PMREP.CONF(5) File Formats Manual PMREP.CONF(5)

pmrep.conf - فایل پیکربندی pmrep

دستور pmrep ابزاری قابل سفارشی‌سازی برای گزارش‌گیری معیارهای عملکرد (کارایی) است. هر معیار عملکرد موجود، زنده یا بایگانی‌شده، مربوط به سیستم و/یا برنامه، می‌تواند برای گزارش‌گیری با استفاده از یکی از گزینه‌های خروجی موجود به همراه گزینه‌های قالب‌بندی قابل اعمال انتخاب شود.

معیارهای مورد نظر در آرگومان(های) metricspec در خط فرمان pmrep نام برده می‌شوند. این metricspecها معیارهای منفرد یا مجموعه‌معیارهای (metricsets) از پیش تعریف‌شده عملکرد را مشخص می‌کنند که باید از فایل‌های پیکربندی شرح‌داده‌شده در زیر خوانده شوند. برای جزئیات آرگومان‌های خط فرمان به pmrep(1) مراجعه کنید.

فایل پیکربندی pmrep.conf امکان تنظیم مقادیر پیش‌فرض زمان اجرا و تعریف هر تعداد metricsets سفارشی را برای pmrep فراهم می‌کند. یک metricset یک مجموعه دلخواه تعریف‌شده توسط کاربر از معیارهای کارایی است. این به کاربران اجازه می‌دهد مجموعه‌معیارهای سفارشی بسازند که به‌طور خاص مربوط به برنامه یا محیط کاری آنها است. به جای وابستگی به آنچه ابزارهای موجود ارائه می‌دهند یا جمع‌آوری داده‌های مورد نیاز با چندین ابزار جداگانه، کاربران می‌توانند مجموعه‌معیارهای سفارشی را صرفاً با ویرایش pmrep.conf تعریف کنند. برای مشخصات metricset به ادامه متن مراجعه کنید.

در صورتی که فایل‌های پیکربندی pmrep از یک دایرکتوری خوانده شوند، مقادیر بخش‌های [options] و [global] از هر فایلی که در آن تعریف شده باشند ترکیب خواهند شد. آخرین تعریف یک دستورالعمل اولویت دارد، به این معنی که در صورت تعریف چندباره، آخرین تعریف استفاده خواهد شد. با این حال، بخش‌های سفارشی metricset ترکیب نخواهند شد، و تنها آخرین تعریف یافت‌شده برای گزارش‌گیری استفاده خواهد شد.

گزینه‌های اعمال‌شده از طریق متغیرهای محیطی (به pmGetOptions(3) مراجعه کنید) مقادیر پیش‌فرض داخلی متناظر (در صورت وجود) را بازنویسی می‌کنند. گزینه‌های فایل پیکربندی، متغیرهای محیطی متناظر (در صورت وجود) را لغو و بازنویسی می‌کنند. گزینه‌های خط فرمان، گزینه‌های متناظر فایل پیکربندی (در صورت وجود) را لغو و بازنویسی می‌کنند.

این فایل دارای نحو مشابه ini است و از بخش‌ها (sections) و تنظیمات (settings) تشکیل شده است. یک بخش با نام بخش درون براکت آغاز می‌شود و تا شروع بخش بعدی ادامه می‌یابد. یک بخش نمونه با دو تنظیم در ادامه آمده است:

[section]
key = value
key2 = value2

انواع داده‌های پشتیبانی‌شده برای مقادیر شامل رشته (string)، عدد صحیح (integer) و بولی (boolean) هستند. مقادیر نباید درون علامت نقل‌قول (کوتیشن) قرار گیرند، مگر زمانی که مقدار صرفاً از فاصله خالی (whitespace) تشکیل شده باشد (برای نمونه، جداکننده ستونی که تنها فاصله خالی است).

توضیحات درون‌خطی (کامنت) با علامت هش (``#'') یا نقطه-ویرگول (``;'') آغاز می‌شوند. توضیحات در انتهای خطوط (Inline comments) پشتیبانی نمی‌شوند.

فایل pmrep.conf باید توسط کاربری که pmrep را اجرا می‌کند قابل خواندن باشد.

هر گزینه‌ای که در زیر با یک گزینه خط فرمان متناظر شرح داده شده است، توضیحات عملکردی تکمیلی در pmrep(1) دارد.

بخش [options] هر بار که pmrep اجرا می‌شود خوانده شده و گزینه‌های پیش‌فرض زمان اجرا را تعریف می‌کند. این گزینه‌ها ممکن است توسط گزینه‌های خاص metricspec یا گزینه‌های خط فرمان بازنویسی شوند. تعریف معیارها در این بخش مجاز نیست.

تنظیمات مجاز

version (integer)

نسخه فایل پیکربندی را نشان می‌دهد. مقدار پیش‌فرض 1 است. تنها مقدار پشتیبانی‌شده فعلی 1 است.

source (string)

منبع معیارها را مشخص می‌کند. اگر مقدار حاوی اسلش (``/'') باشد به عنوان یک بایگانی PCP تفسیر می‌شود. اگر روی نویسه ویژه ``@'' تنظیم شود، از بافتار محلی DSO PMDA استفاده می‌شود. در غیر این صورت به عنوان نام میزبان (hostname) تفسیر می‌شود. پارامترهای خط فرمان متناظر -a، -h و -L هستند. مقدار پیش‌فرض local: است (به PCPIntro(1) مراجعه کنید).

output (string)

مقصد خروجی را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -o است. برای مقاصد خروجی پشتیبانی‌شده، به pmrep(1) مراجعه کنید. مقدار پیش‌فرض stdout است.

speclocal (string)

واحدهای DSO PMDA محلی را مشخص می‌کند که هنگام استفاده از بافتار DSO PMDA محلی باید در دسترس باشند. گزینه خط فرمان متناظر -K است. برای شرح نحو، به pmSpecLocalPMDA(3) مراجعه کنید. برای جداسازی بیش از یک spec از نقطه-ویرگول (``;'') استفاده کنید. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

derived (string)

مشخصات معیارهای اشتقاقی (derived metrics). گزینه خط فرمان متناظر -e است. برای شرح نحو، به pmrep(1) مراجعه کنید. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

daemonize (boolean)

مشخص می‌کند که آیا در زمان راه‌اندازی به صورت دیمن اجرا شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر --daemonize است. مقدار پیش‌فرض no است.

header (boolean)

مشخص می‌کند که آیا هدرها چاپ شوند یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -H است. مقدار پیش‌فرض yes است.

instinfo (boolean)

مشخص می‌کند که آیا اطلاعات نمونه (instance) به عنوان بخشی از هدرها گنجانده شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر --no-inst-info است. مقدار پیش‌فرض yes است.

unitinfo (boolean)

مشخص می‌کند که آیا اطلاعات واحد سنجش به عنوان بخشی از هدرهای stdout گنجانده شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -U است. مقدار پیش‌فرض yes است.

csv_unitinfo (boolean)

مشخص می‌کند که آیا اطلاعات واحد سنجش به عنوان بخشی از هدرهای CSV گنجانده شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر --csv-unit-info است. مقدار پیش‌فرض no است.

globals (boolean)

مشخص می‌کند که آیا معیارهای بخش [global] (به زیر مراجعه کنید) برای گزارش‌گیری گنجانده شوند یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -G است. مقدار پیش‌فرض yes است.

timestamp (boolean)

مشخص می‌کند که آیا برچسب زمان (timestamp) چاپ شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -p است. مقدار پیش‌فرض no است.

samples (integer)

تعداد نمونه‌هایی که باید چاپ شوند را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -s است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (به معنای تعداد نامحدود نمونه‌ها است، مگر اینکه توسط گزینه‌های دیگر محدود شود).

interval (string)

بازه زمانی بین نمونه‌ها را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -o است. از نحو زمان شرح‌داده‌شده در PCPIntro(1) پیروی می‌کند. مقدار پیش‌فرض 1s است.

delay (boolean)

مشخص می‌کند که هنگام بازپخش از یک بایگانی، آیا بین نمونه‌ها مکث صورت گیرد یا اینکه بازپخش با حداکثر سرعت انجام شود. گزینه خط فرمان متناظر -d است. مقدار پیش‌فرض no است.

type (string)

مشخص می‌کند که آیا مقادیر خام معیار با غیرفعال کردن تمام تبدیل‌های نرخ خروجی داده شوند، یا شمارنده‌های تجمعی به نرخ (نرخ در ثانیه) تبدیل شوند (پیش‌فرض). گزینه خط فرمان متناظر -r است. مقادیر مجاز default یا raw هستند.

type_prefer (string)

همانند type است اما مشخصات احتمالی نوع مربوط به هر معیار را بازنویسی نمی‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -R است. مقادیر مجاز default یا raw هستند.

ignore_incompat (boolean)

نشان می‌دهد معیارهای ناسازگار باید نادیده گرفته شوند. گزینه خط فرمان متناظر -I است. مقدار پیش‌فرض no است.

ignore_unknown (boolean)

نشان می‌دهد معیارهای ناشناخته باید نادیده گرفته شوند. گزینه خط فرمان متناظر -5 است. مقدار پیش‌فرض no است.

names_change (string)

اقدامی را مشخص می‌کند که در صورت تغییرات PMNS در طول نمونه‌گیری باید انجام شود. گزینه خط فرمان متناظر -4 است. مقدار پیش‌فرض ignore است.

instances (string)

نمونه‌هایی که باید گزارش شوند را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -i است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (همه نمونه‌ها گزارش می‌شوند).

live_filter (boolean)

نشان می‌دهد فیلترسازی زنده باید فعال شود. گزینه خط فرمان متناظر -j است. مقدار پیش‌فرض no است.

rank (integer)

مقداری را مشخص می‌کند که برای رتبه‌بندی نمونه‌ها استفاده می‌شود. گزینه خط فرمان متناظر -J است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (همه نمونه‌ها گزارش می‌شوند).

overall_rank (boolean)

نشان می‌دهد رتبه‌بندی کلی باید انجام شود. گزینه خط فرمان متناظر -2 است. مقدار پیش‌فرض no است.

overall_rank_alt (boolean)

نشان می‌دهد رتبه‌بندی کلی با قالب خروجی جایگزین باید انجام شود. گزینه خط فرمان متناظر -3 است. مقدار پیش‌فرض no است.

limit_filter (integer)

مقداری را مشخص می‌کند که با فیلترسازی حد آستانه استفاده می‌شود. گزینه خط فرمان متناظر -8 است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (همه نمونه‌ها گزارش می‌شوند).

limit_filter_force (integer)

همانند limit_filter است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -9 است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (همه نمونه‌ها گزارش می‌شوند).

invert_filter (boolean)

نشان می‌دهد فیلترسازی معکوس باید انجام شود. گزینه خط فرمان متناظر -n است. مقدار پیش‌فرض no است.

predicate (string)

معیارهایی را که باید به عنوان معیارهای گزاره (predicate) استفاده شوند مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -N است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

sort_metric (string)

معیارهایی را که باید به عنوان معیارهای مرجع مرتب‌سازی استفاده شوند مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -6 است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

omit_flat (boolean)

نشان می‌دهد معیارهای تک‌مقدار «مسطح» (flat) باید از گزارش‌گیری حذف شوند. گزینه خط فرمان متناظر -v است. مقدار پیش‌فرض no است.

include_labels (boolean)

نشان می‌دهد برچسب‌های معیار PCP باید در خروجی گنجانده شوند. گزینه خط فرمان متناظر -m است. مقدار پیش‌فرض no است.

include_texts (boolean)

نشان می‌دهد هنگام نوشتن بایگانی PCP، متون راهنمای PCP باید در بایگانی ایجادشده گنجانده شوند. گزینه خط فرمان متناظر --include-texts است. مقدار پیش‌فرض no است.

colxrow (string)

مشخص می‌کند که ستون‌ها و سطرها در خروجی stdout جابجا شوند و از مقدار به عنوان برچسب متنی معیار استفاده شود. گزینه خط فرمان متناظر -X است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (بدون جابجایی).

width (integer)

عرض ستون‌های خروجی stdout را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -w است. حداقل مقدار اجباری 3 است. مقدار پیش‌فرض کوتاه‌ترین عرضی است که می‌تواند برچسب متنی معیار را در خود جای دهد.

width_force (integer)

همانند width است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -W است. حداقل مقدار اجباری 3 است.

precision (integer)

مشخص می‌کند چند رقم اعشار برای مقادیر خروجی عددی غیر صحیح استفاده شود. گزینه خط فرمان متناظر -P است. مقدار پیش‌فرض 3 است.

precision_force (integer)

همانند precision است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -0 است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

delimiter (string)

جداکننده ستون‌ها را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -l است. مقدار پیش‌فرض به مقصد خروجی بستگی دارد، به pmrep(1) مراجعه کنید.

extcsv (boolean)

مشخص می‌کند آیا خروجی CSV گسترش‌یافته مشابه sadf(1) نوشته شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -k است. مقدار پیش‌فرض no است.

extheader (boolean)

مشخص می‌کند آیا هدر گسترش‌یافته چاپ شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -x است. مقدار پیش‌فرض no است.

fixed_header (boolean)

نشان می‌دهد باید از یک هدر ثابت استفاده شود. گزینه خط فرمان متناظر -7 است. مقدار پیش‌فرض no است.

repeat_header (integer)

مشخص می‌کند هدر هر چند وقت یک‌بار تکرار شود. گزینه خط فرمان متناظر -E است. مقدار auto از ارتفاع ترمینال استفاده می‌کند. مقدار پیش‌فرض 0 است (هدر تکرار نمی‌شود).

dynamic_header (boolean)

نشان می‌دهد باید از یک هدر پویا استفاده شود. گزینه خط فرمان متناظر -1 است. مقدار پیش‌فرض no است.

separate_header (boolean)

مشخص می‌کند آیا یک هدر جداگانه چاپ شود یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -g است. مقدار پیش‌فرض no است.

timefmt (string)

رشته قالب برای قالب‌بندی برچسب زمان را مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -f است. مقدار پیش‌فرض %H:%M:%S است.

interpol (boolean)

مشخص می‌کند آیا مقادیر گزارش‌شده از بایگانی درون‌یابی (interpolate) شوند یا خیر. گزینه خط فرمان متناظر -u است. برای توضیحات کامل به pmrep(1) مراجعه کنید. مقدار پیش‌فرض yes است.

count_scale (string)

واحد/مقیاس را برای معیارهای شمارنده مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -q است. برای نحو پشتیبانی‌شده، به pmrep(1) مراجعه کنید. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (بدون تغییر مقیاس).

count_scale_force (string)

همانند count_scale است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -Q است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

space_scale (string)

واحد/مقیاس را برای معیارهای فضا (حافظه/دیسک) مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -b است. برای نحو پشتیبانی‌شده، به pmrep(1) مراجعه کنید. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (بدون تغییر مقیاس).

space_scale_force (string)

همانند space_scale است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -B است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

time_scale (string)

واحد/مقیاس را برای معیارهای زمان مشخص می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -y است. برای نحو پشتیبانی‌شده، به pmrep(1) مراجعه کنید. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است (بدون تغییر مقیاس).

time_scale_force (string)

همانند time_scale است اما مشخصات احتمالی بر حسب هر معیار را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان متناظر -Y است. به طور پیش‌فرض تعریف‌نشده است.

بخش [global] برای تعریف معیارهایی استفاده می‌شود که علاوه بر هر معیار یا مجموعه‌معیار دیگری که جداگانه تعریف شده است، گزارش خواهند شد. گزینه‌های پیکربندی در این بخش مجاز نیستند. معیارهای سراسری به طور پیش‌فرض گزارش می‌شوند؛ می‌توان از گزینه خط فرمان -G یا گزینه فایل پیکربندی globals برای غیرفعال کردن معیارهای سراسری استفاده کرد.

تنظیمات مجاز

تنها metricspecs در این بخش مجاز هستند. برای مشخصات metricspec به ادامه متن مراجعه کنید.

هر بخش دیگری به جز [options] یا [global] به عنوان یک مشخصات جدید metricset تفسیر خواهد شد. نام بخش اختیاری است و معمولاً اشاره‌ای به دامنه پوشش یا هدف آن دارد. یک بخش سفارشی ممکن است شامل گزینه‌ها، metricspecها یا هر دو باشد.

تمامی معیارهای مشخص‌شده در یک بخش سفارشی (metricset) هنگامی که pmrep آن مجموعه‌معیار خاص را گزارش می‌دهد، گزارش خواهند شد. بیش از یک مجموعه‌معیار (بخش سفارشی) را می‌توان در خط فرمان مشخص کرد که در این حالت pmrep ترکیب تمام معیارهای مشخص‌شده در مجموعه‌معیارهای انتخاب‌شده را گزارش می‌کند.

تنظیمات مجاز

هر گزینه‌ای که در بخش [options] معتبر است در یک بخش سفارشی نیز معتبر است. هر گزینه یا معیاری که در یک بخش سفارشی تعریف شود، همان گزینه یا معیاری را که احتمالاً پیش‌تر تعریف شده است بازنویسی می‌کند. برای مشخصات metricspec به ادامه متن مراجعه کنید.

سه شکل برای metricspec وجود دارد. نخست، در خط فرمان یک metricspec می‌تواند با یک دو‌نقطه (``:'') آغاز شود تا نشان‌دهنده ارجاع به یک metricset (بخش سفارشی) باشد که باید از یک فایل پیکربندی pmrep خوانده شود. دوم، شکل فشرده (compact form) یک metricspec یک مشخصات معیار تک‌خطی است که هم در خط فرمان و هم در بخش‌های [global] و سفارشی فایل پیکربندی قابل استفاده است. تنها تفاوت استفاده از آن در فایل پیکربندی این است که نام معیار به عنوان کلید و مشخص‌کننده‌های اختیاری به عنوان مقادیر استفاده می‌شوند. شکل فشرده metricspec با جزئیات کامل در pmrep(1) مشخص شده است. سوم، شکل مفصل (verbose form) یک metricspec است که تنها در فایل پیکربندی معتبر است (به زیر مراجعه کنید).

در یک بخش سفارشی، کلیدی که شامل نقطه (``.'') باشد به عنوان نام معیار تفسیر می‌شود و یک کلید غیرگزینه‌ای که نقطه نداشته باشد به عنوان یک شناسه (دستگیره/handle) برای پیوند دادن اعلان‌های مرتبط به یکدیگر تفسیر می‌شود. این شناسه دلخواه است و به هیچ وجه به جز برای پیوند دادن مشخص‌کننده‌های زیر و معیار به یکدیگر استفاده نمی‌شود.

شکل مفصل یک metricspec با اعلانی شامل یک شناسه اجباری به عنوان کلید و نام معیار عملکرد (یک گره PMNS) به عنوان مقدار آن آغاز می‌شود. این معادل شکل فشرده metricspec است که همان معیار کارایی را بدون هیچ یک از مشخص‌کننده‌های اختیاری تعریف می‌کند.

مشخص‌کننده‌های زیر در شکل مفصل اختیاری هستند و می‌توانند با هر ترتیبی به عنوان کلید استفاده شوند؛ به این صورت که شناسه اعلام‌شده قبلی و به دنبال آن یک نقطه و مشخص‌کننده می‌آید (مانند identifier.specifier). همچنین به مثال ارائه‌شده در ادامه متن مراجعه کنید.

برچسب متنی معیار را برای مقاصد خروجی پشتیبانی‌کننده تعریف می‌کند.
عبارت حسابی مورد نیاز را برای معیار تعریف می‌کند. برای جزئیات، به pmRegisterDerived(3) مراجعه کنید.
نمونه‌هایی را که باید برای معیار گزارش شوند تعریف می‌کند. برای جزئیات، به pmrep(1) مراجعه کنید.
تبدیل واحد/مقیاس را برای معیار تعریف می‌کند. باید از نظر ابعادی سازگار باشد و برای معیارهای غیر رشته‌ای استفاده می‌شود. برای مقادیر مجاز، به pmrep(1) مراجعه کنید.
اگر روی raw تنظیم شود، تبدیل نرخ برای معیار غیرفعال خواهد شد.
عرض ستون خروجی را برای معیار تعیین می‌کند.
دقت اعشار را برای مقادیر خروجی عددی غیر صحیح تعیین می‌کند.
فیلتر حد مقدار را برای مقادیر عددی معیار تعیین می‌کند.

مثال زیر شامل یک بخش کوتاه [options] است که برخی مقادیر پیش‌فرض محلی مورد نظر را تنظیم می‌کند. سپس معیارهای سراسری kernel.all.sysfork با استفاده از شکل فشرده و mem.util.allcache با استفاده از شکل مفصل یک metricspec تعریف می‌شوند. مورد دوم یک معیار اشتقاقی است که از فرمول مشخص‌شده استفاده می‌کند. هر دوی این معیارها در گزارش‌گیری گنجانده خواهند شد مگر اینکه با -G یا globals = no غیرفعال شوند.

سه metricset مختلف نیز مشخص شده‌اند: db1، db2 و sar-w.

مجموعه‌های پایگاه داده (DB) میزبانی را تعریف می‌کنند که باید به عنوان منبع معیارها استفاده شود. هر دو از شکل مفصل یک metricspec استفاده می‌کنند (زیرا کلید غیرگزینه‌ای set فاقد نقطه است) تا همه معیارهای مربوط به postgresql را شامل شوند.

مجموعه sar-w مثالی است از نحوه شبیه‌سازی یک ابزار موجود با pmrep.

فایل‌های پیکربندی پیش‌فرض سیستم pmrep شامل مثال‌های بسیار بیشتری هستند. کلید tab در خط فرمان پس از یک دو‌نقطه، مجموعه‌معیارهای موجود را تکمیل می‌کند (در bash و zsh).

[options]
timestamp = yes
interval = 2s
extheader = yes
repeat_header = auto
space_scale = MB
[global]
kernel.all.sysfork = forks,,,,8
cacheall = mem.util.allcache
cacheall.formula = mem.util.bufmem + mem.util.cached + mem.util.slab
cacheall.width = 12
[db1]
source = db-host1.example.com
set = postgresql
[db2]
source = db-host2.example.com
set = postgresql
[sar-w]
header = yes
unitinfo = no
globals = no
timestamp = yes
precision = 2
delimiter = " "
kernel.all.sysfork = proc/s,,,,12
kernel.all.pswitch = cswch/s,,,,9

$PCP_SYSCONF_DIR/pmrep/*.conf
فایل‌های پیکربندی پیش‌فرض ارائه شده توسط سیستم برای pmrep

متغیرهای محیطی با پیشوند PCP_ برای پارامتریک‌سازی نام فایل‌ها و دایرکتوری‌های مورد استفاده توسط PCP استفاده می‌شوند. در هر نصب، فایل /etc/pcp.conf حاوی مقادیر محلی برای این متغیرها است. متغیر $PCP_CONF ممکن است برای تعیین یک فایل پیکربندی جایگزین استفاده شود، همان‌طور که در pcp.conf(5) شرح داده شده است.

برای متغیرهای محیطی مؤثر بر ابزارهای PCP، به pmGetOptions(3) مراجعه کنید.

PCPIntro(1)، pmrep(1)، pmGetOptions(3)، pmRegisterDerived(3) و pmSpecLocalPMDA(3).

PCP Performance Co-Pilot