MKUDFFS(8) System Manager's Manual MKUDFFS(8) نام (NAME) mkudffs — ایجاد یک سیستم‌فایل UDF خلاصه دستور (SYNOPSIS) mkudffs [ options ] device [ blocks-count ] توضیحات (DESCRIPTION) دستور mkudffs برای ساخت یک سیستم‌فایل UDF روی یک دستگاه (معمولاً دیسک) به کار می‌رود. device فایل ویژه متناظر با دستگاه (مانند /dev/hdX) یا یک ایمیج پرونده است. blocks-count تعداد بلوک‌های روی دستگاه است. اگر این مقدار حذف شود، mkudffs به صورت خودکار اندازه سیستم‌فایل را محاسبه می‌کند. ترتیب گزینه‌ها دارای اهمیت است. گزینه مربوط به کدگذاری نویسه‌ها باید نخستین گزینه باشد و گزینه‌های بازنویسی تنظیمات پیش‌فرض ناشی از نوع رسانه یا نگارش UDF باید پس از گزینه‌ای که آن را بازنویسی می‌کنند قرار گیرند. گزینه‌ها (OPTIONS) -h,--help نمایش نحوه استفاده و فهرست گزینه‌ها. -l,--label= label تعیین برچسب UDF. برچسب UDF مترادفی برای تعیین همزمان هر دو گزینه --lvid و --vid است. در صورت حذف، برچسب mkudffs برابر با LinuxUDF خواهد بود. (این گزینه از نگارش mkudffs 1.1 در دسترس است) -u,--uuid= uuid تعیین شناسه یکتای UDF (uuid). این مقدار باید دقیقاً ۱۶ رقم هگزادسیمال با حروف کوچک باشد و برای ۱۶ کاراکتر اول گزینه --fullvsid استفاده می‌شود. در صورت حذف، مقدار uuid در mkudffs از زمان محلی و یک عدد تصادفی تولید می‌شود. (این گزینه از نگارش mkudffs 1.1 در دسترس است) -b,--blocksize= block-size تعیین اندازه بلوک‌ها بر حسب بایت. اندازه بلوک معتبر برای یک سیستم‌فایل UDF توانی از دو در بازه 512 تا 32768 است و باید با اندازه منطقی (سکتور) دستگاه مطابقت داشته باشد. در صورت حذف، اندازه بلوک mkudffs برابر با اندازه بلوک منطقی دستگاه تنظیم می‌شود. اگر اندازه بلوک منطقی نامشخص باشد (مثلاً هنگام ساخت ایمیج دیسک)، برای --media-type=hd اندازه بلوک 512 و برای سایر انواع رسانه 2048 در نظر گرفته می‌شود. (پیش از mkudffs 1.1 مقدار پیش‌فرض صرف‌نظر از نوع رسانه همیشه ۲۰۴۸ بود) -m,--media-type= media-type تعیین نوع رسانه. باید پیش از --udfrev مشخص شود. مقدار پیش‌فرض به صورت خودکار تشخیص داده می‌شود. زمانی که تشخیص خودکار کار نکند (مثلاً هنگام ساخت ایمیج دیسک)، مقدار hd فرض می‌شود. انواع رسانه معتبر عبارتند از: hd دیسک سخت (HD - Hard Disk) worm رسانه یک‌بارنوشتنی چندبارخواندنی (WORM) mo دیسک مغناطیسی-نوری (MO) cd سی‌دی رام (CD-ROM) cdr سی‌دی ضبط‌شدنی (CD-R) cdrw سی‌دی با قابلیت بازنویسی (CD-RW) dvd دی‌وی‌دی رام (DVD-ROM) dvdr دی‌وی‌دی ضبط‌شدنی (DVD-R) dvdrw دی‌وی‌دی با قابلیت بازنویسی (DVD-RW) dvdram دی‌وی‌دی رم (DVD-RAM) bdr دیسک بلوری ضبط‌شدنی (BD-R) (شکل کوتاه گزینه -m و مقادیر cd، dvdr و bdr از نگارش mkudffs 2.0 و تشخیص خودکار از نگارش mkudffs 2.2 در دسترس هستند) -r,--udfrev= udf-revision تعیین نگارش UDF مورد استفاده، به صورت هگزادسیمال BCD (مانند 0x0201) یا قالبی اعشاری (مانند 2.01). نگارش‌های معتبر شامل 1.01، 1.02، 1.50، 2.00، 2.01، 2.50 و 2.60 هستند. در صورت حذف، نگارش UDF پیش‌فرض 2.01 خواهد بود، به جز دیسک‌های بلوری که پیش‌فرض آن‌ها 2.50 است. نگارش‌های UDF بالاتر از 2.01 آزمایشی محسوب می‌شوند. این گزینه باید حتماً بعد از --media-type مشخص شود. (مقادیر اعشاری و نگارش‌های بالاتر از 2.01 از mkudffs 2.0 و نگارش 1.01 از mkudffs 2.1 پشتیبانی می‌شوند) -n,--no-write عدم نوشتن بر روی device. تنها شبیه‌سازی انجام شده و تغییراتی که روی device اعمال می‌شد نمایش داده می‌شود. برای یافتن موقعیت محاسباتی بلوک‌های مختلف UDF کاربرد دارد. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --new-file ایجاد یک فایل ایمیج جدید با نام device و تعداد بلوک blocks-count و توقف در صورت وجود فایل از پیش. در صورت حذف، mkudffs فایل ایمیج را فقط در صورتی که از قبل وجود نداشته باشد ایجاد می‌کند. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --lvid= logical-volume-identifier تعیین شناسه حجم منطقی (Logical Volume Identifier). در صورت حذف، مقدار آن LinuxUDF خواهد بود. اغلب پیاده‌سازی‌های UDF از این شناسه به عنوان برچسب دیسک استفاده می‌کنند. --vid= volume-identifier تعیین شناسه حجم دیسک (Volume Identifier). در صورت حذف، مقدار آن LinuxUDF خواهد بود. --vsid= volume-set-identifier تعیین کاراکترهای ۱۷ تا ۱۲۷ شناسه مجموعه حجم (Volume Set Identifier). در صورت حذف، مقدار آن LinuxUDF خواهد بود. --fsid= file-set-identifier تعیین شناسه مجموعه فایل (File Set Identifier). در صورت حذف، مقدار آن LinuxUDF خواهد بود. --fullvsid= full-volume-set-identifier تعیین شناسه کامل مجموعه حجم (Volume Set Identifier). گزینه‌های قبلی --uuid و --vsid را بازنویسی می‌کند. (از نگارش mkudffs 1.1 در دسترس است) --owner= owner-name تعیین نام مالک، یعنی شخصی که رسانه یا سیستم‌فایل را ایجاد می‌کند. این مقدار در UDF Logical Volume Info1 ذخیره می‌شود. (از نگارش mkudffs 2.3 در دسترس است) --organization= organization-name تعیین نام سازمان مسئول ایجاد رسانه یا سیستم‌فایل. این مقدار در UDF Logical Volume Info2 ذخیره می‌شود. (از نگارش mkudffs 2.3 در دسترس است) --contact= contact-information تعیین اطلاعات تماس برای رسانه یا سیستم‌فایل. این مقدار در UDF Logical Volume Info3 ذخیره می‌شود. (از نگارش mkudffs 2.3 در دسترس است) --uid= uid تعیین شناسه کاربری (uid) برای دایرکتوری ریشه (/). در صورت حذف، مقدار 0 در نظر گرفته می‌شود. مقدار خاص -1 به معنای نامعتبر یا نامشخص بودن uid است. (از نگارش mkudffs 1.1 در دسترس است) --gid= gid تعیین شناسه گروهی (gid) برای دایرکتوری ریشه (/). در صورت حذف، مقدار 0 در نظر گرفته می‌شود. مقدار خاص -1 به معنای نامعتبر یا نامشخص بودن gid است. (از نگارش mkudffs 1.1 در دسترس است) --mode= mode تعیین سطح دسترسی هشت‌هشتی (octal) دایرکتوری ریشه (/). در صورت حذف، مقدار 0755 در نظر گرفته می‌شود. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --read-only این گزینه تعیین می‌کند که کل دیسک UDF به عنوان فقط‌خواندنی در نظر گرفته شود. فلگ دامنه SoftWriteProtect را در Logical Volume Descriptor و در File Set Descriptor تنظیم می‌کند. همچنین برای رسانه‌های با قابلیت بازنویسی (hd، dvdram، dvdrw) نوع دسترسی UDF را به حالت فقط‌خواندنی قرار می‌دهد. (از نگارش mkudffs 2.2 در دسترس است) --bootarea= fill تعیین نحوه پر کردن ناحیه بوت UDF، که ۳۲ کیلوبایت ابتدایی دیسک را تشکیل می‌دهد و مستقیماً توسط خود UDF استفاده نمی‌شود. گزینه mbr فقط زمانی معنا دارد که mkudffs روی کل دیسک اجرا شود، نه فقط روی یک پارتیشن. گزینه‌های معتبر عبارتند از: preserve حفظ ناحیه بوت موجود UDF و دست نزدن به آن (پیش‌فرض برای انواع رسانه‌ای غیر از hd) erase پاکسازی ناحیه بوت موجود UDF و پر کردن آن با صفر (پیش‌فرض برای نوع رسانه hd روی پارتیشن‌ها و دیسک‌های جداشدنی) mbr قرار دادن جدول MBR با یک پارتیشن که از سکتور ۰ آغاز می‌شود (شامل خود MBR) و کل فضای دستگاه دیسک را در بر می‌گیرد، که تنها برای دیسک‌های سخت غیرقابل‌حمل مورد استفاده در سیستم‌های ویندوز مایکروسافت لازم است (پیش‌فرض برای رسانه نوع hd روی دیسک‌های سخت غیرقابل‌حمل بدون پارتیشن)، بخش دیسک کامل در برابر پارتیشن را ببینید mbr:sec-size مشابه با mbr اما اندازه سکتور MBR را صراحتاً به مقدار sec-size تنظیم می‌کند، مقدار پیش‌فرض sec-size همان اندازه بلوک منطقی (سکتور) دستگاه است با بازگشت به مقدار 512 بایت (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --strategy= strategy تعیین راهبرد تخصیص فضا. راهبردهای معتبر شامل 4 و 4096 هستند. در صورت حذف، راهبرد mkudffs بر مبنای نوع رسانه --media-type تنظیم می‌شود. --spartable, --spartable= spartable-number فعال‌سازی استفاده از جدول جایگزینی قطاع‌های معیوب (Sparing Table). همچنین می‌توان تعداد جداول را تعیین کرد. مقادیر معتبر بین 1–4 است. در صورت حذف عدد، دو جدول بر روی دیسک نوشته می‌شود. در صورت حذف کل گزینه، استفاده از آن به نوع رسانه بستگی خواهد داشت. (پیش از mkudffs 2.0 فقط برای رسانه cdrw موجود بود) --sparspace= num-of-entires تعیین تعداد ورودی‌ها در جدول جایگزینی. در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض 1024 خواهد بود، اما به نوع رسانه نیز بستگی دارد. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --packetlen= length طول بسته بر حسب تعداد بلوک مورد استفاده جهت ترازسازی. تمامی ساختارهای پیوسته UDF با این بسته‌ها تراز می‌شوند. این گزینه همچنین اندازه فضای جایگزینی و طول بسته در جدول جایگزینی را تعیین می‌کند و باید با اندازه بسته دستگاه ECC مطابقت داشته باشد. در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض برای دیسک‌های DVD برابر 16 بلوک، برای CD/BD برابر 32 بلوک و در غیر این صورت 1 بلوک است. (پیش از mkudffs 2.1 فقط برای رسانه‌های cdrw و dvdrw موجود بود) --vat فعال‌سازی استفاده از جدول تخصیص مجازی (VAT). در صورت حذف، استفاده از آن به نوع رسانه بستگی دارد. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --startblock= start-block تعیین موقعیت بلوک شروع سیستم‌فایل UDF. معمولاً بلوک شروع 0 است، اما هنگام ساخت نشست دوم یا بالاتر برای دیسک‌های نوری UDF چندنشستی (Multisession)، موقعیت بلوکی است که نشست جدید از آنجا شروع می‌شود. هنگام به‌روزرسانی فایل ایمیج موجود UDF چندنشستی، mkudffs تنها بلوک‌های داده را برای نشست جدید در موقعیت بلوک شروع در فایل ایمیج بازنویسی می‌کند. هنگام ساخت فایل ایمیج جدید UDF، mkudffs تنها بلوک‌های داده نشست جدید را در ابتدای فایل ذخیره می‌کند. بنابراین داده‌های بلوک شروع به جای بلوک شروع، در بلوک صفر نوشته می‌شوند. چنین ایمیجی بدون بلوک‌های پیشین برای رایت نشست جدید روی دیسک نوری مناسب است، اما تا زمانی که بلوک‌های صفر پیشین به فایل ایمیج متصل نشوند، توسط ابزارهای UDF قابل خواندن یا شناسایی نیست. برای محاسبه موقعیتی که نشست جدید یک دیسک نوری باید شروع شود، استفاده از نرم‌افزاری که برای رایت ایمیج به کار می‌رود لازم است. برای مثال اگر برای رایت از wodim(1) استفاده می‌شود، مقدار دوم در خروجی فراخوانی wodim -msinfo بلوک شروع است. مشابهاً برای cdrecord(1) فراخوانی cdrecord -msinfo یا برای cdrdao(1) فراخوانی cdrdao msinfo یا برای xorriso(1) فراخوانی xorriso -as cdrecord dev=/dev/cdrw -msinfo مورد استفاده قرار می‌گیرد. (از نگارش mkudffs 2.3 در دسترس است) --minblocks= min-num-of-blocks تعیین حداقل تعداد بلوک‌ها برای نوشتن روی دیسک دارای جدول تخصیص مجازی (VAT). این گزینه بر موقعیت بلوکی که جدول تخصیص مجازی در آن نوشته می‌شود تأثیر می‌گذارد. همچنین در صورتی که گزینه --closed استفاده شود، بر موقعیت بلوک دوم نشانگر توصیف‌کننده حجم لنگرگاه (AVDP) تأثیرگذار است. مقدار پیش‌فرض برای رسانه نوع cdr برابر با ۳۰۰ است. این یک پیش‌فرض ایمن برای امکان رایت ایمیج CD-R در حالت Track-at-Once است. این حالت مستلزم حداقل اندازه ۳۰۰ سکتور برای ایمیج است. رایت CD-R در حالت‌های دیگر ممکن است اجازه استفاده از ایمیج‌های کوچکتری را نیز بدهد. برای تمام انواع رسانه‌های دیگر هیچ محدودیت حداقلی به عنوان پیش‌فرض وجود ندارد. (از نگارش mkudffs 2.3 در دسترس است) --closed بستن دیسک با جدول تخصیص مجازی (VAT). در این حالت AVDP در انتهای دیسک نیز نوشته می‌شود. به طور پیش‌فرض دیسک دارای VAT بسته نمی‌شود. --space= space تعیین مجموعه فضا (Space Set). مجموعه فضای تخصیص‌نیافته (Unallocated) برای رسانه‌هایی استفاده می‌شود که بلوک‌های آن‌ها می‌توانند بلافاصله تخصیص یابند. مجموعه فضای آزادشده (Freed) برای رسانه‌هایی به کار می‌رود که بلوک‌های آن‌ها قبل از تخصیص نیاز به آماده‌سازی یا پاکسازی دارند. در جدول فضا (Table) فهرست قطعات تخصیص‌نیافته ذخیره می‌شود. در نقشه بیتی فضا (Bitmap) بیت‌مپ بلوک‌های تخصیص‌نیافته نگهداری می‌شود. برای VAT استفاده نمی‌شود. freedbitmap نقشه بیتی آزادشده (Freed Bitmap) freedtable جدول آزادشده (Freed Table) unallocbitmap نقشه بیتی تخصیص‌نیافته (Unallocated Bitmap - پیش‌فرض) unalloctable جدول تخصیص‌نیافته (Unallocated Table) --ad= ad تعیین توصیف‌کننده‌های تخصیص (Allocation Descriptors) برای دایرکتوری ریشه (/). inicb توصیف‌کننده‌های تخصیص در ICB (پیش‌فرض) short توصیف‌کننده‌های تخصیص کوتاه long توصیف‌کننده‌های تخصیص بلند --noefe عدم استفاده از ورودی‌های گسترش‌یافته فایل (EFE) برای دایرکتوری ریشه (/). فقط روی UDF 2.00 یا بالاتر اثر دارد. باید بعد از --udfrev مشخص شود. --locale در نظر گرفتن رشته‌های شناسه به صورت کدگذاری‌شده مطابق با تنظیمات محلی جاری (پیش‌فرض). باید به عنوان نخستین آرگومان مشخص شود. (از نگارش mkudffs 2.0 در دسترس است) --u8 در نظر گرفتن گزینه‌های رشته شناسه به صورت کدگذاری‌شده در قالب OSTA Compressed Unicode هشت بیتی بدون بایت ابتدایی شناسه فشرده‌سازی، که معادل Latin1 (ISO-8859-1) است. باید به عنوان نخستین آرگومان مشخص شود. --u16 در نظر گرفتن گزینه‌های رشته شناسه به صورت کدگذاری‌شده در قالب OSTA Compressed Unicode شانزده بیتی بدون بایت شناسه فشرده‌سازی، که معادل UTF-16BE است. توجه داشته باشید که امکان قرار دادن بایت صفر در خط فرمان وجود ندارد، بنابراین کاراکترهایی که حداقل یک بایت صفر دارند قابل استفاده نیستند. باید به عنوان نخستین آرگومان مشخص شود. --utf8 در نظر گرفتن گزینه‌های رشته شناسه به عنوان رشته‌های کدگذاری‌شده با UTF-8. باید به عنوان نخستین آرگومان مشخص شود. (پیش از mkudffs 2.0 این گزینه پیش‌فرض بود) سازگاری (COMPATIBILITY) پشتیبانی در سیستم‌های عامل (OPERATING SYSTEMS SUPPORT) سیستم‌فایل UDF به طور پیش‌فرض توسط سیستم‌عامل‌های متعددی پشتیبانی می‌شود. جدول سازگاری زیر را ببینید: ┌────────────────────────────┬──────────────────────────┐ │ Operating system │ Maximum UDF revision for │ ├─────────┬──────────────────┼─────────────┬────────────┤ │ Name │ Version │ read │ write │ ┝━━━━━━━━━┿━━━━━━━━━━━━━━━━━━┿━━━━━━━━━━━━━┿━━━━━━━━━━━━┥ │Linux │ 2.3.17 – 2.4.5 │ 2.00 │ 2.00 │ │ │ 2.4.6 – 2.6.25 │ 2.01 │ 2.01 │ │ │ 2.6.26 (and new) │ 2.50 │ 2.01 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │Windows │ 98/Me │ 1.02 │ none │ │ │ 2000 │ 1.50 │ none │ │ │ XP │ 2.01 │ none │ │ │ Vista (and new) │ 2.60 │ 2.50 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │Mac OS │ 8.1 – 8.5 │ 1.02 │ none │ │ │ 8.6 – 9.2 │ 1.50 │ 1.50 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │Mac OS X │ 10.0 – 10.3 │ 1.50 │ 1.50 │ │ │ 10.4 │ 2.01 │ 2.01 │ │ │ 10.5 (and new) │ 2.60 │ 2.50 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │FreeBSD │ 5 (and new) │ 1.50 │ none │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │NetBSD │ 4.0 │ 2.60 │ none │ │ │ 5.0 (and new) │ 2.60 │ 2.60 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │OpenBSD │ 3.8 – 3.9 │ 1.02 │ none │ │ │ 4.0 – 4.6 │ 1.50 │ │ │ │ 4.7 (and new) │ 2.60 │ │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │Solaris │ 7 (and new) │ 1.50 │ 1.50 │ ├─────────┼──────────────────┼─────────────┼────────────┤ │AIX │ 5.2 (and new) │ 2.01 │ 2.01 │ └─────────┴──────────────────┴─────────────┴────────────┘ توجه داشته باشید که ویندوز 98 و ویندوز Me سیستم‌فایل UDF را تنها از دیسک‌های نوری CD و DVD می‌خوانند، نه از دیسک‌های سخت. اندازه بلوک (BLOCK SIZE) در بیشتر موارد، اگر اندازه بلوک UDF با اندازه سکتور منطقی دستگاه متفاوت باشد، سیستم‌های عامل قادر به مانت کردن سیستم‌فایل UDF نخواهند بود. دیسک‌های سخت معمولاً اندازه سکتور ۵۱۲ بایتی و رسانه‌های نوری ۲۰۴۸ بایتی دارند. بنابراین اندازه بلوک UDF باید با اندازه سکتور منطقی دستگاه همخوانی داشته باشد. کرنل لینوکس قبل از نگارش 2.6.30 از اندازه بلوک ثابت ۲۰۴۸ بایت بدون توجه به سکتور منطقی استفاده می‌کرد، بنابراین نمی‌توانست دیسک‌هایی با اندازه بلوک دیگر را به طور خودکار مانت کند. از نگارش 2.6.30 تا پیش از 4.11 از اندازه سکتور منطقی استفاده می‌کرد و در صورت ناموفق بودن به ۲۰۴۸ بازمی‌گشت. از نسخه 4.11 از اندازه سکتور منطقی استفاده می‌کند و به هر اندازه بلوک معتبری بین سکتور منطقی تا ۴۰۹۶ بازمی‌گردد. بنابراین از نگارش 2.6.30 به بعد لینوکس می‌تواند سیستم‌فایل‌های UDF را به درستی و خودکار مانت کند. در هر صورت برای نگارش‌های قبلی، اندازه بلوک UDF متفاوت را می‌توان به صورت دستی از طریق پارامتر مانت bs=blocksize مشخص نمود. دیسک کامل در برابر پارتیشن (WHOLE DISK VS PARTITION) انتظار می‌رود سیستم‌فایل UDF روی کل رسانه قالب‌بندی شود و نه روی یک دیسک سخت پارتیشن‌بندی‌شده. سیستم‌های Mac OS X این قانون را اعمال کرده و از مانت خودکار UDF مگر در حالتی که روی کل دیسک بدون پارتیشن قالب‌بندی شده باشد خودداری می‌کنند. جدول پارتیشن احتمالی (مانند MBR یا GPT) نادیده گرفته می‌شود. از طرف دیگر، سیستم‌های ویندوز مایکروسافت دیسک‌های سخت غیرقابل‌حمل بدون جدول MBR یا GPT را شناسایی نمی‌کنند. دیسک‌های جداشدنی این محدودیت را ندارند. پیامد این موضوع این است که دیسک‌های سخت غیرقابل‌حمل فرمت‌شده به UDF در ویندوز ویستا و جدیدتر، در سیستم‌های Mac OS X شناسایی نمی‌شوند و برعکس. مانت دستی پارتیشن UDF در Mac OS X ممکن و قابل انجام است (مانند اجرای دستورات: mkdir /Volumes/DriveName && mount_udf /dev/disk1s1 /Volumes/DriveName). اما هیچ روش شناخته‌شده‌ای برای مانت کردن یک دیسک غیرقابل‌حمل بدون پارتیشن در ویندوز وجود ندارد. به لطف ناحیه بوت رزروشده و بدون استفاده UDF (۳۲ کیلوبایت ابتدایی)، می‌توان با قرار دادن یک جدول MBR روی چنین دیسک‌های سختی فقط جهت سازگاری با ویندوز، این مشکل را حل کرد. چنین جدول MBRای شامل یک پارتیشن خواهد بود که از سکتور ۰ شروع شده (شامل خود MBR) و کل دستگاه دیسک را در بر می‌گیرد. بنابراین کل دیسک و پارتیشن اول به سکتورهای یکسانی اشاره دارند. از این رو سیستم‌فایل UDF هم از طریق کل دیسک (مورد نیاز Mac OS X) و هم از پارتیشن اول (مورد نیاز ویندوز) قابل مانت خواهد بود. کرنل لینوکس جدول MBR حاوی پارتیشنی که از سکتور ۰ آغاز می‌شود را نادیده می‌گیرد و معمولاً می‌تواند UDF را روی پارتیشن یا کل دیسک بدون هیچ محدودیتی شناسایی و مانت کند. گزینه --bootarea=mbr در mkudffs چنین جدول MBRای را به منظور سازگاری با ویندوز در هنگام فرمت‌بندی روی دیسک قرار می‌دهد. باگ‌های برچسب در لینوکس (LINUX LABEL BUGS) در اکثر موارد از Logical Volume Identifier به عنوان برچسب UDF استفاده می‌شود. اما libblkid لینوکس قبل از نگارش 2.26 از Volume Identifier استفاده می‌کرد. به همین جهت mkudffs با گزینه --label به دلایل سازگاری هر دو شناسه را تنظیم می‌کند. همچنین libblkid قبل از نگارش 2.30 رشته‌های شناسه‌ای غیر اسکی در فرمت 8 بیتی را نادرست پردازش می‌کرد. بنابراین mkudffs از نگارش 2.0 ابتدا سعی در کدگذاری ۱۶ بیتی و سپس بازگشت به فرمت ۸ بیتی دارد. برای اطلاعات بیشتر درباره برچسب UDF و UUID به بخش UDF LABEL AND UUID در راهنمای udflabel(8) مراجعه کنید. کد خروجی (EXIT STATUS) دستور mkudffs در صورت موفقیت مقدار ۰ و در صورت بروز اشکال مقدار غیرصفر برمی‌گرداند. محدودیت‌ها (LIMITATIONS) دستور mkudffs نمی‌تواند پارتیشن متادیتا UDF 2.50 ایجاد کند، بنابراین هنوز از نگارش‌های UDF بالاتر از 2.01 برای رسانه‌های بازنویسی‌شدنی پشتیبانی نمی‌کند. از این رو پشتیبانی از دیسک‌های بلوری که به UDF 2.50 نیاز دارند (به جز BD-R) فراهم نیست. دستور mkudffs پیش از نسخه 2.2 قادر به پردازش رشته‌های یونیکد بالاتر از U+FFFF نبود. باگ‌ها (BUGS) دستور mkudffs قبل از نگارش 1.1 قادر به پردازش کاراکترهای غیراسکی در حالت --utf8 نبود، گزینه --vsid کاملاً معیوب بود و --blocksize باید برای دیسک‌های سخت دستی تنظیم می‌شد. همچنین قبل از نگارش 2.0 ایمیج‌های معیوب cdr تولید می‌کرد. نویسنده (AUTHOR) Ben Fennema Pali Rohár دسترسی (AVAILABILITY) ابزار mkudffs بخشی از بسته udftools است و از نشانی https://github.com/pali/udftools/ در دسترس می‌باشد. همچنین ببینید (SEE ALSO) pktsetup(8), udflabel(8), cdrwtool(1), udfinfo(1), wrudf(1) System Management Commands udftools MKUDFFS(8)