تغییر گذرواژه

ابتدا از کاربر گذرواژه قدیمی‌اش پرسیده می‌شود، در صورتی که گذرواژه‌ای وجود داشته باشد. این گذرواژه سپس رمزگذاری شده و با گذرواژه ذخیره‌شده مقایسه می‌شود. کاربر تنها یک شانس برای وارد کردن گذرواژه درست دارد. به کاربر ممتاز اجازه داده شده است از این مرحله عبور کند تا بتوان گذرواژه‌های فراموش‌شده را تغییر داد.

پس از وارد کردن گذرواژه، اطلاعات دیرینگی گذرواژه بررسی می‌شود تا مشخص گردد آیا در این زمان به کاربر اجازه تغییر گذرواژه داده شده است یا خیر. اگر نه، passwd از تغییر گذرواژه امتناع ورزیده و خارج می‌شود.

سپس از کاربر خواسته می‌شود دو بار گذرواژه جایگزین را وارد کند. ورودی دوم با ورودی اول مقایسه می‌شود و برای تغییر گذرواژه، هر دو باید با هم مطابقت داشته باشند.

سپس، پیچیدگی گذرواژه آزموده می‌شود. به عنوان یک رهنمود کلی، گذرواژه‌ها باید از ۶ تا ۸ نویسه تشکیل شده باشند، شامل یک یا چند نویسه از هر یک از مجموعه‌های زیر:

باید دقت شود که نویسه‌های پیش‌فرض پاک کردن (erase) یا حذف سطر (kill) سیستم در آن گنجانده نشوند. passwd هر گذرواژه‌ای را که به اندازه کافی پیچیده نباشد، رد خواهد کرد.

نکاتی برای گذرواژه‌های کاربران

امنیت یک گذرواژه به قدرت الگوریتم رمزگذاری و اندازه فضای کلید بستگی دارد. روش قدیمی رمزگذاری سامانه UNIX مبتنی بر الگوریتم NBS DES است. اکنون روش‌های جدیدتری توصیه می‌شوند (ببینید ENCRYPT_METHOD). اندازه فضای کلید به میزان تصادفی بودن گذرواژه انتخاب‌شده بستگی دارد.

به خطر افتادن امنیت گذرواژه معمولاً ناشی از انتخاب یا نگهداری بی‌دقت گذرواژه است. به همین دلیل، نباید گذرواژه‌ای را انتخاب کنید که در لغت‌نامه آمده باشد یا نیاز به یادداشت کردن آن باشد. همچنین گذرواژه نباید نام خاص، شماره گواهینامه، تاریخ تولد یا نشانی خیابان شما باشد. هر یک از این موارد می‌تواند به عنوان حدس‌هایی برای نقض امنیت سامانه استفاده شود.

می‌توانید توصیه‌هایی درباره چگونگی انتخاب یک گذرواژه قوی در http://en.wikipedia.org/wiki/Password_strength بیابید.