نام (NAME)

systemd.network - تنظیمات و پیکربندی کارت‌های شبکه در systemd-networkd

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

network.network

توضیحات (DESCRIPTION)

یک فایل متنی ساده به سبک ini که پیکربندی شبکه را برای رابط‌های شبکه منطبق کدگذاری می‌کند و توسط systemd-networkd(8) استفاده می‌شود. برای توصیف کلی نحو، systemd.syntax(7) را ببینید.

فایل اصلی شبکه باید دارای پسوند .network باشد؛ سایر پسوندها نادیده گرفته می‌شوند. تنظیمات شبکه هر زمان که پیوندها (links) ظاهر شوند بر روی آن‌ها اعمال می‌گردد.

توجه داشته باشید که تمام تنظیمات و پیکربندی‌ها را نمی‌توان با فایل‌های .network انجام داد، و ممکن است هنگام کار با دستگاه‌های شبکه فیزیکی و مجازی به ترتیب استفاده از فایل‌های systemd.link(5) یا systemd.netdev(5) در کنار فایل‌های .network لازم باشد.

فایل‌های .network از فایل‌های واقع در دایرکتوری‌های شبکه سیستم /usr/lib/systemd/network و /usr/local/lib/systemd/network [1]، دایرکتوری موقت و فرار زمان اجرای شبکه /run/systemd/network و دایرکتوری شبکه مدیریت محلی /etc/systemd/network خوانده می‌شوند. تمام فایل‌های پیکربندی صرف‌نظر از دایرکتوری‌هایی که در آن قرار دارند، به صورت الفبایی-عددی مرتب و پردازش می‌شوند. با این حال، فایل‌های با نام یکسان جایگزین یکدیگر می‌شوند. توصیه می‌شود که نام هر فایل با عددی کوچک‌تر از "70" پیشوندگذاری شود (برای مثال 10-eth0.network). در غیر این صورت، فایل‌های .network پیش‌فرض یا فایل‌های ایجادشده توسط systemd-network-generator.service(8) ممکن است بر فایل‌های پیکربندی‌شده توسط کاربر اولویت یابند. فایل‌های موجود در /etc/ بالاترین اولویت را دارند، فایل‌های موجود در /run/ بر فایل‌های با نام مشابه در /usr/ مقدم هستند. در صورت نیاز می‌توان از این سازوکار برای بازنویسی و جایگزینی یک فایل پیکربندی ارائه‌شده توسط سیستم با یک فایل محلی استفاده کرد. به عنوان یک حالت خاص، یک فایل خالی (اندازه فایل ۰) یا پیوند نمادین با همان نام که به /dev/null اشاره دارد، فایل پیکربندی را به طور کامل غیرفعال می‌کند (اصطلاحاً "ماسک" می‌شود).

همراه با فایل شبکه foo.network، یک دایرکتوری قطعه تکمیلی ("drop-in") به نام foo.network.d/ می‌تواند وجود داشته باشد. تمام فایل‌های با پسوند ".conf" از این دایرکتوری به ترتیب الفبایی-عددی ادغام شده و پس از تجزیه خود فایل اصلی، تجزیه خواهند شد. این امر برای تغییر دادن یا افزودن تنظیمات پیکربندی، بدون نیاز به ویرایش فایل پیکربندی اصلی مفید است. هر فایل drop-in باید دارای سرآیندهای بخش مناسب باشد.

علاوه بر /etc/systemd/network، دایرکتوری‌های قطعه الحاقی ".d" را می‌توان در دایرکتوری‌های /usr/lib/systemd/network یا /run/systemd/network قرار داد. فایل‌های قطعه الحاقی در /etc/ بر فایل‌های موجود در /run/ که خود بر فایل‌های موجود در /usr/lib/ مقدم هستند، اولویت دارند. فایل‌های قطعه الحاقی تحت هر یک از این دایرکتوری‌ها، بدون توجه به محل قرارگیری فایل اصلی شبکه، بر آن اولویت دارند.

گزینه‌های بخش [MATCH] ([MATCH] SECTION OPTIONS)

فایل شبکه شامل یک بخش [Match] است که تعیین می‌کند آیا یک فایل شبکه معین می‌تواند روی یک رابط معین اعمال شود یا خیر؛ و یک بخش [Network] که نحوه پیکربندی رابط را مشخص می‌کند. اولین فایل (به ترتیب الفبایی-عددی) از میان فایل‌های شبکه که با یک رابط مشخص مطابقت داشته باشد اعمال می‌شود، و تمام فایل‌های بعدی نادیده گرفته می‌شوند، حتی اگر آن‌ها نیز مطابقت داشته باشند.

توجه داشته باشید که هر رابط شبکه‌ای که ویژگی udev به نام ID_NET_MANAGED_BY= روی آن تنظیم شده باشد هرگز توسط هیچ فایل .network مطابقت داده نخواهد شد – مگر آنکه مقدار این ویژگی رشته "io.systemd.Network" باشد – حتی اگر بخش [Match] در غیر این صورت مطابقت داشته باشد. این موضوع می‌تواند برای مستثنی کردن رابط‌های شبکه خاص از مدیریت systemd-networkd(8) استفاده شود، در حالی که بخش [Match] به صورت عمومی حفظ گردد. بنابراین ویژگی ID_NET_MANAGED_BY= مالکیت مورد نظر دستگاه را اعلام می‌کند و اجازه می‌دهد اطمینان حاصل شود که پیاده‌سازی‌های همزمان مدیریت شبکه برای مدیریت دستگاه‌های خاص با یکدیگر رقابت نمی‌کنند.

گفته می‌شود یک فایل شبکه با یک رابط شبکه مطابقت دارد اگر تمام تطبیق‌های مشخص‌شده توسط بخش [Match] برآورده شوند. هنگامی که یک فایل شبکه شامل تنظیمات معتبری در بخش [Match] نباشد، آنگاه فایل با تمام رابط‌ها مطابقت خواهد داشت و systemd-networkd در این باره هشدار می‌دهد. راهنمایی: برای جلوگیری از هشدار و شفاف‌سازی اینکه قرار است با تمام رابط‌ها مطابقت داده شود، مورد زیر را اضافه کنید:

Name=*

کلیدهای زیر پذیرفته می‌شوند:

MACAddress=

فهرستی از آدرس‌های سخت‌افزاری جداشده با فاصله (whitespace). قالب‌های قابل‌قبول عبارتند از:

شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه

هر فیلد باید یک بایت باشد. برای مثال "12:34:56:78:90:ab" یا "AA:BB:CC:DD:EE:FF".

افزوده شده در نسخه 250.

شانزده‌شانزدهی جداشده با خط تیره

هر فیلد باید یک بایت باشد. برای مثال "12-34-56-78-90-ab" یا "AA-BB-CC-DD-EE-FF".

افزوده شده در نسخه 250.

شانزده‌شانزدهی جداشده با نقطه

هر فیلد باید دو بایت باشد. برای مثال "1234.5678.90ab" یا "AABB.CCDD.EEFF".

افزوده شده در نسخه 250.

قالب آدرس IPv4

برای مثال "127.0.0.1" یا "192.168.0.1".

افزوده شده در نسخه 250.

قالب آدرس IPv6

برای مثال "2001:0db8:85a3::8a2e:0370:7334" یا "::1".

افزوده شده در نسخه 250.

طول کل هر آدرس MAC باید ۴ (برای تونل IPv4)، ۶ (برای اترنت)، ۱۶ (برای تونل IPv6) یا ۲۰ (برای InfiniBand) باشد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار ظاهر شود که در این صورت فهرست‌ها ادغام می‌شوند. اگر رشته خالی به این گزینه اختصاص داده شود، فهرست آدرس‌های سخت‌افزاری تعریف‌شده پیش از این بازنشانی می‌گردد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 211 اضافه شد.

PermanentMACAddress=

فهرستی از آدرس‌های دائمی سخت‌افزار جداشده با فاصله. در حالی که MACAddress= با آدرس MAC فعلی دستگاه مطابقت داده می‌شود، این گزینه با آدرس MAC دائمی دستگاه مطابقت می‌یابد که ممکن است با آدرس فعلی متفاوت باشد. از قالب کامل شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه، خط تیره یا نقطه، یا قالب آدرس IPv4 یا IPv6 استفاده کنید. این گزینه ممکن است بیش از یک بار ظاهر شود که در این صورت فهرست‌ها ادغام می‌شوند. اگر رشته خالی به این گزینه اختصاص داده شود، فهرست آدرس‌های سخت‌افزاری تعریف‌شده پیش از این بازنشانی می‌گردد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

Path=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته (shell-style globs) جداشده با فاصله که با مسیر پایدار دستگاه، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_PATH مشخص شده است، مطابقت داده می‌شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

Driver=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته جداشده با فاصله که با درایور متصل به دستگاه، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_DRIVER دستگاه والد آن، یا در صورت تنظیم نبودن، درایور گزارش‌شده توسط ethtool -i خود دستگاه مشخص شده است، مطابقت داده می‌شود. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

Type=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته جداشده با فاصله که با نوع دستگاه، همان‌طور که توسط networkctl list گزارش شده است، مطابقت داده می‌شود. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد. برخی از مقادیر معتبر عبارتند از "ether"، "loopback"، "wlan"، "wwan". انواع معتبر یا از ویژگی "DEVTYPE" در udev یا از ماکروهای "ARPHRD_" در linux/if_arp.h نام‌گذاری شده‌اند، بنابراین این فهرست جامع نیست.

در نسخه 211 اضافه شد.

Kind=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته جداشده با فاصله که با گونه (kind) دستگاه، همان‌طور که توسط networkctl status INTERFACE یا ip -d link show INTERFACE گزارش شده است، مطابقت داده می‌شود. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد. برخی از مقادیر معتبر عبارتند از "bond"، "bridge"، "gre"، "tun"، "veth". انواع معتبر توسط ویژگی "IFLA_INFO_KIND" در netlink مشخص می‌شوند، بنابراین این فهرست جامع نیست.

در نسخه 251 اضافه شد.

Property=

فهرستی از نام‌های ویژگی udev جداشده با فاصله به همراه مقادیر آن‌ها پس از علامت مساوی ("="). اگر چندین ویژگی مشخص شود، نتایج آزمون با عملگر AND ترکیب می‌شوند. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد. اگر مقداری شامل فاصله باشد، لطفاً کل جفت کلید و مقدار را درون نقل‌قول قرار دهید. اگر مقداری شامل علامت نقل‌قول باشد، آن را با "\" گریز (escape) دهید.

مثال: اگر یک فایل .link شامل موارد زیر باشد:

Property=ID_MODEL_ID=9999 "ID_VENDOR_FROM_DATABASE=vendor name" "KEY=with \"quotation\""

آنگاه، فایل .link تنها زمانی مطابقت خواهد داشت که یک رابط هر سه ویژگی بالا را داشته باشد.

در نسخه 243 اضافه شد.

Name=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته جداشده با فاصله که با نام دستگاه، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام "INTERFACE" یا نام‌های جایگزین دستگاه گزارش شده است، مطابقت داده می‌شود. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

WLANInterfaceType=

فهرستی از انواع شبکه بی‌سیم جداشده با فاصله. مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از "ad-hoc"، "station"، "ap"، "ap-vlan"، "wds"، "monitor"، "mesh-point"، "p2p-client"، "p2p-go"، "p2p-device"، "ocb" و "nan". اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد.

در نسخه 244 اضافه شد.

SSID=

فهرستی از الگوهای انطباق پوسته جداشده با فاصله که با SSID شبکه LAN بی‌سیم متصل‌شده فعلی مطابقت داده می‌شود. اگر فهرست با "!" پیشوندگذاری شود، آزمون معکوس می‌گردد.

در نسخه 244 اضافه شد.

BSSID=

فهرستی از آدرس سخت‌افزاری شبکه LAN بی‌سیم متصل‌شده فعلی جداشده با فاصله. از قالب کامل شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه، خط تیره یا نقطه استفاده کنید. مثال موجود در MACAddress= را ببینید. این گزینه ممکن است بیش از یک بار ظاهر شود که در این صورت فهرست‌ها ادغام می‌شوند. اگر رشته خالی به این گزینه اختصاص داده شود، فهرست بازنشانی می‌گردد.

در نسخه 244 اضافه شد.

Host=

با نام میزبان یا شناسه ماشین (machine ID) میزبان مطابقت داده می‌شود. برای جزئیات به ConditionHost= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

Virtualization=

بررسی می‌کند که آیا سیستم در یک محیط مجازی‌سازی اجرا می‌شود یا خیر و به صورت اختیاری بررسی می‌کند که آیا پیاده‌سازی خاصی است یا خیر. برای جزئیات به ConditionVirtualization= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

KernelCommandLine=

بررسی می‌کند که آیا یک گزینه خط فرمان خاص هسته تنظیم شده است یا خیر. برای جزئیات به ConditionKernelCommandLine= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

KernelVersion=

بررسی می‌کند که آیا نسخه هسته (همان‌طور که توسط uname -r گزارش می‌شود) با یک عبارت خاص مطابقت دارد یا خیر. برای جزئیات به ConditionKernelVersion= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 237 اضافه شد.

Credential=

بررسی می‌کند که آیا اعتبارنامه (credential) مشخص‌شده به سرویس systemd-udevd.service منتقل شده است یا خیر. برای جزئیات به اعتبارنامه‌های سیستم و سرویس[2] مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 252 اضافه شد.

Architecture=

بررسی می‌کند که آیا سیستم بر روی یک معماری خاص اجرا می‌شود یا خیر. برای جزئیات به ConditionArchitecture= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 211 اضافه شد.

Firmware=

بررسی می‌کند که آیا سیستم بر روی ماشینی با میان‌افزار مشخص‌شده اجرا می‌شود یا خیر. برای جزئیات به ConditionFirmware= در systemd.unit(5) مراجعه کنید. هنگام پیشوندگذاری با علامت تعجب ("!")، نتیجه نقیض می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌گردد.

در نسخه 249 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [LINK] ([LINK] SECTION OPTIONS)

بخش [Link] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

MACAddress=

آدرس سخت‌افزاری که باید برای دستگاه تنظیم شود.

در نسخه 218 اضافه شد.

MTUBytes=

حداکثر واحد انتقال (MTU) به بایت که باید برای دستگاه تنظیم شود. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی می‌شوند و بر مبنای 1024 تفسیر می‌گردند.

توجه داشته باشید که اگر IPv6 روی رابط فعال باشد و MTU کمتر از 1280 (حداقل MTU برای IPv6) انتخاب شود، به طور خودکار به این مقدار افزایش می‌یابد.

در نسخه 218 اضافه شد.

ARP=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، پروتکل‌های IPv4 ARP (پروتکل وضوح آدرس سطح پایین) و IPv6 NDP (پروتکل کشف همسایه) برای این رابط فعال می‌شوند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

برای مثال، غیرفعال کردن ARP هنگام ایجاد چندین رابط مجازی MACVLAN یا VLAN بر روی یک رابط فیزیکی سطح پایین‌تر مفید است، که در این حالت تنها به عنوان یک دستگاه پیوند/"پل" تجمیع‌کننده ترافیک به همان پیوند فیزیکی عمل می‌کند و در غیر این صورت در شبکه مشارکتی ندارد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 232 اضافه شد.

Multicast=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، پرچم چندپخشی (multicast) روی دستگاه فعال می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و پرچم بدون تغییر می‌ماند. هنگامی که غیرفعال باشد، IPv6AcceptRA= و IPv6SendRA= نمی‌توانند فعال شوند.

در نسخه 239 اضافه شد.

AllMulticast=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، درایور تمام بسته‌های چندپخشی را از شبکه دریافت می‌کند. این حالت زمانی رخ می‌دهد که مسیریابی چندپخشی فعال باشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 239 اضافه شد.

Promiscuous=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، حالت بی‌قید (promiscuous mode) رابط فعال می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

اگر این مقدار برای پیوند زیرین یک MACVLAN/MACVTAP در حالت "passthru" روی false تنظیم شود، رابط مجازی با پرچم تنظیم‌شده "nopromisc" ایجاد خواهد شد.

در نسخه 248 اضافه شد.

Unmanaged=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، هیچ تلاشی برای بالا آوردن یا پیکربندی پیوندهای منطبق انجام نمی‌شود، که معادل حالتی است که هیچ فایل شبکه‌ای مطابقت نداشته باشد. پیش‌فرض "no" است.

این گزینه برای جلوگیری از تداخل فایل‌های شبکه منطبق بعدی با رابط‌های خاصی که کاملاً توسط برنامه‌های دیگر کنترل می‌شوند مفید است.

در نسخه 233 اضافه شد.

Group=

گروه‌های پیوند شبیه به محدوده‌های پورت موجود در سوئیچ‌های مدیریتی هستند. هنگامی که رابط‌های شبکه به یک گروه شماره‌گذاری‌شده اضافه می‌شوند، عملیات روی تمام رابط‌های آن گروه را می‌توان به طور همزمان انجام داد. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...2147483647 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

RequiredForOnline=

یک مقدار بولی، حداقل حالت عملیاتی (برای مثال "carrier")، یا محدوده‌ای از حالت‌های عملیاتی جداشده با دونقطه (برای مثال "degraded:routable") را می‌پذیرد. لطفاً برای حالت‌های عملیاتی ممکن به networkctl(1) مراجعه کنید. هنگامی که "yes" باشد، هنگام تعیین اینکه آیا سیستم آنلاین است (از جمله هنگام اجرای systemd-networkd-wait-online) شبکه ضروری تلقی می‌شود. هنگامی که "no" باشد، هنگام تعیین وضعیت آنلاین شبکه نادیده گرفته می‌شود. هنگامی که یک حداقل حالت عملیاتی و یک حداکثر حالت عملیاتی اختیاری تنظیم شده باشد، systemd-networkd-wait-online رابط را زمانی آنلاین در نظر می‌گیرد که حالت عملیاتی در محدوده مشخص‌شده باشد.

هنگامی که ActivationPolicy= تنظیم نشده باشد، یا روی "up"، "always-up" یا "bound" تنظیم شده باشد، پیش‌فرض "yes" است. هنگامی که ActivationPolicy= روی "manual" یا "down" تنظیم شده باشد، پیش‌فرض "no" است. هنگامی که ActivationPolicy= روی "always-down" تنظیم شده باشد، این مقدار اجباراً به "no" تغییر می‌یابد.

شبکه به طور معمول بالا آورده می‌شود (همان‌طور که توسط ActivationPolicy= پیکربندی شده است)، اما در صورتی که هیچ آدرسی توسط DHCP اختصاص نیافته باشد یا کابل متصل نباشد، اگر "RequiredForOnline=no" باشد پیوند به سادگی آفلاین باقی می‌ماند و به طور خودکار توسط systemd-networkd-wait-online نادیده گرفته می‌شود.

مقدار بولی "yes" به صورت زیر تفسیر می‌شود:

دستگاه‌های CAN

"carrier"،

در نسخه 256 اضافه شد.

دستگاه‌های اصلی (Master)، مانند bond یا bridge

"degraded-carrier" به همراه RequiredFamilyForOnline=any،

در نسخه 256 اضافه شد.

رابط‌های پورت Bonding

"enslaved"،

در نسخه 256 اضافه شد.

سایر رابط‌ها

"degraded".

در نسخه 236 اضافه شد.

این تنظیم را می‌توان با گزینه خط فرمان برای systemd-networkd-wait-online بازنویسی کرد. برای جزئیات بیشتر به systemd-networkd-wait-online.service(8) مراجعه کنید.

در نسخه 236 اضافه شد.

RequiredFamilyForOnline=

یک خانواده آدرس را می‌پذیرد. هنگامی که مشخص شود، وجود یک آدرس IP در خانواده مشخص‌شده برای تعیین اینکه آیا پیوند آنلاین است یا خیر (از جمله هنگام اجرای systemd-networkd-wait-online) ضروری تلقی می‌شود. یکی از مقادیر "ipv4"، "ipv6"، "both" یا "any" را می‌پذیرد. پیش‌فرض "no" است. توجه داشته باشید که این گزینه اگر "RequiredForOnline=no" باشد هیچ تأثیری ندارد.

در نسخه 249 اضافه شد.

ActivationPolicy=

سیاست مربوط به مدیریت وضعیت مدیریتی پیوند توسط systemd-networkd را مشخص می‌کند. به طور خاص، این گزینه نحوه تغییر پرچم "IFF_UP" دستگاه شبکه توسط systemd-networkd را کنترل می‌کند، که گاهی اوقات توسط مدیران سیستم با اجرای دستوراتی مانند ip link set dev eth0 up یا ip link set dev eth0 down کنترل می‌شود، و همچنین می‌تواند با networkctl up eth0 یا networkctl down eth0 تغییر یابد.

یکی از مقادیر "up"، "always-up"، "manual"، "always-down"، "down" یا "bound" را می‌پذیرد. هنگامی که "manual" باشد، systemd-networkd وضعیت مدیریتی پیوند را به طور خودکار تغییر نخواهد داد؛ مدیر سیستم باید در صورت تمایل رابط را به صورت دستی بالا یا پایین بیاورد. هنگامی که "up" (پیش‌فرض) یا "always-up"، یا "down" یا "always-down" باشد، systemd-networkd هنگام پیکربندی (مجدد) رابط، پیوند را به ترتیب بالا یا پایین می‌آورد. هنگامی که "always-up" یا "always-down" باشد، systemd-networkd هر زمانی که تغییری در وضعیت مدیریتی تشخیص دهد، پیوند را به ترتیب بالا یا پایین می‌آورد. هنگامی که BindCarrier= نیز تنظیم شده باشد، این مقدار به طور خودکار روی "bound" تنظیم شده و هر مقدار دیگری نادیده گرفته می‌شود.

هنگامی که سیاست روی "down" یا "manual" تنظیم شده باشد، مقدار پیش‌فرض RequiredForOnline= برابر با "no" است. هنگامی که سیاست روی "always-down" تنظیم شده باشد، مقدار RequiredForOnline= اجباراً به "no" تغییر می‌یابد.

وضعیت مدیریتی با وضعیت حامل (carrier) یکسان نیست، بنابراین استفاده از "always-up" به این معنی نیست که پیوند هرگز حامل را از دست نخواهد داد. حامل پیوند هم به وضعیت مدیریتی و هم به اتصال فیزیکی دستگاه شبکه بستگی دارد. با این حال، برای جلوگیری از خطاهای پیکربندی مجدد، هنگام استفاده از "always-up"، گزینه IgnoreCarrierLoss= اجباراً به true تنظیم می‌شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [SR-IOV] ([SR-IOV] SECTION OPTIONS)

قابلیت SR-IOV امکان تقسیم یک منبع فیزیکی PCI به عملکردهای مجازی PCI را فراهم می‌کند که می‌توان آن‌ها را برای مثال به یک ماشین مجازی (VM) تزریق کرد. در مورد VFهای شبکه، SR-IOV با اجازه دادن به ترافیک برای دور زدن پشته شبکه ماشین میزبان، تاخیر و مصرف CPU را برای ترافیک شبکه شمال-جنوب (یعنی ترافیک با نقاط پایانی خارج از ماشین میزبان) کاهش می‌دهد.

وجود یک بخش [SR-IOV] در یک فایل .link باعث ایجاد و پیکربندی تابع مجازی مشخص‌شده می‌شود. در یک فایل .network، تابع مجازی مشخص‌شده پیکربندی خواهد شد، اما باید از قبل وجود داشته باشد. برای پیکربندی چندین SR-IOV چندین بخش [SR-IOV] را مشخص کنید.

بخش [SR-IOV] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

VirtualFunction=

یک تابع مجازی (VF) را مشخص می‌کند که یک تابع PCIe سبک‌وزن است و صرفاً برای ورود و خروج داده طراحی شده است. یک عدد صحیح در محدوده 0...2147483646 می‌پذیرد. این گزینه الزامی است.

در نسخه 251 اضافه شد.

VLANId=

شناسه VLAN تابع مجازی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...4095 می‌پذیرد.

در نسخه 251 اضافه شد.

QualityOfService=

کیفیت خدمات (QoS) تابع مجازی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...4294967294 می‌پذیرد.

در نسخه 251 اضافه شد.

VLANProtocol=

پروتکل VLAN تابع مجازی را مشخص می‌کند. مقدار "802.1Q" یا "802.1ad" را می‌پذیرد.

در نسخه 251 اضافه شد.

MACSpoofCheck=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. بررسی جعل MAC (spoof checking) را کنترل می‌کند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 251 اضافه شد.

QueryReceiveSideScaling=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. امکان پرس‌وجو از پیکربندی مقیاس‌پذیری سمت دریافت (RSS) تابع مجازی (VF) را تغییر می‌دهد. اطلاعات RSS مربوط به VF مانند کلید هش RSS ممکن است در برخی دستگاه‌ها که این اطلاعات بین VF و تابع فیزیکی (PF) به اشتراک گذاشته می‌شود حساس تلقی گردد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 251 اضافه شد.

Trust=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. امکان تنظیم حالت اعتماد (trust mode) تابع مجازی (VF) را فراهم می‌کند. هنگامی که تنظیم شود، کاربران VF می‌توانند ویژگی خاصی را تنظیم کنند که ممکن است بر امنیت و/یا عملکرد تأثیر بگذارد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 251 اضافه شد.

LinkState=

امکان تنظیم وضعیت پیوند تابع مجازی (VF) را فراهم می‌کند. یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "auto" را می‌پذیرد. تنظیم روی "auto" به معنی بازتاب وضعیت پیوند تابع فیزیکی (PF) است، "yes" به VF اجازه می‌دهد حتی اگر وضعیت پیوند PF قطع (down) باشد با سایر VFهای روی این میزبان ارتباط برقرار کند، و "no" باعث می‌شود سخت‌افزار هر بسته‌ای را که توسط VF ارسال می‌شود دور بریزد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 251 اضافه شد.

MACAddress=

آدرس MAC را برای تابع مجازی مشخص می‌کند.

در نسخه 251 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [NETWORK] ([NETWORK] SECTION OPTIONS)

بخش [Network] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

Description=

توضیحی درباره دستگاه. این فقط برای اهداف نمایشی استفاده می‌شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

DHCP=

پشتیبانی از کلاینت DHCPv4 و/یا DHCPv6 را فعال می‌کند. مقادیر "yes"، "no"، "ipv4" یا "ipv6" را می‌پذیرد. پیش‌فرض "no" است.

توجه داشته باشید که DHCPv6 به طور پیش‌فرض توسط اعلان‌های روتر (Router Advertisements) فعال می‌شود، در صورتی که دریافت آن فعال باشد، صرف‌نظر از این پارامتر. با فعال‌سازی صریح پشتیبانی DHCPv6 در اینجا، کلاینت DHCPv6 در حالتی که توسط تنظیم WithoutRA= در بخش [DHCPv6] مشخص شده است راه‌اندازی می‌شود، صرف‌نظر از حضور روترها روی پیوند یا پرچم‌هایی که روترها ارسال می‌کنند. به IPv6AcceptRA= مراجعه کنید.

علاوه بر این، توجه داشته باشید که به طور پیش‌فرض نام دامنه مشخص‌شده از طریق DHCP برای تفکیک نام استفاده نمی‌شود. گزینه UseDomains= در زیر را ببینید.

برای گزینه‌های پیکربندی بیشتر در مورد پشتیبانی کلاینت DHCP، به بخش‌های [DHCPv4] یا [DHCPv6] در زیر مراجعه کنید.

در نسخه 211 اضافه شد.

DHCPServer=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی "yes" تنظیم شود، سرور DHCPv4 راه‌اندازی خواهد شد. پیش‌فرض "no" است. تنظیمات بیشتر برای سرور DHCP را می‌توان در بخش [DHCPServer] که در زیر شرح داده شده است پیکربندی کرد.

حتی اگر این گزینه فعال باشد، سرور DHCP به طور خودکار راه‌اندازی نخواهد شد و منتظر می‌ماند تا فضای ذخیره‌سازی پایدار برای بارگذاری/ذخیره اجاره‌ها آماده شود، مگر اینکه RelayTarget= یا PersistLeases=no در بخش [DHCPServer] مشخص شده باشند. سرور پس از راه‌اندازی سرویس systemd-networkd-persistent-storage.service که دستور networkctl persistent-storage yes را فراخوانی می‌کند، راه‌اندازی خواهد شد. برای جزئیات بیشتر به networkctl(1) مراجعه کنید.

در نسخه 215 اضافه شد.

LinkLocalAddressing=

پیکربندی خودکار آدرس محلی پیوند (link-local) را فعال می‌کند. یک مقدار بولی، ipv4 و ipv6 را می‌پذیرد. آدرس محلی پیوند IPv6 هنگامی پیکربندی می‌شود که مقدار yes یا ipv6 باشد. آدرس محلی پیوند IPv4 هنگامی پیکربندی می‌شود که مقدار yes یا ipv4 باشد و پیکربندی خودکار DHCPv4 برای مدتی ناموفق بوده باشد. (پیکربندی خودکار آدرس محلی پیوند IPv4 معمولاً به طور همزمان با تلاش‌های مکرر برای دریافت اجاره DHCPv4 رخ می‌دهد).

هنگامی که KeepMaster= یا Bridge= تنظیم شده باشد یا زمانی که MACVLAN=/MACVTAP= مشخص‌شده دارای Mode=passthru باشد، پیش‌فرض no است؛ در غیر این صورت پیش‌فرض ipv6 می‌باشد.

در نسخه 219 اضافه شد.

IPv6LinkLocalAddressGenerationMode=

نحوه تولید آدرس محلی پیوند IPv6 را مشخص می‌کند. یکی از مقادیر "eui64"، "none"، "stable-privacy" و "random" را می‌پذیرد. هنگامی که تنظیم نشده باشد، اگر IPv6StableSecretAddress= مشخص شده باشد از "stable-privacy" استفاده می‌شود و در غیر این صورت از "eui64" استفاده خواهد شد. توجه داشته باشید که اگر LinkLocalAddressing= برابر با "no" یا "ipv4" باشد، آنگاه IPv6LinkLocalAddressGenerationMode= نادیده گرفته می‌شود. همچنین، حتی اگر LinkLocalAddressing= برابر با "yes" یا "ipv6" باشد، تنظیم IPv6LinkLocalAddressGenerationMode=none پیکربندی آدرس محلی پیوند IPv6 را غیرفعال می‌کند.

در نسخه 246 اضافه شد.

IPv6StableSecretAddress=

یک آدرس IPv6 را می‌پذیرد. آدرس مشخص‌شده به عنوان یک راز پایدار (stable secret) برای تولید آدرس محلی پیوند IPv6 استفاده خواهد شد. اگر این تنظیم مشخص شود و IPv6LinkLocalAddressGenerationMode= تنظیم نشده باشد، آنگاه IPv6LinkLocalAddressGenerationMode=stable-privacy ضمنی در نظر گرفته می‌شود. اگر این تنظیم مشخص نشود و "stable-privacy" روی IPv6LinkLocalAddressGenerationMode= تنظیم شده باشد، یک آدرس راز پایدار از روی شناسه ماشین محلی و نام رابط تولید خواهد شد.

در نسخه 249 اضافه شد.

IPv4LLStartAddress=

اولین آدرس محلی پیوند IPv4 را برای امتحان کردن مشخص می‌کند. یک آدرس IPv4 برای مثال 169.254.1.2 از محدوده آدرس محلی پیوند: 169.254.0.0/16 به جز 169.254.0.0/24 و 169.254.255.0/24 می‌پذیرد. این تنظیم ممکن است زمانی مفید باشد که دستگاه باید تا زمانی که تداخل آدرسی وجود ندارد همیشه همان آدرس را داشته باشد. هنگامی که تنظیم نشود، یک آدرس تصادفی به طور خودکار انتخاب خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 252 اضافه شد.

IPv4LLRoute=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، مسیر مورد نیاز برای ارتباط میزبان‌های غیر-IPv4LL با میزبان‌های فقط-IPv4LL را راه‌اندازی می‌کند. پیش‌فرض false است.

در نسخه 216 اضافه شد.

DefaultRouteOnDevice=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، مسیر پیش‌فرض IPv4 متصل به رابط را راه‌اندازی می‌کند. پیش‌فرض false است. این گزینه هنگام ایجاد مسیرها روی رابط‌های نقطه-به-نقطه (point-to-point) مفید است. این معادل مواردی مانند دستور زیر است:

ip route add default dev veth99

یا:

[Route]
Gateway=0.0.0.0

در حال حاضر هیچ راهی برای مشخص کردن ویژگی‌های اضافی مانند جدول مسیریابی برای مسیر پیکربندی‌شده توسط این تنظیم وجود ندارد. برای پیکربندی مسیر پیش‌فرض با چنین ویژگی‌های اضافی، لطفاً به جای آن از مورد زیر استفاده کنید:

[Route]
Gateway=0.0.0.0
Table=1234

اگر مایلید یک مسیر پیش‌فرض IPv6 متصل به رابط ایجاد کنید، لطفاً از مورد زیر استفاده نمایید:

[Route]
Gateway=::
Table=1234

در نسخه 243 اضافه شد.

LLMNR=

یک مقدار بولی یا "resolve" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، تفکیک نام چندپخشی محلی پیوند (LLMNR)[3] را روی پیوند فعال می‌کند. هنگامی که روی "resolve" تنظیم شود، تنها تفکیک نام فعال می‌شود، اما ثبت و اعلان میزبان انجام نمی‌گیرد. پیش‌فرض true است. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 216 اضافه شد.

MulticastDNS=

یک مقدار بولی یا "resolve" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، پشتیبانی از سامانه نام دامنه چندپخشی (mDNS)[4] را روی پیوند فعال می‌کند. هنگامی که روی "resolve" تنظیم شود، تنها تفکیک نام فعال می‌شود، اما ثبت و اعلان میزبان یا سرویس انجام نمی‌گیرد. پیش‌فرض false است. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 229 اضافه شد.

DNSOverTLS=

یک مقدار بولی یا "opportunistic" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، پشتیبانی از DNS-over-TLS[5] را روی پیوند فعال می‌کند. هنگامی که روی "opportunistic" تنظیم شود، سازگاری با سرورهای غیر DNS-over-TLS افزایش می‌یابد، زیرا در این حالت سرورهای DNS-over-TLS به طور خودکار خاموش می‌شوند. این گزینه یک تنظیم به ازای هر رابط را برای گزینه سراسری DNSOverTLS= در resolved.conf(5) تعریف می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از تنظیم سراسری استفاده خواهد شد. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 239 اضافه شد.

DNSSEC=

یک مقدار بولی یا "allow-downgrade" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، پشتیبانی از اعتبارسنجی DNS توسط DNSSEC[6] را روی پیوند فعال می‌کند. هنگامی که روی "allow-downgrade" تنظیم شود، سازگاری با شبکه‌های فاقد قابلیت DNSSEC افزایش می‌یابد، زیرا در این حالت DNSSEC به طور خودکار خاموش می‌شود. این گزینه یک تنظیم به ازای هر رابط را برای گزینه سراسری DNSSEC= در resolved.conf(5) تعریف می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از تنظیم سراسری استفاده خواهد شد. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 229 اضافه شد.

DNSSECNegativeTrustAnchors=

فهرستی از دامنه‌های لنگر اعتماد منفی DNSSEC جداشده با فاصله. در صورت مشخص شدن و فعال بودن DNSSEC، جستجوهای انجام‌شده از طریق سرور DNS این رابط مشمول فهرست لنگرهای اعتماد منفی خواهند بود و برای دامنه‌های مشخص‌شده یا هر دامنه زیرمجموعه آن‌ها نیازی به احراز اصالت نخواهد بود. از این گزینه برای غیرفعال کردن احراز اصالت DNSSEC برای دامنه‌های خصوصی خاص که نمی‌توان اعتبار آن‌ها را با استفاده از سلسله‌مراتب اینترنت DNS اثبات کرد استفاده کنید. پیش‌فرض فهرست خالی است. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 229 اضافه شد.

LLDP=

پشتیبانی از دریافت بسته‌های اترنت LLDP را کنترل می‌کند. پروتکل LLDP یک پروتکل لایه پیوند است که معمولاً روی روترها و پل‌های حرفه‌ای پیاده‌سازی می‌شود و اعلام می‌کند سیستم به کدام پورت فیزیکی متصل است، و همچنین داده‌های مرتبط دیگر را ارائه می‌دهد. یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "routers-only" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، بسته‌های ورودی LLDP پذیرفته می‌شوند و پایگاه داده‌ای از تمام همسایگان LLDP نگهداری می‌شود. اگر روی "routers-only" تنظیم شود، تنها داده‌های LLDP مربوط به انواع مختلف روترها جمع‌آوری شده و داده‌های LLDP درباره سایر دستگاه‌ها (مانند ایستگاه‌ها، تلفن‌ها و غیره) نادیده گرفته می‌شود. اگر false باشد، دریافت LLDP غیرفعال می‌شود. پیش‌فرض "routers-only" است. برای پرس‌وجو از داده‌های همسایگی جمع‌آوری‌شده از networkctl(1) استفاده کنید. پروتکل LLDP تنها روی پیوندهای اترنت در دسترس است. برای فعال‌سازی انتشار بسته‌های LLDP از سیستم محلی به EmitLLDP= در زیر مراجعه کنید.

در نسخه 219 اضافه شد.

EmitLLDP=

پشتیبانی از انتشار بسته‌های اترنت LLDP را کنترل می‌کند. یک پارامتر بولی یا مقادیر ویژه "nearest-bridge"، "non-tpmr-bridge" و "customer-bridge" را می‌پذیرد. پیش‌فرض false است که انتشار بسته‌های LLDP را خاموش می‌کند. اگر false نباشد، یک بسته کوتاه LLDP حاوی اطلاعاتی درباره سیستم محلی در فواصل منظم روی پیوند ارسال می‌شود. بسته LLDP شامل اطلاعاتی درباره نام میزبان محلی، شناسه ماشین محلی (همان‌طور که در machine-id(5) ذخیره شده است) و نام رابط محلی، و همچنین نام زیبای میزبان سیستم (همان‌طور که در machine-info(5) تنظیم شده است) خواهد بود. انتشار LLDP تنها روی پیوندهای اترنت موجود است. توجه داشته باشید که این تنظیم داده‌های مناسب برای شناسایی میزبان را به شبکه ارسال می‌کند و بنابراین نباید در شبکه‌های غیرقابل‌اعتماد که چنین داده‌های شناسایی نباید در دسترس باشند فعال شود. از این گزینه استفاده کنید تا به سایر سیستم‌ها اجازه دهید تشخیص دهند روی کدام رابط‌ها به این سیستم متصل شده‌اند. سه مقدار ویژه انتشار بسته‌های LLDP را کنترل می‌کنند: تنظیم "nearest-bridge" اجازه انتشار را تنها به نزدیک‌ترین پل متصل می‌دهد، "non-tpmr-bridge" اجازه انتشار را از طریق رله‌های Two-Port MAC می‌دهد اما نه از پل‌های دیگر، و "customer-bridge" اجازه انتشار را تا زمانی که به یک پل مشتری برسد می‌دهد. برای جزئیات درباره این مفاهیم به IEEE 802.1AB-2016[7] مراجعه کنید. توجه داشته باشید که پیکربندی این تنظیم روی true معادل "nearest-bridge" است که سطح انتشار توصیه‌شده و محدودترین سطح است. برای گزینه‌ای جهت فعال‌سازی دریافت LLDP به LLDP= در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 230 اضافه شد.

BindCarrier=

نام یک پیوند یا فهرستی از نام‌های پیوند. هنگامی که تنظیم شود، رفتار پیوند فعلی را کنترل می‌کند. هنگامی که تمام پیوندهای موجود در فهرست در وضعیت عملیاتی پایین (down) باشند، پیوند فعلی پایین آورده می‌شود. هنگامی که حداقل یک پیوند دارای حامل باشد، رابط فعلی بالا آورده می‌شود.

این گزینه اجباراً باعث می‌شود ActivationPolicy= روی "bound" تنظیم شود.

در نسخه 220 اضافه شد.

Address=

یک آدرس ایستا IPv4 یا IPv6 و طول پیشوند آن، جداشده با نویسه "/". برای پیکربندی چندین آدرس این کلید را بیش از یک بار مشخص کنید. قالب آدرس باید به صورت شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد. این یک میانبر برای بخش [Address] است که تنها حاوی کلید Address می‌باشد (در زیر را ببینید). این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود.

اگر آدرس مشخص‌شده "0.0.0.0" (برای IPv4) یا "::" (برای IPv6) باشد، یک محدوده آدرس جدید با اندازه درخواستی به طور خودکار از یک استخر سراسری از محدوده‌های استفاده‌نشده سیستم اختصاص داده می‌شود. توجه داشته باشید که طول پیشوند باید برابر یا بزرگ‌تر از ۸ برای IPv4 و ۶۴ برای IPv6 باشد. محدوده اختصاص‌یافته در برابر تمام رابط‌های شبکه فعلی و تمام فایل‌های پیکربندی شبکه شناخته‌شده بررسی می‌شود تا از تداخل محدوده آدرس جلوگیری شود. استخر پیش‌فرض سراسری سیستم شامل 192.168.0.0/16، 172.16.0.0/12 و 10.0.0.0/8 برای IPv4 و fd00::/8 برای IPv6 است. این قابلیت برای مدیریت تعداد زیادی رابط شبکه که به طور پویا با همان پیکربندی شبکه و انتساب خودکار محدوده آدرس ایجاد می‌شوند مفید است.

اگر یک آدرس محلی پیوند IPv4 یعنی (169.254.0.0/16) مشخص شود، تشخیص تداخل آدرس IPv4 (طبق RFC 5227[8]) برای آن آدرس فعال می‌گردد. برای انتساب یک آدرس محلی پیوند IPv4 بدون تشخیص تداخل آدرس، لطفاً از بخش [Address] برای پیکربندی آدرس استفاده کرده و DuplicateAddressDetection= را غیرفعال کنید:

[Address]
Address=169.254.10.1/24
DuplicateAddressDetection=none

اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام انتساب‌های قبلی در هر دو بخش [Network] و [Address] پاک می‌شوند.

در نسخه 211 اضافه شد.

Gateway=

آدرس دروازه (gateway)، که باید در قالب شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد. این یک میانبر برای یک بخش [Route] است که تنها حاوی یک کلید Gateway= می‌باشد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود.

اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام انتساب‌های قبلی در هر دو بخش [Network] و [Route] پاک می‌شوند.

در نسخه 211 اضافه شد.

DNS=

آدرس یک سرور DNS، که باید در قالب شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود. هر آدرس می‌تواند به صورت اختیاری یک شماره پورت جداشده با ":"، یک نام یا شاخص رابط شبکه جداشده با "%"، و یک شناسه نام سرور (SNI) جداشده با "#" داشته باشد. هنگامی که آدرس IPv6 با شماره پورت مشخص می‌شود، باید درون قلاب (کروشه) قرار گیرد. یعنی قالب‌های کامل قابل‌قبول عبارتند از: "111.222.333.444:9953%ifname#example.com" برای IPv4 و "[1111:2222::3333]:9953%ifname#example.com" برای IPv6. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند. این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

UseDomains=

مقدار پیش‌فرض مستقل از پروتکل را برای همان تنظیمات در بخش‌های [IPv6AcceptRA]، [DHCPv4] و [DHCPv6] در زیر مشخص می‌کند. یک مقدار بولی، یا مقدار ویژه route را می‌پذیرد. همچنین به همین تنظیم در [DHCPv4] در زیر مراجعه کنید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 256 اضافه شد.

Domains=

فهرستی از دامنه‌های جداشده با فاصله که باید با استفاده از سرورهای DNS روی این پیوند تفکیک شوند. هر مورد در فهرست باید یک نام دامنه باشد که می‌تواند به صورت اختیاری با علامت تیلده ("~") پیشوندگذاری شود. دامنه‌های دارای پیشوند "دامنه‌های فقط-مسیریابی" (routing-only domains) نامیده می‌شوند. دامنه‌های بدون پیشوند "دامنه‌های جستجو" (search domains) نامیده می‌شوند و ابتدا به عنوان پسوندهای جستجو برای گسترش نام‌های میزبان تک‌برچسبی (نام‌های میزبان فاقد نقطه) به نام‌های دامنه کاملاً واجد شرایط (FQDN) استفاده می‌شوند. اگر یک نام میزبان تک‌برچسبی روی این رابط تفکیک شود، هر یک از دامنه‌های جستجوی مشخص‌شده به نوبت به آن الحاق می‌شوند تا به یک FQDN تبدیل شود، تا زمانی که یکی از آن‌ها با موفقیت تفکیک گردد.

هر دو نوع دامنه‌های "جستجو" و "فقط-مسیریابی" برای مسیریابی پرس‌وجوهای DNS استفاده می‌شوند: جستجوها برای نام‌های میزبان خاتمه‌یافته به آن دامنه‌ها (و در نتیجه نام‌های تک‌برچسبی، اگر هرگونه "دامنه جستجو" فهرست شده باشد)، به سرورهای DNS پیکربندی‌شده برای این رابط هدایت می‌شوند. منطق مسیریابی دامنه به ویژه روی میزبان‌های چنداتصاله (multi-homed) با سرورهای DNS که مناطق DNS خصوصی خاصی را روی هر رابط ارائه می‌دهند مفید است.

دامنه فقط-مسیریابی "~." (علامت تیلده نشان‌دهنده تعریف یک دامنه مسیریابی و نقطه اشاره‌کننده به دامنه ریشه DNS است که پسوند ضمنی تمام نام‌های معتبر DNS می‌باشد) دارای اثر ویژه‌ای است. این گزینه باعث می‌شود تمام ترافیک DNS که با ورودی مسیریابی دامنه پیکربندی‌شده دیگری مطابقت ندارد به سرورهای DNS مشخص‌شده برای این رابط هدایت شود. این تنظیم برای ترجیح دادن یک مجموعه خاص از سرورهای DNS در صورتی که پیوندی که به آن‌ها متصل است در دسترس باشد مفید است.

این تنظیم توسط systemd-resolved.service(8) خوانده می‌شود. "دامنه‌های جستجو" متناظر با مدخل‌های domain و search در resolv.conf(5) هستند. مسیریابی نام دامنه هیچ معادلی در API سنتی glibc ندارد، زیرا در آن مفهومی از سرورهای نام دامنه محدود به یک پیوند خاص وجود ندارد.

در نسخه 216 اضافه شد.

DNSDefaultRoute=

یک آرگومان بولی می‌پذیرد. اگر true باشد، سرورهای DNS پیکربندی‌شده این پیوند برای تفکیک نام‌های دامنه‌ای که با هیچ‌یک از تنظیمات Domains= پیکربندی‌شده پیوندها مطابقت ندارند استفاده می‌شوند. اگر false باشد، سرورهای DNS این پیوند هرگز برای چنین دامنه‌هایی استفاده نخواهند شد و منحصراً برای تفکیک نام‌هایی استفاده می‌شوند که حداقل با یکی از دامنه‌های پیکربندی‌شده روی این پیوند مطابقت داشته باشند. در صورت مشخص نشدن، پیش‌فرض روی حالت خودکار است: پرس‌وجوهایی که با هیچ‌یک از دامنه‌های پیکربندی‌شده پیوندها مطابقت ندارند، در صورتی که هیچ دامنه فقط-مسیریابی روی این پیوند پیکربندی نشده باشد به این پیوند هدایت می‌شوند.

در نسخه 240 اضافه شد.

NTP=

آدرس یک سرور NTP (یک آدرس IP یا یک نام میزبان). این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود. این تنظیم توسط systemd-timesyncd.service(8) خوانده می‌شود.

در نسخه 216 اضافه شد.

IPv4Forwarding=

هدایت بسته‌های IPv4 را برای رابط پیکربندی می‌کند. یک مقدار بولی می‌پذیرد. این گزینه، تنظیم sysctl به نام net.ipv4.conf.INTERFACE.forwarding رابط شبکه را کنترل می‌کند. برای جزئیات بیشتر درباره این گزینه sysctl به IP Sysctl[9] مراجعه کنید. اگر IPMasquerade= برای IPv4 فعال باشد پیش‌فرض true است، در غیر این صورت از مقدار مشخص‌شده برای همان تنظیم در networkd.conf(5) استفاده خواهد شد. اگر هیچ‌یک از آن‌ها مشخص نشده باشند، گزینه sysctl تغییر نخواهد کرد.

برای کنترل تنظیم سراسری، از همان تنظیم در networkd.conf(5) استفاده کنید.

در نسخه 256 اضافه شد.

IPv6Forwarding=

رفتار میزبان/روتر مخصوص رابط را پیکربندی می‌کند. یک مقدار بولی می‌پذیرد. این گزینه، تنظیم sysctl به نام net.ipv6.conf.INTERFACE.forwarding رابط شبکه را کنترل می‌کند. برای جزئیات بیشتر درباره این گزینه sysctl به IP Sysctl[9] مراجعه کنید. اگر IPMasquerade= برای IPv6 یا IPv6SendRA= فعال باشد پیش‌فرض true است، در غیر این صورت از مقدار مشخص‌شده برای همان تنظیم در networkd.conf(5) استفاده خواهد شد. اگر هیچ‌یک از آن‌ها مشخص نشده باشند، گزینه sysctl تغییر نخواهد کرد.

برای کنترل تنظیم سراسری، از همان تنظیم در networkd.conf(5) استفاده کنید.

توجه داشته باشید بر خلاف IPv4Forwarding=، فعال‌سازی IPv6Forwarding= به ازای هر رابط روی دو یا چند رابط باعث نمی‌شود که بسته‌های IPv6 بین آن رابط‌ها هدایت شوند. این تنظیم صرفاً مقدار sysctl رابط را کنترل می‌کند و مقدار sysctl به طور مستقیم به این موضوع مرتبط نیست که آیا بسته‌ها هدایت می‌شوند یا خیر. برای اطمینان از هدایت بسته‌های IPv6، تنظیم سراسری در networkd.conf(5) باید فعال شود.

در نسخه 256 اضافه شد.

IPMasquerade=

پنهان‌سازی IP (IP masquerading) را برای رابط شبکه پیکربندی می‌کند. اگر فعال باشد، بسته‌های هدایت‌شده از رابط شبکه به نظر می‌رسند که از میزبان محلی ارسال شده‌اند. معمولاً این گزینه باید روی رابط پایین‌دستی روترها فعال شود. یکی از مقادیر "ipv4"، "ipv6"، "both" یا "no" را می‌پذیرد. پیش‌فرض "no" است. توجه داشته باشید که هر مقدار بولی مثبت مانند "yes" یا "true" اکنون منسوخ شده است. لطفاً از یکی از مقادیر بالا استفاده کنید. مشخص کردن "ipv4" یا "both" تنظیمات IPv4Forwarding= را در هر دو فایل .network برای این رابط و تنظیم سراسری در networkd.conf(5) به صورت ضمنی فعال می‌کند مگر اینکه به صراحت مشخص شده باشند. به طور مشابه برای IPv6Forwarding= زمانی که "ipv6" یا "both" مشخص شود. برای تنظیمات به ازای هر پیوند به IPv4Forwarding=/IPv6Forwarding= در بالا و برای تنظیمات سراسری به networkd.conf(5) مراجعه کنید.

در نسخه 219 اضافه شد.

IPv6PrivacyExtensions=

استفاده از آدرس‌های موقت بدون وضعیت که در طول زمان تغییر می‌کنند را پیکربندی می‌کند (به RFC 4941[10]، افزونه‌های حریم خصوصی برای پیکربندی خودکار آدرس بدون وضعیت در IPv6 مراجعه کنید). یک مقدار بولی یا مقادیر ویژه "prefer-public" و "kernel" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، افزونه‌های حریم خصوصی را فعال کرده و آدرس‌های موقت را بر آدرس‌های عمومی ترجیح می‌دهد. هنگامی که "prefer-public" باشد، افزونه‌های حریم خصوصی را فعال می‌کند، اما آدرس‌های عمومی را بر آدرس‌های موقت ترجیح می‌دهد. هنگامی که false باشد، افزونه‌های حریم خصوصی غیرفعال می‌مانند. هنگامی که "kernel" باشد، تنظیم پیش‌فرض هسته دست‌نخورده باقی می‌ماند. در صورت مشخص نشدن، از مقدار مشخص‌شده در همین تنظیم در networkd.conf(5) که پیش‌فرض آن "no" است استفاده خواهد شد.

در نسخه 222 اضافه شد.

IPv6AcceptRA=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. پشتیبانی از دریافت اعلان روتر IPv6 (RA) را برای رابط کنترل می‌کند. اگر true باشد، اعلان‌های روتر پذیرفته می‌شوند؛ اگر false باشد، اعلان‌ها نادیده گرفته می‌شوند. هنگامی که اعلان‌ها پذیرفته شوند، اگر پرچم‌های مربوطه در داده‌های RA تنظیم شده باشند یا هیچ روتری روی پیوند یافت نشود، ممکن است راه‌اندازی کلاینت DHCPv6 را فعال کنند.

این گزینه روی دستگاه‌های تجمیع‌شده در یک دستگاه پیوند (bond)، یا زمانی که آدرس‌دهی محلی پیوند IPv6 (به LinkLocalAddressing= مراجعه کنید) یا چندپخشی (به Multicast= مراجعه کنید) غیرفعال باشد، نمی‌تواند فعال شود. توجه داشته باشید که چندپخشی برای برخی پیکربندی‌ها مانند پورت‌های پل به طور پیش‌فرض غیرفعال است. از این رو، در این حالت Multicast= باید صریحاً فعال شود تا این قابلیت قابل استفاده گردد. هنگامی که IPv6SendRA=، IPv6Forwarding= یا IPMasquerade= فعال باشد، این قابلیت به طور پیش‌فرض غیرفعال است، اما می‌توان با فعال‌سازی صریح این تنظیم آن را لغو کرد. توجه داشته باشید که IPv6Forwarding= ممکن است به صورت غیرمستقیم زمانی فعال شود که تنظیم سراسری با همین نام فعال باشد یا زمانی که IPMasquerade= روی هر رابط دیگری فعال شده باشد. برای جزئیات بیشتر به IPv6Forwarding= و IPMasquerade= مراجعه کنید. در غیر این صورت به طور پیش‌فرض فعال است.

تنظیمات بیشتر برای پشتیبانی IPv6 RA را می‌توان در بخش [IPv6AcceptRA] پیکربندی کرد، به زیر مراجعه کنید.

همچنین به IP Sysctl[9] در مستندات هسته در رابطه با "accept_ra" مراجعه کنید، اما توجه داشته باشید که تنظیم 1 (یعنی true) در systemd متناظر با تنظیم 2 در هسته است.

توجه داشته باشید که پیاده‌سازی پروتکل IPv6 RA در هسته صرف‌نظر از این تنظیم همیشه غیرفعال است. اگر این گزینه فعال شود، از پیاده‌سازی پروتکل IPv6 RA در فضای کاربر استفاده می‌شود و پیاده‌سازی خود هسته غیرفعال می‌ماند، زیرا systemd-networkd باید تمام جزئیات ارائه‌شده در اعلان‌ها را بداند و این جزئیات در صورت استفاده از پیاده‌سازی خود هسته، از هسته در دسترس نیستند.

در نسخه 231 اضافه شد.

IPv6DuplicateAddressDetection=

تعداد کاوش‌های تشخیص آدرس تکراری (DAD) در IPv6 را برای ارسال پیکربندی می‌کند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 228 اضافه شد.

IPv6HopLimit=

محدودیت هاپ (Hop Limit) در IPv6 را پیکربندی می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...255 می‌پذیرد. به ازای هر روتری که بسته را هدایت می‌کند، محدودیت هاپ ۱ واحد کاهش می‌یابد. هنگامی که فیلد محدودیت هاپ به صفر برسد، بسته دور انداخته می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 228 اضافه شد.

IPv6RetransmissionTimeSec=

زمان ارسال مجدد در IPv6 را پیکربندی می‌کند. زمان بین پیام‌های درخواست همسایه (Neighbor Solicitation) ارسال‌مجددشده. توسط تفکیک آدرس و الگوریتم تشخیص عدم‌دسترس‌پذیری همسایه استفاده می‌شود. مقدار صفر نادیده گرفته می‌شود و از مقدار فعلی هسته استفاده خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از مقدار فعلی هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 256 اضافه شد.

IPv4ReversePathFilter=

فیلتر کردن مسیر معکوس (Reverse Path Filtering) در IPv4 را پیکربندی می‌کند. اگر فعال باشد، هنگامی که یک بسته IPv4 دریافت می‌شود، ماشین ابتدا بررسی می‌کند که آیا source (مبدأ) بسته از طریق رابطی که بسته از آن وارد شده است مسیریابی می‌شود یا خیر. اگر مسیری به مبدأ روی آن رابط وجود نداشته باشد، ماشین بسته را دور می‌اندازد. یکی از مقادیر "no"، "strict" یا "loose" را می‌پذیرد. هنگامی که "no" باشد، هیچ اعتبارسنجی مبدأ انجام نخواهد شد. هنگامی که "strict" باشد، هر بسته ورودی در برابر FIB آزمایش می‌شود و اگر رابط ورودی بهترین مسیر معکوس نباشد، بررسی بسته شکست می‌خورد. به طور پیش‌فرض، بسته‌های شکست‌خورده دور ریخته می‌شوند. هنگامی که "loose" باشد، آدرس مبدأ هر بسته ورودی در برابر FIB آزمایش می‌شود. بسته تنها زمانی دور انداخته می‌شود که آدرس مبدأ از طریق هیچ رابطی روی آن روتر قابل دسترسی نباشد. به RFC 3704[11] مراجعه کنید. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 255 اضافه شد.

MulticastIGMPVersion=

نسخه چندپخشی IGMP در IPv4 را برای استفاده پیکربندی می‌کند و مقدار /proc/sys/net/ipv4/conf/INTERFACE/force_igmp_version را کنترل می‌نماید. یکی از مقادیر "no"، "v1"، "v2" یا "v3" را می‌پذیرد. هنگامی که "no" باشد، هیچ اجباری برای نسخه IGMP اعمال نمی‌شود. عقب‌گرد به IGMPv1/v2 مجاز است و systemd-networkd پس از انقضای تمام تایمرهای IGMPv1/v2 Querier Present به حالت IGMPv3 بازمی‌گردد. هنگامی که "v1" باشد، استفاده از نسخه ۱ IGMP اجباری می‌شود. حتی اگر پرس‌وجوهای IGMPv2/v3 دریافت شوند یک گزارش IGMPv1 بازگردانده می‌شود. هنگامی که "v2" باشد، استفاده از نسخه ۲ IGMP اجباری می‌شود. در صورت دریافت پرس‌وجوی IGMPv2/v3 یک گزارش IGMPv2 بازگردانده خواهد شد. systemd-networkd در صورت دریافت پرس‌وجوی IGMPv1 به IGMPv1 عقب‌گرد می‌کند. هنگامی که "v3" باشد، استفاده از نسخه ۳ IGMP اجباری می‌شود و پاسخ همانند حالت "no" خواهد بود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است — مقدار sysctl تنظیم نمی‌شود.

در نسخه 257 اضافه شد.

IPv4AcceptLocal=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. بسته‌های با آدرس مبدأ محلی را می‌پذیرد. در ترکیب با مسیریابی مناسب، می‌توان از این گزینه برای هدایت بسته‌ها بین دو رابط محلی روی کابل و پذیرش صحیح آن‌ها استفاده کرد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

IPv4RouteLocalnet=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، هسته آدرس‌های loopback را هنگام مسیریابی به عنوان مبدأ یا مقصد مریخی (martian) در نظر نمی‌گیرد. این امر استفاده از 127.0.0.0/8 را برای اهداف مسیریابی محلی امکان‌پذیر می‌سازد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 248 اضافه شد.

IPv4ProxyARP=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. پروکسی ARP را برای IPv4 پیکربندی می‌کند. پروکسی ARP روشی است که در آن یک میزبان، معمولاً یک روتر، به درخواست‌های ARP که برای ماشین دیگری در نظر گرفته شده‌اند پاسخ می‌دهد. با "جعل" هویت خود، روتر مسئولیت مسیریابی بسته‌ها به مقصد "واقعی" را بر عهده می‌گیرد. به RFC 1027[11] مراجعه کنید. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 233 اضافه شد.

IPv4ProxyARPPrivateVLAN=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. پروکسی ARP برای VLAN خصوصی در IPv4 را پیکربندی می‌کند، که همچنین با نام‌های VLAN aggregation، private VLAN، source-port filtering، port-isolation، یا MAC-forced forwarding شناخته می‌شود.

این نوع از تکنیک پروکسی ARP به پروکسی ARP اجازه می‌دهد به همان رابط پاسخ دهد.

به RFC 3069[12] مراجعه کنید. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 256 اضافه شد.

IPv6ProxyNDP=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. پروکسی NDP را برای IPv6 پیکربندی می‌کند. پروکسی NDP (پروتکل کشف همسایه) روشی برای IPv6 است که امکان مسیریابی آدرس‌ها به مقصدی متفاوت را زمانی که همتایان انتظار دارند آن‌ها روی یک پیوند فیزیکی خاص حضور داشته باشند فراهم می‌کند. در این حالت، یک روتر با ارائه آدرس MAC خود به عنوان مقصد، به پیام‌های اعلان همسایه که برای ماشین دیگری در نظر گرفته شده پاسخ می‌دهد. بر خلاف پروکسی ARP برای IPv4، این ویژگی به طور سراسری فعال نمی‌شود، بلکه تنها پیام‌های اعلان همسایه را برای آدرس‌های موجود در جدول پروکسی همسایه IPv6 ارسال می‌کند که می‌توان آن را با دستور ip -6 neighbour show proxy نیز مشاهده کرد. systemd-networkd سوئیچ `proxy_ndp` به ازای هر رابط را برای هر رابط پیکربندی‌شده بسته به این گزینه کنترل خواهد کرد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 234 اضافه شد.

IPv6ProxyNDPAddress=

یک آدرس IPv6 که پیام‌های اعلان همسایه برای آن پروکسی خواهند شد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود. systemd-networkd مدخل‌های IPv6ProxyNDPAddress= را به جدول پروکسی همسایه IPv6 هسته اضافه خواهد کرد. این تنظیم متضمن IPv6ProxyNDP=yes است اما اگر IPv6ProxyNDP= روی false تنظیم شده باشد هیچ تأثیری ندارد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 233 اضافه شد.

IPv6SendRA=

فعال یا غیرفعال کردن ارسال اعلان روتر (Router Advertisement) را روی یک پیوند مشخص می‌کند. یک مقدار بولی می‌پذیرد. در صورت فعال بودن، پیشوندهای پیکربندی‌شده در بخش‌های [IPv6Prefix] و مسیرهای پیکربندی‌شده در بخش‌های [IPv6RoutePrefix] همان‌طور که در بخش [IPv6SendRA] تعریف شده است توزیع می‌شوند. اگر DHCPPrefixDelegation= فعال باشد، پیشوندهای واگذارشده نیز توزیع می‌گردند. برای گزینه‌های پیکربندی بیشتر به تنظیم DHCPPrefixDelegation= و بخش‌های [IPv6SendRA]، [IPv6Prefix]، [IPv6RoutePrefix] و [DHCPPrefixDelegation] مراجعه کنید.

در صورت فعال بودن، گزینه IPv6Forwarding= روی این رابط نیز فعال می‌شود، مگر اینکه این تنظیم صریحاً مشخص شده باشد. برای جزئیات بیشتر به IPv6Forwarding= در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 247 اضافه شد.

DHCPPrefixDelegation=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که فعال باشد، پیشوندهای زیرشبکه را روی پیوند دیگری از طریق پروتکل DHCPv6 یا از طریق گزینه 6RD در پروتکل DHCPv4 درخواست می‌کند. یک آدرس درون هر پیشوند واگذارشده اختصاص داده می‌شود و در صورتی که IPv6SendRA= فعال باشد پیشوندها از طریق اعلان روتر IPv6 اعلام خواهند شد. این رفتار را می‌توان در بخش [DHCPPrefixDelegation] پیکربندی کرد. پیش‌فرض غیرفعال است.

در نسخه 250 اضافه شد.

IPv6MTUBytes=

حداکثر واحد انتقال (MTU) IPv6 را پیکربندی می‌کند. یک عدد صحیح بزرگ‌تر یا مساوی با 1280 بایت. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 239 اضافه شد.

KeepMaster=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که فعال باشد، شاخص رابط اصلی فعلی تغییر نخواهد کرد و تنظیمات BatmanAdvanced=، Bond=، Bridge= و VRF= نادیده گرفته می‌شوند. این ممکن است زمانی مفید باشد که یک netdev با یک رابط اصلی توسط برنامه دیگری مانند systemd-nspawn(1) ایجاد شده باشد. پیش‌فرض false است.

در نسخه 250 اضافه شد.

BatmanAdvanced=, Bond=, Bridge=, VRF=

نام رابط B.A.T.M.A.N. Advanced، bond، bridge یا VRF برای اضافه کردن پیوند به آن. به systemd.netdev(5) مراجعه کنید.

در نسخه 211 اضافه شد.

IPoIB=, IPVLAN=, IPVTAP=, MACsec=, MACVLAN=, MACVTAP=, Tunnel=, VLAN=, VXLAN=, Xfrm=

نام یک IPoIB، IPVLAN، IPVTAP، MACsec، MACVLAN، MACVTAP، tunnel، VLAN، VXLAN یا Xfrm که باید روی پیوند ایجاد شود. به systemd.netdev(5) مراجعه کنید. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

ActiveSlave=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اسلیو فعال جدید را مشخص می‌کند. گزینه "ActiveSlave=" تنها برای حالت‌های زیر معتبر است: "active-backup"، "balance-alb" و "balance-tlb". پیش‌فرض false است.

در نسخه 235 اضافه شد.

PrimarySlave=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند کدام اسلیو دستگاه اولیه (اصلی) است. دستگاه مشخص‌شده تا زمانی که در دسترس باشد همیشه اسلیو فعال خواهد بود. تنها هنگامی که دستگاه اولیه آفلاین باشد از دستگاه‌های جایگزین استفاده می‌شود. این گزینه زمانی مفید است که یک اسلیو بر دیگری ترجیح داده شود، برای مثال زمانی که یک اسلیو توان عملیاتی بالاتری نسبت به دیگری دارد. گزینه "PrimarySlave=" تنها برای حالت‌های زیر معتبر است: "active-backup"، "balance-alb" و "balance-tlb". پیش‌فرض false است.

در نسخه 235 اضافه شد.

ConfigureWithoutCarrier=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. به systemd-networkd اجازه می‌دهد یک پیوند خاص را حتی در صورتی که حامل (carrier) نداشته باشد پیکربندی کند. پیش‌فرض false است. در صورت فعال بودن، و در صورتی که تنظیم IgnoreCarrierLoss= صریحاً تنظیم نشده باشد، آن نیز فعال می‌شود.

با فعال بودن این گزینه، برای اینکه رابط وارد وضعیت "configured" شود که برای کارکرد صحیح systemd-networkd-wait-online روی آن رابط لازم است، تمام سازوکارهای پیکربندی پویای آدرس مانند DHCP= و IPv6AcceptRA= (که در بیشتر موارد به طور پیش‌فرض فعال است) باید غیرفعال شوند. همچنین، DuplicateAddressDetection= (که به طور پیش‌فرض برای آدرس‌های محلی پیوند IPv4 و تمام آدرس‌های IPv6 فعال است) باید برای تمام پیکربندی‌های آدرس ایستا غیرفعال گردد. در غیر این صورت، بدون وجود حامل، رابط در وضعیت "configuring" متوقف خواهد شد و مهلت زمانی systemd-networkd-wait-online برای آن رابط به پایان می‌رسد. همچنین توصیه می‌شود RequiredForOnline=no-carrier تنظیم شود تا systemd-networkd-wait-online برای رابط کار کند.

در نسخه 235 اضافه شد.

IgnoreCarrierLoss=

یک مقدار بولی یا یک بازه زمانی را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، systemd-networkd هر دو پیکربندی ایستا و پویای رابط را حتی در صورت از دست رفتن حامل آن حفظ می‌کند. هنگامی که false باشد، systemd-networkd هر دو پیکربندی ایستا و پویای رابط را رها می‌کند. هنگامی که یک بازه زمانی مشخص شود، systemd-networkd به مدت بازه زمانی مشخص‌شده منتظر می‌ماند و اگر پیوند حامل خود را در آن بازه زمانی بازیابد، از دست رفتن حامل را نادیده می‌گیرد. تنظیم ۰ ثانیه معادل "no" و "infinite" معادل "yes" است.

تنظیم یک بازه زمانی محدود ممکن است برای مثال در موارد زیر مفید باشد:

•یک رابط بی‌سیم که به شبکه‌ای با چندین نقطه دسترسی با همان SSID متصل می‌شود.

•اسلیو کردن یک رابط بی‌سیم به یک رابط bond، که ممکن است اتصال آن از نقطه دسترسی متصل قطع شود و باعث از دست رفتن حامل آن گردد.

•درایور رابط هنگام تغییر MTU بازنشانی می‌شود.

هنگامی که Bond= برای یک رابط بی‌سیم مشخص شده باشد، پیش‌فرض ۳ ثانیه است. هنگامی که کلاینت DHCPv4 فعال باشد و UseMTU= در بخش [DHCPv4] فعال شده باشد، پیش‌فرض ۵ ثانیه است. در غیر این صورت، پیش‌فرض مقداری است که با ConfigureWithoutCarrier= مشخص شده است. هنگامی که ActivationPolicy= روی "always-up" تنظیم شده باشد، این مقدار اجباراً به "yes" تنظیم شده و مقادیر مشخص‌شده توسط کاربر نادیده گرفته می‌شوند.

در نسخه 242 اضافه شد.

KeepConfiguration=

یک مقدار بولی یا یکی از مقادیر "static"، "dynamic-on-stop" و "dynamic" را می‌پذیرد. هنگامی که "static" باشد، systemd-networkd آدرس‌ها و مسیرهای پیکربندی‌شده به صورت ایستا را در فرآیند راه‌اندازی رها نخواهد کرد. هنگامی که "dynamic-on-stop" باشد، آدرس‌ها و مسیرهای پیکربندی‌شده به صورت پویا، مانند DHCPv4، DHCPv6، SLAAC و آدرس محلی پیوند IPv4، هنگام متوقف شدن systemd-networkd رها نخواهند شد. هنگامی که "dynamic" باشد، آدرس‌ها و مسیرهای پیکربندی‌شده به صورت پویا هرگز رها نخواهند شد و مدت زمان اجاره‌های DHCPv4 نادیده گرفته می‌شود. این بر خلاف مشخصات پروتکل DHCP است، اما اگر برای مثال سیستم‌فایل ریشه به این اتصال وابسته باشد ممکن است بهترین انتخاب باشد. تنظیم "dynamic" متضمن "dynamic-on-stop" است و "yes" متضمن "dynamic" و "static" می‌باشد. هنگامی که systemd-networkd در initrd در حال اجرا است پیش‌فرض "dynamic-on-stop" است، زمانی که سیستم‌فایل ریشه یک سیستم‌فایل شبکه‌ای است پیش‌فرض "yes" می‌باشد، و در غیر این صورت پیش‌فرض "no" است.

در نسخه 257 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [ADDRESS] ([ADDRESS] SECTION OPTIONS)

یک بخش [Address] کلیدهای زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین آدرس، چندین بخش [Address] را مشخص کنید.

Address=

همانند بخش [Network]. این تنظیم الزامی است. هر بخش [Address] می‌تواند شامل یک تنظیم Address= باشد.

در نسخه 211 اضافه شد.

Peer=

آدرس همتا (peer) در یک اتصال نقطه-به-نقطه (point-to-point). همان قالب تنظیم Address= را می‌پذیرد.

در نسخه 216 اضافه شد.

Broadcast=

یک آدرس IPv4 یا مقدار بولی می‌پذیرد. آدرس باید در قالب شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد. اگر روی true تنظیم شود، آدرس همه‌پخشی (broadcast) IPv4 از تنظیم Address= مشتق خواهد شد. اگر روی false تنظیم شود، آدرس همه‌پخشی تنظیم نخواهد شد. به جز رابط‌های wireguard که پیش‌فرض آن‌ها false است، در سایر موارد پیش‌فرض true می‌باشد.

در نسخه 211 اضافه شد.

Label=

برچسب آدرس IPv4 را مشخص می‌کند. برچسب باید یک رشته ۷ بیتی ASCII با طول ۱ تا ۱۵ نویسه باشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 211 اضافه شد.

PreferredLifetime=

امکان لغو "مدت زمان ارجحیت" (preferred lifetime) پیش‌فرض آدرس را فراهم می‌کند. تنها سه مقدار پذیرفته می‌شود: "forever"، "infinity" که پیش‌فرض است و به این معنی است که آدرس هرگز منقضی نمی‌شود، و "0" که به این معنی است که آدرس بلافاصله "منقضی‌شده" تلقی می‌شود و استفاده نخواهد شد مگر اینکه صریحاً درخواست گردد. تنظیم PreferredLifetime=0 برای آدرس‌هایی مفید است که اضافه می‌شوند تا فقط توسط یک برنامه کاربردی خاص استفاده شوند، که سپس برای استفاده صریح از آن‌ها پیکربندی می‌شود.

در نسخه 230 اضافه شد.

Scope=

محدوده دسترسی (scope) آدرس، که می‌تواند "global" (معتبر در همه جای شبکه، حتی از طریق دروازه)، "link" (فقط روی این دستگاه معتبر است و از دروازه عبور نمی‌کند) یا "host" (فقط در خود دستگاه معتبر است، برای مثال 127.0.0.1) یا یک عدد صحیح در محدوده 0...255 باشد. پیش‌فرض "global" است. فقط برای IPv4 - محدوده IPv6 به طور خودکار توسط هسته اختصاص می‌یابد و به صورت دستی قابل تنظیم نیست.

در نسخه 235 اضافه شد.

RouteMetric=

متریک مسیر پیشوند، که با در نظر گرفتن طول پیشوند پیکربندی‌شده به زیرشبکه آدرس IP پیکربندی‌شده اشاره می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 می‌پذیرد. هنگامی که تنظیم نشود یا روی ۰ تنظیم گردد، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود. هنگامی که AddPrefixRoute= برابر با false باشد این تنظیم نادیده گرفته خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

HomeAddress=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. این آدرس را به عنوان "آدرس خانگی" (home address) همان‌طور که در RFC 6275[13] تعریف شده است تعیین می‌کند. فقط در IPv6 پشتیبانی می‌شود. پیش‌فرض false است.

در نسخه 232 اضافه شد.

DuplicateAddressDetection=

یکی از مقادیر "ipv4"، "ipv6"، "both" یا "none" را می‌پذیرد. هنگامی که "ipv4" باشد، تشخیص تداخل آدرس IPv4 را انجام می‌دهد. به RFC 5227[8] مراجعه کنید. هنگامی که "ipv6" باشد، تشخیص آدرس تکراری IPv6 را انجام می‌دهد. به RFC 4862[14] مراجعه کنید. برای آدرس‌های محلی پیوند IPv4 یعنی (169.254.0.0/16) پیش‌فرض "ipv4" است، برای آدرس‌های IPv6 پیش‌فرض "ipv6" می‌باشد، و در غیر این صورت پیش‌فرض "none" است.

در نسخه 232 اضافه شد.

ManageTemporaryAddress=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر true باشد هسته آدرس‌های موقت ایجادشده از این آدرس به عنوان الگو را از طرف افزونه‌های حریم خصوصی (Privacy Extensions) RFC 3041[15] مدیریت می‌کند. برای فعال شدن این مورد، تنظیم sysctl به نام use_tempaddr باید روی مقداری بزرگ‌تر از صفر تنظیم شود. آدرس داده‌شده باید دارای طول پیشوند ۶۴ باشد. این پرچم امکان استفاده از افزونه‌های حریم خصوصی را در یک شبکه با پیکربندی دستی، درست همانند زمانی که پیکربندی خودکار بدون وضعیت فعال است، فراهم می‌کند. پیش‌فرض false است.

در نسخه 232 اضافه شد.

AddPrefixRoute=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، مسیر پیشوند برای آدرس به طور خودکار اضافه می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 245 اضافه شد.

AutoJoin=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. پیوستن به گروه چندپخشی در سطح اترنت از طریق دستور ip maddr در صورتی که سوئیچ اترنت با قابلیت IGMP snooping داشته باشیم کار نخواهد کرد، زیرا سوئیچ بسته‌های چندپخشی را روی پورت‌هایی که گزارش IGMP برای آدرس‌های چندپخشی ندارند تکثیر نمی‌کند. رابط‌های vxlan لینوکس ایجادشده از طریق ip link add vxlan یا گونه vxlan در netdev متعلق به systemd-networkd دارای گزینه group هستند که آن‌ها را قادر می‌سازد پیوستن لازم را انجام دهند. با گسترش دستور ip address با گزینه "autojoin" می‌توان عملکرد مشابهی را برای رابط‌های vxlan متعلق به openvswitch (OVS) و همچنین سایر سازوکارهای تونل‌زنی که نیاز به دریافت ترافیک چندپخشی دارند به دست آورد. پیش‌فرض "no" است.

در نسخه 232 اضافه شد.

NetLabel=برچسب

این تنظیم روشی را برای ادغام پیکربندی ایستای شبکه در قوانین زیرسیستم NetLabel[16] لینوکس فراهم می‌کند، که توسط ماژول‌های امنیتی لینوکس (LSM)[17] برای کنترل دسترسی شبکه استفاده می‌شود. برچسب، با قوانین مناسب LSM، می‌تواند برای کنترل اتصال (برای مثال) یک سرویس با همتایان در شبکه محلی استفاده شود. حداقل با SELinux، تنها ترافیک ورودی قابل کنترل است و ترافیک خروجی کنترل نمی‌شود. مزیت استفاده از این تنظیم این است که می‌توان بخش مستقل از رابط پیکربندی NetLabel را در مرحله بسیار اولیه توالی بوت سیستم، در زمانی که رابط‌های شبکه هنوز در دسترس نیستند، با دستور netlabelctl(8) اعمال کرد، و پیکربندی به ازای هر رابط را با systemd-networkd زمانی که رابط‌ها بعداً ظاهر شدند اعمال نمود. در حال حاضر این ویژگی تنها برای SELinux پیاده‌سازی شده است.

این گزینه یک برچسب NetLabel تکی را انتظار دارد. برچسب باید با محدودیت‌های واژگانی برچسب‌های LSM مطابقت داشته باشد. هنگامی که یک رابط با آدرس‌های IP پیکربندی می‌شود، آدرس‌ها و ماسک‌های زیرشبکه به قوانین NetLabel Fallback Peer Labeling[18] الحاق می‌شوند. هنگامی که رابط از حالت پیکربندی خارج شود، آن‌ها حذف خواهند شد. خطاهای ناشی از مدیریت برچسب‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

هشدار
هنگامی که برچسب‌گذاری برای ترافیک شبکه فعال شود، بسیاری از نقاط کنترل دسترسی LSM در پشته شبکه لینوکس از حالت غیرفعال به حالت فعال درمی‌آیند. باید مراقبت شود تا از قرار گرفتن در وضعیتی که در آن برای مثال اتصال راه دور قطع می‌شود، هنگامی که خط‌مشی امنیتی برای در نظر گرفتن کنترل‌های دسترسی LSM به ازای هر بسته به‌روز نشده و هیچ قانونی اجازه هیچ ترافیک شبکه‌ای را نمی‌دهد، اجتناب گردد. همچنین توجه داشته باشید که پیکربندی اضافی با netlabelctl(8) لازم است.

مثال:

[Address]
NetLabel=system_u:object_r:localnet_peer_t:s0

با اعمال قوانین مثال برای رابط "eth0"، هنگامی که رابط با یک آدرس IPv4 برابر با 10.0.0.123/8 پیکربندی شود، systemd-networkd عملیات معادل netlabelctl را انجام می‌دهد:

netlabelctl unlbl add interface eth0 address:10.0.0.0/8 label:system_u:object_r:localnet_peer_t:s0

و عملیات معکوس زمانی که آدرس IPv4 از حالت پیکربندی خارج شود انجام می‌گردد. این پیکربندی را می‌توان با قوانین LSM استفاده کرد؛ در مورد SELinux برای اجازه دادن به یک دامنه SELinux جهت دریافت داده از اشیاء کلاس "peer" در SELinux. برای مثال:

type localnet_peer_t;
allow my_server_t localnet_peer_t:peer recv;

اثر پیکربندی و قوانین بالا (در صورت عدم وجود قوانین دیگر) این است که تنها به "my_server_t" (و هیچ چیز دیگری) اجازه دریافت داده از زیرشبکه محلی 10.0.0.0/8 از رابط "eth0" داده شود.

در نسخه 252 اضافه شد.

NFTSet=source:family:table:set

این تنظیم روشی را برای ادغام پیکربندی شبکه در قوانین دیوار آتش با مجموعه‌های NFT[19] فراهم می‌کند. مزیت استفاده از این تنظیم این است که می‌توان از پیکربندی ایستای شبکه (یا آدرس‌های شبکه به‌دست‌آمده به صورت پویا، به دستورالعمل‌های مشابه در سایر بخش‌ها مراجعه کنید) در قوانین دیوار آتش با واسطه‌گری انواع مجموعه‌های NFT استفاده کرد. برای مثال، دسترسی می‌تواند فقط برای میزبان‌های موجود در زیرشبکه محلی مجاز باشد. قوانین دیوار آتش که از آدرس IP یک رابط استفاده می‌کنند نیز هنگامی که پیکربندی شبکه برای مثال از طریق DHCP تغییر می‌کند، فوراً به‌روز می‌شوند.

این گزینه فهرستی از تعاریف مجموعه NFT جداشده با فاصله را انتظار دارد. هر تعریف شامل یک چندتایی جداشده با دونقطه از نوع منبع (یکی از "address"، "prefix" یا "ifindex")، خانواده آدرس NFT (یکی از "arp"، "bridge"، "inet"، "ip"، "ip6" یا "netdev")، نام جدول و نام مجموعه است. نام‌های جدول‌ها و مجموعه‌ها باید با محدودیت‌های واژگانی نام‌های جدول NFT مطابقت داشته باشند. نوع عنصری که در فیلتر NFT استفاده می‌شود باید با نوع مشخص‌شده توسط دستورالعمل ("address"، "prefix" یا "ifindex") و نوع آدرس (IPv4 یا IPv6) همان‌طور که در جدول زیر نشان داده شده مطابقت داشته باشد.

جدول 1. مقادیر تعریف‌شده source type

نوع منبع	توضیحات	نام نوع NFT متناظر
"address"	آدرس IP میزبان	"ipv4_addr" یا "ipv6_addr"
"prefix"	پیشوند شبکه	"ipv4_addr" یا "ipv6_addr"، با "flags interval"
"ifindex"	شاخص رابط	"iface_index"

هنگامی که یک رابط با آدرس‌های IP پیکربندی می‌شود، آدرس‌ها، ماسک‌های زیرشبکه یا شاخص رابط به مجموعه‌های NFT الحاق می‌شوند. هنگامی که رابط از حالت پیکربندی خارج شود، این اطلاعات حذف خواهند شد.
systemd-networkd تنها عناصر را به مجموعه‌ها وارد (یا از آن‌ها حذف) می‌کند، بنابراین قوانین، جدول‌ها و مجموعه‌های مرتبط NFT باید از قبل در جای دیگری آماده شده باشند. خطاهای ناشی از مدیریت مجموعه‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

مثال:

[Address]
NFTSet=prefix:netdev:filter:eth_ipv4_prefix

قوانین NFT متناظر:

table netdev filter {
        set eth_ipv4_prefix {
                type ipv4_addr
                flags interval
        }
        chain eth_ingress {
                type filter hook ingress device "eth0" priority filter; policy drop;
                ip daddr != @eth_ipv4_prefix drop
                accept
        }
}

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [NEIGHBOR] ([NEIGHBOR] SECTION OPTIONS)

یک بخش [Neighbor] کلیدهای زیر را می‌پذیرد. بخش neighbor یک مدخل ایستا و دائمی را به جدول همسایگی (IPv6) یا جدول ARP (IPv4) برای آدرس سخت‌افزاری مشخص‌شده روی پیوندهای منطبق با شبکه اضافه می‌کند. برای پیکربندی چندین همسایه ایستا، چندین بخش [Neighbor] را مشخص کنید.

Address=

آدرس IP همسایه.

در نسخه 240 اضافه شد.

LinkLayerAddress=

آدرس لایه پیوند (آدرس MAC یا آدرس IP) همسایه.

در نسخه 243 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6ADDRESSLABEL] ([IPV6ADDRESSLABEL] SECTION OPTIONS)

یک بخش [IPv6AddressLabel] کلیدهای زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین برچسب آدرس، چندین بخش [IPv6AddressLabel] را مشخص کنید. برچسب‌های آدرس IPv6 برای انتخاب آدرس استفاده می‌شوند. به RFC 3484[20] مراجعه کنید. تقدم توسط فضای کاربر مدیریت می‌شود، و تنها خود برچسب در هسته ذخیره می‌گردد.

Label=

برچسب مربوط به پیشوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294 (0xfffffffe) می‌پذیرد. مقدار 4294967295 (0xffffffff) رزرو شده است. این تنظیم الزامی است.

در نسخه 234 اضافه شد.

Prefix=

یک آدرس IPv6 به همراه طول پیشوند، جداشده با نویسه اسلش "/" می‌پذیرد. این تنظیم الزامی است.

در نسخه 234 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [ROUTINGPOLICYRULE] ([ROUTINGPOLICYRULE] SECTION OPTIONS)

یک بخش [RoutingPolicyRule] تنظیمات زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین قانون، چندین بخش [RoutingPolicyRule] را مشخص کنید.

TypeOfService=

این گزینه فیلد نوع خدمت (Type of Service یا ToS) بسته‌ها را برای انطباق مشخص می‌کند؛ یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...255 می‌پذیرد. این فیلد می‌تواند برای مشخص کردن تقدم (۳ بیت اول) و ToS (۳ بیت بعدی) استفاده شود. این فیلد همچنین می‌تواند برای مشخص کردن نقطه کد خدمات تمایزیافته (DSCP) (۶ بیت اول) و اعلان صریح ازدحام (ECN) (۲ بیت آخر) استفاده گردد. برای جزئیات بیشتر به نوع خدمت (Type of Service)[21] و خدمات تمایزیافته (Differentiated services)[22] مراجعه کنید.

در نسخه 235 اضافه شد.

From=

پیشوند آدرس مبدأ را برای انطباق مشخص می‌کند. احتمالاً به همراه یک اسلش و طول پیشوند.

در نسخه 235 اضافه شد.

To=

پیشوند آدرس مقصد را برای انطباق مشخص می‌کند. احتمالاً به همراه یک اسلش و طول پیشوند.

در نسخه 235 اضافه شد.

FirewallMark=

مقدار علامت دیوار آتش iptables را برای انطباق مشخص می‌کند (عددی در محدوده 0...4294967295). به صورت اختیاری، ماسک دیوار آتش (همچنین عددی بین 0...4294967295) می‌تواند با یک اسلش ("/") پسوندگذاری شود، برای مثال "7/255". هنگامی که مقدار علامت غیرصفر باشد و هیچ ماسکی به صراحت مشخص نشده باشد، تمام بیت‌های علامت مقایسه می‌شوند.

در نسخه 235 اضافه شد.

Table=

شناسه جدول مسیریابی را برای جستجو در صورت انطباق انتخاب‌کننده قانون مشخص می‌کند. یکی از نام‌های از پیش تعریف‌شده "default"، "main" و "local"، و نام‌های تعریف‌شده در RouteTable= در networkd.conf(5)، یا عددی بین ۱ و 4294967295 را می‌پذیرد. پیش‌فرض "main" است. اگر L3MasterDevice= برابر با true باشد نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 235 اضافه شد.

Priority=

اولویت این قانون را مشخص می‌کند. Priority= یک عدد صحیح در محدوده 0...4294967295 است. عدد بزرگ‌تر به معنی اولویت پایین‌تر است، و قوانین به ترتیب افزایش عدد پردازش می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و هسته مقداری را به صورت پویا انتخاب خواهد کرد.

در نسخه 235 اضافه شد.

GoTo=

اولویت هدف مورد استفاده توسط نوع قانون "goto" را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...4294967295 می‌پذیرد. این مقدار باید بزرگ‌تر از اولویت قانون مشخص‌شده در Priority= باشد. هنگامی که مشخص شود، Type=goto به صورت ضمنی در نظر گرفته می‌شود. هنگامی که Type=goto باشد این تنظیم الزامی است.

در نسخه 257 اضافه شد.

IncomingInterface=

دستگاه ورودی را برای انطباق مشخص می‌کند. اگر رابط loopback باشد، قانون تنها با بسته‌هایی که از این میزبان منشأ می‌گیرند مطابقت خواهد داشت.

در نسخه 236 اضافه شد.

OutgoingInterface=

دستگاه خروجی را برای انطباق مشخص می‌کند. رابط خروجی تنها برای بسته‌هایی که از سوکت‌های محلی متصل به یک دستگاه منشأ می‌گیرند در دسترس است.

در نسخه 236 اضافه شد.

L3MasterDevice=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا قانون قرار است جستجوها را به جدول‌های مرتبط با دستگاه‌های اصلی سطح ۳ (که همچنین به عنوان دستگاه‌های مسیریابی و هدایت مجازی یا VRF شناخته می‌شوند) هدایت کند یا خیر. برای جزئیات بیشتر به مسیریابی و هدایت مجازی (VRF)[23] مراجعه کنید. پیش‌فرض false است.

در نسخه 256 اضافه شد.

SourcePort=

پورت IP مبدأ یا محدوده پورت IP را برای انطباق در قوانین پایگاه اطلاعات هدایت (FIB) مشخص می‌کند. محدوده پورت با پورت‌های پایین و بالا که با یک خط تیره جدا شده‌اند مشخص می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 240 اضافه شد.

DestinationPort=

پورت IP مقصد یا محدوده پورت IP را برای انطباق در قوانین پایگاه اطلاعات هدایت (FIB) مشخص می‌کند. محدوده پورت با پورت‌های پایین و بالا که با یک خط تیره جدا شده‌اند مشخص می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 240 اضافه شد.

IPProtocol=

پروتکل IP را برای انطباق در قوانین پایگاه اطلاعات هدایت (FIB) مشخص می‌کند. نام پروتکل IP مانند "tcp"، "udp" یا "sctp"، یا شماره پروتکل IP مانند "6" برای "tcp" یا "17" برای "udp" را می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 240 اضافه شد.

InvertRule=

یک مقدار بولی. مشخص می‌کند که آیا قانون باید معکوس شود یا خیر. پیش‌فرض false است.

در نسخه 240 اضافه شد.

Family=

یکی از مقادیر ویژه "ipv4"، "ipv6" یا "both" را می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض، خانواده آدرس توسط آدرس مشخص‌شده در To= یا From= تعیین می‌شود. اگر نه To= و نه From= مشخص نشده باشند، پیش‌فرض "ipv4" است.

در نسخه 243 اضافه شد.

User=

یک نام کاربری، شناسه کاربری (UID)، یا محدوده‌ای از شناسه‌های کاربری جداشده با خط تیره را می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

SuppressPrefixLength=

یک عدد N در محدوده 0...128 را می‌پذیرد و تصمیمات مسیریابی را که دارای طول پیشوند N یا کمتر باشند رد می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

SuppressInterfaceGroup=

یک عدد صحیح در محدوده 0...2147483647 می‌پذیرد و تصمیمات مسیریابی را که دارای رابطی با همان شناسه گروه باشند رد می‌کند. این گزینه معنایی مشابه با suppress_ifgroup در دستور ip rule دارد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 250 اضافه شد.

Type=

نوع قانون پایگاه داده خط‌مشی مسیریابی (RPDB) را مشخص می‌کند. یکی از مقادیر "table"، "goto"، "nop"، "blackhole"، "unreachable" یا "prohibit" را می‌پذیرد. هنگامی که "goto" باشد، اولویت هدف باید در GoTo= مشخص شود. پیش‌فرض "table" است.

در نسخه 248 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [NEXTHOP] ([NEXTHOP] SECTION OPTIONS)

بخش [NextHop] برای دستکاری مدخل‌ها در جدول‌های "nexthop" (گام بعدی) هسته استفاده می‌شود. بخش [NextHop] تنظیمات زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین گام، چندین بخش [NextHop] را مشخص کنید.

Id=

شناسه گام بعدی. یک عدد صحیح در محدوده 1...4294967295 می‌پذیرد. در صورتی که ManageForeignNextHops=no در networkd.conf(5) مشخص شده باشد، این تنظیم الزامی است. در غیر این صورت، در صورت مشخص نشدن، یک شناسه استفاده‌نشده به طور خودکار انتخاب خواهد شد.

در نسخه 244 اضافه شد.

Gateway=

همانند بخش [Network].

در نسخه 244 اضافه شد.

Family=

یکی از مقادیر ویژه "ipv4" یا "ipv6" را می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض، خانواده آدرس توسط آدرس مشخص‌شده در Gateway= تعیین می‌شود. اگر Gateway= مشخص نشده باشد، پیش‌فرض "ipv4" است.

در نسخه 248 اضافه شد.

OnLink=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، هسته نیازی به بررسی این موضوع ندارد که آیا دروازه مستقیماً توسط ماشین فعلی قابل دسترسی است (یعنی به شبکه محلی متصل است) یا خیر، به طوری که می‌توانیم nexthop را بدون اعتراض در جدول هسته درج کنیم. پیش‌فرض "no" است.

در نسخه 248 اضافه شد.

Blackhole=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر فعال باشد، بسته‌های مربوط به مسیرهای متناظر بی سر و صدا دور انداخته می‌شوند، و Gateway= نمی‌تواند مشخص شود. پیش‌فرض "no" است.

در نسخه 248 اضافه شد.

Group=

فهرستی از شناسه‌های nexthop جداشده با فاصله را می‌پذیرد. هر شناسه باید در محدوده 1...4294967295 باشد. به صورت اختیاری، هر شناسه nexthop می‌تواند پس از یک دونقطه یک وزن دریافت کند ("id[:weight]"). وزن باید در محدوده 1...255 باشد. اگر وزن مشخص نشود، فرض می‌شود که وزن ۱ است. این تنظیم نمی‌تواند همراه با Gateway=، Family= یا Blackhole= مشخص شود. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 249 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [ROUTE] ([ROUTE] SECTION OPTIONS)

بخش [Route] تنظیمات زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین مسیر، چندین بخش [Route] را مشخص کنید.

Gateway=

آدرس دروازه یا مقادیر ویژه "_dhcp4" و "_ipv6ra" را می‌پذیرد. اگر "_dhcp4" یا "_ipv6ra" تنظیم شود، آنگاه از آدرس دروازه ارائه‌شده توسط DHCPv4 یا IPv6 RA استفاده می‌شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

GatewayOnLink=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. اگر روی true تنظیم شود، هسته نیازی به بررسی این موضوع ندارد که آیا دروازه مستقیماً توسط ماشین فعلی قابل دسترسی است (یعنی به شبکه محلی متصل است) یا خیر، به طوری که می‌توانیم مسیر را بدون اعتراض در جدول هسته درج کنیم. پیش‌فرض "no" است.

در نسخه 234 اضافه شد.

Destination=

پیشوند مقصد مسیر. احتمالاً به همراه یک اسلش و طول پیشوند. در صورت حذف، یک مسیر میزبان با طول کامل فرض می‌شود.

در نسخه 211 اضافه شد.

Source=

پیشوند مبدأ مسیر. احتمالاً به همراه یک اسلش و طول پیشوند. در صورت حذف، یک مسیر میزبان با طول کامل فرض می‌شود.

در نسخه 218 اضافه شد.

Metric=

متریک مسیر. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 216 اضافه شد.

IPv6Preference=

ترجیح مسیر را همان‌طور که در RFC 4191[24] برای پیام‌های کشف روتر تعریف شده است مشخص می‌کند. می‌تواند یکی از مقادیر "low" (مسیر دارای کمترین اولویت است)، "medium" (مسیر دارای اولویت پیش‌فرض است) یا "high" (مسیر دارای بالاترین اولویت است) باشد.

در نسخه 234 اضافه شد.

Scope=

محدوده دسترسی (scope) مسیر IPv4، که می‌تواند "global"، "site"، "link"، "host" یا "nowhere" باشد:

•"global" به این معنی است که مسیر می‌تواند به میزبان‌هایی با بیش از یک هاپ فاصله برسد.

•"site" به معنی یک مسیر داخلی در سیستم خودمختار (autonomous system) محلی است.

•"link" به این معنی است که مسیر فقط می‌تواند به میزبان‌های موجود در شبکه محلی (یک هاپ فاصله) برسد.

•"host" به این معنی است که مسیر از ماشین محلی خارج نخواهد شد (برای آدرس‌های داخلی مانند 127.0.0.1 استفاده می‌شود).

•"nowhere" به این معنی است که مقصد وجود ندارد.

برای مسیر IPv4، اگر Type= برابر با "local" یا "nat" باشد پیش‌فرض "host" است، و اگر Type= برابر با "broadcast"، "multicast"، "anycast" یا "unicast" باشد پیش‌فرض "link" می‌باشد. در سایر موارد، پیش‌فرض "global" است. این مقدار برای IPv6 استفاده نمی‌شود.

در نسخه 219 اضافه شد.

PreferredSource=

آدرس مبدأ ارجح برای مسیر. آدرس باید در قالب شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد.

در نسخه 227 اضافه شد.

Table=

شناسه جدول برای مسیر. یکی از نام‌های از پیش تعریف‌شده "default"، "main" و "local"، و نام‌های تعریف‌شده در RouteTable= در networkd.conf(5)، یا عددی بین ۱ و 4294967295 را می‌پذیرد. جدول را می‌توان با استفاده از ip route show table num مشاهده کرد. اگر تنظیم نشود و Type= برابر با "local"، "broadcast"، "anycast" یا "nat" باشد، از "local" استفاده می‌شود. در سایر موارد، پیش‌فرض "main" است.

در نسخه 230 اضافه شد.

HopLimit=

محدودیت هاپ را به ازای هر مسیر پیکربندی می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...255 می‌پذیرد. همچنین به IPv6HopLimit= مراجعه کنید.

در نسخه 255 اضافه شد.

Protocol=

شناسه پروتکل برای مسیر. عددی بین ۰ و ۲۵۵ یا مقادیر ویژه "kernel"، "boot"، "static"، "ra" و "dhcp" را می‌پذیرد. پیش‌فرض "static" است.

در نسخه 234 اضافه شد.

Type=

نوع مسیر را مشخص می‌کند. یکی از مقادیر "unicast"، "local"، "broadcast"، "anycast"، "multicast"، "blackhole"، "unreachable"، "prohibit"، "throw"، "nat" و "xresolve" را می‌پذیرد. اگر "unicast" باشد، یک مسیر معمولی تعریف می‌شود، یعنی مسیری که مسیر رسیدن به یک آدرس شبکه مقصد را نشان می‌دهد. اگر "blackhole" باشد، بسته‌های مربوط به مسیر تعریف‌شده بی سر و صدا دور انداخته می‌شوند. اگر "unreachable" باشد، بسته‌های مربوط به مسیر تعریف‌شده دور انداخته می‌شوند و پیام ICMP "Host Unreachable" تولید می‌شود. اگر "prohibit" باشد، بسته‌های مربوط به مسیر تعریف‌شده دور انداخته می‌شوند و پیام ICMP "Communication Administratively Prohibited" تولید می‌شود. اگر "throw" باشد، جستجوی مسیر در جدول مسیریابی فعلی شکست می‌خورد و فرآیند انتخاب مسیر به پایگاه داده خط‌مشی مسیریابی (RPDB) بازمی‌گردد. پیش‌فرض "unicast" است.

در نسخه 235 اضافه شد.

InitialCongestionWindow=

پنجره اولیه ازدحام TCP در ابتدای اتصال TCP استفاده می‌شود. در ابتدای یک جلسه TCP، هنگامی که کلاینت منبعی را درخواست می‌کند، پنجره اولیه ازدحام سرور تعیین می‌کند که چه تعداد بسته در طول انفجار اولیه داده بدون انتظار برای تأیید ارسال خواهد شد. عددی بین ۱ و ۱۰۲۳ می‌پذیرد. توجه داشته باشید که ۱۰۰ مقداری بسیار بزرگ برای این گزینه تلقی می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته (معمولاً ۱۰) استفاده خواهد شد.

در نسخه 237 اضافه شد.

InitialAdvertisedReceiveWindow=

پنجره دریافت اعلان‌شده اولیه TCP، مقدار داده دریافتی (به بایت) است که می‌تواند در ابتدا به طور همزمان روی یک اتصال بافر شود. میزبان فرستنده تنها می‌تواند قبل از انتظار برای تأیید و به‌روزرسانی پنجره از سوی میزبان گیرنده، همان مقدار داده را ارسال کند. عددی بین ۱ و ۱۰۲۳ می‌پذیرد. توجه داشته باشید که ۱۰۰ مقداری بسیار بزرگ برای این گزینه تلقی می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 237 اضافه شد.

QuickAck=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، حالت ACK سریع TCP برای مسیر فعال می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 237 اضافه شد.

FastOpenNoCookie=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، TCP fastopen بدون کوکی را به ازای هر مسیر فعال می‌کند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 243 اضافه شد.

MTUBytes=

حداکثر واحد انتقال (MTU) به بایت که برای مسیر تنظیم می‌شود. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی شده و بر مبنای 1024 تفسیر می‌شوند.

در نسخه 239 اضافه شد.

TCPAdvertisedMaximumSegmentSize=

راهنمایی‌های مربوط به Path MSS (به بایت) ارائه‌شده در لایه TCP را مشخص می‌کند. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی شده و بر مبنای 1024 تفسیر می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...4294967294. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 248 اضافه شد.

TCPCongestionControlAlgorithm=

الگوریتم کنترل ازدحام TCP را برای مسیر مشخص می‌کند. نام الگوریتم را می‌پذیرد، برای مثال "bbr"، "dctcp" یا "vegas". هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 252 اضافه شد.

TCPRetransmissionTimeoutSec=

مهلت زمانی ارسال مجدد TCP (RTO) را برای مسیر مشخص می‌کند. مقادیر زمانی را بر حسب ثانیه می‌پذیرد. این مقدار مهلت زمانی یک اتصال زنده TCP را زمانی که ارسال‌های مجدد بدون تأیید باقی بمانند مشخص می‌کند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 255 اضافه شد.

MultiPathRoute=address[@name] [weight]

مسیر چندمسیره (multipath route) را پیکربندی می‌کند. مسیریابی چندمسیره روشی برای استفاده از چندین مسیر جایگزین در یک شبکه است. آدرس دروازه را می‌پذیرد. به صورت اختیاری، نام یا شاخص رابط شبکه جداشده با "@" و وزنی در محدوده ۱ تا ۲۵۶ برای این مسیر چندمسیره جداشده با فاصله را می‌پذیرد. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 245 اضافه شد.

NextHop=

شناسه nexthop را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...4294967295 می‌پذیرد. در صورت تنظیم، بخش متناظر [NextHop] باید پیکربندی شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 248 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DHCPV4] ([DHCPV4] SECTION OPTIONS)

بخش [DHCPv4] کلاینت DHCPv4 را در صورتی که با تنظیم DHCP= شرح‌داده‌شده در بالا فعال شده باشد پیکربندی می‌کند:

RequestAddress=

یک آدرس IPv4 می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، گزینه Requested IP Address (کد گزینه ۵۰) به همراه آن به پیام اولیه DHCPDISCOVER ارسال‌شده توسط کلاینت DHCP اضافه می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و آدرس پویایی که قبلاً به رابط اختصاص یافته است به طور خودکار انتخاب می‌شود.

در نسخه 255 اضافه شد.

SendHostname=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، نام میزبان ماشین (یا مقدار مشخص‌شده با Hostname= که در زیر شرح داده شده است) به سرور DHCP ارسال خواهد شد. توجه داشته باشید که نام میزبان باید تنها شامل نویسه‌های حروف کوچک ۷ بیتی ASCII و بدون فاصله باشد و به عنوان یک نام دامنه معتبر DNS قالب‌بندی شود. یک نام میزبان تک‌برچسبی به عنوان گزینه ۱۲ در DHCP (یعنی Host Name، RFC 2132[25]) ارسال می‌شود؛ یک نام میزبان چندبرچسبی (FQDN) در عوض به عنوان گزینه ۸۱ در DHCP (یعنی Client FQDN، RFC 4702[26]) ارسال می‌گردد. در غیر این صورت، حتی اگر این گزینه true باشد نام میزبان ارسال نمی‌شود.

در نسخه 215 اضافه شد.

Hostname=

از این مقدار برای نام میزبانی که به سرور DHCP ارسال می‌شود به جای نام میزبان ماشین استفاده کنید. توجه داشته باشید که نام میزبان مشخص‌شده باید تنها شامل نویسه‌های حروف کوچک ۷ بیتی ASCII و بدون فاصله باشد و به عنوان یک نام دامنه معتبر DNS قالب‌بندی شود. نام‌های میزبان چندبرچسبی (FQDN) قابل قبول هستند؛ برای جزئیات به SendHostname= در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 223 اضافه شد.

MUDURL=

در صورت پیکربندی، URL مشخص‌شده برای شرح کاربرد سازنده (MUD) به سرور DHCPv4 ارسال خواهد شد. یک URL با طول حداکثر ۲۵۵ نویسه می‌پذیرد. اعتبارسنجی سطحی مبنی بر اینکه رشته یک URL معتبر است انجام خواهد شد. کلاینت‌های DHCPv4 در نظر دارند حداکثر یک URL از نوع MUD مرتبط با خود داشته باشند. به RFC 8520[27] مراجعه کنید.

پروتکل MUD یک استاندارد نرم‌افزاری تعبیه‌شده است که توسط IETF تعریف شده و به سازندگان دستگاه‌های IoT امکان می‌دهد مشخصات دستگاه، از جمله الگوهای ارتباطی مورد نظر برای دستگاه خود را هنگام اتصال به شبکه اعلام کنند. سپس شبکه می‌تواند از این برای تدوین خط‌مشی دسترسی وابسته به زمینه استفاده کند تا دستگاه تنها در چارچوب آن پارامترها کار کند.

در نسخه 246 اضافه شد.

ClientIdentifier=

شناسه کلاینت DHCPv4 برای استفاده. یکی از مقادیر mac یا duid را می‌پذیرد. اگر روی mac تنظیم شود، از آدرس MAC پیوند استفاده می‌شود. اگر روی duid تنظیم شود، یک شناسه کلاینت منطبق با RFC4361 استفاده می‌شود که ترکیبی از IAID و DUID است. مقدار IAID را می‌توان با IAID= پیکربندی کرد. مقدار DUID را می‌توان با DUIDType= و DUIDRawData= پیکربندی نمود. پیش‌فرض duid است.

در نسخه 220 اضافه شد.

VendorClassIdentifier=

شناسه کلاس ارائه‌دهنده (Vendor Class Identifier) برای شناسایی نوع و پیکربندی سازنده استفاده می‌شود.

در نسخه 216 اضافه شد.

UserClass=

یک کلاینت DHCPv4 می‌تواند از گزینه UserClass برای شناسایی نوع یا دسته‌بندی کاربر یا برنامه‌هایی که نمایندگی می‌کند استفاده کند. اطلاعات موجود در این گزینه رشته‌ای است که کلاس کاربری را که کلاینت عضوی از آن است نشان می‌دهد. هر کلاس یک رشته اطلاعاتی شناسایی‌کننده را تعیین می‌کند تا توسط سرویس DHCP برای طبقه‌بندی کلاینت‌ها استفاده شود. فهرستی از رشته‌های جداشده با فاصله را می‌پذیرد.

در نسخه 239 اضافه شد.

DUIDType=

تنظیم سراسری DUIDType= را برای این شبکه بازنویسی و لغو می‌کند. برای شرح مقادیر ممکن به networkd.conf(5) مراجعه کنید.

در نسخه 230 اضافه شد.

DUIDRawData=

تنظیم سراسری DUIDRawData= را برای این شبکه بازنویسی و لغو می‌کند. برای شرح مقادیر ممکن به networkd.conf(5) مراجعه کنید.

در نسخه 230 اضافه شد.

IAID=

شناسه انجمن هویت DHCP (یعنی IAID) برای رابط، یک عدد صحیح ۳۲ بیتی بدون علامت.

در نسخه 230 اضافه شد.

RapidCommit=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. کلاینت DHCPv4 می‌تواند پارامترهای پیکربندی را از یک سرور DHCPv4 از طریق یک تبادل سریع دو پیامی (discover و ack) به دست آورد. هنگامی که گزینه ثبت سریع توسط هر دو کلاینت و سرور DHCPv4 تنظیم شده باشد، از تبادل دو پیامی استفاده می‌شود. در غیر این صورت، از تبادل چهار پیامی (discover، offer، request و ack) استفاده خواهد شد. تبادل دو پیامی پیکربندی سریع‌تری را برای کلاینت فراهم می‌کند. برای جزئیات به RFC 4039[28] مراجعه کنید. هنگامی که Anonymize=no باشد و هیچ‌کدام از AllowList= یا DenyList= مشخص نشده باشند پیش‌فرض true است، و در غیر این صورت پیش‌فرض false می‌باشد.

در نسخه 255 اضافه شد.

Anonymize=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، گزینه‌های ارسال‌شده به سرور DHCP از مشخصات RFC 7844[29] (نمایه‌های ناشناسی برای کلاینت‌های DHCP) پیروی خواهند کرد تا افشای اطلاعات شناسایی‌کننده به حداقل برسد. پیش‌فرض false است.

این گزینه تنها زمانی باید روی true تنظیم شود که MACAddressPolicy= روی random تنظیم شده باشد (به systemd.link(5) مراجعه کنید).

هنگامی که true باشد، تنظیمات ClientIdentifier=mac، RapidCommit=no، SendHostname=no، Use6RD=no، UseCaptivePortal=no، UseMTU=no، UseNTP=no، UseSIP=no و UseTimezone=no به صورت ضمنی فعال شده و این تنظیمات در فایل .network بی سر و صدا نادیده گرفته می‌شوند. همچنین تنظیمات Hostname=، MUDURL=، RequestAddress=، RequestOptions=، SendOption=، SendVendorOption=، UserClass= و VendorClassIdentifier= بی سر و صدا نادیده گرفته می‌شوند.

با فعال بودن این گزینه، درخواست‌های DHCP مشابه درخواست‌های تولیدشده توسط مایکروسافت ویندوز خواهند بود تا امکان انگشت‌نگاری و شناسایی سیستم کاهش یابد. این به این معنی است که اندازه درخواست‌های DHCP بزرگ‌تر خواهد شد و داده‌های اجاره جامع‌تر از حالت عادی خواهند بود، هرچند بیشتر داده‌های دریافت‌شده عملاً استفاده نمی‌شوند.

در نسخه 235 اضافه شد.

RequestOptions=

گزینه‌های درخواستی را برای ارسال به سرور در فهرست گزینه‌های درخواست DHCPv4 تنظیم می‌کند. فهرستی از اعداد صحیح جداشده با فاصله در محدوده 1...254. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 244 اضافه شد.

SendOption=

یک گزینه خام دلخواه را در درخواست DHCPv4 ارسال می‌کند. یک شماره گزینه DHCP، نوع داده و داده جداشده با دونقطه را می‌پذیرد ("option:type:value"). شماره گزینه باید یک عدد صحیح در محدوده 1...254 باشد. نوع داده یکی از مقادیر "uint8"، "uint16"، "uint32"، "ipv4address" یا "string" را می‌پذیرد. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 244 اضافه شد.

SendVendorOption=

یک گزینه سازنده دلخواه را در درخواست DHCPv4 ارسال می‌کند. یک شماره گزینه DHCP، نوع داده و داده جداشده با دونقطه را می‌پذیرد ("option:type:value"). شماره گزینه باید یک عدد صحیح در محدوده 1...254 باشد. نوع داده یکی از مقادیر "uint8"، "uint16"، "uint32"، "ipv4address" یا "string" را می‌پذیرد. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

IPServiceType=

یکی از مقادیر ویژه "none"، "CS6" یا "CS4" را می‌پذیرد. هنگامی که "none" باشد، هیچ نوع خدمت IP روی بسته ارسالی از کلاینت DHCPv4 تنظیم نمی‌شود. هنگامی که "CS6" (کنترل شبکه) یا "CS4" (بلادرنگ) باشد، نوع خدمت متناظر تنظیم خواهد شد. پیش‌فرض "CS6" است.

در نسخه 244 اضافه شد.

SocketPriority=

گزینه سوکت لینوکس SO_PRIORITY که روی سوکت خام IP مورد استفاده برای پیام‌های اولیه DHCPv4 اعمال می‌شود. به طور پیش‌فرض تنظیم نشده است. مقادیر معمول از ۰ تا ۶ متغیر است. جزئیات بیشتر درباره گزینه سوکت SO_PRIORITY در socket(7) آمده است. می‌تواند همراه با تنظیم EgressQOSMaps= در بخش [VLAN] از یک فایل .netdev برای تنظیم اولویت سرآیند برچسب‌خورده 802.1Q VLAN اترنت استفاده شود، به systemd.netdev(5) مراجعه کنید.

در نسخه 253 اضافه شد.

Label=

برچسب آدرس IPv4 دریافت‌شده از سرور DHCP را مشخص می‌کند. برچسب باید یک رشته ۷ بیتی ASCII با طول ۱ تا ۱۵ نویسه باشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseDNS=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، سرورهای DNS دریافت‌شده از سرور DHCP استفاده خواهند شد.

این متناظر با گزینه nameserver در resolv.conf(5) است.

در نسخه 211 اضافه شد.

RoutesToDNS=

هنگامی که true باشد، مسیرهای رسیدن به سرورهای DNS دریافت‌شده از سرور DHCP پیکربندی خواهند شد. هنگامی که UseDNS= غیرفعال باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 243 اضافه شد.

UseNTP=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، سرورهای NTP دریافت‌شده از سرور DHCP توسط systemd-timesyncd.service استفاده خواهند شد.

در نسخه 220 اضافه شد.

RoutesToNTP=

هنگامی که true باشد، مسیرهای رسیدن به سرورهای NTP دریافت‌شده از سرور DHCP پیکربندی خواهند شد. هنگامی که UseNTP= غیرفعال باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 249 اضافه شد.

UseSIP=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، سرورهای SIP دریافت‌شده از سرور DHCP جمع‌آوری شده و در دسترس برنامه‌های کلاینت قرار می‌گیرند.

در نسخه 244 اضافه شد.

UseCaptivePortal=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پورتال اسیر (captive portal) اعلان‌شده توسط سرور DHCP ثبت شده و در دسترس برنامه‌های کلاینت قرار می‌گیرد و در خروجی وضعیت networkctl(1) به ازای هر پیوند نمایش داده می‌شود.

در نسخه 254 اضافه شد.

UseDNR=

هنگامی که true باشد، تفکیک‌کننده‌های تعیین‌شده (designated resolvers) اعلان‌شده توسط سرور DHCP به عنوان سرورهای DNS رمزگذاری‌شده استفاده خواهند شد. به RFC 9463[31] مراجعه کنید.

پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از مقدار UseDNS= استفاده خواهد شد.

در نسخه 257 اضافه شد.

UseMTU=

هنگامی که true باشد، حداکثر واحد انتقال (MTU) رابط دریافتی از سرور DHCP روی پیوند فعلی استفاده خواهد شد. اگر MTUBytes= تنظیم شده باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض false است.

توجه داشته باشید برخی از درایورها در صورت تغییر MTU رابط‌ها را بازنشانی می‌کنند. برای چنین رابط‌هایی لطفاً سعی کنید از IgnoreCarrierLoss= با یک بازه زمانی کوتاه، مثلاً "3 seconds" استفاده کنید.

در نسخه 211 اضافه شد.

UseHostname=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، نام میزبان دریافت‌شده از سرور DHCP به عنوان نام میزبان گذرا (transient) سیستم تنظیم خواهد شد.

در نسخه 211 اضافه شد.

UseDomains=

یک مقدار بولی یا مقدار ویژه route را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، نام دامنه دریافت‌شده از سرور DHCP به عنوان دامنه جستجوی DNS روی این پیوند استفاده می‌شود، مشابه اثر تنظیم Domains=. اگر روی route تنظیم شود، نام دامنه دریافت‌شده از سرور DHCP تنها برای مسیریابی پرس‌وجوهای DNS استفاده می‌شود و نه برای جستجو، مشابه اثر تنظیم Domains= هنگامی که آرگومان با "~" پیشوندگذاری شده باشد.

در صورت مشخص نشدن، از مقدار مشخص‌شده در همین تنظیم در بخش [Network] استفاده خواهد شد. در صورت مشخص نشدن در آن بخش، از مقدار مشخص‌شده در همین تنظیم در بخش [DHCPv4] در networkd.conf(5) استفاده خواهد شد. در صورت مشخص نشدن در آن بخش، از مقدار مشخص‌شده در همین تنظیم در بخش [Network] در networkd.conf(5) استفاده خواهد شد. هنگامی که هیچ‌یک از آن‌ها مشخص نشده باشند، پیش‌فرض "no" است.

توصیه می‌شود این گزینه تنها روی شبکه‌های مورد اعتماد فعال شود، زیرا تنظیم آن بر تفکیک تمام نام‌های میزبان به ویژه نام‌های تک‌برچسبی تأثیر می‌گذارد. معمولاً ایمن‌تر است که از دامنه ارائه‌شده تنها به عنوان دامنه مسیریابی استفاده شود نه دامنه جستجو، تا تفکیک محلی نام‌های تک‌برچسبی تحت تأثیر قرار نگیرد.

هنگامی که روی true تنظیم شود، این تنظیم متناظر با گزینه domain در resolv.conf(5) است.

در نسخه 216 اضافه شد.

UseRoutes=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، مسیرهای ایستا از سرور DHCP درخواست شده و با متریک 1024 و با محدوده (scope) global، link یا host بسته به مقصد و دروازه مسیر به جدول مسیریابی اضافه می‌شوند. اگر مقصد روی میزبان محلی باشد (مانند 127.x.x.x یا همان آدرس خود پیوند)، محدوده روی host تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، اگر دروازه تهی باشد (یک مسیر مستقیم)، از محدوده link استفاده خواهد شد. برای هر چیز دیگر، محدوده پیش‌فرض global است.

در نسخه 215 اضافه شد.

RouteMetric=

متریک مسیریابی را برای مسیرهای مشخص‌شده توسط سرور DHCP (شامل مسیر پیشوند اضافه‌شده برای پیشوند مشخص‌شده) تنظیم می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 می‌پذیرد. پیش‌فرض 1024 است.

در نسخه 217 اضافه شد.

RouteTable=num

شناسه جدول برای مسیرهای DHCP. یکی از نام‌های از پیش تعریف‌شده "default"، "main" و "local"، و نام‌های تعریف‌شده در RouteTable= در networkd.conf(5)، یا عددی بین 1...4294967295 را می‌پذیرد.

هنگامی که در ترکیب با VRF= استفاده شود، اگر این پارامتر مشخص نشده باشد از جدول مسیریابی VRF استفاده می‌شود.

در نسخه 232 اضافه شد.

RouteMTUBytes=

مقدار MTU را برای مسیرهای DHCP مشخص می‌کند. لطفاً برای جزئیات بیشتر به بخش [Route] مراجعه کنید.

در نسخه 245 اضافه شد.

QuickAck=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، حالت ACK سریع TCP برای مسیرهای پیکربندی‌شده توسط اجاره دریافت‌شده DHCPv4 فعال می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 253 اضافه شد.

InitialCongestionWindow=

همانند بخش [Route].

در نسخه 255 اضافه شد.

InitialAdvertisedReceiveWindow=

همانند بخش [Route].

در نسخه 255 اضافه شد.

UseGateway=

هنگامی که true باشد، و سرور DHCP یک گزینه Router ارائه دهد، دروازه پیش‌فرض بر اساس آدرس روتر پیکربندی خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از مقدار مشخص‌شده با UseRoutes= استفاده خواهد شد.

توجه داشته باشید هنگامی که سرور هر دو گزینه Router و Classless Static Routes را ارائه می‌دهد و UseRoutes= فعال باشد، گزینه Router صرف‌نظر از این تنظیم همیشه نادیده گرفته می‌شود. به RFC 3442[32] مراجعه کنید.

در نسخه 246 اضافه شد.

UseTimezone=

هنگامی که true باشد، منطقه زمانی دریافت‌شده از سرور DHCP به عنوان منطقه زمانی سیستم محلی تنظیم خواهد شد. پیش‌فرض false است.

در نسخه 226 اضافه شد.

Use6RD=

هنگامی که true باشد، زیرشبکه‌های پیشوند IPv6 دریافت‌شده به رابط‌های پایین‌دستی که DHCPPrefixDelegation= را فعال کرده‌اند اختصاص داده می‌شود. همچنین به DHCPPrefixDelegation= در بخش [Network]، بخش [DHCPPrefixDelegation] و RFC 5969[33] مراجعه کنید. پیش‌فرض false است.

در نسخه 250 اضافه شد.

UnassignedSubnetPolicy=

مقدار "none" یا یکی از انواع رد (reject) شامل: "unreachable"، "prohibit"، "blackhole" یا "throw" را می‌پذیرد. اگر یک نوع رد مشخص شود، مسیر رد متناظر با پیشوند 6RD به‌دست‌آمده پیکربندی خواهد شد. برای مثال هنگامی که "unreachable" باشد:

unreachable 2001:db8::/56 dev lo proto dhcp metric 1024 pref medium

پیکربندی خواهد شد. به RFC 7084[34] مراجعه کنید. اگر "none" مشخص شود، چنین مسیری پیکربندی نخواهد شد. این ممکن است زمانی مفید باشد که قوانین سفارشی دیوار آتش برای مدیریت بسته‌های زیرشبکه‌های اختصاص‌نیافته پیکربندی شوند. پیش‌فرض "unreachable" است.

در نسخه 257 اضافه شد.

IPv6OnlyMode=

هنگامی که true باشد، پیکربندی DHCPv4 به اندازه بازه زمانی ارائه‌شده توسط سرور DHCP به تعویق می‌افتد و اگر اتصال IPv6 در آن بازه زمانی فراهم شود از پیکربندی اتصال پویای شبکه IPv4 صرف‌نظر می‌گردد. به RFC 8925[35] مراجعه کنید. پیش‌فرض false است.

در نسخه 255 اضافه شد.

FallbackLeaseLifetimeSec=

امکان تنظیم مدت زمان اجاره DHCPv4 را زمانی که سرور DHCPv4 مدت زمان اجاره را ارسال نمی‌کند فراهم می‌سازد. یکی از مقادیر "forever" یا "infinity" را می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، آدرس به‌دست‌آمده هرگز منقضی نمی‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

RequestBroadcast=

از سرور درخواست می‌کند قبل از اینکه آدرس IP پیکربندی شود از پیام‌های همه‌پخشی (broadcast) استفاده کند. این برای دستگاه‌هایی که نمی‌توانند بسته‌های خام (RAW) دریافت کنند یا دستگاه‌هایی که قبل از پیکربندی آدرس IP اصلاً قادر به دریافت بسته نیستند ضروری است. از سوی دیگر، این گزینه نباید در شبکه‌هایی که بسته‌های همه‌پخشی فیلتر می‌شوند فعال گردد.

در نسخه 216 اضافه شد.

MaxAttempts=

مشخص می‌کند که چند بار باید برای پیکربندی کلاینت DHCPv4 تلاش شود. یک عدد یا "infinity" را می‌پذیرد. پیش‌فرض "infinity" است. توجه داشته باشید که زمان بین تلاش‌های مجدد به صورت نمایی تا تقریباً یک بار در دقیقه افزایش می‌یابد، بنابراین حتی اگر این عدد بالا باشد شبکه دچار اضافه بار نخواهد شد. پیش‌فرض برای بیشتر شرایط مناسب است.

در نسخه 243 اضافه شد.

ListenPort=

پورتی را که بسته‌های کلاینت DHCP از آن منشأ می‌گیرند تنظیم می‌کند.

در نسخه 233 اضافه شد.

ServerPort=

پورتی را که سرور DHCP روی آن گوش می‌دهد تنظیم می‌کند.

در نسخه 256 اضافه شد.

DenyList=

فهرستی از آدرس‌های IPv4 جداشده با فاصله. هر آدرس می‌تواند به صورت اختیاری یک طول پیشوند بعد از "/" داشته باشد. پیشنهادهای DHCP از سرورهای موجود در این فهرست رد می‌شوند. توجه داشته باشید که اگر AllowList= پیکربندی شده باشد، آنگاه DenyList= نادیده گرفته می‌شود.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط پیشنهادهای DHCP را فیلتر می‌کند، بنابراین ممکن است هنگام فعال بودن RapidCommit= فیلتر کردن کار نکند. همچنین به RapidCommit= در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 246 اضافه شد.

AllowList=

فهرستی از آدرس‌های IPv4 جداشده با فاصله. هر آدرس می‌تواند به صورت اختیاری یک طول پیشوند بعد از "/" داشته باشد. پیشنهادهای DHCP از سرورهای موجود در فهرست پذیرفته می‌شوند.

توجه داشته باشید که این گزینه فقط پیشنهادهای DHCP را فیلتر می‌کند، بنابراین ممکن است هنگام فعال بودن RapidCommit= فیلتر کردن کار نکند. همچنین به RapidCommit= در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 246 اضافه شد.

SendRelease=

هنگامی که true باشد، کلاینت DHCPv4 هنگام متوقف شدن یک بسته رهاسازی DHCP (یعنی release) ارسال می‌کند. پیش‌فرض true است.

در نسخه 243 اضافه شد.

SendDecline=

یک مقدار بولی. هنگامی که true باشد، systemd-networkd تشخیص آدرس تکراری IPv4 را برای آدرس به‌دست‌آمده توسط کلاینت DHCPv4 انجام می‌دهد. اگر تکرار تشخیص داده شود، کلاینت DHCPv4 آدرس را با ارسال یک بسته DHCPDECLINE به سرور DHCP رد می‌کند و تلاش می‌نماید مجدداً یک آدرس IP به دست آورد. به RFC 5227[8] مراجعه کنید. پیش‌فرض false است.

در نسخه 245 اضافه شد.

NetLabel=

این گزینه NetLabel را برای آدرس‌های دریافت‌شده با DHCP اعمال می‌کند، همان‌طور که NetLabel= در بخش [Address] آن را برای آدرس‌های با پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NetLabel= در بخش [Address] مراجعه کنید.

در نسخه 252 اضافه شد.

NFTSet=

این گزینه مجموعه NFT را برای پیکربندی شبکه دریافت‌شده با DHCP اعمال می‌کند، همان‌طور که NFTSet= در بخش [Address] آن را برای پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NFTSet= در بخش [Address] مراجعه کنید. برای انواع منبع "address" یا "prefix"، نوع عنصر مورد استفاده در فیلتر NFT باید "ipv4_addr" باشد.

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DHCPV6] ([DHCPV6] SECTION OPTIONS)

بخش [DHCPv6] کلاینت DHCPv6 را در صورتی که با تنظیم DHCP= شرح‌داده‌شده در بالا فعال شده باشد یا توسط اعلان روتر IPv6 فراخوانی گردد، پیکربندی می‌کند:

MUDURL=, IAID=, DUIDType=, DUIDRawData=, RequestOptions=

همانند بخش [DHCPv4].

در نسخه 246 اضافه شد.

SendOption=

همانند بخش [DHCPv4]، با این حال چون DHCPv6 از فیلدهای ۱۶ بیتی برای ذخیره شماره گزینه‌ها استفاده می‌کند، شماره گزینه یک عدد صحیح در محدوده 1...65536 است.

در نسخه 246 اضافه شد.

SendVendorOption=

یک گزینه سازنده دلخواه را در درخواست DHCPv6 ارسال می‌کند. یک شناسه سازمانی (enterprise identifier)، شماره گزینه DHCP، نوع داده و داده جداشده با دونقطه را می‌پذیرد ("enterprise identifier:option:type:value"). شناسه سازمانی یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...4294967294 است. شماره گزینه باید یک عدد صحیح در محدوده 1...254 باشد. نوع داده یکی از مقادیر "uint8"، "uint16"، "uint32"، "ipv4address"، "ipv6address" یا "string" را می‌پذیرد. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

UserClass=

یک کلاینت DHCPv6 می‌تواند از گزینه User Class برای شناسایی نوع یا دسته‌بندی کاربر یا برنامه‌هایی که نمایندگی می‌کند استفاده کند. اطلاعات موجود در این گزینه رشته‌ای است که کلاس کاربری را که کلاینت عضوی از آن است نشان می‌دهد. هر کلاس یک رشته اطلاعاتی شناسایی‌کننده را تعیین می‌کند تا توسط سرویس DHCP برای طبقه‌بندی کلاینت‌ها استفاده شود. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. فهرستی از رشته‌های جداشده با فاصله را می‌پذیرد. توجه داشته باشید که در حال حاضر بایت‌های NUL مجاز نیستند.

در نسخه 246 اضافه شد.

VendorClass=

یک کلاینت DHCPv6 می‌تواند از گزینه VendorClass برای شناسایی سازنده‌ای که سخت‌افزار اجرای کلاینت را تولید کرده است استفاده کند. اطلاعات موجود در ناحیه داده این گزینه در یک یا چند فیلد مات (opaque) قرار دارد که جزئیات پیکربندی سخت‌افزار را مشخص می‌کند. فهرستی از رشته‌های جداشده با فاصله را می‌پذیرد.

در نسخه 246 اضافه شد.

PrefixDelegationHint=

یک آدرس IPv6 به همراه طول پیشوند در همان قالب Address= در بخش [Network] را می‌پذیرد. کلاینت DHCPv6 یک راهنمایی پیشوند (prefix hint) را در درخواست DHCPv6 ارسال‌شده به سرور خواهد گنجاند. طول پیشوند باید در محدوده 1...128 باشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 244 اضافه شد.

UnassignedSubnetPolicy=

مقدار "none" یا یکی از انواع رد (reject) شامل: "unreachable"، "prohibit"، "blackhole" یا "throw" را می‌پذیرد. اگر یک نوع رد مشخص شود، مسیر رد متناظر با پیشوند واگذارشده پیکربندی خواهد شد. برای مثال هنگامی که "unreachable" باشد:

unreachable 2001:db8::/56 dev lo proto dhcp metric 1024 pref medium

پیکربندی خواهد شد. به RFC 7084[34] مراجعه کنید. اگر "none" مشخص شود، چنین مسیری پیکربندی نخواهد شد. این ممکن است زمانی مفید باشد که قوانین سفارشی دیوار آتش برای مدیریت بسته‌های زیرشبکه‌های اختصاص‌نیافته پیکربندی شوند. پیش‌فرض "unreachable" است.

در نسخه 257 اضافه شد.

RapidCommit=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. کلاینت DHCPv6 می‌تواند پارامترهای پیکربندی را از یک سرور DHCPv6 از طریق یک تبادل سریع دو پیامی (solicit و reply) به دست آورد. هنگامی که گزینه ثبت سریع توسط هر دو کلاینت و سرور DHCPv6 تنظیم شده باشد، از تبادل دو پیامی استفاده می‌شود. در غیر این صورت، از تبادل چهار پیامی (solicit، advertise، request و reply) استفاده خواهد شد. تبادل دو پیامی پیکربندی سریع‌تری را برای کلاینت فراهم می‌کند. برای جزئیات به RFC 3315[36] مراجعه کنید. پیش‌فرض true است، و در صورت پشتیبانی سرور از تبادل دو پیامی استفاده خواهد شد.

در نسخه 252 اضافه شد.

SendHostname=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، نام میزبان ماشین (یا مقدار مشخص‌شده با Hostname= که در زیر شرح داده شده است) به سرور DHCPv6 ارسال خواهد شد. توجه داشته باشید که نام میزبان باید تنها شامل نویسه‌های حروف کوچک ۷ بیتی ASCII و بدون فاصله یا نقطه باشد و به عنوان یک نام دامنه معتبر DNS قالب‌بندی شود. در غیر این صورت، حتی اگر این گزینه true باشد نام میزبان ارسال نمی‌شود.

در نسخه 255 اضافه شد.

Hostname=

از این مقدار برای نام میزبانی که به سرور DHCPv6 ارسال می‌شود به جای نام میزبان ماشین استفاده کنید. توجه داشته باشید که نام میزبان مشخص‌شده باید تنها شامل نویسه‌های حروف کوچک ۷ بیتی ASCII و بدون فاصله یا نقطه باشد و به عنوان یک نام دامنه معتبر DNS قالب‌بندی شود.

در نسخه 255 اضافه شد.

UseAddress=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، آدرس‌های IP ارائه‌شده توسط سرور DHCPv6 اختصاص داده خواهند شد.

در نسخه 248 اضافه شد.

UseCaptivePortal=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پورتال اسیر اعلان‌شده توسط سرور DHCPv6 ثبت شده و در دسترس برنامه‌های کلاینت قرار می‌گیرد و در خروجی وضعیت networkctl(1) به ازای هر پیوند نمایش داده می‌شود.

در نسخه 254 اضافه شد.

UseDelegatedPrefix=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، کلاینت از سرور DHCPv6 درخواست واگذاری پیشوندها را می‌کند. اگر سرور پیشوندهایی را برای واگذاری ارائه دهد، زیرشبکه‌های آن پیشوندها به رابط‌هایی که DHCPPrefixDelegation=yes دارند اختصاص داده می‌شوند. همچنین به تنظیم DHCPPrefixDelegation= در بخش [Network]، تنظیمات بخش [DHCPPrefixDelegation] و RFC 8415[37] مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseDNS=, UseDNR=, UseNTP=, UseHostname=, UseDomains=, NetLabel=, SendRelease=

همانند بخش [DHCPv4].

در نسخه 243 اضافه شد.

NFTSet=

این گزینه مجموعه NFT را برای پیکربندی شبکه دریافت‌شده با DHCP اعمال می‌کند، همان‌طور که NFTSet= در بخش [Address] آن را برای پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NFTSet= در بخش [Address] مراجعه کنید. برای انواع منبع "address" یا "prefix"، نوع عنصر مورد استفاده در فیلتر NFT باید "ipv6_addr" باشد.

در نسخه 255 اضافه شد.

WithoutRA=

به کلاینت DHCPv6 اجازه می‌دهد بدون پرچم‌های "managed" یا "other configuration" اعلان‌های روتر شروع به کار کند. یکی از مقادیر "no"، "solicit" یا "information-request" را می‌پذیرد. اگر این گزینه مشخص نشده باشد، هنگامی که DHCPPrefixDelegation= فعال باشد و UplinkInterface=:self در بخش [DHCPPrefixDelegation] مشخص شده باشد از "solicit" استفاده می‌شود. در غیر این صورت، پیش‌فرض "no" است و کلاینت DHCPv6 زمانی راه‌اندازی می‌شود که یک RA دریافت گردد. همچنین به تنظیم DHCPv6Client= در بخش [IPv6AcceptRA] مراجعه کنید.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DHCPPREFIXDELEGATION] ([DHCPPREFIXDELEGATION] SECTION OPTIONS)

بخش [DHCPPrefixDelegation] زیرشبکه‌های پیشوندهای واگذارشده را که توسط یک کلاینت DHCPv6 یا توسط یک کلاینت DHCPv4 از طریق گزینه 6RD روی رابط دیگری به دست آمده‌اند پیکربندی می‌کند. تنظیمات این بخش تنها زمانی استفاده می‌شوند که تنظیم DHCPPrefixDelegation= در بخش [Network] فعال باشد.

UplinkInterface=

نام یا شاخص رابط بالادستی (uplink)، یا یکی از مقادیر ویژه ":self" و ":auto" را مشخص می‌کند. هنگامی که ":self" باشد، خود رابط به عنوان رابط بالادستی در نظر گرفته می‌شود، و اگر تنظیم WithoutRA=solicit صریحاً مشخص نشده باشد به صورت ضمنی فعال می‌گردد. هنگامی که ":auto" باشد، اولین پیوندی که پیشوندهای واگذارشده را از سرور DHCPv6 یا DHCPv4 به دست آورده است انتخاب می‌شود. پیش‌فرض ":auto" است.

در نسخه 250 اضافه شد.

SubnetId=

یک شناسه زیرشبکه (subnet ID) خاص را روی رابط از یک پیشوند واگذارشده (قبلاً) دریافت‌شده پیکربندی می‌کند. می‌توانید "auto" (پیش‌فرض) یا یک شناسه زیرشبکه خاص (همان‌طور که در RFC 4291[38]، بخش ۲.۵.۴ تعریف شده است) تنظیم کنید، که در این حالت مقدار مجاز به صورت شانزده‌شانزدهی از ۰ تا 0x7fffffffffffffff است.

در نسخه 246 اضافه شد.

Announce=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که فعال باشد و IPv6SendRA= در بخش [Network] فعال باشد، پیشوندهای واگذارشده از طریق اعلان روتر IPv6 توزیع می‌شوند. این تنظیم هنگامی که DHCPPrefixDelegation= روی رابط بالادستی فعال باشد نادیده گرفته خواهد شد. پیش‌فرض yes است.

در نسخه 247 اضافه شد.

Assign=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا آدرسی از پیشوندهای واگذارشده که از رابط WAN توسط واگذاری پیشوند DHCPv6 دریافت شده‌اند اضافه شود یا خیر. هنگامی که true باشد (روی رابط LAN)، الگوریتم EUI-64 به طور پیش‌فرض برای تشکیل یک شناسه رابط از پیشوندهای واگذارشده استفاده می‌شود. همچنین به تنظیم Token= در زیر مراجعه کنید. پیش‌فرض yes است.

در نسخه 246 اضافه شد.

Token=

یک حالت اختیاری تولید آدرس را برای انتساب یک آدرس در هر پیشوند واگذارشده مشخص می‌کند. این گزینه از همان نحو Token= در بخش [IPv6AcceptRA] پیروی می‌کند. اگر Assign= روی false تنظیم شده باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است، که به این معنی است که از الگوریتم EUI-64 استفاده خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

ManageTemporaryAddress=

همانند بخش [Address]، اما پیش‌فرض آن true است.

در نسخه 248 اضافه شد.

RouteMetric=

متریک مسیر به زیرشبکه پیشوند واگذارشده. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 می‌پذیرد. هنگامی که روی ۰ تنظیم شود، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود. پیش‌فرض 256 است.

در نسخه 249 اضافه شد.

NetLabel=

این گزینه NetLabel را برای آدرس‌های دریافت‌شده با DHCP اعمال می‌کند، همان‌طور که NetLabel= در بخش [Address] آن را برای آدرس‌های با پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NetLabel= در بخش [Address] مراجعه کنید.

در نسخه 252 اضافه شد.

NFTSet=

این گزینه مجموعه NFT را برای پیکربندی شبکه دریافت‌شده با DHCP اعمال می‌کند، همان‌طور که NFTSet= در بخش [Address] آن را برای پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NFTSet= در بخش [Address] مراجعه کنید. برای انواع منبع "address" یا "prefix"، نوع عنصر مورد استفاده در فیلتر NFT باید "ipv6_addr" باشد.

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6ACCEPTRA] ([IPV6ACCEPTRA] SECTION OPTIONS)

بخش [IPv6AcceptRA] کلاینت اعلان روتر IPv6 (RA) را در صورتی که با تنظیم IPv6AcceptRA= شرح‌داده‌شده در بالا فعال شده باشد پیکربندی می‌کند:

UseRedirect=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پیام Redirect ارسال‌شده توسط روتر هاپ اول فعلی پذیرفته می‌شود و مسیرها به گره‌های هدایت‌شده پیکربندی خواهند شد.

در نسخه 256 اضافه شد.

Token=

یک حالت اختیاری تولید آدرس را برای پیکربندی خودکار آدرس بدون وضعیت (SLAAC) مشخص می‌کند. مقادیر زیر پشتیبانی می‌شوند:

eui64

از الگوریتم EUI-64 برای تولید آدرس برای آن پیشوند استفاده خواهد شد. تنها توسط رابط‌های اترنت یا InfiniBand پشتیبانی می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

static:ADDRESS

یک آدرس IPv6 باید پس از یک دونقطه (":") مشخص شود، و بیت‌های پایین آدرس ارائه‌شده با بیت‌های بالای پیشوند دریافت‌شده در پیام اعلان روتر (RA) ترکیب می‌شوند تا یک آدرس کامل تشکیل دهند. توجه داشته باشید اگر چندین پیشوند در یک پیام RA یا در چندین پیام RA دریافت شوند، آدرس‌ها با استفاده از آدرس ارائه‌شده از هر یک از آن‌ها تشکیل خواهند شد. این حالت SLAAC را پیاده‌سازی می‌کند اما از یک شناسه رابط ایستا به جای شناسه تولیدشده توسط الگوریتم EUI-64 استفاده می‌نماید. از آنجا که شناسه رابط ایستا است، اگر تشخیص آدرس تکراری متوجه شود که آدرس محاسبه‌شده تکراری است (توسط گره دیگری روی پیوند در حال استفاده است)، این حالت در ارائه آدرس برای آن پیشوند شکست خواهد خورد. اگر یک آدرس IPv6 بدون حالت مشخص شود، حالت "static" فرض می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

prefixstable[:ADDRESS][,UUID]

از الگوریتم مشخص‌شده در RFC 7217[39] برای تولید شناسه‌های رابط استفاده خواهد شد. این حالت می‌تواند به صورت اختیاری یک آدرس IPv6 جداشده با دونقطه (":") دریافت کند. اگر یک آدرس IPv6 مشخص شود، شناسه رابط تنها زمانی تولید می‌شود که یک پیشوند دریافت‌شده در پیام RA با آدرس ارائه‌شده مطابقت داشته باشد.

این حالت همچنین می‌تواند به صورت اختیاری یک UUID غیرتهی در قالبی که sd_id128_from_string() می‌پذیرد دریافت کند، برای مثال "86b123b969ba4b7eb8b3d8605123525a" یا "86b123b9-69ba-4b7e-b8b3-d8605123525a". اگر یک UUID مشخص شود، از آن مقدار به عنوان کلید مخفی برای تولید شناسه‌های رابط استفاده می‌شود. در صورت مشخص نشدن، از یک شناسه اختصاصی برنامه که با شناسه ماشین سیستم تولید شده است به عنوان کلید مخفی استفاده خواهد شد. به sd-id128(3)، sd_id128_from_string(3) و sd_id128_get_machine(3) مراجعه کنید.

توجه داشته باشید که الگوریتم "prefixstable" از هر دو نام رابط و آدرس MAC به عنوان ورودی هش برای محاسبه شناسه رابط استفاده می‌کند، بنابراین اگر هر یک از آن‌ها تغییر کند، شناسه رابط (و آدرس) حاصل تغییر خواهد کرد، حتی اگر پیشوند دریافت‌شده در پیام RA تغییر نکرده باشد.

در نسخه 250 اضافه شد.

اگر هیچ حالت تولید آدرسی مشخص نشده باشد (که حالت پیش‌فرض است)، یا یک پیشوند دریافت‌شده با هیچ‌یک از آدرس‌های ارائه‌شده در حالت "prefixstable" مطابقت نداشته باشد، از الگوریتم EUI-64 برای رابط‌های اترنت یا InfiniBand استفاده می‌شود، و در غیر این صورت از "prefixstable" برای تشکیل شناسه رابط برای آن پیشوند استفاده خواهد شد.

این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

مثال‌ها:

Token=eui64
Token=::1a:2b:3c:4d
Token=static:::1a:2b:3c:4d
Token=prefixstable
Token=prefixstable:2002:da8:1::

در نسخه 250 اضافه شد.

UseDNS=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، سرورهای DNS دریافت‌شده در اعلان روتر استفاده خواهند شد.

این متناظر با گزینه nameserver در resolv.conf(5) است.

در نسخه 231 اضافه شد.

UseDNR=

هنگامی که true باشد، سرورهای DNR دریافت‌شده در اعلان روتر استفاده خواهند شد. پیش‌فرض مقدار UseDNS= است.

در نسخه 257 اضافه شد.

UseDomains=

یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "route" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، نام دامنه دریافت‌شده از طریق اعلان روتر IPv6 (RA) به عنوان دامنه جستجوی DNS روی این پیوند استفاده می‌شود، مشابه اثر تنظیم Domains=. اگر روی "route" تنظیم شود، نام دامنه دریافت‌شده از طریق IPv6 RA تنها برای مسیریابی پرس‌وجوهای DNS استفاده می‌شود و نه برای جستجو، مشابه اثر تنظیم Domains= هنگامی که آرگومان با "~" پیشوندگذاری شده باشد. پیش‌فرض false است.

توصیه می‌شود این گزینه تنها روی شبکه‌های مورد اعتماد فعال شود، زیرا تنظیم آن بر تفکیک تمام نام‌های میزبان به ویژه نام‌های تک‌برچسبی تأثیر می‌گذارد. معمولاً ایمن‌تر است که از دامنه ارائه‌شده تنها به عنوان دامنه مسیریابی استفاده شود نه دامنه جستجو، تا تفکیک محلی نام‌های تک‌برچسبی تحت تأثیر قرار نگیرد.

هنگامی که روی true تنظیم شود، این تنظیم متناظر با گزینه domain در resolv.conf(5) است.

در نسخه 231 اضافه شد.

RouteTable=num

شناسه جدول برای مسیرهای دریافت‌شده در اعلان روتر. یکی از نام‌های از پیش تعریف‌شده "default"، "main" و "local"، و نام‌های تعریف‌شده در RouteTable= در networkd.conf(5)، یا عددی بین 1...4294967295 را می‌پذیرد.

هنگامی که در ترکیب با VRF= استفاده شود، اگر این پارامتر مشخص نشده باشد از جدول مسیریابی VRF استفاده می‌شود.

در نسخه 232 اضافه شد.

RouteMetric=

متریک مسیریابی را برای مسیرهای دریافت‌شده در اعلان روتر تنظیم می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295، یا سه عدد صحیح بدون علامت جداشده با ":" را می‌پذیرد، که در این حالت اولین عدد زمانی استفاده می‌شود که ترجیح روتر بالا (high) باشد، دومی برای ترجیح متوسط (medium) و آخری برای ترجیح پایین (low) است ("high:medium:low"). پیش‌فرض "512:1024:2048" است.

در نسخه 249 اضافه شد.

QuickAck=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، حالت ACK سریع TCP برای مسیرهای پیکربندی‌شده توسط RAهای دریافت‌شده فعال می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 253 اضافه شد.

UseMTU=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، مقدار MTU دریافت‌شده در اعلان روتر استفاده خواهد شد. پیش‌فرض true است.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseHopLimit=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، محدودیت هاپ دریافت‌شده در اعلان روتر روی مسیرهای پیکربندی‌شده بر اساس اعلان تنظیم می‌شود. همچنین به IPv6HopLimit= مراجعه کنید. پیش‌فرض true است.

در نسخه 255 اضافه شد.

UseReachableTime=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، زمان دسترسی‌پذیری دریافت‌شده در اعلان روتر روی رابط دریافت‌کننده اعلان تنظیم می‌شود. این مقدار به عنوان بازه زمانی پایه برای اعتبار یک مدخل همسایگی استفاده می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 256 اضافه شد.

UseRetransmissionTime=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، زمان ارسال مجدد دریافت‌شده در اعلان روتر روی رابط دریافت‌کننده اعلان تنظیم می‌شود. این مقدار به عنوان زمان بین ارسال‌های مجدد پیام‌های Neighbor Solicitation به یک همسایه هنگام تفکیک آدرس یا بررسی دسترس‌پذیری یک همسایه استفاده می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 256 اضافه شد.

UseGateway=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، آدرس روتر به عنوان دروازه پیش‌فرض پیکربندی خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseRoutePrefix=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، مسیرهای متناظر با پیشوندهای مسیر دریافت‌شده در اعلان روتر پیکربندی خواهند شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseCaptivePortal=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پورتال اسیر دریافت‌شده در اعلان روتر ثبت شده و در دسترس برنامه‌های کلاینت قرار می‌گیرد و در خروجی وضعیت networkctl(1) به ازای هر پیوند نمایش داده می‌شود.

در نسخه 254 اضافه شد.

UsePREF64=

هنگامی که true باشد، پیشوندهای IPv6 PREF64 (یا NAT64) دریافت‌شده در اعلان روتر ثبت شده و در دسترس برنامه‌های کلاینت قرار می‌گیرند و در خروجی وضعیت networkctl(1) به ازای هر پیوند نمایش داده می‌شوند. به RFC 8781[40] مراجعه کنید. پیش‌فرض false است.

در نسخه 255 اضافه شد.

UseAutonomousPrefix=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پیشوند خودمختار دریافت‌شده در اعلان روتر استفاده شده و بر هرگونه پیشوند پیکربندی‌شده به صورت ایستا اولویت خواهد داشت.

در نسخه 242 اضافه شد.

UseOnLinkPrefix=

هنگامی که true باشد (پیش‌فرض)، پیشوند onlink دریافت‌شده در اعلان روتر استفاده شده و بر هرگونه پیشوند پیکربندی‌شده به صورت ایستا اولویت خواهد داشت.

در نسخه 242 اضافه شد.

RouterDenyList=

فهرستی از آدرس‌های روتر IPv6 جداشده با فاصله. هر آدرس می‌تواند به صورت اختیاری یک طول پیشوند بعد از "/" داشته باشد. هرگونه اطلاعات اعلان‌شده توسط روتر فهرست‌شده نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

RouterAllowList=

فهرستی از آدرس‌های روتر IPv6 جداشده با فاصله. هر آدرس می‌تواند به صورت اختیاری یک طول پیشوند بعد از "/" داشته باشد. تنها اطلاعات اعلان‌شده توسط روتر فهرست‌شده پذیرفته می‌شود. توجه داشته باشید که اگر RouterAllowList= پیکربندی شده باشد، آنگاه RouterDenyList= نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

PrefixDenyList=

فهرستی از پیشوندهای IPv6 جداشده با فاصله. هر پیشوند می‌تواند به صورت اختیاری طول پیشوند خود را بعد از "/" داشته باشد. پیشوندهای IPv6 ارائه‌شده از طریق اعلان‌های روتر موجود در فهرست نادیده گرفته می‌شوند.

در نسخه 248 اضافه شد.

PrefixAllowList=

فهرستی از پیشوندهای IPv6 جداشده با فاصله. هر پیشوند می‌تواند به صورت اختیاری طول پیشوند خود را بعد از "/" داشته باشد. پیشوندهای IPv6 ارائه‌شده از طریق اعلان‌های روتر موجود در فهرست مجاز هستند. توجه داشته باشید که اگر PrefixAllowList= پیکربندی شده باشد، آنگاه PrefixDenyList= نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

RouteDenyList=

فهرستی از پیشوندهای مسیر IPv6 جداشده با فاصله. هر پیشوند می‌تواند به صورت اختیاری طول پیشوند خود را بعد از "/" داشته باشد. پیشوندهای مسیر IPv6 ارائه‌شده از طریق اعلان‌های روتر موجود در فهرست نادیده گرفته می‌شوند.

در نسخه 248 اضافه شد.

RouteAllowList=

فهرستی از پیشوندهای مسیر IPv6 جداشده با فاصله. هر پیشوند می‌تواند به صورت اختیاری طول پیشوند خود را بعد از "/" داشته باشد. پیشوندهای مسیر IPv6 ارائه‌شده از طریق اعلان‌های روتر موجود در فهرست مجاز هستند. توجه داشته باشید که اگر RouteAllowList= پیکربندی شده باشد، آنگاه RouteDenyList= نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

DHCPv6Client=

یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "always" را می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، کلاینت DHCPv6 در صورت داشتن پرچم "managed" در RA در حالت "solicit" و در صورت عدم وجود پرچم "managed" اما وجود پرچم "other configuration" در حالت "information-request" راه‌اندازی خواهد شد. اگر روی "always" تنظیم شود، کلاینت DHCPv6 هنگام دریافت RA در حالت "solicit" راه‌اندازی می‌شود حتی اگر نه پرچم "managed" و نه پرچم "other configuration" در RA تنظیم نشده باشد. هنگامی که WithoutRA= در بخش [DHCPv6] فعال باشد یا UplinkInterface=:self در بخش [DHCPPrefixDelegation] مشخص شده باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض true است.

در نسخه 246 اضافه شد.

NetLabel=

این گزینه NetLabel را برای آدرس‌های دریافت‌شده با RA اعمال می‌کند، همان‌طور که NetLabel= در بخش [Address] آن را برای آدرس‌های با پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NetLabel= در بخش [Address] مراجعه کنید.

در نسخه 252 اضافه شد.

NFTSet=

این گزینه مجموعه NFT را برای پیکربندی شبکه دریافت‌شده با RA اعمال می‌کند، همان‌طور که NFTSet= در بخش [Address] آن را برای پیکربندی ایستا اعمال می‌نماید. برای جزئیات بیشتر به NFTSet= در بخش [Address] مراجعه کنید. برای انواع منبع "address" یا "prefix"، نوع عنصر مورد استفاده در فیلتر NFT باید "ipv6_addr" باشد.

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DHCPSERVER] ([DHCPSERVER] SECTION OPTIONS)

بخش [DHCPServer] شامل تنظیمات سرور DHCP است، در صورتی که از طریق گزینه DHCPServer= شرح‌داده‌شده در بالا فعال شده باشد:

ServerAddress=

آدرس سرور را برای سرور DHCP مشخص می‌کند. یک آدرس IPv4 به همراه طول پیشوند جداشده با اسلش می‌پذیرد، برای مثال "192.168.0.1/24". پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و یکی از آدرس‌های ایستای IPv4 پیکربندی‌شده در بخش‌های [Network] یا [Address] به طور خودکار انتخاب خواهد شد. این تنظیم ممکن است زمانی مفید باشد که رابطی که سرور DHCP روی آن در حال اجرا است دارای چندین آدرس ایستای IPv4 باشد.

این متضمن Address= در بخش‌های [Network] یا [Address] با همان آدرس و طول پیشوند است. یعنی:

[Network]
DHCPServer=yes
Address=192.168.0.1/24
Address=192.168.0.2/24
[DHCPServer]
ServerAddress=192.168.0.1/24

یا:

[Network]
DHCPServer=yes
[Address]
Address=192.168.0.1/24
[Address]
Address=192.168.0.2/24
[DHCPServer]
ServerAddress=192.168.0.1/24

معادل موارد زیر است:

[Network]
DHCPServer=yes
Address=192.168.0.2/24
[DHCPServer]
ServerAddress=192.168.0.1/24

از نسخه 255، مانند تنظیم Address= در بخش‌های [Network] یا [Address]، این گزینه نیز از یک آدرس تهی (null) مانند "0.0.0.0/24" پشتیبانی می‌کند و یک آدرس استفاده‌نشده به طور خودکار انتخاب خواهد شد. برای جزئیات بیشتر درباره انتخاب خودکار آدرس، به تنظیم Address= در بخش [Network] در بالا مراجعه کنید.

در نسخه 249 اضافه شد.

PoolOffset=, PoolSize=

استخر (pool) آدرس‌ها را برای تحویل دادن پیکربندی می‌کند. استخر یک توالی متوالی از آدرس‌های IP در زیرشبکه پیکربندی‌شده برای آدرس سرور است، که شامل آدرس زیرشبکه و آدرس همه‌پخشی نمی‌شود. PoolOffset= آفست استخر از ابتدای زیرشبکه، یا صفر برای استفاده از مقدار پیش‌فرض را می‌پذیرد. PoolSize= تعداد آدرس‌های IP در استخر یا صفر برای استفاده از مقدار پیش‌فرض را می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض، استخر از اولین آدرس بعد از آدرس زیرشبکه شروع شده و بقیه زیرشبکه به جز آدرس همه‌پخشی را در بر می‌گیرد. اگر استخر شامل آدرس سرور باشد (حالت پیش‌فرض)، این آدرس رزرو شده و به کلاینت‌ها تحویل داده نمی‌شود.

در نسخه 226 اضافه شد.

DefaultLeaseTimeSec=, MaxLeaseTimeSec=

مدت زمان پیش‌فرض و حداکثر اجاره DHCP را برای تحویل به کلاینت‌ها کنترل می‌کند. این تنظیمات مقادیر زمانی را بر حسب ثانیه یا واحد زمانی معمول دیگری بسته به پسوند می‌پذیرند. مدت زمان اجاره پیش‌فرض برای کلاینت‌هایی استفاده می‌شود که مدت زمان اجاره خاصی را درخواست نکرده‌اند. اگر یک کلاینت مدت زمان اجاره‌ای طولانی‌تر از حداکثر مدت زمان اجاره درخواست کند، به طور خودکار به زمان مشخص‌شده کوتاه می‌شود. مدت زمان پیش‌فرض اجاره به طور پیش‌فرض 1h (یک ساعت) و حداکثر مدت زمان اجاره به 12h (دوازده ساعت) تنظیم است. مدت زمان‌های اجاره کوتاه‌تر در صورتی مفید هستند که داده‌های پیکربندی در اجاره‌های DHCP مرتباً تغییر کنند و کلاینت‌ها باید تنظیمات جدید را با تأخیر کمتری یاد بگیرند. مدت زمان‌های اجاره طولانی‌تر ترافیک شبکه تولیدشده توسط DHCP را کاهش می‌دهند.

در نسخه 226 اضافه شد.

UplinkInterface=

نام یا شاخص رابط بالادستی (uplink)، یا یکی از مقادیر ویژه ":none" و ":auto" را مشخص می‌کند. هنگامی که ارسال سرورهای DNS، NTP یا SIP فعال باشد اما هیچ سروری مشخص نشده باشد، سرورهای پیکربندی‌شده در رابط بالادستی ارسال خواهند شد. هنگامی که ":auto" باشد، پیوندی که دارای یک دروازه پیش‌فرض با بالاترین اولویت است به طور خودکار انتخاب می‌شود. هنگامی که ":none" باشد، هیچ رابط بالادستی انتخاب نخواهد شد. پیش‌فرض ":auto" است.

در نسخه 249 اضافه شد.

EmitDNS=, DNS=

EmitDNS= یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا اجاره‌های DHCP تحویل‌داده‌شده به کلاینت‌ها باید شامل اطلاعات سرور DNS باشند یا خیر. پیش‌فرض "yes" است. سرورهای DNS برای تحویل به کلاینت‌ها می‌توانند با گزینه DNS= پیکربندی شوند، که فهرستی از آدرس‌های IPv4 یا مقدار ویژه "_server_address" را می‌پذیرد که به آدرس مورد استفاده توسط سرور DHCP تبدیل خواهد شد.

اگر گزینه EmitDNS= فعال باشد اما هیچ سروری پیکربندی نشده باشد، سرورها به طور خودکار از یک رابط "بالادستی" که سرورهای مناسب روی آن تنظیم شده‌اند انتشار می‌یابند. رابط "بالادستی" بر اساس مسیر پیش‌فرض سیستم با بالاترین اولویت تعیین می‌شود. توجه داشته باشید که این اطلاعات در زمان تحویل اجاره به دست می‌آید و رابط‌های بالادستی را که در زمان بعدی اطلاعات سرور DNS را به دست می‌آورند در نظر نمی‌گیرد. اگر هیچ رابط بالادستی مناسبی یافت نشود، از داده‌های سرور DNS موجود در /etc/resolv.conf استفاده می‌شود. همچنین توجه داشته باشید که اگر پیکربندی شبکه بالادستی تغییر کند، اجاره‌ها تازه‌سازی نمی‌شوند. بنابراین برای اطمینان از اینکه کلاینت‌ها مرتباً به‌روزترین اطلاعات سرور DNS بالادستی را دریافت می‌کنند، توصیه می‌شود مدت زمان اجاره DHCP را از طریق MaxLeaseTimeSec= شرح‌داده‌شده در بالا کوتاه کنید.

این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام سرورهای DNS مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 226 اضافه شد.

EmitNTP=, NTP=, EmitSIP=, SIP=, EmitPOP3=, POP3=, EmitSMTP=, SMTP=, EmitLPR=, LPR=

مشابه تنظیمات EmitDNS= و DNS= شرح‌داده‌شده در بالا، این تنظیمات مشخص می‌کنند که آیا اطلاعات سرور برای پروتکل مشخص‌شده به عنوان بخشی از اجاره DHCP ارسال شود و چه اطلاعاتی باشد. همان نحو، معانی انتشار و مقادیر پیش‌فرض EmitDNS= و DNS= در اینجا نیز اعمال می‌شوند.

در نسخه 226 اضافه شد.

EmitRouter=, Router=

تنظیم EmitRouter= یک مقدار بولی می‌پذیرد و مشخص می‌کند که آیا اجاره DHCP باید شامل گزینه router باشد یا خیر. تنظیم Router= یک آدرس IPv4 را می‌پذیرد و آدرس روتر ارسالی را پیکربندی می‌کند. هنگامی که تنظیم Router= مشخص نشده باشد، از آدرس سرور برای گزینه router استفاده خواهد شد. هنگامی که تنظیم EmitRouter= غیرفعال باشد، تنظیم Router= نادیده گرفته می‌شود. تنظیم EmitRouter= به طور پیش‌فرض true است و تنظیم Router= به طور پیش‌فرض تنظیم‌نشده می‌باشد.

در نسخه 230 اضافه شد.

EmitTimezone=, Timezone=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا اجاره‌های DHCP تحویل‌داده‌شده به کلاینت‌ها باید شامل اطلاعات منطقه زمانی باشند یا خیر. پیش‌فرض "yes" است. تنظیم Timezone= یک رشته منطقه زمانی (مانند "Asia/Tehran"، "Europe/Berlin" یا "UTC") را برای ارسال به کلاینت‌ها می‌پذیرد. اگر منطقه زمانی صریحی تنظیم نشده باشد، منطقه زمانی سیستم میزبان محلی همان‌طور که توسط پیوند نمادین /etc/localtime تعیین شده است منتشر می‌شود.

در نسخه 226 اضافه شد.

BootServerAddress=

یک آدرس IPv4 از سرور بوت مورد استفاده برای مثال در سیستم‌های بوت PXE را می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، این آدرس در فیلد siaddr سرآیند پیام DHCP ارسال می‌شود. برای جزئیات بیشتر به RFC 2131[41] مراجعه کنید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 251 اضافه شد.

BootServerName=

نام سرور بوت مورد استفاده برای مثال در سیستم‌های بوت PXE را می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، این نام در گزینه ۶۶ DHCP (یعنی "TFTP server name") ارسال می‌شود. برای جزئیات بیشتر به RFC 2132[42] مراجعه کنید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

توجه داشته باشید که معمولاً تنظیم یکی از BootServerName= یا BootServerAddress= کافی است، اما در صورت تمایل می‌توان هر دو را نیز تنظیم کرد.

در نسخه 251 اضافه شد.

BootFilename=

یک مسیر یا URL به فایلی که برای مثال توسط یک بوت‌لودر PXE بارگذاری می‌شود را می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، این مسیر در گزینه ۶۷ DHCP (یعنی "Bootfile name") ارسال می‌شود. برای جزئیات بیشتر به RFC 2132[42] مراجعه کنید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 251 اضافه شد.

IPv6OnlyPreferredSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. گزینه IPv6-Only Preferred طبق RFC 8925[35] را کنترل می‌کند. گزینه DHCPv4 را مشخص می‌کند تا نشان دهد که میزبان از حالت فقط-IPv6 پشتیبانی می‌کند و در صورتی که شبکه اتصال IPv6 را فراهم سازد تمایل دارد از دریافت آدرس IPv4 صرف‌نظر کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و گزینه ارسال نمی‌شود. حداقل مقدار مجاز ۳۰۰ ثانیه است.

در نسخه 255 اضافه شد.

SendOption=

یک گزینه خام با مقدار را از طریق سرور DHCPv4 ارسال می‌کند. یک شماره گزینه DHCP، نوع داده و داده را می‌پذیرد ("option:type:value"). شماره گزینه یک عدد صحیح در محدوده 1...254 است. نوع داده یکی از مقادیر "uint8"، "uint16"، "uint32"، "ipv4address"، "ipv6address" یا "string" را می‌پذیرد. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 244 اضافه شد.

SendVendorOption=

یک گزینه سازنده با مقدار را از طریق سرور DHCPv4 ارسال می‌کند. یک شماره گزینه DHCP، نوع داده و داده را می‌پذیرد ("option:type:value"). شماره گزینه یک عدد صحیح در محدوده 1...254 است. نوع داده یکی از مقادیر "uint8"، "uint16"، "uint32"، "ipv4address" یا "string" را می‌پذیرد. نویسه‌های خاص در رشته داده ممکن است با استفاده از توالی‌های گریز به سبک C[30] گریز داده شوند. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی مشخص شود، تمام گزینه‌های مشخص‌شده قبلی پاک می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

BindToInterface=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، سوکت سرور DHCP به رابط شبکه خود متصل می‌شود و تمام ارتباطات سوکت به این رابط محدود خواهد شد. پیش‌فرض "yes" است، مگر اینکه RelayTarget= استفاده شود (به زیر مراجعه کنید)، که در این صورت پیش‌فرض "no" می‌باشد.

در نسخه 249 اضافه شد.

RelayTarget=

یک آدرس IPv4 می‌پذیرد که باید در قالب شرح‌داده‌شده در inet_pton(3) باشد. این سرور DHCP را به یک عامل رله DHCP تبدیل می‌کند. به RFC 1542[43] مراجعه کنید. این آدرس، آدرس سرور DHCP یا عامل رله دیگری است که پیام‌های DHCP به آن و از آن هدایت می‌شوند.

در نسخه 249 اضافه شد.

RelayAgentCircuitId=

مقدار زیرگزینه Agent Circuit ID از گزینه Relay Agent Information را مشخص می‌کند. یک رشته در قالب "string:value" می‌پذیرد که در آن "value" باید با مقدار زیرگزینه جایگزین شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است (به این معنی که هیچ زیرگزینه Agent Circuit ID تولید نمی‌شود). اگر RelayTarget= مشخص نشده باشد نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 249 اضافه شد.

RelayAgentRemoteId=

مقدار زیرگزینه Agent Remote ID از گزینه Relay Agent Information را مشخص می‌کند. یک رشته در قالب "string:value" می‌پذیرد که در آن "value" باید با مقدار زیرگزینه جایگزین شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است (به این معنی که هیچ زیرگزینه Agent Remote ID تولید نمی‌شود). اگر RelayTarget= مشخص نشده باشد نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 249 اضافه شد.

RapidCommit=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، سرور از RFC 4039[44] پشتیبانی می‌کند. هنگامی که یک کلاینت یک پیام DHCPDISCOVER با گزینه Rapid Commit به سرور ارسال می‌کند، سرور به جای DHCPOFFER با یک پیام DHCPACK به کلاینت پاسخ خواهد داد. پیش‌فرض true است.

در نسخه 255 اضافه شد.

PersistLeases=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، سرور DHCP اجاره‌ها را در فضای ذخیره‌سازی پایدار بارگذاری و ذخیره می‌کند. هنگامی که false باشد، سرور DHCP اجاره‌ها را نه بارگذاری و نه در فضای ذخیره‌سازی پایدار ذخیره می‌کند. بنابراین، اجاره‌های متصل هنگامی که رابط برای مثال توسط دستور networkctl reconfigure مجدداً پیکربندی شود یا systemd-networkd.service(8) راه‌اندازی مجدد گردد از دست خواهند رفت. این ممکن است باعث تداخل آدرس در شبکه شود. بنابراین لطفاً هنگام غیرفعال کردن این تنظیم مراقبت بیشتری به عمل آورید. در صورت مشخص نشدن، از مقدار مشخص‌شده در همین تنظیم در networkd.conf(5) که پیش‌فرض آن "yes" است استفاده خواهد شد.

در نسخه 256 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DHCPSERVERSTATICLEASE] ([DHCPSERVERSTATICLEASE] SECTION OPTIONS)

بخش "[DHCPServerStaticLease]" یک اجاره ایستای DHCP را برای انتساب یک آدرس ثابت IPv4 به یک دستگاه خاص بر اساس آدرس MAC آن پیکربندی می‌کند. این بخش می‌تواند چندین بار مشخص شود.

MACAddress=

آدرس سخت‌افزاری دستگاه برای انطباق. این کلید الزامی است.

در نسخه 249 اضافه شد.

Address=

آدرس IPv4 که باید به دستگاه منطبق‌شده با MACAddress= اختصاص یابد. این کلید الزامی است.

در نسخه 249 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6SENDRA] ([IPV6SENDRA] SECTION OPTIONS)

بخش [IPv6SendRA] شامل تنظیمات مربوط به ارسال اعلان‌های روتر IPv6 و اینکه آیا سیستم به عنوان روتر عمل کند یا خیر می‌باشد، در صورتی که از طریق گزینه IPv6SendRA= شرح‌داده‌شده در بالا فعال شده باشد. پیشوندها یا مسیرهای شبکه IPv6 با یک یا چند بخش [IPv6Prefix] یا [IPv6RoutePrefix] تعریف می‌شوند.

Managed=, OtherInformation=

یک مقدار بولی می‌پذیرند. کنترل می‌کند که آیا سرور DHCPv6 برای دریافت آدرس‌های IPv6 روی پیوند شبکه زمانی که Managed= روی "true" تنظیم شده باشد استفاده شود یا خیر، یا اینکه آیا تنها اطلاعات اضافی شبکه را می‌توان از طریق DHCPv6 برای پیوند شبکه زمانی که OtherInformation= روی "true" تنظیم شده است به دست آورد. پیش‌فرض هر دو تنظیم "false" است، که به این معنی است که از سرور DHCPv6 استفاده نمی‌شود.

در نسخه 235 اضافه شد.

RouterLifetimeSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. مدت زمان بقای روتر IPv6 را بر حسب ثانیه پیکربندی می‌کند. مقدار باید ۰ ثانیه یا بین ۴ ثانیه و ۹۰۰۰ ثانیه باشد. هنگامی که روی ۰ تنظیم شود، میزبان به عنوان روتر عمل نمی‌کند. پیش‌فرض ۱۸۰۰ ثانیه (۳۰ دقیقه) است.

در نسخه 235 اضافه شد.

ReachableTimeSec=

مدت زمانی را که در الگوریتم تشخیص عدم‌دسترس‌پذیری همسایه استفاده می‌شود و کلاینت‌ها می‌توانند پس از دریافت تأیید دسترس‌پذیری فرض کنند یک همسایه در دسترس است، پیکربندی می‌کند. یک بازه زمانی در محدوده 0...4294967295 میلی‌ثانیه می‌پذیرد. هنگامی که ۰ باشد، کلاینت‌ها به گونه‌ای با آن رفتار می‌کنند که گویی مقدار مشخص نشده است. پیش‌فرض ۰ است.

در نسخه 256 اضافه شد.

RetransmitSec=

مدت زمانی را که در الگوریتم تشخیص عدم‌دسترس‌پذیری همسایه استفاده می‌شود و کلاینت‌ها می‌توانند به عنوان زمان ارسال مجدد در تفکیک آدرس و الگوریتم تشخیص عدم‌دسترس‌پذیری همسایه استفاده کنند، پیکربندی می‌کند. یک بازه زمانی در محدوده 0...4294967295 میلی‌ثانیه می‌پذیرد. هنگامی که ۰ باشد، کلاینت‌ها به گونه‌ای با آن رفتار می‌کنند که گویی مقدار مشخص نشده است. پیش‌فرض ۰ است.

در نسخه 255 اضافه شد.

RouterPreference=

ترجیح روتر IPv6 را در صورتی که RouterLifetimeSec= غیرصفر باشد پیکربندی می‌کند. مقادیر معتبر عبارتند از "high"، "medium" و "low"، که "normal" و "default" به عنوان مترادف‌هایی برای "medium" صرفاً جهت آسان‌تر شدن پیکربندی اضافه شده‌اند. برای جزئیات به RFC 4191[24] مراجعه کنید. پیش‌فرض "medium" است.

در نسخه 235 اضافه شد.

HopLimit=

محدودیت هاپ را پیکربندی می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 0...255 می‌پذیرد. همچنین به IPv6HopLimit= مراجعه کنید.

در نسخه 255 اضافه شد.

UplinkInterface=

نام یا شاخص رابط بالادستی (uplink)، یا یکی از مقادیر ویژه ":none" و ":auto" را مشخص می‌کند. هنگامی که ارسال سرورهای DNS یا دامنه‌های جستجو فعال باشد اما هیچ سروری مشخص نشده باشد، سرورهای پیکربندی‌شده در رابط بالادستی ارسال خواهند شد. هنگامی که ":auto" باشد، اگر DHCPPrefixDelegation= فعال باشد از مقدار مشخص‌شده برای همان تنظیم در بخش [DHCPPrefixDelegation] استفاده می‌شود، در غیر این صورت پیوندی که دارای یک دروازه پیش‌فرض با بالاترین اولویت است به طور خودکار انتخاب خواهد شد. هنگامی که ":none" باشد، هیچ رابط بالادستی انتخاب نمی‌شود. پیش‌فرض ":auto" است.

در نسخه 250 اضافه شد.

EmitDNS=, DNS=

گزینه DNS= فهرستی از آدرس‌های IPv6 سرور بازگشتی DNS را مشخص می‌کند که در صورت true بودن EmitDNS= از طریق پیام‌های اعلان روتر توزیع می‌شوند. DNS= همچنین مقدار ویژه "_link_local" را می‌پذیرد که در این حالت آدرس محلی پیوند IPv6 توزیع می‌شود. اگر DNS= خالی باشد، سرورهای DNS از بخش [Network] خوانده می‌شوند. اگر بخش [Network] نیز شامل هیچ سرور DNS نباشد، از سرورهای DNS رابط بالادستی مشخص‌شده در UplinkInterface= استفاده خواهد شد. هنگامی که EmitDNS= برابر با false باشد، هیچ اطلاعات سرور DNS در پیام‌های اعلان روتر ارسال نمی‌شود. پیش‌فرض EmitDNS= برابر با true است.

در نسخه 235 اضافه شد.

EmitDomains=, Domains=

فهرستی از دامنه‌های جستجوی DNS که در صورت true بودن EmitDomains= از طریق پیام‌های اعلان روتر توزیع می‌شوند. اگر Domains= خالی باشد، دامنه‌های جستجوی DNS از بخش [Network] خوانده می‌شوند. اگر بخش [Network] نیز شامل هیچ دامنه جستجوی DNS نباشد، از دامنه‌های جستجوی DNS رابط بالادستی مشخص‌شده در UplinkInterface= استفاده خواهد شد. هنگامی که EmitDomains= برابر با false باشد، هیچ اطلاعات دامنه جستجوی DNS در پیام‌های اعلان روتر ارسال نمی‌شود. پیش‌فرض EmitDomains= برابر با true است.

در نسخه 235 اضافه شد.

DNSLifetimeSec=

مدت زمان اعتبار بر حسب ثانیه برای آدرس‌های سرور DNS فهرست‌شده در DNS= و دامنه‌های جستجوی فهرست‌شده در Domains=. پیش‌فرض ۳۶۰۰ ثانیه (یک ساعت) است.

در نسخه 235 اضافه شد.

HomeAgent=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که اعلان‌های روتر IPv6 به میزبان‌ها نشان دهند روتر به عنوان یک عامل خانگی (Home Agent) عمل می‌کند و شامل گزینه Home Agent است. پیش‌فرض false است. برای جزئیات بیشتر به RFC 6275[13] مراجعه کنید.

در نسخه 255 اضافه شد.

HomeAgentLifetimeSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. مدت زمان اعتبار عامل خانگی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح، با واحد پیش‌فرض ثانیه، در محدوده 1...65535. پیش‌فرض مقداری است که در RouterLifetimeSec= تنظیم شده است.

در نسخه 255 اضافه شد.

HomeAgentPreference=

ترجیح عامل خانگی IPv6 را پیکربندی می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 0...65535 می‌پذیرد. پیش‌فرض ۰ است.

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6PREFIX] ([IPV6PREFIX] SECTION OPTIONS)

یک یا چند بخش [IPv6Prefix] شامل پیشوندهای IPv6 هستند که از طریق اعلان‌های روتر اعلام می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به RFC 4861[45] مراجعه کنید.

AddressAutoconfiguration=, OnLink=

یک مقدار بولی می‌پذیرند تا مشخص کنند آیا آدرس‌های IPv6 می‌توانند به صورت خودکار با این پیشوند پیکربندی شوند و آیا پیشوند می‌تواند برای تعیین onlink استفاده شود یا خیر. به منظور سهولت در پیکربندی، هر دو تنظیم به طور پیش‌فرض روی "true" هستند.

در نسخه 235 اضافه شد.

Prefix=

پیشوند IPv6 که قرار است به میزبان‌ها توزیع شود. مشابه پیکربندی آدرس‌های ایستای IPv6، این تنظیم به صورت یک پیشوند IPv6 و طول پیشوند آن، جداشده با نویسه "/" پیکربندی می‌شود. از چندین بخش [IPv6Prefix] برای پیکربندی چندین پیشوند IPv6 استفاده کنید، زیرا مدت زمان اعتبار پیشوند، پیکربندی خودکار آدرس و وضعیت onlink ممکن است از یک پیشوند به پیشوند دیگر متفاوت باشد.

در نسخه 235 اضافه شد.

PreferredLifetimeSec=, ValidLifetimeSec=

مدت زمان‌های اعتبار ارجح و معتبر برای پیشوند بر حسب ثانیه. PreferredLifetimeSec= به طور پیش‌فرض ۱۸۰۰ ثانیه (۳۰ دقیقه) و ValidLifetimeSec= به طور پیش‌فرض ۳۶۰۰ ثانیه (یک ساعت) است.

در نسخه 235 اضافه شد.

Assign=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، آدرسی از پیشوند اضافه می‌کند. پیش‌فرض false است.

در نسخه 246 اضافه شد.

Token=

یک حالت اختیاری تولید آدرس را برای انتساب یک آدرس در هر پیشوند مشخص می‌کند. این گزینه از همان نحو Token= در بخش [IPv6AcceptRA] پیروی می‌کند. اگر Assign= روی false تنظیم شده باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است، که به این معنی است که از الگوریتم EUI-64 استفاده خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

RouteMetric=

متریک مسیر پیشوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 می‌پذیرد. هنگامی که تنظیم نشود یا روی ۰ تنظیم شود، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود. این تنظیم هنگامی که Assign= برابر با false باشد نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 249 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6ROUTEPREFIX] ([IPV6ROUTEPREFIX] SECTION OPTIONS)

یک یا چند بخش [IPv6RoutePrefix] شامل مسیرهای پیشوند IPv6 هستند که از طریق اعلان‌های روتر اعلام می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به RFC 4191[24] مراجعه کنید.

Route=

مسیر IPv6 که قرار است به میزبان‌ها توزیع شود. مشابه پیکربندی مسیرهای ایستای IPv6، این تنظیم به صورت یک مسیر پیشوند IPv6 و طول مسیر پیشوند آن، جداشده با نویسه "/" پیکربندی می‌شود. از چندین بخش [IPv6RoutePrefix] برای پیکربندی چندین مسیر پیشوند IPv6 استفاده کنید.

در نسخه 244 اضافه شد.

LifetimeSec=

مدت زمان اعتبار برای پیشوند مسیر بر حسب ثانیه. LifetimeSec= به طور پیش‌فرض ۳۶۰۰ ثانیه (یک ساعت) است.

در نسخه 244 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPV6PREF64PREFIX] ([IPV6PREF64PREFIX] SECTION OPTIONS)

یک یا چند بخش [IPv6PREF64Prefix] شامل پیشوندهای IPv6 PREF64 (یا NAT64) هستند که از طریق اعلان‌های روتر اعلام می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به RFC 8781[40] مراجعه کنید.

Prefix=

پیشوند IPv6 PREF64 (یا NAT64) که قرار است به میزبان‌ها توزیع شود. این تنظیم شامل یک پیشوند IPv6 است که باید برای ترجمه NAT64 (PLAT) جهت امکان استفاده از 464XLAT در بخش شبکه راه‌اندازی شود. از چندین بخش [IPv6PREF64Prefix] برای پیکربندی چندین پیشوند IPv6 استفاده کنید زیرا مدت زمان بقای پیشوند ممکن است از یک پیشوند به پیشوند دیگر متفاوت باشد. پیشوند یک آدرس به همراه طول پیشوند است که با نویسه اسلش "/" جدا شده‌اند. طول‌های پیشوند معتبر NAT64 عبارتند از ۹۶، ۶۴، ۵۶، ۴۸، ۴۰ و ۳۲ بیت.

در نسخه 255 اضافه شد.

LifetimeSec=

مدت زمان بقای پیشوند بر حسب ثانیه. باید بزرگ‌تر یا مساوی با RouterLifetimeSec= باشد. LifetimeSec= به طور پیش‌فرض ۱۸۰۰ ثانیه است.

در نسخه 255 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [BRIDGE] ([BRIDGE] SECTION OPTIONS)

بخش [Bridge] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

UnicastFlood=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. کنترل می‌کند که آیا پل باید ترافیکی را که مدخل FDB برای آن وجود ندارد و مقصد از طریق این پورت ناشناخته است، سیلابی (flood) کند یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 223 اضافه شد.

MulticastFlood=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. کنترل می‌کند که آیا پل باید ترافیکی را که مدخل MDB برای آن وجود ندارد و مقصد از طریق این پورت ناشناخته است، سیلابی کند یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 242 اضافه شد.

MulticastToUnicast=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. تبدیل چندپخشی به تک‌پخشی (multicast to unicast) بر روی قابلیت multicast snooping در پل کار می‌کند. به این معنی که نسخه‌های تک‌پخشی تنها به میزبان‌هایی تحویل داده می‌شوند که به آن علاقه‌مند هستند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 240 اضافه شد.

NeighborSuppression=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا سرکوب همسایه ARP و ND برای این پورت فعال است یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 242 اضافه شد.

Learning=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا یادگیری آدرس MAC برای این پورت فعال است یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 242 اضافه شد.

HairPin=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا ترافیک می‌تواند به پورتی که از آن دریافت شده بازگردانده شود یا خیر. هنگامی که این پرچم false باشد، پل ترافیک را به پورت دریافت‌کننده هدایت نمی‌کند. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 223 اضافه شد.

Isolated=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا این پورت ایزوله است یا خیر. درون یک پل، پورت‌های ایزوله تنها می‌توانند با پورت‌های غیریزوله ارتباط برقرار کنند. هنگامی که روی true تنظیم شود، این پورت تنها می‌تواند با پورت‌های دیگری که تنظیم Isolated آن‌ها false است ارتباط برقرار کند. هنگامی که روی false تنظیم شود، این پورت می‌تواند با هر پورت دیگری ارتباط برقرار نماید. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 251 اضافه شد.

UseBPDU=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا واحدهای داده پروتکل پل STP (یعنی BPDU) توسط پورت پل پردازش شوند یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 223 اضافه شد.

FastLeave=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. این پرچم به پل اجازه می‌دهد ترافیک چندپخشی را روی پورتی که پیام IGMP Leave دریافت می‌کند فوراً متوقف کند. این ویژگی تنها در صورتی که IGMP snooping روی پل فعال باشد با آن استفاده می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 223 اضافه شد.

AllowPortToBeRoot=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا یک پورت معین مجاز است به پورت ریشه (root port) تبدیل شود یا خیر. تنها زمانی استفاده می‌شود که STP روی پل فعال باشد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 223 اضافه شد.

ProxyARP=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا پروکسی ARP روی این پورت فعال شود یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 243 اضافه شد.

ProxyARPWiFi=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. مشخص می‌کند که آیا پروکسی ARP که الزامات گسترش‌یافته توسط مشخصات IEEE 802.11 و Hotspot 2.0 را برآورده می‌کند روی این پورت فعال شود یا خیر. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 243 اضافه شد.

MulticastRouter=

این پورت را برای داشتن روترهای چندپخشی متصل پیکربندی می‌کند. پورتی با روتر چندپخشی تمام ترافیک چندپخشی را دریافت خواهد کرد. یکی از مقادیر "no" برای غیرفعال کردن روترهای چندپخشی روی این پورت، "query" برای اینکه سیستم حضور روترها را تشخیص دهد، "permanent" برای فعال‌سازی دائمی هدایت ترافیک چندپخشی روی این پورت، یا "temporary" برای فعال‌سازی موقت روترهای چندپخشی روی این پورت بدون وابستگی به پرس‌وجوهای ورودی را می‌پذیرد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 243 اضافه شد.

Cost=

"هزینه" (cost) ارسال بسته‌ها از این رابط را تنظیم می‌کند. هر پورت در یک پل ممکن است سرعت متفاوتی داشته باشد و از هزینه برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه از کدام پیوند استفاده شود استفاده می‌شود. رابط‌های سریع‌تر باید هزینه‌های کمتری داشته باشند. یک مقدار صحیح بین ۱ و ۶۵۵۳۵ است.

در نسخه 218 اضافه شد.

Priority=

"اولویت" (priority) ارسال بسته‌ها روی این رابط را تنظیم می‌کند. هر پورت در یک پل ممکن است اولویت متفاوتی داشته باشد که برای تصمیم‌گیری در مورد استفاده از کدام پیوند استفاده می‌شود. مقدار کمتر به معنی اولویت بالاتر است. یک مقدار صحیح بین ۰ تا ۶۳ است. systemd-networkd هیچ پیش‌فرضی را تنظیم نمی‌کند، به این معنی که از مقدار پیش‌فرض هسته یعنی ۳۲ استفاده می‌شود.

در نسخه 234 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [BRIDGEFDB] ([BRIDGEFDB] SECTION OPTIONS)

بخش [BridgeFDB] جدول پایگاه داده هدایت (FDB) یک پورت را مدیریت کرده و کلیدهای زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین مدخل جدول MAC ایستا، چندین بخش [BridgeFDB] را مشخص کنید.

MACAddress=

همانند بخش [Network]. این کلید الزامی است.

در نسخه 219 اضافه شد.

Destination=

یک آدرس IP از نقطه پایانی تونل VXLAN مقصد را می‌پذیرد.

در نسخه 243 اضافه شد.

VLANId=

شناسه VLAN برای مدخل جدول MAC ایستای جدید. در صورت حذف، هیچ اطلاعات شناسه VLAN به مدخل جدید جدول MAC ایستا اضافه نمی‌شود.

در نسخه 219 اضافه شد.

VNI=

شناسه شبکه VXLAN (یا شناسه بخش VXLAN) برای استفاده جهت اتصال به نقطه پایانی تونل VXLAN راه دور. عددی در محدوده 1...16777215 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 243 اضافه شد.

AssociatedWith=

مشخص می‌کند آدرس با چه چیزی مرتبط است. یکی از مقادیر "use"، "self"، "master" یا "router" را می‌پذیرد. "use" به این معنی است که آدرس در حال استفاده است. فضای کاربر می‌تواند از این گزینه برای نشان دادن به هسته مبنی بر اینکه مدخل fdb در حال استفاده است استفاده کند. "self" به این معنی است که آدرس با fdb درایورهای پورت مرتبط است (معمولاً سخت‌افزار). "master" به این معنی است که آدرس با fdb دستگاه اصلی (master) مرتبط است. "router" به این معنی است که آدرس مقصد با یک روتر مرتبط است. توجه داشته باشید اگر دستگاه ارجاع‌شده یک دستگاه از نوع VXLAN باشد و دارای مسیریابی اتصال کوتاه فعال باشد، این گزینه معتبر است. پیش‌فرض "self" است.

در نسخه 243 اضافه شد.

OutgoingInterface=

نام یا شاخص رابط خروجی را برای درایور دستگاه VXLAN جهت رسیدن به نقطه پایانی تونل VXLAN راه دور مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 249 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [BRIDGEMDB] ([BRIDGEMDB] SECTION OPTIONS)

بخش [BridgeMDB] جدول پایگاه داده هدایت مدخل‌های عضویت چندپخشی یک پورت را مدیریت کرده و کلیدهای زیر را می‌پذیرد. برای پیکربندی چندین مدخل عضویت چندپخشی دائمی، چندین بخش [BridgeMDB] را مشخص کنید.

MulticastGroupAddress=

آدرس گروه چندپخشی IPv4، IPv6 یا L2 MAC را برای اضافه کردن مشخص می‌کند. این تنظیم الزامی است.

در نسخه 247 اضافه شد.

VLANId=

شناسه VLAN برای مدخل جدید. محدوده‌های معتبر از ۰ (بدون VLAN) تا ۴۰۹۴ است. اختیاری است و پیش‌فرض آن ۰ می‌باشد.

در نسخه 247 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [LLDP] ([LLDP] SECTION OPTIONS)

بخش [LLDP] پروتکل کشف لایه پیوند (LLDP) را مدیریت کرده و کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

MUDURL=

در صورت پیکربندی، URL مشخص‌شده برای شرح کاربرد سازنده (MUD) در بسته‌های LLDP ارسال خواهد شد. ساختار و معانی آن همانند MUDURL= در بخش [DHCPv4] شرح‌داده‌شده در بالا است.

آدرس‌های اینترنتی MUD دریافت‌شده از طریق بسته‌های LLDP ذخیره می‌شوند و می‌توان آن‌ها را با استفاده از تابع sd_lldp_neighbor_get_mud_url() خواند.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [CAN] ([CAN] SECTION OPTIONS)

بخش [CAN] شبکه کنترل‌کننده (گذرگاه CAN) را مدیریت کرده و کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

BitRate=

نرخ بیت دستگاه CAN بر حسب بیت بر ثانیه. پیشوندهای معمول SI یعنی (K, M) بر مبنای ۱۰۰۰ می‌توانند در اینجا استفاده شوند. عددی در محدوده 1...4294967295 می‌پذیرد.

در نسخه 239 اضافه شد.

SamplePoint=

نقطه نمونه‌برداری اختیاری بر حسب درصد با یک رقم اعشار (برای مثال "75%"، "87.5%") یا در هزار (برای مثال "875‰"). هنگامی که BitRate= مشخص نشده باشد، این گزینه نادیده گرفته می‌شود.

در نسخه 239 اضافه شد.

TimeQuantaNSec=, PropagationSegment=, PhaseBufferSegment1=, PhaseBufferSegment2=, SyncJumpWidth=

کوانتای زمان (time quanta)، بخش انتشار (propagation segment)، بخش بافر فاز ۱ و ۲، و عرض پرش همگام‌سازی را مشخص می‌کند، که امکان تعریف زمان‌بندی بیت CAN را در یک قالب مستقل از سخت‌افزار همان‌طور که توسط مشخصات Bosch CAN 2.0 پیشنهاد شده است فراهم می‌سازد. TimeQuantaNSec= یک بازه زمانی بر حسب نانوثانیه می‌پذیرد. PropagationSegment=، PhaseBufferSegment1=، PhaseBufferSegment2= و SyncJumpWidth= تعداد کوانتای زمان مشخص‌شده در TimeQuantaNSec= را می‌پذیرند و باید یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967295 باشند. این تنظیمات به جز SyncJumpWidth= هنگامی که BitRate= مشخص شده باشد نادیده گرفته می‌شوند.

در نسخه 250 اضافه شد.

DataBitRate=, DataSamplePoint=

نرخ بیت و نقطه نمونه‌برداری برای فاز داده، در صورتی که از CAN-FD استفاده شود. این تنظیمات مشابه کلیدهای BitRate= و SamplePoint= هستند.

در نسخه 246 اضافه شد.

DataTimeQuantaNSec=, DataPropagationSegment=, DataPhaseBufferSegment1=, DataPhaseBufferSegment2=, DataSyncJumpWidth=

کوانتای زمان، بخش انتشار، بخش بافر فاز ۱ و ۲، و عرض پرش همگام‌سازی را برای فاز داده مشخص می‌کند، در صورتی که از CAN-FD استفاده شود. این تنظیمات مشابه TimeQuantaNSec= یا تنظیمات مرتبط با آن هستند.

در نسخه 250 اضافه شد.

FDMode=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، حالت CAN-FD برای رابط فعال می‌شود. توجه داشته باشید که نرخ بیت و نقطه نمونه‌برداری اختیاری نیز باید برای فاز داده CAN-FD با استفاده از کلیدهای DataBitRate= و DataSamplePoint=، یا DataTimeQuanta= و تنظیمات مرتبط تنظیم شوند.

در نسخه 246 اضافه شد.

FDNonISO=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، حالت غیر-ISO در CAN-FD برای رابط فعال می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

RestartSec=

زمان تأخیر راه‌اندازی مجدد خودکار. در صورت تنظیم روی یک مقدار غیرصفر، در صورت بروز وضعیت قطع گذرگاه (bus-off) پس از زمان تأخیر مشخص‌شده، راه‌اندازی مجدد کنترل‌کننده CAN به طور خودکار فعال می‌شود. تأخیرهای زیر ثانیه را می‌توان با استفاده از اعشار (برای مثال "0.1s") یا پسوندهای "ms" یا "us" مشخص کرد. استفاده از "infinity" یا "0" راه‌اندازی مجدد خودکار را خاموش می‌کند. به طور پیش‌فرض، راه‌اندازی مجدد خودکار غیرفعال است.

در نسخه 239 اضافه شد.

Termination=

یک مقدار بولی یا مقدار مقاومت پایانه (termination resistor) بر حسب اهم در محدوده 0...65535 را می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، مقاومت پایانه روی ۱۲۰ اهم تنظیم می‌شود. هنگامی که "no" یا "0" تنظیم شود، مقاومت پایانه غیرفعال می‌گردد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

TripleSampling=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، سه نمونه (به جای یک نمونه) برای تعیین مقدار یک بیت دریافتی با قاعده اکثریت استفاده می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 242 اضافه شد.

BusErrorReporting=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، گزارش خطاهای گذرگاه CAN فعال می‌شود (این خطاها شامل خطاهای تک بیتی، قالب فریم، و لایه‌بندی بیت، ناتوانی در ارسال بیت غالب، ناتوانی در ارسال بیت مغلوب، اضافه‌بار گذرگاه، اعلام خطای فعال، خطای رخ‌داده در انتقال هستند). هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. نکته: در مورد گذرگاه CAN با یک دستگاه CAN تکی، ارسال یک فریم CAN ممکن است منجر به تعداد زیادی خطای گذرگاه CAN شود.

در نسخه 248 اضافه شد.

ListenOnly=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، حالت فقط-شنود (listen-only) فعال می‌شود. هنگامی که رابط در حالت فقط-شنود باشد، رابط نه فریم‌های CAN را انتقال می‌دهد و نه بیت ACK را ارسال می‌کند. حالت فقط-شنود برای اشکال‌زدایی شبکه‌های CAN بدون تداخل در ارتباطات یا تأیید فریم CAN مهم است. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 246 اضافه شد.

Loopback=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، حالت لوپ‌بک (loopback) فعال می‌شود. هنگامی که حالت لوپ‌بک فعال باشد، رابط پیام‌های ارسال‌شده توسط خود را به عنوان پیام‌های دریافتی تلقی می‌کند. حالت لوپ‌بک برای اشکال‌زدایی شبکه‌های CAN مهم است. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

OneShot=?R

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، حالت تک‌شات (one-shot) فعال می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

PresumeAck=?R

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، رابط ACKهای مفقودشده CAN را نادیده می‌گیرد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

ClassicDataLengthCode=?R

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که "yes" باشد، رابط کد ۴ بیتی طول داده (DLC) را مدیریت خواهد کرد. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 250 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [IPOIB] ([IPOIB] SECTION OPTIONS)

بخش [IPoIB] پروتکل IP روی Infiniband را مدیریت کرده و کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

Mode=

یکی از مقادیر ویژه "datagram" یا "connected" را می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

هنگامی که "datagram" باشد، انتقال دیتاگرام غیرقابل‌اطمینان (UD) اینفینی‌باند استفاده می‌شود و بنابراین MTU رابط برابر با IB L2 MTU منهای سرآیند کپسوله‌سازی IPoIB (۴ بایت) است. برای مثال، در یک فابریک معمول IB با MTU برابر با 2K، مقدار MTU مربوط به IPoIB برابر با 2048 - 4 = 2044 بایت خواهد بود.

هنگامی که "connected" باشد، انتقال متصل قابل‌اطمینان (RC) اینفینی‌باند استفاده می‌شود. حالت متصل از ماهیت متصل انتقال IB بهره می‌برد و اجازه می‌دهد MTU تا حداکثر اندازه بسته IP یعنی 64K باشد، که تعداد بسته‌های IP مورد نیاز برای مدیریت دیتاگرام‌های بزرگ UDP، بخش‌های TCP و غیره را کاهش می‌دهد و کارایی را برای پیام‌های بزرگ افزایش می‌دهد.

در نسخه 250 اضافه شد.

IgnoreUserspaceMulticastGroup=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، هسته گروه‌های چندپخشی مدیریت‌شده توسط فضای کاربر را نادیده می‌گیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [QDISC] ([QDISC] SECTION OPTIONS)

بخش [QDisc] انضباط صف‌بندی (qdisc) کنترل ترافیک را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را مشخص می‌کند. یکی از مقادیر "clsact" یا "ingress" را می‌پذیرد. این تنظیم الزامی است.

در نسخه 244 اضافه شد.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان دستگیره (handle) شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [NETWORKEMULATOR] ([NETWORKEMULATOR] SECTION OPTIONS)

بخش [NetworkEmulator] انضباط صف‌بندی (qdisc) شبیه‌ساز شبکه را مدیریت می‌کند. می‌توان از آن برای پیکربندی زمان‌بند بسته هسته و شبیه‌سازی تأخیر و اتلاف بسته برای برنامه‌های UDP یا TCP، یا محدود کردن مصرف پهنای باند یک سرویس خاص برای شبیه‌سازی اتصالات اینترنتی استفاده کرد.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

DelaySec=

مقدار ثابت تأخیری را که باید به تمام بسته‌های خارج‌شده از رابط اضافه شود مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

DelayJitterSec=

تغییرات تأخیر (jitter) انتخاب‌شده را برای اضافه شدن به بسته‌های خروجی به رابط شبکه مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

PacketLimit=

حداکثر تعداد بسته‌هایی را که qdisc ممکن است در یک زمان در صف نگه دارد مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294. پیش‌فرض ۱۰۰۰ است.

در نسخه 245 اضافه شد.

LossRate=

احتمال اتلاف مستقلی را برای اضافه شدن به بسته‌های خروجی از رابط شبکه مشخص می‌کند. یک مقدار درصدی، با پسوند "%" می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

DuplicateRate=

مشخص می‌کند که چند درصد از بسته‌ها قبل از صف‌بندی تکثیر شوند. یک مقدار درصدی، با پسوند "%" می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [TOKENBUCKETFILTER] ([TOKENBUCKETFILTER] SECTION OPTIONS)

بخش [TokenBucketFilter] انضباط صف‌بندی (qdisc) فیلتر سطل ژتون (tbf) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

LatencySec=

پارامتر تأخیر را مشخص می‌کند که حداکثر مدت زمانی را که یک بسته می‌تواند در فیلتر سطل ژتون (TBF) بماند تعیین می‌نماید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

LimitBytes=

تعداد بایت‌هایی را که می‌توانند در انتظار در دسترس قرار گرفتن ژتون‌ها در صف بمانند می‌پذیرد. هنگامی که اندازه با K، M یا G پسوندگذاری شود، به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

BurstBytes=

اندازه سطل را مشخص می‌کند. این حداکثر مقدار بایتی است که ژتون‌ها می‌توانند برای انتقال آنی در دسترس باشند. هنگامی که اندازه با K، M یا G پسوندگذاری شود، به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

Rate=

پهنای باند مخصوص دستگاه را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، پهنای باند مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

MPUBytes=

حداقل واحد بسته (MPU) حداقل مصرف ژتون (مشخص‌شده به بایت) را برای یک بسته تعیین می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض صفر است.

در نسخه 245 اضافه شد.

PeakRate=

حداکثر نرخ تخلیه سطل را می‌پذیرد. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

MTUBytes=

اندازه سطل peakrate را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [PIE] ([PIE] SECTION OPTIONS)

بخش [PIE] انضباط صف‌بندی (qdisc) کنترل‌کننده تناسبی-انتگرالی بهبودیافته (PIE) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه صف را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [FLOWQUEUEPIE] ([FLOWQUEUEPIE] SECTION OPTIONS)

بخش "[FlowQueuePIE]" انضباط صف‌بندی (qdisc) کنترل‌کننده تناسبی-انتگرالی بهبودیافته صف جریان (fq_pie) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه صف را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۱ تا 4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 247 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [STOCHASTICFAIRBLUE] ([STOCHASTICFAIRBLUE] SECTION OPTIONS)

بخش [StochasticFairBlue] انضباط صف‌بندی (qdisc) آبی عادلانه تصادفی (sfb) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه صف را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [STOCHASTICFAIRNESSQUEUEING] ([STOCHASTICFAIRNESSQUEUEING] SECTION OPTIONS)

بخش [StochasticFairnessQueueing] انضباط صف‌بندی (qdisc) صف‌بندی عادلانه تصادفی (sfq) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PerturbPeriodSec=

بازه زمانی بر حسب ثانیه را برای اختلال (perturbation) الگوریتم صف مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [BFIFO] ([BFIFO] SECTION OPTIONS)

بخش [BFIFO] انضباط صف‌بندی (qdisc) ورود اول، خروج اول بسته با محدودیت بایتی (bfifo) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

LimitBytes=

محدودیت سخت‌گیرانه به بایت را روی اندازه بافر FIFO مشخص می‌کند. محدودیت اندازه از سرریز در صورتی که هسته نتواند بسته‌ها را به همان سرعتی که دریافت می‌کند از صف خارج کند جلوگیری می‌نماید. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. هنگامی که اندازه با K، M یا G پسوندگذاری شود، به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [PFIFO] ([PFIFO] SECTION OPTIONS)

بخش [PFIFO] انضباط صف‌بندی (qdisc) ورود اول، خروج اول بسته (pfifo) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی تعداد بسته‌ها در صف FIFO را مشخص می‌کند. محدودیت اندازه از سرریز در صورتی که هسته نتواند بسته‌ها را به همان سرعتی که دریافت می‌کند از صف خارج کند جلوگیری می‌نماید. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [PFIFOHEADDROP] ([PFIFOHEADDROP] SECTION OPTIONS)

بخش [PFIFOHeadDrop] انضباط صف‌بندی (qdisc) ورود اول، خروج اول بسته با حذف از سر (pfifo_head_drop) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

همانند بخش [PFIFO].

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [PFIFOFAST] ([PFIFOFAST] SECTION OPTIONS)

بخش [PFIFOFast] انضباط صف‌بندی (qdisc) ورود اول، خروج اول سریع بسته (pfifo_fast) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [CAKE] ([CAKE] SECTION OPTIONS)

بخش [CAKE] انضباط صف‌بندی (qdisc) برنامه‌های متداول نگهداری‌شده بهبودیافته (CAKE) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

Bandwidth=

پهنای باند شکل‌دهنده (shaper) را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

AutoRateIngress=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. تخمین خودکار ظرفیت را بر اساس ترافیک ورودی به این qdisc فعال می‌کند. این بیشتر برای پیوندهای سلولی مفید است که تمایل دارند کیفیت را به طور تصادفی تغییر دهند. اگر این تنظیم فعال باشد، از تنظیم Bandwidth= به عنوان تخمین اولیه استفاده می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

OverheadBytes=

بایت‌هایی را که باید به اندازه هر بسته اضافه شوند مشخص می‌کند. بایت‌ها ممکن است منفی باشند. یک عدد صحیح در محدوده -64...256 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

MPUBytes=

هر بسته (شامل سربار) را به بایت‌های مشخص‌شده گرد می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...256 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

CompensationMode=

یکی از مقادیر "none"، "atm" یا "ptm" را می‌پذیرد. حالت جبران را برای محاسبه سربار مشخص می‌کند. هنگامی که "none" باشد، هیچ جبرانی در نظر گرفته نمی‌شود. هنگامی که "atm" باشد، جبران فریم‌بندی سلول ATM را که معمولاً روی پیوندهای ADSL یافت می‌شود فعال می‌کند. هنگامی که "ptm" باشد، جبران کدگذاری PTM را که معمولاً روی پیوندهای VDSL2 یافت می‌شود و از طرح کدگذاری 64b/65b استفاده می‌کند فعال می‌نماید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

UseRawPacketSize=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، از اندازه بسته گزارش‌شده توسط هسته لینوکس به جای اندازه بسته IP زیرین استفاده خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

FlowIsolationMode=

الگوریتم CAKE بسته‌های حاصل از جریان‌های مختلف را در صف‌های مختلف قرار می‌دهد، سپس بسته‌ها از هر صف به صورت عادلانه تحویل داده می‌شوند. این گزینه مشخص می‌کند که آیا عدالت بر اساس آدرس مبدأ، آدرس مقصد، جریان‌های مجزا، یا هر ترکیبی از آن‌ها باشد. مقادیر موجود عبارتند از:

none

ایزوله‌سازی جریان غیرفعال می‌شود، و تمام ترافیک از یک صف واحد عبور می‌کند.

در نسخه 250 اضافه شد.

src-host

جریان‌ها تنها بر اساس آدرس مبدأ تعریف می‌شوند. معادل گزینه "srchost" برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

dst-host

جریان‌ها تنها بر اساس آدرس مقصد تعریف می‌شوند. معادل گزینه "dsthost" برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

hosts

جریان‌ها بر اساس جفت‌های میزبان مبدأ-مقصد تعریف می‌شوند. معادل همان گزینه برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

flows

جریان‌ها بر اساس کل ۵-تایی آدرس مبدأ، آدرس مقصد، پروتکل انتقال، پورت مبدأ و پورت مقصد تعریف می‌شوند. معادل همان گزینه برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

dual-src-host

جریان‌ها بر اساس ۵-تایی تعریف می‌شوند (به "flows" در بالا مراجعه کنید)، و عدالت ابتدا روی آدرس‌های مبدأ و سپس روی جریان‌های مجزا اعمال می‌شود. معادل گزینه "dual-srchost" برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

dual-dst-host

جریان‌ها بر اساس ۵-تایی تعریف می‌شوند (به "flows" در بالا مراجعه کنید)، و عدالت ابتدا روی آدرس‌های مقصد و سپس روی جریان‌های مجزا اعمال می‌شود. معادل گزینه "dual-dsthost" برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

triple

جریان‌ها بر اساس ۵-تایی تعریف می‌شوند (به "flows" مراجعه کنید)، و عدالت روی آدرس‌های مبدأ و مقصد و همچنین روی جریان‌های مجزا اعمال می‌گردد. معادل گزینه "triple-isolate" برای دستور tc qdisc است. همچنین به tc-cake(8) مراجعه کنید.

در نسخه 250 اضافه شد.

پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

NAT=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، CAKE قبل از اعمال قوانین جداسازی جریان، یک جستجوی NAT را برای تعیین آدرس‌ها و شماره پورت‌های واقعی بسته انجام می‌دهد تا عدالت بین میزبان‌های داخل NAT بهبود یابد. هنگامی که FlowIsolationMode= برابر با "none" یا "flows" باشد، یا اگر NAT روی میزبان دیگری انجام شود، این گزینه هیچ اثر عملی ندارد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

PriorityQueueingPreset=

الگوریتم CAKE ترافیک را به "حلبی‌ها" (tins) تقسیم می‌کند، و هر tin مجموعه مستقل خود را از صف‌های جداسازی جریان، آستانه پهنای باند و اولویت دارد. این گزینه پیش‌تنظیم نمایه‌های tin را مشخص می‌کند. مقادیر موجود عبارتند از:

besteffort

صف‌بندی اولویت‌دار را با قرار دادن تمام ترافیک در یک tin غیرفعال می‌کند.

در نسخه 250 اضافه شد.

precedence

صف‌بندی اولویت‌دار را بر اساس تفسیر سنتی فیلد "Precedence" در TOS فعال می‌کند. استفاده از این پیش‌تنظیم در اینترنت امروزی به شدت نهی می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

diffserv8

صف‌بندی اولویت‌دار را بر اساس فیلد Differentiated Service ("DiffServ") با هشت tin فعال می‌کند: Background Traffic، High Throughput، Best Effort، Video Streaming، Low Latency Transactions، Interactive Shell، Minimum Latency و Network Control.

در نسخه 250 اضافه شد.

diffserv4

صف‌بندی اولویت‌دار را بر اساس فیلد Differentiated Service ("DiffServ") با چهار tin فعال می‌کند: Background Traffic، Best Effort، Streaming Media و Latency Sensitive.

در نسخه 250 اضافه شد.

diffserv3

صف‌بندی اولویت‌دار را بر اساس فیلد Differentiated Service ("DiffServ") با سه tin فعال می‌کند: Background Traffic، Best Effort و Latency Sensitive.

در نسخه 250 اضافه شد.

پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

FirewallMark=

یک عدد صحیح در محدوده 1...4294967295 می‌پذیرد. در صورت مشخص شدن، لغو انتخاب tin در CAKE بر اساس علامت دیوار آتش فعال می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

Wash=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، CAKE فیلدهای DSCP را، به جز بیت‌های ECN، از هر بسته‌ای که از CAKE عبور می‌کند پاک می‌نماید. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

SplitGSO=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. هنگامی که true باشد، CAKE سوپربسته‌های General Segmentation Offload (GSO) را به اجزای روی کابل آن‌ها تقسیم کرده و آن‌ها را به صورت جداگانه از صف خارج می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 250 اضافه شد.

RTTSec=

زمان رفت و برگشت (RTT) را برای فیلتر مشخص می‌کند. یک بازه زمانی می‌پذیرد. مقادیر معمول برای مثال 100us برای شبکه‌های با کارایی بسیار بالا مانند مراکز داده 10GigE+، مقدار 1ms برای اتصالات LAN غیر وای‌فای، و 100ms برای اتصالات معمول اینترنتی است. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 253 اضافه شد.

AckFilter=

یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "aggressive" را می‌پذیرد. در صورت فعال بودن، ACKها در هر جریان در صف قرار می‌گیرند و ACKهای زائد به بالادست دور انداخته می‌شوند. اگر yes باشد، فیلتر همیشه حداقل دو ACK زائد را در صف نگه می‌دارد، در حالی که در حالت "aggressive"، آن را به یک ACK تکی فیلتر می‌کند. این ممکن است توان عملیاتی بارگیری را روی پیوندهایی با محدودیت‌های نرخ بسیار نامتقارن بهبود بخشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

در نسخه 253 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [CONTROLLEDDELAY] ([CONTROLLEDDELAY] SECTION OPTIONS)

بخش [ControlledDelay] انضباط صف‌بندی (qdisc) تأخیر کنترل‌شده (CoDel) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه صف را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

TargetSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. حداقل تأخیر صف پایدار/ماندگار قابل قبول را مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

IntervalSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. این برای اطمینان از اینکه حداقل تأخیر اندازه‌گیری‌شده بیش از حد کهنه نشود استفاده می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

ECN=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. می‌توان از آن برای علامت‌گذاری بسته‌ها به جای دور انداختن آن‌ها استفاده کرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

CEThresholdSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. این آستانه‌ای را تعیین می‌کند که بالاتر از آن تمام بسته‌ها با ECN Congestion Experienced (CE) علامت‌گذاری می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [DEFICITROUNDROBINSCHEDULER] ([DEFICITROUNDROBINSCHEDULER] SECTION OPTIONS)

بخش [DeficitRoundRobinScheduler] انضباط صف‌بندی (qdisc) زمان‌بند نوبت‌گردشی کسری (DRR) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [DEFICITROUNDROBINSCHEDULERCLASS] ([DEFICITROUNDROBINSCHEDULERCLASS] SECTION OPTIONS)

بخش [DeficitRoundRobinSchedulerClass] کلاس کنترل ترافیک زمان‌بند نوبت‌گردشی کسری (DRR) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. مقدار "root"، یا یک شناسه qdisc را می‌پذیرد. شناسه qdisc به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

ClassId=

شناسه منحصر‌به‌فرد کلاس را پیکربندی می‌کند. به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

QuantumBytes=

مقدار بایتی را که یک جریان مجاز است قبل از رفتن زمان‌بند به کلاس بعدی از صف خارج کند مشخص می‌نماید. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض MTU رابط است.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [ENHANCEDTRANSMISSIONSELECTION] ([ENHANCEDTRANSMISSIONSELECTION] SECTION OPTIONS)

بخش [EnhancedTransmissionSelection] انضباط صف‌بندی (qdisc) انتخاب انتقال بهبودیافته (ETS) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

Bands=

تعداد باندها را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...16. این مقدار باید حداقل به اندازه‌ای بزرگ باشد که باندهای سخت‌گیرانه مشخص‌شده از طریق StrictBands= و باندهای اشتراک پهنای باند مشخص‌شده در QuantumBytes= را پوشش دهد.

در نسخه 246 اضافه شد.

StrictBands=

تعداد باندهایی را که باید در حالت سخت‌گیرانه ایجاد شوند مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 1...16.

در نسخه 246 اضافه شد.

QuantumBytes=

فهرست جداشده با فاصله از کوانتوم مورد استفاده در باندهای اشتراک باند را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 246 اضافه شد.

PriorityMap=

نقشه اولویت، اولویت یک بسته را به یک باند نگاشت می‌کند. آرگومان فهرستی از اعداد جداشده با فاصله است. عدد اول نشان می‌دهد بسته‌های با اولویت ۰ باید در کدام باند قرار گیرند، دومی برای اولویت ۱ است و الی آخر. حداکثر ۱۶ عدد می‌تواند در فهرست وجود داشته باشد. اگر کمتر باشند، باند پیش‌فرضی که ترافیک با یکی از اولویت‌های ذکرنشده به آن می‌رود، باند آخر است. هر شماره باند باید در محدوده 0...255 باشد. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [GENERICRANDOMEARLYDETECTION] ([GENERICRANDOMEARLYDETECTION] SECTION OPTIONS)

بخش [GenericRandomEarlyDetection] انضباط صف‌بندی (qdisc) تشخیص زودهنگام تصادفی عمومی (GRED) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

VirtualQueues=

تعداد صف‌های مجازی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...16 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

DefaultVirtualQueue=

شماره صف مجازی پیش‌فرض را مشخص می‌کند. این مقدار باید کمتر از VirtualQueue= باشد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

GenericRIO=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. طرح بافربندی شبیه به RIO را روشن می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [FAIRQUEUEINGCONTROLLEDDELAY] ([FAIRQUEUEINGCONTROLLEDDELAY] SECTION OPTIONS)

بخش [FairQueueingControlledDelay] انضباط صف‌بندی (qdisc) تأخیر کنترل‌شده صف‌بندی عادلانه (FQ-CoDel) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه واقعی صف را مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

MemoryLimitBytes=

محدودیت روی تعداد کل بایت‌هایی را که می‌توانند در این نمونه FQ-CoDel در صف قرار گیرند مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

Flows=

تعداد جریان‌هایی را که بسته‌های ورودی به آن‌ها طبقه‌بندی می‌شوند مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

TargetSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. حداقل تأخیر صف پایدار/ماندگار قابل قبول را مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

IntervalSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. این برای اطمینان از اینکه حداقل تأخیر اندازه‌گیری‌شده بیش از حد کهنه نشود استفاده می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

QuantumBytes=

تعداد بایت‌های مورد استفاده به عنوان "کسری" را در بازه زمانی الگوریتم صف‌بندی عادلانه مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

ECN=

یک مقدار بولی می‌پذیرد. می‌توان از آن برای علامت‌گذاری بسته‌ها به جای دور انداختن آن‌ها استفاده کرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

CEThresholdSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. این آستانه‌ای را تعیین می‌کند که بالاتر از آن تمام بسته‌ها با ECN Congestion Experienced (CE) علامت‌گذاری می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [FAIRQUEUEING] ([FAIRQUEUEING] SECTION OPTIONS)

بخش [FairQueueing] انضباط صف‌بندی (qdisc) پلیس ترافیک صف عادلانه (FQ) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه واقعی صف را مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

FlowLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی حداکثر تعداد بسته‌های در صف به ازای هر جریان را مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

QuantumBytes=

اعتبار به ازای هر دور RR خروج از صف را مشخص می‌کند، یعنی مقدار بایتی که یک جریان مجاز است در یک زمان از صف خارج کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

InitialQuantumBytes=

اعتبار اولیه نرخ ارسال را مشخص می‌کند، یعنی مقدار بایتی که یک جریان جدید مجاز است در ابتدا از صف خارج کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

MaximumRate=

حداکثر نرخ ارسال یک جریان را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

Buckets=

اندازه جدول هش مورد استفاده برای جستجوهای جریان را مشخص می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

OrphanMask=

یک عدد صحیح بدون علامت می‌پذیرد. برای بسته‌هایی که متعلق به یک سوکت نیستند، fq قادر است بخشی از هش را ماسک کند و تعداد سطل‌های مرتبط با ترافیک را کاهش دهد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

Pacing=

یک مقدار بولی می‌پذیرد و سرعت‌دهی جریان (flow pacing) را فعال یا غیرفعال می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

CEThresholdSec=

یک بازه زمانی را می‌پذیرد. این آستانه‌ای را تعیین می‌کند که بالاتر از آن تمام بسته‌ها با ECN Congestion Experienced (CE) علامت‌گذاری می‌شوند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [TRIVIALLINKEQUALIZER] ([TRIVIALLINKEQUALIZER] SECTION OPTIONS)

بخش [TrivialLinkEqualizer] انضباط صف‌بندی (qdisc) ترازکننده پیوند ساده (teql) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

Id=

شناسه رابط "N" مربوط به teql را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "0" است. توجه داشته باشید هنگام استفاده از teql، در حال حاضر ماژول sch_teql به همراه گزینه max_equalizers=N+1 باید قبل از شروع به کار systemd-networkd بارگذاری شود.

در نسخه 245 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [HIERARCHYTOKENBUCKET] ([HIERARCHYTOKENBUCKET] SECTION OPTIONS)

بخش [HierarchyTokenBucket] انضباط صف‌بندی (qdisc) سطل ژتون سلسله‌مراتبی (htb) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

DefaultClass=

شناسه فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی کلاس پیش‌فرض را می‌پذیرد. ترافیک طبقه‌بندی‌نشده به این کلاس ارسال می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

در نسخه 246 اضافه شد.

RateToQuantum=

یک عدد صحیح بدون علامت می‌پذیرد. کوانتوم‌های DRR با تقسیم مقدار پیکربندی‌شده در Rate= بر RateToQuantum= محاسبه می‌شوند.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [HIERARCHYTOKENBUCKETCLASS] ([HIERARCHYTOKENBUCKETCLASS] SECTION OPTIONS)

بخش [HierarchyTokenBucketClass] کلاس کنترل ترافیک سطل ژتون سلسله‌مراتبی (htb) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. مقدار "root"، یا یک شناسه qdisc را می‌پذیرد. شناسه qdisc به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

ClassId=

شناسه منحصر‌به‌فرد کلاس را پیکربندی می‌کند. به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

Priority=

اولویت کلاس را مشخص می‌کند. در فرآیند نوبت‌گردشی (round-robin)، ابتدا کلاس‌های با کمترین فیلد اولویت برای بسته‌ها امتحان می‌شوند.

در نسخه 246 اضافه شد.

QuantumBytes=

مشخص می‌کند چه تعداد بایت در یک زمان از برگ (leaf) سرویس‌دهی شود. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

MTUBytes=

حداکثر اندازه بسته‌ای را که ایجاد می‌کنیم مشخص می‌نماید. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

OverheadBytes=

یک عدد صحیح بدون علامت می‌پذیرد که سربار اندازه به ازای هر بسته مورد استفاده در محاسبات نرخ را مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

Rate=

حداکثر نرخی را که این کلاس و تمام فرزندان آن تضمین شده‌اند مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. این تنظیم الزامی است.

در نسخه 246 اضافه شد.

CeilRate=

حداکثر نرخی را که یک کلاس می‌تواند در صورت داشتن پهنای باند اضافی والد خود ارسال کند مشخص می‌نماید. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبیت، مگابیت یا گیگابیت بر مبنای ۱۰۰۰ تفسیر می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از مقدار مشخص‌شده با Rate= استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

BufferBytes=

حداکثر انفجار بایت‌ها را که می‌تواند در طول دوره بی‌کاری انباشته شود مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

CeilBufferBytes=

حداکثر انفجار بایت‌ها را برای ceil که می‌تواند در طول دوره بی‌کاری انباشته شود مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [CLASSFULMULTIQUEUEING] ([CLASSFULMULTIQUEUEING] SECTION OPTIONS)

بخش [ClassfulMultiQueueing] انضباط صف‌بندی (qdisc) چندصفی با کلاس (mq) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [BANDMULTIQUEUEING] ([BANDMULTIQUEUEING] SECTION OPTIONS)

بخش [BandMultiQueueing] انضباط صف‌بندی (qdisc) چندصفی باندی (multiq) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [HEAVYHITTERFILTER] ([HEAVYHITTERFILTER] SECTION OPTIONS)

بخش [HeavyHitterFilter] انضباط صف‌بندی (qdisc) فیلتر جریان‌های سنگین (hhf) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

PacketLimit=

محدودیت سخت‌گیرانه روی اندازه صف را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. هنگامی که به این محدودیت برسد، بسته‌های ورودی دور انداخته می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده 0...4294967294. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [QUICKFAIRQUEUEING] ([QUICKFAIRQUEUEING] SECTION OPTIONS)

بخش [QuickFairQueueing] انضباط صف‌بندی (qdisc) صف‌بندی عادلانه سریع (QFQ) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. یکی از مقادیر "root"، "clsact"، "ingress" یا یک شناسه کلاس را می‌پذیرد. شناسه کلاس به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

Handle=

شماره اصلی شناسه منحصر‌به‌فرد qdisc را که به عنوان handle شناخته می‌شود پیکربندی می‌کند. یک عدد شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

گزینه‌های بخش [QUICKFAIRQUEUEINGCLASS] ([QUICKFAIRQUEUEINGCLASS] SECTION OPTIONS)

بخش [QuickFairQueueingClass] کلاس کنترل ترافیک صف‌بندی عادلانه سریع (qfq) را مدیریت می‌کند.

Parent=

انضباط صف‌بندی (qdisc) والد را پیکربندی می‌کند. مقدار "root"، یا یک شناسه qdisc را می‌پذیرد. شناسه qdisc به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض "root" است.

ClassId=

شناسه منحصر‌به‌فرد کلاس را پیکربندی می‌کند. به صورت اعداد اصلی و فرعی به صورت شانزده‌شانزدهی در محدوده 0x1–0xffff جداشده با دونقطه مشخص می‌شود ("major:minor"). پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

Weight=

وزن کلاس را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده 1...1023 می‌پذیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است که در این حالت از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

MaxPacketBytes=

حداکثر اندازه بسته به بایت را برای کلاس مشخص می‌کند. هنگامی که با K، M یا G پسوندگذاری شود، اندازه مشخص‌شده به ترتیب به صورت کیلوبایت، مگابایت یا گیگابایت بر مبنای ۱۰۲۴ تفسیر می‌شود. هنگامی که تنظیم نشود، از پیش‌فرض هسته استفاده می‌شود.

در نسخه 246 اضافه شد.

گزینه‌های بخش [BRIDGEVLAN] ([BRIDGEVLAN] SECTION OPTIONS)

بخش [BridgeVLAN] پیکربندی شناسه VLAN یک دستگاه اصلی یا اسلیوشده پل را مدیریت می‌کند. برای اینکه تنظیمات این بخش اعمال شوند، گزینه VLANFiltering= باید روی دستگاه اصلی پل فعال شده باشد، به بخش [Bridge] در systemd.netdev(5) مراجعه کنید، و هر دستگاه اسلیوشده باید شناسه‌های VLAN مربوطه را در بخش [BridgeVLAN] خود که با دستگاه اصلی پل مشترک است تعریف نماید. تمام شناسه‌های VLAN اختصاص‌یافته روی رابط که در فایل .network پیکربندی نشده‌اند حذف خواهند شد. اگر شناسه‌های VLAN روی یک رابط باید توسط ابزارهای دیگر مدیریت شوند، آنگاه نمی‌توان از تنظیمات این بخش در فایل .network منطبق استفاده کرد و VLANFiltering= باید روی دستگاه اصلی پل غیرفعال شود.

VLAN=

شناسه VLAN مجاز روی پورت. این می‌تواند یک شناسه تکی یا یک محدوده M-N باشد. یک عدد صحیح در محدوده 1...4094 می‌پذیرد. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 231 اضافه شد.

EgressUntagged=

شناسه VLAN مشخص‌شده در اینجا برای بدون برچسب کردن (untag) فریم‌ها در خروج استفاده خواهد شد. پیکربندی EgressUntagged= متضمن استفاده از VLAN= در بالا است و شناسه VLAN را برای ورود نیز فعال می‌کند. این می‌تواند یک شناسه تکی یا یک محدوده M-N باشد. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام انتساب‌های قبلی پاک می‌شوند.

در نسخه 231 اضافه شد.

PVID=

شناسه VLAN پورت مشخص‌شده در اینجا به تمام فریم‌های بدون برچسب در ورود اختصاص می‌یابد. یک شناسه VLAN یا مقدار بولی منفی (مانند "no") را می‌پذیرد. هنگامی که false باشد، شناسه پورت VLAN اختصاص‌یافته فعلی حذف خواهد شد. پیکربندی PVID= متضمن استفاده از تنظیم VLAN= در بالا است و شناسه VLAN را برای ورود نیز فعال می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است، و شناسه پورت VLAN اختصاص‌یافته را در صورت وجود حفظ خواهد کرد.

در نسخه 231 اضافه شد.

مثال‌ها (EXAMPLES)

مثال 1. پیکربندی ایستای شبکه

# /etc/systemd/network/50-static.network
[Match]
Name=enp2s0
[Network]
Address=192.168.0.15/24
Gateway=192.168.0.1

این پیکربندی رابط "enp2s0" را با یک آدرس ایستا بالا می‌آورد. دروازه مشخص‌شده برای مسیر پیش‌فرض استفاده خواهد شد.

مثال 2. استفاده از DHCP روی پیوندهای اترنت

# /etc/systemd/network/60-dhcp.network
[Match]
Name=en*
[Network]
DHCP=yes

این پیکربندی DHCPv4 و DHCPv6 را روی تمام رابط‌هایی که نام آن‌ها با "en" شروع می‌شود (یعنی رابط‌های اترنت) فعال می‌کند.

مثال 3. واگذاری پیشوند IPv6 (یا DHCPv6 PD)

# /etc/systemd/network/55-dhcpv6-pd-upstream.network
[Match]
Name=enp1s0
[Network]
DHCP=ipv6
# خطوط زیر اختیاری هستند، تا یک آدرس در پیشوند واگذارشده نیز
# به رابط بالادستی اختصاص یابد. در صورت نیاز خطوط زیر را از حالت توضیح خارج کنید.
#[Network]
#DHCPPrefixDelegation=yes
#[DHCPPrefixDelegation]
#UplinkInterface=:self
#SubnetId=0
#Announce=no
# اگر شبکه بالادستی پیام‌های اعلان روتر (RA) ارائه نمی‌دهد،
# خطوط زیر را از حالت توضیح خارج کنید تا کلاینت DHCPv6 به اجبار در حالت مدیریت‌شده راه‌اندازی شود.
#[Network]
#IPv6AcceptRA=no
#[DHCPv6]
#WithoutRA=solicit
# اگر شبکه بالادستی پیام‌های اعلان روتر (RA) را با بیت Managed تنظیم‌نشده ارائه می‌دهد،
# خطوط زیر را از حالت توضیح خارج کنید تا کلاینت DHCPv6 هنگام دریافت RA به اجبار در حالت مدیریت‌شده راه‌اندازی شود.
#[DHCPv6]
#UseAddress=no
#[IPv6AcceptRA]
#DHCPv6Client=always

# /etc/systemd/network/55-dhcpv6-pd-downstream.network
[Match]
Name=enp2s0
[Network]
DHCPPrefixDelegation=yes
IPv6SendRA=yes
# انتظار می‌رود که میزبان به عنوان روتر عمل کند. بنابراین معمولاً
# دریافت اعلان روتر از سایر میزبان‌ها در شبکه پایین‌دستی ضروری نیست.
IPv6AcceptRA=no
[DHCPPrefixDelegation]
UplinkInterface=enp1s0
SubnetId=1
Announce=yes

این پیکربندی DHCPv6-PD را روی رابط enp1s0 به عنوان رابط بالادستی که کلاینت DHCPv6 روی آن در حال اجرا است و رابط enp2s0 به عنوان رابط پایین‌دستی که پیشوند به آن واگذار می‌شود فعال می‌کند. پیشوندهای واگذارشده با اعلان روتر IPv6 روی شبکه پایین‌دستی توزیع می‌شوند.

مثال 4. واگذاری پیشوند IPv6 (یا DHCPv4 6RD)

# /etc/systemd/network/55-dhcpv4-6rd-upstream.network
[Match]
Name=enp1s0
[Network]
DHCP=ipv4
# هنگامی که از DHCPv4-6RD استفاده می‌شود، شبکه بالادستی از IPv6 پشتیبانی نمی‌کند.
# از این رو، نیازی به انتظار برای اعلان روتر که به طور پیش‌فرض فعال است نیست.
IPv6AcceptRA=no
[DHCPv4]
Use6RD=yes

# /etc/systemd/network/55-dhcpv4-6rd-downstream.network
[Match]
Name=enp2s0
[Network]
DHCPPrefixDelegation=yes
IPv6SendRA=yes
# انتظار می‌رود که میزبان به عنوان روتر عمل کند. بنابراین معمولاً
# دریافت اعلان روتر از سایر میزبان‌ها در شبکه پایین‌دستی ضروری نیست.
IPv6AcceptRA=no
[DHCPPrefixDelegation]
UplinkInterface=enp1s0
SubnetId=1
Announce=yes

این پیکربندی DHCPv4-6RD را روی رابط enp1s0 به عنوان رابط بالادستی که کلاینت DHCPv4 روی آن در حال اجرا است و رابط enp2s0 به عنوان رابط پایین‌دستی که پیشوند به آن واگذار می‌شود فعال می‌کند. پیشوندهای واگذارشده با اعلان روتر IPv6 روی شبکه پایین‌دستی توزیع می‌شوند.

مثال 5. یک پل با دو پیوند اسلیوشده

# /etc/systemd/network/25-bridge-static.netdev
[NetDev]
Name=bridge0
Kind=bridge

# /etc/systemd/network/25-bridge-static.network
[Match]
Name=bridge0
[Network]
Address=192.168.0.15/24
Gateway=192.168.0.1
DNS=192.168.0.1

# /etc/systemd/network/25-bridge-slave-interface-1.network
[Match]
Name=enp2s0
[Network]
Bridge=bridge0

# /etc/systemd/network/25-bridge-slave-interface-2.network
[Match]
Name=wlp3s0
[Network]
Bridge=bridge0

این پیکربندی یک پل ایجاد کرده و دستگاه‌های "enp2s0" و "wlp3s0" را به آن متصل می‌کند. پل دارای آدرس و شبکه ایستای مشخص‌شده خواهد بود و یک مسیر پیش‌فرض از طریق دروازه مشخص‌شده اضافه می‌شود. سرور DNS مشخص‌شده به فهرست سراسری تفکیک‌کننده‌های DNS اضافه خواهد شد.

مثال 6. پورت پل با هدایت VLAN

# /etc/systemd/network/25-bridge-slave-interface-1.network
[Match]
Name=enp2s0
[Network]
Bridge=bridge0
[BridgeVLAN]
VLAN=1-32
PVID=42
EgressUntagged=42
[BridgeVLAN]
VLAN=100-299
[BridgeVLAN]
EgressUntagged=300-400

این پیکربندی، تنظیمات مشخص‌شده در مثال قبلی را برای رابط "enp2s0" بازنویسی کرده و VLAN را روی آن پورت پل فعال می‌کند. شناسه‌های VLAN از 1 تا 32، 42، و 100 تا 400 مجاز خواهند بود. بسته‌های برچسب‌خورده با شناسه‌های VLAN برابر با 42 و 300 تا 400 هنگام خروج از این رابط بدون برچسب می‌شوند. به بسته‌های بدون برچسب که به این رابط وارد می‌شوند شناسه VLAN برابر با 42 اختصاص می‌یابد.

مثال 7. تونل‌های مختلف

/etc/systemd/network/25-tunnels.network
[Match]
Name=ens1
[Network]
Tunnel=ipip-tun
Tunnel=sit-tun
Tunnel=gre-tun
Tunnel=vti-tun

/etc/systemd/network/25-tunnel-ipip.netdev
[NetDev]
Name=ipip-tun
Kind=ipip

/etc/systemd/network/25-tunnel-sit.netdev
[NetDev]
Name=sit-tun
Kind=sit

/etc/systemd/network/25-tunnel-gre.netdev
[NetDev]
Name=gre-tun
Kind=gre

/etc/systemd/network/25-tunnel-vti.netdev
[NetDev]
Name=vti-tun
Kind=vti

این پیکربندی رابط "ens1" را بالا آورده و با استفاده از آن یک تونل IPIP، یک تونل SIT، یک تونل GRE، و یک تونل VTI ایجاد می‌کند.

مثال 8. یک دستگاه پیوند (Bond)

# /etc/systemd/network/30-bond1.network
[Match]
Name=bond1
[Network]
DHCP=ipv6

# /etc/systemd/network/30-bond1.netdev
[NetDev]
Name=bond1
Kind=bond

# /etc/systemd/network/30-bond1-dev1.network
[Match]
MACAddress=52:54:00:e9:64:41
[Network]
Bond=bond1

# /etc/systemd/network/30-bond1-dev2.network
[Match]
MACAddress=52:54:00:e9:64:42
[Network]
Bond=bond1

این پیکربندی یک دستگاه bond به نام "bond1" ایجاد کرده و دو دستگاه با آدرس‌های MAC برابر با 52:54:00:e9:64:41 و 52:54:00:e9:64:42 را به عنوان اسلیو به آن متصل می‌نماید. از پروتکل IPv6 DHCP برای دریافت آدرس استفاده خواهد شد.

مثال 9. مسیریابی و هدایت مجازی (VRF)

رابط "bond1" را به رابط اصلی VRF به نام "vrf1" اضافه می‌کند. این گزینه مسیرهای تولیدشده روی این رابط را هدایت می‌کند تا درون جدول مسیریابی تعریف‌شده در طول ایجاد VRF قرار گیرند. برای هسته‌های قبل از ۴.۸، ترافیک به سمت جدول مسیریابی VRF هدایت نخواهد شد مگر اینکه ip-rules خاصی اضافه شود.

# /etc/systemd/network/25-vrf.network
[Match]
Name=bond1
[Network]
VRF=vrf1

مثال 10. رابط MacVTap

این پیکربندی یک رابط شبکه به نام "macvtap-test" را بالا آورده و آن را به "enp0s25" متصل می‌کند.

# /usr/lib/systemd/network/25-macvtap.network
[Match]
Name=enp0s25
[Network]
MACVTAP=macvtap-test

مثال 11. یک رابط Xfrm با دستگاه زیرین فیزیکی

# /etc/systemd/network/27-xfrm.netdev
[NetDev]
Name=xfrm0
Kind=xfrm
[Xfrm]
InterfaceId=7

# /etc/systemd/network/27-eth0.network
[Match]
Name=eth0
[Network]
Xfrm=xfrm0

این پیکربندی یک رابط "xfrm0" ایجاد کرده و آن را به دستگاه "eth0" متصل می‌سازد. این امکان برون‌سپاری سخت‌افزاری ipsec را به کارت شبکه "eth0" فراهم می‌کند. اگر برون‌سپاری مورد نیاز نباشد، رابط‌های xfrm را می‌توان به دستگاه "lo" اختصاص داد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

systemd(1), systemd-networkd.service(8), systemd.link(5), systemd.netdev(5), systemd-network-generator.service(8), systemd-resolved.service(8)

نکات (NOTES)

1.: 💣💥🧨💥💥💣 لطفاً توجه داشته باشید که این فایل‌های پیکربندی باید همیشه در دسترس باشند. اگر /usr/local/ یک پارتیشن جداگانه باشد، ممکن است در طول مراحل اولیه بوت در دسترس نباشد و نباید برای پیکربندی استفاده شود.
2.: اعتبارنامه‌های سیستم و سرویس

https://systemd.io/CREDENTIALS