.TH "LVRESIZE" "8" "مه ۲۰۲۵" "lvm2" "دستورهای مدیریتی و نگهداری"
.
.SH "نام (NAME)"
lvresize \- تغییر و تنظیم مجدد اندازه حجم منطقی در LVM
.
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
\fBlvresize\fP [\fIگزینه‌ها\fR] \fIحجم_منطقی\fR
.P
.na
    \fB\-\-alloc\fP \c
.nh
\%\fBcontiguous\fP|\:\fBcling\fP|\:\fBcling_by_tags\fP|\:\fBnormal\fP|\:\fBanywhere\fP|\:\fBinherit\fP
.hy
.br
 \fB\-A\fP|\fB\-\-autobackup\fP \fBy\fP|\fBn\fP
.br
    \fB\-\-commandprofile\fP \fIString\fP
.br
    \fB\-\-config\fP \fIString\fP
.br
 \fB\-d\fP|\fB\-\-debug\fP
.br
    \fB\-\-devices\fP \fIPV\fP
.br
    \fB\-\-devicesfile\fP \fIString\fP
.br
    \fB\-\-driverloaded\fP \fBy\fP|\fBn\fP
.br
 \fB\-l\fP|\fB\-\-extents\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fINumber\fP[PERCENT]
.br
 \fB\-f\fP|\fB\-\-force\fP
.br
    \fB\-\-fs\fP \fIString\fP
.br
    \fB\-\-fsmode\fP \fIString\fP
.br
 \fB\-h\fP|\fB\-\-help\fP
.br
    \fB\-\-journal\fP \fIString\fP
.br
    \fB\-\-lockopt\fP \fIString\fP
.br
    \fB\-\-longhelp\fP
.br
 \fB\-n\fP|\fB\-\-nofsck\fP
.br
    \fB\-\-nohints\fP
.br
    \fB\-\-nolocking\fP
.br
    \fB\-\-nosync\fP
.br
    \fB\-\-noudevsync\fP
.br
    \fB\-\-poolmetadatasize\fP [\fB+\fP]\fISize\fP[m|UNIT]
.br
    \fB\-\-profile\fP \fIString\fP
.br
 \fB\-q\fP|\fB\-\-quiet\fP
.br
    \fB\-\-reportformat\fP \fBbasic\fP|\fBjson\fP|\fBjson_std\fP
.br
 \fB\-r\fP|\fB\-\-resizefs\fP
.br
 \fB\-L\fP|\fB\-\-size\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fISize\fP[m|UNIT]
.br
 \fB\-i\fP|\fB\-\-stripes\fP \fINumber\fP
.br
 \fB\-I\fP|\fB\-\-stripesize\fP \fISize\fP[k|UNIT]
.br
 \fB\-t\fP|\fB\-\-test\fP
.br
    \fB\-\-type\fP \c
.nh
\%\fBlinear\fP|\:\fBstriped\fP|\:\fBsnapshot\fP|\:\fBraid\fP|\:\fBmirror\fP|\:\fBthin\fP|\:\fBthin\-pool\fP|\:\fBvdo\fP|\:\fBvdo\-pool\fP|\:\fBcache\fP|\:\fBcache\-pool\fP|\:\fBwritecache\fP
.hy
.br
 \fB\-v\fP|\fB\-\-verbose\fP
.br
    \fB\-\-version\fP
.br
 \fB\-y\fP|\fB\-\-yes\fP
.ad
.
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
دستور \fBlvresize\fR اندازه یک حجم منطقی را افزایش یا کاهش می‌دهد و با استفاده از گزینه
.B \-r
می‌تواند اندازه سیستم فایل درون آن را نیز به طور همزمان هماهنگ کند.
دستور \fBlvresize\fP همانند دستورات \fBlvextend\fP و \fBlvreduce\fP عمل تغییر اندازه حجم منطقی را به انجام می‌رساند. برای اطلاعات بیشتر به \fBlvextend\fP(8) و \fBlvreduce\fP(8) مراجعه کنید.
.P
در بخش نحوه استفاده در زیر، گزینه \fB\-\-size\fP \fISize\fP می‌تواند با \fB\-\-extents\fP \fINumber\fP جایگزین شود. توضیحات هر دو را در بخش گزینه‌ها ببینید.
.
.SH "نحوه استفاده (USAGE)"
تغییر اندازه یک حجم منطقی بر مبنای اندازه تعیین‌شده:
.br
.P
\fBlvresize\fP \fB\-L\fP|\fB\-\-size\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fISize\fP[m|UNIT] \fILV\fP
.br
.RS 4
.na
[ \fB\-l\fP|\fB\-\-extents\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fINumber\fP[PERCENT] ]
.br
[ \fB\-r\fP|\fB\-\-resizefs\fP ]
.br
[    \fB\-\-poolmetadatasize\fP [\fB+\fP]\fISize\fP[m|UNIT] ]
.br
[    \fB\-\-fs\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-fsmode\fP \fIString\fP ]
.br
[ گزینه‌های_عمومی ]
.ad
.RE
.RS 4
[ \fIPV\fP ... ]
.RE
.P
\(em
.P
تغییر اندازه یک حجم منطقی با استفاده از اکستنت‌های فیزیکی مشخص دیسک‌ها:
.br
.P
\fBlvresize\fP \fILV\fP \fIPV\fP ...
.br
.RS 4
.na
[ \fB\-r\fP|\fB\-\-resizefs\fP ]
.br
[    \fB\-\-fs\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-fsmode\fP \fIString\fP ]
.br
[ گزینه‌های_عمومی ]
.ad
.RE
.P
\(em
.P
تغییر اندازه متادیتای استخر (pool metadata SubLV) بر مبنای اندازه مشخص:
.br
.P
\fBlvresize\fP \fB\-\-poolmetadatasize\fP [\fB+\fP]\fISize\fP[m|UNIT] \fILV1\fP
.br
.RS 4
.na
[ گزینه‌های_عمومی ]
.ad
.RE
.RS 4
[ \fIPV\fP ... ]
.RE
.P
.RS 4
انواع LV1: thinpool
.RE
.P
\(em
.P
گزینه‌های مشترک برای این دستور:
.
.RS 4
.na
[ \fB\-A\fP|\fB\-\-autobackup\fP \fBy\fP|\fBn\fP ]
.br
[ \fB\-f\fP|\fB\-\-force\fP ]
.br
[ \fB\-n\fP|\fB\-\-nofsck\fP ]
.br
[ \fB\-i\fP|\fB\-\-stripes\fP \fINumber\fP ]
.br
[ \fB\-I\fP|\fB\-\-stripesize\fP \fISize\fP[k|UNIT] ]
.br
[    \fB\-\-alloc\fP \c
.nh
\%\fBcontiguous\fP|\:\fBcling\fP|\:\fBcling_by_tags\fP|\:\fBnormal\fP|\:\fBanywhere\fP|\:\fBinherit\fP
.hy
]
.br
[    \fB\-\-nosync\fP ]
.br
[    \fB\-\-noudevsync\fP ]
.br
[    \fB\-\-reportformat\fP \fBbasic\fP|\fBjson\fP|\fBjson_std\fP ]
.br
[    \fB\-\-type\fP \c
.nh
\%\fBlinear\fP|\:\fBstriped\fP|\:\fBsnapshot\fP|\:\fBraid\fP|\:\fBmirror\fP|\:\fBthin\fP|\:\fBthin\-pool\fP|\:\fBvdo\fP|\:\fBvdo\-pool\fP|\:\fBcache\fP|\:\fBcache\-pool\fP|\:\fBwritecache\fP
.hy
]
.ad
.RE
.P
گزینه‌های عمومی برای lvm:
.
.RS 4
.na
[ \fB\-d\fP|\fB\-\-debug\fP ]
.br
[ \fB\-h\fP|\fB\-\-help\fP ]
.br
[ \fB\-q\fP|\fB\-\-quiet\fP ]
.br
[ \fB\-t\fP|\fB\-\-test\fP ]
.br
[ \fB\-v\fP|\fB\-\-verbose\fP ]
.br
[ \fB\-y\fP|\fB\-\-yes\fP ]
.br
[    \fB\-\-commandprofile\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-config\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-devices\fP \fIPV\fP ]
.br
[    \fB\-\-devicesfile\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-driverloaded\fP \fBy\fP|\fBn\fP ]
.br
[    \fB\-\-journal\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-lockopt\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-longhelp\fP ]
.br
[    \fB\-\-nohints\fP ]
.br
[    \fB\-\-nolocking\fP ]
.br
[    \fB\-\-profile\fP \fIString\fP ]
.br
[    \fB\-\-version\fP ]
.ad
.RE
.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.
.HP
.ad
\fB\-\-alloc\fP \c
.nh
\%\fBcontiguous\fP|\:\fBcling\fP|\:\fBcling_by_tags\fP|\:\fBnormal\fP|\:\fBanywhere\fP|\:\fBinherit\fP
.hy
.ad
.br
خط‌مشی تخصیص اکستنت‌های فیزیکی (PE) از گروه حجم (VG) را تعیین می‌کند. هر VG و LV دارای یک خط‌مشی تخصیص است که می‌توان آن را با vgchange یا lvchange تغییر داد، یا به شکل موقت در خط فرمان لغو (override) نمود.
مقدار \fBnormal\fP قواعد معمول را اعمال می‌کند، مانند عدم قرار دادن stripeهای موازی بر روی یک PV یکسان.
مقدار \fBinherit\fP خط‌مشی تعیین‌شده در VG را به LV اعمال می‌کند.
مقدار \fBcontiguous\fP مستلزم آن است که PEهای جدید دقیقاً در مجاورت و پیوسته با PEهای موجود قرار گیرند.
مقدار \fBcling\fP اکستنت‌های فیزیکی جدید را روی همان PV قرار می‌دهد که PEهای موجود در همان stripe از حجم منطقی قرار دارند.
اگر PEهای کافی برای تخصیص وجود داشته باشد اما خط‌مشی normal از آنها استفاده نکند، حالت \fBanywhere\fP از آنها بهره می‌گیرد حتی اگر باعث کاهش کارایی شود (مثلاً با قرار دادن دو stripe روی یک دیسک فیزیکی یکسان).
همچنین می‌توان از آرگومان‌های اختیاری PV در خط فرمان برای محدود کردن دیسک‌های فیزیکی مورد استفاده جهت تخصیص استفاده کرد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد تخصیص فضا، به \fBlvm\fP(8) مراجعه فرمایید.
.
.HP
\fB\-A\fP|\fB\-\-autobackup\fP \fBy\fP|\fBn\fP
.br
تعیین می‌کند که آیا پس از اعمال تغییرات، از متادیتا به طور خودکار نسخه پشتیبان تهیه شود یا خیر. فعال نگه‌داشتن این قابلیت اکیداً توصیه می‌شود! برای اطلاعات بیشتر به \fBvgcfgbackup\fP(8) مراجعه نمایید.
.
.HP
\fB\-\-commandprofile\fP \fIString\fP
.br
مشخص کردن پروفایل دستوری برای اعمال تنظیمات و پیکربندی دستور. برای اطلاعات بیشتر درباره پروفایل‌ها به \fBlvm.conf\fP(5) مراجعه کنید.
.
.HP
\fB\-\-config\fP \fIString\fP
.br
اعمال تنظیمات پیکربندی سفارشی برای دستور که تنظیمات موجود در \fBlvm.conf\fP(5) را لغو می‌کند. آرگومان رشته‌ای از قالب مشابه \fBlvm.conf\fP(5) پیروی می‌کند یا می‌تواند از ساختار section/field استفاده کند. برای اطلاعات بیشتر درباره پیکربندی به \fBlvm.conf\fP(5) مراجعه کنید.
.
.HP
\fB\-d\fP|\fB\-\-debug\fP ...
.br
تنظیم سطح اشکال‌زدایی (debug). برای افزایش جزئیات پیام‌های ارسالی به فایل وقایع (log) یا سرویس syslog (در صورت فعال بودن)، بین ۱ تا ۶ بار تکرار کنید.
.
.HP
\fB\-\-devices\fP \fIPV\fP
.br
دستگاه‌هایی را که برای این دستور قابل مشاهده و دسترسی هستند محدود می‌کند. دستگاه‌هایی که در این لیست نباشند مفقود فرض خواهند شد. این گزینه می‌تواند تکرار شود یا فهرستی از دستگاه‌ها با کاما جدا شده را بپذیرد. این گزینه فایل devices را لغو می‌کند.
.
.HP
\fB\-\-devicesfile\fP \fIString\fP
.br
نام فایلی که حاوی فهرست دستگاه‌های مجاز برای استفاده توسط LVM است. این فایل باید در مسیر \fI/etc/lvm/devices/\fP موجود باشد و توسط دستور \fBlvmdevices\fP(8) مدیریت می‌شود. استفاده از این گزینه، تنظیمات \fBdevices/devicesfile\fP و \fBdevices/use_devicesfile\fP در \fBlvm.conf\fP(5) را نادیده می‌گیرد.
.
.HP
\fB\-\-driverloaded\fP \fBy\fP|\fBn\fP
.br
چنانچه بر روی n تنظیم شود، دستور تلاشی برای استفاده از رابط درایور هسته device-mapper انجام نخواهد داد. این گزینه صرفاً برای مقاصد آزمایش و خطایابی کاربرد دارد.
.
.HP
\fB\-l\fP|\fB\-\-extents\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fINumber\fP[PERCENT]
.br
اندازه جدید حجم منطقی (LV) را بر حسب تعداد اکستنت‌های منطقی تعیین می‌کند.
گزینه‌های \-\-size و \-\-extents روش‌های جایگزین برای تعیین اندازه هستند.
در صورتی که داده‌های افزونه (redundant) برای سطوح مختلف RAID نیاز باشد، تعداد کل اکستنت‌های فیزیکی استفاده‌شده بیشتر خواهد بود.
ساختار نگارشی جایگزین به کاربر اجازه می‌دهد که اندازه را به شکل درصدی از یک VG، LV یا مجموعه‌ای از دیسک‌های PV مشخص کند: پسوند \fB%VG\fP نشان‌دهنده اندازه کل VG، پسوند \fB%FREE\fP فضای خالی باقیمانده در VG، و پسوند \fB%PVS\fP فضای آزاد در PVهای تعیین‌شده را مشخص می‌کند. برای یک حجم اسنپ‌شات، اندازه می‌تواند به صورت درصدی از کل اندازه حجم منطقی اصلی با پسوند \fB%ORIGIN\fP مشخص گردد (\fB100%ORIGIN\fP کل فضای حجم مبدأ را فراهم می‌آورد).
هنگامی که اندازه به صورت درصد مشخص شود، حد بالایی را برای تعداد اکستنت‌های منطقی در حجم جدید معین می‌کند؛ تعداد دقیق اکستنت‌های منطقی تا پیش از اتمام عملیات دستور قطعی نخواهد بود.
استفاده از پیشوند مثبت \fB+\fP یا منفی \fB\-\fP نشان‌دهنده اندازه نسبی است که به اندازه کنونی افزوده یا از آن کاسته می‌شود.
.
.HP
\fB\-f\fP|\fB\-\-force\fP ...
.br
نادیده گرفتن انواع بررسی‌ها، درخواست‌های تایید و محافظت‌های ایمنی. با احتیاط بسیار زیاد استفاده کنید.
.
.HP
\fB\-\-fs\fP \fIString\fP
.br
کنترل نحوه تغییر اندازه سیستم فایل در هنگام تغییر اندازه حجم منطقی:
.br
\fBchecksize\fP: اندازه سیستم فایل را بررسی کرده و در صورتی که فضای آزاد کافی وجود داشته باشد و سیستم فایل از فضای کسرشده استفاده نکند، حجم منطقی را کاهش می‌دهد (نیازی به کاهش اندازه سیستم فایل نیست). اگر فضای کسرشده توسط سیستم فایل در حال استفاده باشد، اندازه سیستم فایل یا LV را تغییر نمی‌دهد و با خطا متوقف می‌شود (حالت checksize تنها در زمان کاهش حجم کاربرد دارد و در هنگام افزایش بی‌اثر است).
.br
\fBresize\fP: با فراخوانی دستور اختصاصی همان فایل‌سیستم، اندازه آن را تغییر می‌دهد. این عملیات ممکن است شامل اتصال (mount)، قطع اتصال (unmount) یا اجرای بررسی سلامت دیسک (fsck) باشد. برای کنترل رفتار اتصال گزینه \-\-fsmode و برای غیرفعال‌سازی fsck گزینه \-\-nofsck را ببینید.
.br
\fBresize_fsadm\fP: استفاده از شیوه سنتی فراخوانی ابزار fsadm برای مدیریت سیستم فایل (منسوخ شده است). هشدار: این روش مانع از تخریب سیستم فایل‌های متصل‌نشده توسط lvreduce نمی‌شود (یا سیستم فایل‌های متصل در صورت نادیده گرفتن اعلان‌های تایید).
.br
\fBignore\fP: تغییر اندازه حجم منطقی بدون بررسی یا اعمال تغییر بر روی سیستم فایل. هشدار: استفاده از این حالت در زمان کاهش حجم ممکن است سبب نابودی سیستم فایل شود.
.
.HP
\fB\-\-fsmode\fP \fIString\fP
.br
کنترل رفتار اتصال (mount) سیستم فایل در زمان تغییر اندازه آن:
.br
\fBmanage\fP: در صورت لزوم برای تغییر اندازه، سیستم فایل را متصل یا قطع می‌کند و در پایان می‌کوشد وضعیت اتصال اولیه را بازیابی کند.
.br
\fBnochange\fP: سیستم فایل را متصل یا قطع نمی‌کند؛ اگر برای تغییر اندازه نیاز به تغییر وضعیت اتصال باشد، هیچ تغییری در سیستم فایل یا حجم منطقی اعمال نکرده و دستور با شکست خاتمه می‌یابد.
.br
\fBoffline\fP: در صورتی که سیستم فایل متصل باشد، اتصال آن را قطع کرده و در حالت آفلاین اندازه را تغییر می‌دهد. اگر انجام عملیات نیاز به اتصال داشته باشد، تغییری صورت نگرفته و دستور با خطا متوقف می‌شود.
.
.HP
\fB\-h\fP|\fB\-\-help\fP
.br
نمایش متن راهنمای خلاصه.
.
.HP
\fB\-\-journal\fP \fIString\fP
.br
ثبت وقایع در ژورنال سیستم‌دی (systemd journal). این گزارش‌ها علاوه بر مواردی است که در تنظیمات log/journal در lvm.conf فعال شده‌اند:
.br
\fBcommand\fP: ثبت اطلاعات کلی پیرامون دستور اجرا شده.
.br
\fBoutput\fP: ثبت خروجی استاندارد و پیش‌فرض دستور.
.br
\fBdebug\fP: ثبت کامل پیام‌ها و جزئیات اشکال‌زدایی دستور.
.
.HP
\fB\-\-lockopt\fP \fIString\fP
.br
ارسال گزینه‌ها برای موارد ویژه به سرویس قفل‌گذاری متمرکز lvmlockd. برای توضیحات تکمیلی به \fBlvmlockd\fP(8) مراجعه فرمایید.
.
.HP
\fB\-\-longhelp\fP
.br
نمایش متن راهنمای تفصیلی و کامل.
.
.HP
\fB\-n\fP|\fB\-\-nofsck\fP
.br
عدم اجرای بررسی سلامت دیسک (fsck) هنگام تغییر اندازه خودکار سیستم فایل با گزینه \-\-resizefs.
.
.HP
\fB\-\-nohints\fP
.br
صرف‌نظر از فایل راهنما (hints) برای یافتن دستگاه‌های فیزیکی (PV). در صورت عدم استفاده از این فایل، دستور ممکن است دستگاه‌های بیشتری را برای یافتن دیسک‌ها پویش کند. دستور همچنان باطل‌سازی استاندارد فایل راهنما را در جای مناسب انجام خواهد داد.
.
.HP
\fB\-\-nolocking\fP
.br
غیرفعال‌سازی قفل‌گذاری سیستمی. با احتیاط فراوان استفاده شود، زیرا اجرای همزمان فرامین ممکن است به نتایج نادرست و ناهماهنگ بیانجامد.
.
.HP
\fB\-\-nosync\fP
.br
باعث می‌شود ایجاد mirror، raid1، raid4، raid5 و raid10 از همگام‌سازی اولیه صرف‌نظر کند. در موارد mirror، raid1 و raid10 هر داده‌ای که بعداً نوشته شود آینه‌سازی خواهد شد، ولی محتوای اصلی کپی نمی‌گردد. در حالت‌های raid4 و raid5 هیچ بلوک توازنی (parity) در ابتدا نوشته نمی‌شود، هرچند هر داده‌ای که پس از آن نوشته شود سبب ذخیره بلوک‌های توازن می‌گردد. این گزینه برای صرف‌نظر از فرآیند طولانی و مصرف‌کننده منابع همگام‌سازی اولیه در حجم‌های خالی mirror/raid1/raid4/raid5 و raid10 بسیار مفید است.
این گزینه برای raid6 معتبر نیست، زیرا ساختار raid6 برای بازسازی داده‌های کاربر در صورت خرابی دستگاه، وابسته به ایجاد توازن دقیق (سندرم‌های P و Q) در حین همگام‌سازی اولیه است.
حالت‌های raid0 و raid0_meta هیچ نسخه‌برداری از داده یا توازن ارائه نمی‌دهند و از این رو از همگام‌سازی اولیه پشتیبانی نمی‌کنند.
.
.HP
\fB\-\-noudevsync\fP
.br
غیرفعال‌سازی همگام‌سازی با udev. پروسه منتظر اعلان‌ها از سوی سامانه udev نمی‌ماند و مستقل از هرگونه پردازش پس‌زمینه udev ادامه می‌یابد. تنها زمانی از این گزینه بهره ببرید که udev در حال اجرا نباشد یا دارای قوانینی باشد که دستگاه‌های ساخته‌شده توسط LVM را نادیده می‌گیرد.
.
.HP
\fB\-\-poolmetadatasize\fP [\fB+\fP]\fISize\fP[m|UNIT]
.br
تعیین اندازه جدید حجم منطقی متادیتای استخر (pool metadata LV).
می‌توان از پیشوند مثبت \fB+\fP استفاده کرد که در این صورت مقدار وارد شده به اندازه فعلی افزوده می‌گردد.
.
.HP
\fB\-\-profile\fP \fIString\fP
.br
نام مستعاری برای گزینه‌های \-\-commandprofile یا \-\-metadataprofile، بسته به دستوری که اجرا شده است.
.
.HP
\fB\-q\fP|\fB\-\-quiet\fP ...
.br
فرونشاندن خروجی و پیام‌های لاگ. این گزینه بر \-\-debug و \-\-verbose اولویت دارد. تکرار مجدد آن باعث پاسخ خودکار "no" به تمامی اعلان‌های تایید می‌شود.
.
.HP
\fB\-\-reportformat\fP \fBbasic\fP|\fBjson\fP|\fBjson_std\fP
.br
قالب پیش‌فرض خروجی گزارش را که در تنظیم report/output_format در \fBlvm.conf\fP(5) تعریف شده است، تغییر می‌دهد.
مقدار \fBbasic\fP همان قالب سنتی مبتنی بر سطرها و ستون‌ها است. اگر بیش از یک گزارش در هر دستور وجود داشته باشد، هر گزارش با نام آن برای شناسایی مشخص می‌گردد.
مقدار \fBjson\fP خروجی گزارش را با فرمت استاندارد JSON تولید می‌کند.
مقدار \fBjson_std\fP خروجی را در قالب JSON کاملاً سازگار با استانداردهای رسمی تولید می‌نماید.
برای اطلاعات بیشتر به \fBlvmreport\fP(7) مراجعه فرمایید.
.
.HP
\fB\-r\fP|\fB\-\-resizefs\fP
.br
تغییر اندازه خودکار سیستم فایل با استفاده از دستور مخصوص همان فایل‌سیستم.
این فرآیند ممکن است شامل سوار کردن (mount)، پیاده کردن (unmount) یا اجرای fsck باشد. گزینه \-\-fsmode را برای کنترل رفتار مانت و \-\-nofsck را جهت غیرفعال‌سازی fsck بررسی نمایید. برای گزینه‌های بیشتر \-\-fs را ببینید (\-\-resizefs معادل \-\-fs resize است).
.
.HP
\fB\-L\fP|\fB\-\-size\fP [\fB+\fP|\fB\-\fP]\fISize\fP[m|UNIT]
.br
اندازه جدید حجم منطقی (LV) را مشخص می‌کند.
گزینه‌های \-\-size و \-\-extents روش‌های جایگزین برای تعیین اندازه هستند.
در صورتی که داده‌های افزونه (redundant) برای سطوح RAID مورد نیاز باشد، تعداد کل اکستنت‌های فیزیکی مصرفی بیشتر خواهد بود.
هنگامی که از پیشوند مثبت \fB+\fP یا منفی \fB\-\fP استفاده شود، مقدار وارد شده یک اندازه مطلق نخواهد بود، بلکه نسبی بوده و به اندازه کنونی افزوده یا از آن کسر می‌گردد.
.
.HP
\fB\-i\fP|\fB\-\-stripes\fP \fINumber\fP
.br
تعداد نواره‌ها (stripes) را در یک حجم منطقی خط‌کشی‌شده (striped) تعیین می‌کند. این مقدار برابر با تعداد دیسک‌های PV است که داده‌ها بین آنها توزیع می‌شود. داده‌هایی که در حجم منطقی پیوسته به نظر می‌رسند بر مبنای واحدهای اندازه stripe (گزینه \-\-stripesize) در سراسر چندین دستگاه پخش می‌شوند. این گزینه فضای تخصیص‌یافته قبلی را تغییر نمی‌دهد، بلکه فقط بر فضایی اعمال می‌شود که توسط همین دستور تخصیص داده می‌شود.
هنگام ایجاد یک RAID 4/5/6، این مقدار شامل دیسک‌های افزونه مورد نیاز برای توازن (parity) نمی‌شود. بیشترین مقدار به نوع RAID بستگی دارد (raid0: 64، raid10: 32، raid4/5: 63، raid6: 62) و در صورت عدم تعیین، مقدار پیش‌فرض به نوع RAID وابسته است (raid0: 2، raid10: 2، raid4/5: 3، raid6: 5).
جهت توزیع خودکار یک RAID LV روی تمامی دیسک‌های PV به صورت پیش‌فرض، به بخش \fBallocation/raid_stripe_all_devices\fP در \fBlvm.conf\fP(5) مراجعه کنید.
.
.HP
\fB\-I\fP|\fB\-\-stripesize\fP \fISize\fP[k|UNIT]
.br
میزان داده‌ای که پیش از رفتن به دیسک بعدی در یک حجم منطقی striped بر روی یک دستگاه نوشته می‌شود.
.
.HP
\fB\-t\fP|\fB\-\-test\fP
.br
اجرا در حالت آزمایشی. دستورات متادیتا را به‌روزرسانی نخواهند کرد. این سازوکار با غیرفعال کردن نوشتن متادیتا و با بازگرداندن وضعیت موفقیت پیاده‌سازی شده است. این امر در صورتی که ابزاری به بازخوانی اطلاعات متادیتایی که تصور می‌کند تغییر یافته ولی نیافته وابسته باشد، ممکن است در فرآیندهای چندمرحله‌ای به خطاهای نامعمول منجر شود.
.
.HP
.ad
\fB\-\-type\fP \c
.nh
\%\fBlinear\fP|\:\fBstriped\fP|\:\fBsnapshot\fP|\:\fBraid\fP|\:\fBmirror\fP|\:\fBthin\fP|\:\fBthin\-pool\fP|\:\fBvdo\fP|\:\fBvdo\-pool\fP|\:\fBcache\fP|\:\fBcache\-pool\fP|\:\fBwritecache\fP
.hy
.ad
.br
نوع حجم منطقی که به عنوان نوع قطعه (segtype) نیز نامیده می‌شود.
برای آگاهی از نحوه استفاده از این انواع، به توضیحات موارد استفاده مراجعه کنید.
برای اطلاعات تکمیلی پیرامون کارایی و افزونگی داده‌ها (\fBraid\fP<N>, \fBmirror\fP, \fBstriped\fP, \fBlinear\fP) به \fBlvmraid\fP(7) مراجعه نمایید.
برای تخصیص کم‌حجم (\fBthin\fP, \fBthin\-pool\fP) به \fBlvmthin\fP(7) مراجعه کنید.
برای حافظه موقت پرسرعت (\fBcache\fP, \fBcache\-pool\fP) به \fBlvmcache\fP(7) رجوع فرمایید.
برای اسنپ‌شات‌های کپی در هنگام نوشتن (\fBsnapshot\fP) تعاریف کاربرد را ببینید.
برای ساختارهای بهینه‌سازی و فشرده‌سازی VDO (\fBvdo\fP) به \fBlvmvdo\fP(7) مراجعه فرمایید.
بسیاری از دستورات از درج صریح گزینه نوع صرف‌نظر می‌کنند زیرا این نوع از روی سایر گزینه‌ها و میانبرها تشخیص داده می‌شود (نظیر \-\-stripes, \-\-mirrors, \-\-snapshot, \-\-virtualsize, \-\-thin, \-\-cache, \-\-vdo).
از انواع استنتاج‌شده با دقت استفاده کنید زیرا ممکن است پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ای داشته باشند.
.
.HP
\fB\-v\fP|\fB\-\-verbose\fP ...
.br
تنظیم سطح پرگویی خروجی. برای افزایش جزئیات پیام‌های ارسالی به خروجی و خطای استاندارد، ۱ تا ۴ بار تکرار کنید.
.
.HP
\fB\-\-version\fP
.br
نمایش اطلاعات نسخه برنامه.
.
.HP
\fB\-y\fP|\fB\-\-yes\fP
.br
عدم درخواست تایید به صورت تعاملی و پیش‌فرض در نظر گرفتن پاسخ مثبت (yes) به همه سوالات. با نهایت احتیاط استفاده شود (برای پاسخ منفی خودکار، گزینه \-qq را ببینید).
.
.SH "متغیرها (VARIABLES)"
.
.TP
.I LV
نام حجم منطقی (Logical Volume). برای نام‌های معتبر به \fBlvm\fP(8) مراجعه فرمایید.
آرگومان مکانی LV عموماً شامل نام گروه حجم و نام حجم منطقی است؛ مانند VG/LV.
عنوان LV1 نشان می‌دهد که حجم منطقی باید از یک نوع مشخص باشد که انواع پذیرفته‌شده فهرست شده‌اند (عبارت raid نشان‌دهنده نوع raid<N> است).
.TP
.I PV
نام حجم فیزیکی (Physical Volume)، که یک مسیر دستگاه تحت /dev است.
برای فرامینی که اکستنت‌های فیزیکی را مدیریت می‌کنند، آرگومان مکانی PV معمولاً پسوندی را می‌پذیرد که نشان‌دهنده یک یا چند محدوده از اکستنت‌های فیزیکی (PE) است. اگر اولین شماره PE قید نشود، به طور پیش‌فرض ابتدای دستگاه و چنانچه آخرین شماره حذف گردد، انتهای دیسک لحاظ می‌شود.
محدوده آغاز و پایان (شامل هر دو):
\fIPV\fP[\fB:\fP\fIPE\fP\fB\-\fP\fIPE\fP]...
محدوده آغاز و طول (شمارش از صفر):
\fIPV\fP[\fB:\fP\fIPE\fP\fB+\fP\fIPE\fP]...
.TP
.I String
برای جزئیات مربوط به محتوای رشته، توضیحات گزینه مربوطه را مطالعه نمایید.
.TP
.IR Size [UNIT]
مقدار Size یک عدد ورودی است که یک واحد اختیاری را می‌پذیرد.
واحدهای ورودی همواره به عنوان مقادیر مبنای ۲ (دودویی) محاسبه می‌شوند، صرف‌نظر از کوچک یا بزرگ بودن حروف؛ برای نمونه هم 'k' و هم 'K' برابر با ۱۰۲۴ در نظر گرفته می‌شوند.
واحد ورودی پیش‌فرض با یک حرف و پس از آن |UNIT مشخص شده است.
عبارت UNIT نمایانگر سایر واحدهای ورودی مجاز است:
.BR b | B
بایت (Bytes)،
.BR s | S
سکتورهای ۵۱۲ بایتی (Sectors)،
.BR k | K
کیبی‌بایت (KiB)،
.BR m | M
مبی‌بایت (MiB)،
.BR g | G
گیبی‌بایت (GiB)،
.BR t | T
تبی‌بایت (TiB)،
.BR p | P
پبی‌بایت (PiB)،
.BR e | E
اگزی‌بایت (EiB).
(این موضوع نباید با گزینه کنترل خروجی \-\-units اشتباه گرفته شود، که در آن حروف بزرگ مضاربی از ۱۰۰۰ هستند.)
.
.SH "متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT VARIABLES)"
.
جهت کسب اطلاعات پیرامون متغیرهای محیطی مورد استفاده توسط LVM، به \fBlvm\fP(8) مراجعه کنید.
برای نمونه، مقدار متغیر LVM_VG_NAME عموماً می‌تواند به جای پارامتر الزامی VG جایگزین شود.
.
.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.
افزایش اندازه یک حجم منطقی به میزان ۱۶ مگابایت با استفاده از اکستنت‌های فیزیکی مشخص:
.br
.B lvresize \-L+16M vg1/lv1 /dev/sda:0\-1 /dev/sdb:0\-1
.P
تغییر اندازه یک حجم منطقی به گونه‌ای که ۵۰٪ از اندازه کل گروه حجم (VG) را مصرف کند:
.br
.B lvresize \-l50%VG vg1/lv1
.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.
.nh
.na
.BR lvm (8),
.BR lvm.conf (5),
.BR lvmconfig (8),
.BR lvmdevices (8),
.P
.BR pvchange (8),
.BR pvck (8),
.BR pvcreate (8),
.BR pvdisplay (8),
.BR pvmove (8),
.BR pvremove (8),
.BR pvresize (8),
.BR pvs (8),
.BR pvscan (8),
.P
.BR vgcfgbackup (8),
.BR vgcfgrestore (8),
.BR vgchange (8),
.BR vgck (8),
.BR vgcreate (8),
.BR vgconvert (8),
.BR vgdisplay (8),
.BR vgexport (8),
.BR vgextend (8),
.BR vgimport (8),
.BR vgimportclone (8),
.BR vgimportdevices (8),
.BR vgmerge (8),
.BR vgmknodes (8),
.BR vgreduce (8),
.BR vgremove (8),
.BR vgrename (8),
.BR vgs (8),
.BR vgscan (8),
.BR vgsplit (8),
.P
.BR lvcreate (8),
.BR lvchange (8),
.BR lvconvert (8),
.BR lvdisplay (8),
.BR lvextend (8),
.BR lvreduce (8),
.BR lvremove (8),
.BR lvrename (8),
.BR lvresize (8),
.BR lvs (8),
.BR lvscan (8),
.P
.BR lvm\-fullreport (8),
.BR lvm\-lvpoll (8),
.BR blkdeactivate (8),
.BR lvmdump (8),
.P
.BR dmeventd (8),
.BR lvmpolld (8),
.BR lvmlockd (8),
.BR lvmlockctl (8),
.BR cmirrord (8),
.BR lvmdbusd (8),
.BR fsadm (8),
.P
.BR lvmsystemid (7),
.BR lvmreport (7),
.BR lvmcache (7),
.BR lvmraid (7),
.BR lvmthin (7),
.BR lvmvdo (7),
.BR lvmautoactivation (7)