SYSTEMD.MOUNT(5) systemd.mount SYSTEMD.MOUNT(5)

systemd.mount - پیکربندی و تعاریف واحدهای سوار کردن سیستم‌فایل (Mount Units)

mount.mount

یک فایل پیکربندی واحد که نام آن به ".mount" ختم می‌شود، اطلاعات مربوط به یک نقطهٔ سوار کردن سیستم‌فایل تحت کنترل و نظارت systemd را کدگذاری می‌کند.

این صفحهٔ راهنما، گزینه‌های پیکربندی مخصوص این نوع واحد را فهرست می‌کند. برای گزینه‌های مشترک تمام فایل‌های پیکربندی واحد، systemd.unit(5) را ببینید. موارد پیکربندی مشترک در بخش‌های عمومی [Unit] و [Install] پیکربندی می‌شوند. گزینه‌های پیکربندی ویژهٔ سوار کردن در بخش [Mount] پیکربندی می‌شوند.

گزینه‌های اضافی در systemd.exec(5) فهرست شده‌اند، که محیط اجرایی اجرای برنامهٔ mount(8) را تعریف می‌کند، در systemd.kill(5)، که نحوهٔ خاتمه دادن به فرایندها را مشخص می‌سازد، و در systemd.resource-control(5)، که تنظیمات کنترل منابع را برای فرایندهای سرویس پیکربندی می‌کند.

توجه داشته باشید که گزینه‌های User= و Group= برای واحدهای سوار کردن کاربردی ندارند. systemd دو پارامتر را به mount(8) پاس می‌دهد؛ مقادیر What= و Where=. هنگامی که به این صورت فراخوانی می‌شود، mount(8) هیچ گزینه‌ای را از /etc/fstab نمی‌خواند و باید با شناسهٔ کاربری UID 0 اجرا شود.

واحدهای سوار کردن باید بر اساس دایرکتوری‌های نقطهٔ سوار کردنی که کنترل می‌کنند نام‌گذاری شوند. مثال: نقطهٔ سوار کردن /home/lennart باید در یک فایل واحد با نام home-lennart.mount پیکربندی شود. برای جزئیات مربوط به منطق گریز (escaping) مورد استفاده برای تبدیل یک مسیر سیستم‌فایل به نام واحد، systemd.unit(5) را ببینید. توجه داشته باشید که واحدهای سوار کردن نمی‌توانند الگو (template) باشند، و همچنین افزودن چندین نام به یک واحد سوار کردن از طریق ایجاد پیوندهای نمادین (symlinks) به فایل واحد آن امکان‌پذیر نیست.

در صورت تمایل، یک واحد سوار کردن می‌تواند با یک واحد سوار کردن خودکار (automount) همراه شود تا سوار کردن درخواستی (on-demand) یا موازی‌سازی‌شده را فراهم کند. systemd.automount(5) را ببینید.

نقاط سوار کردنی که در زمان اجرا (مستقل از فایل‌های واحد یا /etc/fstab) ایجاد می‌شوند، توسط systemd نظارت خواهند شد و مانند هر واحد سوار کردن دیگر در systemd نمایش داده می‌شوند. توضیحات /proc/self/mountinfo در proc(5) را ببینید.

برخی از سیستم‌های فایل معناشناسی ویژه‌ای به‌عنوان سیستم‌های فایل API برای رابط‌های هسته به فضای کاربری و فضای کاربری به فضای کاربری دارند. برخی از آن‌ها را نمی‌توان از طریق واحدهای سوار کردن تغییر داد و امکان غیرفعال کردنشان وجود ندارد. برای توضیحات مفصل‌تر API File Systems[1] را ببینید.

دستور systemd-mount(1) امکان ایجاد پویای واحدهای .mount و .automount به‌صورت گذرا (transient) از طریق خط فرمان را فراهم می‌کند.

وابستگی‌های زیر به‌طور ضمنی اضافه می‌شوند:

•اگر یک واحد سوار کردن در سلسله‌مراتب سیستم‌فایل زیر یک واحد سوار کردن دیگر قرار داشته باشد، هم وابستگی نیازمندی و هم وابستگی ترتیبی بین هر دو واحد به‌طور خودکار ایجاد می‌شود.
•سیستم‌های فایل مبتنی بر دستگاه‌های بلوکی به‌طور خودکار وابستگی‌های از نوع Requires=، StopPropagatedFrom= و After= را نسبت به واحد دستگاه کپسوله‌کنندهٔ دستگاه بلوکی به دست می‌آورند (برای جزئیات x-systemd.device-bound= را ببینید).
•اگر سهمیه‌بندی سنتی سیستم‌فایل (quota) برای یک واحد سوار کردن فعال باشد، وابستگی‌های خودکار Wants= و Before= به systemd-quotacheck.service و quotaon.service اضافه می‌شوند.
•وابستگی‌های ضمنی اضافی ممکن است بر اثر پارامترهای اجرا و کنترل منابع، همان‌طور که در systemd.exec(5) و systemd.resource-control(5) مستند شده است، اضافه شوند.

وابستگی‌های زیر اضافه می‌شوند مگر اینکه DefaultDependencies=no تنظیم شده باشد:

•همهٔ واحدهای سوار کردن به‌طور خودکار وابستگی‌های Before= و Conflicts= را روی umount.target کسب می‌کنند تا در هنگام خاموش شدن سیستم متوقف شوند.
•واحدهای سوار کردنی که به سیستم‌های فایل محلی اشاره دارند، به‌طور خودکار یک وابستگی After= به local-fs-pre.target و یک وابستگی Before= به local-fs.target به دست می‌آورند، مگر اینکه یک یا چند گزینهٔ سوار کردن از میان nofail، x-systemd.wanted-by= و x-systemd.required-by= تنظیم شده باشد. برای اطلاعات تفصیلی به ادامه مراجعه کنید.

علاوه بر این، در صورتی که نوع سیستم‌فایل "tmpfs" باشد، یک وابستگی After= به swap.target اضافه می‌شود.

•واحدهای سوار کردن شبکه‌ای به‌طور خودکار وابستگی‌های After= به remote-fs-pre.target، network.target، به‌علاوه وابستگی‌های After= و Wants= به network-online.target، و یک وابستگی Before= به remote-fs.target را کسب می‌کنند، مگر اینکه یک یا چند گزینهٔ سوار کردن از میان nofail، x-systemd.wanted-by= و x-systemd.required-by= تنظیم شده باشد.

واحدهای سوار کردنی که به سیستم‌های فایل محلی و شبکه‌ای اشاره دارند، بر اساس مشخصات نوع سیستم‌فایل آن‌ها متمایز می‌شوند. در برخی موارد این کار کافی نیست (برای مثال، سوار کردن‌های مبتنی بر دستگاه بلوکی شبکه‌ای، مانند iSCSI)، که در این صورت می‌توان _netdev را به رشتهٔ گزینه‌های سوار کردن واحد اضافه کرد، که این کار systemd را وادار می‌کند تا واحد سوار کردن را یک سوار کردن شبکه‌ای در نظر بگیرد.

واحدهای سوار کردن را می‌توان از طریق فایل‌های واحد، یا از طریق /etc/fstab پیکربندی کرد (برای جزئیات fstab(5) را ببینید). موارد سوار کردنی که در /etc/fstab فهرست شده‌اند، در زمان راه‌اندازی سیستم و هنگام بارگذاری مجدد پیکربندی مدیر سیستم، به‌طور پویا به واحدهای بومی تبدیل خواهند شد. به‌طور کلی، پیکربندی نقاط سوار کردن از طریق /etc/fstab رویکرد ترجیحی برای مدیریت سوار کردن توسط انسان‌ها است. برای ابزارها و برنامه‌ها، نوشتن واحدهای سوار کردن نسبت به ویرایش /etc/fstab ارجحیت دارد. برای جزئیات مربوط به تبدیل از /etc/fstab به واحدهای سوار کردن، systemd-fstab-generator(8) را ببینید.

گزینهٔ سوار کردن NFS با نام bg برای سوار کردن‌های پس‌زمینهٔ NFS همان‌طور که در nfs(5) مستند شده است، توسط systemd-fstab-generator شناسایی می‌شود و گزینه‌ها به‌گونه‌ای تبدیل می‌شوند که systemd الزامات کنترل کار (job-control) آن گزینه را برآورده کند. به‌طور خاص، systemd-fstab-generator طوری عمل می‌کند که گویی "x-systemd.mount-timeout=infinity,retry=10000" به ابتدای فهرست گزینه‌ها اضافه شده و "fg,nofail" به انتهای آن پیوست شده است. بسته به نیازمندی‌های خاص، ممکن است ارائهٔ صریح برخی از این گزینه‌ها، یا استفاده از گزینهٔ "x-systemd.automount" که در ادامه توضیح داده شده به جای استفاده از "bg" مناسب‌تر باشد.

هنگام خواندن /etc/fstab، چند گزینهٔ ویژهٔ سوار کردن توسط systemd درک می‌شوند که بر نحوهٔ ایجاد وابستگی‌ها برای نقاط سوار کردن تأثیر می‌گذارند. بسته به اینکه سیستم‌فایل محلی باشد یا دوردست، systemd وابستگی‌ای از نوع Wants= یا Requires= (گزینهٔ nofail در زیر را ببینید) از local-fs.target یا remote-fs.target ایجاد خواهد کرد.

x-systemd.requires=

یک وابستگی Requires= و After= را بین واحد سوار کردنِ ایجادشده و یک واحد دیگر systemd، مانند یک واحد دستگاه یا سوار کردن پیکربندی می‌کند. آرگومان باید یک نام واحد یا یک مسیر مطلق به گرهٔ دستگاه یا نقطهٔ سوار کردن باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. این گزینه به‌ویژه برای اعلان‌های نقطهٔ سوار کردنی که نیاز به حضور یک دستگاه اضافی دارند (مانند یک دستگاه ژورنال خارجی برای سیستم‌های فایل ژورنالی) یا یک سوار کردن اضافی که باید در محل برقرار باشد (مانند یک سیستم‌فایل overlay که چندین نقطهٔ سوار کردن را ادغام می‌کند) مفید است. برای جزئیات، After= و Requires= در systemd.unit(5) را ببینید.

توجه داشته باشید که این گزینه صرف‌نظر از اینکه x-systemd.automount مشخص شده باشد یا خیر، همیشه فقط برای واحد سوار کردنِ ایجادشده اعمال می‌شود.

در نسخهٔ 220 اضافه شد.

x-systemd.wants=

یک وابستگی Wants= و After= را بین واحد سوار کردنِ ایجادشده و یک واحد دیگر systemd، مشابه گزینهٔ x-systemd.requires= پیکربندی می‌کند.

در نسخهٔ 257 اضافه شد.

x-systemd.before=, x-systemd.after=

در واحد سوار کردن ایجادشده، یک وابستگی Before= یا After= را نسبت به یک واحد دیگر systemd، مانند یک واحد سوار کردن پیکربندی می‌کند. آرگومان باید یک نام واحد یا یک مسیر مطلق به یک نقطهٔ سوار کردن باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. این گزینه به‌ویژه برای اعلان‌های نقاط سوار کردنی که گزینهٔ nofail دارند و به‌صورت ناهمگام سوار می‌شوند اما باید قبل یا بعد از شروع یک واحد مشخص (به عنوان مثال، قبل از واحد local-fs.target) سوار شوند، بسیار مفید است. برای جزئیات، Before= و After= در systemd.unit(5) را ببینید.

توجه داشته باشید که این گزینه‌ها صرف‌نظر از اینکه x-systemd.automount مشخص شده باشد یا خیر، همیشه فقط برای واحد سوار کردنِ ایجادشده اعمال می‌شوند.

در نسخهٔ 233 اضافه شد.

x-systemd.wanted-by=, x-systemd.required-by=

در واحد سوار کردن ایجادشده، یک وابستگی WantedBy= یا RequiredBy= را نسبت به واحدی دیگر پیکربندی می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر این گزینه مشخص شود، وابستگی‌های پیش‌فرض (به بالا مراجعه کنید) به جز umount.target بر روی واحد سوار کردن ایجادشده، مانند local-fs.target، به‌طور خودکار ایجاد نمی‌شوند. بنابراین احتمال دارد که برخی وابستگی‌های ترتیبی لازم باشد به‌صورت دستی از طریق x-systemd.before= و x-systemd.after= تنظیم شوند. برای جزئیات، WantedBy= و RequiredBy= در systemd.unit(5) را ببینید.

در نسخهٔ 245 اضافه شد.

x-systemd.wants-mounts-for=, x-systemd.requires-mounts-for=

یک وابستگی RequiresMountsFor= یا WantsMountsFor= را بین واحد سوار کردن ایجادشده و سایر واحدهای سوار کردن پیکربندی می‌کند. آرگومان باید یک مسیر مطلق باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. برای جزئیات، RequiresMountsFor= یا WantsMountsFor= در systemd.unit(5) را ببینید.

در نسخهٔ 220 اضافه شد.

x-systemd.device-bound=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. اگر true باشد یا آرگومانی داده نشود، یک وابستگی BindsTo= به دستگاه پشتیبان (backing device) تنظیم می‌شود. اگر false باشد، واحد سوار کردن بدون در نظر گرفتن اینکه دستگاه پشتیبان هنوز وجود دارد یا خیر، متوقف نمی‌شود. این ویژگی زمانی مفید است که سیستم‌فایل توسط مدیران حجم (volume managers) پشتیبانی شود. اگر تنظیم نشده باشد و سوار کردن از قطعات واحد بیاید، یعنی از /etc/fstab توسط systemd-fstab-generator(8) تولید شده باشد یا از یک واحد سوار کردن که به صورت دستی پیکربندی شده بارگیری شده باشد، ترکیبی از وابستگی‌های Requires= و StopPropagatedFrom= بر روی دستگاه پشتیبان تنظیم می‌شود، در غیر این صورت تنها Requires= استفاده می‌شود.

در نسخهٔ 233 اضافه شد.

x-systemd.automount

یک واحد سوار کردن خودکار (automount) برای سیستم‌فایل ایجاد خواهد شد. برای جزئیات، systemd.automount(5) را ببینید.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

x-systemd.idle-timeout=

مهلت بیکاری (idle timeout) واحد automount را پیکربندی می‌کند. برای جزئیات، TimeoutIdleSec= در systemd.automount(5) را ببینید.

در نسخهٔ 220 اضافه شد.

x-systemd.device-timeout=

مشخص می‌کند که systemd پیش از صرف‌نظر کردن از یک مدخل /etc/fstab، چه مدت باید منتظر ظاهر شدن یک دستگاه بماند. زمان را بر حسب ثانیه مشخص کنید یا به‌طور صریح واحدی مانند "s"، "min"، "h"، "ms" را به آن پیوست کنید.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط در /etc/fstab قابل استفاده است، و هنگامی که بخشی از تنظیم Options= در یک فایل واحد باشد نادیده گرفته خواهد شد.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

x-systemd.mount-timeout=

مشخص می‌کند که systemd پیش از صرف‌نظر کردن از یک مدخل /etc/fstab، چه مدت باید منتظر پایان یافتن دستور mount بماند. زمان را بر حسب ثانیه مشخص کنید یا به‌طور صریح واحدی مانند "s"، "min"، "h"، "ms" را به آن پیوست کنید.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط در /etc/fstab قابل استفاده است، و هنگامی که بخشی از تنظیم Options= در یک فایل واحد باشد نادیده گرفته خواهد شد.

برای جزئیات TimeoutSec= در زیر را ببینید.

در نسخهٔ 233 اضافه شد.

x-systemd.makefs

سیستم‌فایل بر روی دستگاه مقداردهی اولیه خواهد شد. اگر دستگاه "خالی" نباشد، یعنی حاوی هرگونه امضا (signature) باشد، از این عملیات صرف‌نظر خواهد شد. بنابراین انتظار می‌رود که این گزینه حتی پس از مقداردهی اولیه دستگاه همچنان تنظیم‌شده باقی بماند.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط در /etc/fstab قابل استفاده است، و هنگامی که بخشی از تنظیم Options= در یک فایل واحد باشد نادیده گرفته خواهد شد.

systemd-makefs@.service(8) را ببینید.

می‌توان از wipefs(8) برای حذف هرگونه امضا از یک دستگاه بلوکی استفاده کرد تا x-systemd.makefs مجبور به مقداردهی مجدد دستگاه شود.

در نسخهٔ 236 اضافه شد.

x-systemd.growfs

سیستم‌فایل گسترش داده می‌شود تا کل دستگاه بلوکی را اشغال کند. اگر سیستم‌فایل از قبل در حداکثر اندازهٔ خود باشد، هیچ اقدامی انجام نخواهد شد. بنابراین انتظار می‌رود که این گزینه حتی پس از گسترش سیستم‌فایل همچنان تنظیم‌شده باقی بماند. تنها انواع خاصی از سیستم‌های فایل پشتیبانی می‌شوند؛ برای جزئیات systemd-makefs@.service(8) را ببینید.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط در /etc/fstab قابل استفاده است، و هنگامی که بخشی از تنظیم Options= در یک فایل واحد باشد نادیده گرفته خواهد شد.

در نسخهٔ 236 اضافه شد.

x-systemd.pcrfs

پس از سوار شدن سیستم‌فایل، اطلاعات هویت سیستم‌فایل (نقطهٔ سوار کردن، نوع، برچسب، UUID، برچسب پارتیشن، UUID پارتیشن) را در ثبات PCR 15 ثبت (اندازه‌گیری) می‌کند. این تضمین می‌کند که سرویس‌های systemd-pcrfs@.service(8) یا systemd-pcrfs-root.service توسط واحد سوار کردن فراخوانی شوند.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط در /etc/fstab قابل استفاده است، و هنگامی که بخشی از تنظیم Options= در یک فایل واحد باشد نادیده گرفته خواهد شد. این گزینه همچنین برای پارتیشن‌های root و /usr/ که توسط systemd-gpt-auto-generator(8) شناسایی می‌شوند نیز به‌طور ضمنی اعمال می‌شود.

در نسخهٔ 253 اضافه شد.

x-systemd.rw-only

اگر عملیات سوار کردن در سوار کردن سیستم‌فایل به‌صورت خواندنی-نوشتنی (read-write) ناموفق باشد، معمولاً تلاش می‌کند در عوض سیستم‌فایل را به‌صورت فقط‌خواندنی (read-only) سوار کند. این گزینه آن رفتار را غیرفعال می‌کند و باعث می‌شود عملیات سوار کردن بلافاصله ناموفق شود. این گزینه در یک فایل واحد به تنظیم ReadWriteOnly= ترجمه می‌شود.

در نسخهٔ 246 اضافه شد.

_netdev

به‌طور معمول از نوع سیستم‌فایل برای تعیین اینکه آیا یک سوار کردن یک "سوار کردن شبکه‌ای" است (یعنی آیا باید تنها پس از دردسترس بودن شبکه شروع شود یا خیر) استفاده می‌شود. استفاده از این گزینه این تشخیص را بازنویسی می‌کند و مشخص می‌سازد که این سوار کردن به شبکه نیاز دارد.

واحدهای سوار کردن شبکه‌ای به‌جای local-fs-pre.target و local-fs.target، بین remote-fs-pre.target و remote-fs.target مرتب می‌شوند. آن‌ها همچنین network-online.target را فراخوانی می‌کنند و بعد از آن و network.target مرتب می‌شوند.

در نسخهٔ 235 اضافه شد.

noauto, auto

با noauto، واحد سوار کردن به عنوان وابستگی برای local-fs.target یا remote-fs.target اضافه نخواهد شد. این بدان معناست که در حین راه‌اندازی سیستم به‌طور خودکار سوار نخواهد شد، مگر اینکه توسط واحد دیگری فراخوانی شود. گزینهٔ auto معنای متضادی دارد و حالت پیش‌فرض است.

توجه داشته باشید که در صورت استفاده از x-systemd.automount (به بالا مراجعه کنید)، نه auto و نه noauto هیچ تأثیری نخواهند داشت. واحد automount منطبق به عنوان یک وابستگی به تارگت مناسب اضافه خواهد شد.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

nofail

با nofail، این سوار کردن فقط توسط local-fs.target یا remote-fs.target خواسته می‌شود (wanted) و نه الزامی (required). علاوه بر این، واحد سوار کردن قبل از این واحدهای تارگت مرتب نمی‌شود. این بدان معناست که راه‌اندازی سیستم بدون انتظار برای واحد سوار کردن و صرف‌نظر از اینکه نقطهٔ سوار کردن بتواند با موفقیت سوار شود یا خیر، ادامه خواهد یافت.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

x-initrd.mount

یک سیستم‌فایل اضافی برای سوار شدن در initrd. توضیحات initrd-fs.target در systemd.special(7) را ببینید. این گزینه هم نشانگری به initrd برای سوار کردن زودهنگام این پارتیشن است و هم نشانگری به سیستم میزبان تا پارتیشن را تا زمان خاموش شدن نهایی سیستم سوارشده باقی بگذارد. یا به عبارت دیگر، اگر این پرچم تنظیم شود، فرض بر این است که سوار کردن باید در تمام طول زمان کارکرد عادی سیستم فعال باشد، یعنی قبل از انتقال از initrd به سیستم میزبان برقرار شود و تا زمان انتقال میزبان به فاز نهایی خاموش شدن باقی بماند.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

اگر یک نقطهٔ سوار کردن هم در /etc/fstab و هم در یک فایل واحد ذخیره‌شده در زیرشاخهٔ /usr/ پیکربندی شده باشد، اولویت با fstab خواهد بود. اگر فایل واحد در زیرشاخهٔ /etc/ ذخیره شده باشد، اولویت با فایل واحد خواهد بود. این بدان معناست که فایل‌های واحد بومی نسبت به فایل‌های پیکربندی سنتی اولویت دارند، اما این قاعده تحت‌الشعاع این قانون قرار می‌گیرد که پیکربندی در /etc/ همیشه نسبت به پیکربندی در /usr/ اولویت دارد.

فایل‌های واحد سوار کردن ممکن است شامل بخش‌های [Unit] و [Install] باشند که در systemd.unit(5) توصیف شده‌اند.

فایل‌های واحد سوار کردن باید شامل یک بخش [Mount] باشند که حاوی اطلاعاتی دربارهٔ نقاط سوار کردن سیستم‌فایل تحت نظارت آن است. تعدادی از گزینه‌هایی که می‌توانند در این بخش استفاده شوند با سایر انواع واحد مشترک هستند. این گزینه‌ها در systemd.exec(5)، systemd.kill(5) و systemd.resource-control(5) مستند شده‌اند. گزینه‌های مخصوص بخش [Mount] واحدهای سوار کردن به شرح زیر هستند:

What=

یک مسیر مطلق یا یک شناسه به سبک fstab از یک گرهٔ دستگاه، فایل یا منبع دیگر را برای سوار کردن می‌گیرد. برای جزئیات mount(8) را ببینید. اگر این به یک گرهٔ دستگاه اشاره داشته باشد، یک وابستگی به واحد دستگاه مربوطه به‌طور خودکار ایجاد می‌شود. (برای اطلاعات بیشتر systemd.device(5) را ببینید.) این گزینه اجباری است. توجه داشته باشید که بسط تعیین‌کننده (specifier expansion) معمول روی این تنظیم اعمال می‌شود، بنابراین نویسه‌های درصد تحت‌اللفظی باید به صورت "%%" نوشته شوند. اگر این سوار کردن از نوع bind mount باشد و مسیر مشخص‌شده هنوز وجود نداشته باشد، به عنوان یک دایرکتوری ایجاد خواهد شد.

Where=

یک مسیر مطلق از یک فایل یا دایرکتوری را برای نقطهٔ سوار کردن می‌گیرد؛ به‌ویژه، مقصد نمی‌تواند یک پیوند نمادین (symlink) باشد. اگر نقطهٔ سوار کردن در زمان سوار شدن وجود نداشته باشد، به صورت یک دایرکتوری یا یک فایل ایجاد می‌شود. حالت اول مورد معمول است؛ حالت دوم تنها زمانی انجام می‌شود که این سوار کردن یک bind mount باشد و منبع (What=) یک دایرکتوری نباشد. این رشته باید در نام فایل واحد منعکس شود. (به بالا مراجعه کنید.) این گزینه اجباری است.

Type=

یک رشته برای نوع سیستم‌فایل می‌گیرد. برای جزئیات mount(8) را ببینید. این تنظیم اختیاری است.

اگر نوع سیستم‌فایل "overlay" باشد، و "upperdir=" یا "workdir=" به‌عنوان گزینه مشخص شده باشند و دایرکتوری‌ها وجود نداشته باشند، ایجاد خواهند شد.

Options=

گزینه‌های سوار کردن برای استفاده در هنگام سوار کردن. این تنظیم فهرستی از گزینه‌ها را که با ویرگول از هم جدا شده‌اند می‌پذیرد. این تنظیم اختیاری است. توجه داشته باشید که بسط تعیین‌کننده (specifier expansion) معمول روی این تنظیم اعمال می‌شود، بنابراین نویسه‌های درصد تحت‌اللفظی باید به صورت "%%" نوشته شوند.

SloppyOptions=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. اگر true باشد، تجزیهٔ گزینه‌های مشخص‌شده در Options= سهل‌گیرانه‌تر انجام می‌شود و گزینه‌های سوار کردن ناشناخته نادیده گرفته و تحمل می‌شوند. این متناظر با سوئیچ -s در mount(8) است. مقدار پیش‌فرض off (غیرفعال) است.

در نسخهٔ 215 اضافه شد.

LazyUnmount=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. اگر true باشد، در زمان عملیات پیاده کردن (unmount)، سیستم‌فایل را از سلسله‌مراتب سیستم‌فایل جدا می‌کند و به محض اینکه دیگر مشغول نباشند، تمام ارجاعات به سیستم‌فایل را پاکسازی می‌نماید. این متناظر با سوئیچ -l در umount(8) است. مقدار پیش‌فرض off (غیرفعال) است.

در نسخهٔ 232 اضافه شد.

ReadWriteOnly=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. اگر false باشد، برای نقطهٔ سوار کردنی که باید به‌صورت خواندنی-نوشتنی سوار شود اما امکان آن وجود ندارد، مجدداً تلاش می‌شود تا به‌صورت فقط‌خواندنی سوار شود. اگر true باشد، عملیات بلافاصله پس از عدم موفقیت در تلاش سوار کردن به‌صورت خواندنی-نوشتنی ناموفق خواهد شد. این متناظر با سوئیچ -w در mount(8) است. مقدار پیش‌فرض off (غیرفعال) است.

در نسخهٔ 246 اضافه شد.

ForceUnmount=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. اگر true باشد، پیاده کردن را اجباری می‌کند (در صورت غیرقابل دسترس بودن یک سیستم NFS). این متناظر با سوئیچ -f در umount(8) است. مقدار پیش‌فرض off (غیرفعال) است.

در نسخهٔ 232 اضافه شد.

DirectoryMode=

دایرکتوری‌های نقاط سوار کردن (و هرگونه دایرکتوری والد) در صورت نیاز به‌طور خودکار ایجاد می‌شوند. این گزینه حالت دسترسی سیستم‌فایل را که در زمان ایجاد این دایرکتوری‌ها استفاده می‌شود مشخص می‌کند. یک حالت دسترسی در نمادگذاری هشت‌هشتی (octal) می‌گیرد. مقدار پیش‌فرض 0755 است.

TimeoutSec=

مدت زمان انتظار برای پایان یافتن دستور mount را پیکربندی می‌کند. اگر یک دستور در مدت زمان پیکربندی‌شده خارج نشود، سوار کردن ناموفق تلقی شده و مجدداً خاتمه داده خواهد شد. تمام دستوراتی که هنوز در حال اجرا هستند، به‌طور اجباری از طریق SIGTERM، و پس از یک تأخیر مجدد به همین میزان با SIGKILL خاتمه خواهند یافت. (گزینهٔ KillMode= در systemd.kill(5) را ببینید.) یک مقدار بدون واحد بر حسب ثانیه، یا یک مقدار بازه زمانی مانند "5min 20s" می‌گیرد. برای غیرفعال کردن منطق مهلت زمانی، مقدار 0 را ارسال کنید. مقدار پیش‌فرض از گزینهٔ DefaultTimeoutStartSec= در systemd-system.conf(5) تنظیم می‌شود.

برای تنظیمات بیشتر، systemd.unit(5)، systemd.exec(5) و systemd.kill(5) را بررسی کنید.

systemd(1)، systemctl(1)، systemd-system.conf(5)، systemd.unit(5)، systemd.exec(5)، systemd.kill(5)، systemd.resource-control(5)، systemd.service(5)، systemd.device(5)، proc(5)، mount(8)، systemd-fstab-generator(8)، systemd.directives(7)، systemd-mount(1)

1.
API File Systems
https://systemd.io/API_FILE_SYSTEMS
systemd 257.13