OPENSSL-S_TIME(1ssl) OpenSSL OPENSSL-S_TIME(1ssl) نام (NAME) openssl-s_time - برنامهٔ سنجش کارایی و زمان‌بندی SSL/TLS خلاصه دستور (SYNOPSIS) openssl s_time [-help] [-connect host:port] [-www page] [-cert filename] [-key filename] [-reuse] [-new] [-verify depth] [-time seconds] [-ssl3] [-tls1] [-tls1_1] [-tls1_2] [-tls1_3] [-bugs] [-cipher cipherlist] [-ciphersuites val] [-nameopt option] [-cafile file] [-CAfile file] [-no-CAfile] [-CApath dir] [-no-CApath] [-CAstore uri] [-no-CAstore] [-provider name] [-provider-path path] [-provparam [name:]key=value] [-propquery propq] توضیحات (DESCRIPTION) این دستور یک کلاینت عمومی SSL/TLS را پیاده‌سازی می‌کند که با استفاده از SSL/TLS به یک میزبان راه دور متصل می‌شود. این دستور می‌تواند یک صفحه را از سرور درخواست کرده و زمان انتقال داده‌های بار مفید (payload) را در محاسبات زمانی خود لحاظ کند. این برنامه تعداد اتصالات در یک بازه زمانی معین، میزان داده‌های انتقال‌یافته (در صورت وجود) را اندازه‌گیری کرده و میانگین زمان صرف‌شده برای یک اتصال را محاسبه می‌نماید. گزینه‌ها (OPTIONS) -help نمایش پیام راهنمای نحوهٔ استفاده از دستور. -connect host:port میزبان و درگاه اختیاری برای اتصال را مشخص می‌کند. اگر رشته میزبان یک نشانی IPv6 باشد، باید در میان "[" و "]" قرار گیرد. -www page صفحه‌ای را که باید با متد GET از سرور دریافت شود مشخص می‌کند. مقدار '/' صفحهٔ index.html را دریافت می‌کند. اگر این پارامتر مشخص نشود، این دستور تنها دست‌تکانی (handshake) برای برقراری اتصالات SSL را انجام داده و هیچ دادهٔ بار مفیدی را منتقل نمی‌کند. -cert certname گواهی مورد استفاده در صورتی که سرور آن را درخواست کند. حالت پیش‌فرض عدم استفاده از گواهی است. فایل باید در قالب PEM باشد. -key keyfile کلید خصوصی مورد استفاده. اگر مشخص نشود، از فایل گواهی استفاده خواهد شد. فایل باید در قالب PEM باشد. -verify depth عمق اعتبارسنجی مورد استفاده. این گزینه حداکثر طول زنجیره گواهی سرور را مشخص کرده و اعتبارسنجی گواهی سرور را فعال می‌کند. در حال حاضر عملیات اعتبارسنجی پس از بروز خطاها نیز ادامه می‌یابد تا تمامی مشکلات زنجیره گواهی قابل مشاهده باشد. به عنوان یک اثر جانبی، اتصال هرگز به دلیل شکست در اعتبارسنجی گواهی سرور با خطا مواجه نخواهد شد. -new آزمون زمان‌بندی را با استفاده از یک شناسه نشست (session ID) جدید برای هر اتصال انجام می‌دهد. اگر هیچ‌یک از گزینه‌های -new یا -reuse مشخص نشده باشند، هر دو به صورت پیش‌فرض فعال بوده و به ترتیب اجرا می‌شوند. -reuse آزمون زمان‌بندی را با استفاده از شناسه نشست یکسان انجام می‌دهد؛ از این گزینه می‌توان برای بررسی صحت عملکرد حافظه پنهان نشست (session caching) استفاده کرد. اگر هیچ‌یک از گزینه‌های -new یا -reuse مشخص نشده باشند، هر دو به صورت پیش‌فرض فعال بوده و به ترتیب اجرا می‌شوند. -bugs چندین باگ شناخته‌شده در پیاده‌سازی‌های SSL و TLS وجود دارد. افزودن این گزینه راهکارهای دورزدن (workarounds) متعددی را فعال می‌سازد. -cipher cipherlist امکان تغییر فهرست رمزهای ارسالی توسط کلاینت برای TLSv1.2 و نسخه‌های پیشین را فراهم می‌کند. این فهرست با هر مجموعه رمز TLSv1.3 که پیکربندی شده باشد ترکیب خواهد شد. اگرچه سرور تعیین می‌کند از کدام مجموعه رمز استفاده شود، اما باید اولین رمز پشتیبانی‌شده در فهرست ارسالی کلاینت را انتخاب کند. برای اطلاعات بیشتر به openssl-ciphers(1) مراجعه کنید. -ciphersuites val امکان تغییر مجموعه‌های رمز TLSv1.3 ارسالی توسط کلاینت را فراهم می‌کند. این فهرست با هر مجموعه رمز TLSv1.2 و نسخه‌های پیشین که پیکربندی شده باشد ترکیب خواهد شد. اگرچه سرور تعیین می‌کند از کدام مجموعه رمز استفاده شود، اما باید اولین رمز پشتیبانی‌شده در فهرست ارسالی کلاینت را انتخاب کند. برای اطلاعات بیشتر به openssl-ciphers(1) مراجعه کنید. قالب این فهرست به صورت یک فهرست ساده از نام‌های مجموعه رمز TLSv1.3 است که با دونقطه (":") از هم جدا شده‌اند. -time length مشخص می‌کند که این دستور چه مدت (به ثانیه) باید اتصال برقرار کند و در صورت تمایل داده‌های بار مفید را از سرور منتقل سازد. کارایی سرور و کلاینت و همچنین سرعت پیوند (link speed) تعیین می‌کنند چه تعداد اتصال می‌تواند برقرار شود. -nameopt option نحوهٔ نمایش نام‌های موضوع (subject) یا صادرکننده (issuer) را مشخص می‌کند. برای جزئیات به openssl-namedisplay-options(1) مراجعه کنید. -CAfile file, -no-CAfile, -CApath dir, -no-CApath, -CAstore uri, -no-CAstore برای جزئیات بیشتر به بخش «گزینه‌های گواهی مورد اعتماد» (Trusted Certificate Options) در openssl-verification-options(1) مراجعه کنید. -provider name -provider-path path -provparam [name:]key=value -propquery propq به بخش «گزینه‌های ارائه‌دهنده» (Provider Options) در openssl(1)، provider(7) و property(7) مراجعه کنید. -cafile file این گزینه یک معادل منسوخ‌شده برای -CAfile است. -ssl3, -tls1, -tls1_1, -tls1_2, -tls1_3 به بخش «گزینه‌های نسخه TLS» (TLS Version Options) در openssl(1) مراجعه کنید. محیط (ENVIRONMENT) SSL_CIPHER اگر گزینهٔ -cipher مشخص نشده باشد، محتویات این متغیر محیطی برای تغییر فهرست رمزهای TLSv1.2 و پیش از آن که توسط کلاینت ارسال می‌شود، دقیقاً همانند گزینه مذکور به کار می‌رود. نکات (NOTES) این دستور را می‌توان برای سنجش کارایی یک اتصال SSL استفاده کرد. برای اتصال به یک سرور HTTP با SSL و دریافت صفحه پیش‌فرض، معمولاً از دستور زیر استفاده می‌شود: openssl s_time -connect servername:443 -www / -CApath yourdir -CAfile yourfile.pem -cipher commoncipher [-ssl3] (پروتکل https از درگاه ۴۴۳ استفاده می‌کند). عبارت commoncipher رمزی است که هر دو سوی کلاینت و سرور بر سر آن به توافق می‌رسند؛ برای جزئیات به دستور openssl-ciphers(1) مراجعه کنید. اگر دست‌تکانی ناموفق باشد، دلایل بالقوهٔ متعددی وجود دارد؛ چنانچه علت واضحی مانند عدم وجود گواهی کلاینت در میان نباشد، در صورت وجود نقص در سرور می‌توان گزینه‌های -bugs و -ssl3 را امتحان کرد. به‌ویژه باید پیش از ارسال گزارش باگ به لیست‌های پستی OpenSSL، با این گزینه‌ها آزمون‌های لازم را انجام دهید. یک مشکل رایج در راه‌اندازی گواهی‌های کلاینت این است که کلاینت وب اعلام می‌کند هیچ گواهی در اختیار ندارد یا یک فهرست خالی برای انتخاب ارائه می‌دهد. این موضوع معمولاً به این دلیل است که سرور هنگام درخواست گواهی، مرجع صدور گواهی (CA) مربوط به کلاینت را در «فهرست CAهای قابل قبول» خود ارسال نمی‌کند. با استفاده از دستور openssl-s_client(1) می‌توان فهرست CAها را مشاهده و بررسی کرد. با این حال، برخی از سرورها احراز هویت کلاینت را تنها پس از درخواست یک URL مشخص مطالبه می‌کنند. برای دریافت فهرست در چنین حالتی، لازم است از گزینهٔ -prexit در openssl-s_client(1) استفاده کرده و یک درخواست HTTP برای صفحهٔ مناسب ارسال نمایید. اگر گواهی با استفاده از گزینهٔ -cert در خط فرمان مشخص شده باشد، مورد استفاده قرار نخواهد گرفت مگر آنکه سرور صراحتاً درخواست گواهی کلاینت نماید. بنابراین، صرف قرار دادن یک گواهی کلاینت در خط فرمان تضمینی برای کارکرد گواهی نخواهد بود. اشکالات (BUGS) از آنجا که این برنامه تمامی گزینه‌های برنامهٔ openssl-s_client(1) را برای فعال یا غیرفعال کردن پروتکل‌ها در اختیار ندارد، ممکن است نتوانید کارایی تمامی پروتکل‌ها را با تمام سرورها اندازه‌گیری کنید. گزینهٔ -verify در صورت شکست اعتبارسنجی سرور در واقع باید از برنامه خارج شود. تاریخچه (HISTORY) گزینهٔ -cafile در OpenSSL 3.0 منسوخ شد. همچنین ببینید (SEE ALSO) openssl(1), openssl-s_client(1), openssl-s_server(1), openssl-ciphers(1), ossl_store-file(7) حق نشر (COPYRIGHT) حق نشر ۲۰۰۴-۲۰۲۵ نویسندگان پروژه OpenSSL. کلیه حقوق محفوظ است. تحت مجوز آپاچی نسخه ۲.۰ (License) منتشر شده است. شما نمی‌توانید از این فایل استفاده کنید مگر با رعایت مجوز. می‌توانید یک نسخه از مجوز را در فایل LICENSE در توزیع منبع یا در دریافت کنید. 3.6.4 2026-08-25 OPENSSL-S_TIME(1ssl)