NFS.CONF(5) فایلهای پیکربندی NFS.CONF(5)

nfs.conf - فایل پیکربندی عمومی دیمنها و ابزارهای NFS

/usr/etc/nfs.conf /usr/etc/nfs.conf.d/ /etc/nfs.conf /etc/nfs.conf.d/

پرونده /etc/nfs.conf تنظیمات مشترک و سراسری سرویسها و ابزارهای مختلف مجموعه nfs-utils را تعیین میکند.

این پرونده‌ها شامل پیکربندی‌های مختص هر سامانه برای دیمن‌های گوناگون NFS و سایر پردازه‌ها هستند. بیشتر این تنظیمات را می‌توان از طریق آرگومان‌های خط فرمان نیز به پردازه‌ها فرستاد، اما داشتن یک پرونده مرکزی بسیار آسان‌تر و راحت‌تر است؛ به‌ویژه آنکه سبب ایجاد یکپارچگی در پیکربندی میان پردازه‌های مختلف می‌شود.

هنگامی که گزینه‌های خط فرمان مشخص شوند، مقادیر تعیین‌شده در این پرونده را بازنویسی (override) می‌کنند. در صورتی که در این پرونده پارامتر مشخصی تعیین نشده باشد و گزینه خط فرمانی نیز ارائه نشود، هر ابزار از مقادیر پیش‌فرض خود استفاده می‌کند.

قالب این پرونده از بخش‌های (sections) متعددی پشتیبانی می‌کند که هر بخش می‌تواند حاوی چندین مقداردهی باشد. هر بخش با سطری مشخص می‌شود که نام آن درون قلاب (کروشه) قرار دارد، مانند:

[global]
که بخشی با نام global ایجاد می‌کند. مقداردهی در یک سطر تکی انجام می‌گیرد که شامل نام متغیر، علامت مساوی و مقدار انتسابی است؛ برای نمونه:
threads = 4
مقدار متغیری با نام threads را در بخش جاری برابر با 4 قرار می‌دهد. فاصله‌ها و تب‌های ابتدا و انتهای سطر، و همچنین فاصله‌ها و تب‌های اطراف علامت مساوی نادیده گرفته می‌شوند. کوتیشن‌های تکی و دوتایی اطراف مقدار انتسابی نیز حذف می‌گردند. اگر رشته حاصل خالی باشد، کل آن مقداردهی نادیده گرفته می‌شود.

هر سطری که با “#” یا “;” آغاز شود، مانند خطوط خالی نادیده گرفته می‌شود.

اگر مقدار انتسابی با علامت “$” آغاز شود، ادامه آن به عنوان نام یک متغیر در نظر گرفته شده و در بخش [environment] یا در متغیرهای محیطی پردازه‌ها (ببینید environ(7)) جستجو می‌شود. مقدار یافت‌شده برای این متغیر به کار می‌رود.

نام متغیر include ویژه و استثنایی است. اگر بخشی شامل

include = /some/file/name
باشد، پرونده مشخص‌شده خوانده می‌شود و تمام انتساب‌های درون آن به بخش جاری افزوده می‌گردند. اگر پرونده شامل هدرهای بخش باشد، بخش‌های جدید دقیقاً به گونه‌ای ایجاد می‌شوند که گویی پرونده فراخوانی‌شده به جای خط include قرار گرفته است. اگر نام پرونده با خط تیره (هایفن) شروع شود، این علامت پیش از باز کردن پرونده حذف شده و در صورت نبود پرونده هیچ هشداری داده نمی‌شود؛ در حالی که به طور معمول پرونده‌های فراخوانی‌شده ناموجود یک پیام هشدار تولید می‌کنند.

جستجو و تطبیق نام بخش‌ها و متغیرها بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ (case-insensitive) است.

در جایی که مقدار بولی (Boolean) مورد انتظار است، هر یک از مقادیر true، t، yes، y، on، یا 1 می‌تواند برای "درست" (true)، و هر یک از false، f، no، n، off، یا 0 می‌تواند برای "نادرست" (false) به کار رود. مقایسه‌ها بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شوند.

بخش‌های زیر برای برنامه‌های مختلف شناخته‌شده هستند و می‌توانند حاوی مقادیر مشخص‌شده باشند. بیشتر بخش‌ها همچنین می‌توانند شامل یک متغیر debug باشند که می‌تواند یک یا چند مورد از فهرست general، call، auth، parse، all باشد. در صورت مشخص کردن یک فهرست، موارد باید با ویرگول جدا شوند. مقادیر 0 و 1 نیز پذیرفته می‌شوند؛ که مقدار '0' تغییری در سطح اشکال‌زدایی ایجاد نمی‌کند و مقدار '1' معادل تعیین 'all' است.

مقادیر شناخته‌شده: pipefs-directory.
برای جزئیات بیشتر به blkmapd(8)، rpc.idmapd(8) و rpc.gssd(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: rootdir.
تنظیم rootdir روی یک مسیر معتبر باعث می‌شود کارساز NFS طوری عمل کند که گویی مسیر ارائه‌شده به ابتدای تمام موارد صادرشده (exports) اضافه شده است. برای نمونه، اگر rootdir=/my/root باشد، و مدخلی در /etc/exports برای /filesystem وجود داشته باشد، کارخواه می‌تواند مسیر را به صورت /filesystem سوار (mount) کند، اما در کارساز، این به مسیر /my/root/filesystem ترجمه و ارجاع داده می‌شود.
مقادیر شناخته‌شده: manage-gids، threads، cache-use-ipaddr، ttl، state-directory-path.
برای جزئیات بیشتر به exportd(8) مراجعه کنید.
توجه داشته باشید که تنظیم "debug = auth" برای exportd معادل ارائه گزینه --log-auth است.
مقادیر شناخته‌شده: threads، host، scope، port، grace-time، lease-time، udp، tcp، vers3، vers4، vers4.0، vers4.1، vers4.2، rdma.
مقادیر نسخه و پروتکل همان‌گونه که در بالا ذکر شد بولی هستند، و توسط rpc.mountd نیز استفاده می‌شوند. مقادیر Threads و دو زمان مربوطه عدد صحیح هستند. port و rdma نام سرویس‌ها یا شماره‌ها هستند. برای جزئیات به rpc.nfsd(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: manage-gids، descriptors، port، threads، reverse-lookup، cache-use-ipaddr، ttl، state-directory-path، ha-callout.
این مقادیر به همراه مقادیر پروتکل و نسخه در بخش [nfsd]، برای پیکربندی mountd استفاده می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به rpc.mountd(8) مراجعه کنید.
توجه داشته باشید که تنظیم "debug = auth" برای mountd معادل مشخص کردن گزینه --log-auth است.
مقدار state-directory-path در بخش [mountd] همچنین توسط exportfs(8) به کار می‌رود.
مقادیر شناخته‌شده: port، outgoing-port، name، state-directory-path، ha-callout.
برای جزئیات بیشتر به rpc.statd(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: port و udp-port.
برای جزئیات بیشتر به rpc.statd(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: retry-time، outgoing-port، و outgoing-addr.
برای جزئیات بیشتر به sm-notify(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: verbosity، rpc-verbosity، use-memcache، use-machine-creds، use-gss-proxy، avoid-dns، limit-to-legacy-enctypes، context-timeout، rpc-timeout، keytab-file، cred-cache-directory، preferred-realm، set-home.
برای جزئیات بیشتر به rpc.gssd(8) مراجعه کنید.
مقادیر شناخته‌شده: principal.
برای جزئیات بیشتر به rpc.svcgssd(8) مراجعه کنید.
تنها مقدار debug= شناخته شده است.
مقادیر شناخته‌شده: nfs، nfsv4، default.
برای جزئیات بیشتر به nfsrahead(5) مراجعه کنید.

/usr/etc/nfs.conf
/usr/etc/nfs.conf.d/*.conf
/etc/nfs.conf
/etc/nfs.conf.d/*.conf

پرونده‌های پیکربندی گوناگون به ترتیب خوانده می‌شوند. تنظیمات بعدی مقادیر پیشین را بازنویسی (override) می‌کنند.

rpc.nfsd(8)، rpc.mountd(8)، nfsmount.conf(5).

مه ۲۰۲۵ nfs-utils