'\" t
.\"     Title: renice
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-09-02
.\"    Manual: دستورات کاربری
.\"    Source: util-linux 2.42.3
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "RENICE" "1" "2026-09-02" "util\-linux 2.42.3" "دستورات کاربری"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
renice \- تغییر اولویت اجرای فرایندهای در حال اجرا
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fBrenice\fP [\fB\-n\fP|\fB\-\-priority\fP|\fB\-\-relative\fP] \fIpriority\fP [\fB\-g\fP|\fB\-p\fP|\fB\-u\fP] \fIidentifier\fP.\|.\|.
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
دستور \fBrenice\fP اولویت زمان‌بندی یک یا چند فرایند در حال اجرا را تغییر می‌دهد. نخستین آرگومان مقدار \fIpriority\fP مورد استفاده است. سایر آرگومان‌ها (به‌طور پیش‌فرض) به عنوان شناسه فرایند (PID)، شناسه گروه فرایند (PGRP)، شناسه کاربر (UID) یا نام کاربری تفسیر می‌شوند. اجرای \fBrenice\fP روی یک گروه فرایند موجب تغییر اولویت زمان‌بندی تمام فرایندهای آن گروه می‌شود. اجرای \fBrenice\fP روی یک کاربر موجب تغییر اولویت زمان‌بندی تمام فرایندهای متعلق به آن کاربر می‌شود.
.sp
به‌طور پیش‌فرض، \fIpriority\fP به عنوان یک مقدار مطلق تفسیر می‌شود. اما هنگامی که گزینه \fB\-\-relative\fP مشخص شده باشد، یا زمانی که گزینه \fB\-n\fP داده شود و متغیر محیطی POSIXLY_CORRECT تنظیم شده باشد، مقدار \fIpriority\fP به عنوان یک مقدار نسبی تفسیر خواهد شد.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.sp
\fB\-n\fP \fIpriority\fP|\fIdelta\fP
.RS 4
تعیین اولویت زمان‌بندی مطلق (زمانی که POSIXLY_CORRECT تنظیم نشده است) یا اولویت نسبی (زمانی که POSIXLY_CORRECT تنظیم \fBشده باشد\fP). برای جزئیات بیشتر به بخش \fBNOTES\fP در ادامه مراجعه کنید. استفاده از گزینه \fB\-n\fP اختیاری است، اما در صورت استفاده، باید نخستین آرگومان باشد.
.RE
.sp
\fB\-\-priority\fP \fIpriority\fP
.RS 4
تعیین اولویت زمان‌بندی مطلق (\fIpriority\fP) مورد استفاده.
در صورت عدم تعیین هرگونه گزینه، این حالت پیش‌فرض است.
.RE
.sp
\fB\-\-relative\fP \fIdelta\fP
.RS 4
تعیین اولویت نسبی. اولویت زمان‌بندی واقعی به اندازه \fIdelta\fP مشخص‌شده افزایش/کاهش می‌یابد. (این رفتار مشابه گزینه \fB\-n\fP در هنگام تنظیم بودن متغیر POSIXLY_CORRECT است.)
.RE
.sp
\fB\-g\fP, \fB\-\-pgrp\fP
.RS 4
تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان شناسه‌های گروه فرایند.
.RE
.sp
\fB\-p\fP, \fB\-\-pid\fP
.RS 4
تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان شناسه‌های فرایند (پیش‌فرض).
.RE
.sp
\fB\-u\fP, \fB\-\-user\fP
.RS 4
تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان نام‌های کاربری یا UIDها.
.RE
.sp
\fB\-h\fP, \fB\-\-help\fP
.RS 4
نمایش راهنما و خروج.
.RE
.sp
\fB\-V\fP, \fB\-\-version\fP
.RS 4
نمایش نسخه و خروج.
.RE
.SH "فایل‌ها (FILES)"
.sp
\fI/etc/passwd\fP
.RS 4
برای نگاشت نام‌های کاربری به شناسه‌های کاربری
.RE
.SH "نکات (NOTES)"
.sp
کاربرانی غیر از کاربر ممتاز (superuser) تنها می‌توانند اولویت فرایندهای متعلق به خود را تغییر دهند. علاوه بر این، یک کاربر بدون امتیاز فقط می‌تواند «مقدار nice» را \fIافزایش\fP دهد (یعنی: فوریت اجرا را کاهش دهد)، و این تغییرات بازگشت‌ناپذیرند مگر اینکه (از لینوکس 2.6.12 به بعد) کاربر دارای محدودیت منابع "nice" مناسبی باشد (به \fBgetrlimit\fP(2) مراجعه کنید).
.sp
کاربر ممتاز (superuser) می‌تواند اولویت هر فرایندی را تغییر داده و اولویت را روی هر مقداری در بازه \-20 تا 19 تنظیم کند. اولویت‌های کاربردی عبارتند از: 19 (فرایندهای مربوطه تنها زمانی اجرا می‌شوند که هیچ فرایند دیگری در سیستم نیاز به پردازش نداشته باشد)، 0 (اولویت زمان‌بندی «پایه»)، هر مقدار منفی (برای اجرای بسیار سریع‌تر فرایندها).
.sp
به دلایل تاریخی، گزینه \fB\-n\fP در این پیاده‌سازی از مشخصات POSIX پیروی نمی‌کند: به‌جای تنظیم یک اولویت \fBنسبی\fP، به‌طور پیش‌فرض یک اولویت \fBمطلق\fP را تنظیم می‌کند. از آنجا که ممکن است این رفتار مطلوب نباشد، می‌توان با تنظیم متغیر محیطی POSIXLY_CORRECT آن را تغییر داد تا کاملاً سازگار با POSIX شود. برای گزینه‌هایی که رفتار آن‌ها به متغیرهای محیطی وابسته نیست، گزینه‌های \fB\-\-relative\fP و \fB\-\-priority\fP را ببینید.
.SH "تاریخچه (HISTORY)"
.sp
دستور \fBrenice\fP در 4.0BSD معرفی شد.
.SH "مثال (EXAMPLE)"
.sp
دستور زیر اولویت فرایندهای با شناسه‌های 987 و 32، به همراه تمام فرایندهای متعلق به کاربران daemon و root را تغییر می‌دهد:
.RS 3
.ll -.6i
.sp
\fBrenice +1 987 \-u daemon root \-p 32\fP
.br
.RE
.ll
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
\fBnice\fP(1),
\fBchrt\fP(1),
\fBgetpriority\fP(2),
\fBsetpriority\fP(2),
\fBcredentials\fP(7),
\fBsched\fP(7)
.SH "گزارش باگ‌ها (REPORTING BUGS)"
.sp
برای گزارش باگ‌ها، از \c
.URL "https://github.com/util\-linux/util\-linux/issues" "ردیاب مشکلات" "."
.SH "در دسترس بودن (AVAILABILITY)"
.sp
دستور \fBrenice\fP بخشی از بسته util\-linux است که می‌توان آن را از \c
.URL "https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util\-linux" "بایگانی هسته لینوکس" "."
دانلود کرد.