.\" Created from Texinfo source by yat2m 1.61-unknown .TH GPGCONF 1 2025-02-19 "GnuPG 2.4.9" "GNU Privacy Guard 2.4" .SH "نام (NAME)" gpgconf \- ابزار پیکربندی و مدیریت دایرکتوری خانگی GnuPG .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .B gpgconf .RI [ گزینه‌ها ] .B \-\-list-components .br .B gpgconf .RI [ گزینه‌ها ] .B \-\-list-options .I مؤلفه .br .B gpgconf .RI [ گزینه‌ها ] .B \-\-change-options .I مؤلفه .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" دستور \fBgpgconf\fP ابزاری برای پرس‌وجو و تغییر خودکار و تا حد معقول امن فایل‌های پیکربندی در دایرکتوری خانگی \(oq\fI.gnupg\fP\(cq است. این ابزار به‌گونه‌ای طراحی شده است که توسط کاربر به‌صورت دستی فراخوانی نشود، بلکه به‌طور خودکار توسط رابط‌های گرافیکی کاربر (GUI) اجرا گردد. ([لطفاً توجه داشته باشید که در حال حاضر هیچ قفل‌گذاری انجام نمی‌شود، بنابراین باید از دسترسی هم‌زمان خودداری شود. تدابیری برای جلوگیری از خرابی اطلاعات در استفاده هم‌زمان در نظر گرفته شده است، اما نتایج ممکن است ناسازگار باشند و برخی تغییرات از دست بروند. طراحی بدون وضعیت (stateless) ارائه ضمانت‌های بیشتر را دشوار می‌کند.]) ابزار \fBgpgconf\fP دسترسی به پیکربندی یک یا چند مؤلفه از سامانه GnuPG را فراهم می‌کند. این مؤلفه‌ها کم‌وبیش متناظر با برنامه‌های موجود در چارچوب GnuPG هستند، مانند GPG، GPGSM، DirMngr و غیره؛ اما این یک رابطه تناظر یک‌به‌یک دقیق نیست. تمام گزینه‌های پیکربندی از طریق \fBgpgconf\fP در دسترس نیستند. \fBgpgconf\fP یک روش کلی و انتزاعی برای دسترسی به مهم‌ترین گزینه‌های پیکربندی که امکان کنترل آن‌ها از طریق چنین سازوکاری وجود دارد، فراهم می‌سازد. ابزار \fBgpgconf\fP می‌تواند برای جمع‌آوری و تغییر گزینه‌های موجود در هر مؤلفه استفاده شود و همچنین می‌تواند مقادیر پیش‌فرض آن‌ها را ارائه دهد. \fBgpgconf\fP اطلاعات دقیقی درباره نوع داده‌ها ارائه می‌دهد که می‌توان از آن برای محدود کردن ورودی کاربر بدون تلاش برای اعمال تغییرات استفاده کرد. ابزار \fBgpgconf\fP بخش پشتیبان (backend) یک ویرایشگر پیکربندی را فراهم می‌کند. ویرایشگر پیکربندی معمولاً یک برنامه با رابط کاربری گرافیکی است که گزینه‌های فعلی، مقادیر پیش‌فرض آن‌ها را نمایش می‌دهد و به کاربر امکان می‌دهد گزینه‌ها را تغییر دهد. سپس این تغییرات را می‌توان مجدداً با \fBgpgconf\fP فعال کرد. چنین برنامه‌ای که از \fBgpgconf\fP به این روش استفاده می‌کند، در سراسر این بخش GUI نامیده می‌شود. .SH "دستورها (COMMANDS)" باید یکی از دستورهای زیر داده شود: .TP .B \-\-list\-components فهرست کردن تمام مؤلفه‌ها. این دستور پیش‌فرضی است که در صورت مشخص نشدن هیچ دستوری، استفاده می‌شود. .TP .B \-\-check\-programs فهرست کردن تمام برنامه‌های پشتیبان موجود و آزمایش این که آیا قابل اجرا هستند یا خیر. .TP .B \-\-list\-options \fIcomponent\fP فهرست کردن تمام گزینه‌های مؤلفه \fIcomponent\fP. .TP .B \-\-change\-options \fIcomponent\fP تغییر گزینه‌های مؤلفه \fIcomponent\fP. .TP .B \-\-check\-options \fIcomponent\fP بررسی گزینه‌های مؤلفه \fIcomponent\fP. .TP .B \-\-apply\-profile \fIfile\fP اعمال تنظیمات پیکربندی فهرست‌شده در \fIfile\fP بر فایل‌های پیکربندی. اگر \fIfile\fP پسوند و اسلش نداشته باشد، دستور ابتدا تلاش می‌کند فایلی با پسوند \fB.prf\fP را از دایرکتوری داده‌ها (\fBgpgconf \-\-list\-dirs datadir\fP) بخواند و سپس فایل را عیناً می‌خواند. یک نمایه با استفاده از نام مؤلفه داخل قلاب (براکت) به بخش‌ها تقسیم می‌شود. هر بخش سپس گزینه‌ای را که باید به فایل پیکربندی مربوطه برود، فهرست می‌کند. .TP .B \-\-apply\-defaults به‌روزرسانی تمام فایل‌های پیکربندی با مقادیر گرفته‌شده از فایل پیکربندی سراسری (معمولاً \(oq\fI/etc/gnupg/gpgconf.conf\fP\(cq). نکته: این یک سازوکار قدیمی است؛ لطفاً در عوض از فایل‌های پیکربندی سراسری استفاده کنید. .TP .B \-\-list\-dirs [\fInames\fP] .TQ .B \-L فهرست کردن دایرکتوری‌های مورداستفاده توسط \fBgpgconf\fP. در هر خط یک دایرکتوری فهرست می‌شود و هر خط شامل یک فهرست جداشده با دونقطه است که فیلد اول نوع دایرکتوری را مشخص می‌کند (برای مثال \fBsysconfdir\fP) و فیلد دوم شامل مسیر دایرکتوری با کدگذاری درصدی است. با اینکه نام فایل‌های سوکت مورداستفاده توسط \fBgpg\-agent\fP و \fBdirmngr\fP دایرکتوری نیستند، آن‌ها نیز چاپ می‌شوند. توجه داشته باشید که نام فایل‌های سوکت و خطوط \fBhomedir\fP نام‌های پیش‌فرض هستند و ممکن است با گزینه‌های خط فرمان بازنویسی شوند. اگر \fInames\fP داده شود، تنها دایرکتوری‌ها یا نام‌های فایل مشخص‌شده در فهرست اسامی بدون هیچ‌گونه کدگذاری چاپ می‌شوند. .TP .B \-\-list\-config [\fIfilename\fP] فهرست کردن فایل پیکربندی سراسری در قالبی جداشده با دونقطه. اگر \fIfilename\fP داده شود، به جای آن، آن فایل بررسی می‌شود. .TP .B \-\-check\-config [\fIfilename\fP] اجرای بررسی ساختاری (syntax check) روی فایل پیکربندی سراسری. اگر \fIfilename\fP داده شود، به جای آن، آن فایل بررسی می‌شود. .TP .B \-\-query\-swdb \fIpackage_name\fP [\fIversion_string\fP] بازگرداندن نگارش فعلی برای \fIpackage_name\fP و در صورت ارائه \fIversion_string\fP، نشانگری درباره اینکه آیا به‌روزرسانی در دسترس است یا خیر. فایل واقعی حاوی نگارش نرم‌افزار به طور خودکار توسط \fBdirmngr\fP بارگیری و بررسی می‌شود. ابزار \fBdirmngr\fP از آستانه‌هایی برای جلوگیری از بارگیری بیش از حد مکرر فایل استفاده می‌کند و این کار را به طور پیش‌فرض فقط در صورتی انجام می‌دهد که از طریق Tor امکان‌پذیر باشد. برای اجبار به به‌روزرسانی آن فایل، می‌توان از این دستور استفاده کرد: .RS 2 .nf gpg\-connect\-agent \-\-dirmngr 'loadswdb \-\-force' /bye .fi .RE .TP .B \-\-reload [\fIcomponent\fP] .TQ .B \-R بارگذاری مجدد همه مؤلفه‌ها یا مؤلفه مشخص‌شده. این کار اساساً همانند ارسال سیگنال SIGHUP به مؤلفه است. مؤلفه‌هایی که از بارگذاری مجدد پشتیبانی نمی‌کنند نادیده گرفته می‌شوند. بدون \fIcomponent\fP یا با استفاده از "all" برای \fIcomponent\fP، تمام مؤلفه‌هایی که دیمن هستند مجدداً بارگذاری می‌شوند. .TP .B \-\-launch [\fIcomponent\fP] اگر \fIcomponent\fP از قبل در حال اجرا نیست، آن را آغاز می‌کند. \fBcomponent\fP باید یک دیمن باشد. این کار به‌طور کلی لازم نیست زیرا سیستم این دیمن‌ها را در صورت نیاز اجرا می‌کند. با این حال، نرم‌افزارهای خارجی که مستقیماً از \fBgpg\-agent\fP یا \fBdirmngr\fP استفاده می‌کنند، ممکن است از این دستور برای اطمینان از آغاز به کار آن‌ها استفاده نمایند. استفاده از "all" برای \fIcomponent\fP تمام مؤلفه‌هایی را که دیمن هستند راه‌اندازی می‌کند. .TP .B \-\-kill [\fIcomponent\fP] .TQ .B \-K متوقف کردن (kill) مؤلفه مشخص‌شده که به عنوان دیمن اجرا می‌شود، از جمله \fBgpg\-agent\fP، \fBdirmngr\fP و \fBscdaemon\fP. مؤلفه‌ای که به عنوان دیمن اجرا نمی‌شود نادیده گرفته خواهد شد. استفاده از "all" برای \fIcomponent\fP تمام مؤلفه‌های در حال اجرا به عنوان دیمن را متوقف می‌کند. توجه داشته باشید که در حال حاضر reload و kill تأثیر یکسانی روی \fBscdaemon\fP دارند. .TP .B \-\-create\-socketdir ایجاد دایرکتوری برای سوکت‌ها زیر مسیر /run/user یا /var/run/user. این دستور فقط در صورتی لازم است که از یک دایرکتوری خانگی غیرپیش‌فرض استفاده شود و قرار باشد از سوکت‌های مبتنی بر /run استفاده شود. برای دایرکتوری خانگی پیش‌فرض، GnuPG دایرکتوری را به صورت خودکار و در لحظه ایجاد می‌کند. .TP .B \-\-remove\-socketdir حذف دایرکتوری ایجادشده با دستور \fB\-\-create\-socketdir\fP. .TP .B \-\-unlock \fIname\fP .TQ .B \-\-lock \fIname\fP حذف یک فایل قفل کهنه (stale) نگه‌داشته‌شده برای \(oq\fIfile\fP\(cq. انتظار می‌رود این فایل در دایرکتوری خانگی فعلی GnuPG باشد. این دستور معمولاً لازم نیست زیرا GnuPG قادر به تشخیص و حذف فایل‌های قفل کهنه است. پیش از استفاده از این دستور مطمئن شوید فایلی که توسط فایل قفل محافظت می‌شود واقعاً در حال استفاده نیست. از دستور lock می‌توان برای ایجاد مجدد قفلی که تصادفاً حذف شده استفاده کرد. توجه داشته باشید که این دستورها در ویندوز اثری ندارند زیرا صرف وجود فایل قفل به معنی فعال بودن قفل نیست. .P .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" گزینه‌های زیر ممکن است استفاده شوند: .TP .B \-o \fIfile\fP .TQ .B \-\-output \fIfile\fP نوشتن خروجی در \fIfile\fP. حالت پیش‌فرض، نوشتن در خروجی استاندارد (stdout) است. .TP .B \-v .TQ .B \-\-verbose ارائه اطلاعات بیشتر هنگام اجرا. به طور مشخص، این گزینه توضیحات خوانا برای انسان را به مقادیر عددی فیلدها اضافه می‌کند. .TP .B \-q .TQ .B \-\-quiet تلاش برای کم‌صدا بودن تا حد ممکن (کاهش خروجی‌ها). .TP .B \-\-homedir \fIdir\fP تنظیم نام دایرکتوری خانگی روی \fIdir\fP. اگر از این گزینه استفاده نشود، دایرکتوری خانگی به طور پیش‌فرض روی \(oq\fI~/.gnupg\fP\(cq قرار می‌گیرد. این گزینه فقط زمانی شناسایی می‌شود که در خط فرمان داده شود. همچنین هر دایرکتوری خانگی تعیین‌شده از طریق متغیر محیطی \(oq\fIGNUPGHOME\fP\(cq یا (در سیستم‌های ویندوز) از طریق مدخل رجیستری \fIHKCU\[rs]Software\[rs]GNU\[rs]GnuPG:HomeDir\fP را بازنویسی می‌کند. در سیستم‌های ویندوز امکان نصب GnuPG به عنوان یک برنامه قابل حمل (portable) وجود دارد. در این حالت فقط این گزینه خط فرمان لحاظ می‌شود و تمام روش‌های دیگر تنظیم دایرکتوری خانگی نادیده گرفته می‌شوند. .TP .B \-\-chuid \fIuid\fP تغییر کاربر فعلی به \fIuid\fP که می‌تواند یک عدد یا یک نام باشد. این گزینه می‌تواند از حساب کاربری root برای دریافت اطلاعات درباره محیط GnuPG کاربر مشخص‌شده یا برای راه‌اندازی یا متوقف کردن دیمن‌ها استفاده شود. اگر \fIuid\fP برابر با UID فعلی نباشد، یک PATH استاندارد تنظیم شده و متغیر محیطی GNUPGHOME لغو تنظیم (unset) می‌شود. برای بازنویسی این مورد اخیر، می‌توان از گزینه \fB\-\-homedir\fP استفاده کرد. این گزینه در حال حاضر در ویندوز اثری ندارد. .TP .B \-n .TQ .B \-\-dry\-run عملاً چیزی را تغییر ندهد. این گزینه در حال حاضر فقط برای \fB\-\-change\-options\fP پیاده‌سازی شده و می‌تواند برای اهداف آزمایشی استفاده شود. .TP .B \-r .TQ .B \-\-runtime فقط همراه با \fB\-\-change\-options\fP استفاده می‌شود. اگر یکی از گزینه‌های تغییریافته بتواند در یک فرایند دیمن در حال اجرا تغییر یابد، به دیمن در حال اجرا سیگنال می‌دهد تا فایل پیکربندی خود را پس از تغییر مجدداً تجزیه و اعمال کند. این بدان معناست که تغییرات تا جایی که امکان‌پذیر باشد در زمان اجرا اعمال خواهند شد. در غیر این صورت، در شروع بعدی برنامه‌های پشتیبان مربوطه اعمال می‌شوند. .TP .B \-\-status\-fd \fIn\fP نوشتن رشته‌های وضعیت ویژه در توصیف‌گر فایل \fIn\fP. این برنامه پیام‌های وضعیت SUCCESS یا FAILURE را بازمی‌گرداند که زمانی که فراخواننده از روش انشعاب دوگانه (double fork) استفاده می‌کند و نمی‌تواند به راحتی کد بازگشتی فرایند را دریافت کند، مفید است. .SH "نحوه استفاده (USAGE)" دستور \fB\-\-list\-components\fP تمام مؤلفه‌هایی را که می‌توان با \fBgpgconf\fP پیکربندی کرد، فهرست می‌کند. معمولاً یک مؤلفه با یک برنامه مرتبط با GnuPG مطابقت دارد و حاوی گزینه‌های فایل پیکربندی آن برنامه است که می‌توان آن‌ها را با استفاده از \fBgpgconf\fP تغییر داد. با این حال، این لزوماً همواره صادق نیست. یک مؤلفه ممکن است گروهی از گزینه‌های منتخب از چندین برنامه باشد، یا حاوی گزینه‌های کاملاً مجازی باشد که به جای تغییر دقیق یک گزینه در یک فایل پیکربندی، اثر خاصی دارند. یک مؤلفه مجموعه‌ای از گزینه‌های پیکربندی است که از نظر معنایی به هم مرتبط هستند. علاوه بر این، چندین تغییر در یک مؤلفه را می‌توان به روشی اتمی (انفکاک‌ناپذیر) با یک عملیات واحد انجام داد. برای مثال، GUI می‌تواند منویی با یک مدخل برای هر مؤلفه، یا پنجره‌ای با یک برگه برای هر مؤلفه ارائه دهد. دستور \fB\-\-list\-components\fP تمام مؤلفه‌های موجود را، یک مورد در هر خط، فهرست می‌کند. قالب هر خط به این صورت است: \fB\fIname\fP:\fIdescription\fP:\fIpgmname\fP:\fP .TP .B name این فیلد حاوی برچسب نام مؤلفه است. برچسب نام برای مشخص کردن مؤلفه در تمام ارتباطات با \fBgpgconf\fP استفاده می‌شود. برچسب نام باید به صورت \fIعینی\fP (verbatim) استفاده شود. بنابراین در هیچ فرمت اسکیپ‌شده‌ای نیست. .TP .B description رشته \fIstring\fP در این فیلد حاوی توضیحی خوانا برای انسان از مؤلفه است. می‌توان آن را برای اهداف اطلاع‌رسانی به کاربر GUI نمایش داد. این فیلد \fIpercent-escaped\fP (کدگذاری درصدی) و \fIlocalized\fP (محلی‌سازی‌شده) است. .TP .B pgmname رشته \fIstring\fP در این فیلد حاوی نام مطلق فایل برنامه است. می‌توان از آن برای فراخوانی بدون ابهام آن برنامه استفاده کرد. این فیلد \fIpercent-escaped\fP است. .P مثال: .RS 2 .nf $ gpgconf \-\-list\-components gpg:GPG for OpenPGP:/usr/local/bin/gpg2: gpg\-agent:GPG Agent:/usr/local/bin/gpg\-agent: scdaemon:Smartcard Daemon:/usr/local/bin/scdaemon: gpgsm:GPG for S/MIME:/usr/local/bin/gpgsm: dirmngr:Directory Manager:/usr/local/bin/dirmngr: .fi .RE .SS بررسی برنامه‌ها (Checking programs) \ دستور \fB\-\-check\-programs\fP شبیه به \fB\-\-list\-components\fP است اما روی برنامه‌های پشتیبان عمل می‌کند نه روی مؤلفه‌ها. این دستور هر برنامه را اجرا می‌کند تا بررسی کند که آیا نصب شده و قابل اجرا است یا خیر. این کار همچنین شامل بررسی ساختاری تمام گزینه‌های فایل پیکربندی برنامه می‌شود. دستور \fB\-\-check\-programs\fP تمام برنامه‌های موجود را، یک برنامه در هر خط، فهرست می‌کند. قالب هر خط به این صورت است: \fB\fIname\fP:\fIdescription\fP:\fIpgmname\fP:\fIavail\fP:\fIokay\fP:\fIcfgfile\fP:\fIline\fP:\fIerror\fP:\fP .TP .B name این فیلد حاوی برچسب نام برنامه است که با نام مؤلفه یکسان است. برچسب نام باید به صورت \fIعینی\fP (verbatim) استفاده شود و بنابراین در هیچ قالب اسکیپ‌شده‌ای نیست. این فیلد ممکن است خالی باشد تا نشان‌دهنده ادامه توضیحات خطا برای آخرین نام باشد. فیلدهای description و pgmname نیز در این صورت خالی هستند. .TP .B description رشته \fIstring\fP در این فیلد شامل یک توضیح خوانا برای انسان از مؤلفه است. می‌توان آن را برای اهداف اطلاع‌رسانی به کاربر GUI نمایش داد. این مقدار \fIpercent-escaped\fP و \fIlocalized\fP است. .TP .B pgmname رشته \fIstring\fP در این فیلد شامل نام مطلق فایل برنامه است. می‌توان از آن برای اجرای صریح و بدون ابهام برنامه استفاده کرد. این رشته \fIpercent-escaped\fP است. .TP .B avail مقدار بولی (\fIboolean value\fP) در این فیلد نشان می‌دهد که آیا برنامه نصب شده و قابل اجرا است یا خیر. .TP .B okay مقدار بولی (\fIboolean value\fP) در این فیلد نشان می‌دهد که آیا فایل پیکربندی برنامه از نظر ساختاری صحیح است یا خیر. .TP .B cfgfile اگر خطایی در فایل پیکربندی رخ داده باشد (همان‌طور که با مقدار نادرست در فیلد \fBokay\fP مشخص می‌شود)، این فیلد نام فایل پیکربندی دارای خطا را شامل می‌شود. این فیلد \fIpercent-escaped\fP است. .TP .B line اگر خطایی در فایل پیکربندی رخ داده باشد، این فیلد شماره خط دستور دارای خطا در فایل پیکربندی را شامل می‌شود. این یک \fIعدد بدون علامت\fP است. .TP .B error اگر خطایی در فایل پیکربندی رخ داده باشد، این فیلد متن خطای عبارت ناموفق در فایل پیکربندی را نشان می‌دهد. این فیلد \fIpercent-escaped\fP و \fIlocalized\fP است. .P در مثال زیر، برنامه \fBdirmngr\fP قابل اجرا نیست و فایل پیکربندی \fBscdaemon\fP دارای اشکال است. .RS 2 .nf $ gpgconf \-\-check\-programs gpg:GPG for OpenPGP:/usr/local/bin/gpg2:1:1: gpg\-agent:GPG Agent:/usr/local/bin/gpg\-agent:1:1: scdaemon:Smartcard Daemon:/usr/local/bin/scdaemon:1:0: gpgsm:GPG for S/MIME:/usr/local/bin/gpgsm:1:1: dirmngr:Directory Manager:/usr/local/bin/dirmngr:0:0: .fi .RE دستور \fB\-\-check\-options\fP فایل پیکربندی را به همان شیوه \fB\-\-check\-programs\fP بررسی می‌کند، اما فقط برای مؤلفه \fIcomponent\fP. .SS فهرست گزینه‌ها (Listing options) \ هر مؤلفه شامل یک یا چند گزینه است. گزینه‌ها ممکن است در گروه‌های گزینه‌ای گردآوری شوند تا به GUI امکان دهد سرنخ‌های بصری درباره گزینه‌های مرتبط با یکدیگر را به کاربر ارائه دهد. دستور \fB\-\-list\-options\fP تمام گزینه‌ها (و گروه‌هایی که به آن‌ها تعلق دارند) را در مؤلفه \fIcomponent\fP، یک مورد در هر خط فهرست می‌کند. \fIcomponent\fP باید رشته موجود در فیلد \fIname\fP در خروجی دستور \fB\-\-list\-components\fP باشد. برای هر گزینه و هر گروه یک خط وجود دارد. ابتدا تمام گزینه‌هایی که در هیچ گروهی نیستند می‌آیند. سپس خطی برای توصیف یک گروه می‌آید. پس از آن تمام گزینه‌های متعلق به هر گروه می‌آیند. سپس گروه بعدی و به همین ترتیب. الزامی به وجود هیچ گروهی نیست (و در این حالت خروجی پس از آخرین گزینه غیرگروهی متوقف خواهد شد). قالب هر خط به این صورت است: \fB\fIname\fP:\fIflags\fP:\fIlevel\fP:\fIdescription\fP:\fItype\fP:\fIalt-type\fP:\fIargname\fP:\fIdefault\fP:\fIargdef\fP:\fIvalue\fP\fP .TP .B name این فیلد حاوی یک برچسب نام برای گروه یا گزینه است. این برچسب نام برای مشخص کردن گروه یا گزینه در تمام ارتباطات با \fBgpgconf\fP استفاده می‌شود. برچسب نام باید به صورت \fIعینی\fP (verbatim) استفاده شود و بنابراین در هیچ فرمت اسکیپ‌شده‌ای نیست. .TP .B flags فیلد flags شامل یک \fIعدد بدون علامت\fP است. مقدار آن حاصل ترکیب بیتی (OR) مقادیر فلگ‌های زیر است: .RS .TP .B group (1) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، این خط توصیف‌کننده یک گروه است نه یک گزینه. .RE مقادیر فلگ‌های زیر فقط برای گزینه‌ها تعریف شده‌اند (یعنی اگر فلگ \fBgroup\fP استفاده نشده باشد). .RS .TP .B optional arg (2) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، آرگومان اختیاری است. این مقدار هرگز برای گزینه‌های با نوع \fItype\fP برابر با \fB0\fP (هیچ/none) تنظیم نمی‌شود. .TP .B list (4) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. .TP .B runtime (8) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، گزینه می‌تواند در زمان اجرا تغییر یابد. .TP .B default (16) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، یک مقدار پیش‌فرض در دسترس است. .TP .B default desc (32) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، یک مقدار پیش‌فرض (در زمان اجرا) در دسترس است. این فلگ و فلگ \fBdefault\fP مانعة‌الجمع (mutually exclusive) هستند. .TP .B no arg desc (64) اگر این فلگ تنظیم شده باشد و فلگ \fBoptional arg\fP نیز فعال باشد، در صورتی که هیچ آرگومانی داده نشود گزینه معنای خاصی دارد. .TP .B no change (128) اگر این فلگ تنظیم شده باشد، \fBgpgconf\fP درخواست‌های تغییر مقدار را نادیده می‌گیرد. رابط‌های کاربری گرافیکی (GUI) باید این گزینه را خاکستری (غیرفعال) کنند. توجه داشته باشید که اعمال تغییرات دستی در فایل‌های پیکربندی همچنان امکان‌پذیر است. .RE .TP .B level این فیلد برای گزینه‌ها و گروه‌ها تعریف شده است. این فیلد شامل یک \fIعدد بدون علامت\fP است که سطح مهارت (expert level) موردنیاز برای نمایش گروه یا گزینه را مشخص می‌کند. سطوح مهارت زیر برای گزینه‌ها تعریف شده‌اند (و معنای مشابهی برای گروه‌ها دارند): .RS .TP .B basic (0) این گزینه همیشه باید به کاربر ارائه شود. .TP .B advanced (1) این گزینه ممکن است به کاربران پیشرفته ارائه گردد. .TP .B expert (2) این گزینه فقط باید به کاربران متخصص ارائه شود. .TP .B invisible (3) این گزینه معمولاً هرگز نباید نمایش داده شود، حتی برای کاربران متخصص. .TP .B internal (4) این گزینه فقط برای استفاده داخلی است. آن را نادیده بگیرید. .RE سطح یک گروه همیشه پایین‌ترین سطح از تمام گزینه‌های موجود در آن خواهد بود. .TP .B description این فیلد برای گزینه‌ها و گروه‌ها تعریف شده است. رشته \fIstring\fP در این فیلد شامل شرحی خوانا برای انسان از گزینه یا گروه است. می‌توان آن را برای اهداف اطلاع‌رسانی به کاربر GUI نمایش داد. این فیلد \fIpercent-escaped\fP و \fIlocalized\fP است. .TP .B type این فیلد فقط برای گزینه‌ها تعریف شده است. این فیلد شامل یک \fIعدد بدون علامت\fP است که نوع آرگومان گزینه را (در صورت وجود) مشخص می‌کند. انواع زیر تعریف شده‌اند: انواع پایه: .RS .TP .B none (0) هیچ آرگومانی مجاز نیست. .TP .B string (1) یک \fIرشته قالب‌بندی‌نشده\fP. .TP .B int32 (2) یک \fIعدد علامت‌دار\fP. .TP .B uint32 (3) یک \fIعدد بدون علامت\fP. .RE انواع پیچیده: .RS .TP .B pathname (32) یک \fIرشته\fP که مسیر یک فایل را توصیف می‌کند. فایل لزوماً نیازی به وجود داشتن ندارد. .TP .B ldap server (33) یک \fIرشته\fP که یک کارساز LDAP را در این قالب توصیف می‌کند: \fB\fIhostname\fP:\fIport\fP:\fIusername\fP:\fIpassword\fP:\fIbase_dn\fP\fP .TP .B key fingerprint (34) یک \fIرشته\fP با اثرانگشت ۴۰ رقمی که یک گواهی را مشخص می‌کند. .TP .B pub key (35) یک \fIرشته\fP که یک گواهی را بر اساس شناسه کاربر، شناسه کلید یا اثرانگشت توصیف می‌کند. .TP .B sec key (36) یک \fIرشته\fP که یک گواهی را همراه با کلید بر اساس شناسه کاربر، شناسه کلید یا اثرانگشت توصیف می‌کند. .TP .B alias list (37) یک \fIرشته\fP که فهرست نام‌های مستعار را توصیف می‌کند، مانند موردی که با گزینه گروه در gpg استفاده می‌شود. این فهرست شامل یک کلید، علامت مساوی و مقادیر جداشده با فاصله است. .RE انواع بیشتری در آینده اضافه خواهند شد. لطفاً برای اطلاعات در مورد نحوه برخورد با انواع ناشناخته، فیلد \fIalt-type\fP را ببینید. .TP .B alt-type این فیلد با \fItype\fP یکسان است، با این تفاوت که فقط انواع \fB0\fP تا \fB31\fP مجاز هستند. از GUI انتظار می‌رود گزینه را در قالبی که توسط \fItype\fP مشخص شده به کاربر ارائه دهد. اما اگر نوع آرگومان \fItype\fP توسط GUI پشتیبانی نشود، همچنان می‌تواند گزینه را در نوع پایه عمومی‌تر \fIalt-type\fP نمایش دهد. GUI باید از تمام انواع پایه تعریف‌شده پشتیبانی کند تا بتواند همه گزینه‌ها را نمایش دهد. انواع پایه بیشتری ممکن است در نگارش‌های آینده اضافه شوند. اگر GUI با نوع پایه‌ای مواجه شود که از آن پشتیبانی نمی‌کند، باید خطایی گزارش کرده و عملیات را متوقف نماید. .TP .B argname این فیلد فقط برای گزینه‌هایی با نوع آرگومان \fItype\fP غیر از \fB0\fP تعریف شده است. در این حالت ممکن است شامل رشته‌ای با کدگذاری درصدی و محلی‌سازی‌شده (\fIpercent-escaped and localized string\fP) باشد که نام کوتاهی برای آرگومان ارائه می‌دهد. این فیلد همچنین ممکن است خالی باشد که در این حالت نام کوتاهی شناخته‌شده نیست. .TP .B default این فیلد فقط برای گزینه‌هایی تعریف شده است که فلگ \fBdefault\fP یا \fBdefault desc\fP برای آن‌ها تنظیم شده باشد. اگر فلگ \fBdefault\fP تنظیم شده باشد، قالب آن همانند یک \fIآرگومان گزینه\fP است. اگر مقدار پیش‌فرض خالی باشد، هیچ مقدار پیش‌فرضی شناخته نشده است؛ در غیر این صورت، این مقدار مقدار پیش‌فرض را برای این گزینه مشخص می‌کند. اگر فلگ \fBdefault desc\fP تنظیم شده باشد، این فیلد یا خالی است یا شامل شرحی از اثر در صورت مشخص نشدن گزینه است. .TP .B argdef این فیلد فقط برای گزینه‌هایی تعریف شده است که فلگ \fBoptional arg\fP برای آن‌ها تنظیم شده باشد. اگر فلگ \fBno arg desc\fP تنظیم نشده باشد، قالب آن همانند یک \fIآرگومان گزینه\fP است. اگر مقدار پیش‌فرض خالی باشد، هیچ پیش‌فرضی شناخته نشده است؛ در غیر این صورت، این مقدار آرگومان پیش‌فرض را برای این گزینه مشخص می‌کند. اگر فلگ \fBno arg desc\fP تنظیم شده باشد، این فیلد یا خالی است یا شامل شرحی از اثر این گزینه در صورت ارائه نشدن هیچ آرگومانی است. .TP .B value این فیلد فقط برای گزینه‌ها تعریف شده است. قالب آن مانند یک \fIآرگومان گزینه\fP است. اگر خالی باشد، گزینه به‌صراحت در پیکربندی فعلی تنظیم نشده و مقدار پیش‌فرض (در صورت وجود) اعمال می‌شود. در غیر این صورت، شامل مقدار فعلی گزینه است. توجه داشته باشید که این فیلد حتی در صورتی که خود گزینه آرگومان واقعی نگیرد نیز معنادار است (در این حالت، شامل تعداد دفعات تکرار گزینه است). .P .SS تغییر گزینه‌ها (Changing options) \ دستور تغییر گزینه‌های مؤلفه \fIcomponent\fP به مقادیر مشخص‌شده. \fIcomponent\fP باید رشته موجود در فیلد \fIname\fP در خروجی دستور \fB\-\-list\-components\fP باشد. شما باید گزینه‌هایی را که باید تغییر کنند در قالب زیر روی ورودی استاندارد ارائه دهید: \fB\fIname\fP:\fIflags\fP:\fInew-value\fP\fP .TP .B name این نام گزینه‌ای است که باید تغییر کند. \fIname\fP باید رشته موجود در فیلد \fIname\fP در خروجی دستور \fB\-\-list\-options\fP باشد. .TP .B flags فیلد flags شامل یک \fIعدد بدون علامت\fP است. مقدار آن حاصل ترکیب بیتی (OR) مقادیر فلگ‌های زیر است: .RS .TP .B default (16) اگر این فلگ تنظیم شود، گزینه حذف شده و در عوض از مقدار پیش‌فرض استفاده می‌شود (در صورت کاربرد). .RE .TP .B new-value مقدار جدید برای گزینه. این فیلد فقط در صورتی تعریف شده است که فلگ \fBdefault\fP تنظیم نشده باشد. قالب آن مانند یک \fIآرگومان گزینه\fP است. اگر خالی باشد (یا فیلد حذف شود)، آرگومان پیش‌فرض استفاده می‌شود (فقط در صورتی مجاز است که آرگومان برای این گزینه اختیاری باشد). در غیر این صورت، گزینه روی مقدار مشخص‌شده تنظیم خواهد شد. .P خروجی این دستور همانند خروجی دستور \fB\-\-check\-options\fP برای فایل پیکربندی تغییریافته است. مثال‌ها: برای تنظیم گزینه force که از نوع پایه \fBnone (0)\fP است: .RS 2 .nf $ echo 'force:0:1' | gpgconf \-\-change\-options dirmngr .fi .RE برای حذف گزینه force: .RS 2 .nf $ echo 'force:16:' | gpgconf \-\-change\-options dirmngr .fi .RE گزینه \fB\-\-runtime\fP می‌تواند بر زمان اعمال تغییرات تأثیر بگذارد. .SS فهرست گزینه‌های سراسری (Listing global options) \ برخی از برنامه‌های قدیمی به فایل پیکربندی سراسری خود ابزار gpgconf نگاه می‌کنند؛ این فایل \(oq\fIgpgconf.conf\fP\(cq است. برنامه‌های امروزی نباید از آن استفاده کنند، بلکه باید از فایل‌های پیکربندی سراسری به ازای هر مؤلفه استفاده کنند که انعطاف‌پذیرتر از \(oq\fIgpgconf.conf\fP\(cq هستند. استفاده هم‌زمان از هر دو فایل پیشنهاد نمی‌شود. فرمت فهرست‌بندی جداشده با دونقطه به صورت رکورد‌محور است و از فیلد اول برای شناسایی نوع رکورد استفاده می‌کند: .TP .B k این یک رکورد کلید را برای شروع تعریف یک مجموعه قوانین جدید برای یک کاربر/گروه توصیف می‌کند. قالب یک رکورد کلید به این صورت است: \fBk:\fIuser\fP:\fIgroup\fP:\fP .RS .TP .B user این فیلد کاربرِ کلید است. این فیلد دارای کدگذاری درصدی (percent escaped) است. برای جزئیات به تعریف قالب gpgconf.conf مراجعه کنید. .TP .B group این فیلد گروهِ کلید است. این فیلد دارای کدگذاری درصدی (percent escaped) است. .RE .TP .B r این یک رکورد قاعده (rule) را توصیف می‌کند. تمام رکوردهای قاعده تا رکورد کلید بعدی، یک مجموعه قانون را برای آن کلید تشکیل می‌دهند. قالب یک رکورد قاعده به این صورت است: \fBr:::\fIcomponent\fP:\fIoption\fP:\fIflag\fP:\fIvalue\fP:\fP .RS .TP .B component این بخش مؤلفه از یک قاعده است. این یک رشته ساده است. .TP .B option این بخش گزینه از یک قاعده است. این یک رشته ساده است. .TP .B flag این بخش فلگ یک قاعده است. در هر قاعده فقط یک فلگ می‌تواند وجود داشته باشد، اما با استفاده از همان مؤلفه و گزینه، می‌توان چندین فلگ را به یک گزینه اختصاص داد. این یک رشته ساده است. .TP .B value این مقدار اختیاری برای گزینه است. این یک رشته با کدگذاری درصدی است که با یک علامت نقل‌قول تکی همراه است تا رشته بودن را نشان دهد. علامت نقل‌قول فقط برای تمایز بین عدم تعیین مقدار و یک رشته خالی لازم است. .RE .P انواع رکوردهای ناشناخته باید نادیده گرفته شوند. توجه داشته باشید که تعمداً هیچ قابلیتی برای تغییر فایل گزینه‌های سراسری از طریق \fBgpgconf\fP وجود ندارد. .SS دریافت و مقایسه نگارش‌های نرم‌افزار (Get and compare software versions) \ پروژه GnuPG یک کارساز را برای استعلام نگارش‌های فعلی بسته‌های نرم‌افزاری مرتبط با GnuPG اداره می‌کند. از \fBgpgconf\fP می‌توان برای دسترسی به این پایگاه داده برخط استفاده کرد. برای امکان‌پذیر ساختن عملیات آفلاین، این قابلیت به این صورت عمل می‌کند که \fBdirmngr\fP فایلی را از \fBhttps://versions.gnupg.org\fP بارگیری می‌کند، امضای آن فایل را بررسی کرده و فایل را در دایرکتوری خانگی GnuPG ذخیره می‌نماید. اگر از \fBgpgconf\fP استفاده شود و \fBdirmngr\fP در حال اجرا باشد، ممکن است از \fBdirmngr\fP بخواهد قبل از اینکه خود از فایل استفاده کند، آن فایل را تازه‌سازی نماید. دستور \fB\-\-query\-swdb\fP اطلاعات مربوط به بسته داده‌شده را در قالبی جداشده با دونقطه بازمی‌گرداند: .TP .B name این نام بسته بر اساس درخواست است. توجه داشته باشید که "gnupg" یک نام ویژه است که با بسته واقعی ارائه‌دهنده این نگارش GnuPG جایگزین می‌شود. برای این نام همچنین نیازی به مشخص کردن نگارش نیست زیرا \fBgpgconf\fP در این حالت نگارش خود را در نظر می‌گیرد. .TP .B iversion نگارش نصب‌شده فعلی یا یک رشته خالی. این مقدار از آرگومان خط فرمان گرفته می‌شود، اما در صورت عدم ارائه ممکن است توسط gpg ارائه شود. .TP .B status وضعیت بسته نرم‌افزاری بر اساس این جدول: .RS .TP .B \- هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست. این یا به این دلیل است که نگارش فعلی مشخص نشده یا به دلیل بروز یک خطا است. .TP .B ? نام داده‌شده در پایگاه داده برخط شناخته‌شده نیست. .TP .B u یک به‌روزرسانی برای نرم‌افزار در دسترس است. .TP .B c نگارش نصب‌شده نرم‌افزار به‌روز است. .TP .B n نگارش نصب‌شده در حال حاضر جدیدتر از نگارش منتشرشده است. .RE .TP .B urgency اگر مقدار (رشته خالی باید صفر در نظر گرفته شود) بزرگتر از صفر باشد، یک به‌روزرسانی مهم در دسترس است. .TP .B error این فیلد یک کد خطای \fBgpg\-error\fP را برای تمایز بین حالات مختلف شکست بازمی‌گرداند. .TP .B filedate این فیلد تاریخ فایل حاوی شماره‌های نگارش را در قالب استاندارد ISO (\fByyyymmddThhmmss\fP) ارائه می‌دهد. تاریخ توسط \fBdirmngr\fP از امضای فایل استخراج شده است. .TP .B verified این فیلد تاریخی را در قالب ISO نشان می‌دهد که فایل بارگیری شده است. از این مقدار می‌توان برای ارزیابی تازگی اطلاعات استفاده کرد. .TP .B version این فیلد رشته نگارش نرم‌افزار درخواست‌شده را از فایل بازمی‌گرداند. .TP .B reldate این فیلد تاریخ انتشار را در قالب ISO بازمی‌گرداند. .TP .B size این فیلد اندازه بسته را به عنوان یک عدد ده‌دهی از بایت‌ها بازمی‌گرداند. .TP .B hash این فیلد یک هش SHA-2 به صورت هگزادسیمال از بسته را بازمی‌گرداند. .P ممکن است در آینده فیلدهای بیشتری به خروجی اضافه شود. .SH "فایل‌ها (FILES)" .TP .B gpgconf.ctl در یونیکس \(oq\fIgpgconf.ctl\fP\(cq ممکن است برای تغییر برخی از دایرکتوری‌های کامپایل‌شده در برنامه که انتظار می‌رود مؤلفه‌های GnuPG در آن‌ها باشند، استفاده شود. انتظار می‌رود این فایل در همان دایرکتوری \(oq\fIgpgconf\fP\(cq قرار داشته باشد. دایرکتوری‌های فیزیکی نصب ارزیابی می‌شوند و نه پیوندهای نمادین (symlinks). خطوط خالی و خطوطی که با علامت پوند (#) شروع می‌شوند در فایل نادیده گرفته می‌شوند. کلمات کلیدی باید با فاصله‌های خالی اختیاری، یک علامت مساوی، فاصله‌های خالی اختیاری و مقدار مربوطه دنبال شوند. متغیرهای محیطی به شیوه استاندارد پوسته جایگزین می‌شوند، مقدار نهایی باید با یک اسلش شروع شود و اسلش‌های پایانی حذف می‌شوند. کلمات کلیدی معتبر عبارتند از \fBrootdir\fP، \fBsysconfdir\fP، \fBsocketdir\fP و \fB.enable\fP. هیچ خطایی برای کلمات کلیدی ناشناخته چاپ نمی‌شود. کلمه کلیدی \fB.enable\fP ویژه است: اگر از این کلمه کلیدی استفاده شود و مقدار آن درست (true) ارزیابی شود، کل فایل نادیده گرفته می‌شود. در ویندوز این فایل برای نصب GnuPG به عنوان یک برنامه قابل حمل (portable) استفاده می‌شود. انتظار می‌رود یک فایل خالی به نام \(oq\fIgpgconf.ctl\fP\(cq در همان دایرکتوری ابزار \(oq\fIgpgconf.exe\fP\(cq وجود داشته باشد. ریشه نصب در این صورت آن دایرکتوری خواهد بود؛ یا اگر \(oq\fIgpgconf.exe\fP\(cq مستقیماً زیر دایرکتوری با نام \(oq\fIbin\fP\(cq نصب شده باشد، دایرکتوری والد آن در نظر گرفته می‌شود. همچنین باید اطمینان حاصل کنید که دایرکتوری‌های زیر وجود داشته و قابل نوشتن هستند: \(oq\fIROOT/home\fP\(cq برای دایرکتوری خانگی GnuPG و \(oq\fIROOT/usr/var/cache/gnupg\fP\(cq برای فایل‌های حافظه نهان (cache) داخلی. .TP .B /etc/gnupg/gpgconf.conf اگر این فایل وجود داشته باشد، به عنوان یک فایل پیکربندی سراسری پردازش می‌شود. این یک سازوکار قدیمی است که نباید همراه با فایل‌های پیکربندی سراسری جدید به ازای هر مؤلفه استفاده شود. یک نمونه دارای توضیح را می‌توان در دایرکتوری \(oq\fIexamples\fP\(cq توزیع یافت. .TP .B \fIGNUPGHOME\fP/swdb.lst فایلی با نگارش‌های فعلی نرم‌افزار. ابزار \fBdirmngr\fP این فایل را در صورت تقاضا از یک منبع برخط ایجاد می‌کند. .P .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .BR gpg (1), .BR gpgsm (1), .BR gpg\-agent (1), .BR scdaemon (1), .BR dirmngr (1) مستندات کامل این ابزار به عنوان یک راهنمای Texinfo نگهداری می‌شود. اگر GnuPG و برنامه info به درستی در سامانه شما نصب شده باشند، دستور .RS 2 .nf info gnupg .fi .RE باید دسترسی شما به راهنمای کامل، شامل ساختار منو و نمایه را فراهم کند.