SYSTEMD-SYSUPDATE(8) systemd-sysupdate SYSTEMD-SYSUPDATE(8)

systemd-sysupdate - ابزار به‌روزرسانی اتمیک سیستم، سیستم‌عامل و افزونه‌ها

systemd-sysupdate [OPTIONS...]

systemd-sysupdate.service

systemd-sysupdate سیستم‌عامل میزبان، ایمیج‌های کانتینر، ایمیج‌های سرویس قابل‌حمل (portable service) یا سایر منابع را بر اساس فایل‌های پیکربندی انتقال شرح‌داده‌شده در sysupdate.d(5) به‌صورت اتمیک به‌روزرسانی می‌کند.

این ابزار طرح‌های به‌روزرسانی مبتنی بر فایل، دایرکتوری یا پارتیشن را پیاده‌سازی می‌کند و از چندین نسخه نصب‌شده موازی منابع خاص در قالب A/B (یا حتی: A/B/C، A/B/C/D و غیره) پشتیبانی می‌نماید. به‌روزرسانی A/B به این معنی است که هنگامی که یک نسخه از منبع در حال حاضر استفاده می‌شود، نسخه بعدی می‌تواند در مکانی کاملاً مجزا و مستقل از نسخه اول دانلود، بازگشایی و آماده شود و — پس از تکمیل — فعال گردد؛ با جابجایی نقش‌ها به‌طوری که نسخه جدید به نسخه مورد استفاده تبدیل شده و نسخه قبلاً استفاده‌شده به نسخه‌ای تبدیل می‌شود که در به‌روزرسانی بعدی جایگزین خواهد شد، و به همین ترتیب ادامه می‌یابد. منابعی که باید به‌روزرسانی شوند در فایل‌های انتقال تعریف می‌شوند، یک فایل برای هر منبعی که قرار است به‌روز شود. برای مثال، منابعی که ممکن است با این ابزار به‌روزرسانی شوند می‌توانند شامل: یک پارتیشن سیستم‌فایل ریشه (root)، یک پارتیشن متناظر Verity به همراه یک ایمیج هسته (kernel) باشند. ترکیب این سه مورد یک به‌روزرسانی کامل سیستم‌عامل در نظر گرفته می‌شود.

این ابزار پارتیشن‌ها، فایل‌ها یا درخت‌های دایرکتوری را همیشه به‌صورت کامل به‌روزرسانی می‌کند، و حداقل با دو نسخه از هر یک از این منابع کار می‌کند: نسخه current (فعلی)، به علاوه نسخه next (بعدی): نسخه‌ای که در حال به‌روزرسانی به آن است و در ابتدا هم‌زمان با نوشته‌شدن داده‌های دانلودشده درون آن ناقص است؛ به علاوه در صورت تمایل نسخه‌های بیشتر. به محض اینکه دانلود یک نسخه جدیدتر کامل شود، آن نسخه به نسخه فعلی تبدیل شده و نسخه‌ای که پیش‌تر فعلی تلقی می‌شد را برای حذف/جایگزینی/به‌روزرسانی آزاد می‌سازد.

هنگام نصب نسخه‌های جدید، این ابزار نسخه جدید را مستقیماً دانلود، از حالت فشرده خارج، بازگشایی و در مقصد می‌نویسد. این کار به شیوه‌ای مقاوم انجام می‌شود تا بتوان یک دانلود ناقص را در فراخوانی بعدی تشخیص داد و پیش از آغاز تلاشی جدید، آن را پاکسازی کرد.

توجه داشته باشید که هنگام نوشتن به‌روزرسانی‌ها روی یک پارتیشن، پارتیشن باید از قبل وجود داشته باشد، زیرا systemd-sysupdate پارتیشن‌های جدید را به‌طور خودکار ایجاد نمی‌کند. از ابزاری مانند systemd-repart(8) استفاده کنید تا در زمان بوت، پارتیشن‌های اضافی را برای استفاده با systemd-sysupdate به‌طور خودکار ایجاد کند.

این ابزار هم می‌تواند روی سیستم‌عامل در حال اجرا برای به‌روزرسانی سیستم‌عامل در وضعیت «آنلاین» از درون خود سیستم استفاده شود، و هم روی ایمیج‌های دیسک «آفلاین» برای به‌روزرسانی آن‌ها از خارج بر اساس فایل‌های انتقال تعبیه‌شده در ایمیج‌های دیسک به کار رود. برای مورد دوم، به --image= در زیر مراجعه کنید. مورد دوم به‌ویژه برای به‌روزرسانی ایمیج‌های کانتینر یا ایمیج‌های سرویس قابل‌حمل کاربردی است.

سرویس سیستمی systemd-sysupdate.service سیستم‌عامل میزبان را بر اساس فایل‌های انتقال نصب‌شده به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌کند. این سرویس در فواصل زمانی منظم از طریق systemd-sysupdate.timer فعال می‌شود. سرویس systemd-sysupdate-reboot.service پس از نصب یک نسخه جدید، سیستم را به‌طور خودکار بازراه‌اندازی (reboot) می‌کند. این سرویس از طریق systemd-sysupdate-reboot.timer راه‌اندازی می‌گردد. این دو سرویس از یکدیگر مجزا هستند زیرا معمولاً توصیه می‌شود که به‌روزرسانی‌ها به‌طور منظم در زمان بالا بودن سیستم دانلود شوند، اما راه‌اندازی مجدد تا زمان مناسب (یعنی معمولاً در شب) به تعویق بیفتد. این دو مجموعه از واحدهای سرویس/تایمر را می‌توان به‌طور جداگانه فعال کرد.

برای جزئیات بیشتر درباره فایل‌های انتقال و مشاهده مثال‌ها به sysupdate.d(5) مراجعه کنید.

دستورات زیر پشتیبانی می‌شوند:

list [VERSION]

اگر بدون آرگومان فراخوانی شود، نسخه‌های قابل دانلود و نسخه‌های نصب‌شده را برمی‌شمارد و یک جدول خلاصه با نسخه‌های کشف‌شده و ویژگی‌های آن‌ها، از جمله اینکه آیا نسخه کاندید جدیدتری برای به‌روزرسانی وجود دارد یا خیر، نمایش می‌دهد. اگر یک آرگومان نسخه مشخص شود، جزئیات مربوط به آن نسخه خاص، شامل فایل‌های جداگانه‌ای که باید برای دریافت نسخه انتقال یابند را نمایش می‌دهد.

اگر هیچ دستوری به‌صراحت مشخص نشود، این دستور به طور پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

features [FEATURE]

اگر بدون آرگومان فراخوانی شود، ویژگی‌های اختیاری را شمارش کرده و یک جدول خلاصه نمایش می‌دهد، شامل اینکه کدام ویژگی‌ها فعال یا غیرفعال هستند. اگر یک آرگومان ویژگی مشخص شود، جزئیات مربوط به ویژگی خاص، از جمله مواردی که توسط این ویژگی کنترل می‌شوند را نمایش می‌دهد.

افزوده‌شده در نسخه 257.

check-new

بررسی می‌کند که آیا نسخه جدیدی در دسترس است یا خیر. این دستور در داخل، نسخه‌های قابل دانلود و نصب‌شده را برمی‌شمارد و اگر نسخه جدیدی برای به‌روزرسانی وجود داشته باشد وضعیت خروج 0 و در غیر این صورت مقداری غیرصفر برمی‌گرداند. اگر نسخه جدیدی برای به‌روزرسانی وجود داشته باشد، شناسه نسخه آن در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

update [--offline] [VERSION]

نسخه مشخص‌شده را نصب می‌کند (به آن به‌روزرسانی می‌کند)، یا اگر هیچ نسخه‌ای مشخص نشده باشد به جدیدترین نسخه موجود به‌روزرسانی می‌نماید. اگر نسخه از قبل نصب شده باشد یا نسخه جدیدتری در دسترس نباشد، هیچ عملیاتی انجام نمی‌شود.

اگر --offline مشخص شده باشد، به‌روزرسانی باید از قبل با استفاده از acquire دریافت شده باشد و در این صورت، این نسخه از پیش دریافت‌شده نسخه‌ای خواهد بود که سیستم به آن به‌روزرسانی می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

acquire [VERSION]

نسخه مشخص‌شده را برای نصب آماده و دریافت (دانلود) می‌کند. اگر هیچ نسخه‌ای مشخص نشود، جدیدترین نسخه موجود دریافت می‌شود. اگر نسخه از قبل نصب شده باشد یا نسخه جدیدتری موجود نباشد، هیچ عملیاتی انجام نمی‌شود.

اگر نسخه جدیدی برای نصب/به‌روزرسانی یافت شود، نسخه‌های قدیمی نصب‌شده حذف می‌شوند تا زمانی که حداقل یک نسخه جدید بتواند نصب شود، همان‌طور که از طریق InstanceMax= در sysupdate.d(5) یا از طریق اسلات‌های پارتیشن موجود از نوع مناسب پیکربندی شده است. این عملیات ضمنی را می‌توان به‌صورت صریح نیز از طریق دستور vacuum که در زیر توضیح داده شده است فراخوانی کرد.

افزوده‌شده در نسخه 260.

vacuum

نسخه‌های قدیمی نصب‌شده را حذف می‌کند تا زمانی که محدودیت‌های پیکربندی‌شده از طریق InstanceMax= در sysupdate.d(5) مجدداً برآورده شوند. به طور معمول، نیازی به فراخوانی صریح این دستور نیست، زیرا هر زمان که به‌روزرسانی جدیدی آغاز شود، به طور ضمنی فراخوانی می‌گردد.

افزوده‌شده در نسخه 251.

pending

بررسی می‌کند که آیا نسخه‌ای جدیدتر از سیستم‌عامل نسبت به نسخه در حال اجرا نصب شده است یا خیر. در صورت مثبت بودن مقدار صفر و در غیر این صورت مقداری غیرصفر برمی‌گرداند. این دستور شناسه جدیدترین نسخه نصب‌شده را با نسخه ایمیج سیستم‌عامل که توسط فیلد IMAGE_VERSION= در /etc/os-release گزارش شده مقایسه می‌کند. اگر اولی جدیدتر از دومی باشد، یک به‌روزرسانی ظاهراً کامل شده اما هنوز فعال (یعنی سیستم با آن بوت) نشده است.

افزوده‌شده در نسخه 251.

reboot

مشابه دستور pending است اما در صورتی که نسخه‌ای جدیدتر از سیستم‌عامل نسبت به نسخه در حال اجرا نصب شده باشد، بلافاصله سیستم را ریبوت می‌کند. این عملیات می‌تواند به طور ضمنی همراه با دستور update پس از یک به‌روزرسانی تکمیل‌شده از طریق سوییچ --reboot (به زیر مراجعه کنید) انجام شود. اگر هیچ به‌روزرسانی نصب نشده باشد (و بنابراین سیستم ریبوت نشده باشد)، این دستور هیچ عملیاتی انجام نمی‌دهد (و موفقیت برمی‌گرداند).

افزوده‌شده در نسخه 251.

components

مؤلفه‌هایی که می‌توانند به‌روزرسانی شوند را فهرست می‌کند. این دستور دایرکتوری‌های /etc/sysupdate.*.d/، /run/sysupdate.*.d/ و /usr/lib/sysupdate.*.d/ که حاوی فایل‌های انتقال هستند را برمی‌شمارد. این دستور برای فهرست کردن پارامترهای ممکن برای --component= (به زیر مراجعه کنید) مفید است.

افزوده‌شده در نسخه 251.

-h, --help

یک متن راهنمای کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

--version

یک رشته نسخه کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

گزینه‌های زیر پشتیبانی می‌شوند:

--component=, -C

مؤلفه مورد نظر برای به‌روزرسانی را انتخاب می‌کند. نام مؤلفه را به عنوان آرگومان می‌گیرد. این گزینه منطق جستجو برای فایل‌های انتقال را اندکی تغییر می‌دهد. اگر از این سوییچ استفاده نشود، فایل‌های انتقال از مسیرهای /etc/sysupdate.d/*.conf، /run/sysupdate.d/*.conf و /usr/lib/sysupdate.d/*.conf بارگذاری می‌شوند. اگر از این سوییچ استفاده شود، نام مؤلفه مشخص‌شده برای تغییر دادن دایرکتوری‌های مورد جستجو به /etc/sysupdate.component.d/*.conf، /run/sysupdate.component.d/*.conf و /usr/lib/sysupdate.component.d/*.conf استفاده می‌شود، که هر بار رشته component با نام مؤلفه مشخص‌شده جایگزین می‌گردد.

از دستور components برای فهرست کردن مؤلفه‌های موجود جهت به‌روزرسانی استفاده کنید. این دستور دایرکتوری‌های منطبق با این قاعده نام‌گذاری را برمی‌شمارد.

مؤلفه‌ها ممکن است برای تعریف یک مجموعه جداگانه از فایل‌های انتقال برای بخش‌های مختلف سیستم‌عامل که باید به‌طور جداگانه به‌روزرسانی شوند به کار روند. از این مفهوم برای منابعی که باید همیشه به‌طور هم‌زمان و هماهنگ به‌روزرسانی شوند استفاده نکنید. برای این موارد، به‌سادگی چند فایل انتقال را در همان دایرکتوری sysupdate.d/ تعریف کنید.

این گزینه نباید با --definitions= ترکیب شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--definitions=

مسیری به یک دایرکتوری. در صورت مشخص شدن، فایل‌های انتقال *.conf به جای /usr/lib/sysupdate.d/*.conf، /etc/sysupdate.d/*.conf و /run/sysupdate.d/*.conf از این دایرکتوری خوانده می‌شوند.

این گزینه نباید با --component= ترکیب شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--root=

مسیری به یک دایرکتوری را می‌گیرد تا هنگام جستجو برای فایل‌های sysupdate.d/*.conf به عنوان سیستم‌فایل ریشه (root) استفاده شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--image=

مسیری به یک فایل ایمیج دیسک یا دستگاه را برای سوار کردن (mount) و استفاده به روشی مشابه با --root= می‌گیرد (به بالا مراجعه کنید). اگر از این گزینه استفاده شود و منابع پارتیشن به‌روزرسانی شوند، این کار درون ایمیج دیسک مشخص‌شده انجام می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--image-policy=policy

یک رشته خط‌مشی ایمیج را به عنوان آرگومان طبق systemd.image-policy(7) می‌پذیرد. این خط‌مشی هنگام کار روی ایمیج دیسک مشخص‌شده از طریق --image= اعمال می‌شود (به بالا مراجعه کنید). در صورت عدم تعیین، به خط‌مشی "*" پیش‌فرض می‌شود، یعنی همه سیستم‌فایل‌های شناخته‌شده در ایمیج استفاده می‌شوند.

--instances-max=, -m

یک عدد صحیح ده‌دهی بزرگتر یا مساوی ۲ هنگام به‌روزرسانی یا ۱ هنگام جاروب (vacuum) می‌گیرد. کنترل می‌کند که در هر زمان چند نسخه نگهداری شود. این گزینه ممکن است درون فایل‌های انتقال نیز از طریق تنظیم InstancesMax= پیکربندی شود؛ برای جزئیات به sysupdate.d(5) مراجعه کنید.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--sync=

یک آرگومان بولی می‌گیرد و پیش‌فرض آن yes است. این گزینه می‌تواند برای مشخص کردن اینکه آیا نسخه‌های منبع به‌روزرسانی‌شده جدید در زمان مناسب (یعنی پس از اتمام دانلود، قبل از نهایی شدن و مجدداً پس از نهایی شدن) روی دیسک همگام‌سازی (sync) شوند یا خیر، استفاده شود. این گزینه را نباید خاموش کرد، مگر برای بهبود کارایی زمان اجرا در محیط‌های آزمایشی.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--verify=

یک آرگومان بولی می‌گیرد و پیش‌فرض آن yes است. کنترل می‌کند که آیا دانلودها از نظر رمزنگاری اعتبارسنجی شوند یا خیر. این گزینه را خاموش نکنید، مگر در محیط‌های آزمایشی.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--reboot

هنگامی که در ترکیب با دستورهای update استفاده شود و نسخه جدیدی نصب گردد، بلافاصله پس از آن سیستم را به طور خودکار بازراه‌اندازی (reboot) می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 251.

--offline

از دریافت متادیتا از شبکه (یعنی SHA256SUMS) جلوگیری می‌کند. این گزینه بیشترین کاربرد را در ترکیب با دستور list برای پرس‌وجوی نسخه‌های نصب‌شده به صورت محلی دارد.

اگر در ترکیب با دستور update استفاده شود، به به‌روزرسانی‌ها اجازه می‌دهد از قبل دانلود شده (با استفاده از acquire) و بعداً نصب شوند.

افزوده‌شده در نسخه 257.

--transfer-source=

مسیری را به عنوان آرگومان خود می‌گیرد. در صورت مشخص شدن، تمام منابع انتقال پیکربندی‌شده با PathRelativeTo=explicit نسبت به مسیر مشخص‌شده تفسیر خواهند شد.

افزوده‌شده در نسخه 257.

--no-pager

خروجی را به یک صفحه‌بند (pager) هدایت نکن.

--no-legend

راهنما (legend) یعنی سربرگ ستون‌ها و پاورقی همراه با نکات را چاپ نکن.

--json=MODE

خروجی قالب‌بندی‌شده به صورت JSON را نمایش می‌دهد. یکی از مقادیر "short" (برای کوتاه‌ترین خروجی ممکن بدون هیچ‌گونه فضای خالی اضافی یا شکست خط)، "pretty" (برای نسخه زیباسازی‌شده همان با تورفتگی و شکست خط) یا "off" (برای خاموش کردن خروجی JSON، که حالت پیش‌فرض است) را می‌پذیرد.

در صورت موفقیت 0 بازگردانده می‌شود، در غیر این صورت یک کد خطای غیرصفر برگردانده خواهد شد.

systemd(1), sysupdate.d(5), systemd-sysupdated.service(8), systemd-repart(8)

systemd 261.2