نام (NAME)

mkntfs - ایجاد سیستم‌فایل NTFS

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

mkntfs [options] device [number-of-sectors]

mkntfs [ -C ] [ -c cluster-size ] [ -F ] [ -f ] [ -H heads ] [ -h ] [ -I ] [ -L volume-label ] [ -l ] [ -n ] [ -p part-start-sect ] [ -Q ] [ -q ] [ -S sectors-per-track ] [ -s sector-size ] [ -T ] [ -U ] [ -V ] [ -v ] [ -z mft-zone-multiplier ] [ --debug ] device [ number-of-sectors ]

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور mkntfs برای ایجاد یک سیستم‌فایل NTFS بر روی یک دستگاه (معمولاً یک پارتیشن دیسک) یا فایل به کار می‌رود. device فایل ویژه‌ای است که متناظر با دستگاه است (مانند /dev/hdXX). number-of-sectors تعداد سکتورهای روی دستگاه است. اگر مشخص نشود، mkntfs اندازه سیستم‌فایل را به صورت خودکار محاسبه می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

در زیر خلاصه‌ای از تمام گزینه‌هایی که mkntfs می‌پذیرد آمده است. تقریباً تمام گزینه‌ها دارای دو نام معادل هستند. نام کوتاه با - و نام بلند با --. مشخص می‌شود. هر گزینه تک‌حرفی که آرگومان دریافت نمی‌کند، می‌تواند در یک دستور واحد ترکیب شود؛ برای مثال -fv معادل -f -v. است. گزینه‌های نام‌گذاری‌شده بلند را می‌توان به هر پیشوند یکتا از نامشان خلاصه کرد.

Basic options

-f, --fast, -Q, --quick: قالب‌بندی سریع (fast format) را انجام می‌دهد. این گزینه هم صفر کردن حجم و هم بررسی سکتورهای خراب را نادیده می‌گیرد.
-L, --label STRING: برچسب حجم (volume label) را برای سیستم‌فایل تنظیم می‌کند.
-C, --enable-compression: فشرده‌سازی را روی حجم فعال می‌کند.
-n, --no-action: باعث می‌شود که mkntfs در عمل سیستم‌فایلی ایجاد نکند، بلکه مراحلی را که در صورت اقدام انجام می‌داد نمایش دهد. تمام مراحل قالب‌بندی انجام می‌شوند به جز نوشتن واقعی روی دستگاه.

Advanced options

-c, --cluster-size BYTES

اندازه کلاسترها را بر حسب بایت مشخص می‌کند. مقادیر معتبر برای اندازه کلاستر توان‌هایی از دو هستند، با حداقل ۲۵۶ بایت و حداکثر ۲۰۹۷۱۵۲ بایت (۲ مگابایت) به ازای هر کلاستر. اگر مشخص نشود، mkntfs از ۴۰۹۶ بایت به عنوان اندازه کلاستر پیش‌فرض استفاده می‌کند.

توجه داشته باشید که اندازه کلاستر پیش‌فرض طوری تنظیم شده که حداقل برابر با اندازه سکتور باشد، زیرا اندازه یک کلاستر نمی‌تواند از اندازه یک سکتور کوچک‌تر باشد. همچنین توجه داشته باشید که مقادیر بزرگ‌تر از ۴۰۹۶ باعث غیرفعال شدن فشرده‌سازی روی حجم می‌شوند (به دلیل محدودیت‌های الگوریتم فشرده‌سازی NTFS که در حال حاضر توسط ویندوز استفاده می‌شود).

-s, --sector-size BYTES

اندازه سکتورها را بر حسب بایت مشخص می‌کند. مقادیر معتبر اندازه سکتور ۲۵۶، ۵۱۲، ۱۰۲۴، ۲۰۴۸ و ۴۰۹۶ بایت به ازای هر سکتور هستند. اگر مشخص نشود، mkntfs تلاش می‌کند مقدار sector-size را به صورت خودکار تشخیص دهد و اگر موفق نشود، مقدار پیش‌فرض ۵۱۲ بایت به ازای هر سکتور استفاده می‌شود.

-p, --partition-start SECTOR

سکتور شروع پارتیشن را مشخص می‌کند. بیشینه مقدار ۴۲۹۴۹۶۷۲۹۵ (2^32-1) است. اگر مشخص نشود، mkntfs تلاش می‌کند مقدار part-start-sect را به صورت خودکار تشخیص دهد و در صورت عدم موفقیت یا بزرگتر بودن مقدار از حد مجاز، مقدار پیش‌فرض 0 استفاده می‌شود. پارتیشن علی‌رغم نادرست بودن این مقدار قابل استفاده است، با این حال توجه داشته باشید که مقدار صحیح part-start-sect برای این که ویندوز بتواند از حجم ایجادشده بوت شود، الزامی است.

-H, --heads NUM

تعداد هدها را مشخص می‌کند. بیشینه مقدار ۶۵۵۳۵ (0xffff) است. اگر مشخص نشود، mkntfs تلاش می‌کند تعداد heads را به صورت خودکار تشخیص دهد و اگر موفق نشود مقدار پیش‌فرض 0 استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که heads برای این که ویندوز بتواند از حجم ایجادشده بوت شود، الزامی است.

-S, --sectors-per-track NUM

تعداد سکتورها در هر شیار (sectors per track) را مشخص می‌کند. بیشینه مقدار ۶۵۵۳۵ (0xffff) است. اگر مشخص نشود، mkntfs تلاش می‌کند تعداد sectors-per-track را به صورت خودکار تشخیص دهد و اگر موفق نشود مقدار پیش‌فرض 0 استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که sectors-per-track برای این که ویندوز بتواند از حجم ایجادشده بوت شود، الزامی است.

-z, --mft-zone-multiplier NUM

ضریب ناحیه MFT را تنظیم می‌کند، که اندازه ناحیه MFT مورد استفاده روی حجم را تعیین می‌کند. ناحیه MFT فضایی در ابتدای حجم است که برای جدول اصلی فایل‌ها (MFT) رزرو شده است؛ جدولی که اینودهای روی دیسک (رکوردهای MFT) را ذخیره می‌کند. شایان ذکر است که فایل‌های کوچک به‌طور کامل درون اینود ذخیره می‌شوند؛ بنابراین، اگر قصد دارید از حجم برای ذخیره‌سازی تعداد زیادی فایل بسیار کوچک استفاده کنید، افزایش مقدار ضریب ناحیه مفید خواهد بود. توجه داشته باشید که ناحیه MFT در حین کار درایور NTFS در صورت نیاز به طور پویا تغییر اندازه می‌دهد، اما انتخاب یک مقدار مناسب از تکه‌تکه‌شدن (fragmentation) می‌کاهد. مقادیر معتبر ۱، ۲، ۳ و ۴ هستند. این مقادیر مفهوم زیر را دارند:

MFT zone	MFT zone size
multiplier	(% of volume size)
1	12.5% (default)
2	25.0%
3	37.5%
4	50.0%

-T, --zero-time

زمان را به جای زمان فعلی سیستم، به صورت جعلی برابر با 00:00:00 UTC در ۱ ژانویه ۱۹۷۰ قرار می‌دهد. این گزینه تنها برای اهداف اشکال‌زدایی مفید است.

-U, --with-uuid

یک UUID تصادفی برای حجم تولید می‌کند.

-I, --no-indexing

نمایه‌سازی محتوا (content indexing) را روی حجم غیرفعال می‌کند. (این ویژگی تنها در Windows 2000 و بعد از آن معنادار است. نسخه‌های Windows NT 4.0 و قبل‌تر این گزینه را نادیده می‌گیرند زیرا اصلاً نمایه‌سازی محتوا را پیاده‌سازی نکرده‌اند.)

-F, --force

اجرای mkntfs را اجبار می‌کند، حتی اگر device مشخص‌شده یک دستگاه ویژه بلوکی نباشد، یا به نظر برسد که متصل (mount) شده است.

Output options

-q, --quiet: اجرای بی‌صدا؛ تنها خطاها در stderr نوشته می‌شوند و هیچ خروجی در stdout چاپ نمی‌شود. زمانی که mkntfs در یک اسکریپت اجرا می‌شود مفید است.
-v, --verbose: اجرا با جزئیات کامل.
--debug: اجرا با بیشترین جزئیات ممکن؛ شامل خروجی با جزئیات گزینه -v و همچنین خروجی‌های اضافی مفید برای اشکال‌زدایی mkntfs.

Help options

-V, --version: شماره نسخه mkntfs را چاپ کرده و خارج می‌شود.
-l, --license: اطلاعات مجوز mkntfs را چاپ کرده و خارج می‌شود.
-h, --help: فهرستی از گزینه‌ها را همراه با شرح مختصری از هرکدام نمایش می‌دهد.

مشکلات شناخته‌شده (KNOWN ISSUES)

هنگام اجرای chkdsk بر روی یک سیستم‌فایل، گاهی اوقات این هشدار داده می‌شود: "Correcting errors in the uppercase file." فایل uppercase هنگام قالب‌بندی ایجاد می‌شود و نگاشت نویسه‌های کوچک به بزرگ را جهت مرتب‌سازی نام فایل‌ها در دایرکتوری‌ها تعریف می‌کند. این هشدار به این معنی است که فایل uppercase تعریف‌شده روی سیستم‌فایل با فایل مورد استفاده در سیستم‌عامل ویندوزی که chkdsk روی آن اجرا می‌شود یکسان نیست؛ این موضوع ممکن است به این دلیل رخ دهد که نسخه‌های جدیدتر ویندوز نویسه‌های جدید تعریف‌شده توسط کنسرسیوم یونیکد را در نظر می‌گیرند.

در حال حاضر، mkntfs جدول uppercase را به گونه‌ای ایجاد می‌کند که هیچ هشداری توسط Windows Vista، Windows 7 یا Windows 8 صادر نشود. ممکن است سایر نسخه‌های ویندوز، یا اجرای پیاپی chkdsk روی نسخه‌های مختلف ویندوز، باعث نمایش هشدار شوند.

گزارش باگ‌ها (BUGS)

در صورت مشاهده هرگونه باگ، لطفاً ایمیلی در شرح مشکل به تیم توسعه ارسال فرمایید:
ntfs-3g-devel@lists.sf.net

نویسندگان (AUTHORS)

دستور mkntfs توسط Anton Altaparmakov، Richard Russon، Erik Sornes و Szabolcs Szakacsits نوشته شده است. این ابزار توسط Erik Larsson و Jean-Pierre Andre به ntfs-3g پورت شد.

دسترسی (AVAILABILITY)

دستور mkntfs بخشی از بسته ntfs-3g است و از نشانی زیر در دسترس می‌باشد:
https://github.com/tuxera/ntfs-3g/wiki

همچنین ببینید (SEE ALSO)

badblocks(8), ntfsprogs(8)