نام (NAME)

termscu - کلاینت SCU پایان‌دهنده دایکام (DICOM)

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

termscu [گزینه‌ها] peer port

توضیحات (DESCRIPTION)

برنامه termscu یک کاربر کلاس سرویس (SCU) را برای کلاس SOP اختصاصی خاموش‌سازی DCMTK پیاده‌سازی می‌کند. این برنامه تلاش می‌کند تا این کلاس اختصاصی خاموش‌سازی را با یک ارائه‌دهنده کلاس سرویس (SCP) مذاکره کند که (در صورت پیاده‌سازی این ویژگی) بلافاصله پس از رد ارتباط، خاموش خواهد شد. این برنامه می‌تواند برای خاموش کردن برخی از برنامه‌های سرور DCMTK استفاده شود.

پارامترها (PARAMETERS)

peer  نام میزبان طرف مقابل در دایکام (DICOM peer)
port  شماره پورت tcp/ip طرف مقابل

گزینه‌ها (OPTIONS)

گزینه‌های عمومی (general options)

-h    --help
        چاپ این متن راهنما و خروج
      --version
        چاپ اطلاعات نسخه و خروج
      --arguments
        چاپ آرگومان‌های بسط‌یافته خط فرمان
-q    --quiet
        حالت بی‌صدا، عدم چاپ هشدارها و خطاها
-v    --verbose
        حالت پرگویی، چاپ جزئیات پردازش
-d    --debug
        حالت اشکال‌زدایی، چاپ اطلاعات دیباگ
-ll   --log-level  [l]evel: string constant
        (fatal, error, warn, info, debug, trace)
        استفاده از سطح l برای ثبت‌کننده لاگ
-lc   --log-config  [f]ilename: string
        استفاده از فایل پیکربندی f برای ثبت‌کننده لاگ

گزینه‌های شبکه (network options)

نسخه پروتکل IP:
  -i4   --ipv4
          تنها استفاده از IPv4 (پیش‌فرض)
  -i6   --ipv6
          تنها استفاده از IPv6
  -i0   --ip-auto
          استفاده از جستجوی DNS برای تعیین پروتکل IP
عناوین موجودیت برنامه (application entity titles):
  -aet  --aetitle  [a]etitle: string
          تنظیم عنوان AE فراخواننده (پیش‌فرض: ECHOSCU)
  -aec  --call  [a]etitle: string
          تنظیم عنوان AE فراخوانده‌شده طرف مقابل (پیش‌فرض: ANY-SCP)
سایر گزینه‌های شبکه:
  -pdu  --max-pdu  [n]umber of bytes: integer (4096..131072)
          تنظیم حداکثر pdu دریافتی به n بایت (پیش‌فرض: 16384)

نکات (NOTES)

انطباق با دایکام (DICOM Conformance)

برنامه termscu از کلاس‌های SOP زیر به‌عنوان SCU پشتیبانی می‌کند:

PrivateShutdownSOPClass  1.2.276.0.7230010.3.4.1915765545.18030.917282194.0

لاگ‌گیری (LOGGING)

سطح خروجی لاگ ابزارهای مختلف خط فرمان و کتابخانه‌های زیربنایی می‌تواند توسط کاربر مشخص شود. به‌طور پیش‌فرض، تنها خطاها و هشدارها در جریان خطای استاندارد نوشته می‌شوند. با استفاده از گزینه --verbose پیام‌های اطلاعاتی مانند جزئیات پردازش نیز گزارش می‌شوند. از گزینه --debug می‌توان برای دریافت جزئیات بیشتر درباره فعالیت درونی، مثلاً جهت اهداف اشکال‌زدایی استفاده کرد. سطوح دیگر لاگ‌گیری را می‌توان با استفاده از گزینه --log-level انتخاب نمود. در حالت --quiet فقط خطاهای مهلک گزارش می‌شوند. در چنین رخدادهای خطای بسیار شدیدی، برنامه معمولاً خاتمه می‌یابد. برای جزئیات بیشتر درباره سطوح مختلف لاگ، به مستندات ماژول "oflog" مراجعه کنید.

در صورتی که خروجی لاگ باید در فایل نوشته شود (اختیاراً با چرخش فایل لاگ)، به syslog (در یونیکس) یا event log (در ویندوز) ارسال شود، می‌توان از گزینه --log-config استفاده کرد. این فایل پیکربندی همچنین امکان هدایت تنها پیام‌های خاصی به یک جریان خروجی مشخص و فیلتر کردن پیام‌ها بر اساس ماژول یا برنامه‌ای که در آن تولید شده‌اند را فراهم می‌کند. یک نمونه فایل پیکربندی در <etcdir>/logger.cfg ارائه شده است.

خط فرمان (COMMAND LINE)

تمامی ابزارهای خط فرمان از نشانه‌گذاری زیر برای پارامترها استفاده می‌کنند: کروشه‌ها مقادیر اختیاری (0-1) را در بر می‌گیرند، سه نقطه نشان می‌دهد که چندین مقدار مجاز است (1-n)، و ترکیب هر دو به معنای 0 تا n مقدار است.

گزینه‌های خط فرمان با علامت '+' یا '-' از پارامترها متمایز می‌شوند. معمولاً ترتیب و موقعیت گزینه‌های خط فرمان اختیاری است (یعنی می‌توانند در هر جایی ظاهر شوند). با این حال، اگر گزینه‌ها مانعه‌الجمع باشند، راست‌ترین گزینه اعمال می‌شود. این رفتار با قوانین ارزیابی استاندارد شل‌های رایج یونیکس مطابقت دارد.

علاوه بر این، یک یا چند فایل حاوی دستورات می‌توانند با استفاده از علامت '@' به‌عنوان پیشوند نام فایل مشخص شوند (برای مثال @command.txt). چنین آرگومانی پیش از هرگونه ارزیابی بیشتر، با محتوای فایل متنی مربوطه جایگزین می‌شود (فاصله‌های سفید متوالی به‌عنوان یک جداکننده منفرد در نظر گرفته می‌شوند مگر اینکه بین دو علامت نقل‌قول قرار گیرند). لطفاً توجه داشته باشید که یک فایل دستور نمی‌تواند شامل فایل دستور دیگری باشد. این رویکرد ساده اما مؤثر امکان خلاصه کردن ترکیب‌های رایج گزینه‌ها/پارامترها را فراهم کرده و از خطوط فرمان طولانی و گیج‌کننده جلوگیری می‌کند (یک نمونه در فایل <datadir>/dumppat.txt ارائه شده است).

متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT)

ابزار termscu تلاش خواهد کرد تا فرهنگ‌های داده دایکام مشخص‌شده در متغیر محیطی DCMDICTPATH را بارگذاری کند. به‌طور پیش‌فرض، یعنی در صورتی که متغیر محیطی DCMDICTPATH تنظیم نشده باشد، فایل <datadir>/dicom.dic بارگذاری خواهد شد مگر اینکه دیکشنری درون برنامه گنجانده شده باشد (پیش‌فرض برای ویندوز).

رفتار پیش‌فرض باید ترجیح داده شود و متغیر محیطی DCMDICTPATH تنها زمانی باید استفاده شود که فرهنگ‌های داده جایگزین مورد نیاز باشند. متغیر محیطی DCMDICTPATH همان قالب متغیر PATH شل یونیکس را دارد که در آن دو نقطه (":") ورودی‌ها را جدا می‌کند. در سیستم‌های ویندوز از نقطه ویرگول (";") به‌عنوان جداکننده استفاده می‌شود. کد دیکشنری داده تلاش خواهد کرد تا هر فایل مشخص‌شده در متغیر محیطی DCMDICTPATH را بارگذاری کند. اگر هیچ فرهنگ داده‌ای بارگذاری نشود، یک خطا رخ خواهد داد.