نام (NAME)

tmux — مالتی‌پلکسر ترمینال

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

tmux [-2CDhlNuVv] [-c shell-command] [-f file] [-L socket-name] [-S socket-path] [-T features] [command [flags]]

توضیحات (DESCRIPTION)

tmux یک مالتی‌پلکسر ترمینال است: امکان ایجاد، دسترسی و کنترل چندین ترمینال را از طریق یک صفحه واحد فراهم می‌کند. tmux می‌تواند از صفحه جدا (detach) شده و در پس‌زمینه به اجرای خود ادامه دهد، سپس بعداً مجدداً متصل (reattach) شود.

هنگامی که tmux راه‌اندازی می‌شود، یک نشست (session) جدید با یک پنجره (window) واحد ایجاد کرده و آن را روی صفحه نمایش می‌دهد. یک خط وضعیت در پایین صفحه، اطلاعات مربوط به نشست جاری را نشان می‌دهد و برای وارد کردن دستورات تعاملی استفاده می‌شود.

یک نشست مجموعه‌ای از شبه‌ترمینال‌ها (pseudo terminals) تحت مدیریت tmux است. هر نشست دارای یک یا چند پنجره مرتبط با خود است. یک پنجره تمام صفحه را اشغال می‌کند و می‌تواند به قاب‌های (panes) مستطیلی تقسیم شود، که هر یک از آن‌ها یک شبه‌ترمینال مجزا است (صفحه راهنمای pty(4) جزئیات فنی شبه‌ترمینال‌ها را مستند کرده است). هر تعداد نمونه از tmux می‌توانند به یک نشست متصل شوند، و هر تعداد پنجره می‌تواند در یک نشست وجود داشته باشد. به محض اینکه تمام نشست‌ها بسته (kill) شوند، tmux خارج می‌شود.

هر نشست ماندگار (persistent) است و در برابر قطع ارتباط ناخواسته (مانند پایان مهلت اتصال ssh(1)) یا جدا شدن تعمدی (با فشردن کلیدهای ‘C-b d’) پابرجا می‌ماند. tmux می‌تواند مجدداً با دستور زیر متصل شود:

در tmux, یک نشست توسط یک کلاینت (client) روی صفحه نمایش داده می‌شود و تمام نشست‌ها توسط یک سرور (server) واحد مدیریت می‌شوند. سرور و هر کلاینت فرآیندهای مجزایی هستند که از طریق یک سوکت در /tmp با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

گزینه‌ها به شرح زیر هستند:

-2

اجبار tmux به این فرض که ترمینال از ۲۵۶ رنگ پشتیبانی می‌کند. این گزینه معادل -T 256 است.

-C

شروع در حالت کنترل (بخش CONTROL MODE را ببینید). مشخص کردن دو بار (-CC) قابلیت echo را غیرفعال می‌کند.

-c shell-command

اجرای shell-command با استفاده از پوسته پیش‌فرض. در صورت لزوم، سرور tmux برای دریافت گزینه default-shell راه‌اندازی خواهد شد. این گزینه برای سازگاری با sh(1) هنگامی است که tmux به عنوان یک پوسته ورود (login shell) استفاده می‌شود.

-D

سرور tmux را به صورت دیمن (daemon) راه‌اندازی نکن. این کار همچنین گزینه exit-empty را خاموش می‌کند. همراه با -D, امکان مشخص کردن command وجود ندارد.

-f file

مشخص کردن یک فایل پیکربندی جایگزین. به طور پیش‌فرض، tmux در صورت وجود، فایل پیکربندی سیستم را از /etc/tmux.conf بارگذاری کرده، سپس به دنبال فایل پیکربندی کاربر در ~/.tmux.conf یا $XDG_CONFIG_HOME/tmux/tmux.conf می‌گردد.

فایل پیکربندی مجموعه‌ای از دستورات tmux است که هنگام راه‌اندازی اولیه سرور به ترتیب اجرا می‌شوند. tmux فایل‌های پیکربندی را یک بار پس از شروع به کار فرآیند سرور بارگذاری می‌کند. دستور source-file می‌تواند برای بارگذاری یک فایل در زمان‌های بعدی استفاده شود.

tmux پیام‌های خطای ناشی از دستورات موجود در فایل‌های پیکربندی را در اولین نشست ایجادشده نمایش می‌دهد و به پردازش بقیه فایل پیکربندی ادامه می‌دهد.

-h

چاپ اطلاعات نحوه استفاده و خروج.

-L socket-name

tmux سوکت سرور را در دایرکتوری مشخص‌شده توسط TMUX_TMPDIR یا در صورت تنظیم نبودن آن، در /tmp ذخیره می‌کند. نام سوکت پیش‌فرض default است. این گزینه امکان تعیین یک نام سوکت متفاوت را فراهم می‌کند و اجازه می‌دهد چندین سرور مستقل tmux اجرا شوند. برخلاف -S نیازی به مسیر کامل نیست: تمام سوکت‌ها در دایرکتوری tmux-UID زیر دایرکتوری ارائه‌شده توسط TMUX_TMPDIR یا در /tmp ایجاد می‌شوند. دایرکتوری tmux-UID توسط tmux ایجاد می‌شود و نباید برای عموم (world) قابل خواندن، نوشتن یا اجرا باشد.

اگر سوکت به طور تصادفی حذف شود، سیگنال SIGUSR1 می‌تواند برای فرآیند سرور tmux ارسال شود تا مجدداً آن را بسازد (توجه داشته باشید که اگر هر یک از دایرکتوری‌های والد وجود نداشته باشند، این عمل ناموفق خواهد بود).

-l

رفتار به عنوان پوسته ورود (login shell). این فلگ در حال حاضر هیچ تاثیری ندارد و برای سازگاری با سایر پوسته‌ها هنگام استفاده از tmux به عنوان پوسته ورود است.

-N

سرور را راه‌اندازی نکن، حتی اگر دستور معمولاً این کار را انجام دهد (برای مثال new-session یا start-server).

-S socket-path

مشخص کردن مسیر کامل جایگزین برای سوکت سرور. اگر -S مشخص شود، دایرکتوری سوکت پیش‌فرض استفاده نشده و هر فلگ -L نادیده گرفته می‌شود.

-T features

تنظیم ویژگی‌های ترمینال برای کلاینت. این یک فهرست جداشده با کاما از ویژگی‌ها است. گزینه terminal-features را ببینید.

-u

نوشتن خروجی UTF-8 در ترمینال، حتی اگر اولین متغیر محیطی تنظیم‌شده از میان LC_ALL, LC_CTYPE یا LANG حاوی "UTF-8" یا "UTF8" نباشد.

-V

گزارش نسخه tmux.

-v

درخواست ثبت گزارش‌های مشروح (verbose logging). پیام‌های گزارش در فایل‌های tmux-client-PID.log و tmux-server-PID.log در دایرکتوری جاری ذخیره خواهند شد، که در آن PID شناسه فرآیند (PID) سرور یا کلاینت است. اگر -v دو بار مشخص شود، یک فایل اضافی tmux-out-PID.log حاوی یک رونوشت از هر آن‌چه tmux در ترمینال می‌نویسد، تولید می‌شود.

سیگنال SIGUSR2 می‌تواند برای فرآیند سرور tmux ارسال شود تا وضعیت ثبت گزارش را بین روشن (مانند حالتی که -v داده شده) و خاموش تغییر دهد (toggle).

command [flags]

یکی از مجموعه‌ای از دستورات مورد استفاده برای کنترل tmux را مطابق با توضیحات بخش‌های بعدی مشخص می‌کند. اگر هیچ دستوری مشخص نشود، دستور موجود در default-client-command در نظر گرفته می‌شود که به طور پیش‌فرض new-session است.

کلیدهای میانبر پیش‌فرض (DEFAULT KEY BINDINGS)

tmux می‌تواند از طریق یک کلاینت متصل‌شده با استفاده از ترکیب یک کلید پیشوند (prefix)، که به طور پیش‌فرض ‘C-b’ (Ctrl-b) است، و به دنبال آن یک کلید دستور کنترل شود.

اتصالات کلیدهای دستوری پیش‌فرض به شرح زیر است:

کلیدهای میانبر را می‌توان با دستورات bind-key و unbind-key تغییر داد.

تجزیه و اجرای دستورات (COMMAND PARSING AND EXECUTION)

tmux از تعداد زیادی دستور که می‌توان برای کنترل رفتار آن استفاده کرد پشتیبانی می‌کند. هر دستور دارای نام است و می‌تواند صفر یا چند فلگ و آرگومان بپذیرد. آن‌ها را می‌توان با دستور bind-key به یک کلید متصل کرد یا از خط فرمان پوسته، یک اسکریپت پوسته، یک فایل پیکربندی یا خط فرمان داخلی اجرا نمود. برای مثال، همان دستور set-option که از خط فرمان پوسته، از ~/.tmux.conf اجرا شده و به یک کلید متصل شده است ممکن است به این شکل باشد:

$ tmux set-option -g status-style bg=cyan

set-option -g status-style bg=cyan

bind-key C set-option -g status-style bg=cyan

در اینجا، نام دستور ‘set-option’, ‘-g’ یک فلگ و ‘status-style’ و ‘bg=cyan’ آرگومان هستند.

tmux بین تجزیه و اجرای دستور تمایز قائل می‌شود. برای اجرای یک دستور، tmux نیاز دارد که آن دستور به نام و آرگومان‌هایش تقسیم شود. این عمل، تجزیه دستور است. اگر دستوری از پوسته اجرا شود، پوسته آن را تجزیه می‌کند؛ از درون tmux یا از یک فایل پیکربندی، tmux آن را تجزیه می‌کند. نمونه‌هایی از مواردی که tmux دستورات را تجزیه می‌کند عبارتند از:

• در یک فایل پیکربندی؛
• تایپ‌شده در خط فرمان (رجوع کنید به command-prompt);
• داده‌شده به bind-key;
• ارسال‌شده به عنوان آرگومان به if-shell یا confirm-before.

برای اجرای دستورات، هر کلاینت یک ‘صف دستور (command queue)’ دارد. یک صف دستور سراسری که به هیچ کلاینتی متصل نیست در هنگام راه‌اندازی برای فایل‌های پیکربندی مانند ~/.tmux.conf استفاده می‌شود. دستورات تجزیه‌شده که به صف افزوده می‌شوند به ترتیب اجرا می‌گردند. برخی دستورات، مانند if-shell و confirm-before, آرگومان خود را برای ایجاد یک دستور جدید تجزیه می‌کنند که بلافاصله پس از خودشان درج می‌شود. این بدان معناست که آرگومان‌ها می‌توانند دو بار یا بیشتر تجزیه شوند - یک بار زمانی که دستور والد (مانند if-shell) تجزیه می‌شود و بار دیگر زمانی که دستور خود را تجزیه و اجرا می‌کند. دستوراتی مانند if-shell, run-shell و display-panes اجرای دستورات بعدی در صف را متوقف می‌کنند تا رویدادی رخ دهد - if-shell و run-shell تا زمانی که یک دستور پوسته به پایان برسد و display-panes تا زمانی که کلیدی فشرده شود. برای مثال، دستورات زیر:

new-session; new-window
if-shell "true" "split-window"
kill-session

به ترتیب new-session, new-window, if-shell, دستور پوسته true(1), split-window و kill-session را اجرا خواهند کرد.

بخش دستورات (COMMANDS) دستورات tmux و آرگومان‌های آن‌ها را فهرست می‌کند.

نحو تجزیه (PARSING SYNTAX)

این بخش نحو دستورات تجزیه‌شده توسط tmux را توصیف می‌کند، برای مثال در یک فایل پیکربندی یا در خط فرمان. توجه داشته باشید زمانی که دستورات در پوسته وارد می‌شوند، توسط پوسته تجزیه می‌شوند - برای مثال به ksh(1) یا csh(1) مراجعه کنید.

هر دستور با یک خط جدید یا یک نقطه ویرگول (;) خاتمه می‌یابد. دستوراتی که با نقطه ویرگول از هم جدا شده‌اند با هم یک ‘توالی دستور (command sequence)’ تشکیل می‌دهند - اگر دستوری در این توالی با خطا مواجه شود، هیچ دستور بعدی اجرا نمی‌شود.

توصیه می‌شود نقطه ویرگولی که به عنوان جداکننده دستور استفاده می‌شود به عنوان یک نشانه (token) مجزا نوشته شود، برای مثال از sh(1):

$ tmux neww \; splitw

یا:

$ tmux neww ';' splitw

یا از خط فرمان tmux:

neww ; splitw

با این حال، یک نقطه ویرگول در انتهای کلمه نیز به عنوان جداکننده دستور تفسیر می‌شود، برای مثال در این دستورات sh(1):

$ tmux neww\; splitw

یا:

$ tmux 'neww;' splitw

همانند این مثال‌ها، هنگام اجرای tmux از پوسته باید دقت بیشتری برای نقل‌قول کردن مناسب نقطه ویرگول‌ها به کار برد:

1. نقطه ویرگول‌هایی که باید به عنوان جداکننده دستور تفسیر شوند باید مطابق با قواعد پوسته اسکیپ (escape) شوند. برای sh(1) این معمولاً به معنای نقل‌قول شدن (مانند ‘neww ';' splitw’) یا اسکیپ شدن (مانند ‘neww \; splitw’) است.
2. نقطه ویرگول‌های مجزا یا در انتهای کلمه که باید به عنوان آرگومان تفسیر شوند باید دو بار اسکیپ شوند: یک بار مطابق با قواعد پوسته و بار دوم برای tmux; برای مثال:

   $ tmux neww 'foo\;' bar
   $ tmux neww foo\\\; bar

3. نقطه ویرگول‌هایی که توکن‌های مجزا نبوده یا در انتهای توکن دیگری قرار ندارند، فقط باید یک بار بر اساس قواعد پوسته اسکیپ شوند؛ برای مثال:

   $ tmux neww 'foo-;-bar'
   $ tmux neww foo-\;-bar

توضیحات (کامنت‌ها) با نویسه # بدون نقل‌قول مشخص می‌شوند - هر متن باقی‌مانده پس از یک توضیح تا انتهای خط نادیده گرفته می‌شود.

اگر آخرین نویسه یک خط \ باشد، خط با خط بعدی ترکیب می‌شود (\ و خط جدید کاملاً حذف می‌شوند). این قابلیت ادامه خط (line continuation) نامیده می‌شود و در داخل و خارج از رشته‌های نقل‌قول‌شده و در توضیحات اعمال می‌شود، اما در داخل آکولادها اعمال نمی‌گردد.

آرگومان‌های دستور ممکن است به عنوان رشته‌های احاطه‌شده با نقل‌قول تکی (') یا نقل‌قول دوتایی (")، یا به عنوان فهرست‌های دستور احاطه‌شده با آکولاد ({}) مشخص شوند. این کار زمانی لازم است که آرگومان حاوی هر نویسه خاصی باشد. رشته‌های دارای نقل‌قول تکی و دوتایی نمی‌توانند بیش از یک خط باشند مگر با ادامه خط. آکولادها می‌توانند چندین خط را در بر بگیرند.

در خارج از نقل‌قول‌ها و داخل نقل‌قول‌های دوتایی، این جایگزینی‌ها انجام می‌شوند:

• متغیرهای محیطی که قبل از آن‌ها $ آمده است با مقدارشان از محیط سراسری جایگزین می‌شوند (به بخش محیط سراسری و نشست (GLOBAL AND SESSION ENVIRONMENT) مراجعه کنید).
• یک ~ یا ~user ابتدایی به دایرکتوری خانگی کاربر فعلی یا مشخص‌شده بسط می‌یابد.
• \uXXXX یا \uXXXXXXXX با نقطه کد یونیکد متناظر با عدد هگزادسیمال چهار یا هشت رقمی داده‌شده جایگزین می‌شود.
• هنگامی که نویسه‌ای با \ پیشوند (اسکیپ) شود، نویسه‌های زیر جایگزین می‌شوند: \e با نویسه escape؛ \r با برگشت به ابتدای سطر (carriage return)؛ \n با خط جدید؛ و \t با tab.
• \ooo با نویسه‌ای با مقدار هشت‌هشتی (octal) معادل ooo جایگزین می‌شود. سه رقم هشت‌هشتی الزامی است، برای مثال \001. بزرگ‌ترین نویسه معتبر \377 است.
• هر نویسه دیگری که قبل از آن \ آمده باشد با خود آن نویسه جایگزین می‌شود (یعنی \ حذف می‌شود) و معنای خاصی نخواهد داشت - بنابراین برای مثال \; یک توالی دستور را مشخص نمی‌کند و \$ یک متغیر محیطی را بسط نمی‌دهد.

آکولادها مانند یک فایل پیکربندی تجزیه می‌شوند (بنابراین شرایطی مانند ‘%if’ پردازش می‌شوند) و سپس به یک رشته تبدیل می‌گردند. آن‌ها برای جلوگیری از نیاز به اسکیپ کردن اضافی هنگام ارسال گروهی از دستورات tmux به عنوان یک آرگومان (برای مثال به if-shell) طراحی شده‌اند. این دو مثال دستوری یکسان تولید می‌کنند - توجه داشته باشید که هنگام استفاده از {} نیازی به اسکیپ کردن نیست:

if-shell true {
    display -p 'brace-dollar-foo: }$foo'
}

if-shell true "display -p 'brace-dollar-foo: }\$foo'"

آکولادها می‌توانند درون آکولادها قرار گیرند، برای مثال:

bind x if-shell "true" {
    if-shell "true" {
        display "true!"
    }
}

متغیرهای محیطی را می‌توان با استفاده از نحو ‘name=value’, برای مثال ‘HOME=/home/user’. متغیرهای تنظیم‌شده در حین تجزیه به محیط سراسری اضافه می‌شوند. یک متغیر پنهان را می‌توان با ‘%hidden’, برای مثال:

%hidden MYVAR=42

متغیرهای پنهان به محیط فرآیندهای ایجادشده توسط tmux منتقل نمی‌شوند. به بخش محیط سراسری و نشست (GLOBAL AND SESSION ENVIRONMENT) مراجعه کنید.

دستورات را می‌توان با احاطه کردن آن‌ها با ‘%if’, ‘%elif’, ‘%else’ و ‘%endif’ به صورت شرطی تجزیه کرد. آرگومان ورودی به ‘%if’ و ‘%elif’ به عنوان یک قالب بسط داده می‌شود (رجوع کنید به قالب‌ها (FORMATS)) و اگر نادرست (صفر یا خالی) ارزیابی شود، متن بعدی تا ‘%elif’, ‘%else’ یا ‘%endif’ پایانی نادیده گرفته می‌شود. برای مثال:

%if "#{==:#{host},myhost}"
set -g status-style bg=red
%elif "#{==:#{host},myotherhost}"
set -g status-style bg=green
%else
set -g status-style bg=blue
%endif

اگر روی ‘myhost’ اجرا شود، خط وضعیت را به رنگ قرمز، اگر روی ‘myotherhost’ اجرا شود به رنگ سبز، یا اگر روی میزبان دیگری اجرا شود به رنگ آبی تغییر خواهد داد. شرط‌ها می‌توانند در یک خط مشخص شوند، برای نمونه:

%if #{==:#{host},myhost} set -g status-style bg=red %endif

دستورات (COMMANDS)

این بخش دستورات پشتیبانی‌شده توسط tmux را شرح می‌دهد. اکثر دستورات آرگومان اختیاری -t (و گاهی -s) را به همراه یکی از target-client, target-session, target-window یا target-pane می‌پذیرند. این موارد کلاینت، نشست، پنجره یا قابی را که دستور باید روی آن اثر بگذارد، مشخص می‌کنند.

target-client باید نام کلاینت باشد، معمولاً فایل pty(4) که کلاینت به آن متصل است، برای نمونه هر یک از /dev/ttyp1 یا ttyp1 برای کلاینت متصل به /dev/ttyp1. اگر هیچ کلاینتی مشخص نشده باشد، tmux تلاش می‌کند کلاینت در حال استفاده را تشخیص دهد؛ اگر این کار ناموفق باشد، یک خطا گزارش می‌شود. کلاینت‌ها را می‌توان با دستور list-clients فهرست کرد.

target-session به ترتیب به روش‌های زیر بررسی می‌شود:

1. یک شناسه نشست (session ID) با پیشوند $.
2. نام دقیق یک نشست (همان‌طور که توسط دستور list-sessions فهرست شده است).
3. ابتدای نام یک نشست، برای نمونه ‘mysess’ با نشستی به نام ‘mysession’ مطابقت خواهد داشت.
4. یک الگوی glob(7) که با نام نشست مطابقت داده می‌شود.

اگر نام نشست دارای پیشوند ‘=’ باشد، فقط تطابق دقیق پذیرفته می‌شود (بنابراین ‘=mysess’ تنها دقیقاً با ‘mysess’ مطابقت می‌یابد، نه با ‘mysession’).

اگر یک نشست منفرد پیدا شود، به عنوان نشست هدف استفاده می‌شود؛ تطابق‌های چندگانه منجر به خطا می‌شوند. اگر نشستی ذکر نشود، در صورت در دسترس بودن از نشست جاری استفاده می‌شود؛ اگر هیچ نشست جاری در دسترس نباشد، آخرین نشستی که اخیراً استفاده شده انتخاب می‌شود.

target-window (یا src-window یا dst-window) پنجره‌ای را در قالب session:window مشخص می‌کند. session از همان قوانین target-session پیروی می‌کند و window به ترتیب زیر جستجو می‌شود:

1. یک نشانه ویژه، که در زیر فهرست شده است.
2. یک نمایه پنجره، برای نمونه ‘mysession:1’ پنجره ۱ در نشست ‘mysession’ است.
3. یک شناسه پنجره، مانند @1.
4. نام دقیق پنجره، مانند ‘mysession:mywindow’.
5. ابتدای نام پنجره، مانند ‘mysession:mywin’.
6. به صورت یک الگوی glob(7) که با نام پنجره مطابقت داده می‌شود.

مانند نشست‌ها، یک پیشوند ‘=’ تنها یک تطابق دقیق انجام خواهد داد. یک نام پنجره خالی در صورت لزوم نمایه بدون استفاده بعدی را مشخص می‌کند (برای نمونه دستورات new-window و link-window) در غیر این صورت پنجره جاری در session انتخاب می‌شود.

نشانه‌های ویژه زیر برای اشاره به پنجره‌های خاص در دسترس هستند. هر یک دارای یک فرم جایگزین تک‌نویسه‌ای هستند.

target-pane (یا src-pane یا dst-pane) می‌تواند یک شناسه قاب باشد یا قالبی مشابه target-window داشته باشد، اما با افزودن اختیاری یک نقطه و به دنبال آن یک نمایه قاب یا شناسه قاب، برای نمونه: ‘mysession:mywindow.1’. اگر نمایه قاب ذکر نشود، از قاب فعال جاری در پنجره مشخص‌شده استفاده می‌شود. نشانه‌های ویژه زیر برای نمایه قاب در دسترس هستند:

نشانه‌های ‘+’ و ‘-’ می‌توانند با یک مقدار آفست همراه شوند، برای نمونه:

select-window -t:+2

افزون بر این، target-session, target-window یا target-pane می‌توانند به طور کامل شامل نشانه ‘{mouse}’ (فرم جایگزین ‘=’) باشند تا نشست، پنجره یا قابی را که جدیدترین رویداد ماوس در آن رخ داده است مشخص کنند (بخش پشتیبانی از ماوس (MOUSE SUPPORT) را ببینید) یا ‘{marked}’ (فرم جایگزین ‘~’) برای مشخص کردن قاب نشانه‌گذاری‌شده (دستور select-pane -m را ببینید).

نشست‌ها، پنجره‌ها و قاب‌ها هر کدام با یک شناسه یکتا شماره‌گذاری می‌شوند؛ شناسه‌های نشست با یک ‘$’, پنجره‌ها با یک ‘@’, و قاب‌ها با یک ‘%’ پیشوندگذاری می‌شوند. این شناسه‌ها یکتا هستند و در طول عمر نشست، پنجره یا قاب در سرور tmux بدون تغییر باقی می‌مانند. شناسه قاب در متغیر محیطی TMUX_PANE به فرایند فرزندِ قاب ارسال می‌شود. شناسه‌ها را می‌توان با استفاده از قالب‌های ‘session_id’, ‘window_id’ یا ‘pane_id’ (بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید) و دستورات display-message, list-sessions, list-windows یا list-panes نمایش داد.

target-session, target-window یا target-pane هر یک ‘نوع’ هدفی را که دستور باید روی آن کار کند مشخص می‌کنند. اگر یک هدف به صراحت با استفاده از ‘:’ و ‘.’ مشخص نشده باشد، tmux چیزی را که به نظر می‌رسد بهترین گزینه موجود است انتخاب خواهد کرد. برای نمونه، اگر یک target-pane به صورت ‘1’ با یک پنجره جاری که فقط یک قاب دارد استفاده شود، tmux می‌داند که ‘1’ نمی‌تواند به معنای یک قاب باشد، بنابراین به دنبال قاب فعال در پنجره ۱، یا قاب فعال در پنجره جاری در نشست ۱ می‌گردد. تنها در صورتی که هیچ‌یک از این موارد وجود نداشته باشند، خطا گزارش می‌دهد. اگر مهم است که یک قاب، پنجره یا نشست خاص همیشه استفاده شود، مانند زمانی که از یک اسکریپت فراخوانی می‌شود، هدف باید کاملاً مشخص شود (برای نمونه یک target-pane به صورت ‘-t:.1) ،’ یا باید از شناسه‌های قاب، پنجره یا نشست استفاده شود.

آرگومان‌های shell-command دستورات sh(1) هستند. این می‌تواند یک آرگومان منفرد ارسال‌شده به پوسته باشد، برای نمونه:

new-window 'vi ~/.tmux.conf'

دستور زیر را اجرا خواهد کرد:

/bin/sh -c 'vi ~/.tmux.conf'

علاوه بر این، دستورات new-window, new-session, split-window, respawn-window و respawn-pane اجازه می‌دهند shell-command به عنوان چندین آرگومان داده شده و مستقیماً اجرا شود (بدون ‘sh -c’). این می‌تواند از مشکلات نقل‌قول پوسته جلوگیری کند. برای نمونه:

$ tmux new-window vi ~/.tmux.conf

vi(1) را مستقیماً بدون فراخوانی پوسته اجرا خواهد کرد.

command [argument ...] به یک دستور tmux اشاره دارد، که یا با دستور و آرگومان‌ها به صورت جداگانه ارسال می‌شود، برای نمونه:

bind-key F1 set-option status off

یا به عنوان یک آرگومان رشته‌ای منفرد در .tmux.conf ارسال می‌شود، برای نمونه:

bind-key F1 { set-option status off }

نمونه دستورات tmux عبارتند از:

refresh-client -t/dev/ttyp2

rename-session -tfirst newname

set-option -wt:0 monitor-activity on

new-window ; split-window -d

bind-key R source-file ~/.tmux.conf \; \
	display-message "source-file done"

یا از طریق sh(1):

$ tmux kill-window -t :1

$ tmux new-window \; split-window -d

$ tmux new-session -d 'vi ~/.tmux.conf' \; split-window -d \; attach

کلاینت‌ها و نشست‌ها (CLIENTS AND SESSIONS)

سرور tmux کلاینت‌ها، نشست‌ها، پنجره‌ها و قاب‌ها را مدیریت می‌کند. کلاینت‌ها برای تعامل با نشست‌ها به آن‌ها متصل می‌شوند، خواه زمانی که با دستور new-session ایجاد می‌شوند، یا بعداً با دستور attach-session. هر نشست یک یا چند پنجره پیوندخورده به خود دارد. پنجره‌ها می‌توانند به چندین نشست پیوند داده شوند و از یک یا چند قاب تشکیل شده‌اند، که هر یک شامل یک شبه‌ترمینال است. دستورات مربوط به ایجاد، پیوند دادن و سایر عملیات روی پنجره‌ها در بخش پنجره‌ها و قاب‌ها (WINDOWS AND PANES) پوشش داده شده‌اند.

دستورات زیر برای مدیریت کلاینت‌ها و نشست‌ها در دسترس هستند:

attach-session [-dErx] [-c working-directory] [-f flags] [-t target-session]

(alias: attach)

اگر از خارج از tmux اجرا شود، به target-session در ترمینال فعلی متصل می‌شود. target-session باید از قبل وجود داشته باشد - برای ایجاد یک نشست جدید، دستور new-session (همراه با -A برای ایجاد یا اتصال) را ببینید. اگر از داخل استفاده شود، نشست متصل فعلی را به target-session تغییر می‌دهد. اگر -d مشخص شود، هر کلاینت متصل دیگر به این نشست جدا می‌شود. اگر -x داده شود، سیگنال SIGHUP را به فرایند والد کلاینت ارسال کرده و همچنین کلاینت را جدا می‌کند که معمولاً باعث خروج آن می‌شود. -f فهرستی از پرچم‌های کلاینت جداشده با کاما را تنظیم می‌کند. پرچم‌ها عبارتند از:

active-pane

کلاینت دارای یک پنل فعال مستقل است

ignore-size

کلاینت بر اندازه سایر کلاینت‌ها تاثیری نمی‌گذارد

no-detach-on-destroy

در صورت وجود نشست‌های دیگر، هنگام نابود شدن نشستی که کلاینت به آن متصل است، کلاینت را جدا نکن

no-output

کلاینت در حالت کنترل خروجی پنل را دریافت نمی‌کند

pause-after=seconds

به محض اینکه پنل در حالت کنترل به میزان seconds ثانیه عقب بیفتد، خروجی متوقف می‌شود

read-only

کلاینت فقط‌خواندنی است

wait-exit

قبل از خروج در حالت کنترل، منتظر ورودی یک خط خالی بمان

قرار دادن یک ‘!’ در ابتدا، در صورتی که کلاینت از قبل متصل باشد، پرچم را خاموش می‌کند. -r نام مستعاری برای -f read-only,ignore-size است. هنگامی که یک کلاینت فقط‌خواندنی است، فقط کلیدهای مقید شده به دستورات detach-client یا switch-client اثرگذار خواهند بود. کلاینت دارای پرچم active-pane اجازه می‌دهد پنل فعال مستقل از پنل فعال پنجره که توسط کلاینت‌های فاقد این پرچم استفاده می‌شود انتخاب شود. این موضوع فقط بر موقعیت مکان‌نما و دستورات صادر شده از کلاینت تاثیر می‌گذارد؛ سایر ویژگی‌ها مانند قلاب‌ها و سبک‌ها به استفاده از پنل فعال پنجره ادامه می‌دهند.

اگر هیچ سروری اجرا نشده باشد، attach-session تلاش می‌کند آن را شروع کند؛ این کار ناموفق خواهد بود مگر اینکه نشست‌ها در فایل پیکربندی ایجاد شده باشند.

قوانین target-session برای attach-session اندکی تنظیم شده‌اند: اگر tmux نیاز به انتخاب آخرین نشست استفاده‌شده داشته باشد، آخرین نشست استفاده‌شده‌ی متصل‌نشده را ترجیح می‌دهد.

-c دایرکتوری کاری نشست (مورد استفاده برای پنجره‌های جدید) را روی working-directory تنظیم می‌کند.

اگر -E استفاده شود، گزینه update-environment اعمال نخواهد شد.

detach-client [-aP] [-E shell-command] [-s target-session] [-t target-client]

(alias: detach)

اگر به یک کلید مقید شده باشد کلاینت فعلی را جدا می‌کند، یا کلاینت مشخص‌شده با -t -، یا تمام کلاینت‌های متصل فعلی به نشست مشخص‌شده با -s را جدا می‌کند. گزینه -a همه کلاینت‌ها به جز کلاینت داده‌شده با -t را می‌کشد. اگر -P داده شود، سیگنال SIGHUP را به فرایند والد کلاینت ارسال می‌کند که معمولاً باعث خروج آن می‌شود. با -E -، دستور shell-command را برای جایگزینی کلاینت اجرا می‌کند.

has-session [-t target-session]

(alias: has)

اگر نشست مشخص‌شده وجود نداشته باشد، خطا گزارش کرده و با کد 1 خارج می‌شود. اگر وجود داشته باشد، با کد 0 خارج می‌شود.

kill-server

سرور tmux و کلاینت‌ها را متوقف کرده و تمام نشست‌ها را نابود می‌کند.

kill-session [-aCg] [-t target-session]

نشست داده‌شده را نابود می‌کند، تمام پنجره‌های متصل به آن را (که به نشست‌های دیگر متصل نیستند) می‌بندد و تمام کلاینت‌های متصل به آن را جدا می‌کند. اگر -a داده شود، تمام نشست‌ها به جز نشست مشخص‌شده کشته می‌شوند. اگر -g داده شود و نشست در یک گروه نشستی باشد، تمام نشست‌های درون گروه کشته می‌شوند. پرچم -C هشدارهای (زنگ، فعالیت یا سکوت) درون تمام پنجره‌های متصل به نشست را پاک می‌کند.

list-clients [-r] [-F format] [-f filter] [-O sort-order] [-t target-session]

(alias: lsc)

تمام کلاینت‌های متصل به سرور را فهرست می‌کند. -F فرمت هر خط و -f یک فیلتر را مشخص می‌کند. فقط کلاینت‌هایی که فیلتر برای آن‌ها صادق است نمایش داده می‌شوند. بخش FORMATS را ببینید. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘name ،’ ‘size ،’ ‘creation’ (زمان)، یا ‘activity’ (زمان). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند. اگر target-session مشخص شده باشد، فقط کلاینت‌های متصل به آن نشست را فهرست می‌کند.

list-commands [-F format] [command]

(alias: lscm)

سینتکس command یا - در صورت حذف - تمام دستورات پشتیبانی‌شده توسط tmux را فهرست می‌کند.

list-sessions [-r] [-F format] [-f filter] [-O sort-order]

(alias: ls)

تمام نشست‌های مدیریت‌شده توسط سرور را فهرست می‌کند. -F فرمت هر خط و -f یک فیلتر را مشخص می‌کند. فقط نشست‌هایی که فیلتر برای آن‌ها صادق است نمایش داده می‌شوند. بخش FORMATS را ببینید. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘index ،’ ‘name ،’ ‘creation’ (زمان)، یا ‘activity’ (زمان). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند.

lock-client [-t target-client]

(alias: lockc)

target-client را قفل می‌کند، دستور lock-server را ببینید.

lock-session [-t target-session]

(alias: locks)

تمام کلاینت‌های متصل به target-session را قفل می‌کند.

new-session [-AdDEPX] [-c start-directory] [-e environment] [-f flags] [-F format] [-n window-name] [-s session-name] [-t group-name] [-x width] [-y height] [shell-command [argument ...]]

(alias: new)

یک نشست جدید با نام session-name ایجاد می‌کند.

نشست جدید به ترمینال فعلی متصل می‌شود مگر اینکه -d داده شود. window-name و shell-command نام پنجره اولیه و دستور پوسته برای اجرا در آن هستند. با -d -، اندازه اولیه از گزینه سراسری default-size گرفته می‌شود؛ -x و -y می‌توانند برای مشخص کردن اندازه‌ای متفاوت استفاده شوند. ‘-’ از اندازه کلاینت فعلی (در صورت وجود) استفاده می‌کند. اگر -x یا -y داده شود، گزینه default-size برای نشست تنظیم می‌شود. -f فهرستی از پرچم‌های کلاینت جداشده با کاما را تنظیم می‌کند (دستور attach-session را ببینید).

اگر از یک ترمینال اجرا شود، کاراکترهای ویژه termios(4) ذخیره شده و برای پنجره‌های جدید در نشست جدید استفاده می‌شوند.

پرچم -A باعث می‌شود new-session در صورتی که session-name از قبل وجود داشته باشد، مانند attach-session رفتار کند؛ اگر -A داده شود، -D مانند -d برای attach-session عمل می‌کند، و -X مانند -x برای attach-session عمل می‌کند.

اگر -t داده شود، یک session group (گروه نشست) را مشخص می‌کند. نشست‌های موجود در یک گروه، مجموعه پنجره‌های یکسانی را به اشتراک می‌گذارند - پنجره‌های جدید به تمام نشست‌های درون گروه پیوند می‌خورند و هر پنجره‌ای که بسته شود از تمام نشست‌ها حذف می‌شود. پنجره فعلی و قبلی و هر گزینه نشستی مستقل باقی می‌مانند و هر نشستی در گروه می‌تواند بدون تاثیر بر سایرین نابود شود. آرگومان group-name می‌تواند موارد زیر باشد:

1. نام یک گروه موجود، که در این حالت نشست جدید به آن گروه اضافه می‌شود؛
2. نام یک نشست موجود - نشست جدید به همان گروه آن نشست اضافه می‌شود و در صورت لزوم یک گروه جدید ایجاد می‌کند؛
3. نامی برای یک گروه جدید که فقط شامل نشست جدید باشد.

اگر -t استفاده شود، -n و shell-command نامعتبر خواهند بود.

گزینه -P اطلاعات مربوط به نشست جدید را پس از ایجاد آن چاپ می‌کند. به‌طور پیش‌فرض از فرمت ‘#{session_name}:’ استفاده می‌کند اما می‌توان فرمت متفاوتی را با -F مشخص کرد.

اگر -E استفاده شود، گزینه update-environment اعمال نخواهد شد. -e به شکل ‘VARIABLE=value’ است و یک متغیر محیطی برای نشست تازه‌ایجادشده تنظیم می‌کند؛ این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود.

refresh-client [-cDlLRSU] [-A pane:state] [-B name:what:format] [-C size] [-f flags] [-r pane:report] [-t target-client] [adjustment]

(alias: refresh)

تازه کردن کلاینت فعلی در صورت مقید بودن به یک کلید، یا یک کلاینت تکی اگر با -t مشخص شده باشد. اگر -S مشخص شود، فقط خط وضعیت کلاینت به‌روزرسانی می‌شود.

فلگ‌های -U, -D, -L, -R و -c امکان تغییر بخش قابل مشاهده پنجره‌ای را فراهم می‌کنند که بزرگ‌تر از کلاینت است. -U بخش قابل مشاهده را به اندازه adjustment سطر به بالا و -D به پایین منتقل می‌کند، -L به اندازه adjustment ستون به چپ و -R به راست حرکت می‌دهد. -c به حالت دنبال کردن خودکار مکان‌نما بازمی‌گردد. اگر adjustment حذف شود، مقدار 1 استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که موقعیت قابل مشاهده از ویژگی‌های کلاینت است نه پنجره؛ تغییر پنجره فعلی در نشست متصل‌شده آن را بازنشانی می‌کند.

-C عرض و ارتفاع یک کلاینت حالت کنترلی یا پنجره‌ای برای یک کلاینت حالت کنترلی را تنظیم می‌کند؛ size باید یکی از ‘widthxheight’ یا ‘window ID:widthxheight’ باشد، برای نمونه ‘80x24’ یا ‘@0:80x24’. -A به یک کلاینت حالت کنترلی امکان می‌دهد اقداماتی را روی یک قاب اجرا کند. آرگومان یک شناسه قاب است (با پیشوند ‘%’), یک دونقطه، و سپس یکی از ‘on’, ‘off’, ‘continue’ یا ‘pause’. اگر ‘off’ باشد، tmux خروجی قاب را به کلاینت ارسال نمی‌کند و اگر همه کلاینت‌ها قاب را خاموش کرده باشند، خواندن از قاب متوقف می‌شود. اگر ‘continue’ باشد، tmux در صورت متوقف بودن ارسال خروجی به قاب (به‌صورت دستی یا با فلگ pause-after), ارسال خروجی را از سر می‌گیرد. اگر ‘pause’ باشد، tmux قاب را متوقف می‌کند. -A می‌تواند چندین بار برای قاب‌های مختلف مشخص شود.

-B یک اشتراک را روی یک قالب برای یک کلاینت حالت کنترلی تنظیم می‌کند. آرگومان با دونقطه به سه بخش تقسیم می‌شود: name نامی برای اشتراک است؛ what نوع موردی است که در آن مشترک می‌شوید؛ format قالب مورد نظر است. پس از افزودن اشتراک، تغییرات قالب با اعلان %subscription-changed گزارش می‌شوند (حداکثر یک بار در ثانیه). اگر فقط نام داده شود، اشتراک حذف می‌شود. what می‌تواند برای بررسی قالب فقط برای نشست متصل خالی باشد، یا یکی از موارد زیر باشد: یک شناسه قاب مانند ‘%0’; ‘%*’ برای تمام قاب‌های موجود در نشست متصل؛ یک شناسه پنجره مانند ‘@0’; یا ‘@*’ برای تمام پنجره‌های موجود در نشست متصل.

-f فهرستی از فلگ‌های کلاینت که با کاما جدا شده‌اند را تنظیم می‌کند؛ نگاه کنید به attach-session. -r به یک کلاینت حالت کنترلی امکان می‌دهد اطلاعاتی درباره یک قاب از طریق گزارش (مانند پاسخ به OSC 10) ارائه دهد. آرگومان یک شناسه قاب است (با پیشوند ‘%’), یک دونقطه، و سپس توالی گریز گزارش.

-l کلیپ‌بورد را از کلاینت با استفاده از توالی گریز xterm(1) درخواست کرده و آن را در یک بافر چسباندن جدید ذخیره می‌کند.

-L, -R, -U و -D بخش قابل مشاهده پنجره را به اندازه adjustment به چپ، راست، بالا یا پایین منتقل می‌کنند، اگر پنجره بزرگ‌تر از کلاینت باشد. -c موقعیت را طوری بازنشانی می‌کند که مکان‌نما را دنبال کند. نگاه کنید به گزینه window-size.

rename-session [-t target-session] new-name

(alias: rename)

تغییر نام نشست به new-name.

server-access [-adlrw] [user]

تغییر دسترسی یا مجوزهای خواندن/نوشتن user. کاربر اجراکننده سرور tmux (مالک آن) و کاربر ریشه (root) قابل تغییر نیستند و همیشه دسترسی دارند.

-a و -d برای اعطا یا لغو دسترسی کاربر مشخص‌شده استفاده می‌شوند. اگر کاربر از قبل متصل باشد، فلگ -d باعث جدا شدن کلاینت‌های او می‌شود.

-r و -w مجوزهای user را تغییر می‌دهند: -r کلاینت‌های آن‌ها را فقط‌خواندنی و -w قابل نوشتن می‌کند. -l مجوزهای دسترسی فعلی را فهرست می‌کند.

به‌طور پیش‌فرض، فهرست دسترسی خالی است و tmux سوکت‌ها را با مجوزهای سیستم‌فایل ایجاد می‌کند که مانع دسترسی هر کاربری به جز مالک (و ریشه) می‌شود. این مجوزها باید به‌صورت دستی تغییر داده شوند. باید بسیار دقت شود که حتی دسترسی فقط‌خواندنی به کاربران غیرقابل اعتماد داده نشود.

show-messages [-JT] [-t target-client]

(alias: showmsgs)

نمایش پیام‌ها یا اطلاعات سرور. پیام‌ها حداکثر تا سقف تعیین‌شده توسط گزینه سرور message-limit ذخیره می‌شوند. -J و -T اطلاعات اشکال‌زدایی درباره کارها و ترمینال‌ها را نمایش می‌دهند.

source-file [-Fnqv] [-t target-pane] path ...

(alias: source)

اجرای دستورات از یک یا چند فایل مشخص‌شده توسط path (که می‌تواند الگوهای glob(7) باشد). اگر -F وجود داشته باشد، آن‌گاه path به‌عنوان یک قالب بسط داده می‌شود. اگر -q داده شود، در صورت عدم وجود path هیچ خطایی بازگردانده نخواهد شد. با -n, فایل تجزیه می‌شود اما هیچ دستوری اجرا نمی‌شود. -v در صورت امکان، دستورات تجزیه‌شده و شماره خطوط را نمایش می‌دهد.

start-server

(alias: start)

راه‌اندازی سرور tmux در صورت اجرا نبودن، بدون ایجاد هیچ نشستی.

توجه داشته باشید از آن‌جا که سرور tmux به‌طور پیش‌فرض در صورت نبود هیچ نشستی خارج می‌شود، این کار تنها زمانی مفید است که نشستی در ~/.tmux.conf ایجاد شود، exit-empty خاموش باشد، یا دستور دیگری به‌عنوان بخشی از همان توالی دستورات اجرا شود. برای نمونه:

$ tmux start \; show -g

suspend-client [-t target-client]

(alias: suspendc)

تعلیق یک کلاینت با ارسال SIGTSTP (توقف tty).

switch-client [-ElnprZ] [-c target-client] [-O sort-order] [-t target-session] [-T key-table]

(alias: switchc)

تغییر نشست فعلی کلاینت target-client به target-session. به‌عنوان یک حالت خاص، -t می‌تواند به یک قاب (مقصدی که شامل ‘:’, ‘.’ یا ‘%’) است اشاره کند تا نشست، پنجره و قاب را تغییر دهد. در این حالت، -Z در صورت بزرگ‌نمایی بودن پنجره، آن را در حالت بزرگ‌نمایی نگه می‌دارد. اگر -l, -n یا -p استفاده شود، کلاینت به ترتیب به آخرین، بعدی یا قبلی نشست منتقل می‌شود. -O می‌تواند همراه با -n و -p برای مشخص کردن فیلد مرتب‌سازی استفاده شود: یکی از ‘name’, ‘size’, ‘creation’ (زمان ساخت)، یا ‘activity’ (زمان فعالیت). -r فلگ‌های read-only و ignore-size کلاینت را تغییر وضعیت می‌دهد (نگاه کنید به دستور attach-session).

اگر -E استفاده شود، گزینه update-environment اعمال نخواهد شد.

-T جدول کلیدهای کلاینت را تنظیم می‌کند؛ کلید بعدی با استفاده از key-table جستجو خواهد شد. پس از آن کلید، کلاینت به جدول کلیدهای پیش‌فرض خود بازگردانده می‌شود (معمولاً root). این قابلیت می‌تواند برای پیکربندی چندین کلید پیشوند یا مقید کردن دستورات به توالی‌هایی از کلیدها استفاده شود. برای نمونه، جهت اجرای دستور list-keys با فشردن ‘abc’:

bind-key -Ttable2 c list-keys
bind-key -Ttable1 b switch-client -Ttable2
bind-key -Troot   a switch-client -Ttable1

پنجره‌ها و قاب‌ها (WINDOWS AND PANES)

هر پنجره نمایش داده‌شده توسط tmux می‌تواند به یک یا چند قاب (pane) تقسیم شود؛ هر قاب بخش خاصی از صفحه نمایش را اشغال کرده و یک ترمینال مجزا است. یک پنجره می‌تواند با استفاده از دستور split-window به چند قاب تقسیم شود. پنجره‌ها می‌توانند به صورت افقی (با فلگ -h) یا عمودی تقسیم شوند. قاب‌ها را می‌توان با دستور resize-pane (به‌طور پیش‌فرض مقید به ‘C-Up’, ‘C-Down’ ‘C-Left’ و ‘C-Right’) تغییر اندازه داد، قاب فعلی را می‌توان با دستور select-pane تغییر داد و از دستورات rotate-window و swap-pane می‌توان برای جابه‌جایی قاب‌ها بدون تغییر موقعیت آن‌ها استفاده کرد. قاب‌ها بر اساس ترتیب ایجاد شدن، از صفر شماره‌گذاری می‌شوند.

به‌طور پیش‌فرض، یک قاب tmux دسترسی مستقیم به پایانه موجود در قاب را فراهم می‌کند. یک قاب همچنین می‌تواند در یکی از چندین حالت قرار گیرد:

• حالت رونوشت (Copy mode)، که امکان کپی کردن بخشی از یک پنجره یا تاریخچه آن به یک بافر جای‌گذاری برای درج در پنجره‌ای دیگر در آینده را فراهم می‌سازد. ورود به این حالت با دستور copy-mode انجام می‌شود که به‌طور پیش‌فرض به ‘[’ اختصاص یافته است. متن کپی‌شده می‌تواند با دستور paste-buffer جای‌گذاری شود که به ‘]’ اختصاص یافته است.
• حالت مشاهده (View mode)، که مانند حالت رونوشت است اما زمانی فعال می‌شود که دستوری دارای خروجی، مانند list-keys, از طریق یک کلید میانبر اجرا گردد.
• حالت انتخاب (Choose mode)، که امکان انتخاب یک مورد از یک فهرست را فراهم می‌کند. این مورد می‌تواند یک کلاینت، یک نشست، پنجره، قاب، یا یک بافر باشد. ورود به این حالت با دستورهای choose-buffer, choose-client و choose-tree انجام می‌شود.

در حالت رونوشت، نشانگری در گوشه بالا-راست قاب همراه با موقعیت فعلی و تعداد خطوط موجود در تاریخچه نمایش داده می‌شود.

دستورها با استفاده از پرچم -X در دستور send-keys به حالت رونوشت ارسال می‌شوند. هنگام فشردن یک کلید، حالت رونوشت بسته به گزینه mode-keys به‌طور خودکار از یکی از دو جدول کلید استفاده می‌کند: copy-mode برای emacs، یا copy-mode-vi برای vi. جدول‌های کلید با دستور list-keys قابل مشاهده هستند.

دستورهای زیر در حالت رونوشت پشتیبانی می‌شوند:

append-selection

افزودن ناحیه انتخاب‌شده به بالاترین بافر جای‌گذاری.

append-selection-and-cancel (vi: A)

افزودن ناحیه انتخاب‌شده به بالاترین بافر جای‌گذاری و خروج از حالت رونوشت.

back-to-indentation (vi: ^) (emacs: M-m)

انتقال مکان‌نما به ابتدای تورفتگی خط.

begin-selection (vi: Space) (emacs: C-Space)

شروع انتخاب.

bottom-line (vi: L)

رفتن به پایین‌ترین خط.

cancel (vi: q) (emacs: Escape)

خروج از حالت رونوشت.

clear-selection (vi: Escape) (emacs: C-g)

پاک کردن انتخاب فعلی.

copy-end-of-line [-CP] [prefix]

کپی کردن از موقعیت مکان‌نما تا انتهای خط. prefix برای نام‌گذاری بافر جای‌گذاری جدید استفاده می‌شود.

copy-end-of-line-and-cancel [-CP] [prefix]

کپی کردن از موقعیت مکان‌نما و خروج از حالت رونوشت.

copy-pipe-end-of-line [-CP] [command] [prefix]

کپی کردن از موقعیت مکان‌نما تا انتهای خط و هدایت متن به command. prefix برای نام‌گذاری بافر جای‌گذاری جدید استفاده می‌شود.

copy-pipe-end-of-line-and-cancel [-CP] [command] [prefix]

همانند copy-pipe-end-of-line اما از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

copy-line [-CP] [prefix]

کپی کردن کل خط.

copy-line-and-cancel [-CP] [prefix]

کپی کردن کل خط و خروج از حالت رونوشت.

copy-pipe-line [-CP] [command] [prefix]

کپی کردن کل خط و هدایت متن به command. prefix برای نام‌گذاری بافر جای‌گذاری جدید استفاده می‌شود.

copy-pipe-line-and-cancel [-CP] [command] [prefix]

همانند copy-pipe-line اما از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

copy-pipe [-CP] [command] [prefix]

کپی کردن ناحیه انتخاب‌شده، پاک کردن آن و هدایت متن آن به command. prefix برای نام‌گذاری بافر جای‌گذاری جدید استفاده می‌شود.

copy-pipe-no-clear [-CP] [command] [prefix]

همانند copy-pipe اما ناحیه انتخاب‌شده را پاک نمی‌کند.

copy-pipe-and-cancel [-CP] [command] [prefix]

همانند copy-pipe اما از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

copy-selection [-CP] [prefix]

کپی کردن ناحیه انتخاب‌شده فعلی.

copy-selection-no-clear [-CP] [prefix]

همانند copy-selection اما ناحیه انتخاب‌شده را پاک نمی‌کند.

copy-selection-and-cancel [-CP] [prefix] (vi: Enter) (emacs: M-w)

کپی کردن ناحیه انتخاب‌شده فعلی و خروج از حالت رونوشت.

cursor-down (vi: j) (emacs: Down)

انتقال مکان‌نما به پایین.

cursor-down-and-cancel

همانند cursor-down اما در صورت رسیدن به پایین‌ترین نقطه، از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

cursor-left (vi: h) (emacs: Left)

انتقال مکان‌نما به چپ.

cursor-right (vi: l) (emacs: Right)

انتقال مکان‌نما به راست.

cursor-up (vi: k) (emacs: Up)

انتقال مکان‌نما به بالا.

cursor-centre-vertical (emacs: C-l)

انتقال مکان‌نما به مرکز عمودی قاب.

cursor-centre-horizontal (emacs: M-l)

انتقال مکان‌نما به مرکز افقی قاب.

end-of-line (vi: $) (emacs: C-e)

انتقال مکان‌نما به انتهای خط.

goto-line line (vi: :) (emacs: g)

انتقال مکان‌نما به یک خط مشخص.

halfpage-down (vi: C-d) (emacs: M-Down)

پیمایش به پایین به اندازه نیم صفحه.

halfpage-down-and-cancel

همانند halfpage-down اما در صورت رسیدن به پایین‌ترین نقطه، از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

halfpage-up (vi: C-u) (emacs: M-Up)

پیمایش به بالا به اندازه نیم صفحه.

history-bottom (vi: G) (emacs: M->)

پیمایش به انتهای تاریخچه.

history-top (vi: g) (emacs: M-<)

پیمایش به ابتدای تاریخچه.

jump-again (vi: ;) (emacs: ;)

تکرار آخرین پرش.

jump-backward to (vi: F) (emacs: F)

پرش به عقب به سمت متن مشخص‌شده.

jump-forward to (vi: f) (emacs: f)

پرش به جلو به سمت متن مشخص‌شده.

jump-reverse (vi: ,) (emacs: ,)

تکرار آخرین پرش در جهت معکوس (جلو به عقب و عقب به جلو تبدیل می‌شود).

jump-to-backward to (vi: T)

پرش به عقب اما به اندازه یک نویسه کمتر، و قرار دادن مکان‌نما روی نویسه پس از هدف.

jump-to-forward to (vi: t)

پرش به جلو اما به اندازه یک نویسه کمتر، و قرار دادن مکان‌نما روی نویسه پیش از هدف.

jump-to-mark (vi: M-x) (emacs: M-x)

پرش به آخرین علامت نشانه‌گذاری.

middle-line (vi: M) (emacs: M-r)

رفتن به خط میانی.

next-matching-bracket (vi: %) (emacs: M-C-f)

رفتن به قلاب منطبق بعدی.

next-paragraph (vi: }) (emacs: M-})

رفتن به پاراگراف بعدی.

next-prompt [-o]

رفتن به خط اعلان بعدی.

next-word (vi: w)

رفتن به کلمه بعدی.

next-word-end (vi: e) (emacs: M-f)

رفتن به انتهای کلمه بعدی.

next-space (vi: W)

همانند next-word اما تنها از فاصله به عنوان جداکننده کلمه استفاده می‌کند.

next-space-end (vi: E)

همانند next-word-end اما تنها از فاصله به عنوان جداکننده کلمه استفاده می‌کند.

other-end (vi: o)

جابه‌جا کردن مکان‌نما بین ابتدا یا انتهای ناحیه انتخاب‌شده.

page-down (vi: C-f) (emacs: PageDown)

پیمایش به پایین به اندازه یک صفحه.

page-down-and-cancel

همانند page-down اما در صورت رسیدن به پایین‌ترین نقطه، از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

page-up (vi: C-b) (emacs: PageUp)

پیمایش به بالا به اندازه یک صفحه.

pipe [command]

هدایت متن انتخاب‌شده به command و پاک کردن ناحیه انتخاب.

pipe-no-clear [command]

همانند pipe اما ناحیه انتخاب را پاک نمی‌کند.

pipe-and-cancel [command] [prefix]

همانند pipe اما از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

previous-matching-bracket (emacs: M-C-b)

رفتن به قلاب منطبق قبلی.

previous-paragraph (vi: {) (emacs: M-{)

رفتن به پاراگراف قبلی.

previous-prompt [-o]

رفتن به خط اعلان قبلی.

previous-word (vi: b) (emacs: M-b)

رفتن به کلمه قبلی.

previous-space (vi: B)

همانند previous-word اما تنها از فاصله به عنوان جداکننده کلمه استفاده می‌کند.

rectangle-on

فعال کردن حالت انتخاب مستطیلی.

rectangle-off

غیرفعال کردن حالت انتخاب مستطیلی.

rectangle-toggle (vi: v) (emacs: R)

تغییر وضعیت حالت انتخاب مستطیلی.

recentre-top-bottom (emacs : C-l)

جابه‌جایی چرخشی خط فعلی میان وسط، بالا و پایین.

refresh-from-pane (vi: r) (emacs: r)

تازه‌سازی محتوا از قاب.

scroll-bottom

پیمایش به بالا تا زمانی که خط جاری در پایین قرار گیرد در حالی که مکان‌نما روی همان خط حفظ می‌شود.

scroll-down (vi: C-e) (emacs: C-Down)

پیمایش به پایین.

scroll-down-and-cancel

همانند scroll-down اما اگر مکان‌نما به پایین‌ترین نقطه برسد از حالت رونوشت نیز خارج می‌شود.

scroll-exit-on

فعال کردن خروج از حالت رونوشت هنگام پیمایش به انتهای بافر.

scroll-exit-off

غیرفعال کردن خروج از حالت رونوشت هنگام پیمایش به انتهای بافر.

scroll-exit-toggle

تغییر وضعیت خروج از حالت رونوشت هنگام پیمایش به انتهای بافر.

scroll-middle (vi: z)

پیمایش به گونه‌ای که خط جاری در وسط قرار گیرد در حالی که مکان‌نما روی همان خط حفظ می‌شود.

scroll-to-mouse

پیمایش قاب در حالت رونوشت هنگام اتصال به رویداد کشیدن ماوس. -e باعث خروج از حالت رونوشت در صورت قرار داشتن در پایین‌ترین نقطه می‌شود.

scroll-top

پیمایش به پایین تا زمانی که خط جاری در بالا قرار گیرد در حالی که مکان‌نما روی همان خط حفظ می‌شود.

scroll-up (vi: C-y) (emacs: C-Up)

پیمایش به بالا.

search-again (vi: n) (emacs: n)

تکرار آخرین جستجو.

search-backward text (vi: ?)

جستجوی رو به عقب برای متن مشخص‌شده.

search-backward-incremental text (emacs: C-r)

جستجوی فزاینده رو به عقب برای متن مشخص‌شده. انتظار می‌رود همراه با پرچم -i در دستور command-prompt استفاده شود.

search-backward-text text

جستجوی رو به عقب برای متن ساده مشخص‌شده.

search-forward text (vi: /)

جستجوی رو به جلو برای متن مشخص‌شده.

search-forward-incremental text (emacs: C-s)

جستجوی فزاینده رو به جلو برای متن مشخص‌شده. انتظار می‌رود همراه با پرچم -i در دستور command-prompt استفاده شود.

search-forward-text text

جستجوی رو به جلو برای متن ساده مشخص‌شده.

search-reverse (vi: N) (emacs: N)

تکرار آخرین جستجو در جهت معکوس (رو به جلو تبدیل به رو به عقب و رو به عقب تبدیل به رو به جلو می‌شود).

select-line (vi: V)

انتخاب خط جاری.

select-word

انتخاب کلمه جاری.

selection-mode [char | word | line]

تغییر حالت انتخاب.

set-mark (vi: X) (emacs: X)

علامت‌گذاری خط جاری.

start-of-line (vi: 0) (emacs: C-a)

انتقال مکان‌نما به ابتدای خط.

stop-selection

توقف انتخاب بدون پاک کردن ناحیه انتخاب‌شده فعلی.

toggle-position (vi: P) (emacs: P)

تغییر وضعیت نمایش نشانگر موقعیت در بالا سمت راست.

top-line (vi: H) (emacs: M-R)

رفتن به بالاترین خط.

دستورات جستجو در چندین نوع مختلف ارائه می‌شوند: ‘search-forward’ و ‘search-backward’ برای جستجوی یک عبارت باقاعده به کار می‌روند؛ نسخه‌های ‘-text’ به جای عبارت باقاعده یک رشته متنی ساده را جستجو می‌کنند؛ نسخه‌های ‘-incremental’ یک جستجوی فزاینده انجام می‌دهند و انتظار می‌رود همراه با پرچم -i در دستور command-prompt استفاده شوند. دستور ‘search-again’ آخرین جستجو را تکرار می‌کند و ‘search-reverse’ نیز همین کار را انجام می‌دهد اما جهت را معکوس می‌کند (رو به جلو به رو به عقب و رو به عقب به رو به جلو تبدیل می‌شود).

کلیدهای میانبر پیش‌فرض جستجوی فزاینده، ‘C-r’ و ‘C-s’, برای شبیه‌سازی emacs(1) طراحی شده‌اند. هنگامی که برای نخستین بار فشرده شوند، امکان وارد کردن عبارت جستجوی جدید را فراهم می‌کنند؛ اگر با عبارت جستجوی خالی فشرده شوند، عبارت جستجوی قبلی را تکرار می‌کنند.

دستورات ‘next-prompt’ و ‘previous-prompt’ بین خطوط اعلان شل جابه‌جا می‌شوند، اما نیازمند آن هستند که شل یک دنباله فرار (\033]133;A\033\\) ارسال کند تا به tmux محل خطوط اعلان را اطلاع دهد؛ اگر شل این کار را انجام ندهد، این دستورات هیچ کاری انجام نخواهند داد. پرچم -o به جای خط اعلان شل، به ابتدای خروجی دستور پرش می‌کند. یافتن ابتدای خروجی دستور مستلزم آن است که شل دنباله فرار (\033]133;C\033\\) را ارسال کند تا به tmux اطلاع دهد خروجی از کجا آغاز می‌شود. اگر شل این دنباله‌های فرار را ارسال نکند، این دستورات هیچ کاری انجام نمی‌دهند.

دستورات رونوشت ممکن است یک آرگومان اختیاری پیشوند بافر دریافت کنند که برای تولید نام بافر استفاده می‌شود (پیش‌فرض ‘buffer’ است، بنابراین بافرها با نام‌های ‘buffer0’, ‘buffer1’ و غیره نام‌گذاری می‌شوند). دستورات pipe یک آرگومان دستور دریافت می‌کنند که مشخص‌کننده دستوری است که متن انتخاب‌شده به آن هدایت می‌شود. نسخه‌های ‘copy-pipe’ همچنین ناحیه انتخاب‌شده را رونوشت می‌کنند. نسخه‌های ‘-and-cancel’ در برخی دستورات، پس از اتمام کار (برای دستورات رونوشت) یا زمانی که مکان‌نما به پایین‌ترین نقطه برسد (برای دستورات پیمایش)، از حالت رونوشت خارج می‌شوند. نسخه‌های ‘-no-clear’ ناحیه انتخاب را پاک نمی‌کنند. تمام دستورات رونوشت می‌توانند پرچم‌های -C و -P را دریافت کنند. پرچم -C از تنظیم بریده‌دان ترمینال هنگام رونوشت جلوگیری می‌کند، در حالی که پرچم -P از افزودن یک بافر جای‌گذاری حاوی متن ممانعت به عمل می‌آورد.

کلیدهای کلمه بعدی و قبلی از فاصله‌های خالی عبور کرده و دنباله‌های متوالی از جداکننده‌های کلمه یا سایر حروف را به عنوان کلمه در نظر می‌گیرند. جداکننده‌های کلمه را می‌توان با گزینه نشست word-separators سفارشی‌سازی کرد. کلمه بعدی (next word) به ابتدای کلمه بعدی، پایان کلمه بعدی (next word end) به انتهای کلمه بعدی و کلمه قبلی (previous word) به ابتدای کلمه قبلی حرکت می‌کند. سه کلید فاصله بعدی و قبلی عملکرد مشابهی دارند اما تنها از فاصله به عنوان جداکننده کلمه استفاده می‌کنند. تنظیم word-separators روی یک رشته خالی، کلمه بعدی/قبلی را معادل فاصله بعدی/قبلی قرار می‌دهد.

دستورات پرش امکان جابه‌جایی سریع درون یک خط را فراهم می‌کنند. برای نمونه، فشردن ‘f’ و سپس ‘/’ مکان‌نما را به نویسه ‘/’ بعدی در خط جاری منتقل می‌کند. یک ‘;’ سپس به رخداد بعدی پرش خواهد کرد.

دستورات در حالت کپی می‌توانند با یک شمارش تکرار اختیاری آغاز شوند. با کلیدهای vi، یک پیشوند با استفاده از کلیدهای عددی وارد می‌شود؛ با emacs، کلید Alt (متا) و یک عدد ورود پیشوند را آغاز می‌کند.

خلاصه نحوه استفاده از دستور copy-mode به این صورت است:

copy-mode [-deHMqSu] [-s src-pane] [-t target-pane]

ورود به حالت کپی.

-u وارد حالت کپی شده و یک صفحه به بالا پیمایش می‌کند و -d یک صفحه به پایین پیمایش می‌کند. -H نشانگر موقعیت در بالا سمت راست را پنهان می‌کند. -q حالت کپی و هر حالت دیگری را لغو می‌کند.

-M کشیدن ماوس (mouse drag) را آغاز می‌کند (تنها زمانی معتبر است که به یک کلید ماوس مقید شده باشد، ببینید MOUSE SUPPORT).

-S وارد copy-mode شده و هنگامی که به رویداد کشیدن ماوس مقید باشد پیمایش می‌کند؛ ببینید scroll-to-mouse.

-s به جای target-pane از src-pane کپی می‌کند.

-e مشخص می‌کند که پیمایش به انتهای تاریخچه (به صفحه قابل مشاهده) باید از حالت کپی خارج شود. هنگام حضور در حالت کپی، فشردن کلیدی غیر از کلیدهای استفاده‌شده برای پیمایش، این رفتار را غیرفعال خواهد کرد. این قابلیت برای امکان‌پذیر ساختن پیمایش سریع در تاریخچه یک قاب در نظر گرفته شده است، برای نمونه با:

bind PageUp copy-mode -eu
bind PageDown copy-mode -ed

تعدادی چیدمان از پیش تعیین‌شده برای قاب‌ها در دسترس است که طرح‌بندی (layouts) نامیده می‌شوند. این موارد را می‌توان با دستور select-layout انتخاب کرد یا به صورت چرخشی با next-layout (به‌طور پیش‌فرض مقید به ‘Space’ ) میان آن‌ها پیمایش نمود؛ پس از انتخاب یک طرح‌بندی، قاب‌های درون آن را می‌توان مانند حالت عادی جابه‌جا کرد و اندازه آن‌ها را تغییر داد.

طرح‌بندی‌های زیر پشتیبانی می‌شوند:

even-horizontal

قاب‌ها به‌طور یکنواخت از چپ به راست در سراسر پنجره پخش می‌شوند.

even-vertical

قاب‌ها به‌طور یکنواخت از بالا به پایین پخش می‌شوند.

main-horizontal

یک قاب بزرگ (اصلی) در بالای پنجره نمایش داده می‌شود و باقی قاب‌ها از چپ به راست در فضای باقیمانده در پایین پخش می‌شوند. از گزینه پنجره main-pane-height برای مشخص کردن ارتفاع قاب بالایی استفاده کنید.

main-horizontal-mirrored

همانند main-horizontal اما به صورت قرینه، به‌طوری که قاب اصلی در پایین پنجره قرار دارد.

main-vertical

یک قاب بزرگ (اصلی) در سمت چپ پنجره نمایش داده می‌شود و باقی قاب‌ها از بالا به پایین در فضای باقیمانده در سمت راست پخش می‌شوند. از گزینه پنجره main-pane-width برای مشخص کردن عرض قاب سمت چپ استفاده کنید.

main-vertical-mirrored

همانند main-vertical اما به صورت قرینه، به‌طوری که قاب اصلی در سمت راست پنجره قرار دارد.

tiled

قاب‌ها تا حد امکان به‌طور یکنواخت روی پنجره در هر دو بعد سطرها و ستون‌ها پخش می‌شوند.

علاوه بر این، می‌توان از select-layout برای اعمال یک طرح‌بندی که قبلاً استفاده شده بهره برد - دستور list-windows طرح‌بندی هر پنجره را به شکلی مناسب برای استفاده با select-layout نمایش می‌دهد. برای نمونه:

$ tmux list-windows
0: ksh [159x48]
    layout: bb62,159x48,0,0{79x48,0,0,79x48,80,0}
$ tmux select-layout 'bb62,159x48,0,0{79x48,0,0,79x48,80,0}'

tmux به‌طور خودکار اندازه طرح‌بندی را متناسب با اندازه پنجره جاری تنظیم می‌کند. توجه داشته باشید که یک طرح‌بندی را نمی‌توان روی پنجره‌ای با تعداد قاب‌های بیشتر از پنجره‌ای که طرح‌بندی در اصل برای آن تعریف شده اعمال کرد.

دستورات مربوط به پنجره‌ها و قاب‌ها به شرح زیر هستند:

break-pane [-abdP] [-F format] [-n window-name] [-s src-pane] [-t dst-window]

(alias: breakp)

جداسازی src-pane از پنجره دربرگیرنده آن برای تبدیل آن به تنها قاب موجود در dst-window. همراه با -a یا -b, پنجره به نمایه بعدی بعد از یا قبل از منتقل می‌شود (پنجره‌های موجود در صورت لزوم جابه‌جا می‌شوند). اگر -d داده شود، پنجره جدید به پنجره جاری تبدیل نمی‌شود. گزینه -P اطلاعات مربوط به پنجره جدید را پس از ایجاد چاپ می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، از قالب ‘#{session_name}:#{window_index}.#{pane_index}’ استفاده می‌کند اما می‌توان قالب متفاوتی را با -F مشخص کرد.

capture-pane [-aeFHLpPqCJMN] [-b buffer-name] [-E end-line] [-S start-line] [-t target-pane]

(alias: capturep)

ضبط محتویات یک قاب. اگر -p داده شود، خروجی به stdout ارسال می‌شود، در غیر این صورت به بافر مشخص‌شده با -b یا در صورت حذف به یک بافر جدید ارسال می‌گردد. اگر -a داده شود، از صفحه جایگزین (alternate screen) استفاده می‌شود و تاریخچه در دسترس نخواهد بود. اگر هیچ صفحه جایگزینی وجود نداشته باشد، خطایی بازگردانده می‌شود مگر اینکه -q داده شده باشد. به طور مشابه، اگر قاب در یک حالت باشد، -M از صفحه مربوط به آن حالت استفاده می‌کند. اگر -e داده شود، خروجی شامل دنباله‌های گریز برای مشخصه‌های متن و پس‌زمینه خواهد بود. -C همچنین نویسه‌های غیرقابل‌چاپ را به صورت هشت‌هشتی (octal) به‌شکل \xxx اسکیپ می‌کند. -T موقعیت‌های پایانی که فاقد نویسه هستند را نادیده می‌گیرد. -N فاصله‌های انتهایی را در پایان هر خط حفظ می‌کند و -J فاصله‌های انتهایی را حفظ کرده و خطوط پیچیده‌شده را ادغام می‌کند؛ -J مستلزم -T است. -P تنها خروجی‌هایی را ضبط می‌کند که قاب دریافت کرده و ابتدای یک دنباله گریز تاکنون ناقص هستند. -L شماره خط را در ابتدای هر خط شامل می‌شود و -F پرچم‌ها را شامل می‌شود (که در آن ‘-’ بدون پرچم است، ‘D’ یک خط استفاده‌نشده است، ‘O’ یک خط نشانه‌گذاری‌شده به عنوان خروجی است، ‘P’ یک خط نشانه‌گذاری‌شده به عنوان اعلان است، ‘X’ یک خط شامل سلول‌های گسترش‌یافته است و ‘H’ یک خط دارای پیوند است). همراه با -H, تنها پیوندهای موجود در خطوط مشخص‌شده ضبط می‌شوند. چندین پیوند در یک خط با فاصله از یکدیگر جدا می‌شوند.

-S و -E شماره خطوط شروع و پایان را مشخص می‌کنند، صفر اولین خط قاب قابل مشاهده است و اعداد منفی خطوط موجود در تاریخچه هستند. ‘-’ برای -S ابتدای تاریخچه و برای -E انتهای قاب قابل مشاهده است. حالت پیش‌فرض، ضبط تنها محتویات قابل مشاهده قاب است.

choose-client [-NryZ] [-F format] [-f filter] [-K key-format] [-O sort-order] [-t target-pane] [template]

قرار دادن قاب در حالت کلاینت، که اجازه می‌دهد یک کلاینت به صورت تعاملی از یک فهرست انتخاب شود. هر کلاینت در یک خط نمایش داده می‌شود. یک کلید میانبر در سمت چپ داخل براکت برای انتخاب فوری نشان داده می‌شود، یا می‌توان فهرست را پیمایش کرده و موردی را انتخاب یا با استفاده از کلیدهای زیر دستکاری نمود. -Z قاب را بزرگنمایی می‌کند. -y هرگونه اعلان تایید را غیرفعال می‌کند. کلیدهای زیر ممکن است در حالت کلاینت استفاده شوند:

کلید	عملکرد
Enter	انتخاب کلاینت انتخاب‌شده
Up	انتخاب کلاینت قبلی
Down	انتخاب کلاینت بعدی
C-s	جستجو بر اساس نام
n	تکرار آخرین جستجو رو به جلو
N	تکرار آخرین جستجو رو به عقب
t	تغییر وضعیت نشانه‌گذاری کلاینت
T	برداشتن نشانه‌گذاری همه کلاینت‌ها
C-t	نشانه‌گذاری همه کلاینت‌ها
d	جدا کردن کلاینت انتخاب‌شده
D	جدا کردن کلاینت‌های نشانه‌گذاری‌شده
x	جدا کردن و HUP کلاینت انتخاب‌شده
X	جدا کردن و HUP کلاینت‌های نشانه‌گذاری‌شده
z	معلق کردن کلاینت انتخاب‌شده
Z	معلق کردن کلاینت‌های نشانه‌گذاری‌شده
f	ورود یک قالب برای فیلتر کردن موارد
O	تغییر ترتیب مرتب‌سازی
r	معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی
v	تغییر وضعیت پیش‌نمایش
F1 or C-h	نمایش راهنما
q	خروج از حالت

پس از انتخاب یک کلاینت، ‘%%’ با نام کلاینت در template جایگزین شده و نتیجه به عنوان یک دستور اجرا می‌شود. اگر template داده نشود، از "detach-client -t '%%'" استفاده می‌شود.

-O ترتیب مرتب‌سازی اولیه را مشخص می‌کند: یکی از ‘name’, ‘size’, ‘creation’ (زمان ساخت)، یا ‘activity’ (زمان فعالیت). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند. -f یک فیلتر اولیه را مشخص می‌کند: فیلتر یک قالب است - اگر مقدار آن صفر ارزیابی شود، مورد در فهرست نمایش داده نمی‌شود، در غیر این صورت نمایش داده می‌شود. اگر یک فیلتر منجر به یک فهرست خالی شود، نادیده گرفته می‌شود. -F قالب هر مورد در فهرست و -K قالب مربوط به هر کلید میانبر را مشخص می‌کند؛ هر دو یک بار برای هر خط ارزیابی می‌شوند. -N بدون پیش‌نمایش آغاز می‌شود یا اگر دو بار داده شود با پیش‌نمایش بزرگ‌تر شروع می‌شود. این دستور تنها در صورتی کار می‌کند که حداقل یک کلاینت متصل باشد.

choose-tree [-GNrswyZ] [-F format] [-f filter] [-K key-format] [-O sort-order] [-t target-pane] [template]

قرار دادن یک قاب در حالت درختی (tree mode)، جایی که یک نشست، پنجره یا قاب می‌تواند به صورت تعاملی از یک ساختار درختی انتخاب شود. هر نشست، پنجره یا قاب در یک خط نشان داده می‌شود. یک کلید میانبر در سمت چپ داخل براکت برای انتخاب فوری نمایش داده می‌شود، یا می‌توان ساختار درختی را پیمایش کرده و موردی را انتخاب یا با استفاده از کلیدهای زیر دستکاری نمود. -s با نشست‌های جمع‌شده (collapsed) شروع می‌شود و -w با پنجره‌های جمع‌شده. -Z قاب را بزرگنمایی می‌کند. -y هرگونه اعلان تایید را غیرفعال می‌کند. کلیدهای زیر ممکن است در حالت درختی استفاده شوند:

کلید	عملکرد
Enter	انتخاب مورد انتخاب‌شده
Up	انتخاب مورد قبلی
Down	انتخاب مورد بعدی
S-Up	جابه‌جایی پنجره فعلی با پنجره قبلی
S-Down	جابه‌جایی پنجره فعلی با پنجره بعدی
+	گسترش مورد انتخاب‌شده
-	جمع کردن مورد انتخاب‌شده
M-+	گسترش همه موارد
M--	جمع کردن همه موارد
x	بستن مورد انتخاب‌شده
X	بستن موارد نشانه‌گذاری‌شده
<	پیمایش فهرست پیش‌نمایش‌ها به چپ
>	پیمایش فهرست پیش‌نمایش‌ها به راست
C-s	جستجو بر اساس نام
m	تنظیم کادر نشانه‌گذاری‌شده
M	پاک کردن کادر نشانه‌گذاری‌شده
n	تکرار آخرین جستجو رو به جلو
N	تکرار آخرین جستجو رو به عقب
t	تغییر وضعیت نشانه‌گذاری مورد
T	برداشتن نشانه‌گذاری همه موارد
C-t	نشانه‌گذاری همه موارد
:	اجرای یک دستور برای هر مورد نشانه‌گذاری‌شده
f	ورود یک قالب برای فیلتر کردن موارد
H	پرش به کادر اولیه
O	تغییر ترتیب مرتب‌سازی
r	معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی
v	تغییر وضعیت پیش‌نمایش
F1 or C-h	نمایش راهنما
q	خروج از حالت

پس از انتخاب یک نشست، پنجره یا کادر، نخستین رخداد ‘%%’ و تمام رخدادهای ‘%1’ با هدف در template جایگزین شده و نتیجه به عنوان یک دستور اجرا می‌شود. اگر template داده نشود، "switch-client -t '%%'" استفاده می‌شود.

-O ترتیب مرتب‌سازی اولیه را مشخص می‌کند: یکی از ‘index’, ‘name’, ‘activity’ (زمان) یا ‘z’. -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند. -f یک فیلتر اولیه را مشخص می‌کند: این فیلتر یک قالب است - اگر مقدار آن صفر شود، مورد در فهرست نشان داده نمی‌شود، در غیر این صورت نمایش داده می‌شود. اگر فیلتر منجر به یک فهرست خالی شود، نادیده گرفته می‌شود. -F قالب را برای هر مورد در درخت و -K قالبی را برای هر کلید میانبر مشخص می‌کند؛ هر دوی آن‌ها یک بار برای هر خط ارزیابی می‌شوند. -N بدون پیش‌نمایش شروع می‌کند یا اگر دو بار داده شود با پیش‌نمایش بزرگ‌تر آغاز می‌شود. -G همه نشست‌های موجود در هر گروه نشستی را به جای تنها نشست اول در درخت می‌گنجاند. این دستور تنها در صورتی کار می‌کند که دست‌کم یک کلاینت متصل باشد.

customize-mode [-NZ] [-F format] [-f filter] [-t target-pane] [template]

کادر را در حالت سفارشی‌سازی قرار می‌دهد، جایی که گزینه‌ها و کلیدهای میانبر می‌توانند از یک فهرست مرور و تغییر داده شوند. مقادیر گزینه‌ها در فهرست برای کادر فعال در پنجره فعلی نشان داده می‌شوند. -Z کادر را بزرگ‌نمایی می‌کند. کلیدهای زیر ممکن است در حالت سفارشی‌سازی استفاده شوند:

Key	Function
Enter	تنظیم مقدار گزینه کادر، پنجره، نشست یا سراسری
Up	انتخاب مورد قبلی
Down	انتخاب مورد بعدی
+	گسترش مورد انتخاب‌شده
-	جمع کردن مورد انتخاب‌شده
M-+	گسترش همه موارد
M--	جمع کردن همه موارد
s	تنظیم مقدار گزینه یا ویژگی کلید
S	تنظیم مقدار گزینه سراسری
w	تنظیم مقدار گزینه پنجره، اگر گزینه برای کادر و پنجره باشد
d	تنظیم یک گزینه یا کلید به پیش‌فرض
D	تنظیم گزینه‌ها و کلیدهای نشانه‌گذاری‌شده به پیش‌فرض
u	حذف مقدار یک گزینه (تنظیم به مقدار پیش‌فرض اگر سراسری باشد) یا لغو انتساب کلید
U	حذف مقدار گزینه‌های نشانه‌گذاری‌شده و لغو انتساب کلیدهای نشانه‌گذاری‌شده
C-s	جستجو بر اساس نام
n	تکرار آخرین جستجو رو به جلو
N	تکرار آخرین جستجو رو به عقب
t	تغییر وضعیت نشانه‌گذاری مورد
T	برداشتن نشانه‌گذاری همه موارد
C-t	نشانه‌گذاری همه موارد
f	ورود یک قالب برای فیلتر کردن موارد
v	تغییر وضعیت اطلاعات گزینه
F1 or C-h	نمایش راهنما
q	خروج از حالت

-f یک فیلتر اولیه را مشخص می‌کند: فیلتر یک قالب است - اگر مقدار آن صفر شود، مورد در فهرست نشان داده نمی‌شود، در غیر این صورت نمایش داده می‌شود. اگر فیلتر به یک فهرست خالی منجر شود، نادیده گرفته می‌شود. -F قالب را برای هر مورد در درخت مشخص می‌کند. -N بدون اطلاعات گزینه شروع می‌کند. این دستور تنها در صورتی کار می‌کند که دست‌کم یک کلاینت متصل باشد.

display-panes [-bN] [-d duration] [-t target-client] [template]

(alias: displayp)

یک نشانگر بصری از هر کادر نمایش داده شده توسط target-client را نمایش می‌دهد. گزینه‌های نشست display-panes-colour و display-panes-active-colour را ببینید. نشانگر با فشردن یک کلید (مگر اینکه -N داده شده باشد) یا سپری شدن duration میلی‌ثانیه بسته می‌شود. اگر -d داده نشود، display-panes-time استفاده می‌شود. مدت زمان صفر به این معنی است که نشانگر تا زمان فشرده شدن یک کلید باقی می‌ماند. هنگامی که نشانگر روی صفحه است، یک کادر می‌تواند با کلیدهای ‘0’ تا ‘9’ انتخاب شود، که باعث خواهد شد template به عنوان یک دستور با جایگزینی ‘%%’ توسط شناسه کادر اجرا شود. مقدار پیش‌فرض template برابر "select-pane -t '%%'" است. با -b, سایر دستورات تا زمان بسته شدن نشانگر از اجرا مسدود نمی‌شوند.

find-window [-iCNrTZ] [-t target-pane] match-string

(alias: findw)

جستجو برای یک الگوی glob(7) یا با -r, عبارت باقاعده match-string در نام‌ها، عنوان‌ها و محتوای قابل مشاهده پنجره (اما نه تاریخچه). فلگ‌ها رفتار تطبیق را کنترل می‌کنند: -C تنها با محتوای قابل مشاهده پنجره تطبیق می‌یابد، -N تنها با نام پنجره تطبیق می‌یابد و -T تنها با عنوان پنجره تطبیق می‌یابد. -i باعث می‌شود جستجو بزرگی و کوچکی حروف را نادیده بگیرد. پیش‌فرض -CNT است. -Z کادر را بزرگ‌نمایی می‌کند.

این دستور تنها در صورتی کار می‌کند که دست‌کم یک کلاینت متصل باشد.

join-pane [-bdfhv] [-l size] [-s src-pane] [-t dst-pane]

(alias: joinp)

مانند split-window, اما به جای تقسیم کردن dst-pane و ایجاد یک کادر جدید، آن را تقسیم کرده و src-pane را به فضای ایجاد شده منتقل می‌کند. این می‌تواند برای معکوس کردن break-pane استفاده شود. گزینه -b باعث می‌شود src-pane به سمت چپ یا بالای dst-pane پیوست شود.

اگر -s حذف شود و کادر نشانه‌گذاری‌شده وجود داشته باشد (به select-pane -m مراجعه کنید)، کادر نشانه‌گذاری‌شده به جای کادر فعلی استفاده می‌شود.

kill-pane [-a] [-t target-pane]

(alias: killp)

کادر داده‌شده را از بین می‌برد. اگر هیچ کادری در پنجره دربرگیرنده باقی نماند، آن نیز از بین می‌رود. گزینه -a همه کادرها به جز کادر داده‌شده با -t را می‌بندد.

kill-window [-a] [-t target-window]

(alias: killw)

پنجره فعلی یا پنجره موجود در target-window را بسته و آن را از هر نشستی که به آن پیوند دارد حذف می‌کند. گزینه -a همه پنجره‌ها به جز پنجره داده‌شده با -t را می‌بندد.

last-pane [-deZ] [-t target-window]

(alias: lastp)

آخرین کادر (کادر انتخاب‌شده قبلی) را انتخاب می‌کند. -Z اگر پنجره بزرگ‌نمایی شده بود، آن را بزرگ‌نمایی‌شده نگه می‌دارد. -e ورودی به کادر را فعال یا -d آن را غیرفعال می‌کند.

last-window [-t target-session]

(alias: last)

آخرین پنجره (پنجره انتخاب‌شده قبلی) را انتخاب می‌کند. اگر هیچ target-session مشخص نشده باشد، آخرین پنجره نشست فعلی را انتخاب می‌کند.

link-window [-abdk] [-s src-window] [-t dst-window]

(alias: linkw)

پنجره موجود در src-window را به dst-window مشخص‌شده پیوند می‌دهد. اگر dst-window مشخص شده باشد و چنین پنجره‌ای وجود نداشته باشد، src-window به آنجا پیوند می‌یابد. با -a یا -b پنجره به نمایه بعدی بعد از یا قبل از dst-window منتقل می‌شود (پنجره‌های موجود در صورت لزوم جابه‌جا می‌شوند). اگر -k داده شود و dst-window وجود داشته باشد، بسته می‌شود، در غیر این صورت یک خطا ایجاد می‌گردد. اگر -d داده شود، پنجره تازه پیوندیافته انتخاب نمی‌شود.

list-panes [-ars] [-F format] [-f filter] [-O sort-order] [-t target]

(alias: lsp)

اگر -a داده شود، target نادیده گرفته شده و تمام کادرهای روی سرور فهرست می‌شوند. اگر -s داده شود، target یک نشست (یا نشست فعلی) است. اگر هیچ‌کدام داده نشود، target یک پنجره (یا پنجره فعلی) است. -F قالب هر خط و -f یک فیلتر را مشخص می‌کند. تنها کادرهایی که فیلتر برای آن‌ها درست باشد نشان داده می‌شوند. بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘name’ (عنوان)، ‘index’, ‘size’ (مساحت)، ‘creation’ (زمان)، یا ‘activity’ (زمان). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند.

list-windows [-ar] [-F format] [-f filter] [-O sort-order] [-t target-session]

(alias: lsw)

اگر -a داده شود، تمام پنجره‌های روی سرور را فهرست می‌کند. در غیر این صورت، پنجره‌های نشست فعلی یا موجود در target-session را فهرست می‌کند. -F قالب هر خط و -f یک فیلتر را مشخص می‌کند. تنها پنجره‌هایی که فیلتر برای آن‌ها درست باشد نشان داده می‌شوند. بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘index’, ‘name’, ‘size’ (مساحت)، ‘creation’ (زمان)، یا ‘activity’ (زمان). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند.

move-pane [-bdfhv] [-l size] [-s src-pane] [-t dst-pane]

(alias: movep)

همان عملکرد join-pane را دارد.

move-window [-abrdk] [-s src-window] [-t dst-window]

(alias: movew)

این دستور شبیه به link-window است، با این تفاوت که پنجره در src-window به dst-window منتقل می‌شود. با -r, تمام پنجره‌های نشست به ترتیب متوالی و با رعایت گزینه base-index شماره‌گذاری مجدد می‌شوند.

new-window [-abdkPS] [-c start-directory] [-e environment] [-F format] [-n window-name] [-t target-window] [shell-command [argument ...]]

(alias: neww)

یک پنجره جدید ایجاد می‌کند. با -a یا -b, پنجره جدید در نمایه (index) بعدی پس از یا پیش از target-window مشخص‌شده درج می‌شود و در صورت نیاز پنجره‌ها را به جلو می‌برد؛ در غیر این صورت target-window مکان پنجره جدید خواهد بود.

اگر -d داده شود، نشست پنجره جدید را به عنوان پنجره جاری قرار نمی‌دهد. target-window نشان‌دهنده پنجره‌ای است که باید ایجاد شود؛ اگر هدف از قبل وجود داشته باشد خطایی نمایش داده می‌شود، مگر اینکه پرچم -k استفاده شود که در این صورت پنجره قبلی از بین می‌رود. اگر -S داده شود و پنجره‌ای با نام window-name از قبل وجود داشته باشد، آن پنجره انتخاب می‌شود (مگر اینکه -d نیز داده شده باشد که در آن حالت دستور کاری انجام نمی‌دهد).

shell-command دستوری است که باید اجرا شود. اگر shell-command مشخص نشده باشد، مقدار گزینه default-command استفاده می‌شود. -c دایرکتوری کاری را که پنجره جدید در آن ایجاد می‌شود مشخص می‌کند.

هنگامی که دستور شل به پایان می‌رسد، پنجره بسته می‌شود. برای تغییر این رفتار به گزینه remain-on-exit مراجعه کنید.

-e به فرم ‘VARIABLE=value’ است و یک متغیر محیطی برای پنجره تازه ایجاد شده تنظیم می‌کند؛ این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود.

متغیر محیطی TERM باید برای تمام برنامه‌هایی که درون tmux اجرا می‌شوند روی ‘screen’ یا ‘tmux’ تنظیم شده باشد. پنجره‌های جدید به طور خودکار ‘TERM=screen’ را به محیط خود اضافه می‌کنند، اما باید دقت شود که این مقدار در فایل‌های راه‌اندازی شل یا توسط گزینه -e بازنشانی نشود.

گزینه -P اطلاعات مربوط به پنجره جدید را پس از ایجاد شدن چاپ می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، از قالب ‘#{session_name}:#{window_index}’ استفاده می‌کند، اما می‌توان با -F قالب متفاوتی را مشخص کرد.

new-pane [-bdefhIkPvZ] [-c start-directory] [-e environment] [-F format] [-l size] [-m message] [-p percentage] [-R inactive-border-style] [-s style] [-S active-border-style] [-t target-pane] [shell-command [argument ...]]

(alias: newp)

یک قاب (pane) جدید ایجاد می‌کند. قاب جدید با تقسیم کردن target-pane ایجاد می‌شود. اگر -d داده شود، نشست قاب جدید را به عنوان قاب جاری قرار نمی‌دهد. -Z اگر پنجره بزرگ‌نمایی نشده باشد آن را بزرگ‌نمایی می‌کند، یا اگر از قبل بزرگ‌نمایی شده باشد آن را در حالت بزرگ‌نمایی نگه می‌دارد. -s سبک محتوای قاب را تنظیم می‌کند. -S سبک حاشیه را هنگام فعال بودن قاب تنظیم می‌کند و -R سبک حاشیه را هنگام غیرفعال بودن قاب تنظیم می‌کند (ببینید STYLES).

-h تقسیم افقی و -v تقسیم عمودی انجام می‌دهد؛ اگر هیچ‌کدام مشخص نشود، -v فرض می‌شود. گزینه -l اندازه قاب جدید را بر حسب سطر (برای تقسیم عمودی) یا ستون (برای تقسیم افقی) مشخص می‌کند؛ size می‌تواند با ‘%’ برای مشخص کردن درصدی از فضای موجود همراه باشد. -p یک گزینه میان‌بر برای این کار است. گزینه -b باعث می‌شود قاب جدید در سمت چپ یا بالای target-pane ایجاد شود. گزینه -f به جای تقسیم کردن قاب فعال، یک قاب جدید ایجاد می‌کند که تمام ارتفاع پنجره (با -h) یا تمام عرض پنجره (با -v), را در بر می‌گیرد.

-k پس از خروج shell-command اختیاری، قاب را باز نگه می‌دارد و قبل از بستن آن منتظر فشردن یک کلید می‌ماند. پیام نمایش‌داده‌شده توسط گزینه remain-on-exit-format کنترل می‌شود. -m message معادل -k است اما گزینه remain-on-exit-format را برای این قاب روی message تنظیم می‌کند.

-E, یا یک shell-command خالی ('') یک قاب خالی بدون هیچ دستور در حال اجرایی ایجاد خواهد کرد؛ display-message -I می‌تواند در یک قاب خالی بنویسد. پرچم -I یک قاب خالی ایجاد کرده و هرگونه خروجی از stdin را به آن هدایت می‌کند. به عنوان مثال:

$ make 2>&1|tmux splitw -dI &

تمام گزینه‌های دیگر معانی مشابه با دستور new-window دارند.

next-layout [-t target-window]

(alias: nextl)

پنجره را به چیدمان (layout) بعدی برده و قاب‌ها را متناسب با آن بازآرایی می‌کند.

next-window [-a] [-t target-session]

(alias: next)

به پنجره بعدی در نشست می‌رود. اگر -a استفاده شود، به پنجره بعدی دارای هشدار می‌رود.

pipe-pane [-IOo] [-t target-pane] [shell-command]

(alias: pipep)

خروجی ارسال‌شده توسط برنامه در target-pane را به یک دستور شل پایپ می‌کند یا برعکس. یک قاب در هر لحظه تنها می‌تواند به یک دستور متصل باشد، هر پایپ موجود قبل از اجرای shell-command بسته می‌شود. رشته shell-command می‌تواند شامل توالی‌های کاراکتری ویژه‌ای باشد که توسط گزینه status-left پشتیبانی می‌شوند. اگر هیچ shell-command داده نشود، پایپ فعلی (در صورت وجود) بسته می‌شود.

-I و -O مشخص می‌کنند که کدام‌یک از جریان‌های خروجی shell-command به قاب متصل شوند: با -I خروجی استاندارد (stdout) متصل می‌شود (بنابراین هر چیزی که shell-command چاپ کند چنان در قاب نوشته می‌شود که گویی تایپ شده است)؛ با -O ورودی استاندارد (stdin) متصل می‌شود (بنابراین هر خروجی درون قاب به shell-command). پایپ می‌شود. هر دو می‌توانند با هم استفاده شوند و اگر هیچ‌کدام مشخص نشوند، -O استفاده می‌شود.

گزینه -o تنها در صورتی یک پایپ جدید باز می‌کند که هیچ پایپ قبلی وجود نداشته باشد، که امکان تغییر وضعیت پایپ (toggle) را با یک کلید واحد فراهم می‌کند، به عنوان مثال:

bind-key C-p pipe-pane -o 'cat >>~/output.#I-#P'

previous-layout [-t target-window]

(alias: prevl)

به چیدمان (layout) قبلی در نشست می‌رود.

previous-window [-a] [-t target-session]

(alias: prev)

به پنجره قبلی در نشست می‌رود. با -a, به پنجره قبلی دارای هشدار می‌رود.

rename-window [-t target-window] new-name

(alias: renamew)

نام پنجره جاری، یا در صورت تعیین، پنجره در target-window را به new-name تغییر می‌دهد.

resize-pane [-DLMRTUZ] [-t target-pane] [-x width] [-y height] [adjustment]

(alias: resizep)

اندازه یک قاب را به بالا، پایین، چپ یا راست به میزان adjustment با -U, -D, -L یا -R, یا به یک اندازه مطلق با -x یا -y تغییر می‌دهد. adjustment بر حسب سطر یا ستون داده می‌شود (پیش‌فرض ۱ است)؛ -x و -y می‌توانند به عنوان تعداد سطرها یا ستون‌ها مشخص شوند یا با ‘%’ برای درصدی از اندازه پنجره همراه باشند (برای مثال ‘-x 10%’). با -Z, قاب فعال بین حالت بزرگ‌نمایی‌شده (اشغال تمام پنجره) و بزرگ‌نمایی‌نشده (موقعیت عادی آن در چیدمان) تغییر وضعیت می‌دهد (toggle می‌شود).

-M تغییر اندازه با ماوس را آغاز می‌کند (تنها در صورتی معتبر است که به یک کلید ماوس متصل شده باشد، ببینید MOUSE SUPPORT).

-T تمام خطوط زیر موقعیت فعلی مکان‌نما را حذف کرده و خطوطی را از تاریخچه برای جایگزینی آن‌ها منتقل می‌کند.

resize-window [-aADLRU] [-t target-window] [-x width] [-y height] [adjustment]

(alias: resizew)

اندازه یک پنجره را به بالا، پایین، چپ یا راست به میزان adjustment با -U, -D, -L یا -R, یا به یک اندازه مطلق با -x یا -y تغییر می‌دهد. adjustment بر حسب سطر یا سلول داده می‌شود (پیش‌فرض ۱ است). -A اندازه را روی بزرگ‌ترین نشست شامل پنجره تنظیم می‌کند؛ -a روی اندازه کوچک‌ترین نشست. این دستور به طور خودکار window-size را در گزینه‌های پنجره روی manual تنظیم می‌کند.

respawn-pane [-k] [-c start-directory] [-e environment] [-t target-pane] [shell-command [argument ...]]

(alias: respawnp)

فعال‌سازی مجدد یک قاب که دستور در آن پایان یافته است (گزینه پنجره remain-on-exit را ببینید). اگر shell-command داده نشود، دستوری که هنگام ایجاد قاب یا آخرین بازراه‌اندازی آن استفاده شده بود، اجرا می‌شود. قاب باید از پیش غیرفعال باشد، مگر آنکه -k داده شود، که در این حالت هر دستور موجود خاتمه داده می‌شود (kill). -c یک دایرکتوری کاری جدید برای قاب مشخص می‌کند. گزینه -e معنایی مشابه با دستور new-window دارد.

respawn-window [-k] [-c start-directory] [-e environment] [-t target-window] [shell-command [argument ...]]

(alias: respawnw)

فعال‌سازی مجدد یک پنجره که دستور در آن پایان یافته است (گزینه پنجره remain-on-exit را ببینید). اگر shell-command داده نشود، دستوری که هنگام ایجاد پنجره یا آخرین بازراه‌اندازی آن استفاده شده بود، اجرا می‌شود. پنجره باید از پیش غیرفعال باشد، مگر آنکه -k داده شود، که در این حالت هر دستور موجود خاتمه داده می‌شود (kill). -c یک دایرکتوری کاری جدید برای پنجره مشخص می‌کند. گزینه -e معنایی مشابه با دستور new-window دارد.

rotate-window [-DUZ] [-t target-window]

(alias: rotatew)

چرخش موقعیت‌های قاب‌ها درون یک پنجره، به سمت بالا (از نظر عددی کمتر) با -U یا به سمت پایین (از نظر عددی بیشتر). -Z در صورتی که پنجره بزرگ‌نمایی شده باشد، وضعیت بزرگ‌نمایی آن را حفظ می‌کند.

select-layout [-Enop] [-t target-pane] [layout-name]

(alias: selectl)

انتخاب یک چیدمان مشخص برای یک پنجره. اگر layout-name داده نشود، آخرین چیدمان پیش‌تنظیم استفاده‌شده (در صورت وجود) دوباره اعمال می‌شود. -n و -p معادل دستورات next-layout و previous-layout هستند. -o در صورت امکان آخرین چیدمان تنظیم‌شده را اعمال می‌کند (آخرین تغییر چیدمان را لغو می‌کند). -E قاب فعلی و هر قابی که کنار آن قرار دارد را به‌طور یکنواخت می‌گستراند.

select-pane [-DdeLlMmRUZ] [-T title] [-t target-pane]

(alias: selectp)

قاب target-pane را به قاب فعال در پنجره‌اش تبدیل می‌کند. اگر یکی از -D, -L, -R, یا -U استفاده شود، به ترتیب قاب پایین، سمت چپ، سمت راست یا بالای قاب هدف استفاده می‌شود. -Z در صورتی که پنجره بزرگ‌نمایی شده باشد، وضعیت بزرگ‌نمایی آن را حفظ می‌کند. -l مشابه استفاده از دستور last-pane است. -e ورودی به قاب را فعال کرده یا -d آن را غیرفعال می‌کند. -T عنوان قاب را تنظیم می‌کند.

-m و -M برای تنظیم و پاک کردن marked pane به کار می‌روند. در هر زمان تنها یک قاب نشان‌دار وجود دارد؛ تنظیم یک قاب نشان‌دار جدید، مورد قبلی را پاک می‌کند. قاب نشان‌دار، هدف پیش‌فرض برای گزینه -s در دستورات join-pane, move-pane, swap-pane و swap-window است.

select-window [-lnpT] [-t target-window]

(alias: selectw)

انتخاب پنجره در target-window. -l, -n و -p معادل دستورات last-window, next-window و previous-window هستند. اگر -T داده شود و پنجره انتخاب‌شده در حال حاضر پنجره فعلی باشد، این دستور مانند last-window رفتار می‌کند.

split-window [-bdefhIkPvZ] [-c start-directory] [-e environment] [-F format] [-l size] [-m message] [-p percentage] [-R inactive-border-style] [-s style] [-S active-border-style] [-t target-pane] [shell-command [argument ...]]

(alias: splitw)

ایجاد یک قاب جدید با تقسیم کردن target-pane. رفتار مشترکی با new-pane دارد.

برای جزئیات بیشتر به new-pane مراجعه کنید.

swap-pane [-dDUZ] [-s src-pane] [-t dst-pane]

(alias: swapp)

جابه‌جایی دو قاب با یکدیگر. اگر -U استفاده شود و هیچ قاب مبدئی با -s مشخص نشده باشد، dst-pane با قاب قبلی (از نظر عددی قبل از آن) جابه‌جا می‌شود؛ -D با قاب بعدی (از نظر عددی پس از آن) جابه‌جا می‌کند. -d به tmux دستور می‌دهد قاب فعال را تغییر ندهد و -Z در صورتی که پنجره بزرگ‌نمایی شده باشد، وضعیت بزرگ‌نمایی آن را حفظ می‌کند.

اگر -s حذف شود و یک قاب نشان‌دار وجود داشته باشد (به select-pane -m مراجعه کنید)، به جای قاب فعلی از قاب نشان‌دار استفاده می‌شود.

swap-window [-d] [-s src-window] [-t dst-window]

(alias: swapw)

این دستور مشابه link-window است، با این تفاوت که پنجره‌های مبدأ و مقصد با یکدیگر جابه‌جا می‌شوند. اگر هیچ پنجره‌ای در src-window وجود نداشته باشد، خطا رخ می‌دهد. اگر -d داده شود، پنجره جدید به پنجره فعلی تبدیل نمی‌شود.

اگر -s حذف شود و یک قاب نشان‌دار وجود داشته باشد (به select-pane -m مراجعه کنید)، پنجره حاوی قاب نشان‌دار به جای پنجره فعلی استفاده می‌شود.

unlink-window [-k] [-t target-window]

(alias: unlinkw)

حذف پیوند از target-window. مگر در حالتی که -k داده شود، یک پنجره تنها در صورتی می‌تواند بدون پیوند شود که به چند نشست پیوند داشته باشد - پنجره‌ها نمی‌توانند به هیچ نشستی پیوند نداشته باشند؛ اگر -k مشخص شده باشد و پنجره فقط به یک نشست پیوند داشته باشد، پیوند آن برداشته شده و نابود می‌شود.

کلیدهای میانبر (KEY BINDINGS)

tmux اجازه می‌دهد یک دستور به بیشتر کلیدها، با یا بدون یک کلید پیشوند متصل شود. هنگام مشخص کردن کلیدها، بیشتر آن‌ها خود را نشان می‌دهند (برای نمونه ‘A’ تا ‘Z’). کلیدهای Ctrl می‌توانند با پیشوند ‘C-’ یا ‘^ ،’ کلیدهای Shift با پیشوند ‘S-’ و Alt (یا meta) با پیشوند ‘M-’ مشخص شوند. افزون بر این، نام‌های کلید ویژه زیر پذیرفته می‌شوند: Up, Down, Left, Right, BSpace, BTab, DC (Delete)، End, Enter, Escape, F1 تا F12, Home, IC (Insert)، NPage/PageDown/PgDn, PPage/PageUp/PgUp, Space و Tab. توجه داشته باشید که برای متصل کردن کلیدهای ‘"’ یا ‘'’ استفاده از علامت‌های نقل‌قول ضروری است، برای نمونه:

bind-key '"' split-window
bind-key "'" new-window

دستوری که به کلید Any متصل شده باشد برای تمام کلیدهایی که اتصال مشخص‌تری ندارند اجرا خواهد شد.

دستورات مربوط به کلیدهای میانبر به شرح زیر هستند:

bind-key [-nr] [-N note] [-T key-table] key [command [argument ...]]

(alias: bind)

اتصال کلید key به command. کلیدها در یک جدول کلید متصل می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض (بدون -T)، کلید در جدول کلید prefix متصل می‌شود. این جدول برای کلیدهایی استفاده می‌شود که پس از کلید پیشوند فشرده می‌شوند (برای نمونه، به‌طور پیش‌فرض ‘c’ به new-window در جدول prefix متصل است، بنابراین ‘C-b c’ یک پنجره جدید ایجاد می‌کند). جدول root برای کلیدهایی استفاده می‌شود که بدون کلید پیشوند فشرده می‌شوند: متصل کردن ‘c’ به new-window در جدول root (توصیه نمی‌شود) به این معناست که فشردن ساده ‘c’ یک پنجره جدید ایجاد خواهد کرد. -n یک نام مستعار برای -T root است. کلیدها همچنین می‌توانند در جدول‌های کلید سفارشی متصل شوند و از دستور switch-client -T برای تغییر به آن‌ها از یک اتصال کلید استفاده شود. فلگ -r نشان می‌دهد که این کلید ممکن است تکرار شود، گزینه‌های initial-repeat-time و repeat-time را ببینید. -N یک یادداشت به کلید ضمیمه می‌کند (که با list-keys -N نمایش داده می‌شود)، که می‌توان آن را با ارسال یک رشته خالی پاک کرد. فلگ‌های -r و -N می‌توانند بدون command برای تغییر یک اتصال موجود استفاده شوند.

برای مشاهده نگاشت‌های پیش‌فرض و دستورات ممکن، به دستور list-keys مراجعه کنید.

list-keys [-1aNr] [-F format] [-O sort-order] [-P prefix-string] [-T key-table] [key]

(alias: lsk)

فهرست کردن کلیدهای مقیدشده. -F قالب هر خط را مشخص می‌کند. بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید. -T یک key-table را برای فهرست کردن از آن مشخص می‌کند. -1 تنها نخستین کلید منطبق را فهرست می‌کند. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘key’, ‘modifier’, ‘name’ (نام جدول). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند.

اگر هیچ format مشخص نشده باشد، دو حالت وجود دارد: حالت پیش‌فرض، کلیدها را به صورت دستورات bind-key فهرست می‌کند؛ -N تنها کلیدهای دارای یادداشت پیوست‌شده را فهرست کرده و برای هر کلید فقط کلید و یادداشت آن را نمایش می‌دهد.

در حالت پیش‌فرض، تمام جدول‌های کلید فهرست می‌شوند مگر اینکه جور دیگری مشخص شده باشد.

در حالت -N, به‌طور پیش‌فرض تنها کلیدهای موجود در جدول‌های کلید root و prefix فهرست می‌شوند؛ -T نیز تنها کلیدهای موجود در key-table را فهرست می‌کند. -P پیشوندی را برای چاپ پیش از هر کلید مشخص می‌کند. -a به جای نادیده گرفتن کلیدهایی که یادداشت ندارند، دستور مربوط به آن‌ها را فهرست می‌کند.

send-keys [-FHKlMRX] [-c target-client] [-N repeat-count] [-t target-pane] [key ...]

(alias: send)

ارسال یک یا چند کلید به یک پنجره یا کلاینت. هر آرگومان key نام کلیدی است (مانند ‘C-a’ یا ‘NPage’) که باید ارسال شود؛ اگر رشته به عنوان کلید شناخته نشود، به صورت دنباله‌ای از نویسه‌ها ارسال می‌شود. اگر -K مشخص شود، کلیدها به جای target-pane به target-client ارسال می‌شوند، بنابراین در جدول کلید کلاینت جستجو خواهند شد. تمام آرگومان‌ها به ترتیب از اول به آخر ارسال می‌شوند. اگر هیچ کلیدی مشخص نشده باشد و دستور به یک کلید مقید شده باشد، همان کلید استفاده می‌شود.

فلگ -l جستجوی نام کلید را غیرفعال کرده و کلیدها را به عنوان نویسه‌های لفظی UTF-8 پردازش می‌کند. فلگ -H انتظار دارد که هر کلید یک عدد شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) برای یک نویسه ASCII باشد.

فلگ -R باعث بازنشانی وضعیت ترمینال می‌شود.

-M یک رویداد موشواره را عبور می‌دهد (تنها زمانی معتبر است که به یک نگاشت کلید موشواره مقید شده باشد، بخش پشتیبانی از موشواره (MOUSE SUPPORT) را ببینید).

-X برای ارسال یک دستور به حالت رونوشت (copy mode) استفاده می‌شود - بخش پنجره‌ها و قاب‌ها (WINDOWS AND PANES) را ببینید. -N یک تعداد تکرار را مشخص می‌کند و -F در صورت لزوم قالب‌ها را در آرگومان‌ها بسط می‌دهد.

send-prefix [-2] [-t target-pane]

ارسال کلید پیشوند، یا با -2 کلید پیشوند ثانویه، به پنجره به گونه‌ای که گویی فشرده شده است.

unbind-key [-anq] [-T key-table] key

(alias: unbind)

لغو پیوند دستوری که به key مقید شده است. -n و -T مشابه با bind-key هستند. اگر -a وجود داشته باشد، تمام نگاشت‌های کلید حذف می‌شوند. گزینه -q از بازگرداندن خطاها جلوگیری می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

ظاهر و رفتار tmux می‌تواند با تغییر مقدار گزینه‌های مختلف تغییر کند. هر گزینه به یک یا چند حوزه (server, session, window, و pane) تعلق دارد و دارای یک نوع (string, number, key, colour, flag, choice, یا command) است. مقادیر گزینه‌های نوع flag می‌تواند یکی از این موارد باشد: 1, on, yes, 0, off, یا no; برای مقادیر ممکن choice به گزینه مربوطه مراجعه کنید؛ برای گزینه‌های key به بخش کلیدهای مقیدشده (KEY BINDINGS) و برای گزینه‌های colour به بخش سبک‌ها (STYLES) مراجعه نمایید.

سرور tmux دارای مجموعه‌ای از گزینه‌های سراسری سرور است که به هیچ پنجره، نشست یا قاب خاصی اعمال نمی‌شوند. این موارد با دستور set-option -s تغییر می‌یابند، یا با دستور show-options -s نمایش داده می‌شوند.

علاوه بر این، هر نشست به‌طور جداگانه می‌تواند مجموعه‌ای از گزینه‌های نشست داشته باشد، و یک مجموعه جداگانه از گزینه‌های سراسری نشست نیز وجود دارد. نشست‌هایی که گزینه خاصی برای آن‌ها پیکربندی نشده است، مقدار را از گزینه‌های سراسری نشست به ارث می‌برند. گزینه‌های نشست با دستور set-option تنظیم یا لغو می‌شوند و با دستور show-options قابل فهرست شدن هستند. گزینه‌های موجود سرور و نشست در ذیل دستور set-option فهرست شده‌اند.

به همین ترتیب، مجموعه‌ای از گزینه‌های پنجره به هر پنجره و مجموعه‌ای از گزینه‌های قاب به هر قاب متصل است. گزینه‌های قاب از گزینه‌های پنجره ارث‌بری می‌کنند. این بدان معنی است که هر گزینه قاب می‌تواند به عنوان یک گزینه پنجره تنظیم شود تا به تمام قاب‌های موجود در پنجره که گزینه برای آن‌ها تنظیم نشده است اعمال گردد، به عنوان مثال این دستورات رنگ پس‌زمینه را برای همه قاب‌ها به جز قاب 0 روی قرمز تنظیم می‌کنند:

set -w window-style bg=red
set -pt:.0 window-style bg=blue

همچنین مجموعه‌ای از گزینه‌های سراسری پنجره وجود دارد که هر گزینه تنظیم‌نشده پنجره یا قاب از آن ارث‌بری می‌شود. گزینه‌های پنجره و قاب با دستورات set-option -w و -p تغییر یافته و با show-option -w و -p نمایش داده می‌شوند.

tmux همچنین از گزینه‌های کاربر که با یک ‘@’ شروع می‌شوند پشتیبانی می‌کند. گزینه‌های کاربر می‌توانند هر نامی داشته باشند، تا زمانی که با ‘@’ پیشوندگذاری شده باشند، و می‌توان آن‌ها را روی هر رشته‌ای تنظیم کرد. برای مثال:

$ tmux set -wq @foo "abc123"
$ tmux show -wv @foo
abc123

گزینه‌ها با این دستورات مدیریت می‌شوند:

set-option [-aFgopqsuUw] [-t target-pane] option [value]

(alias: set)

تنظیم یک گزینه قاب با -p, یک گزینه پنجره با -w, یک گزینه سرور با -s, و در غیر این صورت یک گزینه نشست. اگر گزینه یک گزینه کاربر نباشد، -w یا -s ممکن است غیرضروری باشد - tmux حوزه را از روی نام گزینه استنتاج خواهد کرد و برای گزینه‌های قاب -w را در نظر می‌گیرد. اگر -g مشخص شود، گزینه سراسری نشست یا پنجره تنظیم می‌شود.

-F قالب‌ها را در مقدار گزینه بسط می‌دهد. فلگ -u یک گزینه را لغو تنظیم می‌کند، به طوری که نشست گزینه را از گزینه‌های سراسری به ارث می‌برد (یا با -g, یک گزینه سراسری را به حالت پیش‌فرض بازمی‌گرداند). -U یک گزینه را لغو تنظیم می‌کند (مانند -u) اما اگر گزینه یک گزینه قاب باشد، آن گزینه را در تمام قاب‌های موجود در پنجره نیز لغو تنظیم می‌کند. value به گزینه و نوع آن بستگی دارد و می‌تواند برای گزینه‌های پرچم (flag) و انتخابی (choice) حذف شود تا مقدار آن تغییر وضعیت دهد (گزینه‌های انتخابی بین دو انتخاب اول جابه‌جا می‌شوند).

فلگ -o از تنظیم گزینه‌ای که قبلاً تنظیم شده است جلوگیری می‌کند و فلگ -q خطاهای مربوط به گزینه‌های ناشناخته یا مبهم را نادیده می‌گیرد.

با -a, و در صورتی که گزینه انتظار یک رشته یا یک سبک را داشته باشد، value به تنظیمات موجود الحاق می‌شود. برای مثال:

set -g status-left "foo"
set -ag status-left "bar"

منجر به ‘foobar’ خواهد شد. و:

set -g status-style "bg=red"
set -ag status-style "fg=blue"

منجر به پس‌زمینه قرمز و پیش‌زمینه آبی خواهد شد. بدون -a, نتیجه پس‌زمینه پیش‌فرض و پیش‌زمینه آبی خواهد بود.

show-options [-AgHpqsvw] [-t target-pane] [option]

(alias: show)

نمایش گزینه‌های قاب (یا یک گزینه منفرد در صورت ارائه option) با -p, گزینه‌های پنجره با -w, گزینه‌های سرور با -s, و در غیر این صورت گزینه‌های نشست. اگر گزینه یک گزینه کاربر نباشد، -w یا -s ممکن است غیرضروری باشد - tmux حوزه را از روی نام گزینه استنتاج خواهد کرد و برای گزینه‌های قاب -w را در نظر می‌گیرد. در صورت استفاده از -g گزینه‌های سراسری نشست یا پنجره فهرست می‌شوند. -v فقط مقدار گزینه را نمایش می‌دهد، نه نام آن را. اگر -q تنظیم شده باشد، در صورت تنظیم‌نشده بودن option هیچ خطایی بازگردانده نخواهد شد. -H قلاب‌ها (hooks) را شامل می‌شود (به‌طور پیش‌فرض حذف می‌شوند). -A گزینه‌های به ارث رسیده از یک مجموعه والد از گزینه‌ها را شامل می‌شود؛ چنین گزینه‌هایی با علامت ستاره مشخص می‌شوند.

گزینه‌های سرور موجود عبارتند از:

backspace key

کلیدی را که توسط tmux برای backspace فرستاده می‌شود تنظیم می‌کند.

buffer-limit number

تعداد بافرها را تنظیم می‌کند؛ هنگامی که بافرهای جدید به بالای پشته اضافه می‌شوند، در صورت لزوم برای حفظ این حداکثر طول، بافرهای قدیمی از پایین حذف می‌شوند.

command-alias[] name=value

این گزینه‌ای از نوع آرایه برای نام‌های مستعار سفارشی دستورات است. اگر یک دستور ناشناخته با name مطابقت داشته باشد، با value جایگزین می‌شود. برای نمونه، پس از:

set -s command-alias[100] zoom='resize-pane -Z'

استفاده از:

zoom -t:.1

معادل است با:

resize-pane -Z -t:.1

توجه داشته باشید که نام‌های مستعار هنگام تجزیه دستور بسط داده می‌شوند نه هنگام اجرای آن، بنابراین مقید کردن یک نام مستعار با bind-key فرم بسط‌یافته را مقید خواهد کرد.

codepoint-widths[] string

یک گزینه آرایه‌ای که امکان بازنویسی عرض کد‌پوینت‌های یونی‌کد را فراهم می‌کند. توجه داشته باشید که عرض جدید بر روی تمام کلاینت‌ها اعمال می‌شود. هر مدخل به فرم codepoint=width, است، که در آن codepoint می‌تواند یک نویسه UTF-8، شناسه‌ای به فرم ‘U+number’ (که در آن number یک عدد در مبنای شانزده است) یا محدوده‌ای به فرم ‘U+number-U+number’ باشد.

copy-command shell-command

دستوری را که باید خروجی به آن هدایت شود، در صورتی که دستور حالت رونوشت copy-pipe بدون آرگومان استفاده شود، مشخص می‌کند.

default-client-command command

دستور پیش‌فرضی را که باید هنگام فراخوانی tmux بدون دستور اجرا شود، تنظیم می‌کند. پیش‌فرض new-session. است.

default-terminal terminal

ترمینال پیش‌فرض را برای پنجره‌های جدید ایجادشده در این نشست تنظیم می‌کند - مقدار پیش‌فرض متغیر محیطی TERM است. برای اینکه tmux به‌درستی کار کند، این گزینه باید روی ‘screen’, ‘tmux’ یا مشتقی از آن‌ها تنظیم شده باشد.

escape-time time

مدت زمان بر حسب میلی‌ثانیه را که tmux پس از ورود یک escape منتظر می‌ماند تا مشخص شود بخشی از دنباله کلیدهای تابعی یا meta است یا خیر، تنظیم می‌کند.

editor shell-command

دستور مورد استفاده را زمانی که tmux یک ویرایشگر را اجرا می‌کند، تنظیم می‌کند.

exit-empty [on | off]

در صورت فعال بودن (پیش‌فرض)، سرور هنگامی که هیچ نشست فعالی وجود نداشته باشد خارج خواهد شد.

exit-unattached [on | off]

در صورت فعال بودن، سرور هنگامی که هیچ کلاینت متصلی وجود نداشته باشد خارج خواهد شد.

extended-keys [on | off | always]

نحوه گزارش کلیدهای اصلاح‌شده (کلیدهایی که همراه با Control، Meta یا Shift فشرده می‌شوند) را کنترل می‌کند. این معادل منبع modifyOtherKeys در xterm(1) است.

هنگامی که روی on, تنظیم شود، برنامه درون قاب می‌تواند یکی از دو حالت را درخواست کند: حالت ۱ که دنباله را تنها برای کلیدهایی تغییر می‌دهد که فاقد نمایش شناخته‌شده موجود هستند؛ یا حالت ۲ که دنباله را برای تمام کلیدها تغییر می‌دهد. هنگامی که روی always, تنظیم شود، حالت‌های ۱ و ۲ همچنان می‌توانند توسط برنامه‌ها درخواست شوند، اما حالت ۱ به جای حالت استاندارد اجبار خواهد شد. هنگامی که روی off, تنظیم شود، این ویژگی غیرفعال شده و تنها کلیدهای استاندارد گزارش می‌شوند.

اگر ترمینال پشتیبانی کند، tmux همیشه خودش کلیدهای توسعه‌یافته را درخواست خواهد کرد. همچنین ویژگی extkeys برای گزینه terminal-features, گزینه extended-keys-format و متغیر pane_key_mode را ببینید.

extended-keys-format [csi-u | xterm]

یکی از دو قالب ممکن را برای گزارش کلیدهای اصلاح‌شده به برنامه‌ها انتخاب می‌کند. این معادل منبع formatOtherKeys در xterm(1) است. برای نمونه، C-S-a به صورت ‘^[[27;6;65~’ گزارش خواهد شد هنگامی که روی xterm, تنظیم شده باشد، و به صورت ‘^[[65;6u’ هنگامی که روی csi-u. تنظیم شده باشد.

focus-events [on | off]

در صورت فعال بودن، رویدادهای فوکوس در صورت پشتیبانی شدن از ترمینال درخواست شده و به برنامه‌های در حال اجرا در tmux. منتقل می‌شوند. کلاینت‌های متصل باید پس از تغییر این گزینه، جدا شده و دوباره متصل شوند.

focus-follows-mouse [on | off]

در صورت فعال بودن و روشن بودن mouse حرکت دادن ماوس به داخل یک قاب، آن را انتخاب می‌کند.

get-clipboard [both | request | buffer | off]

رفتار سیستم را هنگامی که برنامه‌ای کلیپ‌بورد را از tmux. درخواست می‌کند، کنترل می‌نماید.

اگر off, باشد، درخواست نادیده گرفته می‌شود؛ اگر buffer, باشد، tmux با جدیدترین بافر چسباندن (paste buffer) پاسخ می‌دهد؛ request باعث می‌شود tmux کلیپ‌بورد را از کلاینتی که اخیراً استفاده شده درخواست کند (در صورت امکان) و پاسخ را (در صورت وجود) به برنامه بازگرداند؛ both همانند request است اما یک بافر چسباندن نیز ایجاد می‌کند.

همچنین گزینه set-clipboard را ببینید.

history-file path

اگر خالی نباشد، فایلی است که tmux هنگام خروج، تاریخچه خط اعلان دستور را در آن می‌نویسد و در هنگام شروع از آن بارگذاری می‌کند.

input-buffer-size bytes

حداکثر بایت‌های مجاز برای خواندن در دنباله‌های escape و کنترل. پس از رسیدن به این حد، دنباله دور انداخته می‌شود.

message-limit number

تعداد پیام‌های خطا یا اطلاعاتی را برای ذخیره در لاگ پیام‌های هر کلاینت تنظیم می‌کند.

prompt-history-limit number

تعداد موارد تاریخچه را برای ذخیره در فایل تاریخچه برای هر نوع خط اعلان دستور تنظیم می‌کند.

set-clipboard [on | external | off]

تلاش می‌کند محتوای کلیپ‌بورد ترمینال را با استفاده از دنباله escape مربوط به xterm(1) تنظیم کند، در صورتی که یک مدخل Ms در توصیف terminfo(5) وجود داشته باشد (بخش افزونه‌های ترم‌اینفو (TERMINFO EXTENSIONS) را ببینید).

اگر روی on, تنظیم شود، tmux هم دنباله escape را برای ایجاد بافر می‌پذیرد و هم برای تنظیم کلیپ‌بورد ترمینال تلاش می‌کند. اگر روی external, تنظیم شود، tmux برای تنظیم کلیپ‌بورد ترمینال تلاش می‌کند اما تلاش‌های برنامه‌ها را برای تنظیم بافرهای tmux نادیده می‌گیرد. اگر off, باشد، tmux نه دنباله escape کلیپ‌بورد را می‌پذیرد و نه برای تنظیم کلیپ‌بورد تلاش می‌کند.

توجه داشته باشید که این ویژگی باید در xterm(1) با تنظیم این منبع فعال شود:

disallowedWindowOps: 20,21,SetXprop

یا در صورت نیاز از طریق منوی تعاملی xterm(1) این ویژگی تغییر یابد.

terminal-features[] string

ویژگی‌های ترمینال را برای انواع ترمینال خوانده‌شده از terminfo(5). تنظیم می‌کند. tmux مجموعه‌ای از ویژگی‌های نام‌گذاری‌شده ترمینال را داراست. هر کدام تغییرات مناسب را در مدخل terminfo(5) مورد استفاده اعمال خواهد کرد.

tmux می‌تواند ویژگی‌ها را برای چند ترمینال رایج شناسایی کند؛ از این گزینه می‌توان برای اطلاع دادن آسان به tmux در مورد ویژگی‌های پشتیبانی‌شده توسط ترمینال‌هایی که خودش نمی‌تواند شناسایی کند استفاده کرد. گزینه terminal-overrides امکان تنظیم قابلیت‌های فردی terminfo(5) را فراهم می‌کند؛ در حالی که terminal-features برای دسته‌هایی از قابلیت‌ها در نظر گرفته شده که به صورت استاندارد پشتیبانی می‌شوند اما توسط terminfo(5). گزارش نشده‌اند. باید دقت شود که این مورد تنها با ویژگی‌هایی که ترمینال واقعاً از آن‌ها پشتیبانی می‌کند پیکربندی شود.

این یک گزینه آرایه‌ای است که در آن هر مدخل یک رشته جداشده با دونقطه متشکل از یک الگوی نوع ترمینال (منطبق با الگوهای glob(7) ) و به دنبال آن فهرستی از ویژگی‌های ترمینال است. ویژگی‌های موجود عبارتند از:

256

پشتیبانی از ۲۵۶ رنگ با دنباله‌های escape مربوط به SGR.

clipboard

امکان تنظیم کلیپ‌بورد سیستم را فراهم می‌کند.

ccolour

امکان تنظیم رنگ مکان‌نما را فراهم می‌کند.

cstyle

امکان تنظیم سبک مکان‌نما را فراهم می‌کند.

extkeys

پشتیبانی از کلیدهای توسعه‌یافته.

focus

پشتیبانی از گزارش فوکوس.

hyperlinks

پشتیبانی از ابرپیوندهای OSC 8.

ignorefkeys

کلیدهای تابعی از terminfo(5) را نادیده گرفته و تنها از مجموعه داخلی tmux استفاده می‌کند.

margins

پشتیبانی از حاشیه‌های DECSLRM.

mouse

پشتیبانی از دنباله‌های ماوس xterm(1).

osc7

پشتیبانی از افزونه دایرکتوری کاری OSC 7.

overline

پشتیبانی از صفت خط‌بالا (overline) در SGR.

progressbar

پشتیبانی از افزونه نوار پیشرفت OSC 9;4.

rectfill

پشتیبانی از دنباله escape پر کردن مستطیل DECFRA.

RGB

پشتیبانی از رنگ RGB با دنباله‌های escape مربوط به SGR.

sixel

پشتیبانی از گرافیک SIXEL.

strikethrough

پشتیبانی از دنباله escape خط‌خوردگی (strikethrough) در SGR.

sync

پشتیبانی از به‌روزرسانی‌های همگام‌سازی‌شده.

title

پشتیبانی از تنظیم عنوان xterm(1).

usstyle

امکان تنظیم سبک و رنگ زیرخط را فراهم می‌کند.

terminal-overrides[] string

امکان بازنویسی توصیف‌های ترمینال خوانده‌شده با استفاده از terminfo(5) را فراهم می‌کند. هر مدخل یک رشته جداشده با دونقطه متشکل از یک الگوی نوع ترمینال (منطبق با الگوهای glob(7) ) و مجموعه‌ای از مدخل‌های name=value است.

برای نمونه، برای تنظیم مدخل ‘clear’ در terminfo(5) به ‘\e[H\e[2J’ برای تمامی انواع ترمینال منطبق با ‘rxvt*’:

rxvt*:clear=\e[H\e[2J

مقدار مدخل ترمینال پیش از تفسیر از strunvis(3) عبور داده می‌شود.

user-keys[] key

فهرستی از دنباله‌های escape کلید تعریف‌شده توسط کاربر را تنظیم می‌کند. هر مورد به کلیدی به نام ‘User0’, ‘User1’, و غیره منتسب می‌شود.

برای نمونه:

set -s user-keys[0] "\e[5;30012~"
bind User0 resize-pane -L 3

variation-selector-always-wide [on | off]

همیشه انتخاب‌گر تنوع یونی‌کد ۱۶ (Unicode variation selector 16) را به عنوان نشانه‌گذاری یک نویسه عریض در نظر می‌گیرد. این ویژگی برخی از ترمینال‌ها به عنوان بخشی از پشتیبانی آن‌ها از یونی‌کد ۱۴ است.

گزینه‌های در دسترس برای نشست عبارتند از:

activity-action [any | none | current | other]

تنظیم کنش هنگام فعالیت در پنجره وقتی که monitor-activity روشن است. any بدین معنی است که فعالیت در هر پنجرهٔ متصل به یک نشست باعث ایجاد زنگ یا پیام (بسته به visual-activity) در پنجرهٔ جاری آن نشست می‌شود، none بدین معنی است که تمام فعالیت‌ها نادیده گرفته می‌شوند (معادل خاموش بودن monitor-activity است)، current بدین معنی است که فقط فعالیت در پنجره‌هایی غیر از پنجرهٔ جاری نادیده گرفته می‌شود و other بدین معنی است که فعالیت در پنجرهٔ جاری نادیده گرفته می‌شود اما در پنجره‌های دیگر نادیده گرفته نخواهد شد.

assume-paste-time milliseconds

اگر کلیدها سریع‌تر از یک کلید در هر milliseconds وارد شوند، فرض می‌شود که چسبانده شده‌اند (paste) نه اینکه تایپ شده باشند، و کلیدهای میانبر tmux پردازش نمی‌شوند. مقدار پیش‌فرض یک میلی‌ثانیه است و مقدار صفر آن را غیرفعال می‌کند.

base-index index

تنظیم نمایهٔ پایه‌ای که هنگام ایجاد یک پنجرهٔ جدید، جستجو برای یک نمایهٔ استفاده‌نشده از آن آغاز می‌شود. مقدار پیش‌فرض صفر است.

bell-action [any | none | current | other]

تنظیم کنش هنگام به‌صدا درآمدن زنگ در یک پنجره وقتی که monitor-bell روشن است. مقادیر آن همانند مقادیر activity-action است.

default-command shell-command

تنظیم دستوری که برای پنجره‌های جدید (در صورت عدم تعیین هنگام ایجاد پنجره) استفاده می‌شود به shell-command که می‌تواند هر دستور sh(1) باشد. پیش‌فرض یک رشتهٔ خالی است، که به tmux دستور می‌دهد با استفاده از مقدار گزینهٔ default-shell یک پوستهٔ ورود ایجاد کند.

default-shell path

مشخص کردن پوستهٔ پیش‌فرض. این مقدار به‌عنوان پوستهٔ ورود برای پنجره‌های جدید هنگامی که گزینهٔ default-command روی خالی تنظیم شده است استفاده می‌شود، و باید مسیر کامل فایل اجرایی باشد. هنگام راه‌اندازی، tmux تلاش می‌کند مقدار پیش‌فرض را از نخستین مورد مناسب میان متغیر محیطی SHELL ، پوستهٔ ارائه‌شده توسط getpwuid(3) یا /bin/sh تنظیم کند. این گزینه باید زمانی پیکربندی شود که tmux به‌عنوان یک پوستهٔ ورود استفاده می‌شود.

default-size XxY

تنظیم اندازهٔ پیش‌فرض پنجره‌های جدید هنگامی که گزینهٔ window-size روی دستی (manual) تنظیم شده است یا زمانی که یک نشست با new-session -d ایجاد می‌شود. مقدار، پهنا و ارتفاع است که با یک نویسهٔ ‘x’ از یکدیگر جدا شده‌اند. مقدار پیش‌فرض 80x24 است.

destroy-unattached [off | on | keep-last | keep-group]

اگر on باشد، نشست پس از جدا شدن آخرین کلاینت نابود می‌شود. اگر off باشد (پیش‌فرض)، نشست بدون کلاینت باقی می‌ماند. اگر keep-last باشد، نشست تنها در صورتی نابود می‌شود که در یک گروه باشد و نشست‌های دیگری در آن گروه وجود داشته باشند. اگر keep-group باشد، نشست نابود می‌شود مگر اینکه در یک گروه باشد و تنها نشست در آن گروه باشد.

detach-on-destroy [off | on | no-detached | previous | next]

اگر on باشد (پیش‌فرض)، کلاینت هنگام نابود شدن نشستی که به آن متصل است، جدا می‌شود. اگر off باشد، کلاینت به فعال‌ترین نشست اخیر از میان نشست‌های باقی‌مانده جابه‌جا می‌شود. اگر no-detached باشد، کلاینت تنها در صورتی جدا می‌شود که هیچ نشست جداشده‌ای وجود نداشته باشد؛ اگر نشست‌های جداشده وجود داشته باشند، کلاینت به فعال‌ترین نشست اخیر منتقل می‌شود. اگر previous یا next باشد، کلاینت به نشست قبلی یا بعدی بر اساس ترتیب الفبایی جابه‌جا می‌شود.

display-panes-active-colour colour

تنظیم رنگ استفاده‌شده توسط دستور display-panes برای نمایش نشانگر قاب فعال.

display-panes-colour colour

تنظیم رنگ استفاده‌شده توسط دستور display-panes برای نمایش نشانگرهای قاب‌های غیرفعال.

display-panes-time time

تنظیم مدت‌زمان بر حسب میلی‌ثانیه برای نمایش نشانگرهایی که با دستور display-panes ظاهر می‌شوند.

display-time time

تنظیم مدت‌زمانی که پیام‌های خط وضعیت و سایر نشانگرهای روی صفحه نمایش داده می‌شوند. اگر روی 0 تنظیم شود، پیام‌ها و نشانگرها تا زمانی که کلیدی فشرده شود نمایش داده می‌شوند. time بر حسب میلی‌ثانیه است.

history-limit lines

تنظیم حداکثر تعداد خطوط نگهداری‌شده در تاریخچهٔ قاب.

initial-repeat-time time

تنظیم زمان بر حسب میلی‌ثانیه برای تکرار اولیه هنگامی که یک کلید با پرچم -r بسته (bind) شده است. این امکان را فراهم می‌کند که چندین دستور بدون فشردن مجدد کلید پیشوند وارد شوند. همچنین گزینهٔ repeat-time را ببینید. اگر initial-repeat-time صفر باشد، از repeat-time برای نخستین فشردن کلید استفاده می‌شود.

key-table key-table

تنظیم جدول کلید پیش‌فرض به key-table به‌جای root.

lock-after-time number

قفل کردن نشست (مشابه دستور lock-session) پس از number ثانیه عدم فعالیت. پیش‌فرض قفل نکردن است (روی 0 تنظیم شده است).

lock-command shell-command

دستوری که هنگام قفل کردن هر کلاینت اجرا می‌شود. پیش‌فرض، اجرای lock(1) با -np است.

menu-style style

تنظیم سبک منو. برای نحوهٔ تعیین style ، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

menu-selected-style style

تنظیم سبک مورد انتخاب‌شدهٔ منو. برای نحوهٔ تعیین style ، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

menu-border-style style

تنظیم سبک کادر منو. برای نحوهٔ تعیین style ، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

menu-border-lines type

تنظیم نوع نویسه‌های استفاده‌شده برای رسم کادرهای منو. برای مقادیر ممکن برای border-lines ، گزینهٔ popup-border-lines را ببینید.

message-command-style style

تنظیم سبک دستور پیام خط وضعیت. این مورد برای اعلان خط فرمان با کلیدهای vi(1) هنگام قرار داشتن در حالت فرمان استفاده می‌شود. برای نحوهٔ تعیین style ، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

message-format string

تنظیم رشتهٔ قالب برای اعلان و ناحیهٔ پیام. متغیر جایگزین ویژهٔ ‘#{message}’ به متن اعلان تعاملی یا پیام گسترش می‌یابد و ‘#{command_prompt}’ هنگامی که اعلان در حالت فرمان (vi) است روی 1 تنظیم می‌شود. دستورالعمل‌های سبک مانند fill ، align و width می‌توانند در رشتهٔ قالب استفاده شوند. حالت پیش‌فرض از یک شرط برای انتخاب میان message-style و message-command-style استفاده می‌کند.

message-line [0 | 1 | 2 | 3 | 4]

تنظیم خطی که پیام‌های خط وضعیت و اعلان خط فرمان در آن نمایش داده می‌شوند.

message-style style

تنظیم سبک پیام خط وضعیت. این گزینه برای پیام‌ها و اعلان خط فرمان استفاده می‌شود. پیام روی خط وضعیت موجود رسم می‌شود. یک مشخصهٔ width (تعداد ستون‌های ثابت یا یک درصد مانند ‘50%’) عرض ناحیهٔ اعلان را محدود می‌کند و یک مشخصهٔ align (left, centre, right) موقعیت افقی آن را تنظیم می‌کند. هنگامی که عرض کمتر از عرض کامل ترمینال باشد، محتوای عادی نوار وضعیت در اطراف ناحیهٔ اعلان قابل مشاهده باقی می‌ماند. مشخصهٔ fill توسط message-format پیش‌فرض برای پاک کردن پس‌زمینه استفاده می‌شود. برای نحوهٔ تعیین style ، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

mouse [on | off]

اگر روشن باشد، tmux موشواره را در اختیار می‌گیرد و امکان تعریف رویدادهای موشواره به‌عنوان کلیدهای میانبر را فراهم می‌کند. برای جزئیات بیشتر به بخش پشتیبانی از موشواره (MOUSE SUPPORT) مراجعه کنید.

prefix key

تنظیم کلیدی که به‌عنوان کلید پیشوند پذیرفته می‌شود. علاوه بر کلیدهای استاندارد شرح داده شده در کلیدهای میانبر (KEY BINDINGS) ، prefix می‌تواند روی کلید ویژهٔ ‘None’ تنظیم شود تا هیچ پیشوندی تعیین نشود.

prefix2 key

تنظیم کلید ثانویه‌ای که به‌عنوان کلید پیشوند پذیرفته می‌شود. مانند prefix ، prefix2 نیز می‌تواند روی ‘None’ تنظیم شود.

prefix-timeout time

تنظیم مدت زمان بر حسب میلی‌ثانیه که پس از وارد کردن prefix ، tmux پیش از نادیده گرفتن آن منتظر می‌ماند. برای غیرفعال کردن هرگونه محدودیت زمانی می‌تواند روی صفر تنظیم شود.

prompt-cursor-colour colour

تنظیم رنگ مکان‌نما در اعلان خط فرمان.

prompt-cursor-style style

تنظیم سبک مکان‌نما در اعلان خط فرمان. برای سبک‌های موجود، گزینه‌های cursor-style را ببینید.

prompt-command-cursor-style style

تنظیم سبک مکان‌نما در اعلان خط فرمان زمانی که کلیدهای vi فعال هستند و اعلان در حالت فرمان است. برای سبک‌های موجود، گزینه‌های cursor-style را ببینید.

renumber-windows [on | off]

اگر روشن باشد، هنگام بسته شدن یک پنجره در نشست، شماره‌گذاری سایر پنجره‌ها به صورت خودکار به ترتیب عددی مجدداً انجام می‌شود. این مورد در صورت تنظیم شدن گزینهٔ base-index از آن پیروی می‌کند. اگر خاموش باشد، پنجره‌ها بازشماری نمی‌شوند.

repeat-time time

اجازه می‌دهد چندین دستور بدون فشردن مجدد کلید پیشوند در مدت‌زمان time میلی‌ثانیه تعیین‌شده وارد شوند (پیش‌فرض 500 است). قابلیت تکرار کلید را می‌توان هنگام اتصال آن با استفاده از پرچم -r به bind-key تعیین کرد. تکرار برای کلیدهای پیش‌فرض متصل به دستور resize-pane فعال است. همچنین گزینهٔ initial-repeat-time را ببینید.

set-titles [on | off]

تلاش برای تنظیم عنوان ترمینال کلاینت با استفاده از مدخل‌های tsl و fsl در terminfo(5) در صورت وجود. اگر به نظر برسد ترمینال xterm(1) است، tmux به‌طور خودکار این موارد را روی دنبالهٔ \e]0;...\007 تنظیم می‌کند. این گزینه به‌طور پیش‌فرض خاموش است.

set-titles-string string

رشتهٔ مورد استفاده برای تنظیم عنوان ترمینال کلاینت در صورتی که set-titles روشن باشد. قالب‌ها گسترش می‌یابند، بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید.

silence-action [any | none | current | other]

تنظیم کنش هنگام سکوت در پنجره وقتی که monitor-silence روشن است. مقادیر آن همانند مقادیر activity-action است.

status [off | on | 2 | 3 | 4 | 5]

نمایش یا پنهان کردن خط وضعیت یا مشخص کردن اندازهٔ آن. استفاده از on یک خط وضعیت به ارتفاع یک سطر می‌دهد؛ 2 ، 3 ، 4 یا 5 سطرهای بیشتری فراهم می‌کند.

status-format[] format

قالب مورد استفاده برای هر خط از خط وضعیت را مشخص می‌کند. حالت پیش‌فرض، خط وضعیت بالایی را از گزینه‌های مختلف وضعیت مجزا در زیر می‌سازد.

status-interval interval

خط وضعیت را هر interval ثانیه به‌روزرسانی می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، به‌روزرسانی‌ها هر ۱۵ ثانیه رخ می‌دهند. تنظیم مقدار صفر، بازترسیم دوره‌ای را غیرفعال می‌کند.

status-justify [left | centre | right | absolute-centre]

موقعیت فهرست پنجره‌ها در خط وضعیت را تنظیم می‌کند: left، centre یا right. مقدار centre فهرست پنجره‌ها را در مرکز نسبی فضای خالی موجود قرار می‌دهد؛ مقدار absolute-centre از مرکز کل فضای افقی استفاده می‌کند.

status-keys [vi | emacs]

استفاده از کلیدهای مقید به سبک vi یا emacs در خط وضعیت، برای مثال در خط اعلان دستور. پیش‌فرض emacs است، مگر اینکه متغیرهای محیطی VISUAL یا EDITOR تنظیم شده باشند و حاوی رشته ‘vi’ باشند.

status-left string

نمایش string (به‌طور پیش‌فرض نام نشست) در سمت چپ خط وضعیت. string از strftime(3) عبور داده خواهد شد. همچنین بخش‌های قالب‌ها (FORMATS) و سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

برای جزئیات مربوط به نحوه تنظیم نام‌ها و عنوان‌ها، بخش نام‌ها و عنوان‌ها (NAMES AND TITLES) را ببینید.

مثال‌ها:

#(sysctl vm.loadavg)
#[fg=yellow,bold]#(apm -l)%%#[default] [#S]

مقدار پیش‌فرض ‘[#S] ’ است.

status-left-length length

حداکثر length بخش چپ خط وضعیت را تنظیم می‌کند. پیش‌فرض 10 است.

status-left-style style

سبک بخش چپ خط وضعیت را تعیین می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

status-position [top | bottom]

موقعیت خط وضعیت را تنظیم می‌کند.

status-right string

نمایش string در سمت راست خط وضعیت. به‌طور پیش‌فرض، عنوان قاب جاری درون علامت نقل‌قول دوتایی، تاریخ و ساعت نمایش داده می‌شوند. همانند status-left, مقدار string به strftime(3) ارسال می‌شود و جفت‌های نویسه جایگزین می‌گردند.

status-right-length length

حداکثر length بخش راست خط وضعیت را تنظیم می‌کند. پیش‌فرض 40 است.

status-right-style style

سبک بخش راست خط وضعیت را تعیین می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

status-style style

سبک خط وضعیت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

update-environment[] variable

فهرستی از متغیرهای محیطی را تعیین می‌کند که هنگام ایجاد یک نشست جدید یا اتصال به یک نشست موجود، در محیط نشست کپی شوند. هر متغیری که در محیط مبدأ وجود نداشته باشد به گونه‌ای تنظیم می‌شود که از محیط نشست حذف گردد (همان‌گونه که گویی گزینه -r به دستور set-environment داده شده است).

visual-activity [on | off | both]

در صورت فعال بودن (on)، هنگام وقوع فعالیت در پنجره‌ای که گزینه پنجره monitor-activity در آن فعال است، به جای ارسال زنگ اعلان، یک پیام نمایش می‌دهد. اگر روی both تنظیم شود، هم زنگ اعلان و هم پیام ایجاد می‌شود.

visual-bell [on | off | both]

در صورت فعال بودن (on)، هنگام به صدا درآمدن زنگ در پنجره‌ای که گزینه پنجره monitor-bell در آن فعال است، به جای ارسال آن به ترمینال (که معمولاً صدا تولید می‌کند)، پیامی نمایش داده می‌شود. اگر روی both تنظیم شود، هم زنگ اعلان و هم پیام ایجاد می‌شود. همچنین گزینه bell-action را ببینید.

visual-silence [on | off | both]

اگر monitor-silence فعال باشد، پس از سپری شدن بازه زمانی در پنجره مورد نظر، به جای ارسال زنگ اعلان، پیامی چاپ می‌کند. اگر روی both تنظیم شود، هم زنگ اعلان و هم پیام ایجاد می‌شود.

word-separators string

نویسه‌هایی را که برای دستورات کلمه بعدی و قبلی در حالت رونوشت، جداکننده کلمه در نظر گرفته می‌شوند برای نشست تعیین می‌کند.

گزینه‌های پنجره موجود عبارتند از:

aggressive-resize [on | off]

تغییر اندازه تهاجمی پنجره انتخاب‌شده. این بدان معناست که tmux پنجره را به اندازه کوچک‌ترین یا بزرگ‌ترین نشستی که پنجره جاری آن است تغییر اندازه می‌دهد (گزینه window-size را ببینید)، نه نشستی که به آن متصل است. هنگامی که پنجره جاری در نشست دیگری تغییر کند، ممکن است اندازه پنجره تغییر یابد؛ این گزینه برای برنامه‌های تمام‌صفحه‌ای که از SIGWINCH پشتیبانی می‌کنند مناسب و برای برنامه‌های تعاملی مانند پوسته‌ها نامناسب است.

automatic-rename [on | off]

کنترل تغییر نام خودکار پنجره. هنگامی که این تنظیم فعال باشد، tmux پنجره را به‌طور خودکار با استفاده از قالب مشخص‌شده توسط automatic-rename-format تغییر نام می‌دهد. این فلگ زمانی که در هنگام ایجاد با new-window یا new-session, یا بعداً با rename-window, یا توسط یک توالی گریز ترمینال نامی مشخص شود، به‌طور خودکار برای آن پنجره غیرفعال می‌شود. می‌توان آن را به‌صورت سراسری با دستور زیر خاموش کرد:

set-option -wg automatic-rename off

automatic-rename-format format

قالبی (بخش قالب‌ها (FORMATS) را ببینید) که هنگام فعال بودن گزینه automatic-rename استفاده می‌شود.

clock-mode-colour colour

رنگ ساعت را تنظیم می‌کند.

clock-mode-style [12 | 24 | 12-with-seconds | 24-with-seconds]

قالب نمایش ساعت را تعیین می‌کند.

fill-character character

نویسه مورد استفاده برای پر کردن بخش‌هایی از ترمینال که توسط پنجره استفاده نشده است را تنظیم می‌کند.

main-pane-height height

 

main-pane-width width

عرض یا ارتفاع قاب اصلی (چپ یا بالا) را در چیدمان‌های main-horizontal, main-horizontal-mirrored, main-vertical یا main-vertical-mirrored تنظیم می‌کند. اگر پسوند ‘%’ داشته باشد، درصدی از اندازه پنجره خواهد بود.

copy-mode-match-style style

سبک نتایج منطبق جستجو در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-mark-style style

سبک خط حاوی نشانه‌گذاری در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-current-match-style style

سبک نتیجه تطابق فعلی جستجو در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-position-format format

قالب نشانگر موقعیت در حالت رونوشت.

copy-mode-position-style style

سبک نشانگر موقعیت در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-selection-style style

سبک ناحیه انتخاب در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-current-line-number-style style

سبک شماره خط جاری در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-line-number-style style

سبک شماره خطوط در حالت رونوشت را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

copy-mode-line-numbers [off | default | absolute | relative | hybrid]

نمایش شماره خطوط در حالت رونوشت. مقدار off شماره خطوط را پنهان می‌کند، default شماره خطوط منطبق با نشانگر موقعیت در حالت رونوشت و goto-line را نشان می‌دهد، absolute شماره خطوط مطلق را نشان می‌دهد، relative شماره خطوط را نسبت به مکان‌نما نشان می‌دهد، و hybrid شماره خط جاری را به صورت مطلق و سایر شماره خطوط را به صورت نسبی نشان می‌دهد. با off یا default, نشانگر موقعیت و goto-line از همان شماره‌گذاری استفاده می‌کنند؛ با absolute, relative و hybrid, آن‌ها از شماره خطوط مطلق استفاده می‌کنند.

mode-keys [vi | emacs]

استفاده از کلیدهای مقید به سبک vi یا emacs در حالت رونوشت. پیش‌فرض emacs است، مگر اینکه VISUAL یا EDITOR حاوی ‘vi’ باشند.

mode-style style

سبک حالت‌های پنجره را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

monitor-activity [on | off]

نظارت بر فعالیت در پنجره. پنجره‌های دارای فعالیت در خط وضعیت برجسته می‌شوند.

monitor-bell [on | off]

نظارت بر زنگ اعلان در پنجره. پنجره‌هایی که در آن‌ها زنگ به صدا درآمده است در خط وضعیت برجسته می‌شوند.

monitor-silence [interval]

نظارت بر سکوت (عدم فعالیت) در پنجره در مدت interval ثانیه. پنجره‌هایی که در این بازه زمانی ساکت بوده‌اند در خط وضعیت برجسته می‌شوند. بازه زمانی صفر، نظارت را غیرفعال می‌کند.

other-pane-height height

ارتفاع سایر قاب‌ها (به غیر از قاب اصلی) را در چیدمان‌های main-horizontal و main-horizontal-mirrored تنظیم می‌کند. اگر این گزینه روی 0 (پیش‌فرض) تنظیم شود، هیچ تاثیری نخواهد داشت. اگر هر دو گزینه main-pane-height و other-pane-height تنظیم شده باشند، قاب اصلی بلندتر می‌شود تا سایر قاب‌ها به ارتفاع مشخص‌شده برسند، اما هرگز برای انجام این کار کوتاه نخواهد شد. اگر پسوند ‘%’ داشته باشد، درصدی از اندازه پنجره خواهد بود.

other-pane-width width

همانند other-pane-height, اما عرض سایر قاب‌ها را در چینش‌های main-vertical و main-vertical-mirrored تنظیم می‌کند.

pane-active-border-style style

سبک کادر قاب را برای قاب فعال فعلی تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید. ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

pane-base-index index

همانند base-index, اما نمایه آغازین شماره‌های قاب را تنظیم می‌کند.

pane-border-format format

متن نشان‌داده‌شده در خطوط وضعیت کادر قاب را تنظیم می‌کند.

pane-border-indicators [off | colour | arrows | both]

نشان دادن قاب فعال با رنگ‌آمیزی تنها نیمی از کادر در پنجره‌هایی با دقیقاً دو قاب، با نمایش نشانگرهای پیکان، با رسم هر دو یا هیچ‌کدام.

pane-border-lines type

نوع نویسه‌های استفاده‌شده برای رسم کادرهای قاب را تنظیم می‌کند. type می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

single

خطوط تکی با استفاده از نویسه‌های ACS یا UTF-8

double

خطوط دوتایی با استفاده از نویسه‌های UTF-8

heavy

خطوط ضخیم با استفاده از نویسه‌های UTF-8

simple

نویسه‌های ساده ASCII

number

شماره قاب

spaces

نویسه‌های فاصله

‘double’ و ‘heavy’ در صورتی که UTF-8 پشتیبانی نشود، به رسم خط استاندارد ACS بازمی‌گردند.

pane-border-status [off | top | bottom]

خطوط وضعیت کادر قاب را خاموش می‌کند یا موقعیت آن‌ها را تنظیم می‌نماید.

pane-border-style style

سبک کادر قاب را برای قاب‌هایی غیر از قاب فعال تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید. ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

popup-style style

سبک پنجره بازشو را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style بخش STYLES را ببینید. ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

popup-border-style style

سبک کادر پنجره بازشو را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style بخش STYLES را ببینید. ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

popup-border-lines type

نوع نویسه‌های استفاده‌شده برای رسم کادرهای پنجره بازشو را تنظیم می‌کند. type می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

single

خطوط تکی با استفاده از نویسه‌های ACS یا UTF-8 (پیش‌فرض)

rounded

گونه‌ای از single با گوشه‌های گرد با استفاده از نویسه‌های UTF-8

double

خطوط دوتایی با استفاده از نویسه‌های UTF-8

heavy

خطوط ضخیم با استفاده از نویسه‌های UTF-8

simple

نویسه‌های ساده ASCII

padded

نویسه فاصله ساده ASCII

none

بدون کادر

‘double’ و ‘heavy’ در صورتی که UTF-8 پشتیبانی نشود، به رسم خط استاندارد ACS بازمی‌گردند.

pane-scrollbars [off | modal | on]

هنگام فعال بودن، یک نوار پیمایش مبتنی بر نویسه در سمت چپ یا راست هر قاب ظاهر می‌شود. یک بخش پرشده از نوار پیمایش که با عنوان ‘slider’ شناخته می‌شود، موقعیت و اندازه بخش قابل مشاهده از محتوای قاب را نشان می‌دهد.

اگر روی on تنظیم شود، نوار پیمایش در تمام مدت قابل مشاهده است. اگر روی modal تنظیم شود، نوار پیمایش تنها زمانی ظاهر می‌شود که قاب در حالت رونوشت یا حالت مشاهده باشد. هنگامی که نوار پیمایش قابل مشاهده است، قاب به اندازه عرض نوار پیمایش باریک‌تر می‌شود و متن درون قاب بازآرایی می‌گردد. اگر روی modal, تنظیم شود، قاب تنها زمانی باریک‌تر می‌شود که نوار پیمایش قابل مشاهده باشد.

همچنین pane-scrollbars-style را ببینید.

pane-scrollbars-style style

سبک نوارهای پیمایش را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید. رنگ پیش‌زمینه برای slider و رنگ پس‌زمینه برای سایر قسمت‌های نوار پیمایش استفاده می‌شود. ویژگی width عرض نوار پیمایش و ویژگی pad فاصله درونی میان نوار پیمایش و قاب را تنظیم می‌کند. سایر ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

pane-scrollbars-position [left | right]

تنظیم می‌کند که نوارهای پیمایش قاب در کدام سمت قاب نمایش داده شوند.

pane-status-current-style style

سبک خط وضعیت را برای قاب فعال فعلی تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

pane-status-style style

سبک خط وضعیت را برای یک قاب منفرد تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

session-status-current-style style

سبک خط وضعیت را برای نشست فعال فعلی تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

session-status-style style

سبک خط وضعیت را برای یک نشست منفرد تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

tiled-layout-max-columns number

حداکثر تعداد ستون‌ها را در چینش tiled تنظیم می‌کند. مقدار 0 (پیش‌فرض) به معنای بدون محدودیت است. هنگامی که محدودیتی تعیین شود، قاب‌ها طوری چیده می‌شوند که از این تعداد ستون فراتر نروند و قاب‌های اضافی در سطرهای بیشتری روی هم چیده شوند.

tree-mode-preview-format format

قالب نشانگر پیش‌نمایش در حالت درختی.

tree-mode-preview-style style

سبک نشانگر پیش‌نمایش در حالت درختی را تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-status-activity-style style

سبک خط وضعیت را برای پنجره‌های دارای هشدار فعالیت تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-status-bell-style style

سبک خط وضعیت را برای پنجره‌های دارای هشدار زنگ تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-status-current-format string

همانند window-status-format, اما قالبی است که هنگام جاری بودن پنجره استفاده می‌شود.

window-status-current-style style

سبک خط وضعیت را برای پنجره فعال فعلی تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-status-format string

قالبی را تنظیم می‌کند که پنجره در فهرست پنجره‌های خط وضعیت با آن نمایش داده می‌شود. بخش‌های FORMATS و STYLES را ببینید.

window-status-last-style style

سبک خط وضعیت را برای آخرین پنجره فعال تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-status-separator string

جداکننده‌ای را تنظیم می‌کند که میان پنجره‌ها در خط وضعیت رسم می‌شود. مقدار پیش‌فرض یک نویسه فاصله است.

window-status-style style

سبک خط وضعیت را برای یک پنجره منفرد تنظیم می‌کند. برای نحوه مشخص کردن style, بخش STYLES را ببینید.

window-size largest | smallest | manual | latest

نحوه تعیین اندازه پنجره توسط tmux را پیکربندی می‌کند. اگر روی largest تنظیم شود، اندازه بزرگ‌ترین نشست متصل استفاده می‌شود؛ اگر smallest, اندازه کوچک‌ترین. اگر manual, اندازه یک پنجره جدید از گزینه default-size تنظیم می‌شود و اندازه پنجره‌ها به صورت خودکار تغییر می‌کند. با latest, دستور tmux از اندازه کلاینتی استفاده می‌کند که جدیدترین فعالیت را داشته است. همچنین دستور resize-window و گزینه aggressive-resize را ببینید.

wrap-search [on | off]

اگر این گزینه تنظیم شود، جستجوها با رسیدن به انتهای محتوای قاب دور می‌زنند. پیش‌فرض on است.

گزینه‌های قاب موجود عبارتند از:

allow-passthrough [on | off | all]

به برنامه‌های درون قاب اجازه می‌دهد تا با استفاده از دنباله گریز ترمینال (\ePtmux;...\e\\) tmux را دور بزنند. اگر روی on تنظیم شود، دنباله‌های عبور مستقیم تنها در صورتی مجاز خواهند بود که قاب قابل مشاهده باشد. اگر روی all تنظیم شود، حتی در صورت نامرئی بودن قاب نیز مجاز خواهند بود.

allow-rename [on | off]

به برنامه‌های درون قاب اجازه می‌دهد تا نام پنجره را با استفاده از یک دنباله گریز ترمینال (\ek...\e\\) تغییر دهند.

allow-set-title [on | off]

به برنامه‌های درون قاب اجازه می‌دهد تا عنوان را با استفاده از دنباله‌های گریز ترمینال (\e]2;...\e\\ یا \e]0;...\e\\) تغییر دهند.

alternate-screen [on | off]

این گزینه پیکربندی می‌کند که آیا برنامه‌های در حال اجرا در داخل قاب می‌توانند از ویژگی صفحه جایگزین ترمینال استفاده کنند یا خیر، که قابلیت‌های smcup و rmcup در terminfo(5) را ممکن می‌سازد. ویژگی صفحه جایگزین محتویات پنجره را هنگام شروع یک برنامه تعاملی حفظ کرده و هنگام خروج آن را بازیابی می‌کند، به طوری که هر خروجی قابل مشاهده پیش از شروع برنامه، پس از خروج آن بدون تغییر دوباره ظاهر می‌شود.

cursor-colour colour

رنگ مکان‌نما را تنظیم می‌کند.

cursor-style style

سبک مکان‌نما را تنظیم می‌کند. سبک‌های موجود عبارتند از: default, blinking-block, block, blinking-underline, underline, blinking-bar, bar.

pane-colours[] colour

پالت رنگ پیش‌فرض. هر درایه در آرایه، رنگی را مشخص می‌کند که tmux هنگام درخواست رنگ با آن نمایه استفاده می‌کند. نمایه می‌تواند از صفر تا 255 باشد.

remain-on-exit [on | off | failed | key]

قابی با این فلگ فعال، پس از خروج برنامه‌ای که درون آن اجرا می‌شود نابود نمی‌شود. اگر روی failed تنظیم شود، تنها زمانی که وضعیت خروج برنامه غیرصفر باشد. اگر روی key تنظیم شود، قاب باز می‌ماند و هنگام فشردن یک کلید بسته می‌شود. قاب را می‌توان با دستور respawn-pane مجدداً فعال کرد.

remain-on-exit-format string

تنظیم متنی که هنگام فعال بودن remain-on-exit در پایین قاب‌های خارج‌شده نمایش داده می‌شود.

scroll-on-clear [on | off]

هنگامی که کل صفحه پاک می‌شود و این گزینه فعال است، پیش از پاک کردن صفحه، محتویات آن را به تاریخچه پیمایش می‌کند.

synchronize-panes [on | off]

تکرار و ارسال ورودی به تمام قاب‌های دیگر در همان پنجره که این گزینه در آن‌ها نیز روشن است (تنها برای قاب‌هایی که در هیچ حالتی قرار ندارند).

window-active-style style

تنظیم سبک قاب هنگامی که قاب فعال است. برای چگونگی تعیین style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

window-style style

تنظیم سبک قاب. برای چگونگی تعیین style, بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

window-pane-status-format string

تنظیم قالبی که قاب پنجره طبق آن در فهرست قاب‌های پنجره در خط وضعیت نمایش داده می‌شود. بخش‌های قالب‌ها (FORMATS) و سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

window-pane-current-status-format string

همانند window-status-format, اما قالبی است که وقتی پنجره، پنجره جاری باشد استفاده می‌شود.

قلاب‌ها (HOOKS)

tmux امکان اجرای دستورها بر اساس محرک‌های گوناگون را فراهم می‌کند که قلاب‌ها نامیده می‌شوند. بیشتر دستورهای tmux دارای یک قلاب after هستند و تعدادی قلاب نیز وجود دارند که با هیچ دستوری مرتبط نیستند.

قلاب‌ها به عنوان گزینه‌های آرایه‌ای ذخیره می‌شوند و با فعال شدن قلاب، اعضای آرایه به ترتیب اجرا می‌گردند. مانند گزینه‌ها، قلاب‌های مختلف می‌توانند سراسری باشند یا به یک نشست، پنجره یا قاب تعلق داشته باشند. قلاب‌ها را می‌توان با دستورهای set-hook یا set-option پیکربندی کرد و با show-hooks یا show-options -H نمایش داد. دو دستور زیر معادل یکدیگرند:

set-hook -g pane-mode-changed[42] 'set -g status-left-style bg=red'
set-option -g pane-mode-changed[42] 'set -g status-left-style bg=red'

تنظیم یک قلاب بدون مشخص کردن نمایه آرایه، قلاب را پاک کرده و نخستین عضو آرایه را تنظیم می‌کند.

قلاب after یک دستور پس از تکمیل آن اجرا می‌شود، مگر زمانی که خود دستور به عنوان بخشی از یک قلاب اجرا شده باشد. نام‌گذاری آن‌ها با پیشوند ‘after-’ انجام می‌شود. برای نمونه، دستور زیر قلابی اضافه می‌کند تا پس از هر split-window طرح‌بندی even-vertical انتخاب شود:

set-hook -g after-split-window "selectl even-vertical"

اگر دستوری با شکست مواجه شود، قلاب ‘command-error’ فعال خواهد شد. برای نمونه، می‌توان از این مورد برای نوشتن در یک فایل لاگ استفاده کرد:

set-hook -g command-error "run-shell \"echo 'a tmux command failed' >>/tmp/log\""

تمام اعلان‌های فهرست‌شده در بخش حالت کنترل (CONTROL MODE) به جز %exit قلاب هستند (بدون هیچ آرگومانی). قلاب‌های اضافی زیر در دسترس هستند:

alert-activity

هنگام وجود فعالیت در یک پنجره اجرا می‌شود. monitor-activity را ببینید.

alert-bell

هنگامی که یک پنجره زنگ (bell) دریافت کند اجرا می‌شود. monitor-bell را ببینید.

alert-silence

هنگامی که یک پنجره ساکت بوده باشد اجرا می‌شود. monitor-silence را ببینید.

client-active

هنگامی که یک کلاینت به جدیدترین کلاینت فعال نشست خود تبدیل شود اجرا می‌شود.

client-attached

هنگام متصل شدن یک کلاینت اجرا می‌شود.

client-detached

هنگام جدا شدن یک کلاینت اجرا می‌شود.

client-focus-in

هنگام ورود تمرکز به یک کلاینت اجرا می‌شود.

client-focus-out

هنگام خروج تمرکز از یک کلاینت اجرا می‌شود.

client-resized

هنگام تغییر اندازه یک کلاینت اجرا می‌شود.

client-session-changed

هنگامی که نشست متصل‌شده به یک کلاینت تغییر کند اجرا می‌شود.

client-light-theme

هنگامی که یک کلاینت به تم روشن جابه‌جا شود اجرا می‌شود.

client-dark-theme

هنگامی که یک کلاینت به تم تیره جابه‌جا شود اجرا می‌شود.

command-error

هنگام شکست یک دستور اجرا می‌شود.

pane-died

هنگامی که برنامه در حال اجرا درون یک قاب خارج شود، اما remain-on-exit روشن باشد و در نتیجه قاب بسته نشده باشد، اجرا می‌شود.

pane-exited

هنگامی که برنامه در حال اجرا درون یک قاب خارج شود اجرا می‌شود.

pane-focus-in

هنگام ورود تمرکز به یک قاب اجرا می‌شود، در صورتی که گزینه focus-events روشن باشد.

pane-focus-out

هنگام خروج تمرکز از یک قاب اجرا می‌شود، در صورتی که گزینه focus-events روشن باشد.

pane-set-clipboard

هنگامی که تخته‌گیره پایانه با استفاده از توالی گریز xterm(1) تنظیم شود اجرا می‌شود.

session-created

هنگام ایجاد یک نشست جدید اجرا می‌شود.

session-closed

هنگام بسته شدن یک نشست اجرا می‌شود.

session-renamed

هنگام تغییر نام یک نشست اجرا می‌شود.

window-layout-changed

هنگام تغییر طرح‌بندی یک پنجره اجرا می‌شود.

window-linked

هنگامی که یک پنجره به یک نشست پیوند داده شود اجرا می‌شود.

window-renamed

هنگام تغییر نام یک پنجره اجرا می‌شود.

window-resized

هنگام تغییر اندازه یک پنجره اجرا می‌شود. این ممکن است پس از اجرای قلاب client-resized باشد.

window-unlinked

هنگامی که پیوند یک پنجره از یک نشست برداشته شود اجرا می‌شود.

قلاب‌ها با این دستورها مدیریت می‌شوند:

set-hook [-agpRuw] [-t target-pane] hook-name [command]

بدون -R, قلاب hook-name را به command تنظیم می‌کند (یا با -u آن را لغو می‌نماید). فلگ‌ها مشابه دستور set-option هستند.

همراه با -R, قلاب hook-name را بی‌درنگ اجرا می‌کند.

show-hooks [-gpw] [-t target-pane] [hook]

نمایش قلاب‌ها. فلگ‌ها مشابه دستور show-options هستند.

پشتیبانی از ماوس (MOUSE SUPPORT)

اگر گزینه mouse روشن باشد (پیش‌فرض خاموش است)، tmux اجازه می‌دهد رویدادهای ماوس به عنوان کلیدها مقید شوند. نام هر کلید از یک رویداد ماوس (مانند ‘MouseUp1’) و یک پسوند مکان، شامل یکی از موارد زیر تشکیل می‌شود:

برای اطلاعات در مورد محدوده‌های کنترلی، بخش سبک‌ها (STYLES) را ببینید.

رویدادهای ماوس زیر در دسترس هستند:

رویدادهای ‘SecondClick’ برای دومین کلیک از یک دوبارکلیک فعال می‌شوند، حتی اگر کلیک سومی نیز وجود داشته باشد که به جای ‘DoubleClick’ باعث اجرای ‘TripleClick’ شود.

هر یک باید با یک مکان پسونددهی شوند، برای نمونه ‘MouseDown1Status’.

نشانه ویژه ‘{mouse}’ یا ‘=’ می‌تواند به عنوان target-window یا target-pane در دستورهای مقیدشده به کلیدهای ماوس استفاده شود. این نشانه به پنجره یا قابی اشاره می‌کند که رویداد ماوس روی آن رخ داده است (برای نمونه، پنجره‌ای در خط وضعیت که کلید ۱ روی آن رها شده است برای قید ‘MouseUp1Status’, یا قابی که چرخ ماوس روی آن پیمایش شده است برای قید ‘WheelDownPane’).

فلگ -M از دستور send-keys می‌تواند برای هدایت یک رویداد ماوس به یک قاب استفاده شود.

کلیدهای مقید پیش‌فرض اجازه می‌دهند از ماوس برای انتخاب و تغییر اندازه قاب‌ها، کپی متن و تغییر پنجره با استفاده از خط وضعیت استفاده شود. این تنظیمات زمانی اعمال می‌شوند که گزینه mouse روشن باشد.

قالب‌ها (FORMATS)

برخی دستورها فلگ -F را همراه با آرگومان format می‌پذیرند. این یک رشته است که قالب خروجی دستور را کنترل می‌کند. متغیرهای قالب در ‘#{’ و ‘}’ محصور می‌شوند، برای نمونه ‘#{session_name}’. متغیرهای ممکن در جدول زیر فهرست شده‌اند، یا می‌توان از نام یک گزینه tmux برای مقدار آن گزینه، یا نام یک متغیر محیطی استفاده کرد. برخی متغیرها نام مستعار کوتاه‌تری دارند مانند ‘#S’; ‘##’ با یک ‘#’ تکی، ‘#,’ با یک ‘,’ و ‘#}’ با یک ‘}’ جایگزین می‌شود.

شرط‌ها با افزودن پیشوند ‘?’ در دسترس هستند. برای هر جفت از دو آرگومان، اگر متغیر در آرگومان نخست جفت وجود داشته باشد و صفر نباشد، آرگومان دوم جفت انتخاب می‌شود، در غیر این صورت ادامه می‌یابد. اگر هیچ شرطی از آرگومان‌های جفت‌شده مطابقت نداشته باشد، مقدار پیش‌فرض انتخاب می‌شود. اگر یک آرگومان نهایی جفت‌نشده وجود داشته باشد، آن مقدار پیش‌فرض خواهد بود. در غیر این صورت، مقدار پیش‌فرض رشته خالی است. برای نمونه ‘#{?session_attached,attached,not attached}’ در صورتی که نشست متصل باشد شامل رشته ‘attached’ و در صورتی که متصل نباشد شامل رشته ‘not attached’ خواهد بود، یا ‘#{?automatic-rename,yes,no}’ در صورت فعال بودن automatic-rename شامل ‘yes’ و در غیر این صورت شامل ‘no’ خواهد بود. ‘#{?#{n:window_name},#{window_name} - }’ اگر نام پنجره وجود داشته باشد، نام پنجره را همراه با یک جداکننده خط تیره شامل می‌شود، یا اگر نام پنجره خالی باشد، رشته خالی را قرار می‌دهد. ‘#{?session_format,format1,window_format,format2,format3}’ شامل format1 برای قالب نشست، format2 برای قالب پنجره، یا format3 برای حالتی خواهد بود که نه قالب نشست باشد و نه پنجره. شرط‌ها را می‌توان به صورت دلخواه تو در تو قرار داد. درون یک شرط، ‘,’ و ‘}’ باید به صورت ‘#,’ و ‘#}’ اسکیپ شوند، مگر این‌که بخشی از یک جایگزینی ‘#{...}’ باشند. برای نمونه:

#{?pane_in_mode,#[fg=white#,bg=red],#[fg=red#,bg=white]}#W

مقایسه‌های رشته‌ای را می‌توان با قرار دادن پیشوند ‘==’, ‘!=’, ‘<’, ‘>’, ‘<=’ یا ‘>=’ و یک دونقطه قبل از دو گزینه جداشده با کاما بیان کرد. برای نمونه ‘#{==:#{host},myhost}’ در صورت اجرا روی ‘myhost’ با ‘1’ و در غیر این صورت با ‘0’ جایگزین خواهد شد. ‘||’ و ‘&&’ در صورتی که هر یک یا همه گزینه‌های جداشده با کاما درست باشند مقدار درست را برمی‌گردانند، برای نمونه ‘#{||:#{pane_in_mode},#{alternate_on}}’. ‘!’ در صورتی که مقدار نادرست باشد به درست و بالعکس ارزیابی می‌شود، برای نمونه ‘#{!:#{pane_in_mode}}’. ‘!!’ یک مقدار را به حالت بولی استاندارد تبدیل می‌کند، 1 برای درست و 0 برای نادرست، برای نمونه ‘#{!!:non-empty string}’ به 1 ارزیابی می‌شود.

یک ‘m’ مقایسه‌ای بر اساس الگوی glob(7) یا عبارت باقاعده را مشخص می‌کند. آرگومان نخست الگو و آرگومان دوم رشته مورد مقایسه است. یک آرگومان اختیاری پرچم‌ها را مشخص می‌کند: ‘r’ به این معنی است که الگو به جای الگوی پیش‌فرض glob(7) یک عبارت باقاعده است، و ‘i’ به معنای نادیده گرفتن بزرگی و کوچکی حروف است. برای نمونه: ‘#{m:*foo*,#{host}}’ یا ‘#{m/ri:^A,MYVAR}’. یک ‘C’ جستجویی برای الگوی glob(7) یا عبارت باقاعده را در محتوای قاب انجام می‌دهد و در صورت پیدا نشدن به صفر، یا در صورت پیدا شدن به شماره خط ارزیابی می‌شود. همانند ‘m’, یک پرچم ‘r’ به معنای جستجو برای یک عبارت باقاعده است و ‘i’ بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد. برای نمونه: ‘#{C/r:^Start}’

عملگرهای عددی را می‌توان با قرار دادن پیشوند ‘e’ و یک عملگر قبل از دو گزینه جداشده با کاما اجرا کرد. یک پرچم اختیاری ‘f’ می‌تواند پس از عملگر داده شود تا از اعداد ممیز شناور استفاده شود، در غیر این صورت از اعداد صحیح استفاده می‌شود. این می‌تواند با عددی همراه شود که تعداد ارقام اعشار برای نتیجه را مشخص می‌کند. عملگرهای موجود عبارتند از: جمع ‘+’, تفریق ‘-’, ضرب ‘*’, تقسیم ‘/’, باقی‌مانده تقسیم (مدول) ‘m’ یا ‘%’ (توجه داشته باشید که ‘%’ باید در قالب‌هایی که توسط strftime(3) نیز بسط می‌یابند به‌صورت ‘%%’ اسکیپ شود) و عملگرهای مقایسه عددی ‘==’, ‘!=’, ‘<’, ‘<=’, ‘>’ و ‘>=’. برای نمونه، ‘#{e|*|f|4:5.5,3}’ مقدار 5.5 را در 3 ضرب می‌کند تا نتیجه‌ای با چهار رقم اعشار به دست آید و ‘#{e|%%:7,3}’ باقی‌مانده تقسیم 7 بر 3 را برمی‌گرداند. ‘a’ یک آرگومان عددی را با معادل ASCII آن جایگزین می‌کند، بنابراین ‘#{a:98}’ نتیجه ‘b’ را خواهد داد. ‘c’ یک رنگ tmux را با مقدار هگزادسیمال شش‌رقمی RGB آن جایگزین می‌کند.

می‌توان با افزودن پیشوند ‘=’, یک عدد و یک دونقطه، محدودیتی برای طول رشته حاصل تعیین کرد. اعداد مثبت از ابتدای رشته و اعداد منفی از انتهای آن شمارش می‌شوند، بنابراین ‘#{=5:pane_title}’ حداکثر شامل پنج نویسه نخست از عنوان قاب خواهد بود، یا ‘#{=-5:pane_title}’ پنج نویسه آخر. یک پسوند یا پیشوند می‌تواند به عنوان آرگومان دوم ارائه شود - در صورت ارائه، اگر طول رشته کوتاه شده باشد به آن افزوده یا الصاق می‌گردد، برای نمونه ‘#{=/5/...:pane_title}’ در صورتی که عنوان قاب بیش از پنج نویسه باشد، ‘...’ را اضافه خواهد کرد. به همین ترتیب، ‘p’ رشته را تا عرض مشخص‌شده با فاصله پر می‌کند، برای نمونه ‘#{p10:pane_title}’ منجر به عرضی با حداقل 10 نویسه خواهد شد. عرض مثبت در سمت چپ و عرض منفی در سمت راست فاصله می‌اندازد. ‘n’ به طول متغیر و ‘w’ به عرض آن در هنگام نمایش بسط می‌یابد، برای نمونه ‘#{n:window_name}’. ‘R’ آرگومان نخست را به تعداد دفعات مشخص‌شده در آرگومان دوم تکرار می‌کند، بنابراین ‘#{R:a,3}’ نتیجه ‘aaa’ خواهد داد.

قرار دادن پیشوند ‘t:’ قبل از یک متغیر زمانی آن را به یک رشته تبدیل می‌کند، بنابراین اگر ‘#{window_activity}’ مقدار ‘1445765102’ را بدهد، ‘#{t:window_activity}’ مقدار ‘Sun Oct 25 09:25:02 2015’ را خواهد داد. افزودن ‘p (’ ‘`t/p`’) از قالب زمانی کوتاه‌تر اما با دقت کمتر برای زمان‌های گذشته استفاده خواهد کرد. یک قالب سفارشی می‌تواند با استفاده از پسوند ‘f’ مشخص شود (توجه داشته باشید که اگر قالب به‌صورت جداگانه از strftime(3) عبور داده می‌شود، برای نمونه در گزینه status-left, ‘%’ باید به‌صورت ‘%%’ اسکیپ شود): ‘#{t/f/%%H#:%%M:window_activity}’, ببینید strftime(3).

پیشوندهای ‘b:’ و ‘d:’ به ترتیب معادل basename(3) و dirname(3) متغیر هستند. ‘q:’ نویسه‌های ویژه sh(1) را اسکیپ می‌کند؛ همراه با پسوند ‘h’, نویسه‌های هش را اسکیپ می‌کند (به طوری که ‘#’ تبدیل به ‘##’ می‌شود)؛ یا با ‘a’ آرگومان‌های دستور tmux را اسکیپ می‌کند. ‘E:’ قالب را دو بار بسط می‌دهد، برای نمونه ‘#{E:status-left}’ نتیجه بسط محتوای گزینه status-left است، نه خود گزینه. ‘T:’ مانند ‘E:’ است اما مشخص‌کننده‌های strftime(3) را نیز بسط می‌دهد. ‘S:’, ‘W:’, ‘P:’ یا ‘L:’ روی هر نشست، پنجره، قاب یا کلاینت حلقه زده و قالب را یک بار برای هر کدام درج می‌کنند. ‘L:’, ‘S:’ و ‘W:’ می‌توانند یک آرگومان مرتب‌سازی اختیاری ‘/i’, ‘/n’, ‘/t’ برای مرتب‌سازی بر اساس نمایه، نام، یا زمان آخرین فعالیت دریافت کنند؛ علاوه بر این ‘/r’ برای مرتب‌سازی با ترتیب معکوس به کار می‌رود. ‘/r’ همچنین می‌تواند با ‘P:’ برای معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی بر اساس نمایه قاب استفاده شود. برای نمونه، ‘S/nr:’ برای مرتب‌سازی نشست‌ها بر اساس نام با ترتیب معکوس به کار می‌رود. برای هر یک، دو قالب جداشده با کاما می‌تواند ارائه شود: دومی برای پنجره جاری، قاب فعال، یا نشست فعال استفاده می‌شود. برای نمونه، جهت دریافت فهرستی از پنجره‌ها با قالبی شبیه به خط وضعیت:

#{W:#{E:window-status-format} ,#{E:window-status-current-format} }

درون حلقه ‘W:’, گزینه‌های کاربر (‘@name’) از پنجره‌های همسایه با پیشوند ‘next_’ یا ‘prev_’ در دسترس هستند، برای نمونه گزینه کاربری ‘@color’ در پنجره بعدی به‌صورت ‘next_@color’ در دسترس است.

‘N:’ بررسی می‌کند که آیا نام یک پنجره (بدون هیچ پسوندی یا با پسوند ‘w’) یا یک نشست (با پسوند ‘s’) وجود دارد یا خیر، برای نمونه ‘`N/w:foo`’ در صورت وجود داشتن پنجره‌ای با نام ‘foo’ با 1 جایگزین می‌شود.

پیشوندی به شکل ‘s/foo/bar/:’ در تمام متن ‘foo’ را با ‘bar’ جایگزین می‌کند. آرگومان نخست می‌تواند یک عبارت باقاعده گسترش‌یافته باشد و آرگومان پایانی می‌تواند ‘i’ برای نادیده گرفتن بزرگی و کوچکی حروف باشد، برای نمونه ‘s/a(.)/\1x/i:’ مقدار ‘abABab’ را به ‘bxBxbx’ تغییر می‌دهد. همچنین می‌توان از یک نویسه جداکننده متفاوت استفاده کرد تا از تداخل با اسلش‌های صریح در الگو جلوگیری شود. برای نمونه، ‘s|foo/|bar/|:’ در تمام متن ‘foo/’ را با ‘bar/’ جایگزین خواهد کرد.

چندین تغییردهنده می‌توانند با یک نقطه ویرگول (;) از یکدیگر جدا شوند مانند ‘#{T;=10:status-left}’, که رشته حاصل بسط‌یافته با strftime(3) را به حداکثر 10 نویسه محدود می‌کند.

علاوه بر این، آخرین خط از خروجی یک دستور شل می‌تواند با استفاده از ‘#()’ درج شود. برای نمونه، ‘#(uptime)’ مدت زمان روشن بودن سیستم (uptime) را درج می‌کند. هنگام ساخت قالب‌ها، tmux منتظر اتمام دستورات ‘#()’ نمی‌ماند؛ در عوض، نتیجه قبلی حاصل از اجرای همان دستور استفاده می‌شود، یا در صورتی که دستور پیش از این اجرا نشده باشد از یک مقدار پیش‌نگه‌دار استفاده خواهد شد. اگر دستور هنوز خارج نشده باشد، جدیدترین خط خروجی استفاده می‌شود، اما خط وضعیت بیش از یک بار در هر ثانیه به‌روزرسانی نخواهد شد. دستورات با استفاده از /bin/sh و با تنظیم محیط سراسری tmux اجرا می‌شوند (بخش محیط سراسری و نشست (GLOBAL AND SESSION ENVIRONMENT) را ببینید).

یک ‘l’ مشخص می‌کند که یک رشته باید به‌صورت تحت‌اللفظی تفسیر شده و بسط نیابد. برای نمونه ‘#{l:#{?pane_in_mode,yes,no}}’ با ‘#{?pane_in_mode,yes,no}’ جایگزین خواهد شد.

متغیرهای زیر در صورت لزوم در دسترس هستند:

سبک‌ها (STYLES)

tmux گزینه‌های گوناگونی را برای مشخص کردن رنگ و مشخصه‌های بخش‌های مختلف رابط کاربری ارائه می‌دهد، برای نمونه status-style برای خط وضعیت. افزون بر این، سبک‌های تعبیه‌شده را می‌توان در گزینه‌های قالب مانند status-left, با قرار دادن آن‌ها در میان ‘#[’ و ‘]’ مشخص کرد.

یک سبک می‌تواند عبارت تکی ‘default’ برای مشخص کردن سبک پیش‌فرض باشد (که ممکن است از یک گزینه گرفته شود، برای نمونه status-style در خط وضعیت) یا فهرستی از موارد زیر که با فاصله یا ویرگول از هم جدا شده‌اند:

fg=colour

رنگ پیش‌زمینه را تنظیم می‌کند. رنگ یکی از موارد زیر است: black, red, green, yellow, blue, magenta, cyan, white; در صورت پشتیبانی، گونه‌های روشن brightblack, brightred, ...; colour0 تا colour255 از مجموعه ۲۵۶ رنگ؛ default برای رنگ پیش‌فرض؛ terminal برای رنگ پیش‌فرض ترمینال؛ یا یک رشته هگزادسیمال RGB مانند ‘#ffffff’.

bg=colour

رنگ پس‌زمینه را تنظیم می‌کند.

us=colour

رنگ خط زیرین را تنظیم می‌کند.

none

هیچ مشخصه‌ای را تنظیم نمی‌کند (خاموش کردن تمام مشخصه‌های فعال).

acs, bright (یا bold), dim, underscore, blink, reverse, hidden, italics, overline, strikethrough, double-underscore, curly-underscore, dotted-underscore, dashed-underscore

یک مشخصه را تنظیم می‌کند. هر یک از این مشخصه‌ها می‌توانند با پیشوند ‘no’ برای غیرفعال‌سازی همراه شوند. acs مجموعه نویسه‌های جایگزین ترمینال است.

align=left (یا noalign), align=centre, align=right

متن را در صورت لزوم به چپ، مرکز یا راست فضای در دسترس تراز می‌کند.

fill=colour

فضای در دسترس را در صورت لزوم با یک رنگ پس‌زمینه پر می‌کند.

width=N

عرض ناحیه دارای سبک را تنظیم می‌کند. N می‌تواند تعداد ستون یا درصد (برای نمونه ‘50%’) باشد.

list=on, list=focus, list=left-marker, list=right-marker, nolist

موقعیت اجزای گوناگون فهرست پنجره را در گزینه status-format مشخص می‌کند: list=on شروع فهرست را مشخص می‌کند؛ list=focus بخشی از فهرست است که در صورت جا نشدن کل فهرست در فضای در دسترس، باید در کانون توجه باقی بماند (معمولاً پنجره فعلی)؛ list=left-marker و list=right-marker متنی را مشخص می‌کنند که نشان دهد در صورت نبود فضای کافی، متن از سمت چپ یا راست فهرست کوتاه شده است.

noattr

مشخصه‌ها از سبک پیش‌فرض کپی نمی‌شوند.

push-default, pop-default

رنگ‌ها و مشخصه‌های فعلی را به عنوان پیش‌فرض ذخیره می‌کند یا به پیش‌فرض پیشین بازمی‌گرداند. یک push-default بر هر استفاده بعدی از عبارت default تا زمان فراخوانی pop-default اثر می‌گذارد. تنها یک پیش‌فرض را می‌توان در پشته ذخیره کرد (هر push-default جایگزین پیش‌فرض ذخیره‌شده پیشین می‌شود).

range=left, range=right, range=session|X, range=window|X, range=pane|X, range=user|X, range=control|N, norange

محدوده‌ای را برای رویدادهای ماوس در گزینه status-format مشخص می‌کند. هنگامی که یک رویداد ماوس در محدوده range=left یا range=right رخ می‌دهد، انتساب کلیدهای ‘StatusLeft’ و ‘StatusRight’ اجرا می‌شوند.

range=session|X, range=window|X و range=pane|X محدوده‌هایی برای یک نشست، پنجره یا قاب هستند. این‌ها کلید ماوس ‘Status’ را با نشست، پنجره یا قاب هدف که توسط آرگومان ‘X’ مشخص شده است فعال می‌کنند. ‘X’ یک شناسه نشست، نمایه پنجره در نشست فعلی یا شناسه قاب است. برای این موارد، متغیر قالبی mouse_status_range روی ‘session ،’ ‘window’ یا ‘pane’ تنظیم خواهد شد.

range=user|X یک محدوده تعریف‌شده توسط کاربر است؛ این گزینه کلید ماوس ‘Status’ را فعال می‌کند. آرگومان ‘X’ در متغیر قالبی mouse_status_range در دسترس خواهد بود. ‘X’ باید حداکثر ۱۵ بایت طول داشته باشد.

range=control|N مجموعه‌ای از محدوده‌ها برای کاربران است تا رفتار سفارشی را تعریف کنند. ‘N’ می‌تواند از 0 تا 9 باشد. هنگامی که یک رویداد ماوس در محدوده range=control|N رخ دهد، کلید مقیدشده‌ی ‘ControlN’ فعال می‌شود. برای جزئیات بیشتر بخش MOUSE SUPPORT را ببینید.

set-default

رنگ‌ها و ویژگی‌های فعلی را به عنوان پیش‌فرض تنظیم می‌کند و هر پیش‌فرض قبلی را بازنویسی می‌نماید. پیش‌فرض قبلی قابل بازیابی نیست.

مثال‌ها عبارتند از:

fg=yellow bold underscore blink
bg=black,fg=default,noreverse

نام‌ها و عنوان‌ها (NAMES AND TITLES)

tmux میان نام‌ها و عنوان‌ها تفاوت قائل می‌شود. پنجره‌ها و نشست‌ها دارای نام هستند که می‌توان از آن‌ها برای مشخص کردنشان در اهداف استفاده کرد و در خط وضعیت و فهرست‌های گوناگون نمایش داده می‌شوند: نام، شناسه tmux برای یک پنجره یا نشست است. تنها قاب‌ها دارای عنوان هستند. عنوان یک قاب معمولاً توسط برنامه‌ای که درون قاب اجرا می‌شود و با استفاده از یک دنباله فرار تنظیم می‌گردد (مشابه حالتی که عنوان پنجره xterm(1) را در X(7) تنظیم می‌کند). خود پنجره‌ها عنوان ندارند - عنوان یک پنجره همان عنوان قاب فعال آن است. خود tmux می‌تواند عنوان ترمینالی را که کلاینت در آن اجرا می‌شود تنظیم کند، گزینه set-titles را ببینید.

نام یک نشست با دستورات new-session و rename-session تنظیم می‌شود. نام یک پنجره با یکی از موارد زیر تنظیم می‌گردد:

1. یک آرگومان دستور (مانند -n برای new-window یا new-session).
2. یک دنباله فرار (در صورتی که گزینه allow-rename فعال باشد):

   $ printf '\033kWINDOW_NAME\033\\'

3. تغییر نام خودکار، که نام را روی دستور فعال در قاب فعال پنجره تنظیم می‌کند. گزینه automatic-rename را ببینید.

هنگامی که یک قاب برای نخستین بار ایجاد می‌شود، عنوان آن نام میزبان است. عنوان یک قاب می‌تواند از طریق دنباله فرار تنظیم عنوان مشخص شود، برای نمونه:

$ printf '\033]2;My Title\033\\'

همچنین می‌توان آن را با دستور select-pane -T تغییر داد.

محیط سراسری و نشست (GLOBAL AND SESSION ENVIRONMENT)

هنگامی که سرور شروع به کار می‌کند، tmux محیط را در محیط سراسری رونوشت می‌نماید؛ علاوه بر این، هر نشست دارای یک محیط نشست است. هنگام ایجاد یک پنجره، محیط‌های نشست و سراسری ادغام می‌شوند. اگر متغیری در هر دو وجود داشته باشد، مقدار موجود در محیط نشست استفاده می‌شود. نتیجه، محیط اولیه‌ای است که به فرایند جدید منتقل می‌گردد.

گزینه نشستی update-environment می‌تواند برای به‌روزرسانی محیط نشست از کلاینت هنگام ایجاد یک نشست جدید یا اتصال مجدد به یک نشست قدیمی استفاده شود. tmux همچنین متغیر TMUX را با اطلاعاتی داخلی مقداردهی اولیه می‌کند تا اجرای دستورات از درون امکان‌پذیر شود، و متغیر TERM را با تنظیم ترمینال صحیح ‘screen’ مقداردهی می‌نماید.

متغیرها در هر دو محیط نشست و سراسری می‌توانند به عنوان مخفی علامت‌گذاری شوند. متغیرهای مخفی به محیط فرایندهای جدید منتقل نمی‌شوند و در عوض تنها می‌توانند توسط خود tmux استفاده شوند (برای نمونه در قالب‌ها، بخش FORMATS را ببینید).

دستورات برای تغییر و مشاهده محیط عبارتند از:

set-environment [-Fhgru] [-t target-session] variable [value]

(alias: setenv)

تنظیم یا حذف یک متغیر محیطی. اگر -g استفاده شود، تغییر در محیط سراسری اعمال می‌شود؛ در غیر این صورت، در محیط نشست مربوط به target-session اعمال خواهد شد. اگر -F وجود داشته باشد، value به عنوان یک قالب بسط داده می‌شود. پرچم -u متغیر را حذف می‌کند. -r مشخص می‌کند که متغیر باید پیش از شروع یک فرایند جدید از محیط حذف شود. -h متغیر را به عنوان مخفی علامت‌گذاری می‌کند.

show-environment [-hgs] [-t target-session] [variable]

(alias: showenv)

نمایش محیط برای target-session یا نمایش محیط سراسری با -g. اگر variable حذف شود، تمام متغیرها نمایش داده می‌شوند. متغیرهای حذف‌شده از محیط با پیشوند ‘-’ نشان داده می‌شوند. اگر -s استفاده شود، خروجی در قالب مجموعه‌ای از دستورات پوسته Bourne قالب‌بندی می‌گردد. -h متغیرهای مخفی را نمایش می‌دهد (به‌طور پیش‌فرض حذف شده است).

خط وضعیت (STATUS LINE)

tmux شامل یک خط وضعیت اختیاری است که در خط پایین هر ترمینال نمایش داده می‌شود.

به‌طور پیش‌فرض، خط وضعیت فعال بوده و ارتفاع آن یک خط است (می‌توان آن را غیرفعال کرد یا با گزینه نشستی status آن را چندخطی نمود) و از چپ به راست شامل موارد زیر است: نام نشست فعلی در قلاب‌ها؛ فهرست پنجره‌ها؛ عنوان قاب فعال درون گیومه؛ و ساعت و تاریخ.

هر خط از خط وضعیت با گزینه status-format پیکربندی می‌شود. حالت پیش‌فرض از سه بخش تشکیل شده است: بخش‌های چپ و راست با قابلیت پیکربندی (که ممکن است حاوی محتوای پویا مانند زمان یا خروجی یک دستور پوسته باشند، گزینه‌های status-left, status-left-length, status-right, و status-right-length در زیر را ببینید)، و یک فهرست پنجره مرکزی. به‌طور پیش‌فرض، فهرست پنجره‌ها نمایه، نام و پرچم (در صورت وجود) پنجره‌های موجود در نشست فعلی را به ترتیب عددی صعودی نمایش می‌دهد. این فهرست می‌تواند با گزینه‌های window-status-format و window-status-current-format سفارشی‌سازی شود. پرچم یکی از نمادهای زیر است که به انتهای نام پنجره اضافه می‌شود:

نماد # مربوط به گزینه پنجره‌ای monitor-activity است. در صورت وجود یک هشدار (زنگ، فعالیت یا سکوت)، نام پنجره با رنگ‌های وارونه چاپ می‌شود.

رنگ و ویژگی‌های خط وضعیت می‌توانند پیکربندی شوند؛ کل خط وضعیت با استفاده از گزینه نشستی status-style و پنجره‌های مجزا با استفاده از گزینه پنجره‌ای window-status-style.

خط وضعیت در صورت تغییر، به‌طور خودکار در فواصل زمانی بازخوانی می‌شود؛ این بازه زمانی با گزینه نشستی status-interval قابل کنترل است.

دستورات مربوط به خط وضعیت به شرح زیر هستند:

clear-prompt-history [-T prompt-type]

(alias: clearphist)

پاک کردن تاریخچه اعلان وضعیت برای نوع اعلان prompt-type. اگر -T حذف شود، تاریخچه برای تمام انواع اعلان‌ها پاک می‌شود. برای مقادیر ممکن prompt-type دستور command-prompt را ببینید.

command-prompt [-1bCeFiklN] [-I inputs] [-p prompts] [-t target-client] [-T prompt-type] [template]

باز کردن اعلان دستور در یک کلاینت. این دستور می‌تواند از داخل tmux برای اجرای تعاملی دستورات استفاده شود.

اگر template مشخص شده باشد، به عنوان دستور استفاده می‌شود. با -F -، template به عنوان یک قالب بسط داده می‌شود.

اگر -I مشخص شده باشد، inputs یک فهرست جداشده با کاما از متن اولیه برای هر اعلان است. اگر -p داده شود، prompts فهرستی جداشده با کاما از اعلان‌ها است که به ترتیب نمایش داده می‌شوند؛ در غیر این صورت یک اعلان منفرد نمایش داده می‌شود که از template (در صورت وجود) یا از ‘:’ (در صورت عدم وجود) ساخته شده است. -l تقسیم کردن inputs و prompts با کاما را غیرفعال کرده و با آن‌ها به عنوان متن مستقیم رفتار می‌کند.

پیش از اجرای دستور، نخستین وقوع رشته ‘%%’ و تمام وقوع‌های ‘%1’ با پاسخ به نخستین اعلان، تمام وقوع‌های ‘%2’ با پاسخ به دومین اعلان و به همین ترتیب برای اعلان‌های بعدی جایگزین می‌شوند. حداکثر تا نه پاسخ اعلان می‌توانند جایگزین شوند (‘%1’ تا ‘%9’). ‘%%%’ مانند ‘%%’ است اما علامت‌های نقل‌قول اسکیپ می‌شوند.

-1 باعث می‌شود اعلان تنها یک فشردن کلید را بپذیرد، که در این حالت ورودی حاصل یک کاراکتر منفرد خواهد بود. -k مانند -1 است اما کلید فشرده‌شده به یک نام کلید تبدیل می‌شود. -N باعث می‌شود اعلان تنها کلیدهای عددی را بپذیرد. اگر -C داده شود، به‌روزرسانی قاب‌ها در حین نمایش اعلان همچنان ادامه خواهد یافت. -i دستور را با هر بار تغییر ورودی اعلان اجرا می‌کند به جای اینکه منتظر خروج کاربر از اعلان دستور بماند. -e باعث می‌شود BSpace اعلان خالی را لغو کند.

-T نوع اعلان را به tmux اعلام می‌کند. این گزینه تعیین می‌کند هنگام فشرده شدن کلید Tab چه تکمیل‌هایی پیشنهاد داده شوند. انواع موجود عبارتند از: ‘command’, ‘search’, ‘target’ و ‘window-target’.

کلیدهای زیر بسته به مقدار گزینه status-keys دارای معنای ویژه‌ای در اعلان دستور هستند:

عملکرد	vi	emacs
لغو اعلان دستور	q	Escape
حذف از مکان‌نما تا ابتدای کلمه		C-w
حذف کل دستور	d	C-u
حذف از مکان‌نما تا انتها	D	C-k
اجرای دستور	Enter	Enter
دریافت دستور بعدی از تاریخچه		Down
دریافت دستور قبلی از تاریخچه		Up
درج بالاترین بافر چسباندن	p	C-y
جستجوی تکمیل‌ها	Tab	Tab
حرکت مکان‌نما به چپ	h	Left
حرکت مکان‌نما به راست	l	Right
حرکت مکان‌نما به انتها	$	C-e
حرکت مکان‌نما به کلمه بعدی	w	M-f
حرکت مکان‌نما به کلمه قبلی	b	M-b
حرکت مکان‌نما به ابتدا	0	C-a
جابه‌جایی نویسه‌ها		C-t

با -b, اعلان در پس‌زمینه نشان داده می‌شود و کلاینت فراخواننده تا زمان بسته شدن آن خارج نمی‌شود.

confirm-before [-by] [-c confirm-key] [-p prompt] [-t target-client] command

(alias: confirm)

پیش از اجرای command درخواست تایید می‌کند. اگر -p داده شده باشد، prompt اعلانی است که نمایش داده می‌شود؛ در غیر این صورت اعلانی از command ساخته می‌شود. این اعلان می‌تواند شامل توالی‌های نویسه خاص باشد که توسط گزینه status-left پشتیبانی می‌شوند. با -b, اعلان در پس‌زمینه نشان داده می‌شود و کلاینت فراخواننده تا زمان بسته شدن آن خارج نمی‌شود. -y رفتار پیش‌فرض اعلان را (اگر فقط Enter فشرده شود) به اجرای دستور تغییر می‌دهد. -c کلید تایید را به confirm-key تغییر می‌دهد؛ مقدار پیش‌فرض ‘y’ است.

display-menu [-OM] [-b border-lines] [-c target-client] [-C starting-choice] [-H selected-style] [-s style] [-S border-style] [-t target-pane] [-T title] [-x position] [-y position] name key command [name key command ...]

(alias: menu)

یک منو را روی target-client نمایش می‌دهد. target-pane هدف هر دستوری را که از منو اجرا شود مشخص می‌کند.

یک منو به صورت مجموعه‌ای از آرگومان‌ها منتقل می‌شود: ابتدا نام مورد منو، دوم کلید میانبر (یا خالی برای هیچ‌کدام) و سوم دستوری که هنگام انتخاب مورد منو اجرا می‌شود. نام و دستور قالب هستند، بخش‌های FORMATS و STYLES را ببینید. اگر نام با یک خط تیره (-) شروع شود، آنگاه مورد غیرفعال است (کم‌رنگ نشان داده می‌شود) و نمی‌تواند انتخاب شود. نام می‌تواند برای یک خط جداکننده خالی باشد، که در این حالت هم کلید و هم دستور باید حذف شوند.

-b نوع نویسه‌های استفاده‌شده برای رسم حاشیه‌های منو را تنظیم می‌کند. برای مقادیر ممکن border-lines گزینه popup-border-lines را ببینید.

-H سبک مورد منوی انتخاب‌شده را تنظیم می‌کند (بخش STYLES را ببینید).

-s سبک منو و -S سبک حاشیه منو را تنظیم می‌کند (بخش STYLES را ببینید).

-T قالبی برای عنوان منو است (بخش FORMATS را ببینید).

-C مورد منوی انتخاب‌شده به صورت پیش‌فرض را تعیین می‌کند، اگر منو به یک اتصال کلید ماوس مقید نشده باشد.

-x و -y موقعیت منو را مشخص می‌کنند. هر دو می‌توانند یک شماره سطر یا ستون، یا یکی از مقادیر ویژه زیر باشند:

مقدار	فلگ	معنی
C	هر دو	مرکز ترمینال
R	-x	سمت راست ترمینال
P	هر دو	پایین سمت چپ قاب
M	هر دو	موقعیت ماوس
W	هر دو	موقعیت پنجره روی خط وضعیت
S	-y	خط بالای یا پایین خط وضعیت

یا یک قالب، که شامل متغیرهای اضافی زیر گسترش می‌یابد:

نام متغیر	جایگزین‌شده با
popup_centre_x	مرکز در کلاینت
popup_centre_y	مرکز در کلاینت
popup_height	ارتفاع منو یا پنجره بازشو
popup_mouse_bottom	پایین در موقعیت ماوس
popup_mouse_centre_x	مرکز افقی در موقعیت ماوس
popup_mouse_centre_y	مرکز عمودی در موقعیت ماوس
popup_mouse_top	بالا در موقعیت ماوس
popup_mouse_x	موقعیت افقی (X) ماوس
popup_mouse_y	موقعیت عمودی (Y) ماوس
popup_pane_bottom	پایین قاب
popup_pane_left	سمت چپ قاب
popup_pane_right	سمت راست قاب
popup_pane_top	بالای قاب
popup_status_line_y	بالا یا پایین خط وضعیت
popup_width	عرض منو یا پنجره بازشو
popup_window_status_line_x	در موقعیت پنجره در خط وضعیت
popup_window_status_line_y	در خط وضعیت که پنجره را نشان می‌دهد

هر منو شامل مواردی است که پس از آن‌ها یک کلید میانبر داخل قلاب نشان داده می‌شود. اگر منو برای جا شدن در ترمینال بیش از حد بزرگ باشد، نمایش داده نمی‌شود. فشردن کلید میانبر مورد مربوطه را انتخاب می‌کند. اگر ماوس فعال باشد و منو از یک انتساب کلید ماوس باز شده باشد، رها کردن دکمه ماوس هنگامی که موردی انتخاب شده باشد آن مورد را برمی‌گزیند و رها کردن دکمه ماوس بدون انتخاب هیچ موردی منو را می‌بندد. -O این رفتار را تغییر می‌دهد تا هنگامی که دکمه ماوس بدون انتخاب موردی رها می‌شود منو بسته نشود و برای انتخاب یک مورد باید روی دکمه ماوس کلیک شود.

-M به tmux اعلام می‌کند که منو باید رویدادهای ماوس را مدیریت کند؛ به طور پیش‌فرض فقط منوهایی که از انتساب‌های کلید ماوس باز شده‌اند این کار را انجام می‌دهند.

کلیدهای زیر در منوها در دسترس هستند:

کلید	عملکرد
Enter	انتخاب مورد مشخص‌شده
Up	انتخاب مورد قبلی
Down	انتخاب مورد بعدی
q	خروج از منو

display-message [-aCIlNpv] [-c target-client] [-d delay] [-t target-pane] [message]

(alias: display)

یک پیام را نمایش می‌دهد. اگر -p داده شده باشد، خروجی در stdout چاپ می‌شود، در غیر این صورت در خط وضعیت target-client تا حداکثر delay میلی‌ثانیه نمایش داده می‌شود. اگر delay داده نشده باشد، گزینه display-time استفاده می‌شود؛ تاخیر صفر منتظر فشرده شدن یک کلید می‌ماند. -N فشردن کلیدها را نادیده می‌گیرد و تنها پس از پایان یافتن تاخیر بسته می‌شود. اگر -C داده شده باشد، قاب در حین نمایش پیام همچنان به‌روزرسانی خواهد شد. اگر -l داده شده باشد، message به صورت دست‌نخورده چاپ می‌شود. در غیر این صورت، قالب message در بخش FORMATS شرح داده شده است؛ اگر -t داده شده باشد، اطلاعات از target-pane گرفته می‌شود، در غیر این صورت از قاب فعال.

-v گزارش‌گیری پرجزئیات را هنگام تحلیل قالب چاپ می‌کند و -a متغیرهای قالب و مقادیر آن‌ها را فهرست می‌کند.

-I هر ورودی خوانده‌شده از stdin را به قاب خالی مشخص‌شده توسط target-pane ارسال (forward) می‌کند.

display-popup [-BCEkN] [-b border-lines] [-c target-client] [-d start-directory] [-e environment] [-h height] [-s style] [-S border-style] [-t target-pane] [-T title] [-w width] [-x position] [-y position] [shell-command [argument ...]]

(alias: popup)

یک پنجره بازشو که shell-command (یا در صورت حذف، default-command) را اجرا می‌کند روی target-client نمایش می‌دهد. یک پنجره بازشو کادری مستطیلی است که روی تمام قاب‌ها رسم می‌شود. اگر دستور درون یک پنجره بازشوی موجود اجرا شود، آن پنجره بازشو تغییر می‌یابد. در این حالت تنها گزینه‌های -b, -B, -C, -E, -EE, -K, -N, -s و -S پذیرفته می‌شوند؛ سایر گزینه‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

-E هنگام خروج shell-command پنجره بازشو را به صورت خودکار می‌بندد. دو -E پنجره بازشو را تنها در صورتی می‌بندد که shell-command با موفقیت خارج شده باشد. -k اجازه می‌دهد هر کلیدی به جای تنها ‘Escape’ یا ‘C-c’ پنجره بازشو را ببندد.

-x و -y موقعیت پنجره بازشو را مشخص می‌کنند، آن‌ها همان معنایی را دارند که برای دستور display-menu شرح داده شد. -w و -h عرض و ارتفاع را مشخص می‌کنند - هر دو می‌توانند یک درصد باشند (به دنبال ‘%’). در صورت حذف، نیمی از اندازه ترمینال استفاده می‌شود.

-B پنجره بازشو را با حاشیه احاطه نمی‌کند.

-b نوع نویسه‌های استفاده‌شده برای رسم حاشیه‌های پنجره بازشو را تنظیم می‌کند. هنگامی که -B مشخص شده باشد، گزینه -b نادیده گرفته می‌شود. برای مقادیر ممکن border-lines گزینه popup-border-lines را ببینید.

-s سبک پنجره بازشو و -S سبک حاشیه پنجره بازشو را تنظیم می‌کند (بخش STYLES را ببینید).

-e به شکل ‘VARIABLE=value’ است و یک متغیر محیطی را برای پنجره بازشو تنظیم می‌کند؛ این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود.

-T قالبی برای عنوان پنجره بازشو است (بخش FORMATS را ببینید).

پرچم -C هر پنجره بازشویی را روی کلاینت می‌بندد.

گزینه -N هر گزینه مشخص‌شده پیشین -E, -EE یا -k را غیرفعال می‌کند.

show-prompt-history [-T prompt-type]

(alias: showphist)

تاریخچه اعلان وضعیت را برای نوع اعلان prompt-type نمایش می‌دهد. اگر -T حذف شود، تاریخچه تمام انواع نشان داده می‌شود. برای مقادیر ممکن برای prompt-type, دستور command-prompt را ببینید.

بافرها (BUFFERS)

tmux مجموعه‌ای از بافرهای چسباندن (paste buffers) نام‌گذاری‌شده را نگهداری می‌کند. هر بافر می‌تواند به صورت صریح یا خودکار نام‌گذاری شود. بافرهای دارای نام صریح هنگام ایجاد با دستورهای set-buffer یا load-buffer, یا با تغییر نام یک بافر دارای نام خودکار با set-buffer -n نام‌گذاری می‌شوند. به بافرهای دارای نام خودکار، نامی مانند ‘buffer0001’, ‘buffer0002’ و غیره اختصاص داده می‌شود. هنگامی که گزینه buffer-limit به حد نصاب خود برسد، قدیمی‌ترین بافر دارای نام خودکار حذف می‌شود. بافرهای دارای نام صریح مشمول buffer-limit نمی‌شوند و می‌توان آن‌ها را با دستور delete-buffer حذف کرد.

بافرها را می‌توان با استفاده از copy-mode یا دستورهای set-buffer و load-buffer افزود، و با استفاده از دستور paste-buffer در یک پنجره چسباند. اگر یک دستور بافر استفاده شود و هیچ بافری مشخص نشده باشد، جدیدترین بافر خودکار اضافه‌شده فرض می‌شود.

یک بافر تاریخچه قابل‌پیکربندی نیز برای هر پنجره نگهداری می‌شود. به طور پیش‌فرض، تا ۲۰۰۰ خط نگه‌داشته می‌شود؛ این مقدار را می‌توان با گزینه history-limit تغییر داد (دستور set-option در بالا را ببینید).

دستورهای بافر به شرح زیر هستند:

choose-buffer [-NryZ] [-F format] [-f filter] [-K key-format] [-O sort-order] [-t target-pane] [template]

قاب را در حالت بافر قرار می‌دهد، جایی که می‌توان یک بافر را به صورت تعاملی از یک فهرست انتخاب کرد. هر بافر در یک خط نشان داده می‌شود. یک کلید میانبر در سمت چپ داخل براکت نمایش داده می‌شود که امکان انتخاب فوری را فراهم می‌کند، یا می‌توان در فهرست پیمایش کرد و با استفاده از کلیدهای زیر موردی را انتخاب یا به نحوی دستکاری کرد. -Z قاب را بزرگ‌نمایی (zoom) می‌کند. -y هرگونه اعلان تایید را غیرفعال می‌کند. کلیدهای زیر را می‌توان در حالت بافر استفاده کرد:

کلید (Key)	عملکرد (Function)
Enter	چسباندن بافر انتخاب‌شده
Up	انتخاب بافر قبلی
Down	انتخاب بافر بعدی
C-s	جستجو بر اساس نام یا محتوا
n	تکرار آخرین جستجو رو به جلو
N	تکرار آخرین جستجو رو به عقب
t	تغییر وضعیت نشانه‌گذاری بافر
T	حذف نشانه‌گذاری همه بافرها
C-t	نشانه‌گذاری همه بافرها
p	چسباندن بافر انتخاب‌شده
P	چسباندن بافرهای نشانه‌گذاری‌شده
d	حذف بافر انتخاب‌شده
D	حذف بافرهای نشانه‌گذاری‌شده
e	باز کردن بافر در یک ویرایشگر
f	ورود قالب برای فیلتر کردن موارد
O	تغییر ترتیب مرتب‌سازی
r	معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی
v	تغییر وضعیت پیش‌نمایش
F1 or C-h	نمایش راهنما
q	خروج از حالت

پس از انتخاب یک بافر، ‘%%’ با نام بافر در template جایگزین شده و نتیجه به عنوان یک دستور اجرا می‌شود. اگر template داده نشود، "paste-buffer -p -b '%%'" استفاده می‌شود.

-O ترتیب مرتب‌سازی اولیه را مشخص می‌کند: یکی از ‘creation’ (زمان)، ‘name’ یا ‘size’. -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند. -f یک فیلتر اولیه را مشخص می‌کند: فیلتر یک قالب است - اگر مقدار آن صفر ارزیابی شود، مورد در فهرست نشان داده نمی‌شود، در غیر این صورت نشان داده می‌شود. اگر یک فیلتر منجر به یک فهرست خالی شود، نادیده گرفته می‌شود. -F قالب را برای هر مورد در فهرست و -K قالبی را برای هر کلید میانبر مشخص می‌کند؛ هر دو یک بار برای هر خط ارزیابی می‌شوند. -N بدون پیش‌نمایش آغاز می‌شود. این دستور تنها در صورتی کار می‌کند که دست‌کم یک کلاینت متصل باشد.

clear-history [-H] [-t target-pane]

(alias: clearhist)

تاریخچه قاب مشخص‌شده را حذف و حافظه آن را آزاد می‌کند. -H همچنین تمام هایپرلینک‌ها را حذف می‌کند.

delete-buffer [-b buffer-name]

(alias: deleteb)

بافر با نام buffer-name را حذف می‌کند، یا در صورت عدم تعیین، جدیدترین بافر خودکار اضافه‌شده را حذف می‌کند.

list-buffers [-r] [-F format] [-f filter] [-O sort-order]

(alias: lsb)

بافرهای سراسری را فهرست می‌کند. -F قالب هر خط و -f یک فیلتر را مشخص می‌کند. تنها بافرهایی نشان داده می‌شوند که فیلتر برای آن‌ها درست (true) باشد. بخش FORMATS را ببینید. -O ترتیب مرتب‌سازی را مشخص می‌کند: یکی از ‘name’, ‘size’ یا ‘creation’ (زمان). -r ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند.

load-buffer [-w] [-b buffer-name] [-t target-client] path

(alias: loadb)

محتوای بافر چسباندن مشخص‌شده را از path بارگیری می‌کند. اگر -w داده شود، در صورت امکان، بافر با استفاده از توالی گریز (escape sequence) xterm(1) به کلیپ‌بورد برای target-client نیز ارسال می‌شود. اگر path برابر ‘-’ باشد، محتوا از ورودی استاندارد (stdin) خوانده می‌شود.

paste-buffer [-dprS] [-b buffer-name] [-s separator] [-t target-pane]

(alias: pasteb)

محتوای یک بافر چسباندن را در قاب مشخص‌شده درج می‌کند. اگر مشخص نشده باشد، در قاب فعلی می‌چسباند. به طور پیش‌فرض، نویسه‌های کنترلی با vis(3) پاک‌سازی می‌شوند؛ -S این قابلیت را غیرفعال می‌کند. همراه با -d, بافر چسباندن را نیز حذف می‌کند.

هنگام خروجی دادن، هرگونه نویسه سطر جدید (LF) در بافر چسباندن با یک جداکننده، به طور پیش‌فرض بازگشت به ابتدای سطر (CR)، جایگزین می‌شود. یک جداکننده سفارشی را می‌توان با استفاده از گزینه -s مشخص کرد. گزینه -r به معنای عدم انجام جایگزینی است (معادل جداکننده LF). اگر -p مشخص شود، در صورتی که برنامه حالت bracketed paste را درخواست کرده باشد، کدهای کنترلی براکت چسباندن در اطراف بافر درج می‌شوند.

save-buffer [-a] [-b buffer-name] path

(alias: saveb)

محتوای بافر چسباندن مشخص‌شده را در path ذخیره می‌کند. گزینه -a به جای بازنویسی فایل، محتوا را به انتهای آن اضافه (append) می‌کند. اگر path برابر ‘-’ باشد، محتوا در خروجی استاندارد (stdout) نوشته می‌شود.

set-buffer [-aw] [-b buffer-name] [-t target-client] [-n new-buffer-name] data

(alias: setb)

محتوای بافر مشخص‌شده را روی data تنظیم می‌کند. اگر -w داده شود، در صورت امکان، بافر با استفاده از توالی گریز xterm(1) به کلیپ‌بورد برای target-client نیز ارسال می‌شود. گزینه -a به جای بازنویسی بافر، داده را به انتهای آن اضافه می‌کند. گزینه -n نام بافر را به new-buffer-name تغییر می‌دهد.

show-buffer [-b buffer-name]

(alias: showb)

محتوای بافر مشخص‌شده را نمایش می‌دهد.

متفرقه (MISCELLANEOUS)

دستورهای متفرقه به شرح زیر هستند:

clock-mode [-t target-pane]

یک ساعت بزرگ را نمایش می‌دهد.

if-shell [-bF] [-t target-pane] shell-command command [command]

(alias: if)

اگر shell-command (که با /bin/sh اجرا می‌شود) وضعیت موفقیت‌آمیز برگرداند، نخستین command را اجرا می‌کند، در غیر این صورت دومین command را اجرا می‌کند. پیش از اجرا، shell-command با استفاده از قواعد مشخص‌شده در بخش FORMATS, شامل موارد مربوط به target-pane, گسترش می‌یابد. همراه با -b, دستور shell-command در پس‌زمینه اجرا می‌شود.

اگر -F داده شود، shell-command اجرا نمی‌شود اما در صورتی که پس از گسترش قالب‌ها نه خالی باشد و نه صفر، به عنوان موفقیت در نظر گرفته می‌شود.

lock-server

(alias: lock)

هر کلاینت را با اجرای دستور مشخص‌شده توسط گزینه lock-command به صورت جداگانه قفل می‌کند.

run-shell [-bCE] [-c start-directory] [-d delay] [-t target-pane] [shell-command [argument ...]]

(alias: run)

دستور shell-command را با استفاده از /bin/sh یا (همراه با -C) یک دستور tmux در پس‌زمینه و بدون ایجاد یک پنجره اجرا می‌کند. پیش از اجرا، shell-command با استفاده از قواعد مشخص‌شده در بخش FORMATS گسترش می‌یابد. اگر مقادیر argument داده شده باشند، به صورت ‘#{1}’, ‘#{2}’ و غیره در دسترس خواهند بود. برای نمونه:

run-shell 'myscript.sh #1 #2' foo bar

همراه با -b, دستور در پس‌زمینه اجرا می‌شود. -d به مدت delay ثانیه پیش از آغاز دستور صبر می‌کند. -E خروجی خطای استاندارد (stderr) دستور را به جای نادیده گرفتن، به خروجی استاندارد (stdout) هدایت می‌کند. اگر -c داده شود، دایرکتوری کاری فعلی روی start-directory تنظیم می‌شود. اگر -C داده نشود، هرگونه خروجی به stdout پس از پایان دستور، در حالت مشاهده (در قاب مشخص‌شده با -t یا در صورت حذف، قاب فعلی) نمایش داده می‌شود. اگر دستور با شکست مواجه شود، وضعیت خروج نیز نمایش داده می‌شود.

wait-for [-L | -S | -U] channel

(alias: wait)

هنگامی که بدون گزینه استفاده شود، از خروج کلاینت تا زمانی که با استفاده از wait-for -S روی همان کانال بیدار شود، جلوگیری می‌کند. هنگامی که -L استفاده شود، کانال قفل می‌شود و هر کلاینتی که برای قفل کردن همان کانال تلاش کند، وادار به صبر کردن می‌شود تا زمانی که کانال با wait-for -U باز شود.

پیام‌های خروج (EXIT MESSAGES)

هنگامی که یک کلاینت tmux جدا (detach) می‌شود، پیامی چاپ می‌کند. این پیام می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

detached (from session ...)

کلاینت به طور عادی جدا شد.

detached and SIGHUP

کلاینت جدا شد و والد آن سیگنال SIGHUP را ارسال کرد (برای نمونه با detach-client -P).

lost tty

tty(4) یا pty(4) کلاینت به طور غیرمنتظره‌ای از بین رفت.

terminated

کلاینت با SIGTERM کشته شد.

too far behind

کلاینت در حالت کنترل قرار دارد و توان همگام ماندن با داده‌های tmux را از دست داد.

exited

سرور هنگامی که هیچ نشستی نداشت، خارج شد.

server exited

سرور هنگامی که SIGTERM را دریافت کرد، خارج شد.

server exited unexpectedly

سرور دچار خرابی شد یا به شکل دیگری بدون اعلام دلیل به کلاینت، خارج گردید.

افزونه‌های TERMINFO (TERMINFO EXTENSIONS)

tmux برخی از افزونه‌های غیررسمی terminfo(5) را درک می‌کند. معمولاً نیازی به تنظیم دستی آن‌ها نیست؛ به جای آن باید از گزینه terminal-features استفاده شود.

AX

یک افزونه موجود است که به tmux می‌گوید ترمینال از رنگ‌های پیش‌فرض پشتیبانی می‌کند.

Bidi

به tmux می‌گوید که ترمینال از افزونه‌های متن دوجهته VTE پشتیبانی می‌کند.

Cs, Cr

تنظیم رنگ مکان‌نما. مورد اول یک آرگومان رشته‌ای می‌گیرد و برای تنظیم رنگ استفاده می‌شود؛ مورد دوم هیچ آرگومانی نمی‌گیرد و رنگ پیش‌فرض مکان‌نما را بازیابی می‌کند. در صورت تنظیم، می‌توان از توالی‌ای مانند زیر برای تغییر رنگ مکان‌نما از درون tmux استفاده کرد:

$ printf '\033]12;red\033\\'

این رنگ، یک رنگ X(7) است؛ XParseColor(3) را ببینید.

Cmg, Clmg, Dsmg, Enmg

تنظیم، پاک‌سازی، غیرفعال یا فعال کردن حاشیه‌های DECSLRM. در صورتی که ترمینال سازگاری با VT420 را گزارش دهد، این موارد به طور خودکار تنظیم می‌شوند.

Dsbp, Enbp

غیرفعال و فعال کردن bracketed paste. در صورت وجود قابلیت XT, این موارد به طور خودکار تنظیم می‌شوند.

Dseks, Eneks

غیرفعال و فعال کردن کلیدهای گسترش‌یافته.

Dsfcs, Enfcs

غیرفعال و فعال کردن گزارش فوکوس. در صورت وجود قابلیت XT, این موارد به طور خودکار تنظیم می‌شوند.

Hls

تنظیم یا پاک‌سازی یادداشت هایپرلینک.

Nobr

به tmux اعلام می‌کند که ترمینال برای نمایش متن پررنگ (bold) از رنگ‌های روشن استفاده نمی‌کند.

Rect

به tmux اعلام می‌کند که ترمینال از عملیات مستطیلی پشتیبانی می‌کند.

Smol

فعال کردن ویژگی خط روی متن (overline).

Smulx

تنظیم خط زیرین با سبک خاص. این پارامتر منفرد یکی از موارد زیر است: 0 برای بدون خط زیرین، 1 برای خط زیرین معمولی، 2 برای خط زیرین دوگانه، 3 برای خط زیرین موج‌دار، 4 برای خط زیرین نقطه‌چین و 5 برای خط زیرین خط‌چین.

Setulc, Setulc1, ol

تنظیم رنگ خط زیرین یا بازنشانی به حالت پیش‌فرض. Setulc برای رنگ‌های RGB و Setulc1 برای رنگ‌های ANSI یا ۲۵۶ رنگ است. آرگومان Setulc به صورت (red * 65536) + (green * 256) + blue است که هر کدام مقداری بین 0 تا 255 دارند.

Ss, Se

تنظیم یا بازنشانی سبک مکان‌نما. در صورت تنظیم، می‌توان از توالی‌ای مانند زیر برای تغییر مکان‌نما به یک خط زیرین استفاده کرد:

$ printf '\033[4 q'

اگر Se تنظیم نشده باشد، به جای آن از Ss با آرگومان 0 برای بازنشانی سبک مکان‌نما استفاده خواهد شد.

Spb

تنظیم وضعیت و پیشرفت برای نوار پیشرفت OSC9;4.

Swd

تنظیم توالی آغازین برای اعلان دایرکتوری کاری. این توالی با استفاده از قابلیت استاندارد fsl خاتمه می‌یابد.

Sxl

نشان می‌دهد که ترمینال از SIXEL پشتیبانی می‌کند.

Sync

آغاز (پارامتر برابر 1) یا پایان (پارامتر برابر 2) یک به‌روزرسانی همگام‌سازی‌شده.

Tc

نشان می‌دهد که ترمینال از توالی گریز RGB ‘direct colour’ پشتیبانی می‌کند (برای نمونه، \e[38;2;255;255;255m).

در صورت پشتیبانی، این مورد برای توالی گریز مقداردهی اولیه رنگ استفاده می‌شود (که می‌تواند با افزودن قابلیت‌های ‘initc’ و ‘ccc’ به مدخل tmux در terminfo(5) فعال شود).

این معادل قابلیت RGB در terminfo(5) است.

Ms

ذخیره بافر فعلی در انتخاب (کلیپ‌بورد) ترمینال میزبان. گزینه set-clipboard در بالا و صفحه راهنمای xterm(1) را ببینید.

XT

این یک قابلیت افزونه موجود است که tmux از آن برای بیان این موضوع استفاده می‌کند که ترمینال از توالی‌های تنظیم عنوان xterm(1) پشتیبانی کرده و به طور خودکار برخی از قابلیت‌های بالا را تنظیم می‌کند.

حالت کنترل (CONTROL MODE)

tmux یک رابط متنی به نام control mode ارائه می‌دهد. این ویژگی به برنامه‌ها امکان می‌دهد با استفاده از یک پروتکل ساده متنی با tmux ارتباط برقرار کنند.

در حالت کنترل، کلاینت دستورها یا توالی‌های دستور tmux را که با سطر جدید خاتمه می‌یابند در ورودی استاندارد ارسال می‌کند. هر دستور یک بلوک خروجی در خروجی استاندارد تولید می‌کند. یک بلوک خروجی شامل یک خط %begin است که خروجی به دنبال آن می‌آید (که ممکن است خالی باشد). بلوک خروجی با یک خط %end یا %error خاتمه می‌یابد. خط %begin و %end یا %error متناظر، سه آرگومان دارند: زمان عددی صحیح (به صورت ثانیه‌ها از مبدا epoch)، شماره دستور و فلگ‌ها (در حال حاضر استفاده نمی‌شود). برای نمونه:

%begin 1363006971 2 1
0: ksh* (1 panes) [80x24] [layout b25f,80x24,0,0,2] @2 (active)
%end 1363006971 2 1

دستور refresh-client -C می‌تواند برای تنظیم اندازه یک کلاینت در حالت کنترل استفاده شود.

در حالت کنترل، tmux اعلان‌ها را خروجی می‌دهد. یک اعلان هرگز درون یک بلوک خروجی رخ نخواهد داد.

اعلان‌های زیر تعریف شده‌اند:

%client-detached client

کلاینت جدا شد.

%client-session-changed client session-id name

کلاینت اکنون به نشستی با شناسه session-id متصل است که با نام name نام‌گذاری شده است.

%config-error error

خطایی در یک فایل پیکربندی رخ داده است.

%continue pane-id

قاب پس از مکث شدن، ادامه یافته است (در صورتی که فلگ pause-after تنظیم شده باشد؛ دستور refresh-client -A را ببینید).

%exit [reason]

کلاینت tmux بلافاصله در حال خروج است، یا به این دلیل که به هیچ نشستی متصل نیست یا خطایی رخ داده است. در صورت وجود، reason توضیح می‌دهد که چرا کلاینت خارج شد.

%extended-output pane-id age ... : value

شکل جدیدی از %output است که هنگام تنظیم بودن فلگ pause-after ارسال می‌شود. age مدت زمان بر حسب میلی‌ثانیه است که tmux خروجی را پیش از ارسال در بافر نگه داشته بود. هرگونه آرگومان بعدی تا رسیدن به یک ‘:’ تک، برای استفاده‌های آینده در نظر گرفته شده‌اند و باید نادیده گرفته شوند.

%layout-change window-id window-layout window-visible-layout window-flags

طرح‌بندی پنجره‌ای با شناسه window-id تغییر کرد. طرح‌بندی جدید window-layout است. طرح‌بندی مرئی پنجره window-visible-layout و فلگ‌های پنجره window-flags هستند.

%message message

پیامی که با دستور display-message ارسال شده است.

%output pane-id value

یک قاب پنجره خروجی تولید کرد. value نویسه‌های غیرقابل‌چاپ و بک‌اسلش را به صورت اکتال \xxx اسکیپ می‌کند.

%pane-mode-changed pane-id

قاب با شناسه pane-id حالت خود را تغییر داد.

%paste-buffer-changed name

بافر چسباندن name تغییر یافته است.

%paste-buffer-deleted name

بافر چسباندن name حذف شده است.

%pause pane-id

قاب متوقف (مکث) شده است (اگر فلگ pause-after تنظیم شده باشد).

%session-changed session-id name

کلاینت اکنون به نشستی با شناسه session-id متصل است که با نام name نام‌گذاری شده است.

%session-renamed name

نشست فعلی به name تغییر نام یافت.

%session-window-changed session-id window-id

نشست با شناسه session-id پنجره فعال خود را به پنجره‌ای با شناسه window-id تغییر داد.

%sessions-changed

یک نشست ایجاد یا نابود شد.

%subscription-changed name session-id window-id window-index pane-id ... : value

مقدار فرمت مرتبط با اشتراک name به value تغییر یافت. refresh-client -B را ببینید. هرگونه آرگومان پس از pane-id تا رسیدن به یک ‘:’ تک، برای استفاده‌های آینده است و باید نادیده گرفته شود.

%unlinked-window-add window-id

پنجره با شناسه window-id ایجاد شد اما به نشست جاری پیوند داده نشده است.

%unlinked-window-close window-id

پنجره با شناسه window-id که به نشست جاری پیوند داده نشده است، بسته شد.

%unlinked-window-renamed window-id new-name

پنجره با شناسه window-id که به نشست جاری پیوند داده نشده است، تغییر نام یافت.

%window-add window-id

پنجره با شناسه window-id به نشست جاری پیوند داده شد.

%window-close window-id

پنجره با شناسه window-id بسته شد.

%window-pane-changed window-id pane-id

کادر فعال در پنجره با شناسه window-id به کادر با شناسه pane-id تغییر کرد.

%window-renamed window-id name

نام پنجره با شناسه window-id به name تغییر یافت.