PKGDATA(1) دستورهای کاربری PKGDATA(1)

pkgdata - بستهبندی دادهها و پروندههای منابع برای کتابخانه ICU

pkgdata [ گزینهها... ] [ فایل_فهرست_دادهها ]

دستور pkgdata فایلهای دادههای ICU را در یک کتابخانه مشترک، بایگانی ایستا یا فایل داده مستقل بستهبندی میکند. دلیل معمول برای بسته‌بندی فایل‌ها با استفاده از pkgdata تسهیل توزیع آن‌ها، افزایش سرعت بارگذاری توسط ICU و کاهش مصرف منابع محدود سیستم مانند توصیف‌کننده‌های فایل (file descriptors) است. داده‌های بسته‌بندی‌شده همچنین به برنامه‌ها اجازه می‌دهند تا با فایل‌های منابع کمتری توزیع شوند، یا حتی در صورتی که مستقیماً با داده‌های بسته‌بندی‌شده پیوند داده شوند، بدون هیچ فایل منبعی ارائه گردند.

دستور pkgdata از چندین روش مختلف برای بسته‌بندی داده‌ها پشتیبانی می‌کند که هرکدام اهداف متفاوتی را برآورده می‌سازند.

حالت پیش‌فرض بسته‌بندی (mode) حالت common یا archive است. در این حالت، فایل‌های داده مختلف در قالب یک فایل وابسته به معماری گردآوری می‌شوند که بعداً می‌تواند برای استفاده توسط ICU در حافظه نگاشت شود (memory mapped). داده‌های بسته‌بندی‌شده با این حالت در دایرکتوری داده‌های ICU جستجو خواهند شد. چنین بسته‌بندی برای بسته‌های منابع برنامه‌ها آسان است، به عنوان مثال، تا زمانی که برنامه بتواند فایل بسته‌بندی‌شده را در دایرکتوری داده‌های ICU نصب کند.

حالت دیگر بسته‌بندی، حالت dll یا library است که در آن فایل‌های داده در قالب یک کتابخانه مشترک (shared library) کامپایل می‌شوند. ICU پیش‌تر می‌توانست این کتابخانه‌های مشترک را به صورت پویا بارگذاری کند، اما از نسخه ۲.۰ این پشتیبانی حذف شده است. این حالت همچنان برای دو هدف اصلی مفید است: ساخت خود ICU، زیرا داده‌های ICU به طور پیش‌فرض به عنوان یک کتابخانه مشترک بسته‌بندی می‌شوند؛ و ساخت بسته‌های منابعی که به برنامه‌ای که از آن‌ها استفاده می‌کند پیوند داده شده‌اند. چنین بسته‌های منابعی را می‌توان در هر جایی که پیونددهنده پویای سیستم (dynamic linker) به دنبال کتابخانه‌های مشترک می‌گردد قرار داد، به جای آنکه مجبور باشند درون دایرکتوری داده‌های ICU قرار گیرند.

حالت بسته‌بندی static مشابه حالت کتابخانه مشترک است، با این تفاوت که یک کتابخانه ایستا (static library) ایجاد می‌کند.

در نهایت، pkgdata از حالت files پشتیبانی می‌کند که صرفاً فایل‌های داده را رونوشت (کپی) می‌کند به جای آنکه آن‌ها را به عنوان یک فایل واحد یا کتابخانه بسته‌بندی نماید. این حالت عمدتاً برای پشتیبانی از ساخت ICU پیش از بسته‌بندی آن به صورت بسته‌های کوچک مجزا جهت توزیع در سیستم‌عامل‌هایی مانند Debian GNU/Linux در نظر گرفته شده است. لطفاً برای کسب اطلاعات بیشتر درباره استفاده از این حالت، به مستندات بسته‌بندی در توزیع منبع ICU مراجعه کنید.

دستور pkgdata داده‌های مناسب را بر اساس گزینه‌های ارائه‌شده ساخته، بسته‌بندی کرده، نصب می‌کند یا پاکسازی می‌نماید، بدون آنکه دیگر نیازی به فراخوانی make گنو باشد.

چاپ راهنمای نحوه استفاده و خروج.
نمایش پیام‌های توصیفی و اطلاعات بیشتر در حین اجرا.
گنجاندن اعلان حق نشر (کپی‌رایت) در داده‌های باینری.
گنجاندن توضیح (comment) مشخص‌شده در داده‌های حاصل به جای اعلان حق نشر ICU.
تنظیم حالت بسته‌بندی (mode) مورد استفاده توسط pkgdata. حالت‌های مختلف و کاربرد آن‌ها در بخش توضیحات (DESCRIPTION) در بالا توضیح داده شده است. نام‌های معتبر برای حالت عبارتند از common (یا archive)، dll (یا library) و files.
مشخص کردن گزینه‌ها برای سازنده (builder). سازنده به صورت داخلی توسط pkgdata برای تولید فایل بسته‌بندی‌شده صحیح استفاده می‌شود. این گزینه‌ها شامل، اما نه محدود به، تنظیم متغیرهای مورد استفاده توسط make(1) در طول ساخت فایل بسته‌بندی‌شده است. توجه: در صورت در دسترس بودن icu-config، این گزینه مورد نیاز نیست.
تنظیم نام فایل بسته‌بندی‌شده به name. این نام همچنین پس از تبدیل شدن به یک شناسه معتبر در C، به عنوان نام نقطه ورود (entry point) پیش‌فرض استفاده می‌شود.
تنظیم نقطه ورود داده‌ها (مورد استفاده برای پیوند با داده‌ها در قالب کتابخانه مشترک) به name. نام پیش‌فرض نقطه ورود، همان نام تنظیم‌شده با گزینه -p, --name است.
فعال کردن نسخه‌گذاری برای کتابخانه مشترک تولیدشده در حالت dll یا library. شماره نسخه دارای قالب major.minor.patchlevel است و تمام بخش‌ها به جز major اختیاری هستند. اگر فقط major مشخص شود، نسخه برای اهداف نسخه‌گذاری به صورت major.0 فرض خواهد شد.
اجبار به بازسازی تمام داده‌ها و بسته‌بندی مجدد آن‌ها.
نصب فایل بسته‌بندی‌شده (یا تمام فایل‌ها در حالت files). در صورت تنظیم بودن متغیر DESTDIR، از آن برای نصب استفاده خواهد شد.
تنظیم دایرکتوری مبدأ به source. دایرکتوری مبدأ پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
تنظیم دایرکتوری مقصد به destination. دایرکتوری مقصد پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
تنظیم دایرکتوری مورد استفاده برای تولید فایل‌های موقت به directory. دایرکتوری موقت پیش‌فرض همانند دایرکتوری مقصد است که با گزینه -d, --destdir تنظیم می‌شود.

Steven Loomis
Yves Arrouye

76.1

Copyright (C) 2000-2009 IBM, Inc. and others.

مه ۲۰۲۵ icu