'\" t
.\"     Title: nfsdctl
.\"    Author: Jeff Layton
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.20
.\"      Date: 2025-01-09
.\"    Manual: \ \&
.\"    Source: \ \&
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "NFSDCTL" "8" "مه ۲۰۲۵" "nfs-utils" "دستورات مدیریت سیستم"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
nfsdctl \- ابزار کنترل و پیکربندی سرور NFSD در هسته لینوکس
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fBnfsdctl\fP [ \fIگزینه‌ها\fP ] COMMAND ...
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
دستور \fBnfsdctl\fR برای کنترل، مدیریت و پیکربندی پارامترهای کارگزار سرور nfsd در لینوکس استفاده میشود.
.sp
چندین زیردستور (که در ادامه مستند شده‌اند) وجود دارند که به مدیر سیستم امکان می‌دهند جنبه‌های مختلف سرور NFS را پیکربندی یا بررسی کند.
.sp
برای دریافت اطلاعات درباره نحوه استفاده از هر زیردستور، پارامتر
.B \-\-help
را به زیردستور مربوطه ارسال کنید. به عنوان مثال:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl listener \-\-help
.fam
.fi
.if n .RE
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.sp
\fB\-d, \-\-debug\fP
.RS 4
فعال‌سازی ثبت پیام‌های اشکال‌زدایی (دیباگ).
.RE
.sp
\fB\-h, \-\-help\fP
.RS 4
چاپ متن راهنمای برنامه.
.RE
.sp
\fB\-s, \-\-syslog\fP
.RS 4
ثبت لاگ در syslog به جای stderr (حالت پیش‌فرض).
.RE
.sp
\fB\-V, \-\-version\fP
.RS 4
چاپ نسخه برنامه.
.RE
.SH "زیردستورها (SUBCOMMANDS)"
.sp
هر زیردستور همچنین می‌تواند گزینه‌ها و آرگومان‌های ویژه خود را بپذیرد. گزینه
.B \-\-help
برای تمام زیردستورها استاندارد است:
.sp
\fBautostart\fP
.RS 4
راه‌اندازی سرور با استفاده از تنظیمات موجود در بخش [nfsd] فایل /etc/nfs.conf.
این زیردستور هیچ آرگومانی نمی‌پذیرد. توجه داشته باشید که اگر مقدار "threads=" در nfs.conf مشخص نشده باشد، ۱۶ نخ (thread) سرور راه‌اندازی و فعال خواهند شد.
.RE
.sp
\fBlistener\fP
.RS 4
دریافت/تنظیم سوکت‌های شنود برای سرور. اجرای این دستور بدون آرگومان، فهرستی از سوکت‌هایی که سرور در حال حاضر روی آن‌ها گوش می‌دهد برمی‌گرداند. برای افزودن یا حذف سوکت‌ها، رشته‌های جداشده با فاصله را در قالب زیر ارسال کنید:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
{ +|\- }{ protocol }:{ address }:{ port }
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
فیلدها عبارتند از:
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
+ برای افزودن یک شنونده، \- برای حذف آن
protocol: نام پروتکل (مانند tcp، udp، rdma)
address: نام میزبان یا آدرس IP
port: شماره پورت یا نام سرویس
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
تمام فیلدها الزامی هستند، به جز address. اگر address یک رشته خالی باشد،
شنونده‌ها برای INADDR_ANY و IN6ADDR_ANY_INIT برای ipv6 (در صورت فعال بودن)
باز خواهند شد. آدرس می‌تواند یک نام میزبان یا یک آدرس IP باشد. آدرس‌های IPv4
باید به فرم ده‌دهی نقطه‌دار (dotted-quad) باشند. آدرس‌های IPv6 باید به فرم استاندارد
جداشده با دونقطه باشند و حتماً داخل براکت مربع [ ] قرار گیرند.
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
\fBnlm\fP
.RS 4
دریافت اطلاعات درباره تنظیمات NLM (یا lockd) در فضای نام شبکه (net namespace) فعلی. این زیردستور آرگومانی نمی‌پذیرد.
.RE
.sp
\fBstatus\fP
.RS 4
دریافت اطلاعات درباره RPCهایی که هم‌اکنون در سرور در حال اجرا هستند. این زیردستور آرگومانی نمی‌پذیرد.
.RE
.sp
\fBthreads\fP
.RS 4
دریافت/تنظیم تعداد نخ‌های (threads) در حال اجرای nfsd در هر استخر (pool). برای تغییر تعداد فعال نخ‌ها، فهرستی از اعداد صحیح را پاس دهید. ارسال مقدار ۰ سرور NFS را خاموش می‌کند. اجرای این دستور بدون آرگومان، تعداد فعلی نخ‌های فعال در هر استخر را نشان می‌دهد.
.RE
.sp
\fBversion\fP
.RS 4
دریافت/تنظیم نسخه‌های فعال NFS برای سرور. اجرای بدون آرگومان، فهرستی از نسخه‌های پشتیبانی‌شده و وضعیت فعال یا غیرفعال بودن فعلی آن‌ها را برمی‌گرداند. برای فعال یا غیرفعال کردن یک نسخه، رشته‌ای در قالب زیر پاس دهید:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
{ +|\- }{ MAJOR }{.{ MINOR }}
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
فیلدها عبارتند از:
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
+ برای فعال کردن یک نسخه، \- برای غیرفعال کردن آن
MAJOR: مقدار عدد صحیح نسخه اصلی
MINOR: مقدار عدد صحیح نسخه فرعی
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
فیلد minorversion اختیاری است. در صورت عدم درج، تمام نسخه‌های فرعی آن نسخه اصلی فعال یا غیرفعال خواهند شد.
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
توجه داشته باشید که نسخه‌ها تنها زمانی قابل تنظیم هستند که هیچ نخی از nfsd در حال اجرا نباشد.
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
\fBpool\-mode\fP
.RS 4
دریافت/تنظیم حالت استخر (pool mode) میزبان. این باعث می‌شود سرور نخ‌هایی را آغاز کند که به پردازنده (CPU) یا گره NUMA متصل (pinned) شده‌اند. این مورد تنها زمانی قابل تنظیم است که هیچ نخ nfsd در حال اجرا نباشد.
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
گزینه‌های موجود عبارتند از:
  global:  یک استخر بزرگ واحد
  percpu:  یک استخر به ازای هر پردازنده (CPU)
  pernode: یک استخر به ازای هر گره NUMA
  auto:    انتخاب خودکار بر اساس پیکربندی میزبان
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.sp
راه‌اندازی سرور با تنظیمات موجود در nfs.conf:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl autostart
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
دریافت فهرست سوکت‌های شنود فعلی:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl listener
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
نمایش نسخه‌های پشتیبانی‌شده و فعال NFS:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl version
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
افزودن شنونده TCP روی تمام آدرس‌ها (هم v4 و هم v6)، پورت 2049:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl listener +tcp::2049
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
افزودن شنونده RDMA روی 1.2.3.4 پورت 20049:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl listener +rdma:1.2.3.4:20049
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
افزودن همان شنونده روی آدرس IPv6 به صورت f00::ba4 پورت 20050:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl listener +rdma:[f00::ba4]:20050
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
فعال‌سازی NFS نسخه ۳، و غیرفعال‌سازی نسخه ۴.۰:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl version +3 \-4.0
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
تغییر تعداد نخ‌های فعال در اولین استخر به ۲۵۶:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl threads 256
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
تنظیم pool\-mode روی حالت "pernode":
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
nfsdctl pool\-mode pernode
.fam
.fi
.if n .RE
.SH "نکات (NOTES)"
.sp
دستور \fBnfsdctl\fP در نظر گرفته شده است تا جایگزین \fBrpc.nfsd\fP(8) شود؛ برنامه‌ای که سرور nfs را با استفاده از فایل‌های موجود در زیرمسیر /proc/fs/nfsd کنترل می‌کرد. در مقابل، \fBnfsdctl\fP از رابط \fBnetlink\fP(7) برای رسیدن به اهداف مشابه بهره می‌برد.
.sp
بسیاری از دستوراتی که وضعیت سرور NFS را پرس‌وجو می‌کنند می‌توانند توسط یک کاربر عادی و بدون امتیاز ویژه اجرا شوند، اما پیکربندی سرور معمولاً به دسترسی‌های کاربری ارشد (کاربر ریشه) نیاز دارد.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
\fBnfs.conf\fP(5), \fBrpc.nfsd\fP(8), \fBrpc.mountd\fP(8), \fBexports\fP(5), \fBexportfs\fP(8), \fBrpc.rquotad\fP(8), \fBnfsstat\fP(8), \fBnetconfig\fP(5)
.SH "نویسنده (AUTHOR)"
.sp
Jeff Layton