'\" t
.\"     Title: fstab
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-09-02
.\"    Manual: قالب‌های پرونده
.\"    Source: util-linux 2.42.3
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "FSTAB" "5" "2026-09-02" "util\-linux 2.42.3" "قالب‌های پرونده"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
fstab \- اطلاعات ایستا درباره سیستم‌های فایل
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fI/etc/fstab\fP
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
پروندهٔ \fBfstab\fP حاوی اطلاعات توصیفی درباره سیستم‌های فایلی است که رایانه می‌تواند سوار (mount) کند. پروندهٔ \fBfstab\fP فقط توسط برنامه‌ها خوانده می‌شود و روی آن نوشته نمی‌شود؛ مسئولیت ایجاد و نگهداری درست این پرونده بر عهدهٔ مدیر سیستم است. ترتیب رکوردها در \fBfstab\fP حائز اهمیت است، زیرا دستورهای \fBfsck\fP(8)، \fBmount\fP(8) و \fBumount\fP(8) برای انجام وظایف خود، به ترتیب از رکوردهای \fBfstab\fP عبور می‌کنند.
.sp
این پرونده نه‌تنها توسط \fBmount\fP(8) خوانده می‌شود، بلکه اغلب توسط بسیاری از ابزارها و سرویس‌های دیگر نیز استفاده می‌شود، و عملکرد صحیح ممکن است به گام‌های اضافی نیاز داشته باشد. برای مثال، در سیستم‌های مبتنی بر systemd توصیه می‌شود پس از ویرایش \fBfstab\fP از دستور \fBsystemctl daemon\-reload\fP استفاده شود.
.sp
برای جزئیات مربوط به پیکربندی فضای حافظه مجازی مبادله (swap) در fstab به صفحهٔ راهنمای \fBswapon\fP(8) مراجعه کنید.
.sp
هر سیستم فایل در یک خط جداگانه توصیف می‌شود و فیلدها با نویسه‌های تب (tab) یا فاصله (space) از یکدیگر جدا می‌گردند. خط قبل از تحلیل (parse) شدن به فیلدها تقسیم می‌شود. این بدان معناست که هرگونه فاصله یا نویسهٔ تب درون فیلدها باید با \(rs040 یا \(rs011 فرار (escape) داده شود، حتی در رشته‌های نقل‌قول‌شده (مانند LABEL="foo\(rs040bar").
.sp
خطوطی که با \*(Aq#\*(Aq شروع می‌شوند، توضیحات (کامنت) هستند. خطوط خالی نادیده گرفته می‌شوند.
.sp
در ادامه یک نمونهٔ متداول از مدخل \fBfstab\fP آورده شده است:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
LABEL=t\-home2\&   /home\&      ext4\&    defaults,auto_da_alloc\&      0\&  2
.fam
.fi
.if n .RE
.SS "فیلد نخست (\fIfs_spec\fP)"
.sp
این فیلد دستگاه بلوکی ویژه، سیستم فایل راه دور، تصویر سیستم فایل برای سوار کردن دستگاه loop، یا پرونده یا دستگاه مبادله (swap) که باید فعال شود را توصیف می‌کند.
.sp
برای عملیات سوار کردن عادی، این فیلد حاوی (پیوندی به) گره دستگاه بلوکی ویژه (ایجادشده توسط \fBmknod\fP(2)) برای دستگاه مورد نظر خواهد بود؛ مانند \fI/dev/cdrom\fP یا \fI/dev/sdb7\fP. برای اتصالات NFS، این فیلد به صورت \fI<host>:<dir>\fP است؛ مانند \fIknuth.aeb.nl:/\fP. برای سیستم‌های فایلی که فضای ذخیره‌سازی ندارند، می‌توان از هر رشته‌ای استفاده کرد و این رشته برای مثال در خروجی \fBdf\fP(1) نمایش داده خواهد شد. کاربرد رایج، استفاده از \fIproc\fP برای \fBprocfs\fP، و \fImem\fP، \fInone\fP یا \fItmpfs\fP برای \fBtmpfs\fP است. سایر سیستم‌های فایل ویژه مانند \fBudev\fP و \fBsysfs\fP معمولاً در \fBfstab\fP فهرست نمی‌شوند.
.sp
به جای نام دستگاه می‌توان از LABEL=<label> یا UUID=<uuid> استفاده کرد. این روش توصیه می‌شود، زیرا نام‌های دستگاه‌ها اغلب حاصل ترتیب شناسایی سخت‌افزار هستند و با افزودن یا حذف دیسک‌های دیگر ممکن است تغییر کنند؛ برای نمونه \*(AqLABEL=Boot\*(Aq یا \*(AqUUID=3e6be9de\-8139\-11d1\-9106\-a43f08d823a6\*(Aq. (برای تنظیم برچسب‌ها روی سیستم‌های فایل از ابزارهای ویژه آن سیستم فایل مانند \fBe2label\fP(8)، \fBxfs_admin\fP(8) یا \fBfatlabel\fP(8) استفاده کنید).
.sp
همچنین امکان استفاده از \fBPARTUUID=\fP و \fBPARTLABEL=\fP وجود دارد. این شناسه‌های پارتیشن برای نمونه در جدول پارتیشن GUID ‏(GPT) پشتیبانی می‌شوند.
.sp
برای جزئیات بیشتر درباره شناسه‌های دستگاه به \fBmount\fP(8)، \fBblkid\fP(8) یا \fBlsblk\fP(8) مراجعه کنید.
.sp
توجه داشته باشید که \fBmount\fP(8) از شناسه‌های UUID به صورت رشته استفاده می‌کند. نمایش رشته‌ای UUID باید مبتنی بر حروف کوچک باشد. اما هنگام مشخص کردن شناسه حجم برای سیستم‌های فایل FAT یا NTFS از حروف بزرگ استفاده می‌شود (مانند UUID="A40D\-85E7" یا UUID="61DB7756DB7779B3").
.SS "فیلد دوم (\fIfs_file\fP)"
.sp
این فیلد نقطهٔ سوار کردن (هدف) را برای سیستم فایل توصیف می‌کند. برای فضای swap، این فیلد باید برابر با \f(CRnone\fP مشخص شود. اگر نام نقطهٔ سوار کردن شامل فاصله یا نویسهٔ تب باشد، می‌توان آن‌ها را به ترتیب به صورت \f(CR\(rs040\fP و \f(CR\(rs011\fP فرار داد.
.SS "فیلد سوم (\fIfs_vfstype\fP)"
.sp
این فیلد نوع سیستم فایل را توصیف می‌کند. لینوکس از انواع مختلفی از سیستم‌های فایل پشتیبانی می‌کند: ext4، xfs، btrfs، f2fs، vfat، ntfs، hfsplus، tmpfs، sysfs، proc، iso9660، udf، squashfs، nfs، cifs و موارد بسیار دیگر. برای جزئیات بیشتر به \fBmount\fP(8) مراجعه کنید.
.sp
مدخل \fIswap\fP نشان‌دهنده یک پرونده یا پارتیشن برای استفاده به عنوان فضای مبادله (swap) است؛ مقایسه کنید با \fBswapon\fP(8). مدخل \fInone\fP برای اتصالات نوع bind یا move کاربرد دارد.
.sp
می‌توان بیش از یک نوع را در یک فهرست با کاما جدا کرد.
.sp
دستورهای \fBmount\fP(8) و \fBumount\fP(8) از زیرنوع‌های سیستم فایل پشتیبانی می‌کنند. زیرنوع با پسوند \*(Aq.subtype\*(Aq مشخص می‌شود؛ برای نمونه \*(Aqfuse.sshfs\*(Aq. توصیه می‌شود به جای اضافه کردن هرگونه پیشوند به فیلد نخست در fstab از شیوه نگارش زیرنوع استفاده شود (برای مثال \*(Aqsshfs#example.com\*(Aq منسوخ شده است).
.SS "فیلد چهارم (\fIfs_mntops\fP)"
.sp
این فیلد گزینه‌های سوار کردن مربوط به سیستم فایل را توصیف می‌کند.
.sp
این فیلد به صورت فهرستی از گزینه‌ها که با کاما از هم جدا شده‌اند قالب‌بندی می‌شود و برای \fBmount\fP(8) یا \fBswapon\fP(8) اختیاری است. عرف معمول این است که دست‌کم از کلیدواژهٔ "defaults" در آن استفاده شود.
.sp
معمولاً شامل نوع اتصال (\fBro\fP یا \fBrw\fP، پیش‌فرض \fBrw\fP است) به همراه هرگونه گزینهٔ اضافی مناسب برای نوع سیستم فایل (از جمله گزینه‌های تنظیم عملکرد) می‌باشد. برای جزئیات به \fBmount\fP(8) یا \fBswapon\fP(8) نگاه کنید.
.sp
گزینه‌های پایه و مستقل از سیستم فایل عبارتند از:
.sp
\fBdefaults\fP
.RS 4
استفاده از گزینه‌های پیش‌فرض. مقدار پیش‌فرض به هسته و سیستم فایل بستگی دارد. دستور \fBmount\fP(8) هیچ مجموعه گزینهٔ پیش‌فرضِ کدگذاری‌شده‌ای ندارد. پیش‌فرض هسته معمولاً rw، suid، dev، exec، auto، nouser و async است.
.RE
.sp
\fBnoauto\fP
.RS 4
هنگام اجرای \fBmount \-a\fP (مثلاً در زمان راه‌اندازی سیستم) سوار نشود.
.RE
.sp
\fBuser\fP
.RS 4
اجازه به کاربر عادی برای سوار کردن.
.RE
.sp
\fBowner\fP
.RS 4
اجازه به مالک دستگاه برای سوار کردن.
.RE
.sp
\fBcomment\fP
.RS 4
یا \fBx\-<name>\fP برای استفاده توسط برنامه‌های نگه‌دارندهٔ fstab.
.RE
.sp
\fBnofail\fP
.RS 4
در صورت عدم وجود دستگاه، خطایی گزارش نشود.
.RE
.SS "فیلد پنجم (\fIfs_freq\fP)"
.sp
این فیلد توسط \fBdump\fP(8) استفاده می‌شود تا مشخص کند کدام سیستم‌های فایل باید پشتیبان‌گیری (dump) شوند. در صورت عدم وجود، مقدار پیش‌فرض صفر است (پشتیبان‌گیری نشود).
.SS "فیلد ششم (\fIfs_passno\fP)"
.sp
این فیلد توسط \fBfsck\fP(8) استفاده می‌شود تا ترتیب بررسی سیستم‌های فایل را در زمان راه‌اندازی سیستم تعیین کند. سیستم فایل ریشه (root) باید با \fIfs_passno\fP برابر با 1 مشخص شود. سایر سیستم‌های فایل باید مقدار \fIfs_passno\fP برابر با 2 داشته باشند. سیستم‌های فایل روی یک دیسک به صورت متوالی بررسی می‌شوند، اما سیستم‌های فایل روی دیسک‌های مختلف هم‌زمان بررسی خواهند شد تا از قابلیت اجرای موازی در سخت‌افزار استفاده شود. در صورت عدم وجود، مقدار پیش‌فرض صفر است (سیستم فایل بررسی نشود).
.SH "فایل‌ها (FILES)"
.sp
\fI/etc/fstab\fP، \fI<fstab.h>\fP
.SH "نکات (NOTES)"
.sp
روش صحیح خواندن رکوردها از \fBfstab\fP استفاده از توابع \fBgetmntent\fP(3) یا کتابخانه \fBlibmount\fP است.
.sp
کلیدواژهٔ \fBignore\fP به عنوان نوع سیستم فایل (فیلد سوم) دیگر توسط ابزار mount مبتنی بر libmount پشتیبانی نمی‌شود (از نسخهٔ util\-linux v2.22).
.sp
این سند نحوهٔ کار با \fBfstab\fP در \fButil\-linux\fP و \fBlibmount\fP را شرح می‌دهد. برای \fBsystemd\fP به مستندات \fBsystemd\fP مراجعه کنید؛ تفاوت‌های اندکی وجود دارد.
.SH "تاریخچه (HISTORY)"
.sp
قالب اولیه و نیاکان این ساختار پروندهٔ \fBfstab\fP در 4.0BSD پدیدار شد.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
\fBgetmntent\fP(3)، \fBfs\fP(5)، \fBfindmnt\fP(8)، \fBmount\fP(8)، \fBswapon\fP(8)
.SH "گزارش باگ‌ها (REPORTING BUGS)"
.sp
برای گزارش باگ‌ها، از \c
.URL "https://github.com/util\-linux/util\-linux/issues" "سامانه پیگیری مشکلات" "."
.SH "در دسترس بودن (AVAILABILITY)"
.sp
پروندهٔ \fBfstab\fP بخشی از بستهٔ util\-linux است که می‌توان آن را از \c
.URL "https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util\-linux" "آرشیو هسته لینوکس" "."