| HOMED.CONF(5) | homed.conf | HOMED.CONF(5) |
نام (NAME)
homed.conf - فایل پیکربندی سرویس دایرکتوری خانگی (systemd-homed)
خلاصه دستور (SYNOPSIS)
توضیحات (DESCRIPTION)
این فایلهای پیکربندی، پارامترهای پیشفرض را برای نواحی خانگی/حسابهای کاربری ایجاد و مدیریتشده توسط systemd-homed.service(8) کنترل میکنند.
دایرکتوریهای پیکربندی و اولویتبندی (CONFIGURATION DIRECTORIES AND PRECEDENCE)
پیکربندی پیشفرض در زمان کامپایل تعیین میشود، بنابراین پیکربندی تنها زمانی مورد نیاز است که لازم باشد از مقادیر پیشفرض انحراف ایجاد شود. فایل پیکربندی اصلی از یکی از دایرکتوریهای فهرستشده به ترتیب اولویت بارگذاری میشود و تنها از اولین فایل یافتشده استفاده میگردد: /etc/systemd/، /run/systemd/، /usr/local/lib/systemd/ [1]، /usr/lib/systemd/. نسخه ارائهشده توسط توزیعکننده (vendor) شامل ورودیهای کامنتشدهای است که مقادیر پیشفرض را به عنوان راهنمای مدیر سیستم نشان میدهد. بازنویسیهای محلی را نیز میتوان با ایجاد قطعهکدهای تکمیلی (drop-in) مطابق توضیحات زیر انجام داد. فایل پیکربندی اصلی را نیز میتوان برای این منظور ویرایش کرد (یا یک رونوشت در /etc/ اگر در /usr/ عرضه شده باشد)، با این حال استفاده از قطعهکدهای تکمیلی (drop-in) برای پیکربندی محلی به جای تغییر دادن فایل پیکربندی اصلی توصیه میشود.
علاوه بر فایل پیکربندی اصلی، قطعهکدهای پیکربندی تکمیلی (drop-in) از دایرکتوریهای /usr/lib/systemd/*.conf.d/، /usr/local/lib/systemd/*.conf.d/ و /etc/systemd/*.conf.d/ خوانده میشوند. این قطعهکدهای تکمیلی اولویت بالاتری دارند و فایل پیکربندی اصلی را بازنویسی میکنند. فایلهای موجود در زیردایرکتوریهای پیکربندی *.conf.d/ صرفنظر از اینکه در کدامیک از زیردایرکتوریها قرار دارند، بر اساس نام فایل خود به ترتیب واژهنگاری (حروف الفبا) مرتب میشوند. هنگامی که چندین فایل یک گزینه یکسان را تعیین میکنند، برای گزینههایی که فقط یک مقدار واحد را میپذیرند، ورودی موجود در فایلی که نام آن در آخرین جایگاه قرار میگیرد اولویت دارد، و برای گزینههایی که فهرستی از مقادیر را میپذیرند، ورودیها به همان ترتیبی که در فایلهای مرتبشده ظاهر میشوند جمعآوری میگردند.
هنگامی که بستهها نیاز به سفارشیسازی پیکربندی دارند، میتوانند قطعهکدهای تکمیلی (drop-in) را در /usr/ نصب کنند. فایلهای موجود در /etc/ برای مدیر سیستم محلی رزرو شدهاند، که میتواند از این منطق برای بازنویسی فایلهای پیکربندی نصبشده توسط بستههای توزیعکننده استفاده کند. برای بازنویسی قطعات تکمیلی بسته، باید از فایلهای تکمیلی استفاده شود، زیرا فایل پیکربندی اصلی اولویت پایینتری دارد. توصیه میشود نام تمام فایلها در این زیردایرکتوریها با یک عدد دو رقمی و یک خط تیره پیشوندگذاری شود تا ترتیب آنها سادهتر شود. این کار همچنین مفهوم اولویتهای قطعات تکمیلی را تعریف میکند تا به توزیعکنندگان سیستمعامل اجازه دهد فایلهای تکمیلی را در محدوده خاصی پایینتر از محدوده مورد استفاده کاربران عرضه کنند. این امر خطر بازنویسی تصادفی قطعات تکمیلی تعریفشده توسط کاربران را توسط فایلهای تکمیلی بستهها کاهش میدهد. توصیه میشود از محدوده 10-40 برای قطعات تکمیلی در /usr/ و از محدوده 60-90 برای قطعات تکمیلی در /etc/ و /run/ استفاده شود، تا اطمینان حاصل گردد که فایلهای تکمیلی محلی و موقت بر قطعات تکمیلی عرضهشده توسط توزیعکننده سیستمعامل اولویت دارند.
برای غیرفعال کردن یک فایل پیکربندی ارائهشده توسط توزیعکننده، روش توصیهشده قرار دادن یک پیوند نمادین (symlink) به /dev/null در دایرکتوری پیکربندی در /etc/، با همان نام فایل پیکربندی توزیعکننده است.
گزینهها (OPTIONS)
گزینههای زیر در بخش [Home] در دسترس هستند:
DefaultStorage=
در نسخه 246 اضافه شد.
DefaultFileSystemType=
در نسخه 246 اضافه شد.
همچنین ببینید (SEE ALSO)
نکات (NOTES)
- 1.
- 💣💥🧨💥💥💣 لطفاً توجه داشته باشید که این فایلهای پیکربندی باید همیشه در دسترس باشند. اگر /usr/local/ یک پارتیشن جداگانه باشد، ممکن است در مراحل اولیه بوت در دسترس نباشد و نباید برای پیکربندی استفاده شود.
| systemd 261.2 |