .SS "پیکربندی در initramfs (Configuration in the initramfs)" .sp \fI/etc/conf.d/\fP .RS 4 هر فایلی که در \fI/etc/conf.d/\fP یافت شود، در initramfs بارگذاری (source) می‌شود تا مقادیر اولیه را تنظیم کند. گزینه‌های خط فرمان بر این مقادیر تنظیم‌شده در فایل‌های پیکربندی اولویت خواهند داشت. .RE .sp \fI/etc/cmdline\fP .RS 4 می‌تواند حاوی گزینه‌های اضافی خط فرمان باشد. منسوخ شده است، بهتر است از /etc/cmdline.d/*.conf استفاده کنید. .RE .sp \fI/etc/cmdline.d/*.conf\fP .RS 4 می‌تواند حاوی گزینه‌های اضافی خط فرمان باشد. توصیه می‌شود برای این فایل‌های conf از طرح ترتیب‌بندی در محدوده 50\-59 استفاده کنید. فایل‌های conf تولیدشده توسط dracut در محدوده ترتیب‌بندی 10\-49 و 60\-99 قرار می‌گیرند. .RE .SH "در دسترس بودن (AVAILABILITY)" .sp دستور dracut بخشی از بسته dracut است و از پیوند زیر در دسترس می‌باشد: \c .URL "https://github.com/dracut\-ng/dracut\-ng" "\c .URL \(dqhttps://github.com/dracut\-ng/dracut\-ng\(dq \(dq\(dq " .SH "نویسندگان (AUTHORS)" .sp Harald Hoyer .sp Victor Lowther .sp Amadeusz Żołnowski .sp Hannes Reinecke .sp Daniel Molkentin .sp Will Woods .sp Philippe Seewer .sp Warren Togami .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .sp man:dracut.cmdline[7] man:dracut.conf[5] man:lsinitrd[1]