فهرست کردن حجم‌های ذخیره‌سازی ارائه‌شده توسط تمام ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی در حال اجرا در سیستم (یا با --user، در محیط زمان اجرای کاربر). آرگومان اختیاری GLOB یک الگوی سبک پوسته است (به fnmatch(3) مراجعه کنید) که نتایج را بر اساس نام حجم فیلتر می‌کند. خروجی جدولی شامل سرویس ارائه‌دهنده، نام حجم، نوع آن ("blk"، "reg" یا "dir")، وضعیت فقط‌خواندنی بودن، و — در صورت مشخص بودن — اندازه آن و تعداد بایت‌های استفاده‌شده است.

در صورتی که دستوری مشخص نشود، این دستور پیش‌فرض است.

اضافه‌شده در نگارش 261.

فهرست کردن الگوهای حجم پشتیبانی‌شده توسط ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی در حال اجرا. الگوها پیکربندی مورد استفاده هنگام ایجاد بی‌درنگ حجم‌ها در زمان به‌دست آوردن آن‌ها را در بر می‌گیرند. پشتیبانی از الگو یک ویژگی اختیاری برای ارائه‌دهندگان است و تنها برای ارائه‌دهندگانی اعمال می‌شود که امکان ایجاد بی‌درنگ حجم‌ها را فراهم می‌کنند. برای جزئیات به مستندات ارائه‌دهنده مربوطه مراجعه کنید، به عنوان مثال systemd-storage-fs@.service(8). آرگومان اختیاری GLOB نتایج را بر اساس نام الگو فیلتر می‌کند. ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی که ایجاد حجم مبتنی بر الگو را پیاده‌سازی نکرده‌اند (مانند ارائه‌دهنده دستگاه بلوکی) در این خروجی نقشی ندارند.

اضافه‌شده در نگارش 261.

فهرست کردن ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی شناخته‌شده برای سیستم. این کار با پویش دایرکتوری شناخته‌شده سوکت برای یافتن سوکت‌های AF_UNIX که شبیه به نقاط پایانی io.systemd.StorageProvider هستند تعیین می‌شود. برای هر ارائه‌دهنده همچنین گزارش داده می‌شود که آیا در حال حاضر می‌توان به سوکت متصل شد یا خیر.

اضافه‌شده در نگارش 261.

عملیات روی ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی سراسری سیستم. سوکت‌ها در /run/systemd/io.systemd.StorageProvider/ جستجو می‌شوند. این حالت پیش‌فرض است.

اضافه‌شده در نگارش 261.

عملیات روی ارائه‌دهندگان ذخیره‌سازی مختص هر کاربر. سوکت‌ها در $XDG_RUNTIME_DIR/systemd/io.systemd.StorageProvider/ جستجو می‌شوند.

اضافه‌شده در نگارش 261.

نمایش خروجی با فرمت JSON. یکی از مقادیر زیر را می‌پذیرد: "short" (برای کوتاه‌ترین خروجی ممکن بدون هیچ فاصله خالی اضافی یا شکست خط)، "pretty" (برای نسخه زیباسازی‌شده همان خروجی، همراه با فاصله‌گذاری و شکست خط) یا "off" (برای خاموش کردن خروجی JSON، که حالت پیش‌فرض است).

خروجی را به یک صفحه‌بند هدایت نمی‌کند.

راهنما (عنوان ستون‌ها و پانوشت شامل نکات راهنما) را چاپ نمی‌کند.

برای عملیات دارای دسترسی بالا، برای احراز هویت از کاربر سؤالی نمی‌پرسد.

یک متن راهنمای کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

یک رشته نسخه کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

یک حجم دایرکتوری را به‌دست آورده و درخت دایرکتوری آن را به صورت bind-mount بر روی مقصد سوار می‌کند.

اضافه‌شده در نگارش 261.

یک فایل معمولی یا حجم دستگاه بلوکی را به‌دست آورده و آن را به عنوان یک سیستم‌فایل از نوع FSTYPE سوار می‌کند (برای مثال "storage.ext4"، "storage.btrfs"، ...).

اضافه‌شده در نگارش 261.

یکی از مقادیر زیر را می‌پذیرد: "any" (در صورت وجود باز شود، در غیر این صورت ایجاد شود — حالت پیش‌فرض)، "open" (در صورتی که حجم هنوز وجود نداشته باشد ناموفق شود) یا "new" (در صورتی که حجم از قبل وجود داشته باشد ناموفق شود).

اضافه‌شده در نگارش 261.

الگویی که باید هنگام ایجاد یک حجم جدید استفاده شود، در صورتی که وجود نداشته باشد و ارائه‌دهنده از ایجاد بی‌درنگ حجم‌ها پشتیبانی کند.

اضافه‌شده در نگارش 261.

هنگام ایجاد یک حجم جدید به صورت بی‌درنگ، اندازه به بایت برای تخصیص دادن. پسوندهای معمول "K"/"M"/"G"/"T" (بر مبنای ۱۰۲۴) را می‌پذیرد. هنگام ایجاد یک حجم فایل معمولی الزامی است.

اضافه‌شده در نگارش 261.

$ storagectl providers
$ storagectl volumes
$ storagectl volumes '*foo*'
$ storagectl templates

# mount -t storage fs:myvol /mnt/myvol

# mount -t storage.ext4 fs:scratch /mnt/scratch -o loop

# mount -t storage.ext4 -o ro block:/dev/disk/by-id/usb-foo /mnt/foo

حداکثر سطح ثبت وقایع (لاگ) برای پیام‌های ارسالی (پیام‌هایی با سطح لاگ بالاتر، یعنی کم‌اهمیت‌تر، فرونشانده خواهند شد). فهرستی از مقادیر جداشده با کاما را می‌پذیرد. یک مقدار می‌تواند یکی از موارد زیر (به ترتیب کاهش اهمیت) باشد: emerg، alert، crit، err، warning، notice، info، debug، یا یک عدد صحیح در محدوده 0...7. برای اطلاعات بیشتر به syslog(3) مراجعه کنید. هر مقدار می‌تواند به صورت اختیاری با یکی از پیشوندهای console، syslog، kmsg یا journal به همراه یک علامت دونقطه برای تنظیم حداکثر سطح ثبت وقایع برای آن مقصد لاگ خاص همراه شود (به عنوان مثال SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug,console:info مشخص می‌کند که ثبت وقایع در سطح debug انجام شود، به جز هنگام ثبت در کنسول که باید در سطح info باشد). توجه داشته باشید که حداکثر سطح لاگ سراسری نسبت به سطوح لاگ تعیین‌شده برای هر مقصد اولویت دارد.

یک مقدار بولی. اگر درست (true) باشد، پیام‌های نوشته‌شده در tty متناسب با اولویت رنگ‌آمیزی خواهند شد.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند پیام‌ها را خودشان بر اساس سطح لاگ رنگ‌آمیزی می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌های لاگ کنسول با یک برچسب زمانی پیشوندگذاری می‌شوند.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال یا یک فایل نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند برچسب‌های زمانی را خودشان بر اساس فراداده‌های مدخل پیوست می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌ها با نام فایل و شماره خط در کد منبع که پیام از آنجا نشأت گرفته است پیشوندگذاری می‌شوند.

توجه داشته باشید که مکان لاگ اغلب به هر حال به عنوان فراداده به مدخل‌های ژورنال پیوست می‌شود. با این حال گنجاندن مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها سودمند باشد.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌ها با شناسه عددی نخ (TID) فعلی پیشوندگذاری می‌شوند.

توجه داشته باشید که این اطلاعات به هر حال به عنوان فراداده به مدخل‌های ژورنال پیوست می‌شود. با این حال گنجاندن مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها سودمند باشد.

مقصد پیام‌های لاگ. یکی از موارد: console (ثبت در tty متصل)، console-prefixed (ثبت در tty متصل اما با پیشوندهای کدگذاری‌کننده سطح لاگ و "facility"، به syslog(3) مراجعه کنید)، kmsg (ثبت در بافر لاگ حلقوی هسته)، journal (ثبت در ژورنال)، journal-or-kmsg (ثبت در ژورنال در صورت در دسترس بودن، و در غیر این صورت در kmsg)، auto (تعیین خودکار مقصد مناسب برای لاگ، که حالت پیش‌فرض است)، null (غیرفعال کردن خروجی لاگ).

مشخص می‌کند که آیا محدودیت نرخ برای kmsg اعمال شود یا خیر. یک مقدار بولی می‌پذیرد. مقدار پیش‌فرض "true" است. در صورت غیرفعال بودن، systemd پیام‌های نوشته‌شده در kmsg را محدود نخواهد کرد.

صفحه‌بندی که هنگام عدم ارائه --no-pager استفاده می‌شود. در صورت تنظیم بودن، $SYSTEMD_PAGER استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت $PAGER به کار می‌رود. اگر هیچ‌یک از $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER تنظیم نشده باشند، مجموعه‌ای از پیاده‌سازی‌های شناخته‌شده صفحه‌بند به نوبت امتحان می‌شوند، از جمله less(1) و more(1)، تا زمانی که یکی پیدا شود. اگر هیچ پیاده‌سازی صفحه‌بندی کشف نشود، صفحه‌بندی فراخوانی نخواهد شد. تنظیم این متغیرهای محیطی به یک رشته خالی یا مقدار "cat" معادل ارسال --no-pager است.

نکته: اگر $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، $SYSTEMD_PAGER و $PAGER تنها می‌توانند برای غیرفعال کردن صفحه‌بند (با "cat" یا "") استفاده شوند و در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شوند.

گزینه‌های ارسالی به less را بازنویسی می‌کند (به‌طور پیش‌فرض "FRSXMK").

کاربران ممکن است به ویژه مایل به تغییر دو گزینه باشند:

K

X

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESS هیچ اثری بر فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

برای بررسی بیشتر به less(1) مراجعه کنید.

مجموعه نویسه‌های ارسالی به less را بازنویسی می‌کند (به‌طور پیش‌فرض "utf-8"، در صورتی که ترمینال فراخوان سازگار با UTF-8 تشخیص داده شود).

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESSCHARSET هیچ اثری بر فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

دستورات رایج صفحه‌بند مانند less(1)، علاوه بر «صفحه‌بندی» یعنی پیمایش در خروجی، از باز کردن یا نوشتن در فایل‌های دیگر و اجرای دستورات دلخواه پوسته پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که دستورات با اختیارات بالا اجرا می‌شوند، برای مثال تحت sudo(8) یا pkexec(1)، صفحه‌بند به یک مرز امنیتی تبدیل می‌شود. باید دقت شود که تنها برنامه‌هایی با عملکرد کاملاً محدود به عنوان صفحه‌بند استفاده شوند، و ویژگی‌های تعاملی ناخواسته مانند باز کردن یا ایجاد فایل‌های جدید یا آغاز زیرپردازش‌ها مجاز نباشند. «حالت امن» برای صفحه‌بند را می‌توان همان‌طور که در زیر توضیح داده شده فعال کرد، در صورتی که صفحه‌بند از آن پشتیبانی کند (بیشتر صفحه‌بندها به شیوه‌ای نوشته نشده‌اند که این موضوع را در نظر بگیرند). توصیه می‌شود هنگام اجازه دادن به کاربران غیرقابل اعتماد برای اجرای دستورات با اختیارات بالا، یا «حالت امن» را صراحتاً فعال کنید یا با استفاده از --no-pager یا PAGER=cat صفحه‌بند را به طور کامل غیرفعال نمایید.

این گزینه یک آرگومان بولی می‌پذیرد. در صورت تنظیم روی true، «حالت امن» صفحه‌بند فعال می‌شود. در «حالت امن»، هنگام فراخوانی صفحه‌بند متغیر LESSSECURE=1 تنظیم خواهد شد که به صفحه‌بند دستور می‌دهد دستوراتی را که فایل‌های جدید باز می‌کنند یا می‌سازند، یا زیرپردازش‌های جدید را آغاز می‌نمایند، غیرفعال کند. در حال حاضر تنها less(1) شناخته شده است که این متغیر را درک کرده و «حالت امن» را پیاده‌سازی می‌نماید.

در صورت تنظیم روی false، هیچ محدودیتی بر صفحه‌بند اعمال نمی‌شود. تنظیم SYSTEMD_PAGERSECURE=0 یا حذف نکردن آن از محیط به ارث رسیده ممکن است به کاربر اجازه اجرای دستورات دلخواه را بدهد.

هنگامی که $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، ابزارهای systemd تلاش می‌کنند به‌طور خودکار تشخیص دهند که آیا «حالت امن» باید فعال شود و آیا صفحه‌بند از آن پشتیبانی می‌کند یا خیر. اگر شناسه کاربری مؤثر (UID) با مالک نشست ورود یکسان نباشد (به geteuid(2) و sd_pid_get_owner_uid(3) مراجعه کنید)، یا هنگام اجرا تحت sudo(8) یا ابزارهای مشابه (که $SUDO_UID تنظیم شده باشد [2])، «حالت امن» فعال می‌شود. در این حالت‌ها، SYSTEMD_PAGERSECURE=1 تنظیم خواهد شد و صفحه‌بندهایی که اجرای «حالت امن» توسط آن‌ها شناخته نشده است اصلاً استفاده نخواهند شد. توجه داشته باشید که این تشخیص خودکار تنها متداول‌ترین سازوکارهای ارتقای اختیارات را پوشش می‌دهد و برای راحتی کار در نظر گرفته شده است. توصیه می‌شود صراحتاً $SYSTEMD_PAGERSECURE را تنظیم کنید یا صفحه‌بند را غیرفعال نمایید.

توجه داشته باشید که اگر قرار باشد متغیرهای $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER رعایت شوند، به جز برای غیرفعال کردن صفحه‌بند، باید $SYSTEMD_PAGERSECURE نیز تنظیم شده باشد.

یک آرگومان بولی یا یک مقدار ویژه می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض (تنظیم‌نشده)، systemd و ابزارهای مرتبط در صورت امکان از رنگ‌ها در خروجی خود استفاده خواهند کرد. اگر $COLORTERM بر روی "truecolor" یا "24bit" تنظیم شده باشد، رنگ‌های ۲۴ بیتی فعال می‌شوند، در غیر این صورت رنگ‌های ۲۵۶ رنگ فعال خواهند بود، مگر اینکه $NO_COLOR یا $TERM نشان دهد که رنگ‌ها غیرفعال هستند.

true

false

"16", "256", "24bit"

"auto-16", "auto-256", "auto-24bit"

مقدار باید یک بولی باشد. مشخص می‌کند آیا برای شبیه‌سازهای ترمینال پشتیبانی‌کننده، پیوندهای قابل کلیک در خروجی تولید شوند یا خیر. این مقدار می‌تواند برای لغو تصمیمی که systemd بر اساس $TERM و شرایط دیگر می‌گیرد، تعیین شود.