نام (NAME)

editrc — پرونده پیکربندی برای کتابخانه editline

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

editrc

توضیحات (DESCRIPTION)

پرونده editrc تنظیمات گوناگونی را تعریف می‌کند که توسط کتابخانه editline(3) به کار می‌روند.

قالب هر خط به صورت زیر است:

command یکی از دستورات توکار editline(3) است. برای اطلاعات بیشتر به دستورات ویرایش (EDITLINE COMMANDS) مراجعه کنید.

prog رشته نام برنامه‌ای است که یک برنامه هنگام فراخوانی el_init(3) جهت راه‌اندازی editline(3) تعریف می‌کند، که معمولاً argv[0] است. دستور command برای هر برنامه‌ای که با prog مطابقت داشته باشد اجرا خواهد شد.

prog همچنین می‌تواند یک عبارت باقاعده به سبک regex(3) باشد، که در این صورت command برای هر برنامه‌ای که با آن عبارت باقاعده مطابقت داشته باشد اجرا خواهد شد.

اگر prog مشخص نشده باشد، command برای همه برنامه‌ها اجرا می‌شود.

دستورات ویرایش (EDITLINE COMMANDS)

کتابخانه editline دارای چندین دستور توکار است که بر شیوه عملکرد توابع ویرایش خط و تاریخچه تأثیر می‌گذارند. این دستورات بر پایه دستورات توکار همنام موجود در پوسته tcsh(1) هستند.

دستورات توکار زیر در دسترس هستند:

bind [-aeklrsv] [key [command]]

بدون گزینه‌ها و آرگومان‌ها، تمامی کلیدها و ماکروهای مقیدشده، و دستور ویرایشگر یا رشته ورودی را که هر کدام به آن مقید شده‌اند، فهرست می‌کند. اگر تنها key مشخص شده باشد، نگاشت مربوط به آن کلید یا ماکرو را نمایش می‌دهد. اگر key command مشخص شده باشد، دستور ویرایشگر command را به آن کلید یا ماکرو مقید می‌کند.

گزینه‌ها به شرح زیر هستند:

-a

فهرست کردن یا تغییر نگاشت کلیدها در نقشه کلید جایگزین (حالت فرمان) در حالت vi(1).

-e

مقید کردن تمامی کلیدها به نگاشت‌های استاندارد شبیه به GNU Emacs.

-k

key به عنوان نام نمادین کلید جهت‌نما تفسیر می‌شود، که می‌تواند یکی از موارد up, down, left یا right باشد.

-l

فهرست کردن تمامی دستورات ویرایشگر به همراه شرح کوتاهی از هر یک.

-r

حذف نگاشت کلید یا ماکروی key.

-s

تعریف یک ماکروی صفحه‌کلید به جای نگاشت کلید یا ماکروی دستور: command به عنوان یک رشته لفظی در نظر گرفته می‌شود و هر زمان که key فشرده شود، به صف ورودی افزوده می‌گردد. کلیدها و ماکروهای مقیدشده در command خود مجدداً تفسیر می‌شوند، و این روند تا ده سطح تفسیر ادامه می‌یابد.

-v

مقید کردن تمامی کلیدها به نگاشت‌های استاندارد شبیه به vi(1).

صفحه راهنمای editline(7) تمام دستورات ویرایشگر را مستندسازی کرده و شامل اطلاعات بیشتری درباره ماکروها و صف ورودی است.

key و command می‌توانند شامل نویسه‌های کنترلی به شکل ‘^character’ (مانند ‘^A’) و دنباله‌های گریز با بک‌اسلش زیر باشند:

\a

زنگ (Bell)

\b

پس‌بر (Backspace)

\e

گریز (Escape)

\f

برگه جدید (Formfeed)

\n

خط جدید (Newline)

\r

بازگشت به ابتدای سطر (Carriage return)

\t

تب افقی (Horizontal tab)

\v

تب عمودی (Vertical tab)

\nnn

نویسه ASCII متناظر با عدد هشت‌هشتی nnn.

‘\’ معنای ویژه نویسه بعدی را (در صورت وجود)، به‌ویژه ‘\’ و ‘^’ باطل می‌کند.

echotc [-sv] arg ...

بررسی قابلیت‌های ترمینال مشخص‌شده در arg. اگر arg یکی از موارد ‘baud’, ‘cols’, ‘lines’, ‘rows’, ‘meta’ یا ‘tabs’ باشد، مقدار آن قابلیت چاپ می‌شود، که در آن “yes” یا “no” نشان‌دهنده دارا بودن یا نبودن آن قابلیت توسط ترمینال است.

-s به جای ایجاد خطا، برای قابلیت‌های ناموجود یک رشته خالی برمی‌گرداند. -v باعث نمایش پیام‌ها با جزئیات کامل (حالت پرگو) می‌شود.

edit [on | off]

فعال یا غیرفعال کردن قابلیت‌های editline در یک برنامه.

history list | size n | unique n

دستور ‘list’ تمامی مدخل‌های تاریخچه را فهرست می‌کند. دستور ‘size’ اندازه تاریخچه را روی n مدخل تنظیم می‌کند. دستور ‘unique’ مشخص می‌کند که آیا تاریخچه باید مدخل‌های تکراری را نگه دارد یا خیر. اگر n غیرصفر باشد، تنها مدخل‌های یکتا در تاریخچه نگهداری می‌شوند. اگر n صفر باشد، تمامی مدخل‌ها نگهداری می‌شوند (حالت پیش‌فرض).

settc cap val

تنظیم قابلیت ترمینال cap روی val, همان‌طور که در termcap(5) تعریف شده است. هیچ بررسی اعتباری روی آن انجام نمی‌شود.

setty [-a] [-d] [-q] [-x] [+mode] [-mode] [mode] [char=c]

کنترل این‌که editrc اجازه تغییر کدام حالت‌های tty را به کاربر نمی‌دهد. -d, -q یا -x به setty مشخص می‌کند که به ترتیب روی مجموعه حالت‌های tty مربوط به ‘edit’, ‘quote’ یا ‘execute’ عمل کند؛ حالت پیش‌فرض -x است.

بدون آرگومان‌های دیگر، setty حالت‌هایی از مجموعه انتخاب‌شده را که به صورت فعال (+mode) یا غیرفعال (-mode) ثابت شده‌اند، فهرست می‌کند. -a تمامی حالت‌های tty را در مجموعه انتخاب‌شده بدون در نظر گرفتن وضعیت تنظیمات، فهرست می‌کند. همراه با +mode, -mode یا mode, حالت mode را در مجموعه انتخاب‌شده روی فعال یا غیرفعال ثابت می‌کند و یا کنترل mode را برمی‌دارد.

همچنین می‌توان از setty برای تنظیم نویسه‌های tty به مقادیر مشخص با استفاده از char=value استفاده کرد. اگر value خالی باشد، نویسه روی _POSIX_VDISABLE تنظیم می‌شود.

telltc

فهرست کردن مقادیر تمامی قابلیت‌های ترمینال (ببینید termcap(5)).

محیط (ENVIRONMENT)

EDITRC

نام پرونده پیکربندی پیش‌فرض برای کتابخانه editline(3).

فایلها (FILES)

~/.editrc

آخرین گزینه پرونده پیکربندی کاربر برای کتابخانه editline(3) در صورتی که هیچ پرونده دیگری مشخص نشده باشد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

editline(3), regex(3), termcap(5), editline(7)

نویسندگان (AUTHORS)

کتابخانه editline توسط Christos Zoulas نوشته شده است، و این راهنما توسط Luke Mewburn با الهام‌گیری از برخی بخش‌های tcsh(1) به نگارش درآمده است.