VIM(1) General Commands Manual VIM(1)

vim - ویرایشگر متن پیشرفته برای برنامه‌نویسان

vim [options] [file ..]
vim [options] -
vim [options] -t tag
vim [options] -q [errorfile]

ex
view
gvim gview evim eview
rvim rview rgvim rgview

Vim یک ویرایشگر متن است که سازگاری رو به بالا با Vi دارد. از این برنامه می‌توان برای ویرایش انواع متن‌های ساده استفاده کرد. این ویرایشگر به‌ویژه برای ویرایش برنامه‌ها و کدنویسی بسیار مفید است.

بهبودهای بسیاری نسبت به Vi در آن ایجاد شده است: واگردانی (undo) چندسطحی، چندپنجره‌ای و چند بافری، برجسته‌سازی نحو (syntax highlighting)، ویرایش خط فرمان، تکمیل نام فایل، راهنمای برخط، انتخاب بصری (visual selection) و غیره. برای مشاهده خلاصه‌ای از تفاوت‌های میان Vim و Vi، دستور ":help vi_diff.txt" را ببینید.

هنگام اجرای Vim می‌توان با دستور ":help" راهنمایی‌های بسیاری را از سامانه راهنمای برخط دریافت کرد. بخش «راهنمای برخط» در زیر را ببینید.

در بیشتر مواقع Vim با دستور زیر برای ویرایش یک فایل منفرد اجرا می‌شود:

vim file

به‌طور کلی‌تر، Vim به این صورت اجرا می‌شود:

vim [options] [filelist]

اگر فهرست فایل‌ها (filelist) داده نشود، ویرایشگر با یک بافر خالی شروع به کار می‌کند. در غیر این صورت، دقیقاً یکی از چهار روش زیر می‌تواند برای انتخاب یک یا چند فایل جهت ویرایش استفاده شود:

فهرستی از نام فایل‌ها. نخستین فایل به عنوان فایل جاری در نظر گرفته شده و در بافر خوانده می‌شود. مکان‌نما در خط نخست بافر قرار خواهد گرفت. می‌توانید با دستور ":next" به سایر فایل‌ها بروید. برای ویرایش فایلی که نام آن با خط تیره شروع می‌شود، پیش از فهرست فایل‌ها از "--" استفاده کنید.
-
فایل مورد نظر برای ویرایش از ورودی استاندارد (stdin) خوانده می‌شود. دستورات از stderr خوانده می‌شوند که باید یک tty باشد.
فایل برای ویرایش و موقعیت اولیه مکان‌نما به یک «برچسب» (tag)، که نوعی برچسب پرش (goto label) است، بستگی دارد. مقدار {tag} در فایل tags جستجو می‌شود، فایل مرتبط با آن به فایل جاری تبدیل شده و دستور مرتبط اجرا می‌گردد. این قابلیت بیشتر برای برنامه‌های C استفاده می‌شود که در آن {tag} می‌تواند نام یک تابع باشد. نتیجه این است که فایل حاوی آن تابع به فایل جاری تبدیل شده و مکان‌نما در ابتدای تابع قرار می‌گیرد. راهنمای ":help tag-commands" را ببینید.
شروع در حالت quickFix. فایل [errorfile] خوانده شده و نخستین خطا نمایش داده می‌شود. اگر [errorfile] ذکر نشود، نام فایل از گزینه 'errorfile' دریافت می‌شود (پیش‌فرض در آمیگا "AztecC.Err" و در سایر سیستم‌ها "errors.err" است). خطاهای بعدی را می‌توان با دستور ":cn" پیمایش کرد. راهنمای ":help quickfix" را ببینید.

Vim بسته به نام فرمانی که با آن فراخوانی شده است (فایل اجرایی ممکن است همان باشد) رفتارهای متفاوتی دارد:

حالت «عادی»، همه‌چیز در حالت پیش‌فرض است.
شروع در حالت Ex. با دستور ":vi" به حالت Normal بروید. این کار با آرگومان "-e" نیز امکان‌پذیر است.
شروع در حالت فقط‌خواندنی. از ذخیره‌سازی و نوشتن روی فایل‌ها محافظت خواهید شد. این کار با آرگومان "-R" نیز امکان‌پذیر است.
نسخه گرافیکی (GUI). یک پنجره جدید باز می‌کند. این کار با آرگومان "-g" نیز امکان‌پذیر است.
نسخه گرافیکی در حالت ساده (easy mode). یک پنجره جدید باز می‌کند. این کار با آرگومان "-y" نیز امکان‌پذیر است.
مانند موارد بالا، اما با محدودیت. اجرای دستورات شل یا تعلیق کردن (suspend) Vim امکان‌پذیر نخواهد بود. این کار با آرگومان "-Z" نیز امکان‌پذیر است.

گزینه‌ها را می‌توان به هر ترتیبی، قبل یا بعد از نام فایل‌ها مشخص کرد. گزینه‌های بدون آرگومان را می‌توان پس از یک خط تیره با یکدیگر ترکیب کرد.

+[num]
برای اولین فایل، مکان‌نما روی خط "num" قرار می‌گیرد. اگر "num" ذکر نشود، مکان‌نما روی آخرین خط قرار خواهد گرفت.
+/{pat}
برای اولین فایل، مکان‌نما در خطی قرار می‌گیرد که اولین وقوع {pat} در آن باشد. الگوهای جستجوی موجود را در ":help search-pattern" ببینید.
+{command}
دستور {command} پس از خوانده شدن اولین فایل اجرا خواهد شد. دستور {command} به عنوان یک دستور Ex تفسیر می‌شود. اگر {command} حاوی فاصله باشد، باید داخل علامت نقل‌قول دوگانه (double quotes) قرار گیرد (این مورد به پوسته مورد استفاده بستگی دارد). مثال: vim "+set si" main.c
توجه: می‌توانید حداکثر از ۱۰ دستور "+" یا "-c" استفاده کنید.
اگر Vim با پشتیبانی از ARABIC برای ویرایش فایل‌های راست‌به‌چپ و نگاشت صفحه‌کلید عربی کامپایل شده باشد، این گزینه Vim را در حالت عربی اجرا می‌کند، یعنی گزینه 'arabic' فعال می‌شود. در غیر این صورت یک پیام خطا نمایش داده شده و Vim متوقف می‌شود.
حالت دودویی (Binary). چند گزینه تنظیم می‌شوند که ویرایش یک فایل باینری یا اجرایی را امکان‌پذیر می‌سازد.
سازگار (Compatible). گزینه 'compatible' را تنظیم می‌کند. این کار باعث می‌شود که Vim بیشتر شبیه Vi رفتار کند، حتی اگر فایل .vimrc وجود داشته باشد.
شروع در حالت مقایسه (diff). باید بین دو تا هشت نام فایل به عنوان آرگومان داده شود. Vim همه فایل‌ها را باز کرده و تفاوت‌های میان آن‌ها را نمایش می‌دهد. مشابه vimdiff(1) عمل می‌کند.
-d {device}, -dev {device}
باز کردن {device} برای استفاده به عنوان ترمینال. فقط در آمیگا (Amiga). مثال: "-d con:20/30/600/150".
اشکال‌زدایی (Debugging). هنگام اجرای نخستین دستور از یک اسکریپت، به حالت اشکال‌زدایی می‌رود.
اجرای Vim در حالت Ex، درست مثل اینکه فایل اجرایی با نام "ex" فراخوانی شده باشد.
اجرای Vim روی {display}، و اتصال به آن سرور X به‌جای سرور مشخص‌شده در $DISPLAY. فرم طولانی "--display" تنها توسط رابط گرافیکی GTK+ 2 یا GTK+ 3 پذیرفته می‌شود. هر دو فرم به ویژگی +xterm_clipboard نیاز دارند.
اجرای Vim در حالت بهبودیافته Ex، درست مثل اینکه فایل اجرایی با نام "exim" فراخوانی شده باشد.
پیش‌زمینه (Foreground). برای نسخه گرافیکی، Vim فرایند جدیدی را منشعب (fork) نکرده و از پوسته‌ای که در آن شروع شده جدا نمی‌شود. در آمیگا، Vim برای باز کردن پنجره جدید دوباره راه‌اندازی نمی‌شود. این گزینه زمانی باید استفاده شود که Vim توسط برنامه‌ای اجرا می‌شود که منتظر اتمام نشست ویرایش می‌ماند (مانند برنامه‌های ایمیل). در آمیگا دستورات ":sh" و ":!" کار نخواهند کرد.
اگر Vim با پشتیبانی از FKMAP برای ویرایش فایل‌های راست‌به‌چپ و نگاشت صفحه‌کلید فارسی کامپایل شده باشد، این گزینه Vim را در حالت فارسی اجرا می‌کند، یعنی 'fkmap' و 'rightleft' فعال می‌شوند. در غیر این صورت یک پیام خطا نمایش داده شده و Vim متوقف می‌شود.
توجه: پشتیبانی از زبان فارسی در وصله (patch) شماره 8.1.0932 حذف شده است.
اگر Vim با پشتیبانی از رابط گرافیکی (GUI) کامپایل شده باشد، این گزینه رابط گرافیکی را فعال می‌کند. اگر پشتیبانی از رابط گرافیکی کامپایل نشده باشد، یک پیام خطا نمایش داده شده و Vim متوقف می‌شود.
اگر Vim با پشتیبانی از RIGHTLEFT برای ویرایش فایل‌های راست‌به‌چپ و نگاشت صفحه‌کلید عبری کامپایل شده باشد، این گزینه Vim را در حالت عبری اجرا می‌کند، یعنی 'hkmap' و 'rightleft' فعال می‌شوند. در غیر این صورت یک پیام خطا نمایش داده شده و Vim متوقف می‌شود.
نام فایل مورد استفاده برای خواندن یا نوشتن فایل viminfo را به‌جای پیش‌فرض "~/.viminfo" مشخص می‌کند. همچنین می‌توان با دادن نام "NONE"، از استفاده از فایل .viminfo صرف‌نظر کرد.
حالت لیسپ (Lisp). گزینه‌های 'lisp' و 'showmatch' را فعال می‌کند.
مشابه -r.
تغییر دادن فایل‌ها را غیرفعال می‌کند. گزینه 'write' را بازنشانی می‌کند. همچنان می‌توانید بافر را تغییر دهید، اما نوشتن روی فایل امکان‌پذیر نیست.
تغییرات مجاز نیست. گزینه‌های 'modifiable' و 'write' غیرفعال خواهند شد، به طوری که ایجاد تغییرات مجاز نبوده و فایل‌ها نمی‌توانند ذخیره شوند. توجه داشته باشید که این گزینه‌ها را می‌توان برای فعال‌سازی مجدد تغییرات تنظیم کرد.
از فایل مبادله (swap file) استفاده نخواهد شد. بازیابی پس از خرابی یا بسته شدن ناگهانی غیرممکن خواهد بود. زمانی مناسب است که می‌خواهید فایلی را روی یک رسانه بسیار کند (مانند فلاپی) ویرایش کنید. این کار با دستور ":set uc=0" نیز امکان‌پذیر است. با ":set uc=200" می‌توان آن را به حالت قبل برگرداند.
حالت غیرسازگار (No-compatible). گزینه 'compatible' را غیرفعال می‌کند. این کار باعث می‌شود که Vim کمی بهتر عمل کند، اما سازگاری کمتری با Vi داشته باشد، حتی اگر فایل .vimrc وجود نداشته باشد.
به یک سرور ویرایشگر برای NetBeans تبدیل می‌شود. برای جزئیات بیشتر اسناد را ببینید.
تعداد N پنجره را به‌صورت روی هم چیده‌شده باز می‌کند. اگر N حذف شود، برای هر فایل یک پنجره باز می‌شود.
تعداد N پنجره را در کنار یکدیگر باز می‌کند. اگر N حذف شود، برای هر فایل یک پنجره باز می‌شود.
تعداد N برگه (tab page) باز می‌کند. اگر N حذف شود، برای هر فایل یک برگه باز می‌شود.
فقط برای واسط گرافیکی Win32: عنوان برنامه والد را مشخص می‌کند. در صورت امکان، Vim در یک پنجره MDI داخل آن برنامه اجرا خواهد شد. {parent-title} باید در عنوان پنجره برنامه والد ظاهر شود. مطمئن شوید که به اندازه کافی دقیق است. توجه داشته باشید که پیاده‌سازی هنوز ابتدایی است؛ با همه برنامه‌ها کار نمی‌کند و منو کار نخواهد کرد.
فهرست کردن فایل‌های مبادله (swap files)، به همراه اطلاعاتی در مورد استفاده از آن‌ها برای بازیابی.
-r {file}
حالت بازیابی (Recovery). از فایل مبادله برای بازیابی یک نشست ویرایش آسیب‌دیده استفاده می‌شود. فایل مبادله فایلی با همان نام فایل متنی است که ".swp" به آن اضافه شده است. راهنمای ":help recovery" را ببینید.
حالت فقط‌خواندنی. گزینه 'readonly' تنظیم می‌شود. شما همچنان می‌توانید بافر را ویرایش کنید، اما از بازنویسی تصادفی فایل جلوگیری می‌شود. اگر قصد دارید فایلی را بازنویسی کنید، یک علامت تعجب به دستور Ex اضافه کنید، مانند ":w!". گزینه -R همچنین شامل گزینه -n نیز می‌شود (به بالا مراجعه کنید). گزینه 'readonly' را می‌توان با ":set noro" بازنشانی کرد. راهنمای ":help 'readonly'" را ببینید.
حالت بی‌صدا (Silent). فقط زمانی که به عنوان "Ex" شروع شده باشد یا گزینه "-e" قبل از گزینه "-s" داده شده باشد.
-s {scriptin}
فایل اسکریپت {scriptin} خوانده می‌شود. نویسه‌های موجود در فایل به گونه‌ای تفسیر می‌شوند که گویی آن‌ها را تایپ کرده‌اید. همین کار را می‌توان با دستور ":source! {scriptin}" نیز انجام داد. اگر پیش از خروج از ویرایشگر به پایان فایل برسد، نویسه‌های بعدی از صفحه‌کلید خوانده می‌شوند.
دستورات فایل {file} پس از خوانده شدن اولین فایل اجرا می‌شوند (sourced). این معادل با -c "source {file}" است. نام {file} نمی‌تواند با '-' شروع شود. اگر {file} ذکر نشود، از "Session.vim" استفاده می‌شود (فقط زمانی کار می‌کند که -S آخرین آرگومان باشد).
نام ترمینالی را که استفاده می‌کنید به Vim می‌گوید. تنها زمانی لازم است که روش خودکار کار نکند. باید ترمینالی باشد که برای Vim شناخته‌شده باشد (توکار) یا در فایل termcap یا terminfo تعریف شده باشد.
از دستورات موجود در فایل {vimrc} برای مقداردهی اولیه استفاده می‌کند. از تمام مقداردهی‌های اولیه دیگر صرف‌نظر می‌شود. از این گزینه برای ویرایش نوع خاصی از فایل‌ها استفاده کنید. همچنین با دادن نام "NONE" می‌توان از تمام مقداردهی‌های اولیه صرف‌نظر کرد. برای جزئیات بیشتر ":help initialization" را در vim ببینید.
از دستورات موجود در فایل {gvimrc} برای مقداردهی اولیه رابط گرافیکی (GUI) استفاده می‌کند. از تمام مقداردهی‌های اولیه رابط گرافیکی دیگر صرف‌نظر می‌شود. همچنین با دادن نام "NONE" می‌توان از تمام مقداردهی‌های اولیه رابط گرافیکی صرف‌نظر کرد. برای جزئیات بیشتر ":help gui-init" را در vim ببینید.
اجرای Vim در حالت Vi، درست مثل اینکه فایل اجرایی با نام "vi" فراخوانی شده باشد. این مورد تنها زمانی اثر دارد که فایل اجرایی با نام "ex" فراخوانی شده باشد.
حالت پرگو (Verbose). پیام‌هایی درباره اینکه چه فایل‌هایی سورس شده‌اند و همچنین درباره خواندن و نوشتن فایل viminfo ارائه می‌دهد. عدد اختیاری N مقدار 'verbose' است. مقدار پیش‌فرض ۱۰ است.
مشابه -V بوده و 'verbosefile' را روی {filename} تنظیم می‌کند. در نتیجه پیام‌ها نمایش داده نمی‌شوند بلکه در فایل {filename} نوشته می‌شوند. {filename} نباید با یک رقم شروع شود.
گزینه 'window' را روی {number} تنظیم می‌کند.
تمام نویسه‌هایی که تایپ می‌کنید در فایل {scriptout} ثبت می‌شوند، تا زمانی که از Vim خارج شوید. این گزینه زمانی مفید است که می‌خواهید یک فایل اسکریپت برای استفاده با "vim -s" یا ":source!" ایجاد کنید. اگر فایل {scriptout} از قبل وجود داشته باشد، نویسه‌ها به انتهای آن افزوده می‌شوند.
مشابه -w، اما اگر فایل وجود داشته باشد بازنویسی (overwrite) می‌شود.
اگر Vim با پشتیبانی از رمزگذاری کامپایل شده باشد، هنگام نوشتن فایل‌ها از رمزگذاری استفاده می‌کند. برای کلید رمزنگاری از شما پرسیده خواهد شد.
به سرور X متصل نشو. زمان راه‌اندازی را در ترمینال کاهش می‌دهد، اما عنوان پنجره و حافظه کلیپ‌بورد استفاده نخواهند شد.
به کامپوزیتور Wayland متصل نشو.
اجرای Vim در حالت آسان (easy mode)، درست مانند زمانی که فایل اجرایی با نام "evim" یا "eview" فراخوانی شده باشد. باعث می‌شود Vim مانند یک ویرایشگر کلیک‌کن‌و‌تایپ‌کن (click-and-type) رفتار کند.
حالت محدودشده (Restricted mode). مانند زمانی عمل می‌کند که نام فایل اجرایی با "r" شروع شود.
--
پایان گزینه‌ها را مشخص می‌کند. آرگومان‌های پس از این به عنوان نام فایل در نظر گرفته می‌شوند. از این گزینه می‌توان برای ویرایش فایلی که نام آن با '-' شروع می‌شود استفاده کرد.
از هیچ پیکربندی شخصی (مانند vimrc، افزونه‌ها و غیره) استفاده نکن. برای بررسی اینکه آیا یک مشکل در یک راه‌اندازی تمیز و دست‌نخورده Vim نیز رخ می‌دهد یا خیر مفید است.
مشابه استفاده از "-c"، اما دستور درست پیش از پردازش هرگونه فایل vimrc اجرا می‌شود. می‌توانید حداکثر از ۱۰ دستور از این نوع، مستقل از دستورات "-c" استفاده کنید.
فقط برای رابط گرافیکی GTK: شناسه پنجره (Window ID) را در stdout چاپ می‌کند.
هنگام استفاده از رابط گرافیکی، به‌جای نمایش کادر محاوره (dialog)، عنوان و پیام کادر محاوره را در فایل {name} می‌نویسد. فایل ایجاد شده یا متن به انتهای آن افزوده می‌شود. فقط برای آزمایش مفید است تا از گیر کردن آزمون روی کادر محاوره‌ای که دیده نمی‌شود جلوگیری شود. بدون رابط گرافیکی این آرگومان نادیده گرفته می‌شود.
راهنمایی مختصری درباره آرگومان‌ها و گزینه‌های خط فرمان ارائه می‌دهد. سپس Vim خارج می‌شود.
آرگومان‌های نام فایل را دقیقاً به همان صورت لفظی در نظر بگیر و نویسه‌های عام (wildcards) را بسط نده. این گزینه در یونیکس که پوسته نویسه‌های عام را بسط می‌دهد اثری ندارد.
اگر Vim با ویژگی eval و channel کامپایل شده باشد، لاگ‌برداری را شروع کرده و ورودی‌ها را در {filename} می‌نویسد. این عملکرد مشابه فراخوانی ch_logfile({filename}, 'ao') در مراحل بسیار اولیه راه‌اندازی است.
پیش‌زمینه (Foreground). برای نسخه گرافیکی، Vim منشعب (fork) نشده و از پوسته‌ای که در آن شروع شده جدا نخواهد شد.
از بارگذاری افزونه‌ها صرف‌نظر کن. با -u NONE نیز اعمال می‌شود.
به Vim اعلام می‌کند که کاربر می‌داند ورودی و/یا خروجی به یک ترمینال متصل نیست. این کار از نمایش هشدار و تأخیر دو ثانیه‌ای که ممکن بود رخ دهد جلوگیری می‌کند.
تنظیم نام برنامه GTK. فقط برای واسط گرافیکی GTK4.
اتصال به یک سرور Vim و واداشتن آن به ویرایش فایل‌های داده‌شده در بقیه آرگومان‌ها. اگر سروری یافت نشود یک هشدار داده شده و فایل‌ها در Vim جاری ویرایش می‌شوند.
--remote-expr {expr}
اتصال به یک سرور Vim، ارزیابی {expr} در آن و چاپ نتیجه در stdout.
--remote-send {keys}
اتصال به یک سرور Vim و ارسال {keys} به آن.
--remote-silent
مشابه --remote، اما بدون نمایش هشدار در صورت عدم یافتن سرور.
--remote-wait
مشابه --remote، با این تفاوت که Vim تا زمانی که فایل‌ها ویرایش نشوند خارج نمی‌شود.
--remote-wait-silent
مشابه --remote-wait، اما بدون نمایش هشدار در صورت عدم یافتن سرور.
فهرست کردن نام تمام سرورهای Vim که پیدا می‌شوند.
استفاده از {name} به عنوان نام سرور. برای Vim جاری استفاده می‌شود، مگر اینکه همراه با آرگومان --remote به کار رود که در این صورت نام سروری است که باید به آن متصل شد. در صورت استفاده از بک‌اند socketserver، اگر نام با "/"، "./" یا "../" شروع شود، به عنوان مسیر مطلق یا نسبی سوکت در نظر گرفته می‌شود.
استفاده از {backend} به عنوان بک‌اند برای قابلیت کارخواه/کارساز (clientserver)، به ترتیب یکی از "socket"، "x11" یا "mswin". تنها زمانی در دسترس است که با هر دو ویژگی socketserver و X11 کامپایل شده باشد، یا اگر با socketserver در MS-Windows کامپایل شده باشد. متغیر محیطی $VIM_CLIENTSERVER نیز ممکن است تنظیم شود که به همان روش تفسیر خواهد شد، اما آرگومان --clientserver همیشه اولویت خواهد داشت.
فقط برای واسط گرافیکی GTK: از سازوکار GtkPlug برای اجرای gVim در یک پنجره دیگر استفاده می‌کند.
در طول راه‌اندازی، پیام‌های زمان‌بندی را در فایل {fname} می‌نویسد.
هنگامی که stdin یا stdout یک ترمینال (tty) نباشد، بلافاصله خارج می‌شود.
اطلاعات نسخه را چاپ کرده و خارج می‌شود.
فقط برای واسط گرافیکی Win32: باعث می‌شود gVim تلاش کند از پنجره {id} به عنوان پنجره والد استفاده کند، به طوری که درون آن پنجره اجرا شود.

برای شروع، عبارت ":help" را در Vim تایپ کنید. برای دریافت راهنمایی درباره یک موضوع خاص، عبارت ":help subject" را تایپ کنید. به عنوان مثال: ":help ZZ" برای دریافت راهنما درباره دستور "ZZ". از <Tab> و CTRL-D برای تکمیل موضوعات استفاده کنید (":help cmdline-completion"). برچسب‌هایی (tags) برای پرش از یک مکان به مکان دیگر وجود دارند (نوعی پیوندهای ابرمتنی، ":help" را ببینید). همه فایل‌های مستندات را می‌توان به این روش مشاهده کرد، به عنوان مثال ":help syntax.txt".

/usr/share/vim/vim92/doc/*.txt
فایل‌های مستندات Vim. برای دریافت فهرست کامل از ":help doc-file-list" استفاده کنید.
vim?? شماره نسخه کوتاه است، مانند vim91 برای Vim 9.1
/usr/share/vim/vim92/doc/tags
فایل برچسب‌ها که برای یافتن اطلاعات در فایل‌های مستندات استفاده می‌شود.
/usr/share/vim/vim92/syntax/syntax.vim
مقداردهی‌های اولیه نحو در سراسر سیستم.
/usr/share/vim/vim92/syntax/*.vim
فایل‌های نحو برای زبان‌های گوناگون.
/etc/vimrc
مقداردهی‌های اولیه Vim در سراسر سیستم.
~/.vimrc, ~/.vim/vimrc, $XDG_CONFIG_HOME/vim/vimrc
مقداردهی‌های اولیه شخصی شما برای Vim (اولین فایلی که پیدا شود استفاده می‌شود).
/etc/gvimrc
مقداردهی‌های اولیه gvim در سراسر سیستم.
~/.gvimrc, ~/.vim/gvimrc, $XDG_CONFIG_HOME/vim/gvimrc
مقداردهی‌های اولیه شخصی شما برای gVim (اولین فایلی که پیدا شود استفاده می‌شود).
/usr/share/vim/vim92/optwin.vim
اسکریپت مورد استفاده برای دستور ":options"، روشی مناسب برای مشاهده و تنظیم گزینه‌ها.
/usr/share/vim/vim92/menu.vim
مقداردهی اولیه منوی سراسری سیستم برای gVim.
/usr/share/vim/vim92/bugreport.vim
اسکریپت برای تولید گزارش اشکال. راهنمای ":help bugs" را ببینید.
/usr/share/vim/vim92/filetype.vim
اسکریپت برای تشخیص نوع فایل از روی نام آن. راهنمای ":help 'filetype'" را ببینید.
/usr/share/vim/vim92/scripts.vim
اسکریپت برای تشخیص نوع فایل از روی محتوای آن. راهنمای ":help 'filetype'" را ببینید.
/usr/share/vim/vim92/print/*.ps
فایل‌های مورد استفاده برای چاپ با فرمت PostScript.

برای دریافت اطلاعات جدیدتر، به صفحه خانگی VIM مراجعه کنید:
<URL:http://www.vim.org>

vimtutor(1)

بخش عمده‌ای از Vim توسط برام مولنار (Bram Moolenaar) و با کمک بسیار از سوی دیگران ساخته شده است. دستور ":help credits" را در Vim ببینید.
Vim بر پایه Stevie ساخته شده است که توسط تیم تامپسون (Tim Thompson)، تونی اندروز (Tony Andrews) و جی. آر. (فرد) والتر (G.R. (Fred) Walter) توسعه یافته بود. اگرچه به ندرت کدی از نسخه اصلی باقی مانده است.

احتمالاً وجود دارد. برای فهرستی از مشکلات شناخته‌شده به ":help todo" مراجعه کنید.

توجه داشته باشید مواردی که ممکن است توسط برخی به عنوان اشکال تلقی شوند، در واقع ناشی از بازتولید بسیار وفادارانه رفتار Vi هستند. و اگر فکر می‌کنید موارد دیگری اشکال هستند «به این دلیل که Vi آن را متفاوت انجام می‌دهد»، باید نگاه دقیق‌تری به فایل vi_diff.txt بیندازید (یا هنگام حضور در Vim دستور :help vi_diff.txt را تایپ کنید). همچنین نگاهی به گزینه‌های 'compatible' و 'cpoptions' داشته باشید.

2026 Jun 05