ASPELL(1) راهنمای مختصر کاربر Aspell ASPELL(1)

aspell - غلطیاب املایی تعاملی گنو

aspell [گزینه‌ها] <دستور>

aspell یک برنامه ابزاری است که به کتابخانه Aspell متصل می‌شود تا بتواند به عنوان جایگزینی برای ispell -a، به عنوان یک غلط‌یاب املایی مستقل، به عنوان یک ابزار آزمایشی برای بررسی ویژگی‌های کتابخانه Aspell، و به عنوان ابزاری برای مدیریت واژه‌نامه‌های استفاده‌شده توسط کتابخانه عمل کند.

کتابخانه Aspell شامل رابطی است که به سایر برنامه‌ها اجازه دسترسی مستقیم به توابع خود را می‌دهد و بنابراین وظیفه پیچیده غلط‌یابی املایی را به فراخوانی‌های ساده کتابخانه‌ای کاهش می‌دهد. کتابخانه پیش‌فرض شامل فهرست واژگان واژه‌نامه نیست. برای افزودن واژه‌نامه‌های زبان، لطفاً ابتدا توزیع لینوکس خود را برای واژه‌نامه‌های سفارشی‌شده بررسی کنید، در غیر این صورت برای واژه‌نامه‌های پایه زبان به http://aspell.net مراجعه فرمایید.

اطلاعات زیر دستورات و گزینه‌های مورد استفاده توسط ابزار Aspell را شرح می‌دهد.

این صفحه راهنما جدا از مستندات رسمی نگهداری می‌شود، بنابراین ممکن است قدیمی یا ناقص باشد. مستندات رسمی در قالب یک راهنمای Texinfo نگهداری می‌شوند. برای مستندات کامل‌تر به مدخل `aspell' در info مراجعه کنید.

<دستور> یکی از موارد زیر است:

یک پیام کوتاه درباره نحوه استفاده از ابزار Aspell به خروجی استاندارد ارسال می‌کند. این پیام یک خلاصه کوتاه از دستورات و گزینه‌های رایج‌تر غلط‌یابی املایی را فهرست می‌کند.
یک پیام راهنمای تفصیلی از ابزار Aspell به خروجی استاندارد ارسال می‌کند. این یک فهرست کامل شامل تمام دستورات، گزینه‌ها، فیلترها و واژه‌نامه‌ها است.
شماره نسخه کتابخانه و ابزار Aspell را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند.
غلط‌یابی املایی یک تک‌فایل.
اجرای Aspell در حالت سازگاری با ispell -a.
تولید فهرستی از کلمات دارای غلط املایی از ورودی استاندارد.
[dump] config
تخلیه (Dump) تمام گزینه‌های پیکربندی فعلی در خروجی استاندارد.
ارسال مقدار فعلی <key> به خروجی استاندارد.
خروجی معادل آوایی (soundslike) هر کلمه واردشده.
تولید ریشه‌های احتمالی کلمات و وندها از فهرست ورودی کلمات.
بسط دادن فلگ‌های وند هر کلمه فشرده‌شده با وند واردشده.
پاک‌سازی یک فهرست ورودی واژگان به گونه‌ای که هر خط یک کلمه معتبر باشد.
munch-list [simple] [single|multi] [keep]
کاهش اندازه یک فهرست واژگان از طریق فشرده‌سازی وندها.
تبدیل کدگذاری از <from> به <to>.
انجام نرمال‌سازی یونیکد (Unicode normalization).
[dump] dicts|filters|modes
فهرست کردن واژه‌نامه‌ها، فیلترها، یا حالت‌های موجود.
تخلیه (dump)، ایجاد، یا ادغام یک فهرست واژگان اصلی (master)، شخصی (personal) یا جایگزینی (replacement).

گزینه‌های زیر می‌توانند برای کنترل این‌که از کدام واژه‌نامه‌ها استفاده شود و چگونه رفتار کنند به کار روند.

نام پایه واژه‌نامه مورد استفاده. اگر این گزینه مشخص شود، Aspell یا از این واژه‌نامه استفاده می‌کند یا متوقف می‌شود.
محل قرارگیری فهرست واژگان اصلی واژه‌نامه.
زبان مورد استفاده. این گزینه از همان قالب متغیر محیطی LANG در اکثر سیستم‌ها پیروی می‌کند. این قالب شامل کد زبان دورقمی ISO 639 و کد اختیاری دورقمی کشور ISO 3166 پس از یک خط تیره یا زیرخط است. مقدار پیش‌فرض بر اساس مقدار لوکال LC_MESSAGES تعیین می‌شود.
اندازه ترجیحی فهرست واژگان واژه‌نامه. این شامل یک کد دو رقمی است که اندازه فهرست را توصیف می‌کند، با مقادیر متداول: 10=بسیار ریز (tiny)، 20=خیلی کوچک (really small)، 30=کوچک (small)، 40=متوسط-کوچک (med-small)، 50=متوسط (med)، 60=متوسط-بزرگ (med-large)، 70=بزرگ (large)، 80=بسیار بزرگ (huge)، 90=فوق‌العاده بزرگ (insane).
هرگونه اطلاعات اضافی برای تمایز این گونهٔ واژه‌نامه از سایر واژه‌نامه‌هایی که ممکن است همان lang و size را داشته باشند.
لطفاً از گزینه variety استفاده کنید زیرا به عنوان انتخاب بهتری جایگزین jargon شده است. jargon در آینده حذف خواهد شد.
مسیر جستجو برای فایل‌های اطلاعات فهرست واژگان.
نام فایل فهرست واژگان شخصی.
نام فایل فهرست کلمات جایگزین.
واژه‌نامه‌های اضافی برای استفاده.
این گزینه هنوز پیاده‌سازی نشده است.

این گزینه‌ها رفتار Aspell را هنگام بررسی اسناد کنترل می‌کنند.

نادیده گرفتن کلماتی با طول کمتر یا مساوی با <integer> کاراکتر.
نادیده گرفتن بزرگی و کوچکی حروف هنگام بررسی کلمات.
نادیده گرفتن دستورات ذخیره جفت‌های جایگزینی.
ذخیره فهرست کلمات جایگزین هنگام «ذخیره همه» (save all).
حالت پیشنهاد (<mode>) = ultra|fast|normal|bad-spellers

این گزینه‌ها رفتار فیلترهای مختلف را تغییر می‌دهند.

افزودن یا حذف یک فیلتر.
افزودن یا حذف مسیرهای جستجوی فیلترها.
تنظیم حالت فیلتر. Mode یکی از موارد none، url، email، html، tex یا nroff است. گزینه‌های میان‌بر جایگزین عبارتند از -e برای email، -H برای Html/Sgml، -t برای Tex یا -n برای Nroff.
کدگذاری که انتظار می‌رود سند داشته باشد. مقدار پیش‌فرض به لوکال فعلی بستگی دارد.
افزودن یا حذف فهرستی از نویسه‌های نقل‌قول ایمیل.
تعداد نویسه‌هایی که می‌توانند قبل از نویسه نقل‌قول ظاهر شوند.
افزودن یا حذف فهرستی از مشخصه‌های HTML برای بررسی همیشگی. برای مثال، بررسی درون مشخصه‌های alt=.
افزودن یا حذف فهرستی از تگ‌های HTML برای نادیده گرفتن همیشگی هنگام غلط‌یابی املایی.
افزودن یا حذف فهرستی از مشخصه‌های SGML برای بررسی همیشگی املا.
افزودن یا حذف فهرستی از تگ‌های SGML برای نادیده گرفتن همیشگی هنگام غلط‌یابی املایی.
پسوندهای فایل SGML.
بررسی کامنت‌های TeX.
افزودن یا حذف فهرستی از دستورات TeX.
افزودن یا حذف فهرستی از دستورات Texinfo.
افزودن یا حذف فهرستی از محیط‌های Texinfo جهت نادیده گرفتن.
تعویض بافتی (context) که باید برای Aspell قابل مشاهده باشد.
افزودن یا حذف جفت‌های جداکننده (delimiters).

این گزینه‌ها برای کنترل رفتار کلمات به‌هم‌چسبیده به کار می‌روند.

معتبر در نظر گرفتن کلمات به‌هم‌چسبیده.
حداکثر تعداد کلماتی که می‌توانند به یکدیگر متصل شوند.
حداقل طول کلمات داخلی.

گزینه‌های متفرقه‌ای که ذیل هیچ دسته‌بندی دیگری قرار نمی‌گیرند.

فایل پیکربندی اصلی. این فایل مقادیر پیش‌فرض سراسری Aspell را بازنویسی (override) می‌کند.
محل قرارگیری فایل پیکربندی اصلی.
محل قرارگیری فایل‌های داده زبان.
استفاده از این چیدمان صفحه‌کلید برای پیشنهاد کلمات احتمالی. این خطاهای املایی زمانی رخ می‌دهند که کاربر تصادفاً کلید مجاور کلید صحیح مورد نظر را فشار می‌دهد.
محل جایگزین فایل‌های داده زبان. این پوشه قبل از data-dir جستجو می‌شود.
محل پوشه فایل‌های فهرست واژگان شخصی.
فایل پیکربندی شخصی. این فایل گزینه‌های موجود در فایل کانفیگ سراسری را بازنویسی می‌کند.

این گزینه‌ها بخشی از ابزار aspell هستند و مستقل از کتابخانه کار می‌کنند.

ابزار aspell با ایجاد یک نسخه کپی و افزودن .bak به نام فایل، یک فایل پشتیبان می‌سازد. این مورد فقط زمانی اعمال می‌شود که دستور check <file> باشد و فایل پشتیبان تنها در صورتی ایجاد می‌شود که اصلاحات املایی اعمال شده باشد.
استفاده از آفست‌های بایتی به‌جای آفست‌های نویسه‌ای.
ایجاد ترکیب‌های ناموجود ریشه/وند که در واژه‌نامه نیستند در حالت pipe.
نگاشت کلیدهای مورد استفاده؛ یا aspell برای نگاشت پیش‌فرض یا ispell برای استفاده از همان نگاشتی که ابزار Ispell به کار می‌برد.
معکوس کردن ترتیب فهرست پیشنهادات در حالت pipe.
پیشنهاد جایگزین‌های احتمالی در حالت pipe. در صورت نادرست (false) بودن، Aspell صرفاً غلط املایی را گزارش کرده و هیچ تلاشی برای ارائه پیشنهادات یا تصحیحات احتمالی نمی‌کند.
زمان‌سنجی مدت بارگذاری و پیشنهاد زمان در حالت pipe.

علاوه بر این، Aspell تلاش می‌کند گزینه‌های خط فرمان Ispell را تشخیص دهد تا بتواند به عنوان جایگزین مستقیمی برای Ispell عمل کند. اگر Aspell بدون هیچ گزینه خط فرمانی اجرا شود، یک صفحه راهنمای مختصر را نمایش داده و خارج می‌شود.

برنامه Aspell می‌تواند گزینه‌ها را از طریق فایل‌های پیکربندی سراسری یا شخصی دریافت کند تا نیازی نباشد هر بار آن‌ها را در خط فرمان مشخص کنید. فایل پیکربندی سراسری پیش‌فرض /etc/aspell.conf یا فایل دیگری است که با گزینه --conf مشخص شده و ابتدا بررسی می‌شود. فایل پیکربندی پیش‌فرض به ازای هر کاربر ~/.aspell.conf واقع در پوشه $HOME (یا فایل دیگری که با گزینه --per-conf مشخص شده) در مرحله بعد بررسی می‌شود و گزینه‌های تنظیم‌شده در فایل کانفیگ سراسری را بازنویسی می‌کند. گزینه‌هایی که در خط فرمان یا از طریق یک متغیر محیطی مشخص شوند، بر گزینه‌های تعیین‌شده در هر دو فایل پیکربندی اولویت دارند.

هر خط از فایل پیکربندی قالبی به شرح زیر دارد:

option [value]

که در آن option هر یک از گزینه‌های استاندارد کتابخانه در بالا بدون خط تیره‌های ابتدایی است. برای مثال، خط زیر زبان پیش‌فرض را روی آلمانی سوئیسی تنظیم می‌کند:

lang de_CH

ممکن است هر تعداد فاصله خالی بین گزینه و مقدار وجود داشته باشد، با این حال فقط می‌تواند فاصله باشد؛ یعنی هیچ '=' بین نام گزینه و مقدار قرار نمی‌گیرد. کامنت‌ها نیز می‌توانند با قرار دادن '#' در ابتدای آن‌ها اضافه شوند، چرا که هر چیزی از '#' تا انتهای سطر نادیده گرفته می‌شود. خطوط خالی نیز مجاز هستند. فایل /etc/aspell.conf نمونه خوبی از نحوه تنظیم این گزینه‌ها است و راهنمای Aspell اطلاعات دقیق‌تری در این باره دارد.

aspell-import(1), prezip-bin(1), run-with-aspell(1), word-list-compress(1)

برنامه Aspell به‌طور کامل در راهنمای Texinfo آن مستند شده است. برای مستندات جامع‌تر به مدخل `aspell' در info مراجعه کنید.

پشتیبانی برای Aspell را می‌توان در لیست‌های پستی Aspell یافت. دستورالعمل‌های عضویت در لیست‌های پستی مختلف (و آرشیو آن‌ها) در صفحه خانگی Aspell در http://aspell.net قابل دسترسی است. گزارش‌های باگ باید به جای ارسال به لیست‌های پستی، از طریق GitHub Issues ارسال شوند.

این صفحه راهنما توسط Brian Nelson <pyro@debian.org> بر اساس راهنمای کاربر Aspell با حق نشر © 2002 Kevin Atkinson نوشته شده است. در نوامبر ۲۰۰۶ توسط Jose Da Silva <digital@joescat.com> و در دسامبر ۲۰۰۶ توسط Kevin Atkinson <kevina@gnu.org> به‌روزرسانی شده است.

2006-12-10 GNU