WINDMC(1)                    GNU Development Tools                   WINDMC(1)


نام (NAME)
       windmc - تولید منابع پیام ویندوز

خلاصه دستور (SYNOPSIS)
       windmc [options] input-file

توضیحات (DESCRIPTION)
       دستور windmc تعاریف پیام را از یک فایل ورودی (.mc) می‌خواند و آن‌ها را به
       مجموعه‌ای از فایل‌های خروجی تبدیل می‌کند. فایل‌های خروجی ممکن است از چهار
       نوع باشند:

       "h" یک فایل سرایند C شامل تعاریف پیام.

       "rc"
           یک فایل منبع (resource) قابل کامپایل توسط ابزار windres.

       "bin"
           یک یا چند فایل دودویی شامل داده‌های منبع برای یک زبان پیام مشخص.

       "dbg"
           یک فایل include در C که شناسه‌های پیام را به نام نمادین آن‌ها نگاشت
           می‌کند.

       توضیحات دقیق این قالب‌های مختلف در مستندات مایکروسافت در دسترس است.

       هنگامی که windmc از قالب "mc" به قالب "bin"، "rc"، "h" و به صورت
       اختیاری "dbg" تبدیل انجام می‌دهد، همانند Windows Message Compiler عمل
       می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)
       -a
       --ascii_in
           مشخص می‌کند که فایل ورودی تعیین‌شده از نوع ASCII است. این رفتار
           پیش‌فرض برنامه است.

       -A
       --ascii_out
           مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل‌های خروجی "bin" باید در قالب ASCII
           باشند.

       -b
       --binprefix
           مشخص می‌کند که نام فایل‌های "bin" باید دارای پیشوند نام پایه
           (basename) فایل منبع باشند.

       -c
       --customflag
           بیت سفارشی (customer bit) را در تمام شناسه‌های پیام تنظیم می‌کند.

       -C codepage
       --codepage_in codepage
           صفحه کد (codepage) پیش‌فرض مورد استفاده برای تبدیل فایل ورودی به
           UTF16 را تنظیم می‌کند. پیش‌فرض، صفحه کد 1252 است.

       -d
       --decimal_values
           ثابت‌ها را در فایل سرایند در مبنای ده (decimal) خروجی می‌دهد. پیش‌فرض
           استفاده از خروجی شانزده‌شانزدهی (hexadecimal) است.

       -e ext
       --extension ext
           پسوند مورد استفاده برای فایل سرایند. مقدار پیش‌فرض، پسوند .h است.

       -F target
       --target target
           قالب BFD مورد استفاده برای فایل bin به عنوان خروجی را مشخص می‌کند.
           این مقدار یک نام هدف BFD است؛ می‌توانید از گزینهٔ --help برای مشاهدهٔ
           فهرستی از هدف‌های پشتیبانی‌شده استفاده کنید. معمولاً windmc از قالب
           پیش‌فرض استفاده می‌کند، که نخستین قالب فهرست‌شده توسط گزینهٔ --help
           است.

       -h path
       --headerdir path
           دایرکتوری مقصد برای فایل سرایند تولیدشده. پیش‌فرض، دایرکتوری جاری
           است.

       -H
       --help
           فهرستی از گزینه‌های خط فرمان را نمایش داده و سپس خارج می‌شود.

       -m characters
       --maxlength characters
           به windmc دستور می‌دهد تا در صورتی که طول هر پیامی از تعداد مشخص‌شده
           فراتر رفت، یک هشدار صادر کند.

       -n
       --nullterminate
           متن پیام را در فایل‌های "bin" با صفر (null) پایان می‌دهد. به‌طور
           پیش‌فرض آن‌ها با CR/LF خاتمه می‌یابند.

       -o
       --hresult_use
           هنوز پیاده‌سازی نشده است. به "windmc" دستور می‌دهد تا یک فایل سرایند
           OLE2 را با استفاده از تعاریف HRESULT تولید کند. در صورتی که این
           پرچم تعیین نشود از کدهای وضعیت (status codes) استفاده می‌شود.

       -O codepage
       --codepage_out codepage
           صفحه کد پیش‌فرض مورد استفاده برای خروجی فایل‌های متنی را تنظیم می‌کند.
           پیش‌فرض، صفحه کد 1252 است.

       -r path
       --rcdir path
           دایرکتوری مقصد برای اسکریپت "rc" تولیدشده و فایل‌های "bin"
           تولیدشده‌ای که اسکریپت کامپایلر منابع شامل می‌کند. پیش‌فرض، دایرکتوری
           جاری است.

       -u
       --unicode_in
           مشخص می‌کند که فایل ورودی از نوع UTF16 است.

       -U
       --unicode_out
           مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل خروجی "bin" باید در قالب UTF16 باشند.
           این رفتار پیش‌فرض است.

       -v
       --verbose
           حالت پرگو (verbose) را فعال می‌کند.

       -V
       --version
           شماره نسخهٔ windmc را چاپ می‌کند.

       -x path
       --xdgb path
           مسیر فایل include در C مربوط به "dbg" که شناسه‌های پیام را به نام
           نمادین نگاشت می‌کند. بدون تعیین این سوئیچ چنین فایلی تولید نمی‌شود.

       @file
           گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده به جای
           گزینهٔ اصلی @file قرار می‌گیرند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل
           خواندن نباشد، با گزینه به صورت عینی (literal) برخورد خواهد شد و حذف
           نمی‌شود.

           گزینه‌ها در file با نویسه فاصله (whitespace) از یکدیگر جدا می‌شوند.
           یک نویسه فاصله می‌تواند با قرار دادن کل گزینه در گیومه تکی یا
           دوتایی، درون گزینه قرار گیرد. هر نویسه‌ای (از جمله بک‌اسلش) می‌تواند
           با پیشوند کردن یک بک‌اسلش به نویسه مربوطه درج شود. خود فایل file
           ممکن است حاوی گزینه‌های دیگر @file باشد؛ هر یک از این گزینه‌ها به
           صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)
       مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)
       حق نشر © 1991-2026 متعلق به بنیاد نرم‌افزارهای آزاد (Free Software
       Foundation, Inc.) است.

       اجازهٔ کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو
       (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ متأخر دیگری که
       توسط بنیاد نرم‌افزارهای آزاد منتشر شده، با رعایت عدم وجود بخش‌های
       ناپیوسته، متون روی جلد و متون پشت جلد صادر شده است. یک نسخه از این مجوز
       در بخش موسوم به "GNU Free Documentation License" درج شده است.

binutils-2.47                     2026-08-03                         WINDMC(1)