نحو گزینه‌ها (Option Syntax)

از آنجا که Wget از تابع getopt گنو برای پردازش آرگومان‌های خط فرمان استفاده می‌کند، هر گزینه علاوه بر فرم کوتاه، یک فرم بلند نیز دارد. به خاطر سپردن گزینه‌های بلند آسان‌تر است، اما تایپ آن‌ها زمان بیشتری می‌برد. شما می‌توانید سبک‌های مختلف گزینه‌ها را آزادانه با یکدیگر ترکیب کنید، یا گزینه‌ها را پس از آرگومان‌های خط فرمان مشخص نمایید. به عنوان مثال می‌توانید بنویسید:

wget -r --tries=10 http://fly.srk.fer.hr -o log

فاصله میان گزینه‌ای که آرگومان می‌پذیرد و خودِ آرگومان را می‌توان حذف کرد. به جای -o log می‌توانید بنویسید -olog.

همچنین می‌توانید چند گزینه بدون آرگومان را با یکدیگر ترکیب کنید، مانند:

wget -drc <URL>

که کاملاً معادل دستور زیر است:

wget -d -r -c <URL>

از آنجا که گزینه‌ها را می‌توان پس از آرگومان‌ها نیز درج کرد، برای پایان دادن به پردازش گزینه‌ها می‌توانید از -- استفاده کنید. بنابراین دستور زیر تلاش می‌کند تا نشانی -x را دانلود کرده و گزارش شکست را در log ثبت کند:

wget -o log -- -x

گزینه‌هایی که فهرستی با جداکننده کاما را می‌پذیرند، همگی از این قاعده پیروی می‌کنند که تعیین یک فهرست خالی مقدار آن را پاک می‌کند. این ویژگی برای پاک‌سازی تنظیمات فایل .wgetrc مفید است. برای نمونه، اگر در فایل .wgetrc شما مقدار "exclude_directories" بر روی /cgi-bin تنظیم شده باشد، مثال زیر ابتدا آن را بازنشانی کرده و سپس آن را برای استثنا کردن /~nobody و /~somebody مقداردهی می‌کند. همچنین می‌توانید فهرست‌های موجود در .wgetrc را پاک کنید.

wget -X "" -X /~nobody,/~somebody

بیشتر گزینه‌هایی که آرگومان نمی‌پذیرند، گزینه‌های بولی (boolean) هستند؛ این نام‌گذاری از آن جهت است که وضعیت آن‌ها با یک متغیر بله/خیر (بولی) تعیین می‌شود. برای نمونه، گزینه --follow-ftp به Wget دستور می‌دهد که پیوندهای FTP را از فایل‌های HTML دنبال کند، و از سوی دیگر، گزینه --no-glob دستور می‌دهد که بسط نام فایل (globbing) را بر روی نشانی‌های FTP اعمال نکند. یک گزینه بولی یا ایجابی است یا سلبی (که با --no آغاز می‌شود). تمامی این گزینه‌ها در چند ویژگی مشترک هستند.

مگر آن‌که خلاف آن قید شده باشد، فرض بر این است که رفتار پیش‌فرض مخالف کاری است که گزینه انجام می‌دهد. به عنوان مثال، وجود مستندشده گزینه --follow-ftp به این معناست که رفتار پیش‌فرض، عدم دنبال کردن پیوندهای FTP از صفحات HTML است.

گزینه‌های ایجابی را می‌توان با افزودن پیشوند --no- به نام گزینه نقیض کرد؛ گزینه‌های سلبی را نیز می‌توان با حذف پیشوند --no- نقیض نمود. ممکن است این کار بیهوده به نظر برسد؛ اگر پیش‌فرض یک گزینه ایجابی انجام ندادن کاری است، چرا باید روشی برای غیرفعال‌سازی صریح آن ارائه شود؟ دلیل این است که فایل پیکربندی راه‌اندازی ممکن است پیش‌فرض را تغییر داده باشد. برای نمونه، استفاده از "follow_ftp = on" در فایل .wgetrc باعث می‌شود Wget به طور پیش‌فرض پیوندهای FTP را دنبال کند، و استفاده از --no-follow-ftp تنها راه بازگرداندن رفتار پیش‌فرض کارخانه از طریق خط فرمان خواهد بود.

گزینه‌های پایه‌ای راه‌اندازی (Basic Startup Options)

-V

--version

نمایش نسخه Wget.

-h

--help

چاپ پیام راهنما شامل توضیحات تمامی گزینه‌های خط فرمان Wget.

-b

--background

انتقال فوری به پس‌زمینه پس از راه‌اندازی. اگر هیچ فایل خروجی با استفاده از گزینه -o مشخص نشده باشد، خروجی به فایل wget-log هدایت خواهد شد.

-e command

--execute command

اجرای دستور به گونه‌ای که گویی بخشی از فایل .wgetrc است. دستوری که بدین شکل فراخوانی شود پس از دستورات موجود در .wgetrc اجرا خواهد شد و در نتیجه اولویت بالاتری نسبت به آن‌ها خواهد داشت. در صورتی که نیاز به تعیین بیش از یک دستور wgetrc دارید، از چندین مورد گزینه -e استفاده کنید.

گزینه‌های لاگ‌برداری و فایل ورودی (Logging and Input File Options)

-o logfile

--output-file=logfile

ثبت تمامی پیام‌ها در logfile. پیام‌ها معمولاً به خروجی خطای استاندارد ارسال می‌شوند.

-a logfile

--append-output=logfile

الحاق پیام‌ها به انتهای logfile. این گزینه عملکردی مشابه -o دارد، با این تفاوت که به جای بازنویسی فایل لاگ قبلی، گزارش‌ها را به انتهای آن می‌افزاید. اگر logfile وجود نداشته باشد، یک فایل تازه ایجاد می‌شود.

-d

--debug

فعال‌سازی خروجی اشکال‌زدایی (دیباگ)، حاوی اطلاعات گوناگونی که در صورت کارکرد نادرست Wget برای توسعه‌دهندگان آن مفید است. ممکن است مدیر سیستم شما Wget را بدون پشتیبانی از اشکال‌زدایی کامپایل کرده باشد، که در این صورت گزینه -d عمل نخواهد کرد. لطفاً توجه داشته باشید که کامپایل با پشتیبانی از اشکال‌زدایی همواره بی‌خطر است؛ Wget کامپایل‌شده با پشتیبانی اشکال‌زدایی هیچ داده‌ای را چاپ نخواهد کرد مگر آن‌که صریحاً با گزینه -d درخواست شده باشد.

-q

--quiet

خاموش کردن خروجی Wget (حالت کاملاً بی‌صدا).

-v

--verbose

فعال کردن خروجی پرجزئیات همراه با تمامی داده‌های در دسترس. حالت پیش‌فرض خروجی پرجزئیات است.

-nv

--no-verbose

غیرفعال کردن حالت پرجزئیات بدون آن‌که خروجی کاملاً بی‌صدا شود (برای این منظور از -q استفاده کنید)؛ بدین ترتیب پیام‌های خطا و اطلاعات پایه همچنان نمایش داده می‌شوند.

--report-speed=type

نمایش پهنای باند بر حسب type. تنها مقدار قابل قبول bits است.

-i file

--input-file=file

خواندن نشانی‌های وب از یک file محلی یا خارجی. اگر - به عنوان file تعیین شود، نشانی‌ها از ورودی استاندارد خوانده می‌شوند. (برای خواندن از فایلی که نام آن دقیقاً - است، از ./- استفاده کنید.)

در صورت استفاده از این تابع، نیازی به وارد کردن نشانی در خط فرمان نیست. چنانچه هم در خط فرمان و هم در فایل ورودی نشانی مشخص شده باشد، ابتدا نشانی‌های خط فرمان دریافت خواهند شد. اگر گزینه --force-html مشخص نشده باشد، file باید شامل فهرستی از نشانی‌ها باشد، در هر خط یک نشانی.

با این حال، اگر گزینه --force-html را مشخص کنید، سند به عنوان html تفسیر می‌شود. در این حالت ممکن است با پیوندهای نسبی به مشکل برخورد کنید، که می‌توانید آن را با افزودن تگ "<base href="url">" به اسناد یا تعیین --base=url در خط فرمان برطرف سازید.

اگر file یک فایل خارجی باشد و Content-Type آن با text/html مطابقت کند، سند به طور خودکار به عنوان html مدیریت خواهد شد. علاوه بر این، در صورت عدم تعیین، موقعیت فایل به طور ضمنی به عنوان base href در نظر گرفته خواهد شد.

اگر file یک فایل محلی باشد، در سیستم‌هایی که پشتیبانی می‌کنند، با فلگ "O_NONBLOCK" باز خواهد شد تا خواندن غیرمسدودکننده فراهم شود. ابزار Wget تلاش می‌کند تا زمان رسیدن به انتهای فایل (EOF) یا بسته شدن آن، به خواندن ادامه دهد. این امر اجازه می‌دهد فهرستی از فایل‌ها برای دانلود به صورت جریانی (Stream) ارسال شود، جایی که این فهرست در طول اجرای فرآیند به صورت پویا تولید می‌گردد. در حال حاضر، این ویژگی در سیستم‌عامل‌های ویندوز پشتیبانی نمی‌شود.

--input-metalink=file

دانلود فایل‌های معرفی‌شده در file محلی متالینک (Metalink). نسخه‌های ۳ و ۴ متالینک پشتیبانی می‌شوند.

--keep-badhash

نگه‌داشتن فایل‌های متالینک دانلودشده با هش نامعتبر (bad hash). این گزینه پسوند .badhash را به نام فایل‌های متالینکی که با خطای تطابق چک‌سام روبرو شده‌اند اضافه می‌کند، بدون آن‌که فایل‌های موجود بازنویسی شوند.

--metalink-over-http

ارسال درخواست HTTP HEAD به جای GET و استخراج فراداده‌های متالینک از هدرهای پاسخ. سپس به حالت دانلود متالینک سوئیچ می‌کند. اگر فراداده معتبر متالینک یافت نشود، به دانلود عادی HTTP بازمی‌گردد. دانلود و پردازش فایل‌های Content-Type: application/metalink4+xml را فعال می‌سازد.

--metalink-index=number

تنظیم شماره ترتیبی metaurl برای متالینک با قالب application/metalink4+xml. مقداری بین ۱ تا کل موارد موجود از "application/metalink4+xml". برای انتخاب اولین مورد مناسب، مقدار 0 یا inf را تعیین کنید. نشانی‌های metaurl (مانند موارد حاصل از --metalink-over-http) ممکن است بر اساس ارزش کلید اولویت مرتب شده باشند؛ این نکته را هنگام انتخاب شماره مناسب مد نظر قرار دهید.

--preferred-location

تعیین موقعیت مکانی ارجح برای منابع متالینک. این گزینه در صورتی موثر است که چندین منبع با اولویت یکسان موجود باشند.

--xattr

فعال‌سازی استفاده از مشخصه‌های گسترش‌یافته سیستم فایل (extended attributes) جهت ذخیره نشانی وب اصلی و مقدار هدر HTTP Referer در صورت استفاده.

توجه داشته باشید که نشانی وب ممکن است حاوی اطلاعات محرمانه نظیر توکن‌های دسترسی یا اطلاعات هویتی باشد.

-F

--force-html

هنگامی که ورودی از یک فایل خوانده می‌شود، پردازش آن به عنوان فایل HTML را اجباری می‌کند. این کار به شما امکان می‌دهد تا با افزودن "<base href="url">" به HTML یا استفاده از گزینه خط فرمان --base، پیوندهای نسبی را از فایل‌های HTML موجود بر روی دیسک محلی دریافت کنید.

-B URL

--base=URL

هنگام خواندن پیوندها از یک فایل HTML تعیین‌شده با گزینه -i/--input-file (به همراه --force-html یا هنگامی که فایل ورودی از یک سرور با عنوان HTML دریافت شده باشد)، پیوندهای نسبی را با مبنا قرار دادن URL بازگشایی و حل می‌کند. این عمل معادل وجود تگ "BASE" در فایل HTML ورودی با مقدار URL برای مشخصه "href" است.

برای مثال، اگر http://foo/bar/a.html را برای URL تعیین کنید و Wget عبارت ../baz/b.html را از فایل ورودی بخواند، آن را به http://foo/baz/b.html تبدیل می‌کند.

--config=FILE

تعیین مسیر فایل پیکربندی راه‌اندازی که می‌خواهید به جای فایل(های) پیش‌فرض استفاده کنید. از --no-config برای غیرفعال کردن خواندن فایل‌های پیکربندی استفاده کنید. در صورت ارائه هم‌زمان --config و --no-config، گزینه --no-config نادیده گرفته می‌شود.

--rejected-log=logfile

ثبت تمامی نشانی‌های وب ردشده در logfile در قالب مقادیر جداشده با کاما (CSV). این مقادیر شامل دلیل رد شدن، نشانی وب، و نشانی وب والدی است که در آن پیدا شده بود.

گزینه‌های دانلود (Download Options)

--bind-address=ADDRESS

هنگام برقراری اتصالات کلاینت TCP/IP، به ADDRESS در سیستم محلی متصل (bind) می‌شود. مقدار ADDRESS می‌تواند به عنوان نام میزبان یا نشانی IP مشخص شود. این گزینه زمانی سودمند است که سیستم شما به چندین نشانی IP متصل باشد.

--bind-dns-address=ADDRESS

[فقط با libcares] این نشانی مسیر درخواست‌های DNS را بازنویسی (override) می‌کند. در صورتی که نیاز به دور زدن تنظیمات استاندارد /etc/resolv.conf داشته باشید، این گزینه در کنار --dns-servers راهگشای شما خواهد بود. مقدار ADDRESS باید به صورت یک نشانی IPv4 یا IPv6 تعیین گردد. برای دسترسی به این گزینه، Wget باید با libcares کامپایل شده باشد.

--dns-servers=ADDRESSES

[فقط با libcares] نشانی(های) داده‌شده جایگزین نشانی‌های استاندارد کارساز نام (nameserver)، مانند تنظیمات پیکربندی‌شده در /etc/resolv.conf می‌شوند. مقادیر ADDRESSES می‌توانند به عنوان نشانی‌های IPv4 یا IPv6 جداشده با کاما مشخص شوند. برای در دسترس بودن این گزینه، Wget باید همراه با libcares ساخته شده باشد.

-t number

--tries=number

تنظیم تعداد دفعات تلاش بر روی number. مقدار 0 یا inf را برای تلاش نامحدود وارد کنید. پیش‌فرض ۲۰ بار تلاش مجدد است، به استثنای خطاهای غیرقابل بازگشت مانند «اتصال رد شد» (connection refused) یا «یافت نشد» (404) که تلاش مجدد برای آن‌ها صورت نمی‌گیرد.

-O file

--output-document=file

اسناد در فایل‌های مربوط به خود نوشته نمی‌شوند، بلکه همگی با هم تجمیع شده و در file نوشته خواهند شد. اگر - به عنوان file مشخص شود، اسناد در خروجی استاندارد چاپ شده و تبدیل پیوندها غیرفعال می‌گردد. (برای ارسال به فایلی که نام آن دقیقاً - است از ./- استفاده کنید.)

کاربرد -O صرفاً به معنای «استفاده از نام file به جای نام موجود در نشانی اینترنتی» نیست؛ بلکه مشابه تغییر مسیر (redirection) در پوسته عمل می‌کند: دستور wget -O file http://foo دقیقاً مشابه wget -O - http://foo > file عمل خواهد کرد؛ فایل file بلافاصله خالی و بازنویسی می‌شود و تمامی محتوای دانلودشده در آن نوشته خواهد شد.

به همین دلیل، گزینه -N (بررسی برچسب زمانی) در ترکیب با -O پشتیبانی نمی‌شود: از آنجا که file همواره تازه ایجاد می‌شود، همیشه یک برچسب زمانی کاملاً جدید خواهد داشت. در صورت استفاده از این ترکیب هشداری صادر می‌شود.

به طور مشابه، استفاده از -r یا -p همراه با -O ممکن است مطابق انتظار شما عمل نکند: Wget فقط فایل نخست را در file نمی‌نویسد تا بقیه را با نام‌های معمول دانلود کند، بلکه تمام محتوای دانلودشده درون file ریخته خواهد شد. این رفتار در نگارش 1.11 غیرفعال شد، اما در نگارش 1.11.2 (همراه با یک هشدار) مجدداً اضافه گردید، چرا که در مواردی این شیوه کاربرد دارد.

ترکیب با -nc تنها زمانی پذیرفته می‌شود که فایل خروجی داده‌شده از قبل وجود نداشته باشد.

توجه فرمایید که ترکیب با -k تنها هنگام دانلود یک سند منفرد مجاز است، زیرا در این حالت صرفاً پیوندهای نسبی را به پیوندهای خارجی تبدیل می‌کند؛ کاربرد -k برای نشانی‌های متعدد زمانی که همگی در یک فایل واحد بارگیری می‌شوند بی‌معنی است؛ -k تنها در حالتی قابل استفاده است که خروجی یک فایل معمولی باشد.

-nc

--no-clobber

اگر فایلی بیش از یک بار در همان دایرکتوری دانلود شود، رفتار Wget به چند گزینه از جمله -nc وابسته است. در شرایط خاص، فایل محلی با دانلود مکرر رونویسی (clobbered) خواهد شد. در حالات دیگر حفظ می‌شود.

هنگام اجرای Wget بدون گزینه‌های -N، -nc، -r، یا -p، دانلود مجدد همان فایل در دایرکتوری یکسان باعث حفظ نسخه اصلی file و نام‌گذاری نسخه دوم به نام file.1 می‌شود. در صورت دانلود مجدد، نسخه سوم به نام file.2 نام‌گذاری خواهد شد و به همین ترتیب. (این رفتار با -nd نیز رخ می‌دهد، حتی اگر -r یا -p فعال باشند.) هنگامی که -nc تعیین شود، این رفتار متوقف شده و Wget از دانلود نسخه‌های جدیدتر file سر باز می‌زند. بنابراین، اصطلاح ""no-clobber"" در این حالت تا حدی نادقیق است؛ چرا که مانع بازنویسی نمی‌شود (زیرا پسوندهای عددی قبلاً مانع آن بودند)، بلکه از ذخیره نسخه‌های متعدد جلوگیری به عمل می‌آورد.

هنگام اجرای Wget همراه با -r یا -p، اما بدون -N، -nd، یا -nc، دانلود مجدد یک فایل باعث می‌شود نسخه جدید به سادگی نسخه پیشین را بازنویسی کند. افزودن -nc جلوی این رفتار را می‌گیرد و در عوض باعث می‌شود نسخه اصلی حفظ شده و نسخه‌های جدیدتر روی سرور نادیده گرفته شوند.

هنگام اجرای Wget با -N، چه با گزینه‌های -r یا -p و چه بدون آن‌ها، تصمیم‌گیری پیرامون دانلود نسخه جدیدتر یک فایل وابسته به برچسب زمانی محلی و دوردست و اندازه فایل است. گزینه -nc را نمی‌توان هم‌زمان با -N تعیین کرد.

ترکیب با -O/--output-document تنها در صورتی پذیرفته می‌شود که فایل خروجی داده‌شده موجود نباشد.

توجه داشته باشید هنگامی که -nc مشخص شود، فایل‌های دارای پسوند .html یا .htm از دیسک محلی بارگیری شده و طوری تحلیل می‌شوند که گویی از وب دریافت شده‌اند.

--backups=backups

پیش از بازنویسی یا نوشتن فایل، با افزودن پسوند .1 (یا _1 در سامانه VMS) به نام فایل، از فایل موجود نسخه پشتیبان می‌گیرد. این فایل‌های پشتیبان به شکل چرخشی به .2، .3 و به همین ترتیب تا سقف backups تغییر نام می‌یابند (و موارد بیش از آن حذف می‌شوند).

--no-netrc

عدم تلاش برای دریافت اعتبارنامه‌ها از فایل .netrc. به طور پیش‌فرض در صورت عدم ارسال در خط فرمان و نیاز به احراز هویت، فایل .netrc برای یافتن اطلاعات کاربری جستجو می‌شود.

-c

--continue

ادامه دریافت یک فایل نیمه‌دانلودشده. این گزینه زمانی کاراست که بخواهید دانلودی را که قبلاً توسط نمونه‌ای از Wget یا برنامه‌ای دیگر آغاز شده به پایان برسانید. برای نمونه:

wget -c ftp://sunsite.doc.ic.ac.uk/ls-lR.Z

اگر فایلی با نام ls-lR.Z در دایرکتوری جاری موجود باشد، Wget فرض می‌کند که این بخش نخستین فایل دوردست است و از سرور می‌خواهد ادامه دریافت را از آفستی برابر با اندازه فایل محلی پی بگیرد.

توجه داشته باشید اگر صرفاً می‌خواهید اجرای کنونی Wget در صورت قطعی ارتباط در میانه راه تلاش مجدد کند، نیازی به این گزینه ندارید؛ این رفتار پیش‌فرض است. گزینه -c تنها بر ادامه دانلودهایی اثر دارد که پیش از فراخوانی فعلی Wget آغاز شده‌اند و فایل‌های محلی آن‌ها در دایرکتوری باقی مانده است.

بدون -c، مثال بالا صرفاً فایل دوردست را در ls-lR.Z.1 دانلود کرده و فایل ناقص ls-lR.Z را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.

اگر از -c برای یک فایل غیرخالی استفاده کنید و سرور از ادامه دانلود پشتیبانی نکند، Wget دانلود را از ابتدا آغاز کرده و فایل موجود را به طور کامل بازنویسی می‌کند.

از نگارش Wget 1.7 به بعد، اگر از -c برای فایلی استفاده کنید که هم‌اندازه فایل روی سرور است، Wget از دریافت آن خودداری کرده و پیامی توضیحی چاپ می‌کند. همچنین اگر اندازه فایل در سرور کوچک‌تر از فایل محلی باشد (احتمالاً به دلیل تغییر آن روی سرور پس از آخرین دانلود)، از آنجا که ادامه دادن بی‌معنی است، دانلودی رخ نمی‌دهد.

از طرف دیگر، هنگام استفاده از -c، هر فایلی که در سرور بزرگ‌تر از سیستم محلی باشد به عنوان یک دانلود ناقص در نظر گرفته شده و تنها به میزان "(length(remote) - length(local))" بایت دانلود و به انتهای فایل محلی الصاق می‌شود. این رفتار در شرایط معین مطلوب است؛ مثلاً می‌توانید با wget -c صرفاً بخش‌های جدیدی را که به یک مجموعه داده یا لاگ الحاق شده دانلود کنید.

با این وجود، اگر فایل روی سرور به این دلیل بزرگ‌تر باشد که محتوای آن تغییر یافته است، نه اینکه صرفاً داده‌ای به آن الصاق شده باشد، فایلی مخدوش دریافت خواهید کرد. Wget راهی برای بررسی اینکه آیا فایل محلی پیشوند معتبری از فایل دوردست است ندارد. هنگام استفاده از -c همراه با -r باید بسیار محتاط باشید، چرا که هر فایلی کاندیدای «دانلود ناقص» در نظر گرفته می‌شود.

یک حالت دیگر که منجر به دریافت فایل مخدوش می‌شود، استفاده از پراکسی HTTP ضعیفی است که رشته "transfer interrupted" را درون فایل محلی درج می‌کند.

توجه داشته باشید که -c تنها با سرورهای FTP و سرورهای HTTP که از هدر "Range" پشتیبانی می‌کنند کار می‌کند.

--start-pos=OFFSET

شروع دانلود از موقعیت OFFSET (مبتنی بر صفر). این آفست را می‌توان بر حسب بایت، کیلوبایت با پسوند `k`، یا مگابایت با پسوند `m` و غیره بیان کرد.

گزینه --start-pos اولویت بالاتری نسبت به --continue دارد. هنگامی که هر دو گزینه تعیین شوند، Wget هشداری صادر کرده و طوری عمل می‌کند که گویی --continue وجود ندارد.

پشتیبانی سرور از ادامه دانلود ضروری است، در غیر این صورت --start-pos کاربردی نخواهد داشت. برای جزئیات به گزینه -c رجوع فرمایید.

--progress=type

انتخاب نوع نشانگر پیشرفت مورد نظر. نشانگرهای معتبر عبارتند از "dot" و "bar".

نشانگر "bar" به صورت پیش‌فرض به کار می‌رود. این نشانگر یک نوار پیشرفت اسکی (نمایش دماسنجی) رسم می‌کند که نشان‌دهنده وضعیت دریافت است. اگر خروجی از نوع TTY نباشد، به طور پیش‌فرض نشانگر "dot" استفاده خواهد شد.

از --progress=dot برای جابجایی به نمایش نقطه‌ای استفاده کنید. این گزینه دریافت را با چاپ نقطه‌هایی روی صفحه دنبال می‌کند که هر نقطه نشان‌دهنده مقدار معینی داده دانلودشده است.

پارامتر type می‌تواند یک یا چند آرگومان جانبی نیز بپذیرد. این پارامترها بسته به type متفاوت هستند و با علامت دونقطه (:) به آن اضافه می‌شوند: --progress=type:parameter1:parameter2.

هنگام استفاده از حالت نقطه‌ای، می‌توانید با تعیین dot:style سبک آن را تنظیم کنید. سبک‌های مختلف مفاهیم متفاوتی به هر نقطه اختصاص می‌دهند. در سبک "default" هر نقطه ۱ کیلوبایت است، ۱۰ نقطه در یک گروه و ۵۰ نقطه در هر خط قرار دارد. سبک "binary" قالبی رایانه‌ای‌تر دارد: نقاط ۸ کیلوبایتی، دسته‌های ۱۶ نقطه‌ای و ۴۸ نقطه در هر خط (معادل خطوط ۳۸۴ کیلوبایتی). سبک "mega" برای دانلود فایل‌های بزرگ مناسب است: هر نقطه ۶۴ کیلوبایت داده دریافت شده، ۸ نقطه در هر دسته، و ۴۸ نقطه در هر خط (هر خط ۳ مگابایت). اگر سبک "mega" کافی نباشد می‌توانید از سبک "giga" استفاده کنید: هر نقطه ۱ مگابایت، ۸ نقطه در هر دسته و ۳۲ نقطه در هر خط (هر خط حاوی ۳۲ مگابایت).

در گزینه --progress=bar در حال حاضر دو پارامتر قابل تنظیم است: force و noscroll.

زمانی که خروجی TTY نباشد، نوار پیشرفت همواره به "dot" بازمی‌گردد، حتی اگر --progress=bar هنگام اجرا داده شده باشد. این رفتار را می‌توان با استفاده از پارامتر "force" به صورت --progress=bar:force بازنویسی کرد.

به صورت پیش‌فرض، نوار پیشرفت در سبک bar در صورتی که طول نام فایل بیش از حداکثر طول اختصاص‌یافته برای نمایش باشد، نام فایل دانلودشده را از چپ به راست پیمایش (scroll) می‌کند. در شرایط معین مانند همراهی با --progress=bar:force، ممکن است نخواهید نام فایل پیمایش شود. با ارسال پارامتر "noscroll"، می‌توان Wget را ملزم ساخت تا حد امکان نام فایل را بدون پیمایش نمایش دهد.

توجه داشته باشید که می‌توانید سبک پیش‌فرض را با دستور "progress" در فایل .wgetrc تعیین فرمایید.

--show-progress

اجبار Wget به نمایش نوار پیشرفت در هر سطحی از نمایش خروجی (verbosity).

به صورت پیش‌فرض، Wget نوار پیشرفت را تنها در حالت پرجزئیات (verbose) نمایش می‌دهد. با این حال ممکن است بخواهید نوار پیشرفت در حالت‌های دیگری نظیر --no-verbose یا --quiet نیز روی صفحه نمایش داده شود. این قابلیت به ویژه هنگام دانلود چندین فایل کوچک یا بزرگ خروجی بسیار مرتب‌تری فراهم می‌سازد.

این گزینه همچنین در صورت همراهی با گزینه --output-file، نوار پیشرفت را به stderr ارسال خواهد کرد.

-N

--timestamping

فعال کردن برچسب‌گذاری زمانی (time-stamping).

--no-if-modified-since

عدم ارسال هدر If-Modified-Since در حالت -N. در عوض یک درخواست مقدماتی HEAD ارسال می‌کند. این گزینه تنها در حالت -N اثرگذار است.

--no-use-server-timestamps

تنظیم نکردن برچسب زمانی فایل محلی مطابق با زمان سرور.

به صورت پیش‌فرض، هنگام دانلود یک فایل، برچسب‌های زمانی آن مطابق با فایل دوردست تنظیم می‌شوند. این کار امکان استفاده از --timestamping در فراخوانی‌های بعدی را ممکن می‌سازد. با این حال، گاهی مفید است که برچسب زمانی فایل محلی بر پایه زمان واقعی دانلود آن باشد؛ برای این هدف گزینه --no-use-server-timestamps در نظر گرفته شده است.

-S

--server-response

چاپ هدرهای ارسال‌شده توسط کارسازهای HTTP و پاسخ‌های ارسال‌شده توسط کارسازهای FTP.

--spider

هنگامی که با این گزینه فراخوانی شود، Wget مانند یک خزنده وب (اسپایدر) عمل می‌کند؛ بدین معنی که صفحات را دانلود نمی‌کند، بلکه تنها در دسترس بودن آن‌ها را بررسی می‌نماید. برای نمونه، می‌توانید بوک‌مارک‌های خود را بیازمایید:

wget --spider --force-html -i bookmarks.html

این قابلیت برای نزدیک شدن به کارایی خزنده‌های واقعی وب همچنان به توسعه بیشتری نیاز دارد.

-T seconds

--timeout=seconds

تنظیم زمان انتظار (مهلت زمانی) شبکه بر روی seconds ثانیه. این گزینه معادل تعیین هم‌زمان گزینه‌های --dns-timeout، --connect-timeout و --read-timeout است.

هنگام ارتباط با شبکه، Wget می‌تواند مهلت زمانی را بررسی کرده و در صورتی که عملیات بیش از حد به طول بینجامد، آن را لغو کند. این امر از رخداد ناهنجاری‌هایی چون معلق ماندن در خواندن و تلاش‌های نامحدود برای اتصال جلوگیری به عمل می‌آورد. تنها مهلت زمانی فعال به صورت پیش‌فرض، ۹۰۰ ثانیه برای خواندن داده‌ها است. تنظیم مهلت زمانی بر روی 0 آن را کاملاً غیرفعال می‌سازد. مگر آن‌که دقیقاً بدانید چه کاری انجام می‌دهید، توصیه می‌شود تنظیمات پیش‌فرض زمان انتظار را تغییر ندهید.

تمامی گزینه‌های مرتبط با مهلت زمانی مقادیر اعشاری و زیر ثانیه را نیز می‌پذیرند. برای نمونه، مقدار 0.1 ثانیه یک انتخاب معتبر (هرچند غیرعاقلانه) برای مهلت زمانی است. زمان‌های انتظار زیر ثانیه جهت سنجش زمان پاسخگویی سرور یا آزمودن تاخیر شبکه بسیار کاربردی هستند.

--dns-timeout=seconds

تنظیم مهلت زمانی جستجوی DNS بر روی seconds ثانیه. جستجوهای DNS که در این زمان مشخص تکمیل نشوند با شکست روبرو خواهند شد. به صورت پیش‌فرض هیچ زمان انتظاری برای DNS وجود ندارد، مگر موردی که توسط کتابخانه‌های سیستمی اعمال گردد.

--connect-timeout=seconds

تنظیم مهلت زمانی برقراری اتصال بر روی seconds ثانیه. اتصالات TCP که برقراری آن‌ها بیش از این طول بکشد لغو خواهند شد. به صورت پیش‌فرض مهلت زمانی اتصال وجود ندارد، مگر موردی که توسط کتابخانه‌های سیستمی تعیین شده باشد.

--read-timeout=seconds

تنظیم مهلت زمانی خواندن (و نوشتن) بر روی seconds ثانیه. «زمان» در این مهلت به زمان بیکاری (idle time) اطلاق می‌شود: چنانچه در هر نقطه‌ای از فرآیند دانلود، برای زمانی بیش از ثانیه‌های مشخص‌شده هیچ داده‌ای دریافت نشود، عملیات خواندن با شکست مواجه شده و دانلود از نو تلاش می‌شود. این گزینه به طور مستقیم بر کل مدت زمان دانلود اثری ندارد.

مسلماً سرور دوردست ممکن است زودتر از زمان تعیین‌شده در این گزینه اقدام به بستن اتصال نماید. پیش‌فرض مهلت خواندن ۹۰۰ ثانیه است.

--limit-rate=amount

محدود کردن نرخ سرعت دانلود به amount بایت در ثانیه. این مقدار را می‌توان بر حسب بایت، کیلوبایت با پسوند k یا مگابایت با پسوند m بیان کرد. برای نمونه، گزینه --limit-rate=20k نرخ دریافت را به 20KB/s محدود می‌سازد. این قابلیت زمانی که به هر دلیل نمی‌خواهید Wget کل پهنای باند را اشغال کند بسیار مفید است.

این گزینه استفاده از اعداد اعشاری را مجاز می‌داند، معمولاً همراه با پسوندهای مقیاس؛ برای مثال --limit-rate=2.5k مقداری معتبر است.

توجه داشته باشید که Wget این محدودیت را با خواباندن (Sleep) فرآیند به میزان زمان متناسب پس از هر عملیات خواندن شبکه که کمتر از حد مجاز زمان برده است پیاده‌سازی می‌کند. این راهبرد در نهایت باعث کند شدن انتقال TCP تا رسیدن تقریبی به نرخ تعیین‌شده می‌شود. با این حال ایجاد این تعادل ممکن است اندکی زمان ببرد، بنابراین تعجب نکنید اگر محدودسازی نرخ دانلود برای فایل‌های بسیار کوچک عملکرد دقیقی نداشته باشد.

-w seconds

--wait=seconds

انتظار به میزان ثانیه‌های مشخص‌شده بین دریافت‌ها. استفاده از این گزینه پیشنهاد می‌شود، چرا که با کاهش توالی درخواست‌ها از بار پردازشی سرور می‌کاهد. زمان را می‌توان به جای ثانیه با پسوند "m" به دقیقه، با پسوند "h" به ساعت، یا با پسوند "d" به روز نیز بیان کرد.

تعیین مقادیر بزرگ زمانی سودمند است که شبکه یا میزبان مقصد دچار قطعی باشد، تا Wget بتواند به اندازه کافی صبر کند تا خطای شبکه پیش از تلاش مجدد برطرف شود. بازه انتظار تعیین‌شده تحت تأثیر گزینه "--random-wait" نیز قرار می‌گیرد.

--waitretry=seconds

اگر نمی‌خواهید Wget میان هر دریافت وقفه بیندازد، بلکه فقط بین تلاش‌های مجدد برای دانلودهای شکست‌خورده صبر کند، از این گزینه استفاده نمایید. در این حالت Wget از راهبرد عقب‌نشینی خطی (linear backoff) بهره می‌گیرد: ۱ ثانیه پس از نخستین شکست در یک فایل، ۲ ثانیه پس از دومین شکست، تا رسیدن به سقف seconds ثانیه‌ای که تعیین کرده‌اید.

به صورت پیش‌فرض، Wget مقدار ۱۰ ثانیه را برای این فاصله در نظر می‌گیرد.

--random-wait

برخی وب‌سایت‌ها با تحلیل فایل‌های لاگ به دنبال الگوهای آماری معنادار در فواصل زمانی میان درخواست‌ها می‌گردند تا برنامه‌های دریافت خودکار مانند Wget را شناسایی کنند. این گزینه باعث می‌شود فاصله بین درخواست‌ها به طور تصادفی بین ۰.۵ تا ۱.۵ برابر مقدار تعیین‌شده در گزینه --wait تغییر یابد تا حضور Wget را از دید این سامانه‌های تحلیل پنهان سازد.

مقاله‌ای در سال ۲۰۰۱ کدهایی را برای این‌گونه تحلیل‌های بلادرنگ ارائه داد و پیشنهاد مسدودسازی بر پایه رده آدرس C را مطرح ساخت. گزینه --random-wait در پاسخ به چنین توصیه‌های نسنجیده‌ای که کاربران بی‌شماری را به خاطر عملکرد یک برنامه مسدود می‌کرد طراحی گردید.

--no-proxy

عدم استفاده از سرورهای پراکسی، حتی اگر متغیر محیطی مناسب (*_proxy) تعریف شده باشد.

-Q quota

--quota=quota

تعیین سهمیه (کوتا) دانلود برای دریافت‌های خودکار. مقدار می‌تواند بر حسب بایت (پیش‌فرض)، کیلوبایت (با پسوند k) یا مگابایت (با پسوند m) مشخص شود.

توجه داشته باشید که سهمیه هرگز مانع دانلود یک فایل واحد نمی‌شود؛ بنابراین اگر دستور wget -Q10k https://example.com/ls-lR.gz را اجرا کنید، کل فایل ls-lR.gz دانلود خواهد شد. همین قاعده هنگام تعیین چند نشانی اینترنتی در خط فرمان نیز صادق است. سهمیه تنها در پایان دانلود هر فایل بررسی می‌شود، بنابراین هرگز فایلی به صورت ناقص ذخیره نخواهد شد. از این رو می‌توانید با اطمینان بنویسید wget -Q2m -i sites؛ فرآیند دانلود پس از تکمیل فایلی که سهمیه را پر می‌کند پایان خواهد یافت.

تنظیم مقدار سهمیه بر روی 0 یا inf سهمیه دانلود را نامحدود می‌سازد.

--no-dns-cache

خاموش کردن حافظه نهان (کش) برای جستجوهای DNS. به طور معمول Wget نشانی‌های IP دریافت‌شده از DNS را به خاطر می‌سپارد تا مجبور نباشد مکرراً با سرور DNS تماس برقرار کند. این کش صرفاً در حافظه رم نگهداری می‌شود و با اجرای تازه Wget پاک می‌گردد.

با این حال، در برخی شرایط ثبت نشدن حافظه نهان میزبان‌ها مطلوب است. با این گزینه Wget در هر اتصال جدید یک جستجوی تازه DNS انجام می‌دهد. لطفاً توجه داشته باشید که این گزینه تاثیری بر کشینگ لایه‌های خارجی مانند NSCD ندارد.

اگر دقیقاً کاربرد این گزینه را نمی‌دانید، به احتمال زیاد نیازی به آن نخواهید داشت.

--restrict-file-names=modes

تغییر دادن کاراکترهایی از نشانی‌های دوردست که باید هنگام تولید نام فایل‌های محلی اسکیپ شوند. کاراکترهایی که با این گزینه محدود می‌شوند، با فرمت %HH جایگزین خواهند شد، که در آن HH عدد هگزادسیمال متناظر با کاراکتر محدودشده است. این گزینه همچنین می‌تواند برای تبدیل تمام حروف به حروف کوچک یا بزرگ به کار رود.

به طور پیش‌فرض، Wget کاراکترهایی را که به عنوان نام فایل در سیستم‌عامل شما نامعتبر یا ناامن هستند، به همراه کاراکترهای کنترلی اسکیپ می‌کند. این گزینه برای تغییر پیش‌فرض‌ها مفید است، مثلاً زمانی که قصد دانلود در پارتیشنی غیربومی را دارید یا می‌خواهید کاراکترها را به دامنه اسکی محدود سازید.

مقادیر modes مجموعه‌ای جداشده با کاما از موارد متنی هستند. مقادیر مجاز عبارتند از unix، windows، nocontrol، ascii، lowercase و uppercase. مقادیر unix و windows ناسازگار هستند و یکدیگر را بازنویسی می‌کنند، همان‌گونه که lowercase و uppercase چنین حالتی دارند.

هنگام تعیین "unix"، کاراکتر / و کاراکترهای کنترلی در دامنه‌های ۰ تا ۳۱ و ۱۲۸ تا ۱۵۹ اسکیپ می‌شوند. این حالت پیش‌فرض در سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس است.

هنگام تعیین "windows"، کاراکترهای \، |، /، :، ?، "، *، <، > و کاراکترهای کنترلی در دامنه‌های ۰ تا ۳۱ و ۱۲۸ تا ۱۵۹ اسکیپ می‌شوند. علاوه بر این در حالت ویندوز از + به جای : برای تفکیک میزبان و پورت و از @ به جای ? برای تفکیک بخش پرس‌وجو استفاده می‌شود. این حالت پیش‌فرض در ویندوز است.

تعیین nocontrol اسکیپ کردن کاراکترهای کنترلی را خاموش می‌کند. این امر در مواردی مانند دانلود نشانی‌های وب حاوی کاراکترهای UTF-8 در سامانه‌های سازگار سودمند است.

حالت ascii مشخص می‌کند که هر بایتی با مقدار خارج از دامنه اسکی (بزرگ‌تر از ۱۲۷) باید اسکیپ شود.

-4

--inet4-only

-6

--inet6-only

اجبار در اتصال به نشانی‌های IPv4 یا IPv6. با گزینه --inet4-only یا -4، Wget تنها به میزبان‌های IPv4 متصل شده و رکوردهای AAAA را نادیده می‌گیرد. در مقابل با گزینه --inet6-only یا -6، تنها به میزبان‌های IPv6 متصل شده و رکوردهای A و نشانی‌های IPv4 را نادیده می‌انگارد.

هیچ‌کدام از این گزینه‌ها در حالت عادی مورد نیاز نیستند. Wget به طور پیش‌فرض خانواده نشانی تعیین‌شده در DNS را به کار می‌برد و در صورت وجود هر دو، آن‌ها را به ترتیب می‌آزماید.

از این گزینه‌ها می‌توان برای دیباگ یا حل مشکلات پیکربندی نادرست شبکه بهره برد. تنها یکی از گزینه‌های --inet6-only و --inet4-only در یک زمان قابل تعیین است.

--prefer-family=none/IPv4/IPv6

در صورت فراهم بودن چندین نشانی، ابتدا به خانواده نشانی مشخص‌شده متصل می‌شود. ترتیب نشانی‌های ارائه‌شده توسط DNS در حالت پیش‌فرض بدون تغییر استفاده می‌شود.

این گزینه مانع بروز خطاهای کاذب در شبکه‌های IPv4 هنگام مواجهه با سرورهایی می‌شود که هر دو نشانی IPv4 و IPv6 را برمی‌گردانند. بر خلاف گزینه‌های -4 و -6، این گزینه دسترسی به خانواده دیگر را مسدود نمی‌کند، بلکه تنها ترتیب تلاش برای اتصال را تعیین می‌نماید. ترتیب داخلی میان نشانی‌های یک خانواده پایدار باقی می‌ماند.

--retry-connrefused

تلقی خطای «اتصال رد شد» (connection refused) به عنوان یک خطای گذرا و تلاش دوباره. در حالت عادی Wget پس از دریافت چنین خطایی تلاش را متوقف می‌سازد زیرا نشانه عدم فعالیت سرور است. این گزینه برای آینه‌داری سایت‌های ناپایدار که سرور آن‌ها در بازه‌های کوتاه قطع می‌شود کاربرد دارد.

--user=user

--password=password

تعیین نام کاربری user و گذرواژه password برای دریافت هر دو نوع پروتکل FTP و HTTP. این مقادیر را می‌توان با گزینه‌های --ftp-user و --ftp-password برای FTP و گزینه‌های --http-user و --http-password برای HTTP بازنویسی کرد.

--ask-password

درخواست گذرواژه در پایانه به ازای هر اتصال برقرارشده. این گزینه به دلیل ناسازگاری هم‌زمان با --password قابل استفاده نیست.

--use-askpass=command

درخواست نام کاربری و گذرواژه با استفاده از دستور مشخص‌شده. اگر دستوری معین نشود، از دستور موجود در متغیر محیطی WGET_ASKPASS استفاده می‌شود. در صورت عدم تنظیم آن، از متغیر SSH_ASKPASS بهره گرفته خواهد شد.

می‌توانید دستور پیش‌فرض را در فایل .wgetrc تعیین فرمایید.

--no-iri

غیرفعال کردن پشتیبانی از شناسه‌های بین‌المللی منابع (IRI). برای فعال‌سازی مجدد از --iri استفاده کنید. پشتیبانی از IRI به طور پیش‌فرض فعال است.

وضعیت پیش‌فرض را می‌توان با دستور "iri" در فایل .wgetrc تعیین نمود.

--local-encoding=encoding

اجبار Wget به استفاده از encoding به عنوان کدگذاری پیش‌فرض سیستم محلی. این امر بر چگونگی تبدیل نشانی‌های وب ارائه‌شده از لوکال به UTF-8 برای پشتیبانی از IRI اثر می‌گذارد.

ابزار Wget از تابع nl_langinfo() و سپس متغیر محیطی "CHARSET" برای دریافت لوکال استفاده می‌کند. در صورت شکست، از ASCII بهره می‌برد.

--remote-encoding=encoding

اجبار Wget به استفاده از encoding به عنوان کدگذاری پیش‌فرض سرور دوردست. این مورد بر نحوه تبدیل URIهای موجود در فایل‌ها از کدگذاری دوردست به UTF-8 در دریافت بازگشتی اثر می‌گذارد.

برای پروتکل HTTP، کدگذاری دوردست در هدر "Content-Type" و متاتگ HTML با نام "Content-Type http-equiv" یافت می‌شود.

--unlink

اجبار Wget به حذف و لغو پیوند (unlink) فایل به جای بازنویسی مستقیم بر روی فایل موجود. این گزینه برای دانلود در دایرکتوری‌های حاوی پیوند سخت (hardlink) بسیار مفید است.

گزینه‌های دایرکتوری (Directory Options)

-nd

--no-directories

عدم ایجاد سلسله‌مراتب دایرکتوری‌ها در هنگام دریافت بازگشتی. با فعال شدن این گزینه، تمامی فایل‌ها بدون بازنویسی در دایرکتوری جاری ذخیره خواهند شد (اگر نام یکسانی چند بار ظاهر شود، فایل‌ها پسوند .n دریافت می‌کنند).

-x

--force-directories

نقطه مقابل گزینه -nd؛ اجبار به ایجاد سلسله‌مراتب دایرکتوری‌ها حتی اگر در حالت عادی نیازی به ایجاد آن نباشد. برای نمونه، دستور wget -x http://fly.srk.fer.hr/robots.txt فایل دانلودشده را در مسیر fly.srk.fer.hr/robots.txt ذخیره می‌کند.

-nH

--no-host-directories

غیرفعال کردن ایجاد دایرکتوری با پیشوند نام میزبان. به صورت پیش‌فرض، اجرای Wget به صورت -r http://fly.srk.fer.hr ساختاری از دایرکتوری‌ها با شروع از fly.srk.fer.hr/ می‌سازد. این گزینه مانع این رفتار می‌شود.

--protocol-directories

استفاده از نام پروتکل به عنوان بخشی از مسیر دایرکتوری در فایل‌های محلی. برای نمونه با این گزینه، wget -r http://host به جای host/... در مسیر http/host/... ذخیره خواهد شد.

--cut-dirs=number

نادیده گرفتن number جزء از مسیر دایرکتوری‌ها. این قابلیت برای اعمال کنترل دقیق بر روی دایرکتوری مقصد در دریافت بازگشتی بسیار کاربردی است.

برای مثال دایرکتوری در مسیر ftp://ftp.xemacs.org/pub/xemacs را در نظر بگیرید. اگر آن را با -r دریافت کنید، به صورت محلی در مسیر ftp.xemacs.org/pub/xemacs/ ذخیره می‌شود. اگرچه گزینه -nH بخش ftp.xemacs.org/ را حذف می‌کند، اما هنوز مسیر pub/xemacs باقی مانده است. در اینجا --cut-dirs به کار می‌آید؛ این گزینه موجب می‌شود Wget تعداد مشخصی از اجزای مسیر دایرکتوری دوردست را نادیده بگیرد. نمونه‌های زیر نحوه عملکرد این گزینه را نشان می‌دهند:

No options        -> ftp.xemacs.org/pub/xemacs/
-nH               -> pub/xemacs/
-nH --cut-dirs=1  -> xemacs/
-nH --cut-dirs=2  -> .

--cut-dirs=1      -> ftp.xemacs.org/xemacs/
...

اگر صرفاً مایل به حذف ساختار دایرکتوری هستید، این گزینه مشابه ترکیبی از -nd و -P است. با این حال بر خلاف -nd، گزینه --cut-dirs زیردایرکتوری‌ها را از بین نمی‌برد؛ برای مثال با -nH --cut-dirs=1، زیرشاخه beta/ همان‌طور که انتظار می‌رود در مسیر xemacs/beta قرار خواهد گرفت.

-P prefix

--directory-prefix=prefix

تنظیم پیشوند دایرکتوری بر روی prefix. پیشوند دایرکتوری پوشه‌ای است که تمامی فایل‌ها و زیردایرکتوری‌های دیگر در آن ذخیره می‌شوند (ریشه درخت دانلود). مقدار پیش‌فرض . (دایرکتوری جاری) است.

گزینه‌های HTTP (HTTP Options)

--default-page=name

استفاده از name به عنوان نام پیش‌فرض فایل در صورتی که نام آن مشخص نباشد (مثلاً برای نشانی‌های وبی که به اسلش ختم می‌شوند)، به جای نام index.html.

-E

--adjust-extension

اگر فایلی از نوع application/xhtml+xml یا text/html دانلود شود و نشانی اینترنتی به عبارت باقاعده \.[Hh][Tt][Mm][Ll]? ختم نگردد، این گزینه پسوند .html را به انتهای نام فایل محلی اضافه می‌کند. این قابلیت زمانی مفید است که برای نمونه در حال آینه‌داری وب‌سایتی با صفحات .asp هستید، اما می‌خواهید صفحات آینه‌شده روی سرور آپاچی محلی شما به درستی نمایش داده شوند. کاربرد مناسب دیگر آن هنگام دانلود محتوای تولیدشده توسط اسکریپت‌های CGI است؛ برای مثال نشانی http://site.com/article.cgi?25 به صورت article.cgi?25.html ذخیره خواهد شد.

توجه داشته باشید نام فایل‌هایی که به این شیوه تغییر می‌یابند، در هر بار آینه‌داری مجدد سایت دوباره دانلود خواهند شد؛ چرا که Wget نمی‌تواند تشخیص دهد فایل محلی X.html متناظر با نشانی دوردست X است (زیرا هنوز نمی‌داند آن نشانی خروجی از نوع text/html یا application/xhtml+xml تولید می‌کند).

از نگارش 1.12 به بعد، Wget همچنین اطمینان حاصل می‌کند که فایل‌های دانلودشده از نوع text/css به پسوند .css ختم شوند و نام این گزینه از --html-extension به نام فعلی تغییر یافت تا رفتار جدید آن را بهتر منعکس سازد. نام پیشین همچنان معتبر است اما منسوخ تلقی می‌شود.

از نگارش 1.19.2، Wget همچنین تضمین می‌کند که هر فایل دریافت شده با هدر "Content-Encoding" از نوع br، compress، deflate یا gzip به ترتیب به پسوندهای .br، .Z، .zlib و .gz ختم گردند.

در آینده ممکن است این گزینه برای پشتیبانی از پسوندهای سایر قالب‌های محتوا نیز گسترش یابد.

--http-user=user

--http-password=password

تعیین نام کاربری user و گذرواژه password در سرور HTTP. بسته به نوع چالش احراز هویت سرور، Wget آن‌ها را با یکی از طرح‌های احراز هویت "basic" (ناامن)، "digest"، یا طرح ویندوزی "NTLM" کدگذاری خواهد کرد.

روش دیگر تعیین نام کاربری و گذرواژه در خود نشانی وب است. هر دو روش رمز عبور شما را برای هر کاربری که دستور "ps" را اجرا کند فاش می‌سازد. برای جلوگیری از مشاهده گذرواژه‌ها، از --use-askpass استفاده نمایید یا آن‌ها را در فایل‌های .wgetrc یا .netrc ذخیره کرده و با دستور "chmod" دسترسی سایر کاربران به این فایل‌ها را محدود سازید.

--no-http-keep-alive

غیرفعال کردن قابلیت «اتصال پایدار» (keep-alive) در دانلودهای HTTP. در حالت عادی، Wget از سرور می‌خواهد اتصال را باز نگه دارد تا هنگام دانلود چندین سند از همان سرور، انتقال آن‌ها روی یک اتصال TCP واحد انجام شود. این کار باعث صرفه‌جویی در زمان و کاهش بار سرور می‌گردد.

این گزینه زمانی مفید است که اتصالات مداوم به دلیل اشکال در سرور یا عدم توانایی اسکریپت‌های سمت سرور به درستی عمل نمی‌کنند.

--no-cache

غیرفعال کردن حافظه نهان (کش) سمت سرور. در این حالت، Wget دستورات مناسب (Cache-Control: no-cache و Pragma: no-cache) را به سرور دوردست ارسال می‌کند تا فایل مستقیماً از سرویس دوردست دریافت شود و نسخه کش‌شده برگردانده نشود. این مورد برای به‌روزرسانی اسناد منقضی‌شده بر روی سرورهای پراکسی بسیار مفید است.

استفاده از کش به صورت پیش‌فرض مجاز است.

--no-cookies

غیرفعال کردن استفاده از کوکی‌ها. کوکی‌ها سازوکاری برای حفظ وضعیت در سمت سرور هستند. سرور با هدر "Set-Cookie" کوکی را ارسال می‌کند و کلاینت در درخواست‌های بعدی همان کوکی را بازمی‌گرداند. پیش‌فرض، استفاده از کوکی‌ها است؛ با این حال ذخیره‌سازی کوکی‌ها به طور پیش‌فرض فعال نیست.

--load-cookies file

بارگیری کوکی‌ها از file پیش از نخستین دریافت HTTP. فایل file یک فایل متنی با فرمت اصلی فایل cookies.txt مرورگر نت‌اسکیپ است.

از این گزینه معمولاً هنگام آینه‌داری سایت‌هایی استفاده می‌شود که دسترسی به محتوای آن‌ها نیازمند ورود به سیستم (لاگین) است. فرآیند ورود معمولاً با صدور یک کوکی پس از بررسی اعتبارنامه‌ها انجام می‌شود که هویت شما را در مراجعات بعدی تایید می‌کند.

با گزینه --load-cookies صرفاً مسیر فایل cookies.txt را به Wget معرفی می‌کنید تا همان کوکی‌های مرورگر شما را ارسال نماید. مرورگرهای مختلف این فایل متنی را در مسیرهای متفاوتی نگهداری می‌کنند:

wget --no-cookies --header "Cookie: <name>=<value>"

--save-cookies file

ذخیره کوکی‌ها در file پیش از خروج برنامه. کوکی‌های منقضی‌شده یا کوکی‌های بدون تاریخ انقضا (کوکی‌های نشست) ذخیره نخواهند شد، مگر با استفاده از گزینه --keep-session-cookies.

--keep-session-cookies

هنگام تعیین این گزینه، دستور --save-cookies موظف می‌شود کوکی‌های نشست (session cookies) را نیز ذخیره کند. کوکی‌های نشست در حالت عادی ذخیره نمی‌شوند زیرا تنها برای حفظ در حافظه رم و تا زمان بستن مرورگر طراحی شده‌اند. ذخیره آن‌ها در سایت‌هایی که پیش از دسترسی نیازمند ورود به حساب هستند سودمند است. با این گزینه، چندین اجرای مجزای Wget از دیدگاه سایت به عنوان یک نشست واحد در نظر گرفته می‌شود.

از آنجا که ساختار فایل کوکی معمولاً فاقد کوکی‌های نشست است، Wget آن‌ها را با برچسب انقضای 0 ثبت می‌کند. هنگام بارگیری با --load-cookies، این موارد به عنوان کوکی نشست شناخته می‌شوند.

--ignore-length

برخی سرورهای HTTP (به ویژه برنامه‌های CGI) هدرهای نادرست و غیرواقعی برای "Content-Length" ارسال می‌کنند که باعث سردرگمی Wget می‌شود، زیرا گمان می‌کند کل سند دریافت نشده است. نشانه این وضعیت تلاش‌های مکرر Wget برای دریافت مجدد سند در همان بایت معین است.

با این گزینه، Wget هدر "Content-Length" را به کلی نادیده می‌گیرد؛ به گونه‌ای که گویی هرگز وجود نداشته است.

--header=header-line

ارسال هدر سفارشی header-line همراه با سایر هدرها در هر درخواست HTTP. هدر ارائه‌شده عیناً فرستاده می‌شود، بنابراین باید شامل نام و مقدار جداشده با دو نقطه باشد و فاقد خط جدید باشد.

می‌توانید با تکرار گزینه --header بیش از یک هدر را تعریف کنید:

wget --header='Accept-Charset: iso-8859-2' \
     --header='Accept-Language: fa'        \
       http://fly.srk.fer.hr

تعیین رشته خالی به عنوان مقدار هدر، تمامی هدرهای پیشین تعریف‌شده توسط کاربر را پاک می‌کند.

از نگارش 1.10، می‌توان از این گزینه برای بازنویسی هدرهایی که به طور خودکار تولید می‌شوند استفاده کرد. برای مثال دستور زیر Wget را ملزم می‌کند به لوکال‌هاست متصل شده اما مقدار foo.bar را در هدر "Host" ارسال نماید:

wget --header="Host: foo.bar" http://localhost

--compression=type

انتخاب نوع فشرده‌سازی مورد استفاده. مقادیر مجاز عبارتند از auto، gzip و none.

در صورت تعیین auto یا gzip، Wget از سرور می‌خواهد فایل را با قالب gzip فشرده سازد. اگر سرور فایل را فشرده کرده و هدر "Content-Encoding" مناسب ارسال دارد، فایل به طور خودکار از حالت فشرده خارج می‌شود.

در صورت تعیین none، Wget درخواستی برای فشرده‌سازی نمی‌فرستد و پاسخ‌های سرور را بازگشایی نمی‌کند. این حالت پیش‌فرض است.

پشتیبانی از فشرده‌سازی در حال حاضر آزمایشی است؛ در صورت بروز هرگونه اشکال آن را به نشانی "bug-wget@gnu.org" گزارش فرمایید.

--max-redirect=number

تعیین حداکثر تعداد دفعات مجاز برای دنبال کردن تغییر مسیرها (redirections) برای یک منبع. مقدار پیش‌فرض ۲۰ است که معمولاً بسیار بیشتر از حد نیاز است. با این حال، در مواقعی که قصد دارید تعداد بیشتری (یا کمتری) را مجاز کنید، این گزینه را به کار ببرید.

--proxy-user=user

--proxy-password=password

تعیین نام کاربری user و گذرواژه password برای احراز هویت در یک سرور پراکسی. ابزار Wget آن‌ها را با روش احراز هویت پایه‌ای ("basic") کدگذاری می‌کند.

ملاحظات امنیتی مشابه با گزینه --http-password در اینجا نیز صادق است.

--referer=url

گنجاندن هدر `Referer: url` در درخواست‌های HTTP. این گزینه برای دریافت اسنادی با پردازش سمت سرور مفید است که فرض می‌کنند همیشه توسط مرورگرهای تعاملی وب دریافت می‌شوند و تنها زمانی خروجی درستی تولید می‌کنند که Referer روی یکی از صفحاتی تنظیم شده باشد که به آن‌ها پیوند دارد.

--save-headers

ذخیره هدرهای ارسال‌شده توسط سرور HTTP در فایل خروجی، پیش از محتوای اصلی و با یک خط خالی به عنوان جداکننده.

-U agent-string

--user-agent=agent-string

معرفی هویت خود به سرور HTTP با عنوان agent-string.

پروتکل HTTP به کلاینت‌ها اجازه می‌دهد با فیلد هدر "User-Agent" خود را معرفی نمایند. این ویژگی شناسایی نرم‌افزار را معمولاً برای اهداف آماری یا بررسی نقض پروتکل‌ها ممکن می‌سازد. ابزار Wget در حالت عادی هویت خود را به صورت Wget/version اعلام می‌کند که در آن version شماره نگارش کنونی Wget است.

با این حال برخی وب‌سایت‌ها بر اساس اطلاعات هدر "User-Agent" محتوای متفاوتی تحویل می‌دهند یا دسترسی سایر کلاینت‌ها را مسدود می‌کنند. این گزینه به شما امکان تغییر خط "User-Agent" ارسالی توسط Wget را می‌دهد.

تعیین عامل کاربر خالی با دستور --user-agent="" به Wget دستور می‌دهد که هدر "User-Agent" را در درخواست‌های HTTP ارسال نکند.

--post-data=string

--post-file=file

استفاده از متد POST برای تمامی درخواست‌های HTTP و ارسال داده‌های مشخص‌شده در بدنه درخواست. گزینه --post-data رشته string را به عنوان داده می‌فرستد، در حالی که --post-file محتویات file را ارسال می‌کند. به جز این مورد، هر دو گزینه کاملاً یکسان عمل می‌کنند. به طور خاص هر دو انتظار محتوایی با ساختار "key1=value1&key2=value2" همراه با کدگذاری درصدی برای کاراکترهای ویژه دارند. گزینه --post-file برای پیوست کردن فایل‌ها درون فرم‌ها در نظر گرفته نشده است؛ بلکه محتوا باید دقیقاً مانند سایر داده‌ها به فرمت "key=value" باشد. ابزار Wget در حال حاضر از ارسال داده‌های "multipart/form-data" پشتیبانی نمی‌کند و تنها از "application/x-www-form-urlencoded" پشتیبانی به عمل می‌آورد. تنها باید یکی از گزینه‌های --post-data یا --post-file استفاده شود.

لطفاً در نظر داشته باشید Wget اندازه داده‌های POST را از پیش بررسی می‌کند؛ بنابراین آرگومان "--post-file" باید یک فایل معمولی باشد و استفاده از FIFO یا مواردی مانند /dev/stdin عمل نخواهد کرد.

از نگارش 1.15 به بعد، اگر پس از اتمام درخواست POST تغییر مسیر داده شود، رفتار Wget وابسته به کد وضعیت پاسخ سرور خواهد بود. در صورت کدهای 301، 302 یا 307، طبق RFC2616 ارسال درخواست POST ادامه می‌یابد. در صورتی که سرور خواهان تغییر متد به GET باشد باید کد 303 See Other را بازگرداند.

مثال زیر نحوه ورود به سیستم با متد POST و سپس دریافت صفحات مورد نظر را نشان می‌دهد:

# ورود به سرور. این کار تنها یک بار انجام می‌شود.
wget --save-cookies cookies.txt \
     --post-data 'user=foo&password=bar' \
     http://example.com/auth.php

# اکنون صفحات مورد نظر دریافت می‌شوند.
wget --load-cookies cookies.txt \
     -p http://example.com/interesting/article.php

اگر سرور برای ردیابی احراز هویت کاربر از کوکی‌های نشست استفاده کند، روش فوق کار نخواهد کرد مگر آن‌که همراه با --save-cookies از گزینه --keep-session-cookies نیز استفاده کنید.

--method=HTTP-Method

برای اهداف اسکریپت‌نویسی RESTful، ابزار Wget امکان ارسال سایر متدهای HTTP را بدون نیاز به تنظیم صریح با --header=Header-Line فراهم می‌سازد. Wget هر رشته‌ای را که پس از --method بیاید به عنوان متد HTTP به سرور ارسال می‌کند.

--body-data=Data-String

--body-file=Data-File

این گزینه باید زمانی تنظیم شود که داده‌های تکمیلی همراه با متد مشخص‌شده با --method به سرور ارسال گردد. گزینه --body-data رشته string را به عنوان داده می‌فرستد، در حالی که --body-file محتویات file را ارسال می‌دارد. تنها یکی از این دو گزینه باید مشخص گردد.

در صورت تغییر مسیر، Wget متد جاری را متوقف کرده و تا اتمام تغییر مسیر درخواست GET ارسال می‌کند، مگر در کد تغییر مسیر 307 Temporary Redirect که تصریح می‌کند متد درخواست نباید تغییر کند.

--content-disposition

با فعال کردن این گزینه، پشتیبانی آزمایشی از هدرهای "Content-Disposition" فعال می‌شود. این قابلیت برای برخی برنامه‌های CGI دانلود فایل که نام فایل را در هدر توصیف می‌کنند بسیار مفید است.

در صورت ترکیب با --metalink-over-http و --trust-server-names، فایل‌های Content-Type: application/metalink4+xml با فیلد filename هدر "Content-Disposition" در صورت در دسترس بودن نام‌گذاری خواهند شد.

--content-on-error

در صورت فعال بودن این گزینه، Wget در هنگام دریافت کدهای وضعیت خطای HTTP محتوا را نادیده نمی‌گیرد و آن را دانلود و ذخیره می‌نماید.

--trust-server-names

در صورت فعال بودن، در زمان تغییر مسیر، نام فایل محلی بر اساس نشانی اینترنتی حاصل از تغییر مسیر تعیین می‌شود. در حالت پیش‌فرض نام فایل محلی بر اساس نشانی وب اولیه تعیین می‌گردد. در دریافت بازگشتی، این ویژگی به انطباق ساختار فایل با سرور کمک می‌کند.

--auth-no-challenge

در صورت تعیین این گزینه، Wget اطلاعات احراز هویت پایه‌ای HTTP (نام کاربری و گذرواژه متن آشکار) را برای تمامی درخواست‌ها بدون انتظار برای دریافت چالش احراز هویت از سرور ارسال می‌کند.

استفاده از این گزینه پیشنهاد نمی‌شود و تنها برای سازگاری با برخی سرورهای خاص و قدیمی کاربرد دارد.

--retry-on-host-error

تلقی خطاهای میزبان، نظیر «شکست موقت در تحلیل نام» (Temporary failure in name resolution)، به عنوان خطاهای گذرا و غیرمهلک، و تلاش مجدد برای دریافت.

--retry-on-http-error=code[,code,...]

تلقی کدهای خطای تعیین‌شده HTTP به عنوان خطاهای گذرا و غیرمهلک. فهرستی از کدهای ۳ رقمی HTTP جداشده با کاما به عنوان آرگومان دریافت می‌شود. این گزینه برای سناریوهایی مانند کدهای 503 (سرویس در دسترس نیست) و 429 (تعداد درخواست‌ها بیش از حد است) که در حالت عادی دوباره تلاش نمی‌شوند، مفید است.

استفاده از این گزینه صرفاً برای شرایط ویژه در نظر گرفته شده است و به کارگیری عمومی آن توصیه نمی‌گردد، زیرا ممکن است بار اضافی بر سروری که خود در حال کاهش بار است تحمیل کند.

گزینه‌های HTTPS (SSL/TLS) (HTTPS (SSL/TLS) Options)

برای پشتیبانی از دانلودهای رمزنگاری‌شده HTTP (یا همان HTTPS)، ابزار Wget باید با یک کتابخانه خارجی SSL کامپایل شده باشد. در حال حاضر گزینه پیش‌فرض GnuTLS است. علاوه بر این، Wget از سازوکار HSTS (امنیت انتقال اکید HTTP) نیز پشتیبانی می‌کند. در صورتی که Wget بدون پشتیبانی از SSL ساخته شده باشد، هیچ‌یک از این گزینه‌ها در دسترس نخواهند بود.

--secure-protocol=protocol

انتخاب پروتکل امن مورد استفاده. مقادیر مجاز عبارتند از auto، SSLv2، SSLv3، TLSv1، TLSv1_1، TLSv1_2، TLSv1_3 و PFS. در صورت استفاده از auto، کتابخانه SSL مجاز است پروتکل مناسب را به طور خودکار برگزیند که این امر با ارسال درود اولیه TLSv1 حاصل می‌شود. این حالت پیش‌فرض است.

تعیین مقادیر SSLv2، SSLv3، TLSv1، TLSv1_1، TLSv1_2 یا TLSv1_3 استفاده از پروتکل متناظر را اجباری می‌کند. این مورد هنگام ارتباط با سرورهای قدیمی با پیاده‌سازی‌های معیوب SSL که انتخاب پروتکل را برای کتابخانه دشوار می‌کنند کاربرد دارد.

تعیین PFS استفاده از مجموعه‌رمزهای دارای رازداری پیشرو کامل (Perfect Forward Security) را اجباری می‌سازد. به طور خلاصه، PFS با ایجاد یک کلید یک‌بارمصرف برای هر اتصال SSL امنیت را ارتقا می‌دهد که بار پردازشی اندکی بیشتر بر کلاینت و سرور تحمیل می‌کند. در این حالت از رمزهای ایمن شناخته‌شده و پروتکل TLS استفاده می‌شود و روش‌های تبادل کلید فاقد PFS (مانند RSA) صریحاً کنار گذاشته می‌شوند.

--https-only

در حالت بازگشتی، تنها پیوندهای HTTPS دنبال می‌شوند.

--ciphers

تنظیم رشته فهرست مجموعه‌رمزها (cipher list). این رشته معمولاً الگوریتم‌های رمزنگاری و سایر گزینه‌های مورد نظر کاربر را به ترتیب اولویت تعیین می‌کند (که در GnuTLS به آن «رشته اولویت» گفته می‌شود). این رشته عیناً به موتور SSL/TLS (اوپن‌اس‌اس‌ال یا GnuTLS) ارسال می‌شود و ساختار آن وابسته به آن موتور است. Wget دخل و تصرفی در آن انجام نمی‌دهد.

--no-check-certificate

بررسی نکردن گواهی سرور در برابر مراجع معتبر صدور گواهی (CA) و عدم الزام به مطابقت نام میزبان در نشانی وب با نام مشترک (Common Name) ارائه‌شده در گواهی.

از نگارش Wget 1.10 به بعد، رفتار پیش‌فرض اعتبارسنجی گواهی سرور در برابر مراجع معتبر است و در صورت عدم تایید، دست‌تکانی SSL متوقف و دانلود لغو می‌گردد. اگرچه این امر دانلود امن‌تری را فراهم می‌سازد، اما سازگاری با برخی سایت‌ها با گواهی‌های خودامضاشده (self-signed)، منقضی یا نامعتبر را با مشکل روبرو می‌کند. این گزینه حالتی «ناامن» را اجبار می‌کند که خطاهای گواهی را به هشدار تبدیل کرده و اجازه ادامه دانلود را می‌دهد.

تنها در صورتی از این گزینه استفاده کنید که از اصالت سایت اطمینان دارید یا صحت گواهی آن برای شما اهمیتی ندارد. برای گواهی‌های خودامضا یا داخلی، توصیه می‌شود گواهی مربوطه را دریافت کرده و با آن اعتبارسنجی کنید تا اینکه از این حالت ناامن استفاده نمایید. برای حذف هشدارها می‌توانید از --check-certificate=quiet استفاده کنید، اگرچه در اغلب موارد کاری نادرست است.

--certificate=file

استفاده از گواهی کلاینت ذخیره‌شده در file. این گزینه برای سرورهایی که اتصال کلاینت را منوط به ارائه گواهی می‌کنند ضروری است.

--certificate-type=type

تعیین نوع گواهی کلاینت. مقادیر مجاز PEM (پیش‌فرض) و DER (همچنین شناخته‌شده با عنوان ASN1) هستند.

--private-key=file

خواندن کلید خصوصی از file. این گزینه امکان ارائه کلید خصوصی در فایلی مجزا از گواهی را فراهم می‌کند.

--private-key-type=type

تعیین نوع کلید خصوصی. مقادیر پذیرفته‌شده PEM (پیش‌فرض) و DER هستند.

--ca-certificate=file

استفاده از file به عنوان فایل حاوی بسته‌ای از مراجع صدور گواهی ("CA") جهت تایید هویت طرف مقابل. این گواهی‌ها باید در قالب PEM باشند.

بدون این گزینه، Wget گواهی‌های CA را در مسیرهای پیش‌فرض سیستم جستجو می‌کند.

--ca-directory=directory

تعیین دایرکتوری حاوی گواهی‌های CA در قالب PEM. هر فایل حاوی یک گواهی CA است و نام فایل بر اساس مقدار هش برگرفته از گواهی (با ابزار "c_rehash") تعیین می‌شود. استفاده از --ca-directory در مواردی که تعداد گواهی‌ها زیاد است کارایی بالاتری نسبت به --ca-certificate دارد، چرا که گواهی‌ها بر حسب نیاز فراخوانی می‌شوند.

--crl-file=file

تعیین فایل فهرست ابطال گواهی (CRL) در file. این گزینه برای بررسی گواهی‌هایی که توسط CA باطل شده‌اند لازم است.

--pinnedpubkey=file/hashes

دستور به Wget برای استفاده از فایل کلید عمومی مشخص‌شده (یا مقادیر هش) جهت تایید هویت سرور (Public Key Pinning). این مقدار می‌تواند مسیر یک فایل حاوی کلید عمومی با فرمت PEM یا DER باشد، یا تعدادی هش sha256 کدگذاری‌شده با base64 که پیشوند "sha256//" داشته و با ";" از هم جدا شده‌اند.

هنگام مذاکره اتصال TLS، کلید عمومی از گواهی استخراج شده و در صورت عدم تطابق دقیق، Wget اتصال را پیش از ارسال یا دریافت هرگونه داده قطع می‌کند.

--random-file=file

[فقط در OpenSSL و LibreSSL] استفاده از file به عنوان منبع داده‌های تصادفی برای مقداردهی اولیه تولیدکننده اعداد شبه‌تصادفی در سیستم‌های فاقد /dev/urandom.

--egd-file=file

[فقط در OpenSSL] استفاده از file به عنوان سوکت EGD (دیمن جمع‌آوری انتروپی). در سیستم‌های یونیکس امروزی که از /dev/urandom پشتیبانی می‌کنند به EGD نیازی نیست.

--no-hsts

ابزار Wget به صورت پیش‌فرض از قابلیت HSTS (امنیت انتقال اکید HTTP، طبق RFC 6797) پشتیبانی می‌کند. با گزینه --no-hsts، Wget تمام هدرهای "Strict-Transport-Security" را نادیده گرفته و هیچ سیاست HSTS را اعمال نخواهد کرد.

--hsts-file=file

به طور پیش‌فرض Wget پایگاه داده HSTS خود را در ~/.wget-hsts ذخیره می‌کند. می‌توانید با --hsts-file این مسیر را تغییر دهید.

پایگاه داده HSTS یک فایل متنی ساده است که هر سطر آن شامل اطلاعات یک ورودی HSTS معتبر است. سطرهایی که با نشانه "#" شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند. دستکاری دستی این فایل عموماً توصیه نمی‌شود.

ساختار هر سطر ورودی HSTS شامل فیلدهای زیر است که با فاصله جدا شده‌اند:

"<hostname> SP [<port>] SP <include subdomains> SP <created> SP <max-age>"

پیش از نوشتن ورودی‌های به‌روزرسانی‌شده، Wget فایل را مجدداً خوانده و تغییرات را ادغام می‌کند تا از بازنویسی تنظیمات سایر فرآیندهای Wget جلوگیری شود.

--warc-file=file

استفاده از file به عنوان فایل مقصد WARC (آرشیو وب).

--warc-header=string

درج رشته string در رکورد warcinfo.

--warc-max-size=size

تنظیم حداکثر اندازه مجاز فایل‌های WARC بر روی size.

--warc-cdx

نوشتن فایل‌های فهرست و شاخص CDX.

--warc-dedup=file

عدم ذخیره‌سازی رکوردهایی که در فایل CDX مشخص‌شده فهرست شده‌اند (حذف موارد تکراری).

--no-warc-compression

عدم فشرده‌سازی فایل‌های WARC با استفاده از GZIP.

--no-warc-digests

محاسبه نکردن چک‌سام‌های خلاصه‌ساز SHA1.

--no-warc-keep-log

عدم ذخیره فایل لاگ درون رکورد WARC.

--warc-tempdir=dir

تعیین دایرکتوری برای ذخیره‌سازی فایل‌های موقت ایجادشده توسط بخش نگارش WARC.

گزینه‌های FTP (FTP Options)

--ftp-user=user

--ftp-password=password

تعیین نام کاربری user و گذرواژه password بر روی سرور FTP. بدون این گزینه یا گزینه راه‌اندازی متناظر آن، گذرواژه به صورت پیش‌فرض بر روی -wget@ تنظیم می‌شود که معمولاً برای FTP ناشناس (Anonymous) به کار می‌رود.

روش دیگر تعیین نام کاربری و گذرواژه در خود نشانی وب است. هر دو روش رمز عبور را برای کسانی که دستور "ps" را اجرا کنند فاش می‌سازد. برای جلوگیری از مشاهده، گذرواژه‌ها را در فایل‌های .wgetrc یا .netrc با مجوزهای محافظت‌شده نگهداری کنید.

--no-remove-listing

عدم حذف فایل‌های موقت .listing ایجادشده در دریافت‌های FTP. به طور معمول این فایل‌ها حاوی فهرست خام دایرکتوری دریافتی از سرورهای FTP هستند. نگه‌داشتن آن‌ها برای مقاصد اشکال‌زدایی یا بررسی محتویات دایرکتوری‌های سرور دوردست بسیار کاراست.

کاربر "root" هرگز نباید Wget را در دایرکتوری کاربری غیرقابل اعتماد اجرا کند، زیرا کاربر می‌تواند با پیوند نمادین index.html به /etc/passwd و درخواست از root برای اجرای Wget با -N یا -r موجب بازنویسی فایل‌های سیستمی شود.

--no-glob

خاموش کردن قابلیت بسط نام فایل‌ها (globbing) در FTP. بسط الگوها به استفاده از نویسه‌های عمومی شل مانند *، ?، [ و ] برای دریافت هم‌زمان چندین فایل از یک دایرکتوری اطلاق می‌شود:

wget ftp://gnjilux.srk.fer.hr/*.msg

به طور پیش‌فرض، اگر نشانی حاوی کاراکتر بسط باشد، این ویژگی فعال خواهد بود. با این گزینه می‌توان آن را به طور دائم خاموش کرد.

--no-passive-ftp

غیرفعال کردن حالت انتقال غیرفعال (passive) در FTP. حالت منفعل ایجاب می‌کند که کلاینت برای برقراری اتصال داده به سرور متصل شود نه برعکس.

در پشت فایروال‌ها و پیکربندی‌های NAT، حالت منفعل شانس بیشتری برای کارکرد درست دارد. با این حال در برخی شرایط نادر فایروال، حالت فعال (active) عملکرد بهتری نشان می‌دهد.

--preserve-permissions

حفظ دسترسی‌ها و مجوزهای فایل‌های دوردست به جای استفاده از دسترسی‌های تعیین‌شده توسط umask سیستم محلی.

--retr-symlinks

به صورت پیش‌فرض، هنگام دریافت بازگشتی دایرکتوری‌های FTP و مواجهه با پیوند نمادین، پیوند نمادین پیمایش شده و فایل‌های مقصد دریافت می‌شوند. در حال حاضر Wget پیوندهای نمادین به دایرکتوری‌ها را برای دانلود بازگشتی آن‌ها دنبال نمی‌کند.

هنگامی که --retr-symlinks=no تعیین شود، فایل لینک‌شده دانلود نمی‌شود؛ بلکه یک پیوند نمادین متناظر روی فایل‌سیستم محلی ایجاد می‌گردد. این گزینه خطری امنیتی در پی دارد که یک سرور FTP مخرب بتواند فایل‌هایی خارج از دایرکتوری‌های مورد نظر ایجاد نماید.

توجه داشته باشید هنگام دریافت فایلی که صریحاً در خط فرمان مشخص شده باشد، این گزینه اثری ندارد و پیوندهای نمادین همواره پیمایش می‌شوند.

گزینه‌های FTPS (FTPS Options)

--ftps-implicit

دستور به Wget برای استفاده از FTPS به صورت ضمنی (implicit). حالت ضمنی شامل راه‌اندازی SSL/TLS از همان ابتدای اتصال کنترل است و دستور "AUTH TLS" ارسال نمی‌کند. در صورت عدم تعیین پورت صریح، پورت پیش‌فرض FTPS ضمنی (990) به جای پورت استاندارد (21) استفاده خواهد شد.

--no-ftps-resume-ssl

عدم ازسرگیری نشست SSL/TLS در کانال انتقال داده. در حالت عادی Wget تلاش می‌کند نشست SSL/TLS آغازشده در اتصال کنترل را در اتصال داده نیز بازاستفاده کند تا از دست‌تکانی مجدد جلوگیری شود. این گزینه ایجاد یک نشست جدید SSL/TLS برای هر اتصال داده را اجبار می‌کند.

--ftps-clear-data-connection

انتقال تمام اتصالات داده به صورت متن آشکار (Plain Text) و اعمال SSL/TLS تنها بر روی اتصال کنترل. Wget دستور "PROT C" را برای این کار ارسال می‌کند که باید توسط سرور تایید شود.

--ftps-fallback-to-ftp

بازگشت به پروتکل FTP عادی در صورتی که سرور مقصد از FTPS پشتیبانی نکند. به دلایل امنیتی این گزینه به صورت پیش‌فرض فعال نیست و رفتار پیش‌فرض خروج با خطا است.

گزینه‌های دریافت بازگشتی (Recursive Retrieval Options)

-r

--recursive

فعال کردن دریافت بازگشتی. حداکثر عمق پیش‌فرض ۵ لایه است.

-l depth

--level=depth

تنظیم حداکثر عمق بازگشت به درون زیرپوشه‌ها به میزان depth. به منظور جلوگیری از دانلود تصادفی وب‌سایت‌های بسیار حجیم، این مقدار در حالت پیش‌فرض به ۵ محدود شده است؛ بدین معنی که حداکثر ۵ سطح دایرکتوری را از نشانی اولیه پیمایش خواهد کرد.

مقدار -l 0 یا -l inf را برای عمق نامحدود بازگشتی تعیین کنید.

wget -r -l 0 http://<site>/1.html

ممکن است انتظار داشته باشید این دستور تنها فایل 1.html را دانلود کند، اما چنین نیست؛ چرا که -l 0 معادل -l inf (بازگشت نامحدود) است. برای دانلود یک صفحه منفرد یا چند صفحه مشخص، آن‌ها را در خط فرمان وارد کرده و گزینه‌های -r و -l را حذف کنید. برای دریافت ملزومات یک صفحه، به گزینه --page-requisites رجوع نمایید.

--delete-after

این گزینه به Wget دستور می‌دهد که هر فایل دانلودشده را پس از پایان دریافت آن حذف کند. این قابلیت برای پیش‌بارگیری (pre-fetching) صفحات محبوب از طریق پراکسی کاربرد دارد:

wget -r -nd --delete-after http://whatever.com/~popular/page

توجه داشته باشید که --delete-after فایل‌ها را بر روی سیستم محلی حذف می‌کند و دستور حذفی به سرورهای دوردست ارسال نمی‌دارد. در صورت تعیین این گزینه، تبدیل پیوندها نادیده گرفته می‌شود.

-k

--convert-links

پس از اتمام کامل دانلود، پیوندهای درون اسناد را تبدیل می‌کند تا برای مشاهده محلی و آفلاین مناسب شوند. این تغییر علاوه بر ابرپیوندهای مرئی، بر کلیه بخش‌هایی که به منابع خارجی پیوند دارند (مانند تصاویر درون‌متنی، شیوه‌نامه‌های CSS، رسانه‌ها و غیره) نیز اعمال می‌گردد.

هر پیوند به یکی از دو شیوه زیر تغییر خواهد یافت:

--convert-file-only

این گزینه تنها بخش نام فایل از نشانی وب را تبدیل کرده و بقیه قسمت‌های URL را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.

این قابلیت به ویژه در کنار --adjust-extension برای پر کردن حافظه نهان (کش) اینترنت با فایل‌های دانلودشده از میزبان‌های مختلف مفید است.

-K

--backup-converted

هنگام تبدیل پیوندهای یک فایل، یک نسخه پشتیبان از فایل اصلی با پسوند .orig ذخیره می‌کند. این گزینه بر نحوه کارکرد گزینه -N اثرگذار است.

-m

--mirror

فعال کردن گزینه‌های مناسب برای آینه‌داری (mirroring). این گزینه دریافت بازگشتی و برچسب‌گذاری زمانی را فعال کرده، عمق بازگشت را نامحدود قرار می‌دهد و فایل‌های فهرست‌بندی FTP را حفظ می‌کند. این گزینه در حال حاضر معادل -r -N -l inf --no-remove-listing است.

-p

--page-requisites

این گزینه موجب می‌شود Wget تمامی فایل‌های پیش‌نیاز جهت نمایش درست یک صفحه HTML را دریافت کند. این ملزومات شامل تصاویری که در متن قرار دارند، صداها، و شیوه‌نامه‌های CSS ارجاع داده‌شده هستند.

در حالت عادی با دانلود یک صفحه منفرد HTML، فایل‌های پیش‌نیاز آن دانلود نمی‌شوند. با استفاده از این گزینه، فایل اصلی به همراه کلیه ملزومات بصری آن دریافت می‌گردد.

دستور زیر نحوه دریافت یک صفحه به همراه تمام ملزومات را نشان می‌دهد:

wget -p http://<site>/1.html

در این حالت پیوندهای درون صفحه به اسناد خارجی دیگر دنبال نخواهند شد. برای دانلود کامل یک صفحه به شکلی که برای نمایش محلی مناسب باشد، نویسنده ترکیب گزینه‌های زیر را پیشنهاد می‌دهد:

wget -E -H -k -K -p http://<site>/<document>

--strict-comments

فعال‌سازی تحلیل دقیق و سخت‌گیرانه یادداشت‌ها (کامنت‌ها) در HTML بر اساس استانداردهای SGML. در حالت عادی و به صورت پیش‌فرض، متن کامنت با نخستین مشاهده عبارت --> پایان‌یافته تلقی می‌شود.

از نگارش 1.9 به بعد، Wget برای جلوگیری از بروز خطا در صفحاتی که استانداردها را به دقت رعایت نمی‌کنند، روش عمومی را در پیش گرفته است؛ با این گزینه می‌توانید حالت تحلیل دقیق را فعال فرمایید.

گزینه‌های پذیرش/رد بازگشتی (Recursive Accept/Reject Options)

-A acclist --accept acclist

-R rejlist --reject rejlist

تعیین فهرستی جداشده با کاما از پسوندها یا الگوهای نام فایل جهت پذیرش یا رد. در صورتی که هر یک از کاراکترهای عمومی *، ?، [ یا ] در مقادیر ظاهر شوند، آن مورد به عنوان الگو (pattern) در نظر گرفته خواهد شد نه پسوند ساده. در این صورت الگو را درون نقل‌قول قرار دهید تا توسط شل بسط داده نشود، مانند -A "*.mp3".

--accept-regex urlregex

--reject-regex urlregex

تعیین یک عبارت باقاعده (Regex) جهت پذیرش یا رد کل نشانی اینترنتی (URL).

--regex-type regextype

تعیین نوع عبارت باقاعده. مقادیر ممکن عبارتند از posix یا pcre. برای استفاده از نوع pcre، باید Wget با پشتیبانی از libpcre کامپایل شده باشد.

-D domain-list

--domains=domain-list

تعیین دامنه‌هایی که باید دنبال شوند. مقدار domain-list فهرستی جداشده با کاما از دامنه‌ها است. توجه داشته باشید که این گزینه به خودی خود -H را فعال نمی‌کند.

--exclude-domains domain-list

تعیین دامنه‌هایی که نباید دنبال شوند.

--follow-ftp

دنبال کردن پیوندهای FTP از درون اسناد HTML. بدون این گزینه، Wget تمامی پیوندهای FTP را نادیده می‌گیرد.

--follow-tags=list

ابزار Wget جدولی داخلی از جفت‌های تگ/مشخصه در HTML دارد که هنگام جستجوی اسناد پیوندشده در دریافت بازگشتی به آن‌ها مراجعه می‌کند. با این گزینه می‌توانید تعیین کنید که تنها زیرمجموعه مشخصی از تگ‌ها بررسی شوند.

--ignore-tags=list

نقطه مقابل گزینه --follow-tags؛ نادیده گرفتن تگ‌های تعیین‌شده در یک فهرست جداشده با کاما در هنگام دریافت بازگشتی.

--ignore-case

صرف‌نظر کردن از بزرگی و کوچکی حروف در هنگام تطابق نام فایل‌ها و دایرکتوری‌ها. این گزینه بر رفتار گزینه‌های -R، -A، -I و -X و همچنین بسط الگوها در سایت‌های FTP اثر می‌گذارد.

-H

--span-hosts

فعال‌سازی عبور از مرزهای میزبان (span-hosts) در حین دریافت بازگشتی، جهت دنبال کردن پیوندهایی که به سرورهای دیگر اشاره دارند.

-L

--relative

تنها دنبال کردن پیوندهای نسبی. برای دریافت یک صفحه خانگی بدون پراکندگی بسیار سودمند است.

-I list

--include-directories=list

تعیین فهرستی جداشده با کاما از دایرکتوری‌هایی که مایلید در طول دانلود دنبال شوند. اعضای list می‌توانند حاوی کاراکترهای عمومی (wildcard) باشند.

-X list

--exclude-directories=list

تعیین فهرستی جداشده با کاما از دایرکتوری‌هایی که می‌خواهید از فرآیند دانلود مستثنا شوند.

-np

--no-parent

عدم صعود به دایرکتوری والد در هنگام دریافت بازگشتی. این گزینه تضمین می‌کند که تنها فایل‌های پایین‌تر از یک سلسله‌مراتب مشخص دانلود خواهند شد.