نام (NAME)

nanorc - فایل پیکربندی ویرایشگر متنی نانو (GNU nano)

توضیحات (DESCRIPTION)

فایل‌های nanorc حاوی تنظیمات پیش‌فرض برای nano، یک ویرایشگر متنی کوچک و کاربرپسند هستند. در هنگام راه‌اندازی، اگر --rcfile مشخص نشده باشد، nano دو فایل را می‌خواند: نخست تنظیمات سرتاسری سیستم از مسیر /etc/nanorc (مسیر دقیق ممکن است در سیستم شما متفاوت باشد)، و سپس تنظیمات اختصاصی کاربر را از یکی از مسیرهای ~/.nanorc، $XDG_CONFIG_HOME/nano/nanorc یا ~/.config/nano/nanorc (هرکدام که زودتر پیدا شود). اگر گزینه --rcfile داده شده باشد، nano تنها همان فایل تنظیمات مشخص‌شده را می‌خواند.

توجه (NOTICE)

از نسخه 8.0، برای راحتی کاربران تازه‌کار، کلید ^F جستجو به جلو، کلید ^B جستجو به عقب، کلید M-F جستجوی مورد بعدی به سمت جلو، و کلید M-B جستجوی مورد بعدی به سمت عقب را آغاز می‌کند. اگر می‌خواهید این کلیدها عملکرد پیش از نسخه 8.0 خود را حفظ کنند، خطوط زیر را به انتهای فایل nanorc خود اضافه کنید:

گزینه‌ها (OPTIONS)

فایل پیکربندی مجموعه‌ای از دستورات set و unset را می‌پذیرد که می‌توان از آن‌ها برای پیکربندی nano در هنگام راه‌اندازی بدون استفاده از گزینه‌های خط فرمان استفاده کرد. علاوه بر این، دستوراتی برای تعریف برجسته‌سازی نحو (syntax highlighting) و تغییر کلیدهای میانبر وجود دارد — به دو بخش مجزا در این رابطه مراجعه کنید. nano در هر خط یک دستور را می‌خواند. تمامی دستورات و کلیدواژه‌ها باید با حروف کوچک نوشته شوند.

گزینه‌ها در فایل‌های nanorc نسبت به پیش‌فرض‌های nano اولویت دارند و گزینه‌های خط فرمان نیز بر تنظیمات nanorc ارجحیت خواهند داشت. همچنین گزینه‌هایی که آرگومان نمی‌گیرند، به‌طور پیش‌فرض غیرفعال (unset) هستند. بنابراین استفاده از دستور unset تنها زمانی لازم است که بخواهید تنظیمی از فایل nanorc سراسری سیستم را در nanorc اختصاصی خود لغو کنید. گزینه‌هایی که دارای آرگومان هستند را نمی‌توان unset کرد.

کوتیشن‌ها در داخل پارامترهای characters در ادامه نباید اسکیپ شوند. آخرین دابل‌کوتیشن در خط به‌عنوان کوتیشن پایانی در نظر گرفته می‌شود.

دستورات و آرگومان‌های پشتیبانی‌شده عبارتند از:

set afterends

باعث می‌شود که Ctrl+Right و Ctrl+Delete به‌جای ابتدای کلمات، در انتهای کلمات متوقف شوند.

set allow_insecure_backup

هنگام پشتیبان‌گیری از فایل‌ها، اجازه می‌دهد پشتیبان‌گیری حتی در صورتی که دسترسی‌های آن به دلیل ملاحظات خاص سیستم‌عامل نتواند تنظیم یا بازنشانی شود، موفقیت‌آمیز باشد. شما نباید این گزینه را فعال کنید مگر این‌که مطمئن باشید به آن نیاز دارید.

set atblanks

هنگامی که شکست نرم خطوط (soft line wrapping) فعال است، خطوط را در کاراکترهای خالی (فاصله‌ها و تب‌ها) می‌شکند، به‌جای این‌که همیشه در لبه صفحه نمایش بشکند.

set autoindent

به‌طور خودکار خط جدید ایجادشده را با همان تعداد تب و/یا فاصله خط قبلی دندانه‌دار می‌کند (یا در صورتی که خط قبلی ابتدای یک پاراگراف باشد، مانند خط بعدی).

set backup

هنگام ذخیره یک فایل، با افزودن علامت مدک (~) به انتهای نام فایل، یک فایل پشتیبان ایجاد می‌کند.

set backupdir directory

به‌جای ایجاد و نگهداری تنها یک فایل پشتیبان، هر بار که فایلی ذخیره می‌شود، یک فایل با شماره منحصربه‌فرد ایجاد و نگهداری می‌کند — در صورتی که پشتیبان‌گیری با set backup یا --backup یا -B فعال شده باشد. فایل‌های با شماره منحصربه‌فرد در directory مشخص‌شده ذخیره می‌شوند.

set boldtext

به‌جای رنگ معکوس (reverse video)، از قلم پررنگ (bold) برای نوار عنوان، نوار وضعیت، نوار اعلان، نوار کوچک (mini bar)، ترکیب کلیدها، شماره خطوط و متن انتخاب‌شده استفاده می‌کند. این تنظیم را می‌توان با گزینه‌های titlecolor، statuscolor، promptcolor، minicolor، keycolor، numbercolor و/یا selectedcolor بازنویسی کرد.

set bookstyle

هنگام تراز کردن متن (justifying)، هر خطی که با نویسه خالی شروع می‌شود را به‌عنوان شروع یک پاراگراف جدید در نظر می‌گیرد (مگر این‌که تورفتگی خودکار فعال باشد).

set brackets "characters"

نویسه‌هایی را مشخص می‌کند که هنگام تراز کردن پاراگراف‌ها به‌عنوان پرانتزها و براکت‌های پایانی شناخته می‌شوند. این نویسه‌ها نباید شامل نویسه‌های خالی باشند. تنها علائم نگارشی پایانی (ببینید set punct)، که اختیاری به دنبال آن‌ها براکت‌های پایانی مشخص‌شده آمده باشند، می‌توانند جملات را پایان دهند. مقدار پیش‌فرض ""')>]}" است.

set breaklonglines

به‌طور خودکار خط جاری را هنگامی که بیش از حد طولانی شود، به‌صورت سخت می‌کند (hard-wrap).

set casesensitive

جستجوها را به‌طور پیش‌فرض حساس به حروف بزرگ و کوچک انجام می‌دهد.

set colonparsing

هنگامی که نام فایلی که در خط فرمان داده شده به یک دونقطه همراه با ارقام ختم شود و این نام فایل وجود نداشته باشد، دونقطه و ارقام را جدا کرده و آن ارقام را به‌عنوان شماره خط در نظر می‌گیرد. اگر نام فایل پیراسته‌شده نیز وجود نداشته باشد، این فرآیند تکرار شده و دو عدد به‌دست‌آمده به‌عنوان شماره خط و ستون تفسیر می‌شوند. اما اگر نام فایل دو بار پیراسته‌شده نیز وجود نداشت، پیراستن را فراموش کرده و نام فایل اصلی را همان‌طور که هست می‌پذیرد. برای غیرفعال کردن این پردازش دونقطه برای یک فایل خاص، پیش از نام فایل مربوطه از +1 یا موارد مشابه استفاده کنید.

set constantshow

موقعیت مکان‌نما را به‌طور مداوم در نوار وضعیت گزارش می‌دهد. این گزینه بر تنظیم quickblank اولویت دارد.

set cutfromcursor

به‌جای بریدن کل خط، به‌طور پیش‌فرض از موقعیت مکان‌نما تا انتهای خط را می‌بُرد.

set emptyline

از خط زیر نوار عنوان استفاده نمی‌کند و آن را کاملاً خالی رها می‌سازد.

set errorcolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار وضعیت هنگامی که یک پیام خطا نمایش داده می‌شود، استفاده می‌کند. مقدار پیش‌فرض bold,white,red است. برای نام‌های رنگی معتبر به set titlecolor مراجعه کنید.

set fill number

عرض هدف را برای تراز کردن و شکستن سخت خودکار روی این number ستون تنظیم می‌کند. اگر مقدار 0 یا کمتر باشد، شکستن در عرض صفحه منهای number ستون رخ می‌دهد و با تغییر اندازه صفحه، نقطه شکست نیز تغییر می‌کند. مقدار پیش‌فرض -8 است.

set functioncolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای توضیحات کوتاه عملکرد در دو خط راهنما در پایین صفحه استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set guidestripe number

یک نوار عمودی در ستون مشخص‌شده رسم می‌کند تا به تشخیص عرض متن کمک کند. (رنگ این نوار را می‌توان با set stripecolor تغییر داد.)

set historylog

صد رشته جستجوی اخیر، رشته‌های جایگزینی و دستورات اجراشده را ذخیره می‌کند تا در نشست‌های بعدی به راحتی قابل استفاده مجدد باشند.

set indicator

یک «نوار پیمایش» (scrollbar) در سمت راست پنجره ویرایش نمایش می‌دهد. این نوار موقعیت نما را در بافر و این‌که چه مقدار از بافر توسط نما پوشش داده شده است نشان می‌دهد.

set jumpyscrolling

محتویات بافر را به‌جای خط به خط، به‌صورت نیم‌صفحه به نیم‌صفحه پیمایش می‌کند.

set keycolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای ترکیب کلیدهای میانبر در دو خط راهنما در پایین صفحه استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set linenumbers

شماره خطوط را در سمت چپ ناحیه متنی نمایش می‌دهد. (هر خطی که دارای لنگر باشد، یک نشان اضافه در حاشیه دریافت می‌کند.)

set locking

فایل‌های قفل به سبک vim را در هنگام ویرایش فایل‌ها فعال می‌کند.

set magic

هنگامی که نه نام فایل و نه خط اول آن سرنخی به دست نمی‌دهند، سعی می‌کند از libmagic برای تشخیص نحو مناسب استفاده کند. (فراخوانی libmagic می‌تواند نسبتاً زمان‌بر باشد؛ بنابراین به‌طور پیش‌فرض انجام نمی‌شود.)

set matchbrackets "characters"

پرانتزها و براکت‌های باز و بسته را که می‌توان با جستجوی براکت پیدا کرد، مشخص می‌کند. این نویسه‌ها نباید شامل نویسه‌های خالی باشند. مجموعه بازکننده باید پیش از مجموعه بسته‌کننده بیاید و دو مجموعه باید به همان ترتیب باشند. مقدار پیش‌فرض "(<[{)>]}" است.

set minibar

نوار عنوان را پنهان کرده و به‌جای آن، اطلاعات مربوط به بافر جاری را در پایین صفحه، در فضای اختصاص‌یافته به نوار وضعیت نمایش می‌دهد. در این «نوار کوچک» (mini bar)، نام فایل در سمت چپ نمایش داده می‌شود و در صورت تغییر یافتن بافر، یک ستاره بعد از آن قرار می‌گیرد. در سمت راست، شماره خط و ستون جاری، کد نویسه زیر مکان‌نما (در قالب یونیکد: U+xxxx)، همان پرچم‌هایی که با set stateflags نشان داده می‌شوند، و درصدی که نشان‌دهنده موقعیت مکان‌نما در طول فایل است (برحسب خطوط) نمایش می‌یابد. هنگامی که فایلی بارگیری یا ذخیره می‌شود، و همچنین هنگام جابجایی میان بافرها، تعداد خطوط موجود در بافر بعد از نام فایل نشان داده می‌شود. این عدد با فشردن کلید بعدی پاک شده، یا در صورت باز بودن چندین بافر، با یک شمارنده [i/n] جایگزین می‌شود. شماره خط و ستون و کد نویسه تنها زمانی نمایش داده می‌شوند که از set constantshow استفاده شده باشد، و می‌توان آن‌ها را با M-C فعال یا غیرفعال کرد. پرچم‌های وضعیت تنها زمانی نمایش داده می‌شوند که از set stateflags استفاده شده باشد.

set minicolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار کوچک استفاده می‌کند. (هنگامی که این گزینه مشخص نشده باشد، از رنگ‌های نوار عنوان استفاده می‌شود.) برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set mouse

در صورت در دسترس بودن در سیستم شما، پشتیبانی از ماوس را فعال می‌کند. در صورت فعال بودن، می‌توان از کلیک‌های ماوس برای قرار دادن مکان‌نما، تنظیم نشانه‌گذاری (با دو بار کلیک) و اجرای میانبرها استفاده کرد. ماوس در سامانه پنجره X و همچنین در کنسول در صورت اجرای gpm کار می‌کند. با نگه داشتن کلید Shift، همچنان می‌توان متن را با کشیدن ماوس انتخاب کرد.

set multibuffer

هنگام خواندن فایل با کلید ^R، آن را به‌طور پیش‌فرض در یک بافر جدید درج می‌کند.

set noconvert

فایل‌ها را از فرمت DOS/Mac تبدیل نمی‌کند.

set nohelp

دو خط راهنما در پایین صفحه را نمایش نمی‌دهد.

set nonewlines

هنگامی که یک متن با خط جدید (newline) پایان نیافته باشد، به‌طور خودکار یک خط جدید اضافه نمی‌کند. (این کار ممکن است باعث شود فایل‌های متنی غیر منطبق بر POSIX ذخیره کنید.)

set nowrap

گزینه منسوخ‌شده؛ زیرا اکنون به رفتار پیش‌فرض تبدیل شده است. در صورت نیاز، به‌جای آن از unset breaklonglines استفاده کنید.

set numbercolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای شماره خطوط استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set operatingdir directory

ویرایشگر nano تنها فایل‌های درون directory و زیرپوشه‌های آن را می‌خواند و می‌نویسد. همچنین، پوشه جاری به اینجا تغییر می‌یابد، بنابراین فایل‌ها از این پوشه درج می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض، ویژگی پوشه کاری غیرفعال است.

set positionlog

موقعیت مکان‌نما را در فایل‌ها میان نشست‌های ویرایش ذخیره می‌کند. موقعیت مکان‌نما برای ۲۰۰ فایلی که اخیراً ویرایش شده‌اند، به خاطر سپرده می‌شود.

set preserve

توالی‌های XOFF و XON (یعنی ^S و ^Q) را حفظ می‌کند تا توسط ترمینال دریافت شوند (متوقف کردن و از سرگیری خروجی).

set promptcolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار اعلان استفاده می‌کند. (هنگامی که این گزینه مشخص نشده باشد، از رنگ‌های نوار عنوان استفاده می‌شود.) برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set punct "characters"

نویسه‌هایی را مشخص می‌کند که هنگام تراز کردن پاراگراف‌ها به‌عنوان نشانه‌گذاری پایانی در نظر گرفته می‌شوند. این نویسه‌ها نباید شامل نویسه‌های خالی باشند. تنها نشانه‌گذاری پایانی مشخص‌شده، که اختیاری به دنبال آن براکت‌های پایانی (ببینید set brackets) آمده باشند، می‌توانند جملات را به پایان برسانند. مقدار پیش‌فرض "!.?" است.

set quickblank

باعث می‌شود پیام‌های نوار وضعیت به‌جای ۲۰ بار فشردن کلید، پس از ۱ بار فشردن کلید ناپدید شوند. توجه داشته باشید که گزینه constantshow بر این گزینه اولویت دارد. هنگامی که گزینه minibar یا zero برقرار باشد، quickblank باعث می‌شود پیام به‌جای زمان پیش‌فرض ۱٫۵ ثانیه، پس از ۰٫۸ ثانیه ناپدید شود.

set quotestr "regex"

عبارت باقاعده را برای مطابقت با بخش نقل‌قول یک خط تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض "^([ \t]*([!#%:;>|}]|//))+" است. (توجه داشته باشید که \t نشان‌دهنده یک نویسه تب واقعی است.) این گزینه تراز کردن مجدد بلوک‌های متنی نقل‌قول‌شده را هنگام نگارش ایمیل و شکستن مجدد بلوک‌های توضیحات خطی را هنگام نوشتن کد منبع امکان‌پذیر می‌سازد.

set rawsequences

توالی‌های فرار (escape sequences) را مستقیماً تفسیر می‌کند، به‌جای اینکه از ncurses بخواهد آن‌ها را ترجمه کند. (اگر برای عملکرد صحیح برخی کلیدها به این گزینه نیاز دارید، به این معنی است که شرح ترمینال terminfo که استفاده می‌شود کاملاً با رفتار واقعی ترمینال شما مطابقت ندارد؛ برای مثال هنگامی که از طریق ssh به یک ماشین BSD متصل می‌شوید.) استفاده از این گزینه، پشتیبانی از ماوس در nano را غیرفعال می‌کند.

set rebinddelete

کلیدهای Delete و Backspace را متفاوت تفسیر می‌کند تا هر دو کلید Backspace و Delete به‌درستی کار کنند. تنها زمانی باید از این گزینه استفاده کنید که در سیستم شما Backspace مانند Delete یا Delete مانند Backspace عمل کند.

set regexp

جستجوهای مبتنی بر عبارت باقاعده را به‌طور پیش‌فرض فعال می‌کند. عبارات باقاعده در nano از نوع توسعه‌یافته (ERE) هستند.

set saveonexit

بافر تغییریافته را هنگام خروج (^X) به‌طور خودکار ذخیره می‌کند؛ بدون اینکه اعلان تأیید نمایش دهد.

set scrollercolor fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نشانگر یا همان «نوار پیمایش» استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set selectedcolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای متن انتخاب‌شده استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set showcursor

مکان‌نما را روی آیتم برجسته در مرورگر فایل قرار می‌دهد و مکان‌نما را در بخش راهنما نمایش می‌دهد تا به کاربران بریل و افرادی با بینایی ضعیف کمک کند.

set smarthome

کلید Home را هوشمندتر می‌کند. هنگامی که کلید Home در هر جایی به جز ابتدای نویسه‌های غیرخالی یک خط فشرده شود، مکان‌نما به ابتدای آن نویسه‌ها می‌پرد (به جلو یا به عقب). اگر مکان‌نما در حال حاضر در آن موقعیت باشد، به ابتدای واقعی خط می‌پرد.

set softwrap

خطوطی را که از عرض صفحه فراتر می‌روند در چندین خط از صفحه نمایش می‌دهد. (می‌توانید با استفاده از set atblanks کاری کنید که این شکستن نرم به‌جای لبه خشن صفحه، در فضاهای خالی انجام شود.)

set speller "program [argument ...]"

به‌جای استفاده از تصحیح‌کننده داخلی که hunspell(1) یا spell(1) را فراخوانی می‌کند، از program مشخص‌شده برای بررسی و تصحیح املا استفاده می‌کند.

set spotlightcolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای برجسته‌سازی تطابق جستجو استفاده می‌کند. مقدار پیش‌فرض black,lightyellow است. برای نام‌های رنگی معتبر به set titlecolor مراجعه کنید.

set stateflags

از گوشه بالا سمت راست صفحه برای نمایش برخی پرچم‌های وضعیت استفاده می‌کند: I هنگام دندانه‌گذاری خودکار، M هنگام فعال بودن نشانه‌گذاری، L هنگام شکست سخت خطوط (شکستن خطوط طولانی)، R هنگام ضبط ماکرو، و S هنگام شکست نرم خطوط. هنگامی که بافر تغییر می‌کند، یک ستاره (*) بعد از نام فایل در مرکز نوار عنوان نمایش داده می‌شود.

set statuscolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار وضعیت استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set stripecolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار راهنمای عمودی استفاده می‌کند. برای جزئیات بیشتر به set titlecolor مراجعه کنید.

set tabsize number

از اندازه تب معادل number ستون استفاده می‌کند. مقدار number باید بزرگتر از 0 باشد. مقدار پیش‌فرض 8 است.

set tabstospaces

هر تب فشرده‌شده را به فاصله تبدیل می‌کند — به همان تعداد فاصله‌ای که یک تب در آن موقعیت اشغال می‌کرد. (توجه: تب‌های چسبانده‌شده از کلیپ‌بورد تبدیل نمی‌شوند.)

set titlecolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor

از این ترکیب رنگی برای نوار عنوان استفاده می‌کند. نام‌های معتبر برای رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه عبارتند از: red, green, blue, magenta, yellow, cyan, white, و black. هر یک از این هشت نام را می‌توان با کلمه light پیشوند داد تا نسخه روشن‌تری از آن رنگ به دست آید. می‌توان از کلمه grey یا gray به‌عنوان مترادفی برای lightblack استفاده کرد. در کنسول لینوکس، light تأثیری روی رنگ پس‌زمینه ندارد. در شبیه‌سازهای ترمینالی که حداقل از ۲۵۶ رنگ پشتیبانی می‌کنند، سایر نام‌های رنگی معتبر (اما غیرقابل پیشوند) عبارتند از: pink, purple, mauve, lagoon, mint, lime, peach, orange, latte, rosy, beet, plum, sea, sky, slate, teal, sage, brown, ocher, sand, tawny, brick, crimson, و normal — که در آن normal به معنای رنگ پیش‌زمینه یا پس‌زمینه پیش‌فرض است. در چنین شبیه‌سازهایی، رنگ را می‌توان به‌عنوان یک عدد هگزادسیمال سه‌رقمی که با # شروع می‌شود نیز مشخص کرد که ارقام آن به ترتیب بیانگر مقادیر قرمز، سبز و آبی هستند. این به nano می‌گوید که از پالت در دسترس، رنگی را انتخاب کند که نزدیک‌ترین تقریب به مقادیر داده‌شده است.

هر کدام از "fgcolor" یا ",bgcolor" را می‌توان نادیده گرفت، و جفت رنگ می‌تواند با bold و/یا italic (با کاما جدا شده) همراه شود تا در صورت پشتیبانی ترمینال، فونت پررنگ و/یا مورب اعمال شود.

set trimblanks

هنگام رخ دادن شکست سخت خودکار خطوط یا هنگام تراز کردن متن، فضاهای خالی انتهایی را از خطوط شکسته حذف می‌کند.

set unix

یک فایل را به‌طور پیش‌فرض در قالب یونیکس ذخیره می‌کند. این گزینه بر رفتار پیش‌فرض nano در ذخیره فایل با همان قالبی که داشت، ارجحیت دارد. (این گزینه در صورت استفاده همزمان از set noconvert بی‌تأثیر خواهد بود.)

set whitespace "characters"

دو نویسه مورد استفاده برای نشان دادن وجود تب‌ها و فاصله‌ها را تنظیم می‌کند. آن‌ها باید نویسه‌های تک‌ستونی باشند. جفت پیش‌فرض برای لوکال UTF-8 عبارت است از "»⋅" و برای سایر لوکال‌ها ">.".

set wordbounds

مرزهای کلمات را به شیوه متفاوتی با در نظر گرفتن نویسه‌های نشانه‌گذاری به‌عنوان بخشی از کلمات تشخیص می‌دهد.

set wordchars "characters"

مشخص می‌کند که چه نویسه‌های دیگری (علاوه بر نویسه‌های الفبایی-عددی معمولی) باید به‌عنوان بخشی از کلمات در نظر گرفته شوند. هنگام استفاده از این گزینه، احتمالاً می‌خواهید wordbounds را غیرفعال کنید.

set zap

اجازه می‌دهد که کلید Backspace یا Delete ساده، ناحیه نشانه‌گذاری‌شده را پاک کند (به‌جای یک نویسه تک، و بدون تأثیر بر بافر برش).

set zero

تمام عناصر رابط کاربری (نوار عنوان، نوار وضعیت و خطوط راهنما) را پنهان می‌کند و از تمام ردیف‌های ترمینال برای نمایش محتوای بافر استفاده می‌کند. نوار وضعیت تنها زمانی ظاهر می‌شود که پیام مهمی وجود داشته باشد، و پس از ۱٫۵ ثانیه یا با فشردن کلید بعدی ناپدید می‌شود. با کلید میانبر M-Z نوار عنوان به همراه نوار وضعیت فعال/غیرفعال می‌شود. با M-X خطوط راهنما.

برجسته‌سازی نحو (SYNTAX HIGHLIGHTING)

رنگ‌آمیزی عناصر مختلف نحوی یک فایل از طریق عبارات باقاعده انجام می‌شود (دستور color در ادامه را ببینید). این کار ذاتاً بی‌نقص نیست، زیرا عبارات باقاعده آن‌قدر قدرتمند نیستند که یک فایل را به‌طور کامل تجزیه نحوی (parse) کنند. با این حال، عبارات باقاعده قابلیت‌های زیادی دارند و ساخت آن‌ها آسان است، بنابراین برای یک ویرایشگر کوچک مانند nano گزینه مناسبی هستند.

تمامی عبارات باقاعده در nano عبارات باقاعده توسعه‌یافته استاندارد پازیکس (POSIX extended regular expressions) هستند. این بدان معناست که .، ?، *، +، ^، $ و چندین نویسه دیگر خاص هستند. نقطه . با هر نویسه تکی مطابقت دارد، ? به این معنی است که مورد قبلی اختیاری است، * به این معنی است که مورد قبلی می‌تواند صفر یا چند بار مطابقت داده شود، + به این معنی است که مورد قبلی باید یک یا چند بار مطابقت داده شود، ^ با ابتدای یک خط و $ با انتهای آن مطابقت دارد، \< با شروع یک کلمه و \> با انتهای آن مطابقت دارد، و \s با یک نویسه خالی مطابقت دارد. همچنین به این معناست که جستجو به جلو (lookahead) و جستجو به عقب (lookbehind) امکان‌پذیر نیست. توضیح کامل را می‌توانید در صفحه راهنمای GNU grep بیابید: man grep.

هر عبارت باقاعده در یک فایل nanorc باید در دابل‌کوتیشن ("") محصور شود. چند عبارت باقاعده می‌توانند با جدا شدن از طریق نویسه‌های خالی، پشت سر هم در یک خط قرار گیرند. این بدان معناست که یک عبارت باقاعده نمی‌تواند شامل یک دابل‌کوتیشن و به دنبال آن یک نویسه خالی باشد. هنگامی که به این ترکیب در داخل یک عبارت باقاعده نیاز دارید، باید دابل‌کوتیشن یا نویسه خالی را درون براکت‌ها ([]) قرار دهید.

برای هر نوع فایل می‌توان یک نحو جداگانه را با دستورات زیر تعریف کرد:

syntax name ["fileregex" ...]

تعریف یک نحو را با این name آغاز می‌کند. تمامی دستورات بعدی color و سایر دستورات مشابه به این نحو اضافه می‌شوند، تا زمانی که یک دستور syntax جدید پیدا شود.

هنگامی که nano اجرا می‌شود، در صورتی که نام فایل مطلق با عبارت باقاعده توسعه‌یافته fileregex مطابقت داشته باشد، این نحو به‌طور خودکار (برای بافر مربوطه) فعال می‌شود. یا می‌توان نحو را با استفاده از گزینه خط فرمان -Y یا --syntax و به دنبال آن نام name به‌طور صریح (برای تمام بافرها) فعال کرد.

نحو default خاص است: این نحو هیچ fileregex نمی‌گیرد و برای فایل‌هایی اعمال می‌شود که با عبارات باقاعده هیچ نحوی مطابقت ندارند. نحو none رزرو شده است؛ مشخص کردن آن در خط فرمان مانند نداشتن هیچ‌گونه نحو است.

header "regex" ...

اگر از بین تمامی نحوهای تعریف‌شده، هیچ fileregex مطابقت نداشت، آن‌گاه این regex (یا عبارات باقاعده) را با خط اول فایل جاری مقایسه می‌کند تا تعیین کند آیا باید از این نحو برای آن استفاده شود یا خیر.

magic "regex" ...

اگر هیچ fileregex مطابقت نداشت و هیچ عبارت باقاعده header نیز مطابقت نداشت، آن‌گاه این regex (یا عبارات باقاعده) را با نتیجه پرس‌وجو از پایگاه‌داده magic درباره فایل جاری مقایسه می‌کند تا تعیین کند آیا باید از این نحو برای آن استفاده شود یا خیر. (این پرس‌وجو تنها زمانی انجام می‌شود که libmagic واقعاً بر روی سیستم نصب باشد و --magic یا set magic مشخص شده باشد.)

formatter program [argument ...]

برنامه program داده‌شده را روی تمام محتویات بافر جاری اجرا می‌کند.

linter program [argument ...]

از برنامه program داده‌شده برای بررسی صحت نحو روی بافر جاری استفاده می‌کند.

comment "string"

از string داده‌شده برای تبدیل خطوط به توضیح (کامنت) و خارج کردن از توضیح استفاده می‌کند. اگر رشته حاوی نویسه خط عمودی یا پایپ (|) باشد، نشان‌دهنده توضیحات به سبک براکت است؛ برای مثال "/*|*/" برای فایل‌های CSS. نویسه‌های پیش از پایپ به ابتدای خط افزوده می‌شوند و نویسه‌های پس از پایپ به انتهای خط متصل می‌گردند. اگر نویسه پایپ وجود نداشته باشد، کل رشته به ابتدای خط اضافه می‌شود؛ مانند "#" برای فایل‌های Python. اگر دابل‌کوتیشن‌های خالی مشخص شوند، قابلیت تبدیل به توضیح/لغو توضیح غیرفعال می‌شود؛ مثلاً "" برای JSON. مقدار پیش‌فرض "#" است.

tabgives "string"

باعث می‌شود که کلید <Tab> رشته string داده‌شده را تولید کند. این برای زبان‌هایی مانند Python که تنها خواهان فاصله‌ها برای دندانه‌گذاری هستند مفید است. این گزینه بر تنظیم tabstospaces اولویت دارد.

color [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor "regex" ...

تمام بخش‌هایی از متن را که با عبارت باقاعده توسعه‌یافته regex مطابقت دارند، با رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه داده‌شده رنگ‌آمیزی می‌کند؛ حداقل یکی از این دو رنگ باید مشخص شود. نام‌های رنگی معتبر عبارتند از: red, green, blue, magenta, yellow, cyan, white, و black. هر یک از این هشت نام را می‌توان با کلمه light پیشوند داد تا نسخه روشن‌تری از آن رنگ به دست آید. کلمه grey یا gray می‌تواند به‌عنوان مترادفی برای lightblack استفاده شود. در کنسول لینوکس، light هیچ تأثیری بر رنگ پس‌زمینه ندارد. در شبیه‌سازهای ترمینالی که حداقل از ۲۵۶ رنگ پشتیبانی می‌کنند، سایر نام‌های رنگی معتبر (اما غیرقابل پیشوند) عبارتند از: pink, purple, mauve, lagoon, mint, lime, peach, orange, latte, rosy, beet, plum, sea, sky, slate, teal, sage, brown, ocher, sand, tawny, brick, crimson, و normal — که در آن normal به معنای رنگ پیش‌زمینه یا پس‌زمینه پیش‌فرض است. در چنین شبیه‌سازهایی، رنگ را می‌توان به‌عنوان یک عدد هگزادسیمال سه‌رقمی پیشوندشده با # نیز مشخص کرد که ارقام آن به ترتیب نمایانگر مقادیر قرمز، سبز و آبی هستند. این به nano دستور می‌دهد تا از پالت در دسترس، رنگی را انتخاب کند که نزدیک‌ترین تقریب به مقادیر داده‌شده باشد.

جفت رنگ ممکن است با bold و/یا italic (که با کاما جدا شده‌اند) همراه شود تا در صورت پشتیبانی ترمینال شما، تایپ‌فیس پررنگ و/یا مورب اعمال شود.

تمامی دستورات رنگ‌آمیزی به همان ترتیبی که مشخص شده‌اند اعمال می‌شوند، به این معنی که دستورات بعدی می‌توانند مواردی را که قبلاً رنگ‌آمیزی شده‌اند دوباره رنگ‌آمیزی کنند.

icolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor "regex" ...

مشابه مورد بالا، با این تفاوت که تطابق بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف (case insensitive) انجام می‌شود.

color [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor start="fromrx" end="torx"

تمام بخش‌هایی از متن را که شروع آن‌ها با عبارت باقاعده توسعه‌یافته fromrx و پایان آن‌ها با عبارت باقاعده توسعه‌یافته torx مطابقت دارد، با رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه داده‌شده رنگ‌آمیزی می‌کند؛ حداقل یکی از این دو رنگ باید مشخص شود. این بدان معناست که پس از نخستین رخداد fromrx، تمام متن تا نخستین رخداد torx رنگ‌آمیزی می‌شود. این ویژگی امکان گسترش برجسته‌سازی نحو در چندین خط را فراهم می‌کند.

icolor [bold,][italic,]fgcolor,bgcolor start="fromrx" end="torx"

مشابه مورد بالا، با این تفاوت که تطابق بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شود.

include "syntaxfile"

نحوهای رنگی مستقل را از syntaxfile می‌خواند. توجه داشته باشید که syntaxfile ممکن است تنها شامل دستورات بالا، از syntax تا icolor باشد.

extendsyntax name command argument ...

نحو تعریف‌شده قبلی با نام name را با یک دستور command دیگر گسترش می‌دهد. این امکان افزودن یک دستور جدید color، icolor، header، magic، formatter، linter، comment یا tabgives را به نحوی که قبلاً تعریف شده فراهم می‌کند — زمانی مفید است که بخواهید نحوی را که در یکی از فایل‌های نصب‌شده سیستم تعریف شده است (که معمولاً قابل نوشتن نیستند)، اندکی بهبود بخشید.

تغییر کلیدهای میانبر (REBINDING KEYS)

کلیدهای میانبر را می‌توان از طریق سه دستور زیر تغییر داد:

توجه داشته باشید که bind key "{function}" menu معادل bind key function menu است، به جز این‌که در شکل دوم، nano در زمان راه‌اندازی در دسترس بودن function را در منوی menu داده‌شده بررسی می‌کند (و اگر در آنجا وجود نداشته باشد، خطا گزارش می‌دهد)، در حالی که در شکل اول، nano در زمان اجرا وجود function را بررسی می‌کند اما اینکه آیا در منوی جاری معنا دارد یا خیر را بررسی نمی‌کند. کاربر باید دقت کند که نام تابع درون آکولاد (یا هر توالی از آن‌ها) مناسب باشد. در صورتی که نام درون آکولاد نامناسب باشد، ممکن است رفتارهای عجیب یا حتی توقف ناگهانی برنامه رخ دهد.

قالب key باید یکی از موارد زیر باشد:

تغییر کلید ^M (اینتر) یا ^I (تب) احتمالاً ایده خوبی نیست. تغییر کلید ^[ (اسکیپ) امکان‌پذیر نیست، زیرا کد کلید آن بایت شروع کلیدهای مِتا و توالی‌های فرار است. تغییر هر یک از کلیدهای اختصاصی حرکت مکان‌نما (کلیدهای جهت‌نما، Home، End، PageUp و PageDown) امکان‌پذیر نیست. در برخی ترمینال‌ها تغییر کلید ^H امکان‌پذیر نیست (مگر این‌که از --raw استفاده شود)، زیرا کد کلید آن دقیقاً یکسان با کلید Backspace است.

نام‌های معتبر function برای اتصال عبارتند از:

بخش‌های معتبر منو (menu) عبارتند از:

مثال‌ها (EXAMPLES)

برای اینکه کلید Ctrl+Z باعث تعلیق نانو شود:

برای اینکه کلید Shift+Alt+C ناحیه نشانه‌گذاری‌شده را در کلیپ‌بورد سیستم کپی کند:

فایل‌ها (FILES)

/etc/nanorc

فایل پیکربندی سرتاسری سیستم.

~/.nanorc یا $XDG_CONFIG_HOME/nano/nanorc یا ~/.config/nano/nanorc

فایل پیکربندی اختصاصی هر کاربر.

/usr/share/nano/*

تعاریف نحو برای رنگ‌آمیزی نحوی انواع فایل‌های رایج (و برای انواع فایل‌های کمتر رایج در زیرپوشه extra/).

همچنین ببینید (SEE ALSO)

nano(1)

https://nano-editor.org/cheatsheet.html

مروری کلی بر کلیدهای میانبر پیش‌فرض.