.TH mount.davfs 8 "2020\-08\-03" davfs2 1.7.3

.SH "نام (NAME)"
mount.davfs \- سوار کردن سیستم‌فایل WebDAV


.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B mount.davfs [\-h | \-\-help] [\-V | \-\-version]
.br
.BI "mount {" dir " | " webdavserver }


.SH "خلاصه دستور (فقط کاربر ریشه) (SYNOPSIS (root only))"
.BI "mount \-t davfs [\-o " option [,...]] " webdavserver dir"
.br
.BI "mount.davfs [\-o " option [,...]] " webdavserver dir"


.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
دستور
\fBmount.davfs\fR
امکان سوار کردن منبع WebDAV مشخص‌شده توسط
.I webdavserver
را در سیستم‌فایل محلی در مسیر
.I dir
فراهم می‌کند.
WebDAV افزونه‌ای برای HTTP است که امکان ویرایش مشارکتی و از راه دور منابع وب را بر اساس RFC 4918 فراهم می‌سازد.
دستور
\fBmount.davfs\fR
بخشی از
\fBdavfs2\fR
است.

.PP
ابزار
\fBdavfs2\fR
اجازه می‌دهد اسناد روی یک کارساز وب از راه دور با استفاده از برنامه‌های استاندارد ویرایش شوند. برای نمونه، یک وب‌سایت از راه دور را می‌توان درجا با استفاده از همان ابزارهای توسعه که در ابتدا سایت را ایجاد کرده‌اند به‌روزرسانی کرد. یا می‌توانید از یک منبع WebDAV برای اسنادی استفاده کنید که می‌خواهید از مکان‌های مختلف به آن‌ها دسترسی داشته باشید و آن‌ها را ویرایش کنید.

.PP
ابزار
\fBdavfs2\fR
از
\fBTLS/SSL\fR
(در صورتی که کتابخانه neon از آن پشتیبانی کند) و پیشکارها پشتیبانی می‌کند.
\fBmount.davfs\fR
به صورت دیمن در فضای کاربری اجرا می‌شود و از طریق سیستم‌فایل هسته fuse با سیستم‌فایل مجازی یکپارچه می‌گردد. در حال حاضر از FUSE_KERNEL_VERSION 7 پشتیبانی می‌شود.

.PP
دستور
\fBmount.davfs\fR
معمولاً توسط دستور
\fBmount\fR(8)
هنگام استفاده از گزینه
\fI\-t davfs\fP
فراخوانی می‌شود. پس از سوار کردن، به صورت یک دیمن اجرا می‌شود. برای پیاده کردن از دستور
\fBumount\fR(8)
استفاده می‌شود.

.PP
شناسه
\fIwebdavserver\fP
نشانی وب (URL) کارساز است. این نشانی باید دست‌کم شامل نام میزبان باشد. علاوه بر این می‌تواند شامل طرح (scheme)، درگاه (port) و مسیر (path) نیز باشد. مؤلفه‌های مفقود روی مقادیر پیش‌فرض منطقی تنظیم می‌شوند. مؤلفه مسیر نباید
به‌صورت کدگذاری درصدی (%\-encoded)
باشد، اما هنگام وارد کردن نشانی در خط فرمان یا در
/etc/fstab
باید قواعد گریز (escaping) شل یا fstab رعایت شوند.

.PP
شناسه
\fIdir\fP
نقطه اتصالی است که منبع WebDAV روی آن سوار می‌شود. این مسیر می‌تواند مطلق یا نسبی باشد.

.PP
پرونده
\fIfstab\fP
را می‌توان طبق معمول برای تعریف نقاط اتصال و گزینه‌های اتصال به کار برد. به جای دستگاه باید نشانی اینترنتی کارساز WebDAV وارد شود. برای هر نقطه اتصال نباید بیش از یک مدخل در
\fIfstab\fP
وجود داشته باشد.


.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"

.TP
.B \-V \-\-version
نمایش نسخه.

.TP
.B \-h \-\-help
چاپ پیام راهنما.

.TP
.B \-o
یک فهرست جداشده با کاما گزینه‌های سوار کردن را مشخص می‌کند. گزینه‌های موجود عبارتند از:

.RS
.TP
.B [no]auto
امکان (عدم) سوار شدن با
\fBmount \-a\fR.
.br
پیش‌فرض:
\fBauto\fR.

.TP
.B comment=\fIsome comment\fP
این گزینه توسط
\fBmount.davfs\fR
نادیده گرفته می‌شود اما برنامه‌های دیگر ممکن است به وجود آن در fstab نیاز داشته باشند.

.TP
.B conf=\fIabsolute path\fP
فایل پیکربندی جایگزین برای کاربر. این گزینه برای مواردی در نظر گرفته شده که فایل پیکربندی پیش‌فرض کاربر در پوشه خانگی قابل استفاده نباشد.
.br
پیش‌فرض:
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP

.TP
.B [no]dev
(عدم) تفسیر دستگاه‌های ویژه نویسه‌ای یا بلوکی در سیستم‌فایل. این گزینه تنها برای سازگاری با برنامه
\fBmount\fR(8)
گنجانده شده است و همواره روی
\fBnodev\fR
تنظیم خواهد شد.

.TP
.B dir_mode=\fImode\fP
بیت‌های حالت پیش‌فرض برای پوشه‌ها در سیستم‌فایل سوارشده. مقدار به مبنای هشت داده می‌شود. بیت‌های s برای کاربر و گروه همواره نادیده گرفته می‌شوند.
.br
پیش‌فرض: محاسبه‌شده از umask کاربری که اتصال را انجام می‌دهد؛ یک بیت x به ازای هر بیت r در u-g-o اختصاص می‌یابد.

.TP
.B [no]exec
(عدم) اجازه اجرای هرگونه فایل باینری در سیستم‌فایل سوارشده.
.br
پیش‌فرض:
\fBexec\fR.
(هنگام سوار کردن به عنوان کاربر عادی، برنامه
\fBmount\fR(8)
مقدار پیش‌فرض را روی
\fBnoexec\fR
تنظیم می‌کند.)

.TP
.B file_mode=\fImode\fP
بیت‌های حالت پیش‌فرض برای فایل‌ها در سیستم‌فایل سوارشده. مقدار به مبنای هشت داده می‌شود. بیت‌های s برای کاربر و گروه همواره نادیده گرفته می‌شوند.
.br
پیش‌فرض: محاسبه‌شده از umask کاربری که اتصال را انجام می‌دهد؛ هیچ بیت x برای فایل‌ها تنظیم نمی‌شود.

.TP
.B gid=\fIgroup\fP
گروهی که سیستم‌فایل سوارشده به آن تعلق دارد. می‌تواند شناسه عددی یا نام گروه باشد. کاربر سوارکننده، در صورتی که ریشه نباشد، باید عضو این گروه باشد.
.br
پیش‌فرض: گروه اصلی کاربر سوارکننده.

.TP
.B [no]grpid
هنگامی که این گزینه تنظیم شود، فایل تازه ایجاد شده شناسه گروه پوشه محل ایجاد را می‌گیرد. این مورد همچنین برای تمام فایل‌هایی که روی کارساز قرار دارند و در حافظه موقت محلی نیستند اعمال می‌شود (زیرا شناسه گروه روی کارساز ذخیره نمی‌شود).
.br
اگر شناسه گروه پوشه
\fIroot\fP
باشد این گزینه نادیده گرفته می‌شود.
.br
پیش‌فرض:
\fBnogrpid\fR.

.TP
.B [no]_netdev
سیستم‌فایل برای عملکرد خود به اتصال شبکه نیاز دارد (ندارد). این اطلاعات به سیستم‌عامل اجازه می‌دهد هنگام راه‌اندازی سیستم و هنگام خاموش شدن شبکه، با سیستم‌فایل به درستی رفتار کند.
.br
پیش‌فرض:
\fB_netdev\fR

.TP
.B ro
سوار کردن سیستم‌فایل به صورت فقط‌خواندنی.
.br
پیش‌فرض:
\fBrw\fR.

.TP
.B rw
سوار کردن سیستم‌فایل به صورت خواندن\-نوشتن.
.br
پیش‌فرض:
\fBrw\fR.

.TP
.B [no]suid
اجازه ندادن به اعمال بیت‌های set\-user\-identifier یا set\-group\-identifier. این گزینه تنها برای سازگاری با برنامه mount گنجانده شده است و همواره روی
\fBnosuid\fR
تنظیم خواهد شد.

.TP
.B [no]user
(عدم) اجازه به کاربر عادی برای سوار کردن سیستم‌فایل. نام کاربر سوارکننده در
\fImtab\fP
نوشته می‌شود تا بتواند مجدداً سیستم‌فایل را پیاده کند. گزینه
\fBuser\fR
شامل گزینه‌های
\fBnoexec\fR ,
\fBnosuid\fR
و
\fBnodev\fR
می‌شود (مگر اینکه توسط گزینه‌های بعدی بازنویسی شوند). این گزینه تنها زمانی معنا دارد که در
\fIfstab\fP
تنظیم شده باشد.
.br
پیش‌فرض: کاربران عادی اجازه سوار کردن ندارند.

.TP
.B users
مانند
\fBuser\fR ,
اما
\fBهر\fR
کاربری مجاز به پیاده کردن سیستم‌فایل است، نه فقط کاربری که آن را سوار کرده است. این مورد عموماً توصیه نمی‌شود. اگر گزینه
\fBuser\fR
به کاربر غیرممتاز اجازه سوار کردن بدهد اما پیاده‌سازی توسط همان کاربر شکست بخورد، گزینه
\fBusers\fR
می‌تواند یک راهکار موقت باشد.
.br
پیش‌فرض: تنها کاربری که سیستم‌فایل را سوار کرده مجاز به پیاده کردن آن است.

.TP
.B uid=\fIuser\fP
مالک سیستم‌فایل سوارشده. می‌تواند شناسه عددی یا نام کاربری باشد. تنها زمانی که توسط ریشه سوار شود، می‌تواند متفاوت از کاربر سوارکننده باشد.
.br
پیش‌فرض: شناسه کاربر سوارکننده.

.TP
.B username=\fIWebDAV_user\fP
استفاده از این نام برای احراز هویت در کارساز WebDAV. این گزینه تنها برای استفاده با pam_mount در نظر گرفته شده است. وقتی این گزینه تنظیم شود، اطلاعات هویتی در فایل‌های secrets نادیده گرفته خواهند شد. گذرواژه همواره از ورودی استاندارد خوانده می‌شود، حتی اگر گزینه
\fIaskauth\fP
روی 0 تنظیم شده باشد. از آن در
\fIfstab\fP
استفاده نکنید. نام کاربری در خروجی
\fIps\fP
برای همگان قابل مشاهده خواهد بود.
.br
پیش‌فرض: بدون نام کاربری.
.RE


.SH "خط‌مشی امنیتی (SECURITY POLICY)"
دستور
\fBmount.davfs\fR
برای سوار کردن نیاز به دسترسی‌های ریشه دارد. اما اجرای یک دیمن که به اینترنت متصل است با دسترسی ریشه یک خطر امنیتی است. بنابراین
\fBmount.davfs\fR
هنگام ورود به حالت دیمن، uid و gid خود را تغییر می‌دهد.

.RS
.PP
هنگامی که توسط ریشه فراخوانی شود،
\fBmount.davfs\fR
به عنوان کاربر
\fBnobody\fR
و گروه
\fBnetwork\fR
اجرا خواهد شد. این مقدار را می‌توان در
\fI/etc/davfs2/davfs2.conf\fP
تغییر داد.

.PP
هنگامی که توسط کاربر عادی فراخوانی شود، با شناسه این کاربر و با گروه
\fBnetwork\fR
اجرا خواهد شد.
.RE

از آنجا که سیستم‌فایل ممکن است روی یک اتصال اینترنتی ناامن سوار شود، خطر گنجانده شدن محتوای مخرب در سیستم‌فایل افزایش می‌یابد. بنابراین
\fBmount.davfs\fR
کمی سخت‌گیرانه‌تر از
\fBmount\fR(8)
عمل می‌کند.

.RS
.PP
گزینه‌های
\fBnosuid\fR
و
\fBnodev\fR
همواره تنظیم خواهند شد؛ حتی ریشه نیز نمی‌تواند این مورد را تغییر دهد.

.PP
برای اینکه کاربران عادی بتوانند سیستم‌فایل را سوار کنند، باید عضو گروه
\fBnetwork\fR
باشند و مدخلی در
\fIfstab\fP
وجود داشته باشد.

.PP
هنگامی که نقطه اتصال ارائه‌شده در
\fIfstab\fP
نام فایل نسبی باشد و سیستم‌فایل توسط کاربر غیرممتاز سوار شود، نقطه اتصال باید درون دایرکتوری خانگی کاربر سوارکننده قرار داشته باشد.

.PP
اگر در
\fIfstab\fP
گزینه
\fBuid\fR
یا
\fBgid\fR
داده شده باشند، کاربر عادی تنها در صورتی می‌تواند سیستم‌فایل را سوار کند که uid او همان مقدار داده‌شده در گزینه
\fBuid\fR
باشد و متعلق به گروه مشخص‌شده در گزینه
\fBgid\fR
باشد.
.RE

.PP
\fBهشدار:\fR
اگر ریشه به کاربر عادی اجازه سوار کردن سیستم‌فایل را بدهد (با استفاده از
\fIfstab\fP)،
این شامل مجوز خواندن
\fBاطلاعات هویتی\fR
مرتبط از
\fI/etc/davfs2/secrets\fP
و همچنین
\fBکلید خصوصی\fR
مربوط به
\fBگواهی کلاینت\fR
خواهد بود و کاربر سوارکننده ممکن است به این اطلاعات دسترسی پیدا کند. این کار را تنها زمانی باید انجام دهید که حاضر باشید این اطلاعات را مستقیماً نیز در اختیار کاربر بگذارید.


.SH "نشانی‌های وب و نقاط اتصال دارای فاصله (URLS AND MOUNT POINTS WITH SPACES)"
نویسه‌های ویژه مانند فاصله‌ها در نام مسیرها دردسرساز هستند. آن‌ها توسط برنامه‌ها و پروتکل‌های مختلف به گونه‌های متفاوتی تفسیر می‌شوند و قواعد مختلفی برای گریز دادن آن‌ها وجود دارد.

.PP
در
\fIfstab\fP
فاصله‌ها باید با دنباله گریز سه رقمی هشت‌هشتی جایگزین شوند. به جای
\fIhttp://foo.bar/path with spaces\fP
عبارت
\fIhttp://foo.bar/path\(rs040with\(rs040spaces\fP
را بنویسید.

.PP
برای فایل‌های
\fIdavfs2.conf\fP
و
\fIsecrets\fP
لطفاً قواعد گریز و نقل‌قول توصیف‌شده در صفحه راهنمای
\fBdavfs2.conf\fR(5)
را بررسی کنید.

.PP
در
\fIخط فرمان\fP
باید از قواعد گریز شل پیروی کنید.


.SH "حافظه موقت (CACHING)"
دستور
\fBmount.davfs\fR
تلاش می‌کند ترافیک HTTP را با نهان‌سازی و استفاده مجدد از داده‌ها کاهش دهد. اطلاعات مربوط به پوشه‌ها و فایل‌ها در حافظه نگهداری می‌شوند، در حالی که فایل‌های بارگیری‌شده روی دیسک نهان‌سازی می‌شوند.

.PP
دستور
\fBmount.davfs\fR
نیاز دارد نسخه محلی تمام فایل‌های باز را در دایرکتوری حافظه موقت نگه دارد. لطفاً اطمینان حاصل کنید که فضای دیسک محلی کافی در دسترس باشد.

.PP
دستور
\fBmount.davfs\fR
اطلاعات نهان‌سازی‌شده درباره ویژگی‌های فایل‌ها و پوشه‌ها را برای مدت زمان قابل تنظیم معتبر می‌داند و این اطلاعات را روی کارساز تنها پس از منقضی شدن این زمان (یا وجود شواهد دیگر مبنی بر نامعتبر بودن اطلاعات) بررسی می‌کند. بنابراین اگر شخص دیگری روی کارساز فایل‌هایی را ایجاد یا حذف کند، ممکن است مدتی طول بکشد تا سیستم‌فایل محلی این تغییرات را بازتاب دهد.

.PP
این مورد بر محتوای فایل‌ها و فهرست پوشه‌ها تأثیری نخواهد داشت. هر زمان که فایلی باز شود، کارساز برای یافتن نسخه جدیدتر فایل بررسی می‌شود. لطفاً برای مشاهده نحوه پیکربندی این مورد بر اساس نیازهای خود، به راهنمای
\fBdavfs2.conf\fR(5)
مراجعه کنید.


.SH "قفل‌ها، مشکل به‌روزرسانی گم‌شده و فایل‌های پشتیبان (LOCKS, LOST UPDATE PROBLEM AND BACKUP FILES)"
پروتکل WebDAV مفهوم قفل‌ها را معرفی کرده و
\fBmount.davfs\fR
به طور پیش‌فرض از آن‌ها استفاده می‌کند. این کار در بیشتر موارد مانع از تغییر همزمان یک فایل توسط دو نفر می‌شود. اما نه همیشه:

.RS
.PP
ممکن است قفل‌ها را در
\fI/etc/davfs2/davfs2.conf\fP
یا
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP
غیرفعال کرده باشید.

.PP
ممکن است کارساز از قفل‌ها پشتیبانی نکند (قفل‌ها اجباری نیستند).

.PP
اتصال نامناسب ممکن است مانع از نوسازی به موقع قفل توسط
\fBmount.davfs\fR
شود.

.PP
یک کلاینت WebDAV دیگر ممکن است از قفل شما استفاده کند (این کار چندان دشوار نیست و حتی ممکن است تصادفی رخ دهد).
.RE

.PP
بنابراین
\fBmount.davfs\fR
پیش از بارگذاری نسخه جدید بررسی می‌کند که آیا فایل روی کارساز تغییر کرده است یا خیر. اگر بارگذاری فایل تغییریافته محلی ناممکن باشد، آن را در پوشه پشتیبان محلی
\fIlost+found\fP
ذخیره می‌کند. باید گهگاه این پوشه را بررسی کنید و درباره این فایل‌ها تصمیم بگیرید.

.PP
گاهی قفل‌های نگه‌داشته‌شده توسط یک کلاینت روی کارساز آزاد نمی‌شوند؛ شاید کلاینت متوقف شود یا اتصال شبکه قطع گردد. هنگامی که
\fBmount.davfs\fR
فایلی را روی کارساز قفل‌شده بیابد، بررسی می‌کند که آیا قفل توسط
\fBmount.davfs\fR
و کاربر جاری نگه داشته شده است یا خیر، و در این صورت تلاش می‌کند از آن مجدداً استفاده کرده و آن را آزاد کند. اما این کار همیشه موفق نخواهد بود. بنابراین کارسازها باید پس از گذشت مدتی که قفل‌ها توسط کلاینت نوسازی نمی‌شوند، آن‌ها را به طور خودکار آزاد کنند.

.PP
پروتکل WebDAV اجازه می‌دهد فایل‌های ناموجود را قفل کنید (برای محافظت از نام فایل هنگامی که کلاینت قصد ایجاد فایل جدیدی دارد). این قفل‌ها به عنوان فایل‌هایی با اندازه 0 و تاریخ آخرین تغییر 1970\-01\-01 نمایش داده می‌شوند. اگر این قفل‌ها به درستی آزاد نشوند،
\fBmount.davfs\fR
ممکن است نتواند به این فایل‌ها دسترسی پیدا کند. می‌توانید از
\fBcadaver\fR(1)
<http://www.webdav.org/cadaver>
برای حذف این قفل‌ها استفاده کنید.


.SH "مالک فایل و دسترسی‌ها (FILE OWNER AND PERMISSIONS)"
ابزار
\fBdavfs2\fR
مجوزهای یونیکس را برای کنترل دسترسی پیاده‌سازی می‌کند. اما تغییر مالک و مجوزهای یک فایل فقط
\fBمحلی\fR
است. این سازوکار به عنوان ابزاری برای مالک سیستم‌فایل در نظر گرفته شده تا دسترسی سایر کاربران محلی به این سیستم‌فایل را کنترل کند.

.PP
کارساز از این موضوع اطلاعی ندارد. از دیدگاه کارساز تنها یک کاربر (شناسایی‌شده توسط اطلاعات هویتی) متصل است. کلاینت WebDAV دیگر متصل به همان کارساز، تحت تأثیر این تغییرات محلی قرار نمی‌گیرد.

.PP
یک استثنا وجود دارد:
\fBبیت اجرا (execute bit)\fR
روی فایل‌ها به عنوان ویژگی روی کارساز ذخیره می‌شود. می‌توانید این ویژگی را اطلاعاتی درباره نوع فایل در نظر بگیرید تا یک مجوز. اینکه آیا فایل روی سیستم محلی قابل اجرا است یا خیر، همچنان توسط گزینه‌های سوار کردن و مجوزهای محلی کنترل می‌شود.

.PP
هنگامی که سیستم‌فایل پیاده می‌شود، ویژگی‌های فایل‌های نهان‌سازی‌شده (شامل مالک و مجوزها) به همراه ویژگی‌های پوشه‌های حاوی آن‌ها در حافظه موقت ذخیره می‌شوند. اما هیچ اطلاعاتی درباره پوشه‌های فاقد فایل‌های نهان‌سازی‌شده ذخیره نمی‌شود.


.SH "فایل‌ها (FILES)"

.TP
.I /etc/davfs2/davfs2.conf
فایل پیکربندی سراسری سیستم.

.TP
.I ~/.davfs2/davfs2.conf
فایل پیکربندی در دایرکتوری خانگی کاربر. پیکربندی کاربر بر پیکربندی سراسری سیستم اولویت دارد. اگر وجود نداشته باشد،
\fBmount.davfs\fR
یک فایل الگو ایجاد خواهد کرد.

.TP
.I /etc/davfs2/secrets
نگه‌دارنده اطلاعات هویتی برای کارسازهای WebDAV و پیشکار، و همچنین گذرواژه‌های رمزگشایی گواهی‌های کلاینت. این فایل باید تنها توسط ریشه قابل خواندن و نوشتن باشد.

.TP
.I ~/.davfs2/secrets
نگه‌دارنده اطلاعات هویتی برای کارسازهای WebDAV و پیشکار، و همچنین گذرواژه‌های رمزگشایی برای گواهی‌های کلاینت. این فایل باید تنها توسط مالک قابل خواندن و نوشتن باشد. اطلاعات هویتی ابتدا در دایرکتوری خانگی کاربر سوارکننده جستجو می‌شوند. اگر در آنجا پیدا نشوند، فایل محرمانه‌های سراسری سیستم بررسی می‌شود. اگر هیچ اطلاعات هویتی و گذرواژه‌ای پیدا نشود، به صورت تعاملی از کاربر پرسیده می‌شوند (مگر اینکه غیرفعال شده باشد). اگر فایل وجود نداشته باشد،
\fBmount.davfs\fR
یک فایل الگو ایجاد خواهد کرد.

.TP
.I /etc/davfs2/certs
می‌توانید گواهی‌های معتبر کارساز را که با استفاده از گواهی‌های CA سراسری سیستم قابل تأیید نیستند در اینجا ذخیره کنید. این مورد زمانی مفید است که کارساز شما از یک گواهی خودامضا استفاده می‌کند. برای استفاده از آن باید گزینه
\fBservercert\fR
را در
\fI/etc/davfs2/davfs2.conf\fP
یا
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP
پیکربندی کنید. گواهی‌ها باید در قالب PEM باشند.
.br
حتماً گواهی را تأیید کنید.

.TP
.I ~/.davfs2/certs
می‌توانید گواهی‌های معتبر کارساز را که با استفاده از گواهی‌های CA سراسری سیستم قابل تأیید نیستند در اینجا ذخیره کنید. این مورد زمانی مفید است که کارساز شما از یک گواهی خودامضا استفاده می‌کند. برای استفاده از آن باید گزینه
\fBservercert\fR
را در
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP
پیکربندی کنید. گواهی‌ها باید در قالب PEM باشند.
.br
حتماً گواهی را تأیید کنید.

.TP
.I /etc/davfs2/certs/private
برای ذخیره گواهی‌های کلاینت. گواهی‌ها باید در قالب PKCS#12 باشند. برای استفاده از آن باید گزینه
\fBclientcert\fR
را در
\fI/etc/davfs2/davfs2.conf\fP
یا
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP
پیکربندی کنید. این پوشه باید تنها برای ریشه دارای مجوز rwx باشد.

.TP
.I ~/.davfs2/certs/private
برای ذخیره گواهی‌های کلاینت. گواهی‌ها باید در قالب PKCS#12 باشند. برای استفاده از آن باید گزینه
\fBclientcert\fR
را در
\fI~/.davfs2/davfs2.conf\fP
پیکربندی کنید. این پوشه باید تنها برای مالک دارای مجوز rwx باشد.

.TP
.I /var/run/mount.davfs
فایل‌های PID فرآیندهای در حال اجرای mount.davfs در آنجا ذخیره می‌شوند. این پوشه باید متعلق به گروه
\fBnobody\fR
با دسترسی نوشتن برای گروه و تنظیم بیت چسبنده (sticky-bit) باشد (حالت 1775). نام فایل‌های PID از روی نقطه اتصال سیستم‌فایل تعیین می‌شود.

.TP
.I /var/cache/davfs2
دایرکتوری سراسری سیستم برای فایل‌های نهان‌سازی‌شده. هنگامی استفاده می‌شود که سیستم‌فایل توسط ریشه سوار شود. باید متعلق به گروه
\fBnobody\fR
بوده و بیت‌های خواندن، نوشتن و اجرای آن برای گروه تنظیم شده باشند. برای هر سیستم‌فایل سوارشده یک زیردایرکتوری وجود دارد. نام این زیردایرکتوری‌ها از روی نشانی اینترنتی، نقطه اتصال و نام کاربری ایجاد می‌شود.

.TP
.I ~/.davfs2/cache
پوشه حافظه موقت در پوشه خانگی کاربر سوارکننده. برای هر منبع WebDAV سوارشده یک زیرپوشه ایجاد می‌شود.

.PP
دستور
\fBmount.davfs\fR
تلاش خواهد کرد پوشه‌های مفقود را ایجاد کند، اما
\fI/etc/davfs2\fP
را تغییر نخواهد داد.


.SH "متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT)"

.TP
.B DAVFS_PASSWORD
در صورت تنظیم، اگر هیچ گذرواژه‌ای از طریق گزینه خط فرمان مشخص نشده باشد، این متغیر محیطی به عنوان گذرواژه برای احراز هویت WebDAV استفاده می‌شود و بر هر آنچه در فایل‌های secrets یافت شود اولویت دارد. این امر امکان سوار کردن اسکریپتی را بدون ذخیره گذرواژه‌ها در فایل‌ها یا افشای آن‌ها در آرگومان‌های خط فرمان فراهم می‌کند؛ به ویژه در زمینه مجریان یکپارچه‌سازی مداوم (CI runners) کاربرد دارد.

.TP
.B https_proxy http_proxy all_proxy
اگر هیچ پیشکاری در فایل پیکربندی تعریف نشده باشد، مقدار از این متغیرهای محیطی گرفته می‌شود. پیشکار می‌تواند با یا بدون طرح (scheme) و با یا بدون درگاه مشخص شود:
.br
http_proxy=[http://]foo.bar[:3218]
.br
تنها زمانی استفاده می‌شود که کاربر سوارکننده ریشه باشد.

.TP
.B no_proxy
یک فهرست جداشده با کاما از نام دامنه‌هایی که باید مستقیماً مورد دسترسی قرار گیرند.
\fB*\fR
با هر نام دامنه‌ای مطابقت دارد. نام دامنه‌ای که با
\fB.\fR
(نقطه) آغاز شود با تمام زیردامنه‌ها مطابقت خواهد داشت.
.br
تنها زمانی استفاده می‌شود که کاربر سوارکننده ریشه باشد.
.br
هنگامی که پیشکار در
\fI/etc/davfs2\fP
تعریف شده باشد اعمال نمی‌شود.


.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"

.B کاربر غیر ریشه (مثلاً filomena):

.PP
برای اینکه به کاربر عادی اجازه سوار کردن داده شود، باید مدخلی در
\fIfstab\fP
وجود داشته باشد:
.RS
http://webdav.org/dav   /media/dav   davfs   noauto,user   0   0
.RE

.PP
اگر باید از یک پیشکار استفاده شود، این مورد باید در
\fI/etc/davfs2/davfs2.conf\fP
پیکربندی گردد:
.RS
proxy   proxy.mycompany.com:8080
.RE

.PP
اطلاعات هویتی در
\fI/home/filomena/.davfs2/secrets\fP
ذخیره می‌شوند:
.RS
proxy.mycompany.com     filomena  "my secret"
.br
/media/dav   webdav\-username   password
.RE

.PP
اگر احراز هویت دو مرحله‌ای فعال است و می‌توانید توکن را همراه با گذرواژه به صورت password:token ارائه دهید، رشته '2FA' را به عنوان پارامتر چهارم اضافه کنید تا در هنگام سوار کردن از شما توکن خواسته شود:
.RS
/media/dav   user-name   "p@ss\\"w0rd" 2FA
.RE

.PP
اکنون منبع WebDAV می‌تواند توسط کاربر filomena با اجرای دستور زیر سوار شود:
.RS
.B mount /media/dav
.RE

.PP
و توسط کاربر filomena با اجرای دستور زیر پیاده شود:
.RS
.B umount /media/dav
.RE

.PP
.B فقط کاربر ریشه:

.PP
سوار کردن منبع
\fIhttps://asciigirl.com/webdav\fP
در نقطه اتصال
\fI/mount/site\fP ,
با رمزگذاری تمام ترافیک با SSL. اطلاعات هویتی برای
\fIhttp://webdav.org/dav\fP
در
\fI/etc/davfs2/secrets\fP
جستجو می‌شوند، اگر در آنجا پیدا نشوند از کاربر پرسیده خواهد شد:
.RS
.B mount \-t davfs \-o uid=otto,gid=users,mode=775 https://asciigirl.com/webdav /mount/site
.RE

.PP
سوار کردن منبع
\fIhttp://linux.org.ar/repos\fP
در
\fI/dav\fP:
.RS
.B mount.davfs \-o uid=otto,gid=users,mode=775 http://linux.org.ar/repos /dav
.RE


.SH "اشکالات (BUGS)"
ابزار
\fBdavfs2\fR
از پیوندها پشتیبانی نمی‌کند.
.PP
یک سیستم‌فایل
\fBdavfs2\fR
را نمی‌توان با
\fImount --move\fR
انتقال داد.


.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
این صفحه راهنما توسط Luciano Bello <luciano@linux.org.ar> برای دبیان، برای نسخه 0.2.3 از davfs2 نوشته شده است.

.PP
این نسخه توسط Werner Baumann <werner.baumann@onlinhome.de> به‌روزرسانی شده است.

.PP
بسته davfs2 توسط Sung Kim <hunkim@gmail.com> توسعه یافته است.

.PP
نسخه 1.0.0 (و بالاتر) از davfs2 بازنویسی کاملی توسط Werner Baumann است.


.SH "خانه DAVFS2 (DAVFS2 HOME)"
https://github.com/alisarctl/davfs2


.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR umount.davfs (8),
.BR davfs2.conf (5),
.BR mount (8),
.BR umount (8),
.BR fstab (5)