MDADM.CONF(5) File Formats Manual MDADM.CONF(5)

mdadm.conf - فایل پیکربندی ابزار مدیریت آرایه‌های MD (نرم‌افزار رید)

/etc/mdadm.conf

ابزار mdadm برنامه‌ای برای ساخت، مدیریت و نظارت بر دستگاه‌های رید (RAID) با استفاده از درایور md در لینوکس است.

برخی وظایف متداول، مانند سرهم‌بندی تمام آرایه‌ها، را می‌توان با توصیف دستگاه‌ها و آرایه‌ها در این فایل پیکربندی ساده‌تر کرد.

این فایل باید به صورت مجموعه‌ای از واژه‌ها که با نویسه‌های فاصله‌ساز (فاصله، تب یا خط جدید) جدا شده‌اند در نظر گرفته شود. هر واژه‌ای که با علامت هش (#) آغاز شود، شروع یک توضیح (کامنت) است و آن واژه به همراه باقی‌مانده خط نادیده گرفته می‌شود.

فاصله‌ها را می‌توان با استفاده از نویسه‌های نقل‌قول در یک کلمه گنجاند. هر دو نوع نقل‌قول تکی (') یا جفتی (") را می‌توان استفاده کرد. تمام نویسه‌ها از یک نویسه نقل‌قول تا نویسه یکسان بعدی محافظت می‌شوند و برای جداسازی واژه‌ها یا آغاز رشته‌های نقل‌قول جدید استفاده نخواهند شد. برای گنجاندن یک نقل‌قول تکی باید درون نقل‌قول جفتی قرار گیرد. برای گنجاندن یک نقل‌قول جفتی باید درون نقل‌قول تکی قرار گیرد.

هر خطی که با نویسه سفید (فاصله یا تب) آغاز شود به عنوان ادامه خط قبلی در نظر گرفته می‌شود.

خطوط خالی نادیده گرفته می‌شوند، اما در غیر این صورت هر خط (غیر ادامه‌دار) باید با یک کلیدواژه طبق فهرست زیر آغاز شود. این کلیدواژه‌ها به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند و می‌توان آن‌ها را تا ۳ نویسه خلاصه کرد.

کلیدواژه‌ها عبارتند از:

یک خط DEVICE دستگاه‌هایی (کل دستگاه‌ها یا پارتیشن‌ها) را فهرست می‌کند که ممکن است شامل یک مؤلفه از آرایه MD باشند. هنگام جستجو برای مؤلفه‌های یک آرایه، mdadm این دستگاه‌ها (یا هر دستگاه فهرست‌شده در خط فرمان) را پویش می‌کند.

خط DEVICE ممکن است شامل تعدادی دستگاه مختلف (جدا شده با فاصله) باشد و نام هر دستگاه می‌تواند حاوی الگوهای جانشین (wild cards) طبق تعریف glob(7) باشد.

همچنین، ممکن است چندین خط DEVICE در فایل وجود داشته باشد.

به عنوان روش دیگر، یک خط DEVICE می‌تواند شامل یکی یا هر دو واژه containers و partitions باشد. واژه containers باعث می‌شود که mdadm به دنبال آرایه‌های سرهم‌شده CONTAINER بگردد و آن‌ها را به عنوان منبعی برای سرهم‌بندی آرایه‌های بیشتر لحاظ کند.

واژه partitions باعث می‌شود که mdadm فایل /proc/partitions را بخواند و تمام دستگاه‌ها و پارتیشن‌های یافت‌شده در آن را شامل شود. mdadm از نام‌های موجود در /proc/partitions استفاده نمی‌کند، بلکه تنها از شماره‌های دستگاه اصلی و فرعی (major و minor) استفاده می‌نماید. این ابزار /dev را برای یافتن نامی که با این شماره‌ها تطابق دارد پویش می‌کند.

اگر هیچ خط DEVICE در هیچ فایل پیکربندی وجود نداشته باشد، مقدار "DEVICE partitions containers" فرض می‌شود.

برای مثال:

DEVICE /dev/hda* /dev/hdc*
DEV /dev/sd*
DEVICE /dev/disk/by-path/pci*
DEVICE partitions
خطوط ARRAY آرایه‌های واقعی را مشخص می‌کنند. واژه دوم در خط می‌تواند نام دستگاهی باشد که آرایه معمولاً در آن سرهم‌بندی می‌شود، مانند /dev/md1 یا /dev/md/backup. اگر نام با یک اسلش ('/') آغاز نشود، به عنوان نامی در /dev/md/ در نظر گرفته می‌شود. به عنوان گزینه دیگر، می‌توان واژه <ignore> (همراه با علامت‌های کوچکتری و بزرگتری) را قرار داد که در این صورت هر آرایه‌ای که با ادامه خط مطابقت داشته باشد هرگز به طور خودکار سرهم‌بندی نخواهد شد. اگر هیچ نام دستگاهی داده نشود، mdadm از روش‌های مختلف اکتشافی (heuristics) برای تعیین نام مناسب استفاده خواهد کرد.

واژه‌های بعدی، آرایه را مشخص می‌کنند یا آن را به عنوان عضوی از یک گروه معرفی می‌نمایند. اگر چندین شناسه داده شود، دستگاه مؤلفه باید با تمام شناسه‌ها همخوانی داشته باشد تا به عنوان تطبیق در نظر گرفته شود. هر واژه شناسه دارای یک برچسب، یک علامت مساوی و مقداری مشخص است. برچسب‌ها عبارتند از:

مقدار باید یک UUID به طول ۱۲۸ بیت در مبنای شانزده باشد که در صورت تمایل علائم نگارشی در آن قرار گرفته است. این مقدار باید با UUID ذخیره‌شده در سوپربلاک همخوانی داشته باشد.
مقدار یک عدد صحیح است که شماره فرعی (minor) ذخیره‌شده در سوپربلاک در زمان ایجاد آرایه را نشان می‌دهد. هنگامی که یک آرایه به عنوان /dev/mdX ایجاد می‌شود، شماره فرعی X ذخیره می‌گردد.
مقدار، فهرستی از نام‌های دستگاه یا الگوهای نام دستگاه است که با کاما از هم جدا شده‌اند. تنها دستگاه‌هایی با نام‌هایی که با یکی از ورودی‌های موجود در این فهرست مطابقت داشته باشند برای سرهم‌بندی آرایه استفاده خواهند شد. توجه داشته باشید دستگاه‌هایی که در اینجا فهرست شده‌اند باید در یک خط DEVICE نیز قید شده باشند.
مقدار، یک سطح رید (RAID level) است. این مقدار معمولاً برای شناسایی آرایه استفاده نمی‌شود، اما پشتیبانی می‌شود تا خروجی mdadm --examine --scan بتواند مستقیماً در فایل پیکربندی استفاده شود.
مقدار، تعداد دستگاه‌ها در یک آرایه کامل و فعال است. همانند level=، این مقدار عمدتاً برای سازگاری با خروجی mdadm --examine --scan است.
مقدار، تعداد دستگاه‌های یدکی (spare) است که انتظار می‌رود آرایه داشته باشد. تنها کاربرد این کلیدواژه و مقدار به شرح زیر است: دستور mdadm --monitor در صورتی که متوجه شود تعداد دستگاه‌های یدکی یک آرایه هنگام شروع --monitor یا هنگام استفاده از --oneshot کمتر از این تعداد است، آن را گزارش می‌دهد.
spare-group=
مقدار، یک نام متنی برای گروهی از آرایه‌ها است. تمام آرایه‌هایی با نام spare-group یکسان، به عنوان بخشی از یک گروه در نظر گرفته می‌شوند. اهمیت گروهی از آرایه‌ها در این است که mdadm هنگام نظارت بر آرایه‌ها، در صورتی که آرایه اول دیسک خراب یا مفقود داشته باشد اما فاقد دیسک یدکی باشد، یک دیسک یدکی را از یک آرایه در گروه به آرایه دیگری در آن گروه منتقل می‌کند.
این گزینه فایلی را مشخص می‌کند که نگاشت بیتی قصد نوشتن (write-intent bitmap) باید در آن قرار داشته باشد. هنگام سرهم‌بندی آرایه، mdadm این فایل را به عنوان فایل نگاشت بیتی به درایور md تحویل می‌دهد. این عملکرد مشابه گزینه --bitmap-file در دستور --assemble است.
قالب متادیتایی را که آرایه دارد مشخص می‌کند. این گزینه عمدتاً برای سازگاری با خروجی mdadm -Es شناخته می‌شود.
مشخص می‌کند که این آرایه یک آرایه عضو از یک ظرف (container) است. مقدار داده‌شده می‌تواند یک نام مسیر در /dev یا یک UUID از آرایه ظرف باشد.
مشخص می‌کند که این آرایه یک آرایه عضو از یک ظرف است. هر نوع ظرف روشی برای برشمردن آرایه‌های عضو دارد که اغلب یک شماره ترتیبی ساده است. این مقدار مشخص می‌کند که آرایه کدام عضو یک ظرف است. این گزینه معمولاً با واژه "container=" همراه خواهد بود.
خط mailaddr یک آدرس ایمیل مشخص می‌کند که هنگام اجرای mdadm در حالت --monitor (و زمانی که گزینه --scan به آن داده شده است) هشدارهای سیستمی باید به آن ارسال شوند. تنها باید یک خط MAILADDR وجود داشته باشد و تنها باید یک آدرس داشته باشد. هر آدرس بعدی بدون پیام نادیده گرفته می‌شود.
خط mailfrom (که تنها می‌توان آن را حداقل به ۵ نویسه خلاصه کرد) آدرسی را تعیین می‌کند که باید در فیلد فرستنده "From" برای ایمیل‌های هشدار قرار گیرد. این ویژگی در صورتی مفید است که بخواهید یک دامنه را به صورت صریح تنظیم کنید، زیرا آدرس فرستنده پیش‌فرض "root" بدون دامنه است. تمام کلمات در این خط با فاصله به هم متصل می‌شوند تا آدرس را تشکیل دهند.

توجه داشته باشید که این مقدار را نمی‌توان از طریق خط فرمان mdadm تنظیم کرد و فقط از طریق فایل پیکربندی قابل تنظیم است. تنها باید یک خط MAILADDR وجود داشته باشد و تنها باید یک آدرس داشته باشد. هر آدرس بعدی بدون پیام نادیده گرفته می‌شود.

خط program نام برنامه‌ای را مشخص می‌کند که باید در هنگام شناسایی رویدادهای جالب احتمالی روی هر یک از آرایه‌های تحت نظارت توسط mdadm --monitor اجرا شود. این برنامه با دو یا سه آرگومان اجرا می‌شود که عبارتند از رویداد (Event)، دستگاه md و احتمالاً دستگاه مؤلفه مربوطه.

تنها باید یک خط program وجود داشته باشد و باید تنها به یک برنامه اختصاص یابد. هر برنامه بعدی بدون پیام نادیده گرفته می‌شود.

خط create مقادیر پیش‌فرضی را تعیین می‌کند که باید هنگام ساخت آرایه‌ها، اعضای جدید آرایه‌ها و مدخل‌های دستگاه برای آرایه‌ها استفاده شوند.

تنها باید یک خط create وجود داشته باشد. هر خط بعدی تنظیمات قبلی را بازنویسی خواهد کرد.

کلیدواژه‌های استفاده‌شده در خط CREATE و مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از:

این مقادیر می‌توانند شناسه‌ها یا نام‌های کاربری/گروهی را تعیین کنند تا به جای پیش‌فرض‌های سیستم (root/wheel یا root/disk) استفاده شوند.
یک حالت هشت‌هشتی فایل مانند 0660 را می‌توان برای بازنویسی پیش‌فرض 0600 تعیین کرد.
نام قالب متادیتا برای استفاده در زمانی که هیچ قالبی به طور صریح تعیین نشده است. این ویژگی می‌تواند برای اعمال پیش‌فرض سراسری سوپربلاک‌های نسخه ۱ در سراسر سیستم مفید باشد.
امکان ساخت دستگاه‌های md با نام‌هایی مانند md_home به جای صرفاً یک عدد، مانند md3، وجود دارد. ابزار mdadm به طور پیش‌فرض از گزینه عددی استفاده خواهد کرد، زیرا سایر ابزارهایی که با آرایه‌های md تعامل دارند ممکن است فقط انتظار اعداد را داشته باشند. اگر names=yes در mdadm.conf داده شود، آن‌گاه mdadm در صورت مناسب بودن از یک نام استفاده خواهد کرد. اگر names=no داده شود، نام‌های غیرعددی دستگاه‌های md استفاده نخواهند شد، حتی اگر مقدار پیش‌فرض در نسخه‌های آینده mdadm تغییر کند.
به طور پیش‌فرض، mdadm فضایی را برای فهرست بلوک‌های خراب (bbl) در تمام دستگاه‌های موجود در یا اضافه‌شده به هر آرایه‌ای که از آن‌ها پشتیبانی می‌کند، رزرو خواهد کرد. تنظیم bbl=no از این کار جلوگیری می‌کند، بنابراین دستگاه‌های تازه اضافه‌شده گزارش بلوک‌های خراب نخواهند داشت.
خط homehost یک مقدار پیش‌فرض برای گزینه --homehost= در mdadm تعیین می‌کند. به طور معمول تنها باید یک کلمه دیگر در این خط وجود داشته باشد. این کلمه باید یک نام میزبان (hostname) باشد یا یکی از کلمات ویژه <system>، <none> و <ignore>. اگر <system> داده شود، از فراخوانی سیستمی gethostname(2) برای دریافت نام میزبان استفاده می‌شود. این گزینه پیش‌فرض است.

اگر <ignore> داده شود، پرچمی تنظیم می‌شود تا هنگام سرهم‌بندی خودکار آرایه‌ها، بررسی homehost ثبت‌شده غیرفعال شود. اگر <ignore> داده شود، امکان تعیین یک نام صریح که هنگام ساخت آرایه‌ها استفاده خواهد شد نیز وجود دارد. این تنها حالتی است که می‌تواند بیش از یک کلمه دیگر در خط HOMEHOST وجود داشته باشد. اگر کلمات دیگر یا خطوط HOMEHOST دیگری وجود داشته باشند، بدون پیام نادیده گرفته می‌شوند.

اگر <none> داده شود، رفتار پیش‌فرضِ استفاده از gethostname(2) بازنویسی شده و هیچ نام میزبان خانگی (homehost) فرض نمی‌شود.

هنگام ساخت آرایه‌ها، این نام میزبان در متادیتا ذخیره خواهد شد. هنگامی که آرایه‌ها با استفاده از سرهم‌بندی خودکار سرهم می‌شوند، آرایه‌هایی که نام میزبان خانگی درستی در متادیتای خود ثبت نکرده‌اند، با یک نام "خارجی" (foreign) سرهم خواهند شد. یک نام "خارجی" همیشه با یک رشته رقمی به همراه یک زیرخط در ابتدا خاتمه می‌یابد تا از هر نام محلی ممکنی متمایز شود؛ مانند /dev/md/1_1 یا /dev/md/home_0.

خط homecluster مقدار پیش‌فرضی را برای گزینه --homecluster= در mdadm مشخص می‌کند. این گزینه نام کلاستر را برای دستگاه md تعیین می‌کند. دستگاه md تنها روی کلاستری قابل سرهم‌بندی است که با نام مشخص‌شده مطابقت داشته باشد. اگر homecluster ارائه نشود، mdadm تلاش می‌کند نام کلاستر را به صورت خودکار شناسایی کند.

تنها باید یک خط homecluster وجود داشته باشد. هر خط بعدی بدون پیام نادیده گرفته می‌شود.

می‌توان فهرستی از نام‌های قالب متادیتا را مشخص کرد که هر کدام با علامت مثبت یا منفی شروع می‌شوند. همچنین واژه homehost و نیز all همراه با علامت مثبت یا منفی مجاز است. واژه all معمولاً در انتها قرار می‌گیرد.

هنگامی که mdadm در حال سرهم‌بندی خودکار یک آرایه است، چه از طریق --assemble یا --incremental، و متادیتایی از نوع مشخصی را پیدا می‌کند، آن نوع متادیتا را با موارد فهرست‌شده در این خط بررسی می‌کند. اولین تطابق برنده است، که در آن all با هر چیزی مطابقت دارد. اگر تطابقی یافت شود که با علامت مثبت همراه بوده، سرهم‌بندی خودکار مجاز است. اگر تطابق با علامت منفی همراه بوده، سرهم‌بندی خودکار غیرمجاز است. اگر هیچ تطابقی پیدا نشود، سرهم‌بندی خودکار مجاز خواهد بود.

اگر متادیتا نشان دهد که آرایه برای این میزبان ساخته شده است و واژه homehost پیش از هر تطابق دیگری ظاهر شود، آن‌گاه آرایه به عنوان یک نامزد معتبر برای سرهم‌بندی خودکار در نظر گرفته می‌شود.

از این قابلیت می‌توان برای غیرفعال کردن تمام سرهم‌بندی‌های خودکار استفاده کرد (به طوری که تنها آرایه‌هایی که صریحاً در mdadm.conf یا در خط فرمان فهرست شده‌اند سرهم شوند)، یا برای غیرفعال کردن سرهم‌بندی انواع خاصی از متادیتا که ممکن است توسط نرم‌افزارهای دیگر مدیریت شوند. همچنین می‌توان از آن برای غیرفعال کردن سرهم‌بندی تمام آرایه‌های خارجی استفاده کرد - به طور معمول چنین آرایه‌هایی سرهم می‌شوند اما نام غیرقطعی در /dev/md/ به آن‌ها اختصاص می‌یابد.

انواع متادیتای شناخته‌شده عبارتند از: 0.90، 1.x، ddf، imsm.

کلیدواژه AUTO باید حداکثر یک بار داده شود. خطوط بعدی بدون پیام نادیده گرفته می‌شوند. بنابراین فایل پیکربندی بعدی در یک پوشه پیکربندی، تنظیمات فایل پیکربندی قبلی را بازنویسی نخواهد کرد.

این مورد برای تعیین رفتارهای خودکار مجاز روی دستگاه‌هایی که به تازگی در سیستم ظاهر می‌شوند استفاده می‌شود و روشی برای نشانه‌گذاری دیسک‌های یدکی که می‌توانند به آرایه‌های دیگر منتقل شوند و نیز دامنه‌های مهاجرت فراهم می‌کند. مفهوم دامنه را می‌توان از طریق خط policy با مشخص کردن یک نام دامنه برای تعدادی از مسیرها از /dev/disk/by-path/ تعریف کرد. یک دستگاه می‌تواند متعلق به چندین دامنه باشد. دامنه یک آرایه، اجتماع دامنه‌های تمام دستگاه‌های موجود در آن آرایه است. یک دیسک یدکی می‌تواند به طور خودکار از یک آرایه به آرایه دیگری منتقل شود اگر مجموعه دامنه‌های آرایه مقصد شامل تمام دامنه‌های دیسک جدید باشد، یا اگر هر دو آرایه دارای spare-group یکسان باشند.

برای به‌روزرسانی پیکربندی اتصال گرم (hot plug) ضروری است پس از تغییر فایل پیکربندی، دستور mdadm --udev-rules=<path_to_file> (برای مثال /etc/udev/rules.d/65-md-bare.rules) را اجرا کنید. همچنین دستور udevadm control --reload را اجرا نمایید؛ در غیر این صورت، راه‌اندازی مجدد سیستم لازم است.

کلیدواژه‌های استفاده‌شده در خط POLICY و مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از:

هر رشته دلخواه
0.9 ، 1.x ، ddf یا imsm
الگوی جانشین فایل (glob) برای تطبیق با هر چیزی از /dev/disk/by-path
یکی از مقادیر disk یا part.
یکی از مقادیر include ، re-add ، spare ، spare-same-slot یا force-spare
یکی از مقادیر yes ، no یا homehost.

مؤلفه action رفتار خودکار مجاز را برای دستگاه‌هایی که با path و type در همان خط مطابقت دارند، تعیین می‌کند. اگر دستگاهی با چندین خط با actions متفاوت مطابقت داشته باشد، مجازترین حالت اعمال خواهد شد. ترتیب خطوط سیاست تاثیری در نتیجه نهایی ندارد.

امکان افزودن یک دیسک به یک آرایه را فراهم می‌کند اگر متادیتای روی آن دیسک با آن آرایه مطابقت داشته باشد.
دستگاه را به آرایه اضافه می‌کند اگر به نظر برسد عضوی فعلی یا عضوی است که اخیراً حذف شده و آرایه دارای یک نگاشت بیتی قصد نوشتن (write-intent-bitmap) برای فعال‌سازی قابلیت re-add باشد.
همانند بالا و علاوه بر آن: اگر دستگاه خالی (bare) باشد، می‌تواند به یک دیسک یدکی تبدیل شود اگر بر اساس دامنه‌ها و متادیتا، آرایه‌ای وجود داشته باشد که این دیسک نامزد مناسبی برای آن باشد.
spare-same-slot
همانند بالا و علاوه بر آن: اگر اسلات مشخص‌شده توسط آرایه‌ای استفاده می‌شده که اخیراً تنزل یافته (degraded) و دستگاه متصل‌شده متادیتایی نداشته باشد، آن‌گاه به طور خودکار به آن آرایه (یا ظرف آن) اضافه خواهد شد.
همانند بالا و دیسک در سایر موارد باقی‌مانده نیز به یک دیسک یدکی تبدیل خواهد شد.
این مورد مشابه POLICY است و تخصیص‌های کلیدواژه یکسانی را می‌پذیرد. این خط امکان اعمال مجموعه‌ای یکپارچه از سیاست‌ها را به هر یک از پارتیشن‌های یک دستگاه فراهم می‌کند.

یک خط PART-POLICY باید type=disk را تنظیم کند و مسیر یک یا چند دستگاه دیسک را مشخص سازد. هر پارتیشن روی این دیسک‌ها بر اساس تنظیم action= از این خط مدیریت خواهد شد. اگر یک domain در خط تعیین شده باشد، دامنه مرتبط با هر پارتیشن بر اساس این دامنه خواهد بود، اما "-partN" به آن اضافه می‌شود که در آن N شماره پارتیشن یافت‌شده است.

خط SYSFS مقادیر سفارشی ویژگی‌های sysfs دستگاه MD را فهرست می‌کند که پس از سرهم‌بندی آرایه در sysfs ذخیره خواهند شد. چندین خط مجاز است و هر خط باید حاوی UUID یا نام دستگاهی باشد که به آن مربوط می‌شود. خطوط به ترتیب معکوس اعمال می‌شوند.
شناسه هگزادسیمال دستگاه MD. این مقدار باید با UUID ذخیره‌شده در سوپربلاک همخوانی داشته باشد.
نام دستگاه MD همان‌گونه که هنگام ساخت آرایه به mdadm داده شده است. اگر uuid خالی نباشد، این مورد نادیده گرفته خواهد شد.
خط monitordelay میزان تاخیر بر حسب ثانیه را مشخص می‌کند که mdadm باید قبل از سرکشی (polling) به آرایه‌های md منتظر بماند هنگامی که mdadm در حالت --monitor در حال اجرا است. آرگومان خط فرمان -d/--delay بر فایل پیکربندی تقدم دارد.

اگر چندین خط MONITORDELAY ارائه شود، تنها نخستین مقدار غیرصفر در نظر گرفته می‌شود.

خط ENCRYPTION_NO_VERIFY بررسی اعتبارسنجی رمزنگاری را برای دستگاه‌هایی که پشتیبانی رمزنگاری خاصی در آن‌ها شناسایی شده، غیرفعال می‌کند. در حال حاضر، تنها اعتبارسنجی رمزنگاری SATA OPAL می‌تواند غیرفعال شود. این گزینه اعتبارسنجی رمزنگاری امنیتی ATA را غیرفعال نمی‌کند. در حال حاضر فقط برای متادیتای IMSM موثر است. پارامتر موجود: sata_opal.

محل پیش‌فرض فایل پیکربندی که هنگام اجرای mdadm بدون گزینه --config استفاده می‌شود.

دایرکتوری پیش‌فرض حاوی فایل‌های پیکربندی. هنگام اجرای mdadm بدون گزینه --config، پس از خواندن موفق فایل پیکربندی پیش‌فرض /etc/mdadm.conf استفاده می‌شود. فایل‌های موجود در آن پوشه به ترتیب لغوی خوانده می‌شوند.

فایل پیکربندی جایگزین که در صورت اجرای mdadm بدون گزینه --config و باز نشدن موفقیت‌آمیز فایل پیکربندی پیش‌فرض /etc/mdadm.conf، خوانده می‌شود.

دایرکتوری جایگزین فایل‌های پیکربندی. هنگام اجرای mdadm بدون گزینه --config، پس از خواندن فایل پیکربندی جایگزین /etc/mdadm/mdadm.conf چه موفقیت‌آمیز بوده باشد چه نباشد، استفاده می‌شود. فایل‌های موجود در آن پوشه به ترتیب لغوی خوانده می‌شوند.

DEVICE /dev/sd[bcdjkl]1
DEVICE /dev/hda1 /dev/hdb1

# /dev/md0 با UUID آن شناخته می‌شود.
ARRAY /dev/md0 UUID=3aaa0122:29827cfa:5331ad66:ca767371
# /dev/md1 شامل تمام دستگاه‌هایی با شماره فرعی
# 1 در سوپربلاک است.
ARRAY /dev/md1 superminor=1
# /dev/md2 دقیقاً از این دو دستگاه ساخته شده است
ARRAY /dev/md2 devices=/dev/hda1,/dev/hdb1

# /dev/md4 و /dev/md5 یک spare-group هستند و دیسک‌های یدکی
# می‌توانند میان آن‌ها جابه‌جا شوند
ARRAY /dev/md4 uuid=b23f3c6d:aec43a9f:fd65db85:369432df
spare-group=group1
ARRAY /dev/md5 uuid=19464854:03f71b1b:e0df2edd:246cc977
spare-group=group1
# /dev/md/home در صورت نیاز به یک آرایه md با قابلیت پارتیشن‌بندی ایجاد می‌شود
# و هر شماره دستگاه یدکی تخصیص می‌یابد.
ARRAY /dev/md/home UUID=9187a482:5dde19d9:eea3cc4a:d646ab8b
auto=part
# یک دامنه متشکل از دستگاه‌های متصل به مسیرهای مشخص‌شده تعریف می‌شود.
# دستگاه خالی که با اولین مسیر مطابقت دارد هنگام اتصال گرم به یک دیسک یدکی imsm تبدیل می‌شود.
# اگر بیش از یک آرایه روی دستگاه‌های متعلق به domain1 ساخته شود و
# یکی از آن‌ها تنزل یابد (degraded)، آن‌گاه هر دیسک یدکی imsm که با هر مسیری
# برای نام دامنه داده‌شده مطابقت داشته باشد می‌تواند مهاجرت داده شود.
POLICY domain=domain1 metadata=imsm path=pci-0000:00:1f.2-scsi-*
action=spare
POLICY domain=domain1 metadata=imsm path=pci-0000:04:00.0-scsi-[01]*
action=include
MAILADDR root@mydomain.tld
PROGRAM /usr/sbin/handle-mdadm-events
CREATE group=system mode=0640 auto=part-8
HOMEHOST <system>
AUTO +1.x homehost -all
SYSFS name=/dev/md/raid5 group_thread_cnt=4 sync_speed_max=1000000
SYSFS uuid=bead5eb6:31c17a27:da120ba2:7dfda40d group_thread_cnt=4
sync_speed_max=1000000
MONITORDELAY 60
ENCRYPTION_NO_VERIFY sata_opal

mdadm(8), md(4).