STRINGS(1)                   GNU Development Tools                  STRINGS(1)


نام (NAME)
       nds32le-elf-strings - استخراج و نمایش رشته‌های متنی قابل چاپ از
       باینری‌های Andes NDS32

خلاصه دستور (SYNOPSIS)
       strings [-afovV] [-min-len]
               [-n min-len] [--bytes=min-len]
               [-t radix] [--radix=radix]
               [-e encoding] [--encoding=encoding]
               [-U method] [--unicode=method]
               [-] [--all] [--print-file-name]
               [-T bfdname] [--target=bfdname]
               [-w] [--include-all-whitespace]
               [-s] [--output-separator sep_string]
               [--help] [--version] file...

توضیحات (DESCRIPTION)
       به ازای هر file مشخص‌شده، ابزار GNU strings توالی‌هایی از نویسه‌های قابل
       چاپ را که طول آن‌ها حداقل ۴ نویسه باشد (یا به تعداد تعیین‌شده توسط
       گزینه‌های زیر) و پس از آن‌ها یک نویسه غیرقابل چاپ قرار گرفته است، چاپ
       می‌کند.

       بسته به نحوه پیکربندی برنامه strings، رفتار پیش‌فرض آن نمایش تمام
       توالی‌های قابل چاپ موجود در فایل یا فقط نمایش توالی‌های موجود در بخش‌های
       داده‌ای بارگذاری‌شونده و مقداردهی‌شده است. اگر نوع فایل قابل تشخیص نباشد
       یا برنامه از ورودی استاندارد (stdin) بخواند، همیشه تمامی توالی‌های قابل
       چاپ یافت‌شده نمایش داده می‌شوند.

       جهت حفظ سازگاری با نسخه‌های پیشین، هر فایلی که پس از گزینه خط فرمان -
       قرار گیرد، صرف‌نظر از وجود گزینه -d، به صورت کامل پویش خواهد شد.

       کاربرد اصلی strings تشخیص و بررسی محتوای فایل‌های غیرمتنی و باینری است.

گزینه‌ها (OPTIONS)
       -a
       --all
       -   پویش کامل فایل، بدون در نظر گرفتن بخش‌های موجود در آن یا بارگذاری و
           مقداردهی اولیه بخش‌ها. معمولاً این رفتار پیش‌فرض است، اما strings
           می‌تواند طوری پیکربندی شود که گزینه -d پیش‌فرض باشد.

           گزینه - به ترتیب و موقعیت در خط فرمان وابسته است و برنامه را وادار
           می‌کند فایل‌هایی را که پس از - در خط فرمان آورده شده‌اند، حتی در صورت
           مشخص شدن گزینه -d، به صورت کامل پویش کند.

       -d
       --data
           فقط چاپ رشته‌ها از بخش‌های داده‌ای مقداردهی‌شده و بارگذاری‌شونده در
           فایل. این گزینه ممکن است مقدار داده‌های زائد در خروجی را کاهش دهد،
           اما برنامه را در معرض آسیب‌پذیری‌های امنیتی احتمالی موجود در کتابخانه
           BFD (که برای پویش و بارگذاری بخش‌ها به کار می‌رود) قرار می‌دهد. می‌توان
           strings را طوری پیکربندی کرد که این گزینه رفتار پیش‌فرض باشد. در
           چنین شرایطی با استفاده از گزینه -a می‌توان از به‌کارگیری کتابخانه BFD
           اجتناب کرده و به جای آن تمام رشته‌های درون فایل را چاپ نمود.

       -f
       --print-file-name
           چاپ نام فایل پیش از هر رشته.

       --help
           نمایش خلاصه نحوه استفاده از برنامه در خروجی استاندارد و خروج.

       -min-len
       -n min-len
       --bytes=min-len
           چاپ توالی‌هایی از نویسه‌های قابل نمایش با حداقل طول min-len نویسه. در
           صورت عدم تعیین، طول پیش‌فرض ۴ در نظر گرفته می‌شود. تفاوت میان
           نویسه‌های قابل نمایش و غیرقابل نمایش به تنظیمات گزینه‌های -e و -U
           بستگی دارد. توالی‌ها همیشه با رسیدن به نویسه‌های کنترلی مانند خط جدید
           (newline) یا بازگشت به ابتدای سطر (carriage return) خاتمه می‌یابند،
           اما نویسه تب (tab) شامل این مورد نمی‌شود.

       -o  مشابه -t o. برخی نسخه‌های دیگر strings عملکرد -o را مشابه -t d در
           نظر می‌گیرند. از آنجا که امکان سازگاری هم‌زمان با هر دو شیوه وجود
           ندارد، این مورد انتخاب شده است.

       -t radix
       --radix=radix
           چاپ آفست (موقعیت مکانی) درون فایل پیش از هر رشته. آرگومان تک‌نویسه‌ای
           مبنای عددی آفست را تعیین می‌کند: o برای هشت‌هشتی (octal)، x برای
           شانزده‌شانزدهی (hexadecimal) و d برای ده‌دهی (decimal).

       -e encoding
       --encoding=encoding
           انتخاب کدگذاری نویسه‌ها برای رشته‌های مورد جستجو. مقادیر مجاز برای
           encoding عبارتند از: s = نویسه‌های تک‌بایتی ۷ بیتی (پیش‌فرض)، S =
           نویسه‌های تک‌بایتی ۸ بیتی، b = ۱۶ بیتی big-endian، l = ۱۶ بیتی
           little-endian، B = ۳۲ بیتی big-endian، L = ۳۲ بیتی little-endian.
           این گزینه برای یافتن رشته‌های نویسه عریض (wide character) کاربرد
           دارد (l و b برای مثال در کدگذاری‌های یونیکد UTF-16/UCS-2 به کار
           می‌روند).

       -U [d|i|l|e|x|h]
       --unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]
           کنترل نحوه نمایش نویسه‌های چندبایتی با کدگذاری UTF-8 در رشته‌ها.
           مقدار پیش‌فرض (--unicode=default) رفتار ویژه‌ای برای آن‌ها اعمال
           نمی‌کند و به تنظیمات گزینه --encoding متکی است. سایر مقادیر این
           گزینه به صورت خودکار --encoding=S را فعال می‌سازند.

           گزینه --unicode=invalid با آن‌ها به عنوان نویسه‌های غیرگرافیکی رفتار
           کرده و در نتیجه آن‌ها را بخشی از یک رشته معتبر به حساب نمی‌آورد. تمام
           گزینه‌های دیگر آن‌ها را به عنوان نویسه‌های رشته‌ای معتبر در نظر
           می‌گیرند.

           گزینه --unicode=locale آن‌ها را در لوکال (locale) جاری نمایش می‌دهد
           که ممکن است از کدگذاری UTF-8 پشتیبانی کند یا نکند. گزینه
           --unicode=hex آن‌ها را به صورت توالی‌های بایتی هگزادسیمال درون
           نویسه‌های <> نمایش می‌دهد. گزینه --unicode=escape آن‌ها را به شکل
           توالی‌های اسکیپ (\uxxxx) و گزینه --unicode=highlight آن‌ها را به صورت
           توالی‌های اسکیپ با رنگ قرمز برجسته نمایش می‌دهد (در صورت پشتیبانی
           دستگاه خروجی). رنگ‌بندی به منظور جلب توجه به وجود توالی‌های یونیکد در
           جاهایی است که انتظار حضور آن‌ها نمی‌رود.

       -T bfdname
       --target=bfdname
           مشخص کردن قالب کد شیء (object code) غیر از قالب پیش‌فرض سیستم.

       -v
       -V
       --version
           نمایش شماره نسخه برنامه در خروجی استاندارد و خروج.

       -w
       --include-all-whitespace
           به طور پیش‌فرض نویسه‌های تب (tab) و فاصله (space) در رشته‌های نمایشی
           گنجانده می‌شوند، اما سایر نویسه‌های فاصله‌ساز مانند خطوط جدید
           (newlines) و بازگشت به سطر (carriage returns) لحاظ نمی‌شوند. گزینه
           -w این رفتار را تغییر می‌دهد تا تمام نویسه‌های فاصله‌ساز بخشی از رشته
           محسوب شوند.

       -s
       --output-separator
           به طور پیش‌فرض، رشته‌های خروجی با خط جدید (newline) از یکدیگر جدا
           می‌شوند. این گزینه امکان تعیین هر رشته دلخواه را به عنوان جداکننده
           رکورد خروجی فراهم می‌سازد. هنگام استفاده از --include-all-whitespace
           که رشته‌ها ممکن است در درون خود خطوط جدید داشته باشند، کاربردی است.

       @file
           خواندن گزینه‌های خط فرمان از file. گزینه‌های خوانده‌شده جایگزین گزینه
           @file اصلی می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد،
           با گزینه به صورت تحت‌اللفظی رفتار شده و حذف نمی‌شود.

           گزینه‌ها در file با نویسه‌های فاصله از یکدیگر جدا می‌شوند. می‌توان یک
           نویسه فاصله را با قرار دادن کل گزینه درون گیومه تکی یا دوتایی در آن
           گنجاند. هر نویسه‌ای (از جمله بک‌اسلش) را می‌توان با افزودن پیشوند
           بک‌اسلش به نویسه مربوطه وارد کرد. file ممکن است خود حاوی گزینه‌های
           @file بیشتری باشد؛ چنین گزینه‌هایی به صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)
       ar(1), nm(1), objdump(1), ranlib(1), readelf(1) و مدخل‌های Info برای
       binutils.

حق نشر (COPYRIGHT)
       Copyright (c) 1991-2025 Free Software Foundation, Inc.

       مجوز کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط «مجوز مستندات آزاد گنو»
       (GNU Free Documentation License)، نسخه ۱.۳ یا هر نسخه بعدی منتشرشده
       توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متون
       روی جلد و بدون متون پشت جلد. یک نسخه از این مجوز در بخشی با عنوان «GNU
       Free Documentation License» گنجانده شده است.

binutils-2.45.1                   2026-01-23                        STRINGS(1)