نام (NAME)

pcretest - برنامه آزمون برای کتابخانه عبارت باقاعده PCRE

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

pcretest [options] [input file [output file]]

pcretest به عنوان یک برنامه آزمایشی برای خود کتابخانه عبارات باقاعده PCRE نوشته شده است، اما همچنین می‌تواند برای آزمایش و تجربه کار با عبارات باقاعده مورد استفاده قرار گیرد. این سند ویژگی‌های این برنامه آزمایشی را توصیف می‌کند؛ برای جزئیات در مورد خود عبارات باقاعده، به مستندات pcrepattern مراجعه کنید. برای جزئیات در مورد فراخوانی‌های توابع کتابخانه PCRE و گزینه‌های آن‌ها، به مستندات pcreapi ، pcre16 و pcre32 مراجعه نمایید.

ورودی pcretest دنباله‌ای از الگوهای عبارت باقاعده و رشته‌هایی است که باید با آن‌ها تطبیق داده شوند، همان‌طور که در ادامه شرح داده شده است. خروجی نتیجه هر تطابق را نمایش می‌دهد. گزینه‌ها در خط فرمان و الگوها گزینه‌های PCRE و دقیقاً آنچه را که در خروجی ظاهر می‌شود کنترل می‌کنند.

همان‌طور که PCRE تکامل یافته است، ویژگی‌های مختلف بسیاری را به دست آورده و در نتیجه، pcretest اکنون دارای گزینه‌های نسبتاً مبهم و تخصصی فراوانی برای آزمایش هر ویژگی ممکن است. برخی از این گزینه‌ها مشخصاً برای استفاده همراه با اسکریپت آزمون و فایل‌های داده که به عنوان بخشی از PCRE توزیع می‌شوند طراحی شده‌اند، و بعید است در موارد دیگر کاربرد داشته باشند. همه آن‌ها در اینجا مستند شده‌اند، اما بدون توجیه و استدلال چندان.

فرمت دادههای ورودی (INPUT DATA FORMAT)

ورودی pcretest خط به خط پردازش می‌شود، چه با فراخوانی تابع fgets() کتابخانه C و چه از طریق کتابخانه libreadline (به پایین مراجعه کنید). در محیط‌های شبه یونیکس، fgets() با هر بایتی غیر از خط جدید به عنوان کاراکتر داده رفتار می‌کند. با این حال، در برخی از محیط‌های ویندوز کاراکتر ۲۶ (هگز 1A) باعث پایان فوری فایل (EOF) می‌شود و داده دیگری خوانده نخواهد شد. برای حداکثر سازگاری و قابلیت حمل، بنابراین امن‌ترین کار استفاده تنها از کاراکترهای اسکی (ASCII) در فایل‌های ورودی pcretest است.

ورودی با استفاده از توابع رشته‌ای C پردازش می‌شود، بنابراین نباید حاوی صفرهای باینری باشد، حتی با اینکه در محیط‌های شبه یونیکس، fgets() با هر بایتی غیر از خط جدید به عنوان کاراکتر داده رفتار می‌کند.

کتابخانه‌های ۸ بیتی، ۱۶ بیتی و ۳۲ بیتی PCRE (PCRE's 8-BIT, 16-BIT AND 32-BIT LIBRARIES)

از نگارش 8.30، دو کتابخانه مجزای PCRE می‌توانند ساخته شوند. نگارش اصلی از رشته‌های کاراکتری ۸ بیتی پشتیبانی می‌کند، در حالی که کتابخانه جدیدتر ۱۶ بیتی از رشته‌های کاراکتری کدگذاری‌شده در واحدهای ۱۶ بیتی پشتیبانی می‌کند. از نگارش 8.32، کتابخانه سومی می‌تواند ساخته شود که از رشته‌های کاراکتری با کدگذاری در واحدهای ۳۲ بیتی پشتیبانی می‌کند. برنامه pcretest می‌تواند برای آزمایش هر سه کتابخانه مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، خود این برنامه همچنان یک برنامه ۸ بیتی است که ورودی ۸ بیتی می‌خواند و خروجی ۸ بیتی می‌نویسد. هنگام آزمایش کتابخانه ۱۶ بیتی یا ۳۲ بیتی، الگوها و رشته‌های داده پیش از ارسال به توابع کتابخانه PCRE، به فرمت ۱۶ بیتی یا ۳۲ بیتی تبدیل می‌شوند. نتایج برای نمایش خروجی به فرمت ۸ بیتی تبدیل می‌شوند.

اشاره به توابع و ساختارهایی به شکل pcre[16|32]_xx در ادامه به این معنی است: «pcre_xx هنگام استفاده از کتابخانه ۸ بیتی، pcre16_xx هنگام استفاده از کتابخانه ۱۶ بیتی، یا pcre32_xx هنگام استفاده از کتابخانه ۳۲ بیتی».

گزینههای خط فرمان (COMMAND LINE OPTIONS)

-8

اگر کتابخانه ۸ بیتی ساخته شده باشد، این گزینه باعث می‌شود از آن استفاده شود (این حالت پیش‌فرض است). اگر کتابخانه ۸ بیتی ساخته نشده باشد، این گزینه موجب خطا می‌شود.

-16

اگر کتابخانه ۱۶ بیتی ساخته شده باشد، این گزینه باعث می‌شود از آن استفاده شود. اگر فقط کتابخانه ۱۶ بیتی ساخته شده باشد، این حالت پیش‌فرض است. اگر کتابخانه ۱۶ بیتی ساخته نشده باشد، این گزینه موجب خطا می‌شود.

-32

اگر کتابخانه ۳۲ بیتی ساخته شده باشد، این گزینه باعث می‌شود از آن استفاده شود. اگر فقط کتابخانه ۳۲ بیتی ساخته شده باشد، این حالت پیش‌فرض است. اگر کتابخانه ۳۲ بیتی ساخته نشده باشد، این گزینه موجب خطا می‌شود.

-b

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /B (نمایش بایت‌کد) است؛ فرم داخلی پس از کامپایل در خروجی چاپ می‌شود.

-C

شماره نسخه کتابخانه PCRE و تمام اطلاعات موجود درباره ویژگی‌های اختیاری گنجانده‌شده را نمایش داده و سپس با کد خروج صفر خارج می‌شود. تمام گزینه‌های دیگر نادیده گرفته می‌شوند.

-C option

اطلاعات مربوط به یک گزینه خاص زمان ساخت را چاپ کرده و سپس خارج می‌شود. این قابلیت برای استفاده در اسکریپت‌هایی مانند RunTest در نظر گرفته شده است. گزینه‌های زیر مقدار را در خروجی چاپ کرده و کد خروج را همان‌طور که مشخص شده تنظیم می‌کنند:

ebcdic-nl  کد برای LF (= NL) در محیط EBCDIC:
             0x15 یا 0x25
             0 در صورت استفاده در محیط ASCII
             کد خروج همیشه 0 است
linksize   اندازه پیوند داخلی پیکربندی‌شده (2، 3 یا 4)
             کد خروج بر روی اندازه پیوند تنظیم می‌شود
newline    تنظیم پیش‌فرض خط جدید:
             CR, LF, CRLF, ANYCRLF, یا ANY
             کد خروج همیشه 0 است
bsr        تنظیم پیش‌فرض برای آنچه \R تطبیق می‌دهد:
             ANYCRLF یا ANY
             کد خروج همیشه 0 است

گزینه‌های زیر مقدار 1 را برای درست یا 0 را برای نادرست در خروجی چاپ کرده و کد خروج را به همان مقدار تنظیم می‌کنند:

ebcdic     کامپایل‌شده برای محیط EBCDIC
jit        پشتیبانی Just-In-Time در دسترس است
pcre16     کتابخانه ۱۶ بیتی ساخته شده است
pcre32     کتابخانه ۳۲ بیتی ساخته شده است
pcre8      کتابخانه ۸ بیتی ساخته شده است
ucp        پشتیبانی از خصوصیات یونیکد در دسترس است
utf        پشتیبانی از UTF-8 و/یا UTF-16 و/یا UTF-32
             در دسترس است

اگر گزینه ناشناخته‌ای داده شود، پیام خطا در خروجی نمایش داده می‌شود؛ کد خروج 0 است.

-d

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /D (اشکال‌زدایی) است؛ فرم داخلی و اطلاعات مربوط به الگوی کامپایل‌شده پس از کامپایل در خروجی نمایش داده می‌شوند؛ گزینه -d معادل -b -i است.

-dfa

طوری عمل می‌کند که گویی هر خط داده حاوی دنباله گریز \D است؛ این امر باعث می‌شود تابع تطبیق جایگزین، یعنی pcre[16|32]_dfa_exec()، به جای تابع استاندارد pcre[16|32]_exec() استفاده شود (جزئیات بیشتر در ادامه آمده است).

-help

خلاصه‌ای کوتاه از این گزینه‌ها را در خروجی چاپ کرده و سپس خارج می‌شود.

-i

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /I است؛ اطلاعات مربوط به الگوی کامپایل‌شده پس از کامپایل ارائه می‌شود.

-M

طوری عمل می‌کند که گویی هر خط داده حاوی دنباله گریز \M است؛ این امر باعث می‌شود PCRE با فراخوانی مکرر pcre[16|32]_exec() با محدودیت‌های مختلف، حداقل تنظیمات MATCH_LIMIT و MATCH_LIMIT_RECURSION را کشف کند.

-m

اندازه هر الگوی کامپایل‌شده را پس از کامپایل شدن در خروجی چاپ می‌کند. این معادل افزودن /M به هر عبارت باقاعده است. اندازه برای هر دو کتابخانه بر حسب بایت ارائه می‌شود.

-O

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /O است، یعنی auto-possessification را برای تمام الگوها غیرفعال می‌کند.

-o osize

تعداد عناصر موجود در بردار خروجی را که هنگام فراخوانی pcre[16|32]_exec() یا pcre[16|32]_dfa_exec() استفاده می‌شود بر روی osize تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض 45 است که برای 14 زیرعبارت ضبط‌کننده برای pcre[16|32]_exec() یا 22 تطابق مختلف برای pcre[16|32]_dfa_exec() کافی است. اندازه بردار می‌تواند برای فراخوانی‌های تطبیق فردی با گنجاندن \O در خط داده تغییر داده شود (به پایین مراجعه کنید).

-p

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /P است؛ از رابط کاربری برنامه‌نویسی پوششی POSIX برای فراخوانی PCRE استفاده می‌شود. زمانی که -p تنظیم شده باشد هیچ‌یک از گزینه‌های دیگر هیچ اثری ندارند. این گزینه فقط با کتابخانه ۸ بیتی قابل استفاده است.

-q

شماره نسخه pcretest را در ابتدای اجرا نمایش نمی‌دهد.

-S size

در سیستم‌های شبه یونیکس، اندازه پشته زمان اجرا را به size مگابایت تنظیم می‌کند.

-s یا -s+

طوری عمل می‌کند که گویی هر الگو دارای تغییردهنده /S است؛ به بیان دیگر، هر الگو را مجبور به مطالعه می‌کند. اگر از -s+ استفاده شود، تمام گزینه‌های کامپایل JIT به pcre[16|32]_study() ارسال می‌شوند که در صورت در دسترس بودن، باعث راه‌اندازی بهینه‌سازی Just-In-Time برای هر دو تطابق کامل و جزئی می‌شود. گزینه‌های خاص کامپایل JIT را می‌توان با قرار دادن یک رقم در محدوده 1 تا 7 پس از -s+ انتخاب کرد که حالت‌های کامپایل JIT را به شرح زیر تعیین می‌کند:

1  فقط تطابق عادی
2  فقط تطابق جزئی ملایم (soft partial)
3  تطابق عادی و تطابق جزئی ملایم
4  فقط تطابق جزئی سخت (hard partial)
6  تطابق جزئی ملایم و سخت
7  هر سه حالت (پیش‌فرض)

اگر به جای -s+ از -s++ استفاده شود (با یا بدون رقم بعدی)، هنگامی که کد کامپایل‌شده JIT در عمل استفاده شده باشد، متن "(JIT)" به اولین خط خروجی پس از یک تطابق یا عدم تطابق اضافه می‌شود.

توجه داشته باشید که گزینه‌های الگو می‌توانند -s را لغو و بازنویسی کنند، چه با مشخص کردن عدم مطالعه و چه با متوقف کردن کامپایل JIT.

اگر گزینه /I یا /D روی یک الگو وجود داشته باشد (درخواست خروجی درباره الگوی کامپایل‌شده)، اطلاعات مربوط به نتیجه مطالعه در صورتی که مطالعه تنها ناشی از -s بوده و نه -i و نه -d در خط فرمان وجود نداشته باشند، گنجانده نمی‌شود. این رفتار به این معنی است که خروجی آزمون‌هایی که با و بدون -s اجرا می‌شوند باید یکسان باشد، مگر زمانی که گزینه‌هایی که اطلاعات مربوط به اجرای واقعی یک تطابق را چاپ می‌کنند تنظیم شده باشند.

گزینه‌های -M، -t و -tm که اطلاعاتی درباره منابع استفاده‌شده ارائه می‌دهند، احتمالاً خروجی متفاوتی با و بدون -s تولید می‌کنند. خروجی همچنین ممکن است در صورتی که گزینه /C روی یک الگوی فردی وجود داشته باشد متفاوت باشد. این گزینه از فراخوانی‌ها برای ردگیری فرآیند تطبیق استفاده می‌کند و این ممکن است بین الگوهای مطالعه‌شده و مطالعه‌نشده متفاوت باشد. اگر الگو حاوی آیتم‌های (*MARK) باشد نیز ممکن است به همین دلیل تفاوت‌هایی وجود داشته باشد. گزینه خط فرمان -s می‌تواند برای الگوهای خاصی که هرگز نباید مطالعه شوند لغو شود (به تغییردهنده الگوی /S در ادامه مراجعه کنید).

-t

هر فرآیند کامپایل، مطالعه و تطبیق را چندین بار با یک زمان‌سنج اجرا کرده و زمان‌های حاصل را برای هر کامپایل، مطالعه یا تطبیق (بر حسب میلی‌ثانیه) در خروجی چاپ می‌کند. گزینه -m را همراه با -t تنظیم نکنید، زیرا در این صورت خروجی اندازه را بارها و بارها دریافت خواهید کرد و زمان‌بندی مخدوش خواهد شد. شما می‌توانید با قرار دادن یک عدد پس از -t (به عنوان یک آیتم جداگانه در خط فرمان)، تعداد تکرارهای استفاده‌شده برای زمان‌گیری را کنترل کنید. برای مثال، "-t 1000"; تعداد 1000 بار تکرار می‌کند. پیش‌فرض 500000 بار تکرار است.

-tm

این مانند -t است با این تفاوت که تنها مرحله تطبیق را زمان‌گیری می‌کند، نه مراحل کامپایل یا مطالعه را.

-T -TM

این گزینه‌ها مانند -t و -tm عمل می‌کنند، اما علاوه بر آن، در پایان اجرا، زمان‌های کل برای تمام کامپایل‌ها، مطالعه‌ها و تطابق‌ها در خروجی چاپ می‌شوند.

توضیحات (DESCRIPTION)

اگر به pcretest دو آرگومان نام فایل داده شود، از اولی می‌خواند و در دومی می‌نویسد. اگر فقط یک آرگومان نام فایل به آن داده شود، از آن فایل می‌خواند و در stdout می‌نویسد. در غیر این صورت، از stdin خوانده و در stdout می‌نویسد، و برای هر خط ورودی اعلان (prompt) نمایش می‌دهد، با استفاده از "re>" برای اعلان عبارات باقاعده و "data>" برای اعلان خطوط داده.

هنگام ساخت pcretest، یک گزینه پیکربندی می‌تواند مشخص کند که این برنامه باید با کتابخانه libreadline پیوند داده شود. هنگامی که این کار انجام شود، اگر ورودی از یک ترمینال باشد، با استفاده از تابع readline() خوانده می‌شود. این کار امکانات ویرایش خط و تاریخچه را فراهم می‌آورد. خروجی گزینه -help بیان می‌کند که آیا از readline() استفاده خواهد شد یا خیر.

این برنامه هر تعداد مجموعه ورودی را روی یک فایل ورودی واحد پردازش می‌کند. هر مجموعه با یک عبارت باقاعده شروع می‌شود، و با هر تعداد خط داده که باید در برابر آن الگو تطبیق داده شوند ادامه می‌یابد.

هر خط داده به طور جداگانه و مستقل تطبیق داده می‌شود. اگر می‌خواهید تطابق‌های چندخطی انجام دهید، باید از دنباله گریز \n (یا \r یا \r\n و غیره، بسته به تنظیم خط جدید) در یک خط واحد از ورودی برای کدگذاری دنباله‌های خط جدید استفاده کنید. هیچ محدودیتی برای طول خطوط داده وجود ندارد؛ بافر ورودی در صورتی که خیلی کوچک باشد به طور خودکار گسترش می‌یابد.

یک خط خالی پایان خطوط داده را نشان می‌دهد که در این نقطه، یک عبارت باقاعده جدید خوانده می‌شود. عبارات باقاعده محصور در هر جداکننده غیرحرفی-عددی غیر از بک‌اسلش وارد می‌شوند، برای مثال:

/(a|bc)x+yz/

فاصله خالی پیش از جداکننده ابتدایی نادیده گرفته می‌شود. یک عبارت باقاعده ممکن است روی چندین خط ورودی ادامه یابد، که در این حالت کاراکترهای خط جدید درون آن گنجانده می‌شوند. گنجاندن جداکننده درون الگو از طریق اسکیپ کردن آن امکان‌پذیر است، برای مثال:

/abc\/def/

اگر چنین کنید، کاراکتر گریز و جداکننده بخشی از الگو را تشکیل می‌دهند، اما از آنجا که جداکننده‌ها همیشه غیرحرفی-عددی هستند، این امر بر تفسیر آن اثری نمی‌گذارد. اگر بلافاصله پس از جداکننده پایانی یک بک‌اسلش بیاید، به عنوان مثال:

/abc/\

آنگاه یک بک‌اسلش به انتهای الگو اضافه می‌شود. این کار برای فراهم کردن راهی جهت آزمایش شرایط خطایی انجام شده است که در صورت خاتمه یافتن یک الگو با بک‌اسلش رخ می‌دهد، زیرا:

/abc\/

به عنوان خط اول الگویی تفسیر می‌شود که با "abc/" شروع می‌شود و باعث می‌شود pcretest خط بعدی را به عنوان ادامه عبارت باقاعده بخواند.

تغییردهنده‌های الگو (PATTERN MODIFIERS)

یک الگو می‌تواند با هر تعداد تغییردهنده دنبال شود، که بیشتر آن‌ها تک‌کاراکتری هستند، هرچند برخی از آن‌ها می‌توانند با کاراکترهای بعدی توصیف شوند. به پیروی از کاربرد پرل (Perl)، در ادامه از این‌ها به عنوان مثال با عنوان «تغییردهنده /i» یاد می‌شود، حتی با وجود اینکه جداکننده الگو لزوماً نباید همیشه یک اسلش باشد و هیچ اسلشی نیز هنگام نوشتن تغییردهنده‌ها استفاده نمی‌شود. فاصله خالی ممکن است بین جداکننده نهایی الگو و اولین تغییردهنده، و بین خود تغییردهنده‌ها ظاهر شود. برای ارجاع، در اینجا فهرستی کامل از تغییردهنده‌ها آورده شده است. آن‌ها در چندین گروه قرار می‌گیرند که در بخش‌های بعدی به تفصیل شرح داده شده‌اند.

/8              تنظیم حالت UTF
/9              تنظیم PCRE_NEVER_UTF (مسدود کردن حالت UTF)
/?              غیرفعال کردن بررسی اعتبار UTF
/+              نمایش باقیمانده رشته هدف پس از تطابق
/=              نمایش تمام موارد ضبط‌شده (نه فقط مواردی که مقدار دارند)
/A              تنظیم PCRE_ANCHORED
/B              نمایش کد کامپایل‌شده
/C              تنظیم PCRE_AUTO_CALLOUT
/D              همان /B به علاوه /I
/E              تنظیم PCRE_DOLLAR_ENDONLY
/F              معکوس کردن ترتیب بایت‌ها در الگوی کامپایل‌شده
/f              تنظیم PCRE_FIRSTLINE
/G              یافتن تمام تطابق‌ها (کوتاه کردن رشته)
/g              یافتن تمام تطابق‌ها (استفاده از startoffset)
/I              نمایش اطلاعات درباره الگو
/i              تنظیم PCRE_CASELESS
/J              تنظیم PCRE_DUPNAMES
/K              نمایش نام‌های کنترل پس‌گرد
/L              تنظیم محلی‌سازی (locale)
/M              نمایش اندازه حافظه کامپایل‌شده
/m              تنظیم PCRE_MULTILINE
/N              تنظیم PCRE_NO_AUTO_CAPTURE
/O              تنظیم PCRE_NO_AUTO_POSSESS
/P              استفاده از پوشش POSIX
/Q              آزمایش تابع خارجی بررسی پشته
/S              مطالعه الگو پس از کامپایل
/s              تنظیم PCRE_DOTALL
/T              انتخاب جداول کاراکتری
/U              تنظیم PCRE_UNGREEDY
/W              تنظیم PCRE_UCP
/X              تنظیم PCRE_EXTRA
/x              تنظیم PCRE_EXTENDED
/Y              تنظیم PCRE_NO_START_OPTIMIZE
/Z              عدم نمایش طول‌ها در خروجی /B
/<any>          تنظیم PCRE_NEWLINE_ANY
/<anycrlf>      تنظیم PCRE_NEWLINE_ANYCRLF
/<cr>           تنظیم PCRE_NEWLINE_CR
/<crlf>         تنظیم PCRE_NEWLINE_CRLF
/<lf>           تنظیم PCRE_NEWLINE_LF
/<bsr_anycrlf>  تنظیم PCRE_BSR_ANYCRLF
/<bsr_unicode>  تنظیم PCRE_BSR_UNICODE
/<JS>           تنظیم PCRE_JAVASCRIPT_COMPAT

/caseless/i

/8              PCRE_UTF8           ) هنگام استفاده از کتابخانه
/?              PCRE_NO_UTF8_CHECK  )   ۸ بیتی
/8              PCRE_UTF16          ) هنگام استفاده از کتابخانه
/?              PCRE_NO_UTF16_CHECK )   ۱۶ بیتی
/8              PCRE_UTF32          ) هنگام استفاده از کتابخانه
/?              PCRE_NO_UTF32_CHECK )   ۳۲ بیتی
/9              PCRE_NEVER_UTF
/A              PCRE_ANCHORED
/C              PCRE_AUTO_CALLOUT
/E              PCRE_DOLLAR_ENDONLY
/f              PCRE_FIRSTLINE
/J              PCRE_DUPNAMES
/N              PCRE_NO_AUTO_CAPTURE
/O              PCRE_NO_AUTO_POSSESS
/U              PCRE_UNGREEDY
/W              PCRE_UCP
/X              PCRE_EXTRA
/Y              PCRE_NO_START_OPTIMIZE
/<any>          PCRE_NEWLINE_ANY
/<anycrlf>      PCRE_NEWLINE_ANYCRLF
/<cr>           PCRE_NEWLINE_CR
/<crlf>         PCRE_NEWLINE_CRLF
/<lf>           PCRE_NEWLINE_LF
/<bsr_anycrlf>  PCRE_BSR_ANYCRLF
/<bsr_unicode>  PCRE_BSR_UNICODE
/<JS>           PCRE_JAVASCRIPT_COMPAT

/^abc/m<CRLF>

/pattern/Lfr_FR

1  فقط تطابق عادی
2  فقط تطابق جزئی ملایم
3  تطابق عادی و تطابق جزئی ملایم
4  فقط تطابق جزئی سخت
6  تطابق جزئی ملایم و سخت
7  هر سه حالت (پیش‌فرض)

0   جداول پیش‌فرض ASCII، همان‌طور که در
      pcre_chartables.c.dist توزیع شده است
1   مجموعه‌ای از جداول که کاراکترهای ISO 8859 را تعریف می‌کنند

/i    REG_ICASE
/m    REG_NEWLINE
/N    REG_NOSUB
/s    REG_DOTALL     )
/U    REG_UNGREEDY   ) این گزینه‌ها بخشی از
/W    REG_UCP        )   استاندارد POSIX نیستند
/8    REG_UTF8       )

< forbid 8W

< forbid <JS><cr>

خطوط داده (DATA LINES)

قبل از اینکه هر خط داده به pcre[16|32]_exec() ارسال شود، فاصله‌های خالی ابتدایی و انتهایی حذف شده و سپس برای دنباله‌های گریز \ اسکن می‌شود. برخی از این‌ها ویژگی‌های بسیار تخصصی هستند که برای بررسی برخی از ویژگی‌های پیچیده‌تر PCRE در نظر گرفته شده‌اند. اگر فقط در حال آزمایش عبارات باقاعده "عادی" هستید، احتمالاً به هیچ‌یک از این‌ها نیاز ندارید. دنباله‌های گریز زیر شناسایی می‌شوند:

\a         زنگ اخطار (BEL, \x07)
\b         فاصله‌برگردان (backspace, \x08)
\e         گریز (escape, \x27)
\f         برگه‌بر (form feed, \x0c)
\n         خط جدید (newline, \x0a)
\qdd       تنظیم محدودیت PCRE_MATCH_LIMIT به dd
             (هر تعداد رقم)
\r         بازگشت به ابتدای سطر (carriage return, \x0d)
\t         تب افقی (tab, \x09)
\v         تب عمودی (vertical tab, \x0b)
\nnn       کاراکتر در مبنای هشت (تا 3 رقم هشت‌هشتی)؛ همیشه
             یک بایت مگر در صورت بزرگتر از 255 بودن در حالت UTF-8 یا ۱۶ بیتی یا ۳۲ بیتی
\o{dd...}  کاراکتر در مبنای هشت (هر تعداد رقم هشت‌هشتی)
\xhh       بایت در مبنای شانزده (تا 2 رقم هگزادسیمال)
\x{hh...}  کاراکتر در مبنای شانزده (هر تعداد رقم هگزادسیمال)
\A         ارسال گزینه PCRE_ANCHORED به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\B         ارسال گزینه PCRE_NOTBOL به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\Cdd       فراخوانی pcre[16|32]_copy_substring() برای زیررشته dd
             پس از یک تطابق موفق (عدد کمتر از 32)
\Cname     فراخوانی pcre[16|32]_copy_named_substring() برای زیررشته
             "name" پس از یک تطابق موفق (نام با کاراکتر
             غیر حرفی-عددی بعدی خاتمه می‌یابد)
\C+        نمایش زیررشته‌های ضبط‌شده فعلی در زمان فراخوانی
\C-        عدم ارائه تابع فراخوانی
\C!n       بازگرداندن 1 به جای 0 هنگام رسیدن به
             فراخوانی شماره n
\C!n!m     بازگرداندن 1 به جای 0 هنگام رسیدن به فراخوانی
             شماره n برای mامین بار
\C*n       ارسال عدد n (می‌تواند منفی باشد) به عنوان داده فراخوانی؛
             این به عنوان مقدار بازگشتی فراخوانی استفاده می‌شود
\D         استفاده از تابع تطبیق pcre[16|32]_dfa_exec()
\F         فقط کوتاه‌ترین تطابق برای pcre[16|32]_dfa_exec()
\Gdd       فراخوانی pcre[16|32]_get_substring() برای زیررشته dd
             پس از یک تطابق موفق (عدد کمتر از 32)
\Gname     فراخوانی pcre[16|32]_get_named_substring() برای زیررشته
             "name" پس از یک تطابق موفق (نام با کاراکتر
             غیر حرفی-عددی بعدی خاتمه می‌یابد)
\Jdd       راه‌اندازی پشته JIT حداکثر با dd کیلوبایت (هر
             تعداد رقم)
\L         فراخوانی pcre[16|32]_get_substringlist() پس از
             یک تطابق موفق
\M         کشف حداقل تنظیمات MATCH_LIMIT و
             MATCH_LIMIT_RECURSION
\N         ارسال گزینه PCRE_NOTEMPTY به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()؛ در صورت استفاده دو بار، ارسال
             گزینه PCRE_NOTEMPTY_ATSTART
\Odd       تنظیم اندازه بردار خروجی ارسالی به
             pcre[16|32]_exec() به dd (هر تعداد رقم)
\P         ارسال گزینه PCRE_PARTIAL_SOFT به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()؛ در صورت استفاده دو بار، ارسال
             گزینه PCRE_PARTIAL_HARD
\Qdd       تنظیم محدودیت PCRE_MATCH_LIMIT_RECURSION به dd
             (هر تعداد رقم)
\R         ارسال گزینه PCRE_DFA_RESTART به pcre[16|32]_dfa_exec()
\S         نمایش جزئیات فراخوانی‌های get/free حافظه در طول تطبیق
\Y         ارسال گزینه PCRE_NO_START_OPTIMIZE به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\Z         ارسال گزینه PCRE_NOTEOL به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\?         ارسال گزینه PCRE_NO_UTF[8|16|32]_CHECK به
             pcre[16|32]_exec() یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\>dd       شروع تطابق در آفست dd (اختیاری "-"؛ سپس
             هر تعداد رقم)؛ این آرگومان startoffset را برای
             pcre[16|32]_exec() یا pcre[16|32]_dfa_exec() تنظیم می‌کند
\<cr>      ارسال گزینه PCRE_NEWLINE_CR به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\<lf>      ارسال گزینه PCRE_NEWLINE_LF به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\<crlf>    ارسال گزینه PCRE_NEWLINE_CRLF به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\<anycrlf> ارسال گزینه PCRE_NEWLINE_ANYCRLF به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()
\<any>     ارسال گزینه PCRE_NEWLINE_ANY به pcre[16|32]_exec()
             یا pcre[16|32]_dfa_exec()

استفاده از \x{hh...} وابسته به استفاده از تغییردهنده /8 روی الگو نیست. این دنباله همیشه شناخته می‌شود. ممکن است هر تعداد رقم هگزادسیمال درون براکت‌ها وجود داشته باشد؛ مقادیر نامعتبر پیام خطا ایجاد می‌کنند.

توجه داشته باشید که \xhh به جای یک کاراکتر، یک بایت را در حالت UTF-8 مشخص می‌کند؛ این امر ساخت دنباله‌های نامعتبر UTF-8 را برای اهداف آزمایشی امکان‌پذیر می‌سازد. از سوی دیگر، \x{hh} در حالت UTF-8 به عنوان یک کاراکتر UTF-8 تفسیر می‌شود، و اگر مقدار آن بزرگتر از 127 باشد بیش از یک بایت تولید می‌کند. هنگام آزمایش کتابخانه ۸ بیتی در حالتی غیر از UTF-8، دنباله \x{hh} برای مقادیر کمتر از 256 یک بایت تولید می‌کند و برای مقادیر بزرگتر منجر به خطا می‌شود.

در حالت UTF-16، تمام مقادیر ۴ رقمی \x{hhhh} پذیرفته می‌شوند. این امر ساخت دنباله‌های نامعتبر UTF-16 را برای اهداف آزمایشی ممکن می‌سازد.

در حالت UTF-32، تمام مقادیر ۴ تا ۸ رقمی \x{...} پذیرفته می‌شوند. این امر ساخت دنباله‌های نامعتبر UTF-32 را برای اهداف آزمایشی ممکن می‌سازد.

دنباله‌های گریزی که دنباله‌های پایان خط را مشخص می‌کنند، دقیقاً همان‌طور که نشان داده شده رشته‌های لفظی هستند. نباید بیش از یک تنظیم خط جدید در هیچ خط داده‌ای وجود داشته باشد.

یک بک‌اسلش که به دنبال آن هر چیز دیگری بیاید، فقط آن چیز دیگر را اسکیپ می‌کند. اگر آخرین کاراکتر یک بک‌اسلش باشد، نادیده گرفته می‌شود. این امر راهی برای ارسال یک خط خالی به عنوان داده فراهم می‌کند، زیرا یک خط واقعاً خالی به ورودی داده پایان می‌دهد.

دنباله گریز \J روشی برای تنظیم حداکثر اندازه پشته که توسط کد بهینه‌سازی Just-In-Time استفاده می‌شود فراهم می‌کند. در صورتی که بهینه‌سازی JIT استفاده نشود نادیده گرفته می‌شود. فراهم کردن پشته‌ای بزرگتر از پیش‌فرض 32K فقط برای الگوهای بسیار پیچیده ضروری است.

اگر \M وجود داشته باشد، pcretest تابع pcre[16|32]_exec() را چندین بار، با مقادیر مختلف در فیلدهای match_limit و match_limit_recursion ساختار داده pcre[16|32]_extra فراخوانی می‌کند، تا زمانی که حداقل اعداد را برای هر پارامتر بیابد که اجازه دهد pcre[16|32]_exec() بدون خطا کامل شود. از آنجا که این ویژگی خاصی از اجرای عادی و تفسیری pcre[16|32]_exec() را آزمایش می‌کند، استفاده از هرگونه بهینه‌سازی JIT که ممکن است توسط توصیف‌کننده /S+ از گزینه -s+ تنظیم شده باشد غیرفعال می‌شود.

عدد match_limit معیاری از مقدار پس‌گرد (backtracking) است که رخ می‌دهد، و بررسی آن می‌تواند آموزنده باشد. برای بیشتر تطابق‌های ساده، این عدد بسیار کوچک است، اما برای الگوهایی با تعداد بسیار زیادی از احتمالات تطبیق، می‌تواند با افزایش طول رشته هدف به سرعت بسیار بزرگ شود. عدد match_limit_recursion معیاری است از اینکه چه مقدار حافظه پشته (یا در صورتی که PCRE با NO_RECURSE کامپایل شده باشد، حافظه هیپ) برای تکمیل تلاش تطبیق نیاز است.

هنگامی که \O استفاده می‌شود، مقدار مشخص‌شده ممکن است بیشتر یا کمتر از اندازه تنظیم‌شده توسط گزینه خط فرمان -O (یا پیش‌فرض 45) باشد؛ دنباله \O تنها برای فراخوانی pcre[16|32]_exec() برای خطی که در آن ظاهر شده است اعمال می‌شود.

اگر تغییردهنده /P روی الگو وجود داشته باشد و باعث استفاده از رابط کاربری پوششی POSIX شود، تنها دنباله‌های تنظیم گزینه که دارای اثر هستند \B، \N و \Z هستند که باعث می‌شوند به ترتیب REG_NOTBOL، REG_NOTEMPTY و REG_NOTEOL به regexec() ارسال شوند.

تابع تطبیق جایگزین (THE ALTERNATIVE MATCHING FUNCTION)

به طور پیش‌فرض، pcretest از تابع تطبیق استاندارد PCRE، یعنی pcre[16|32]_exec() برای تطبیق هر خط داده استفاده می‌کند. کتابخانه PCRE همچنین از یک تابع تطبیق جایگزین به نام pcre[16|32]_dfa_exec() پشتیبانی می‌کند که به شیوه‌ای متفاوت عمل کرده و دارای برخی محدودیت‌ها است. تفاوت‌های بین این دو تابع در مستندات pcrematching شرح داده شده است.

اگر یک خط داده حاوی دنباله گریز \D باشد، یا اگر خط فرمان حاوی گزینه -dfa باشد، تابع تطبیق جایگزین استفاده می‌شود. این تابع تمام تطابق‌های ممکن را در یک نقطه معین پیدا می‌کند. با این حال، اگر دنباله گریز \F در خط داده وجود داشته باشد، پس از یافتن اولین تطابق متوقف می‌شود. این همیشه کوتاه‌ترین تطابق ممکن است.

خروجی پیش‌فرض از PCRETEST (DEFAULT OUTPUT FROM PCRETEST)

این بخش خروجی را زمانی که تابع تطبیق عادی، یعنی pcre[16|32]_exec() استفاده می‌شود توصیف می‌کند.

هنگامی که یک تطابق با موفقیت انجام می‌شود، pcretest فهرست زیررشته‌های ضبط‌شده‌ای را که pcre[16|32]_exec() برمی‌گرداند چاپ می‌کند، که با شماره 0 برای رشته‌ای که با کل الگو تطبیق یافته است آغاز می‌شود. در غیر این صورت، در صورتی که مقدار بازگشتی PCRE_ERROR_NOMATCH باشد عبارت "No match" را چاپ می‌کند، و هنگامی که pcre[16|32]_exec() مقدار PCRE_ERROR_PARTIAL را بازگرداند عبارت "Partial match:" به همراه زیررشته‌ای که به طور جزئی تطبیق یافته است را نمایش می‌دهد. (توجه داشته باشید که این کل زیررشته‌ای است که در طول تطابق جزئی بررسی شده است؛ در صورتی که یک بررسی به عقب، \K، \b یا \B درگیر بوده باشد، ممکن است شامل کاراکترهایی قبل از شروع واقعی تطابق باشد). برای هر بازگشت دیگر، pcretest شماره خطای منفی PCRE و یک عبارت توصیفی کوتاه را چاپ می‌کند. اگر خطا ناشی از شکست در بررسی رشته UTF باشد، آفست ابتدای کاراکتر ناموفق و کد دلیل نیز چاپ می‌شوند، مشروط بر اینکه اندازه بردار خروجی حداقل دو باشد. در اینجا نمونه‌ای از یک اجرای تعاملی pcretest آورده شده است:

$ pcretest
PCRE version 8.13 2011-04-30
  re> /^abc(\d+)/
data> abc123
 0: abc123
 1: 123
data> xyz
No match

زیررشته‌های ضبط‌کننده‌ای که مقداردهی نشده‌اند و با زیررشته‌ای که مقداردهی شده است دنبال نمی‌شوند، توسط pcre[16|32]_exec() بازگردانده نمی‌شوند و توسط pcretest نمایش داده نخواهند شد. در مثال زیر، دو زیررشته ضبط‌کننده وجود دارد، اما هنگامی که اولین خط داده تطبیق می‌یابد، زیررشته دوم که مقداردهی نشده است نشان داده نمی‌شود. یک زیررشته مقداردهی‌نشده "داخلی" همانند خط دوم داده به عنوان "<unset>" نمایش داده می‌شود:

  re> /(a)|(b)/
data> a
 0: a
 1: a
data> b
 0: b
 1: <unset>
 2: b

اگر رشته‌ها حاوی هرگونه کاراکتر غیرقابل چاپ باشند، در صورتی که مقدار کمتر از 256 باشد و حالت UTF تنظیم نشده باشد، به صورت دنباله‌های گریز \xhh نمایش می‌یابند. در غیر این صورت به عنوان دنباله‌های گریز \x{hh...} چاپ می‌شوند. برای تعریف کاراکترهای غیرقابل چاپ به ادامه مراجعه کنید. اگر الگو دارای تغییردهنده /+ باشد، خروجی برای زیررشته 0 با باقیمانده رشته هدف دنبال می‌شود که با "0+" مشخص می‌شود، به این صورت:

  re> /cat/+
data> cataract
 0: cat
 0+ aract

اگر الگو دارای تغییردهنده /g یا /G باشد، نتایج تلاش‌های متوالی برای تطابق به ترتیب چاپ می‌شوند، مانند این:

  re> /\Bi(\w\w)/g
data> Mississippi
 0: iss
 1: ss
 0: iss
 1: ss
 0: ipp
 1: pp

عبارت "No match" تنها در صورتی چاپ می‌شود که اولین تلاش برای تطابق ناموفق باشد. در اینجا نمونه‌ای از یک پیام شکست آورده شده است (آفست 4 که توسط \>4 مشخص شده است فراتر از انتهای رشته هدف است):

  re> /xyz/
data> xyz\>4
Error -24 (bad offset value)

اگر هر یک از دنباله‌های \C، \G یا \L در یک خط داده که با موفقیت تطبیق یافته است وجود داشته باشد، زیررشته‌های استخراج‌شده توسط توابع کمکی به جای دونقطه با C، G یا L پس از شماره رشته در خروجی چاپ می‌شوند. این علاوه بر فهرست کامل عادی است. طول رشته (یعنی مقدار برگشتی از تابع استخراج) در پرانتز پس از هر رشته برای \C و \G آورده می‌شود.

توجه داشته باشید در حالی که الگوها می‌توانند روی چندین خط ادامه یابند (یک اعلان ساده ">" برای ادامه‌ها استفاده می‌شود)، خطوط داده نمی‌توانند چنین باشند. با این حال خطوط جدید می‌توانند با استفاده از دنباله گریز \n (یا \r، \r\n و غیره، بسته به تنظیم دنباله خط جدید) در داده‌ها گنجانده شوند.

خروجی از تابع تطبیق جایگزین (OUTPUT FROM THE ALTERNATIVE MATCHING FUNCTION)

هنگامی که تابع تطبیق جایگزین، یعنی pcre[16|32]_dfa_exec() استفاده می‌شود (از طریق دنباله گریز \D یا گزینه خط فرمان -dfa)، خروجی شامل فهرستی از تمام تطابق‌هایی است که از اولین نقطه در رشته هدف که حداقل یک تطابق در آن وجود دارد شروع می‌شوند. برای مثال:

  re> /(tang|tangerine|tan)/
data> yellow tangerine\D
 0: tangerine
 1: tang
 2: tan

(استفاده از تابع تطبیق عادی روی این داده تنها "tang" را پیدا می‌کند). طولانی‌ترین رشته تطبیق‌یافته همیشه در ابتدا آورده می‌شود (و شماره صفر به آن اختصاص می‌یابد). پس از یک بازگشت PCRE_ERROR_PARTIAL، خروجی عبارت "Partial match:" به همراه زیررشته‌ای است که به طور جزئی تطبیق یافته است. (توجه داشته باشید که این کل زیررشته‌ای است که در طول تطابق جزئی بررسی شده است؛ در صورتی که یک بررسی به عقب، \K، \b یا \B درگیر بوده باشد، ممکن است شامل کاراکترهایی قبل از شروع واقعی تطابق باشد).

اگر /g روی الگو وجود داشته باشد، جستجو برای تطابق‌های بیشتر در انتهای طولانی‌ترین تطابق از سر گرفته می‌شود. برای مثال:

  re> /(tang|tangerine|tan)/g
data> yellow tangerine and tangy sultana\D
 0: tangerine
 1: tang
 2: tan
 0: tang
 1: tan
 0: tan

از آنجا که تابع تطبیق از ضبط زیررشته پشتیبانی نمی‌کند، دنباله‌های گریزی که مربوط به زیررشته‌های ضبط‌شده هستند کاربردی ندارند.

شروع مجدد پس از تطابق جزئی (RESTARTING AFTER A PARTIAL MATCH)

هنگامی که تابع تطبیق جایگزین بازگشت PCRE_ERROR_PARTIAL را ارائه داده است، که نشان می‌دهد رشته هدف به طور جزئی با الگو تطبیق یافته است، می‌توانید با استفاده از دنباله گریز \R تطابق را با داده‌های هدف اضافی از سر بگیرید. برای مثال:

  re> /^\d?\d(jan|feb|mar|apr|may|jun|jul|aug|sep|oct|nov|dec)\d\d$/
data> 23ja\P\D
Partial match: 23ja
data> n05\R\D
 0: n05

برای اطلاعات بیشتر درباره تطابق جزئی، به مستندات pcrepartial مراجعه فرمایید.

فراخوانی‌ها (CALLOUTS)

اگر الگو حاوی هرگونه درخواست فراخوانی باشد، تابع فراخوانی pcretest در طول تطبیق فراخوانی می‌شود. این با هر دو تابع تطبیق کار می‌کند. به طور پیش‌فرض، تابع فراخوانی‌شده شماره فراخوانی، موقعیت‌های شروع و فعلی در متن در زمان فراخوانی، و آیتم بعدی الگو را که باید آزمایش شود نمایش می‌دهد. برای مثال:

--->pqrabcdef
  0    ^  ^     \d

این خروجی نشان می‌دهد که فراخوانی شماره 0 برای تلاش تطبیقی رخ داده است که از چهارمین کاراکتر رشته هدف شروع شده، زمانی که نشانگر در هفتمین کاراکتر داده بود، و زمانی که آیتم بعدی الگو \d بود. اگر موقعیت‌های شروع و فعلی یکسان باشند، تنها یک علامت هشتک (^) چاپ می‌شود.

فراخوانی‌های شماره‌گذاری‌شده به عنوان 255 به عنوان فراخوانی‌های خودکار فرض می‌شوند که در نتیجه تغییردهنده الگوی /C درج شده‌اند. در این حالت، به جای نمایش شماره فراخوانی، آفست در الگو با علامت مثبت قبل از آن نمایش داده می‌شود. برای مثال:

  re> /\d?[A-E]\*/C
data> E*
--->E*
 +0 ^      \d?
 +3 ^      [A-E]
 +8 ^^     \*
+10 ^ ^
 0: E*

اگر الگویی حاوی آیتم‌های (*MARK) باشد، هر زمان که تغییری در جدیدترین علامت به تابع فراخوانی ارسال شود یک خط اضافی در خروجی نمایش داده می‌شود. برای مثال:

  re> /a(*MARK:X)bc/C
data> abc
--->abc
 +0 ^       a
 +1 ^^      (*MARK:X)
+10 ^^      b
Latest Mark: X
+11 ^ ^     c
+12 ^  ^
 0: abc

علامت بین تطبیق "a" و "b" تغییر می‌کند، اما برای بقیه تطابق یکسان باقی می‌ماند، بنابراین خروجی دیگری نمایش داده نمی‌شود. اگر در نتیجه پس‌گرد، علامت به حالت تنظیم‌نشده بازگردد، متن "<unset>" در خروجی چاپ می‌شود.

تابع فراخوانی در pcretest به طور پیش‌فرض صفر برمی‌گرداند (تطبیق را ادامه بده)، اما شما می‌توانید از یک آیتم \C در یک خط داده (همان‌طور که در بالا شرح داده شد) برای تغییر این مورد و سایر پارامترهای فراخوانی استفاده کنید.

درج فراخوانی‌ها می‌تواند هنگام استفاده از pcretest برای بررسی عبارات باقاعده پیچیده مفید باشد. برای اطلاعات بیشتر درباره فراخوانی‌ها، به مستندات pcrecallout مراجعه فرمایید.

کاراکترهای غیرقابل چاپ (NON-PRINTING CHARACTERS)

هنگامی که pcretest متنی را در نسخه کامپایل‌شده یک الگو چاپ می‌کند، بایت‌هایی غیر از 32-126 همیشه به عنوان کاراکترهای غیرقابل چاپ در نظر گرفته می‌شوند و بنابراین به عنوان دنباله‌های گریز در مبنای شانزده نمایش داده می‌شوند.

هنگامی که pcretest متنی را چاپ می‌کند که بخشی تطبیق‌یافته از یک رشته هدف است، به همان روش عمل می‌کند، مگر اینکه محلی‌سازی متفاوتی برای الگو تنظیم شده باشد (با استفاده از تغییردهنده /L). در این حالت، از تابع isprint() برای تشخیص کاراکترهای چاپی و غیرقابل چاپ استفاده می‌شود.

ذخیره و بارگذاری مجدد الگوهای کامپایل‌شده (SAVING AND RELOADING COMPILED PATTERNS)

امکانات شرح داده شده در این بخش زمانی که از رابط POSIX برای PCRE استفاده می‌شود، یعنی هنگامی که تغییردهنده الگوی /P مشخص شده باشد، در دسترس نیستند.

هنگامی که رابط POSIX در حال استفاده نیست، می‌توانید با قرار دادن > و یک نام فایل پس از تغییردهنده‌ها، باعث شوید pcretest یک الگوی کامپایل‌شده را در یک فایل بنویسد. برای مثال:

/pattern/im >/some/file

برای بحث و گفتگو درباره ذخیره و استفاده مجدد از الگوهای کامپایل‌شده، به مستندات pcreprecompile مراجعه نمایید. توجه داشته باشید که اگر الگو با موفقیت با بهینه‌سازی JIT مطالعه شده باشد، داده‌های JIT قابل ذخیره نیستند.

داده‌هایی که نوشته می‌شوند باینری (دودویی) هستند. هشت بایت اول طول داده‌های الگوی کامپایل‌شده و به دنبال آن طول داده‌های مطالعه اختیاری است، که هر یک به صورت چهار بایت با ترتیب big-endian (بایتی با بیشترین ارزش در ابتدا) نوشته می‌شوند. اگر داده مطالعه‌ای وجود نداشته باشد (یا الگو مطالعه نشده باشد یا مطالعه داده‌ای بازنگردانده باشد)، طول دوم صفر است. به دنبال طول‌ها، یک کپی دقیق از الگوی کامپایل‌شده می‌آید. اگر داده‌های مطالعه اضافی وجود داشته باشد، این داده‌ها (به استثنای هرگونه داده JIT) بلافاصله پس از الگوی کامپایل‌شده قرار می‌گیرند. پس از نوشتن فایل، pcretest انتظار دارد یک الگوی جدید را بخواند.

یک الگوی ذخیره‌شده را می‌توان با تعیین < و یک نام فایل به جای یک الگو، مجدداً در pcretest بارگذاری کرد. نباید هیچ فاصله‌ای بین < و نام فایل وجود داشته باشد، و نام فایل نباید شامل کاراکتر < باشد، زیرا در غیر این صورت pcretest خط را به عنوان الگویی که با کاراکترهای < احاطه شده است تفسیر می‌کند. برای مثال:

 re> </some/file
Compiled pattern loaded from /some/file
No study data

اگر الگو قبلاً با بهینه‌سازی JIT مطالعه شده باشد، اطلاعات JIT نمی‌تواند ذخیره و بازیابی شود، و بنابراین از دست می‌رود. هنگامی که الگو بارگذاری شد، pcretest طبق روال معمول به خواندن خطوط داده ادامه می‌دهد.

شما می‌توانید فایلی را که توسط pcretest نوشته شده است در میزبانی متفاوت کپی کرده و در آنجا مجدداً بارگذاری کنید، حتی اگر میزبان جدید ترتیب بایتی (endianness) متضادی با میزبانی که الگو روی آن کامپایل شده است داشته باشد. برای مثال، می‌توانید روی یک ماشین i86 کامپایل کرده و روی یک ماشین SPARC اجرا کنید. هنگامی که یک الگو در میزبانی با ترتیب بایتی متفاوت مجدداً بارگذاری می‌شود، پیام تأیید به این صورت تغییر می‌کند:

Compiled pattern (byte-inverted) loaded from /some/file

مجموعه آزمون حاوی برخی از الگوهای از پیش کامپایل‌شده ذخیره‌شده با ترتیب بایتی متفاوت است. این موارد با استفاده از "<!" به جای فقط "<" مجدداً بارگذاری می‌شوند. این کار متن "(byte-inverted)" را متوقف می‌کند تا خروجی در تمام میزبان‌ها یکسان باشد. همچنین این کار خروجی اشکال‌زدایی را پس از بارگذاری مجدد الگو اجباری می‌کند.

نام فایل‌ها برای ذخیره و بارگذاری مجدد می‌توانند مطلق یا نسبی باشند، اما توجه داشته باشید که امکان پوسته برای بسط نام فایلی که با تیلدا (~) شروع می‌شود در دسترس نیست.

قابلیت ذخیره و بارگذاری مجدد فایل‌ها در pcretest برای آزمون و آزمایش در نظر گرفته شده است. این برای استفاده در محیط عملیاتی در نظر گرفته نشده است زیرا فقط یک الگوی واحد را می‌توان در یک فایل نوشت. علاوه بر این، هیچ امکانی برای ارائه جداول کاراکتری سفارشی برای استفاده با یک الگوی مجدداً بارگذاری‌شده وجود ندارد. اگر الگوی اصلی با جداول سفارشی کامپایل شده باشد، تلاش برای تطبیق یک رشته هدف با استفاده از الگوی مجدداً بارگذاری‌شده احتمالاً باعث از کار افتادن (crash) pcretest خواهد شد. در نهایت، اگر تلاش کنید فایلی را بارگذاری کنید که در فرمت صحیح نیست، نتیجه تعریف‌نشده خواهد بود.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

pcre(3), pcre16(3), pcre32(3), pcreapi(3), pcrecallout(3), pcrejit, pcrematching(3), pcrepartial(d), pcrepattern(3), pcreprecompile(3).

نویسندگان (AUTHORS)

Philip Hazel
University Computing Service
Cambridge CB2 3QH, England.

بازبینی (REVISION)

Last updated: 10 February 2020
Copyright (c) 1997-2020 University of Cambridge.