I2CSET(8)                   System Manager's Manual                  I2CSET(8)

نام (NAME)
       i2cset - تنظیم و مقداردهی ثبات‌های I2C


خلاصه دستور (SYNOPSIS)
       i2cset [-f] [-y] [-m mask] [-r] [-a] i2cbus chip-address data-address
       [value] ...  [mode]
       i2cset -V
       i2cset -h


توضیحات (DESCRIPTION)
       دستور i2cset یک برنامه کمکی کوچک برای مقداردهی و تنظیم ثبات‌های قابل
       مشاهده از طریق گذرگاه I2C است.


گزینه‌ها (OPTIONS)
       -V     نمایش نسخه و خروج.

       -h     نمایش راهنما و خروج.

       -f     اجبار به دسترسی به دستگاه حتی در صورتی که مشغول باشد. به‌طور
              پیش‌فرض، i2cset از دسترسی به دستگاهی که تحت کنترل یک درایور هسته
              است خودداری می‌کند. استفاده از این فلگ خطرناک است و می‌تواند
              درایور هسته مربوطه را به شدت سردرگم کند. همچنین می‌تواند باعث شود
              i2cset بدون اخطار در ثبات اشتباهی بنویسد. بنابراین با مسئولیت
              خود و تنها در صورتی که می‌دانید چه می‌کنید از آن استفاده نمایید.

       -y     غیرفعال کردن حالت تعاملی. به‌طور پیش‌فرض، i2cset قبل از دستکاری
              گذرگاه I2C منتظر تأیید کاربر می‌ماند. با استفاده از این فلگ،
              عملیات را مستقیماً انجام می‌دهد. این گزینه عمدتاً برای استفاده در
              اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است.

       -m mask
              پارامتر mask، در صورت تعیین، مشخص می‌کند کدام بیت‌های value در عمل
              در data-address نوشته خواهند شد. بیت‌هایی که در ماسک برابر با ۱
              تنظیم شده‌اند از value گرفته می‌شوند، در حالی که بیت‌های تنظیم‌شده
              روی ۰ از data-address خوانده شده و بنابراین در طول عملیات حفظ
              می‌گردند. لطفاً توجه داشته باشید که این پارامتر فرض می‌کند عملیات
              خواندن و نوشتن برای حالت مشخص‌شده روی دستگاهی که به آن دسترسی
              دارید متقارن است. این موضوع ممکن است همیشه صادق نباشد، زیرا نه
              I2C و نه SMBus چنین تقارنی را تضمین نمی‌کنند.

       -r     خواندن مجدد مقدار بلافاصله پس از نوشتن آن و مقایسه نتیجه با
              مقدار نوشته‌شده. این رفتار در گذشته رفتار پیش‌فرض بود. همان
              محدودیت‌های گزینه -m در اینجا نیز اعمال می‌شوند.

       -a     اجازه استفاده از آدرس‌های بین 0x00 - 0x07 و 0x78 - 0x7f. توصیه
              نمی‌شود.

       سه پارامتر الزامی برای i2cset وجود دارد.  i2cbus شماره یا نام گذرگاه
       I2C برای پویش را مشخص می‌کند. این شماره باید با یکی از گذرگاه‌های
       فهرست‌شده توسط i2cdetect -l مطابقت داشته باشد.  chip-address آدرس تراشه
       روی آن گذرگاه را مشخص می‌کند و یک عدد صحیح بین 0x08 و 0x77 است.  data-
       address آدرس مورد نظر روی آن تراشه برای نوشتن را مشخص می‌کند و یک عدد
       صحیح بین 0x00 و 0xFF است.

       پارامتر value، در صورت تعیین، مقداری است که باید در آن مکان روی تراشه
       نوشته شود. اگر این پارامتر حذف شود، یک نوشتن کوتاه (short write) صادر
       می‌گردد. برای اکثر تراشه‌ها، این عمل صرفاً یک اشاره‌گر داخلی را روی مکان
       مورد نظر تنظیم می‌کند، اما در عمل چیزی در آن مکان نمی‌نویسد. هرچند برای
       تعداد اندکی از تراشه‌ها، به‌ویژه تراشه‌های ساده‌ای که تنها یک ثبات دارند،
       این نوشتن کوتاه در واقع یک نوشتن واقعی است. اگر پارامتر حالت برابر با s
       یا i باشد، می‌توان چندین مقدار را مشخص کرد.

       پارامتر mode، در صورت تعیین، یکی از حروف b، w، s یا i است که به ترتیب
       متناظر با اندازه نوشتن یک تک‌بایت، یک کلمه ۱۶ بیتی، نوشتن بلوکی SMBus یا
       نوشتن بلوکی I2C می‌باشند. برای نوشتن‌های بلوکی SMBus و I2C، اندازه نوشتن
       با تعداد پارامترهای value تعیین می‌شود.  به جز برای نوشتن‌های بلوکی I2C،
       می‌توان یک p را نیز به انتهای پارامتر mode افزود تا PEC فعال گردد.  اگر
       پارامتر mode حذف شود، i2cset به‌طور پیش‌فرض از حالت بایتی بدون PEC
       استفاده می‌کند. مقدار value ارائه‌شده باید در محدوده مجاز برای نوع داده
       مشخص‌شده باشد (0x00 - 0xFF برای نوشتن‌های بایتی و بلوکی، و 0x0000 -
       0xFFFF برای کلمه‌ها).  حالت ممکن دیگر c است که هیچ مقداری را نمی‌نویسد
       (به‌اصطلاح نوشتن کوتاه). معمولاً نیازی به تعیین این حالت ندارید، زیرا در
       صورت عدم ارائه مقدار، این حالت پیش‌فرض است؛ مگر اینکه بخواهید PEC را نیز
       فعال کنید.


هشدار (WARNING)
       دستور i2cset در صورت استفاده نادرست می‌تواند بسیار خطرناک باشد. این
       دستور می‌تواند گذرگاه I2C شما را سردرگم کند، موجب از دست رفتن داده‌ها
       شود، یا اثرات جانبی جدی‌تری داشته باشد. نوشتن روی یک EEPROM سریال در
       ماژول حافظه DIMM (آدرس‌های تراشه بین 0x50 و 0x57) ممکن است حافظه شما را
       نابود کند و سیستم شما را غیرقابل راه‌اندازی (Unbootable) سازد! هنگام
       استفاده از این برنامه به شدت احتیاط کنید.


مثال‌ها (EXAMPLES)
       نوشتن مقدار 0x42 در ثبات ۸ بیتی 0x11 از دستگاه I2C در آدرس ۷ بیتی 0x2d
       روی گذرگاه ۱ (i2c-1)، پس از تأیید کاربر:
              # i2cset 1 0x2d 0x11 0x42

       پاک کردن فوری ۳ بیت کم‌ارزش ثبات ۸ بیتی 0x11 از دستگاه I2C در آدرس ۷
       بیتی 0x2d روی گذرگاه ۱ (i2c-1) (بدون نیاز به تأیید کاربر):
              # i2cset -y -m 0x07 1 0x2d 0x11 0x00

       نوشتن مقدار 0x5000 در ثبات ۱۶ بیتی 0x02 از دستگاه I2C در آدرس ۷ بیتی
       0x48 روی گذرگاه ۱ (i2c-1)، پس از تأیید کاربر:
              # i2cset 1 0x48 0x02 0x5000 w

       همچنین برای مشاهده مثال‌هایی از استفاده ترکیبی از i2cset و i2cget، صفحه
       i2cget(8) را ببینید.


اشکالات (BUGS)
       برای گزارش اشکالات یا ارسال اصلاحات، لطفاً به فهرست پستی Linux I2C به
       نشانی <linux-i2c@vger.kernel.org> همراه با رونوشت (Cc) به نگه‌دارنده
       فعلی بنویسید: Jean Delvare <jdelvare@suse.de>.


همچنین ببینید (SEE ALSO)
       i2cdetect(8), i2cdump(8), i2cget(8), i2ctransfer(8), isaset(8)


نویسندگان (AUTHORS)
       Frodo Looijaard، Mark D. Studebaker و Jean Delvare

       این صفحه راهنما در ابتدا توسط David Z Maze <dmaze@debian.org> برای
       سیستم Debian GNU/Linux نوشته شده بود.

                                    مه ۲۰۲۲                          I2CSET(8)