نام (NAME)

/proc/sys/kernel/ - کنترل دامنه‌ای از پارامترهای هسته

توضیحات (DESCRIPTION)

/proc/sys/kernel/

این دایرکتوری حاوی فایل‌هایی است که دامنه‌ای از پارامترهای هسته را کنترل می‌کنند، همان‌طور که در ادامه توضیح داده شده است.

/proc/sys/kernel/acct

این فایل شامل سه عدد است: highwater، lowwater و frequency. اگر حساب‌رسی فرآیند به سبک BSD فعال باشد، این مقادیر رفتار آن را کنترل می‌کنند. اگر فضای آزاد روی سامانه پرونده‌ای که گزارش (لاگ) در آن قرار دارد به کمتر از lowwater درصد برسد، حساب‌رسی تعلیق می‌شود. اگر فضای آزاد به بالای highwater درصد برسد، حساب‌رسی از سر گرفته می‌شود. frequency تعیین می‌کند که هسته هر چند وقت یک‌بار میزان فضای آزاد را بررسی کند (مقدار بر حسب ثانیه است). مقادیر پیش‌فرض ۴، ۲ و ۳۰ هستند. بدین صورت که، اگر ۲٪ یا کمتر فضا آزاد باشد، حساب‌رسی تعلیق شود؛ اگر ۴٪ یا بیشتر فضا آزاد باشد، از سر گرفته شود؛ اطلاعات مربوط به میزان فضای آزاد به مدت ۳۰ ثانیه معتبر در نظر گرفته شود.

/proc/sys/kernel/auto_msgmni (از لینوکس 2.6.27 تا لینوکس 3.18)

از لینوکس 2.6.27 تا لینوکس 3.18، این فایل برای کنترل محاسبه مجدد مقدار موجود در /proc/sys/kernel/msgmni هنگام افزودن یا حذف حافظه یا هنگام ایجاد/حذف فضای نام IPC استفاده می‌شد. ارسال مقدار "1" به این فایل، محاسبه مجدد خودکار msgmni را فعال می‌کرد (و باعث محاسبه مجدد msgmni بر اساس مقدار فعلی حافظه در دسترس و تعداد فضاهای نام IPC می‌شد). ارسال مقدار "0" محاسبه مجدد خودکار را غیرفعال می‌کرد. (اگر مقداری به صراحت به /proc/sys/kernel/msgmni اختصاص داده می‌شد نیز محاسبه مجدد خودکار غیرفعال می‌شد.) مقدار پیش‌فرض در auto_msgmni برابر ۱ بود.

از لینوکس 3.19، محتوای این فایل هیچ تاثیری ندارد (زیرا مقدار پیش‌فرض msgmni نزدیک به حداکثر مقدار ممکن است)، و خواندن از این فایل همیشه مقدار "0" را برمی‌گرداند.

/proc/sys/kernel/cap_last_cap (از لینوکس 3.2)

به capabilities(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/cap-bound (از لینوکس 2.2 تا لینوکس 2.6.24)

این فایل حاوی مقدار «مجموعه محدودکننده قابلیت‌ها»ی هسته (capability bounding set) (بیان‌شده به صورت یک عدد ده‌دهی علامت‌دار) است. این مجموعه در زمان execve(2) با قابلیت‌های مجاز برای یک فرآیند AND منطقی می‌شود. از لینوکس 2.6.25، مجموعه سراسری محدودکننده قابلیت‌ها حذف شد و با یک مجموعه محدودکننده به ازای هر ریسه جایگزین گردید؛ به capabilities(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/core_pattern

به core(5) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/core_pipe_limit

به core(5) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/core_uses_pid

به core(5) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/ctrl-alt-del

این فایل نحوه مدیریت کلیدهای ترکیبی Ctrl-Alt-Del از صفحه‌کلید را کنترل می‌کند. هنگامی که مقدار این فایل 0 باشد، کلیدهای Ctrl-Alt-Del به دام انداخته شده و برای مدیریت یک راه‌اندازی مجدد مرتب به برنامه init(1) ارسال می‌شود. هنگامی که این مقدار بزرگ‌تر از صفر باشد، واکنش لینوکس یک راه‌اندازی مجدد فوری خواهد بود، بدون اینکه حتی بافرهای تغییریافته همگام‌سازی شوند. نکته: هنگامی که یک برنامه (مانند dosemu) صفحه‌کلید را در حالت خام ("raw") قرار می‌دهد، کلیدهای Ctrl-Alt-Del قبل از اینکه به لایه tty هسته برسد توسط برنامه رهگیری می‌شود و تصمیم‌گیری درباره نحوه برخورد با آن بر عهده برنامه است.

/proc/sys/kernel/dmesg_restrict (از لینوکس 2.6.37)

مقدار این فایل تعیین می‌کند چه کسی می‌تواند محتوای syslog هسته را مشاهده کند. مقدار 0 در این فایل هیچ محدودیتی اعمال نمی‌کند. اگر مقدار 1 باشد، تنها کاربران ممتاز می‌توانند syslog هسته را بخوانند. (برای جزئیات بیشتر به syslog(2) مراجعه کنید.) از لینوکس 3.4، تنها کاربران دارای قابلیت CAP_SYS_ADMIN می‌توانند مقدار این فایل را تغییر دهند.

/proc/sys/kernel/domainname

/proc/sys/kernel/hostname

می‌تواند برای تنظیم نام دامنه NIS/YP و نام میزبان سیستم دقیقاً به همان روش دستورهای domainname(1) و hostname(1) استفاده شود، بدین صورت که:

# echo 'darkstar' > /proc/sys/kernel/hostname
# echo 'mydomain' > /proc/sys/kernel/domainname

اثری مشابه موارد زیر دارد:

# hostname 'darkstar'
# domainname 'mydomain'

توجه داشته باشید که به عنوان مثال، در darkstar.frop.org کلاسیک، نام میزبان "darkstar" و نام دامنه DNS (کارساز نام دامنه اینترنت) برابر "frop.org" است و نباید با نام دامنه NIS (سرویس اطلاعات شبکه) یا YP (صفحات زرد) اشتباه گرفته شود. این دو نام دامنه معمولاً متفاوت هستند. برای بحث دقیق‌تر به صفحه راهنمای hostname(1) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/hotplug

این فایل شامل مسیر عامل خط‌مشی اتصال گرم (hotplug policy agent) است. مقدار پیش‌فرض در این فایل /sbin/hotplug است.

/proc/sys/kernel/htab-reclaim (قبل از لینوکس 2.4.9.2)

(فقط در PowerPC) اگر این فایل روی مقداری غیرصفر تنظیم شود، htab در PowerPC (به پرونده هسته Documentation/powerpc/ppc_htab.txt مراجعه کنید) هر بار که سیستم به حلقه بیکاری (idle loop) می‌رسد هرس می‌شود.

/proc/sys/kernel/keys/

این دایرکتوری شامل فایل‌های گوناگونی است که پارامترها و محدودیت‌های مربوط به امکانات مدیریت کلید را تعریف می‌کنند. این فایل‌ها در keyrings(7) توضیح داده شده‌اند.

/proc/sys/kernel/kptr_restrict (از لینوکس 2.6.38)

مقدار این فایل تعیین می‌کند که آیا آدرس‌های هسته از طریق فایل‌های /proc و سایر رابط‌ها افشا شوند یا خیر. مقدار 0 در این فایل هیچ محدودیتی اعمال نمی‌کند. اگر مقدار 1 باشد، اشاره‌گرهای هسته که با مشخصه قالب %pK چاپ می‌شوند، با صفر جایگزین خواهند شد مگر اینکه کاربر دارای قابلیت CAP_SYSLOG باشد. اگر مقدار 2 باشد، اشاره‌گرهای هسته که با مشخصه قالب %pK چاپ می‌شوند، بدون توجه به قابلیت‌های کاربر با صفر جایگزین خواهند شد. مقدار پیش‌فرض اولیه برای این فایل 1 بود، اما در لینوکس 2.6.39 پیش‌فرض به 0 تغییر یافت. از لینوکس 3.4، تنها کاربران دارای قابلیت CAP_SYS_ADMIN می‌توانند مقدار این فایل را تغییر دهند.

/proc/sys/kernel/l2cr

(فقط در PowerPC) این فایل حاوی پرچمی است که حافظه نهان سطح ۲ (L2) بردهای پردازنده G3 را کنترل می‌کند. اگر 0 باشد، کش غیرفعال است. در صورت غیرصفر بودن فعال است.

/proc/sys/kernel/modprobe

این فایل شامل مسیر بارگذار ماژول هسته است. مقدار پیش‌فرض /sbin/modprobe است. این فایل تنها در صورتی وجود دارد که هسته با فعال بودن گزینه CONFIG_MODULES (CONFIG_KMOD در لینوکس 2.6.26 و پیش از آن) ساخته شده باشد. این مورد در فایل سورس هسته لینوکس به نشانی Documentation/kmod.txt (تنها در لینوکس 2.4 و پیش از آن موجود است) توضیح داده شده است.

/proc/sys/kernel/modules_disabled (از لینوکس 2.6.31)

مقداری کلیدی (toggle) که نشان می‌دهد آیا در یک هسته ماژولار اجازه بارگذاری ماژول‌ها وجود دارد یا خیر. این کلید به صورت پیش‌فرض خاموش (0) است، اما می‌تواند روی درست (1) تنظیم شود. هنگامی که روی 1 تنظیم شود، ماژول‌ها نه قابل بارگذاری خواهند بود و نه قابل تخلیه، و این کلید را نمی‌توان مجدداً به نادرست (0) برگرداند. این فایل تنها در صورتی وجود دارد که هسته با فعال بودن گزینه CONFIG_MODULES ساخته شده باشد.

/proc/sys/kernel/msgmax (از لینوکس 2.2)

این فایل یک محدودیت سراسری در سطح سامانه تعریف می‌کند که حداکثر تعداد بایت‌ها در یک پیام منفرد نوشته‌شده در صف پیام System V را مشخص می‌سازد.

/proc/sys/kernel/msgmni (از لینوکس 2.4)

این فایل محدودیت سراسری در سطح سامانه را بر روی تعداد شناسه‌های صف پیام تعیین می‌کند. همچنین ببینید /proc/sys/kernel/auto_msgmni.

/proc/sys/kernel/msgmnb (از لینوکس 2.2)

این فایل یک پارامتر سراسری در سطح سامانه را تعریف می‌کند که برای مقداردهی اولیه تنظیم msg_qbytes در صف‌های پیامی که متعاقباً ایجاد می‌شوند، به کار می‌رود. تنظیم msg_qbytes حداکثر تعداد بایت‌هایی را که می‌توان در صف پیام نوشت مشخص می‌کند.

/proc/sys/kernel/ngroups_max (از لینوکس 2.6.4)

این یک فایل فقط‌خواندنی است که حد بالای تعداد عضویت‌های گروهی یک فرآیند را نمایش می‌دهد.

/proc/sys/kernel/ns_last_pid (از لینوکس 3.3)

به pid_namespaces(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/ostype

/proc/sys/kernel/osrelease

این فایل‌ها زیررشته‌هایی از /proc/version را ارائه می‌دهند.

/proc/sys/kernel/overflowgid

/proc/sys/kernel/overflowuid

این فایل‌ها رونوشت فایل‌های /proc/sys/fs/overflowgid و /proc/sys/fs/overflowuid هستند.

/proc/sys/kernel/panic

این فایل دسترسی خواندن/نوشتن به متغیر هسته panic_timeout را فراهم می‌کند. اگر مقدار آن صفر باشد، هسته هنگام بروز وحشت هسته (panic) در یک حلقه گیر می‌کند؛ اگر غیرصفر باشد، نشان می‌دهد که هسته باید پس از این تعداد ثانیه به طور خودکار راه‌اندازی مجدد (autoreboot) شود. هنگام استفاده از گرداننده افزاره (درایور) نرم‌افزاری watchdog، تنظیم توصیه‌شده ۶۰ است.

/proc/sys/kernel/panic_on_oops (از لینوکس 2.5.68)

این فایل رفتار هسته را هنگام مواجهه با یک oops یا BUG کنترل می‌کند. اگر این فایل حاوی 0 باشد، سامانه تلاش می‌کند به کار خود ادامه دهد. اگر حاوی 1 باشد، سامانه چند ثانیه درنگ می‌کند (تا به klogd زمان داده شود خروجی oops را ثبت کند) و سپس دچار وحشت هسته (panic) می‌شود. اگر فایل /proc/sys/kernel/panic نیز غیرصفر باشد، دستگاه مجدداً راه‌اندازی (reboot) خواهد شد.

/proc/sys/kernel/pid_max (از لینوکس 2.5.34)

این فایل مقداری را مشخص می‌کند که در آن شناسه فرآیندها (PID) دور می‌زنند (wrap around) (یعنی مقدار موجود در این فایل یک واحد بیشتر از حداکثر PID است). شناسه‌های فرآیند بزرگ‌تر از این مقدار تخصیص نمی‌یابند؛ بنابراین، مقدار موجود در این فایل به عنوان یک محدودیت سراسری در سطح سامانه بر روی تعداد کل فرآیندها و ریسه‌ها نیز عمل می‌کند. مقدار پیش‌فرض برای این فایل، 32768، منجر به همان دامنه PID موجود در هسته‌های قدیمی‌تر می‌شود. در پلتفرم‌های ۳۲ بیتی، 32768 حداکثر مقدار برای pid_max است. در سامانه‌های ۶۴ بیتی، pid_max می‌تواند روی هر مقداری تا 2^22 (PID_MAX_LIMIT، تقریباً ۴ میلیون) تنظیم شود.

/proc/sys/kernel/powersave-nap (فقط در PowerPC)

این فایل حاوی یک پرچم است. اگر تنظیم شود، Linux-PPC از حالت صرفه‌جویی در مصرف انرژی "nap" استفاده خواهد کرد، در غیر این صورت از حالت "doze" استفاده می‌شود.

/proc/sys/kernel/printk

به syslog(2) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/pty (از لینوکس 2.6.4)

این دایرکتوری شامل دو فایل مرتبط با تعداد شبه‌ترمینال‌های UNIX 98 (به pts(4) مراجعه کنید) در سامانه است.

/proc/sys/kernel/pty/max

این فایل حداکثر تعداد شبه‌ترمینال‌ها را تعریف می‌کند.

/proc/sys/kernel/pty/nr

این فایل فقط‌خواندنی مشخص می‌کند چه تعداد شبه‌ترمینال در حال حاضر در حال استفاده هستند.

/proc/sys/kernel/random/

این دایرکتوری شامل پارامترهای گوناگونی است که عملکرد فایل /dev/random را کنترل می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر به random(4) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/random/uuid (از لینوکس 2.4)

هر بار خواندن از این فایل فقط‌خواندنی، یک UUID ۱۲۸ بیتی تولیدشده به صورت تصادفی را به عنوان یک رشته در قالب استاندارد UUID برمی‌گرداند.

/proc/sys/kernel/randomize_va_space (از لینوکس 2.6.12)

خط‌مشی تصادفی‌سازی چیدمان فضای آدرس (ASLR) را برای سامانه (در معماری‌هایی که از ASLR پشتیبانی می‌کنند) انتخاب می‌کند. سه مقدار برای این فایل پشتیبانی می‌شود:

/proc/sys/kernel/real-root-dev

این فایل در فایل سورس هسته لینوکس در Documentation/admin-guide/initrd.rst مستند شده است.

/proc/sys/kernel/reboot-cmd (فقط در Sparc)

به نظر می‌رسد این فایل راهی برای دادن آرگومان به بوت‌لودر SPARC ROM/Flash باشد. شاید برای اینکه به آن بگوید پس از راه‌اندازی مجدد چه کاری انجام دهد؟

/proc/sys/kernel/rtsig-max

(تا لینوکس 2.6.7 و شامل آن؛ به setrlimit(2) مراجعه کنید) از این فایل می‌توان برای تنظیم حداکثر تعداد سیگنال‌های بلادرنگ POSIX (صف‌بندی‌شده) که می‌توانند در سامانه معلق باشند، استفاده کرد.

/proc/sys/kernel/rtsig-nr

(تا لینوکس 2.6.7 و شامل آن.) این فایل تعداد سیگنال‌های بلادرنگ POSIX را که در حال حاضر در صف هستند نشان می‌دهد.

/proc/pid/sched_autogroup_enabled (از لینوکس 2.6.38)

به sched(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/sched_child_runs_first (از لینوکس 2.6.23)

اگر این فایل حاوی مقدار صفر باشد، پس از فراخوانی fork(2)، ابتدا والد روی CPU زمان‌بندی می‌شود. اگر فایل حاوی مقداری غیرصفر باشد، ابتدا فرزند روی CPU زمان‌بندی خواهد شد. (البته در سامانه‌های چندپردازنده‌ای، ممکن است والد و فرزند هر دو بلافاصله روی CPU زمان‌بندی شوند.)

/proc/sys/kernel/sched_rr_timeslice_ms (از لینوکس 3.9)

به sched_rr_get_interval(2) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/sched_rt_period_us (از لینوکس 2.6.25)

به sched(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/sched_rt_runtime_us (از لینوکس 2.6.25)

به sched(7) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/seccomp/ (از لینوکس 4.14)

این دایرکتوری اطلاعات و پیکربندی بیشتری برای seccomp ارائه می‌دهد. برای جزئیات بیشتر به seccomp(2) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/sem (از لینوکس 2.4)

این فایل حاوی ۴ عدد است که محدودیت‌های مربوط به سمافورهای System V IPC را تعریف می‌کنند. این فیلدها به ترتیب عبارتند از:

/proc/sys/kernel/sg-big-buff

این فایل اندازه بافر افزاره عمومی SCSI (sg) را نشان می‌دهد. فعلاً نمی‌توانید آن را تنظیم کنید، اما می‌توانید هنگام کامپایل با ویرایش فایل include/scsi/sg.h و تغییر مقدار SG_BIG_BUFF آن را تغییر دهید. با این حال، دلیلی برای تغییر این مقدار نباید وجود داشته باشد.

/proc/sys/kernel/shm_rmid_forced (از لینوکس 3.1)

اگر این فایل روی 1 تنظیم شود، تمام سگمنت‌های حافظه مشترک System V به محض اینکه تعداد فرآیندهای متصل به آن‌ها به صفر برسد، برای نابودی علامت‌گذاری می‌شوند؛ به عبارت دیگر، دیگر امکان ایجاد سگمنت‌های حافظه مشترکی که مستقل از هر فرآیند متصل وجود داشته باشند، نخواهد بود.

اثر این کار مانند آن است که یک عملیات shmctl(2) IPC_RMID روی تمام سگمنت‌های موجود و همچنین تمام سگمنت‌هایی که در آینده ایجاد می‌شوند اجرا شود (تا زمانی که این فایل دوباره به 0 بازنشانی شود). توجه داشته باشید که سگمنت‌های موجود که به هیچ فرآیندی متصل نیستند، با تنظیم این فایل روی 1 بلافاصله نابود خواهند شد. تنظیم این گزینه همچنین سگمنت‌هایی را که ایجاد شده اما هرگز متصل نشده‌اند، پس از خاتمه فرآیندی که سگمنت را با shmget(2) ایجاد کرده است، نابود می‌کند.

تنظیم این فایل روی 1 راهی برای اطمینان از این موضوع فراهم می‌کند که تمام سگمنت‌های حافظه مشترک System V در مصرف منابع و محدودیت‌های منابع (به توضیحات RLIMIT_AS در getrlimit(2) مراجعه کنید) حداقل یک فرآیند محاسبه شوند.

از آنجا که تنظیم این فایل روی 1 رفتاری غیراستاندارد ایجاد می‌کند و می‌تواند برنامه‌های موجود را نیز دچار مشکل کند، مقدار پیش‌فرض در این فایل 0 است. تنها در صورتی این فایل را روی 1 تنظیم کنید که درک خوبی از معناشناسی برنامه‌های استفاده‌کننده از حافظه مشترک System V در سامانه خود داشته باشید.

/proc/sys/kernel/shmall (از لینوکس 2.2)

این فایل شامل محدودیت سراسری در سطح سامانه بر روی تعداد کل صفحات حافظه مشترک System V است.

/proc/sys/kernel/shmmax (از لینوکس 2.2)

از این فایل می‌توان برای پرس‌وجو و تعیین محدودیت زمان اجرا بر روی حداکثر اندازه سگمنت حافظه مشترک (System V IPC) قابل ایجاد استفاده کرد. سگمنت‌های حافظه مشترک تا ۱ گیگابایت اکنون در هسته پشتیبانی می‌شوند. این مقدار به صورت پیش‌فرض برابر SHMMAX است.

/proc/sys/kernel/shmmni (از لینوکس 2.4)

این فایل حداکثر تعداد سراسری سگمنت‌های حافظه مشترک System V را که می‌توان در سطح سامانه ایجاد کرد، مشخص می‌کند.

/proc/sys/kernel/sysctl_writes_strict (از لینوکس 3.16)

مقدار این فایل تعیین می‌کند که آفست فایل چگونه بر رفتار به‌روزرسانی مدخل‌ها در فایل‌های زیرمجموعه /proc/sys اثر بگذارد. این فایل سه مقدار ممکن دارد:

/proc/sys/kernel/sysrq

این فایل توابعی را که مجاز هستند توسط کلید SysRq فراخوانی شوند، کنترل می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، این فایل حاوی مقدار 1 است که یعنی هر درخواست ممکن SysRq مجاز است (در نسخه‌های قدیمی‌تر هسته، SysRq به صورت پیش‌فرض غیرفعال بود و لازم بود آن را به طور خاص در زمان اجرا فعال کنید، اما دیگر این‌گونه نیست). مقادیر ممکن در این فایل عبارتند از:

این فایل تنها در صورتی وجود دارد که گزینه پیکربندی هسته CONFIG_MAGIC_SYSRQ فعال باشد. برای جزئیات بیشتر به فایل سورس هسته لینوکس در Documentation/admin-guide/sysrq.rst مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/version

این فایل شامل رشته‌ای مانند نمونه زیر است:

#5 Wed Feb 25 21:49:24 MET 1998

عبارت "#5" بدین معناست که این پنجمین هسته ساخته‌شده از این پایگاه سورس است و تاریخ پس از آن زمان ساخت هسته را نشان می‌دهد.

/proc/sys/kernel/threads-max (از لینوکس 2.3.11)

این فایل محدودیت سراسری در سطح سامانه بر روی تعداد ریسه‌ها (وظایف) قابل ایجاد در سامانه را مشخص می‌کند.

از لینوکس 4.1، مقداری که می‌توان در threads-max نوشت دارای کران است. حداقل مقداری که می‌توان نوشت 20 است. حداکثر مقداری که می‌توان نوشت توسط ثابت FUTEX_TID_MASK (0x3fffffff) مشخص می‌شود. اگر مقداری خارج از این دامنه در threads-max نوشته شود، خطای EINVAL رخ می‌دهد.

مقدار نوشته‌شده با صفحات حافظه RAM در دسترس مقایسه و بررسی می‌شود. اگر ساختارهای ریسه بخش زیادی (بیش از یک‌هشتم) از صفحات RAM در دسترس را اشغال کنند، threads-max متناسب با آن کاهش می‌یابد.

/proc/sys/kernel/yama/ptrace_scope (از لینوکس 3.5)

به ptrace(2) مراجعه کنید.

/proc/sys/kernel/zero-paged (فقط در PowerPC)

این فایل حاوی یک پرچم است. هنگامی که فعال باشد (غیرصفر)، Linux-PPC صفحات را در حلقه بیکاری (idle loop) از پیش با صفر پر می‌کند که احتمالاً فراخوانی get_free_pages را تسریع می‌بخشد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

proc(5)، proc_sys(5)