اطلاعات مختصری درباره فریمور سیستم، بوت‌لودری که برای بوت سیستم استفاده شده است، بوت‌لودرهای فعلی موجود در ESP، بوت‌لودرهای ذکرشده در فهرست بوت‌لودرهای فریمور و مدخل پیش‌فرض فعلی بوت‌لودر نمایش می‌دهد. اگر هیچ دستوری مشخص نشود، این حالت پیش‌فرض ضمنی است.

برای جزئیات خروجی، مثال زیر را ببینید.

افزوده‌شده در نسخه 239.

فلگ «Reboot-Into-Firmware-Setup» فریمور EFI را استعلام یا تنظیم می‌کند. یک آرگومان بولی دریافت می‌کند که نشان دادن تنظیمات فریمور در راه‌اندازی مجدد بعدی سیستم را کنترل می‌نماید. در صورت حذف آرگومان، وضعیت فعلی فلگ یا پشتیبانی شدن آن نمایش داده می‌شود. این دستور همان فلگِ systemctl reboot --firmware-setup را کنترل می‌کند، اما سطح‌پایین‌تر است و امکان تنظیم فلگ را مستقل از درخواست واقعی راه‌اندازی مجدد فراهم می‌سازد.

نکته: از systemctl reboot --firmware-setup برای یک‌بار راه‌اندازی مجدد به تنظیمات فریمور استفاده کنید. برای جزئیات به systemctl(1) مراجعه کنید.

افزوده‌شده در نسخه 251.

تمام مدخل‌های موجود بوت‌لودر را که UAPI.1 Boot Loader Specification[1] را پیاده‌سازی کرده‌اند، و همچنین مدخل‌های دیگری که توسط بوت‌لودر پیاده‌کنندهٔ Boot Loader Interface[2] کشف یا به طور خودکار ایجاد شده‌اند نمایش می‌دهد. خروجی JSON با استفاده از --json= قابل درخواست است.

برای جزئیات خروجی به مثال زیر مراجعه کنید.

افزوده‌شده در نسخه 239.

یک مدخل بوت‌لودر را به همراه فایل‌هایی که به آن‌ها ارجاع می‌دهد حذف می‌کند. یک رشتهٔ اختیاری شناسه مدخل بوت‌لودر یا یک الگوی glob را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. فایل‌های ارجاع‌شده مانند هسته، initrdها، افزونه‌های سیستم (sysexts)، افزونه‌های پیکربندی (confexts) یا فایل‌های اعتبارنامه تنها در صورتی حذف می‌شوند که هیچ مدخل دیگری به آن‌ها ارجاع ندهد.

اگر هیچ آرگومان ID مشخص نشود، گزینهٔ --oldest باید مشخص گردد؛ در این صورت، مدخل بوت‌لودر دارای کمترین نسخه حذف می‌شود (به دلایل پایداری، مدخل منوی در حال بوت جاری هرگز حذف نمی‌شود و آخرین مدخل موجود بوت‌لودر نیز حذف نخواهد شد).

افزوده‌شده در نسخه 253.

یک یا چند مدخل بوت‌لودر Type #1 اشاره‌کننده به UKI مشخص‌شده ایجاد می‌کند. مسیر یک تصویر یکپارچهٔ هسته (Unified Kernel Image یا UKI) را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. ایمیج UKI در ESP (یا پارتیشن XBOOTLDR در صورت وجود) در زیر پوشهٔ توکن مدخل پیکربندی‌شده کپی می‌شود، و یک یا چند مدخل Boot Loader Specification[1] Type #1 با ارجاع به آن تولید می‌شوند (در صورت گنجانده شدن چندین نمایه، به ازای هر نمایه UKI یکی).

عنوان، نسخه، شماره کامیت و شمارنده تلاش‌های اولیه مدخل‌های تولیدشده را می‌توان با --entry-title=، --entry-version=، --entry-commit= و --tries-left= بازنویسی کرد. منابع جانبی اضافی (ایمیج‌های افزونه سیستم، ایمیج‌های افزونه پیکربندی، فایل‌های اعتبارنامه) برای ارسال به UKI هنگام بوت را می‌توان با --extra= مشخص کرد.

اگر ESP/XBOOTLDR فضای آزاد کافی برای مدخل جدید بوت‌لودر و منابع ارجاع‌شده‌اش نداشته باشد، قدیمی‌ترین مدخل موجود بوت‌لودر منطبق با توکن مدخل انتخاب‌شده حذف می‌شود (به همراه هر منبع ارجاع‌شده توسط آن که دیگر توسط هیچ مدخل دیگری ارجاع داده نمی‌شود). این مرحله تا زمانی که مدخل جدید بوت‌لودر جا شود تکرار می‌گردد. به دلایل پایداری، مدخل بوت‌لودر در حال اجرای جاری هرگز حذف نمی‌شود و آخرین مدخل موجود بوت‌لودر نیز حذف نخواهد شد.

به طور پیش‌فرض، اگر پس از حذف خودکار مدخل‌های قدیمی‌تر، فضای آزاد باقی‌مانده ESP/XBOOTLDR به کمتر از آستانهٔ ایمنی برسد، عملیات متوقف می‌شود؛ از --keep-free= برای تنظیم آن استفاده کنید.

افزوده‌شده در نسخه 261.

فایل‌هایی را از پارتیشن‌های ESP و XBOOTLDR که متعلق به توکن مدخل هستند اما در هیچ مدخل بوت‌لودری ارجاع داده نشده‌اند، حذف می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 253.

مدخل پیش‌فرض بوت‌لودر را تنظیم می‌کند. یک رشته شناسه مدخل بوت‌لودر یا یک الگوی glob را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. دستور set-oneshot مدخل پیش‌فرض را تنها برای بوت بعدی تنظیم می‌کند، set-default آن را به صورت پایدار برای تمام بوت‌های آینده تنظیم خواهد کرد، set-preferred مانند set-default است، اما از ارزیابی بوت آگاه است و مدخل‌های بوتی را که شمارنده تلاش‌های باقی‌مانده (tries-left) آن‌ها به صفر رسیده است نادیده می‌گیرد. دستور set-sysfail مدخل بوت‌لودر را برای استفاده در زمان خرابی سیستم تعیین می‌کند. مدخل‌های بوت خرابی سیستم (SysFail) می‌توانند ترتیب انتخاب خودکار را در صورت وقوع خرابی، مانند شکست در به‌روزرسانی فریمور بوت که وضعیت خرابی در جدول سیستم EFI ثبت شده است، به طور اختیاری تغییر دهند.

از bootctl list می‌توان برای فهرست کردن مدخل‌های بوت‌لودر موجود و شناسه‌های آن‌ها استفاده کرد.

علاوه بر این، شناسه مدخل بوت‌لودر را می‌توان به عنوان یکی از موارد زیر مشخص کرد: @default، @oneshot یا @current، که به ترتیب متناظر با مدخل پیش‌فرض فعلی بوت‌لودر برای تمام بوت‌های آینده، مدخل پیش‌فرض فعلی بوت‌لودر برای بوت بعدی، و مدخل بوت‌لودر در حال بوت جاری هستند. این شناسه‌های ویژه به مقادیر فعلی متغیرهای EFI زیر حل می‌شوند: LoaderEntryDefault، LoaderEntrySysFail، LoaderEntryOneShot و LoaderEntrySelected؛ برای جزئیات به UAPI.1 Boot Loader Specification[1] مراجعه کنید. این شناسه‌های ویژه در درجه اول به عنوان راهی سریع برای تبدیل مدخل بوت‌لودر در حال اجرا به انتخاب پیش‌فرض دائمی، یا ارتقای مدخل پیش‌فرض بوت بعدی به مدخل پیش‌فرض تمام بوت‌های آینده کاربرد دارند، اما ممکن است برای عملیات دیگر نیز استفاده شوند.

اگر روی @saved تنظیم شود، مدخل انتخاب‌شده در هر بوت به عنوان یک متغیر EFI ذخیره می‌شود و دفعه بعد که بوت‌لودر شروع به کار کرد به طور خودکار انتخاب می‌گردد.

اگر یک رشته خالی ("") به عنوان شناسه مشخص شود، متغیر EFI متناظر حذف (unset) خواهد شد.

نکته: از systemctl reboot --boot-loader-entry=ID برای راه‌اندازی مجدد به یک مدخل خاص بوت و از systemctl reboot --boot-loader-menu=timeout برای یک‌بار راه‌اندازی مجدد به منوی بوت‌لودر استفاده کنید. برای جزئیات به systemctl(1) مراجعه نمایید.

افزوده‌شده در نسخه 240.

مدت‌زمان انتظار (تایم‌اوت) منوی بوت‌لودر را بر حسب ثانیه تنظیم می‌کند. دستور set-timeout-oneshot مدت‌زمان انتظار را فقط برای بوت بعدی تنظیم خواهد کرد. برای جزئیات درباره نحو بازه‌های زمانی به systemd.time(7) مراجعه کنید.

اگر این مقدار روی menu-disabled یا menu-hidden یا 0 تنظیم شود، هیچ منویی نمایش داده نمی‌شود و مدخل پیش‌فرض بلافاصله بوت خواهد شد، در حالی که تنظیم آن روی menu-force تایم‌اوت را غیرفعال کرده و همیشه منو را نشان می‌دهد. هنگامی که یک رشته خالی ("") مشخص شود، بوت‌لودر به تایم‌اوت پیش‌فرض منوی خود برمی‌گردد.

افزوده‌شده در نسخه 250.

بوت‌لودر systemd-boot را در پارتیشن سیستم EFI نصب می‌کند. یک کپی از systemd-boot به عنوان لودر پیش‌فرض/جایگزین EFI در ESP/EFI/BOOT/BOOT*.EFI ذخیره خواهد شد. سپس بوت‌لودر به بالای فهرست بوت‌لودرهای فریمور اضافه می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 239.

تمام نسخه‌های نصب‌شدهٔ systemd-boot(7) را در صورتی که نسخهٔ موجود جدیدتر از نسخهٔ نصب‌شده در پارتیشن سیستم EFI باشد، به‌روزرسانی می‌کند. این همچنین شامل لودر پیش‌فرض/جایگزین EFI در ESP/EFI/BOOT/BOOT*.EFI می‌شود. سپس در صورت نبودن، بوت‌لودر به انتهای فهرست بوت‌لودرهای فریمور اضافه می‌گردد.

افزوده‌شده در نسخه 239.

تمام نسخه‌های نصب‌شدهٔ systemd-boot را از پارتیشن سیستم EFI و فهرست بوت‌لودرهای فریمور حذف می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 239.

بررسی می‌کند که آیا systemd-boot در ESP نصب شده است یا خیر. توجه داشته باشید که یک ESP منفرد ممکن است میزبان چندین بوت‌لودر باشد؛ بنابراین این دستور بررسی می‌کند که آیا systemd-boot یکی از (احتمالاً چند) بوت‌لودر نصب‌شده است یا خیر — و نه اینکه آیا پیش‌فرض است یا اینکه در متغیرهای EFI ثبت شده است یا خیر.

افزوده‌شده در نسخه 243.

یک سید (دانه) تصادفی تولید کرده و آن را در پارتیشن سیستم EFI (ESP) برای استفاده توسط بوت‌لودر systemd-boot ذخیره می‌کند. اگر سید تصادفی از قبل در ESP وجود داشته باشد، تازه‌سازی می‌شود. همچنین یک «توکن سیستم» تصادفی تولید کرده و اگر قبلاً تنظیم نشده باشد، آن را به طور پایدار به عنوان یک متغیر EFI ذخیره می‌کند. اگر بوت‌لودر سید تصادفی را در ESP و توکن سیستم را در متغیر EFI پیدا کند، از ترکیب هر دو، یک سید تصادفی برای ارسال به سیستم‌عامل و یک سید جدید برای ذخیره در ESP استخراج می‌کند. سید تصادفی ارائه‌شده به سیستم‌عامل در مراحل اولیه بوت توسط مدیر سیستم به استخر آنتروپی هسته اعتبار داده می‌شود و به فضای کاربر امکان می‌دهد تا در مراحل بسیار ابتدایی با یک استخر آنتروپی کاملاً مقداردهی‌شده بالا بیاید. همچنین ببینید: systemd-boot-random-seed.service(8).

برای اطلاعات بیشتر به Random Seeds[3] مراجعه کنید.

افزوده‌شده در نسخه 243.

یک تصویر هسته را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. نوع هستهٔ تصویر را بررسی می‌کند. یکی از مقادیر "uki"، "addon"، "pe" و "unknown" را برمی‌گرداند.

افزوده‌شده در نسخه 253.

یک تصویر هسته را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. جزئیات مربوط به تصویر را چاپ می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 253.

مسیر به پارتیشن سیستم EFI (ESP). در صورت مشخص نشدن، /efi/، /boot/ و /boot/efi/ به ترتیب بررسی می‌شوند. توصیه می‌شود در صورت امکان ESP در /efi/ سوار (mount) شود.

مسیر پارتیشن Extended Boot Loader، همان‌طور که در UAPI.1 Boot Loader Specification[1] تعریف شده است. در صورت مشخص نشدن، /boot/ بررسی می‌شود. توصیه می‌شود در صورت امکان پارتیشن Extended Boot Loader در /boot/ سوار شود.

یک مسیر دایرکتوری را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. تمام مسیرها با مسیر جایگزین root داده‌شده پیشوند خواهند شد، از جمله مسیرهای جستجوی پیکربندی.

افزوده‌شده در نسخه 252.

مسیری به یک فایل ایمیج دیسک یا گره دستگاه بلوکی دریافت می‌کند. در صورت مشخص شدن، تمام عملیات روی سیستم فایل درون ایمیج دیسکِ مشخص‌شده اعمال می‌شود. این گزینه مشابه --root= است، اما روی سیستم فایل‌های ذخیره‌شده در ایمیج‌های دیسک یا دستگاه‌های بلوکی کار می‌کند. ایمیج دیسک باید یا فقط شامل یک سیستم فایل باشد یا مجموعه‌ای از سیستم فایل‌ها در یک جدول پارتیشن GPT طبق UAPI.2 Discoverable Partitions Specification[4]. برای اطلاعات بیشتر درباره ایمیج‌های دیسک پشتیبانی‌شده، به سوییچ با همین نام در systemd-nspawn(1) مراجعه کنید.

افزوده‌شده در نسخه 252.

یک رشته سیاست ایمیج را طبق systemd.image-policy(7) به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. این سیاست هنگام کار روی ایمیج دیسکِ مشخص‌شده با --image= (در بالا) اعمال می‌شود. در صورت عدم تعیین، به طور پیش‌فرض روی سیاست "*" قرار می‌گیرد، یعنی تمام سیستم فایل‌های شناسایی‌شده در ایمیج استفاده می‌شوند.

هنگام نصب فایل‌های باینری با --root= یا --image=، منبع تأمین آن‌ها را انتخاب می‌کند. یکی از مقادیر "auto" (پیش‌فرض)، "image" یا "host" را دریافت می‌کند. با "auto"، باینری‌ها از دایرکتوری یا ایمیج مشخص‌شده برداشته می‌شوند، و در صورت پیدا نشدن از میزبان گرفته خواهند شد. با "image" یا "host"، در صورتی که باینری‌ها در منبع انتخاب‌شده یافت نشوند، هیچ جستجوی جایگزینی انجام نمی‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 252.

این گزینه رفتار status را تغییر می‌دهد. فقط مسیر پارتیشن سیستم EFI (ESP) را در خروجی استاندارد چاپ کرده و خارج می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 236.

این گزینه رفتار status را تغییر می‌دهد. فقط مسیر پارتیشن Extended Boot Loader را در صورت وجود، و در غیر این صورت مسیر ESP را در خروجی استاندارد چاپ کرده و خارج می‌شود. این دستور برای تعیین محل قرارگیری مدخل‌های بوت‌لودر مفید است، زیرا ترجیحاً در صورت وجود در پارتیشن Extended Boot Loader و در غیر این صورت در ESP قرار می‌گیرند.

مدخل‌های Boot Loader Specification Type #1 عموماً باید در پوشهٔ "$(bootctl -x)/loader/entries/" قرار گیرند. وجود آن پوشه همچنین می‌تواند به عنوان نشانه‌ای از دردسترس بودن پشتیبانی از مدخل‌های بوت‌لودر در سیستم استفاده شود. به همین ترتیب، مدخل‌های Boot Loader Specification Type #2 باید در پوشهٔ "$(bootctl -x)/EFI/Linux/" قرار داده شوند.

توجه داشته باشید که این گزینه (مشابه گزینهٔ --print-esp-path ذکرشده در بالا)، مستقل از بوت‌لودر مورد استفاده در دسترس است، یعنی حتی بدون نصب بودن systemd-boot.

افزوده‌شده در نسخه 242.

این گزینه رفتار status را تغییر می‌دهد: مسیر مطلق به باینری EFI بوت‌لودر مورد استفاده برای بوت فعلی را در صورت در دسترس بودن این اطلاعات نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که هیچ تلاشی برای بررسی اینکه آیا باینری هنوز وجود دارد یا خیر انجام نمی‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 257.

این گزینه رفتار status را تغییر می‌دهد: مسیر مطلق به باینری EFI مربوط به UKI/stub مورد استفاده برای بوت فعلی را در صورت موجود بودن این اطلاعات نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که هیچ تلاشی برای بررسی اینکه آیا باینری هنوز وجود دارد انجام نمی‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 257.

مسیر گره دستگاه بلوکی پشتیبان سیستم فایل ریشهٔ سیستم‌عامل محلی را چاپ می‌کند. این دستور مسیری مانند /dev/nvme0n1p5 را چاپ می‌کند. اگر سیستم فایل ریشه توسط dm-crypt/LUKS یا dm-verity پشتیبانی شود، دستگاه بلوکی زیرین بازگردانده می‌شود. اگر سیستم فایل ریشه توسط چندین دستگاه بلوکی پشتیبانی شود (همان‌طور که توسط btrfs پشتیبانی می‌شود) عملیات با شکست مواجه خواهد شد. اگر این سوییچ دو بار مشخص شود (یعنی -RR) و دستگاه بلوکی کشف‌شده یک دستگاه پارتیشن باشد، کل دستگاه بلوکی که به آن تعلق دارد تعیین و چاپ می‌شود (مثلاً /dev/nvme0n1). اگر سیستم فایل ریشه "tmpfs" (یا یک سیستم فایل مشابه در حافظه) باشد، دستگاه بلوکی پشتیبان /usr/ در صورت وجود بازگردانده می‌شود. اگر سیستم فایل ریشه یک سیستم فایل تحت شبکه باشد (مانند NFS یا CIFS) عملیات با شکست مواجه خواهد شد.

افزوده‌شده در نسخه 254.

رشته معماری EFI فریمور محلی را چاپ می‌کند. این برای قالب‌بندی عمومی نام‌فایل‌هایی مانند bootx64.efi که معماری فریمور محلی را در نام خود شامل می‌شوند، مفید است.

افزوده‌شده در نسخه 261.

تغییر دادن فهرست بوت‌لودرهای فریمور ذخیره‌شده در متغیرهای EFI و سایر متغیرهای EFI را کنترل می‌کند. در صورت مشخص نشدن یا تنظیم روی auto، هنگامی که اجرا در یک محیط کانتینری شناسایی شود، متغیرهای EFI اصلاح نخواهند شد. yes می‌تواند برای لغو صریح این بررسی استفاده شود.

افزوده‌شده در نسخه 258.

به طور پیش‌فرض، دستور install یک فایل سید (دانه) تصادفی در ESP مقداردهی اولیه می‌کند. هنگام ایجاد یک ایمیج ممکن است غیرفعال کردن آن برای جلوگیری از داشتن سید یکسان در تمام نمونه‌ها مطلوب باشد.

افزوده‌شده در نسخه 257.

شکست‌ها را در هنگامی که پارتیشن سیستم EFI پیدا نمی‌شود، متغیرهای EFI قابل نوشتن نیستند، یا یک بوت‌لودر متفاوت یا جدیدتر از قبل نصب شده است، نادیده می‌گیرد. در حال حاضر فقط روی عمل‌های is-installed، update، random-seed و install اعمال می‌شود. از نسخه v258 به بعد، هنگام اجرا درون chroot به طور ضمنی فعال است.

افزوده‌شده در نسخه 244.

از چاپ نتایج دستورات مختلف و همچنین پیام‌های راهنما درباره در دسترس نبودن ESP جلوگیری می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 251.

ایجاد و حذف دایرکتوری مدخل Type #1 در UAPI.1 Boot Loader Specification[1] را روی سیستم فایل حاوی منابعی مانند هسته و ایمیج‌های initrd به ترتیب در طول install و remove کنترل می‌کند. نام این دایرکتوری برگرفته از توکن مدخل است (همان‌طور که با پارامتر --entry-token= در زیر مشخص شده است) و مستقیماً در زیر دایرکتوری ریشهٔ $BOOT قرار می‌گیرد (یعنی زیر سیستم فایلی که توسط گزینهٔ --print-boot-path بازگردانده شده، در بالا را ببینید). پیش‌فرض "no" است.

افزوده‌شده در نسخه 251.

نحوه نام‌گذاری و شناسایی مدخل‌های بوت‌لودر را برای این نصب سیستم‌عامل کنترل می‌کند. در حین install پذیرفته می‌شود و یکی از مقادیر "auto"، "machine-id"، "os-id"، "os-image-id" یا یک رشتهٔ دلخواه با پیشوند "literal:" را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند.

اگر روی machine-id تنظیم شود، مدخل‌ها بر اساس شناسه ماشین (machine ID) سیستم در حال اجرا نام‌گذاری می‌شوند (مثلاً "b0e793a9baf14b5fa13ecbe84ff637ac"). برای جزئیات درباره مفهوم و فایل شناسه ماشین به machine-id(5) مراجعه فرمایید.

اگر روی os-id تنظیم شود، مدخل‌ها بر اساس شناسه سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا نام‌گذاری می‌شوند، یعنی فیلد ID= از os-release(5) (مثلاً "fedora"). به همین ترتیب، اگر روی os-image-id تنظیم شود، مدخل‌ها بر اساس شناسه ایمیج سیستم‌عامل در حال اجرا نام‌گذاری می‌شوند، یعنی فیلد IMAGE_ID= از os-release (مثلاً "vendorx-cashier-system").

اگر روی auto (پیش‌فرض) تنظیم شود، در صورت وجود فایل /etc/kernel/entry-token خوانده شده و مقدار ذخیره‌شده در آن استفاده می‌شود. در غیر این صورت، اگر شناسه ماشین محلی مقداردهی شده باشد، از آن استفاده می‌شود. در غیر این صورت، IMAGE_ID= از os-release (در صورت تنظیم بودن) استفاده می‌شود. در غیر این صورت، ID= از os-release (در صورت تنظیم بودن) استفاده خواهد شد.

مگر اینکه روی "machine-id" تنظیم شده باشد، یا زمانی که --make-entry-directory=yes استفاده شود، رشتهٔ توکن انتخاب‌شده در فایل /etc/kernel/entry-token نوشته می‌شود تا اطمینان حاصل شود که برای مدخل‌های آینده استفاده خواهد شد. این فایل همچنین توسط kernel-install(8) خوانده می‌شود تا مشخص کند مدخل‌های بوت‌لودر برای هسته‌های تازه‌نصب‌شده تحت چه نامی تولید شوند، یا نام مدخل‌ها را برای حذف موارد قدیمی تعیین نماید.

استفاده از شناسه ماشین برای نام‌گذاری مدخل‌ها عموماً ارجح است، با این حال مواردی وجود دارد که در آن‌ها استفاده از سایر شناسه‌ها گزینه خوبی است. به ویژه: اگر داده‌های هویتی که شناسه ماشین به همراه دارد نباید در پارتیشن (رمزنگاری‌نشدهٔ) $BOOT ذخیره شود، یا اگر شناسه باید در اولین بوت ایجاد شود و در زمان آماده‌سازی مدخل‌ها شناخته‌شده نیست. توجه داشته باشید که استفاده از شناسه ماشین این مزیت را دارد که چندین نصب موازی از یک سیستم‌عامل می‌توانند روی یک رسانه همزیستی داشته باشند و مدخل‌های بوت‌لودر خود را به طور مستقل به‌روزرسانی کنند. هنگام استفاده از شناسه دیگر (مانند شناسه سیستم‌عامل یا شناسه ایمیج سیستم‌عامل)، نصب‌های موازی از یک سیستم‌عامل سعی می‌کنند از همان نام مدخل استفاده کنند. برای پشتیبانی از نصب‌های موازی، نصاب باید هنگام افزودن نصب دوم از توکن مدخل متفاوتی استفاده کند.

افزوده‌شده در نسخه 251.

باینری‌ها را برای تمام معماری‌های EFI پشتیبانی‌شده نصب می‌کند (این گزینه متضمن --variables=no است).

افزوده‌شده در نسخه 252.

توضیحات مدخل اضافه‌شده به فهرست گزینه‌های بوت فریمور. پیش‌فرض آن "Linux Boot Manager" است.

استفاده از نام مدخل پیش‌فرض "Linux Boot Manager" عموماً ترجیح داده می‌شود، زیرا تنها یک بوت‌لودر نصب‌شده در یک پارتیشن ESP واحد باید برای بوت هر تعداد نصب سیستم‌عامل موجود در دیسک‌های مختلف سیستم استفاده شود. به طور خاص توزیع‌ها نباید از این فلگ برای نصب یک مدخل با نام تجاری خاص در فهرست گزینه‌های بوت استفاده کنند. با این حال، در شرایطی که چندین دیسک وجود دارد و هر کدام دارای پارتیشن ESP اختصاصی خود هستند، این گزینه می‌تواند برای آسان‌تر کردن شناسایی بوت‌لودر مورد استفاده در منوی گزینه بوت فریمور مفید باشد.

افزوده‌شده در نسخه 252.

یک مقدار بولی می‌گیرد، پیش‌فرض false است. الحاق اطلاعات مدل دیسک به شرح گزینهٔ بوت فریمور (پیکربندی‌شده با --efi-boot-option-description= در بالا) را کنترل می‌کند. این گزینه هنگام نصب چند سیستم‌عامل روی دیسک‌های جداگانه در یک سیستم مفید است، زیرا تضمین می‌کند گزینه‌های بوت فریمور قابل تشخیص باشند و سرنخی بدهد که کدام دیسک بوت می‌شود. توجه داشته باشید که این گزینه از اطلاعات مدل سخت‌افزاری استفاده می‌کند، و بنابراین در صورتی که از چندین دیسک با مدل یکسان استفاده شود چندان کاربردی نخواهد بود.

افزوده‌شده در نسخه 260.

اجرای آزمایشی برای unlink و cleanup.

در حالت اجرای آزمایشی، عملیات‌های unlink و cleanup فقط فایل‌هایی را که حذف خواهند شد بدون حذف واقعی آن‌ها چاپ می‌کنند.

افزوده‌شده در نسخه 253.

هنگام استفاده با unlink، قدیمی‌ترین مدخل بوت‌لودر نصب‌شده منطبق بر توکن مدخل بوت را برای حذف انتخاب می‌کند (به جای ارسال شناسهٔ صریح مدخل). این گزینه برای هرس کردن مدخل‌های قدیمی‌تر بوت‌لودر مفید است. توجه داشته باشید که مدخل در حال اجرای جاری هرگز حذف نمی‌شود، و آخرین مدخل باقی‌مانده نیز حذف نخواهد شد.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، حداقل مقدار فضای آزاد (بر حسب بایت) را که باید پس از ایجاد مدخل جدید در پارتیشن مقصد (ESP یا XBOOTLDR) باقی بماند، کنترل می‌کند. اگر نصب مدخل فضای آزاد را به کمتر از این آستانه کاهش دهد، عملیات با شکست مواجه می‌شود. پسوندهای معمول اندازه (K، M، G و غیره) را می‌پذیرد. در صورت خالی بودن، مقدار پیش‌فرض توکار بازیابی می‌شود. اگر روی صفر تنظیم شود، هیچ حداقل فضای آزادی حفظ نمی‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، عنوان مدخل بوت‌لودر ایجادشده را مشخص می‌کند (فیلد "title" در مدخل Type #1). در صورت مشخص نشدن، عنوان از متادیتای تعبیه‌شده در UKI استخراج می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، رشتهٔ نسخه مدخل بوت‌لودر ایجادشده را مشخص می‌کند (فیلد "version" در مدخل Type #1). در صورت مشخص نشدن، نسخه از متادیتای تعبیه‌شده در UKI استخراج می‌شود. توسط بوت‌لودر برای مرتب‌سازی و انتخاب مدخل‌ها استفاده می‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، شماره کامیت را برای مدخل بوت‌لودر ایجادشده مشخص می‌کند.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، یک فایل منبع جانبی (sidecar) اضافی را ثبت می‌کند که باید هنگام بوت به UKI ارسال شود. این می‌تواند یک ایمیج افزونه سیستم (*.sysext.raw)، ایمیج افزونه پیکربندی (*.confext.raw)، یا فایل اعتبارنامه (*.cred) باشد. فایل در ESP/XBOOTLDR در کنار UKI کپی می‌شود و بوت‌لودر آن را بارگذاری کرده و از طریق initrd به هسته منتقل می‌کند. این گزینه می‌تواند چندین بار برای ثبت بیش از یک منبع اضافی استفاده شود. در صورت ارسال یک آرگومان خالی، تمام موارد اضافی قبلاً مشخص‌شده پاک می‌شوند.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام استفاده با link، شمارنده شمارش بوت "tries-left" را برای مدخل ایجادشده مقداردهی اولیه می‌کند. در صورت تنظیم، فایل مدخل بوت حاصل بر اساس طرح شمارش بوت توصیف‌شده در مستندات Automatic Boot Assessment[5] نام‌گذاری می‌شود، به طوری که بوت‌لودر در هر تلاش برای بوت، شمارنده را کاهش می‌دهد و در نهایت در صورت عدم موفقیت، مدخل را نامناسب (bad) علامت‌گذاری می‌کند. در صورت مشخص نشدن، شمارش بوت برای مدخل ایجادشده فعال نمی‌شود.

افزوده‌شده در نسخه 261.

هنگام فراخوانی دستور install، ESP را برای ثبت‌نام خودکار بوت امن (secure boot auto-enrollment) پیکربندی می‌کند. یک آرگومان بولی می‌گیرد. به طور پیش‌فرض غیرفعال است. فعال کردن این گزینه باعث می‌شود bootctl پایگاه‌های داده امضای امضاشدهٔ "PK"، "KEK" و "db" را در ESP قرار دهد که هر کدام شامل گواهی داده‌شده در قالب "DER" به عنوان تنها مدخل خود هستند. این پایگاه‌های داده امضای بوت امن در صورتی که بوت امن در حالت setup باشد و ثبت‌نام خودکار بوت امن فعال باشد، توسط systemd-boot دریافت و ثبت خواهند شد.

هنگام تعیین این گزینه، باید یک گواهی و یک کلید خصوصی نیز با استفاده از گزینه‌های --certificate= و --private-key= ارائه شود. گزینهٔ --certificate= مسیری به یک گواهی X.509 با کدگذاری PEM یا یک URI را می‌گیرد که به ارائه‌دهنده OpenSSL پیکربندی‌شده با --certificate-source ارسال می‌شود؛ این گزینه یکی از مقادیر "file" یا "provider" را می‌گیرد، که در مورد دوم شناسه ارائه‌دهنده خاص با دونقطه جدا می‌شود، مانند "provider:pkcs11". گزینهٔ --private-key= می‌تواند یک مسیر یا یک URI دریافت کند که به موتور یا ارائه‌دهنده OpenSSL ارسال می‌شود، همان‌طور که توسط --private-key-source= به صورت چندتایی "type:name" مشخص شده است، مانند "engine:pkcs11". موتور یا ارائه‌دهنده امضای OpenSSL مشخص‌شده برای امضای فهرست‌های امضای EFI استفاده خواهد شد.

افزوده‌شده در نسخه 257.

خروجی را به یک صفحه‌بند (pager) هدایت نمی‌کند.

خروجی را در قالب JSON نمایش می‌دهد. یکی از مقادیر "short" (برای کوتاه‌ترین خروجی ممکن بدون فاصله‌ها یا شکست‌های خط اضافی)، "pretty" (برای نسخه زیباسازی‌شده با فاصله‌گذاری و شکست‌های خط) یا "off" (برای خاموش کردن خروجی JSON، که حالت پیش‌فرض است) را می‌پذیرد.

یک متن راهنمای کوتاه چاپ کرده و خارج می‌شود.

یک رشته نسخه کوتاه چاپ کرده و خارج می‌شود.

$ bootctl status
System:
     Firmware: UEFI 2.40 (firmware-version)  ← firmware vendor and version
  Secure Boot: disabled (setup)              ← Secure Boot status
 TPM2 Support: yes
 Boot into FW: supported                     ← does the firmware support booting into itself
Current Boot Loader:                         ← details about systemd-boot or another boot loader
      Product: systemd-boot version            implementing the Boot Loader Interface[2]
     Features: ✓ Boot counting
               ✓ Menu timeout control
               ✓ One-shot menu timeout control
               ✓ Default entry control
               ✓ One-shot entry control
               ✓ Support for XBOOTLDR partition
               ✓ Support for passing random seed to OS
               ✓ Load drop-in drivers
               ✓ Boot loader sets ESP information
               ✓ Menu can be disabled
          ESP: /dev/disk/by-partuuid/01234567-89ab-cdef-dead-beef00000000
         File: └─/EFI/systemd/systemd-bootx64.efi
Random Seed:                                 ← random seed used for entropy in early boot
 Passed to OS: yes
 System Token: set
       Exists: yes
Available Boot Loaders on ESP:
          ESP: /boot/efi (/dev/disk/by-partuuid/01234567-89ab-cdef-dead-beef00000000)
         File: └─/EFI/systemd/systemd-bootx64.efi (systemd-boot 251
         File: └─/EFI/BOOT/BOOTX64.EFI (systemd-boot 251
Boot Loaders Listed in EFI Variables:
        Title: Linux Boot Manager
           ID: 0x0001
       Status: active, boot-order
    Partition: /dev/disk/by-partuuid/...
         File: └─/EFI/systemd/systemd-bootx64.efi
        Title: Fedora
           ID: 0x0000
       Status: active, boot-order
    Partition: /dev/disk/by-partuuid/...
         File: └─/EFI/fedora/shimx64.efi
        Title: Linux-Firmware-Updater
           ID: 0x0002
       Status: active, boot-order
    Partition: /dev/disk/by-partuuid/...
         File: └─/EFI/fedora/fwupdx64.efi
Boot Loader Entries:
        $BOOT: /boot/efi (/dev/disk/by-partuuid/01234567-89ab-cdef-dead-beef00000000)
Default Boot Loader Entry:
         type: Boot Loader Specification Type #1 (.conf)
        title: Fedora Linux 36 (Workstation Edition)
           id: ...
       source: /boot/efi/loader/entries/entry-token-kernel-version.conf
      version: kernel-version
   machine-id: ...
        linux: /entry-token/kernel-version/linux
       initrd: /entry-token/kernel-version/initrd
      options: root=...

$ bootctl list
Boot Loader Entries:
         type: Boot Loader Specification Type #1 (.conf)
        title: Fedora Linux 36 (Workstation Edition) (default) (selected)
           id: ...
       source: /boot/efi/loader/entries/entry-token-kernel-version.conf
      version: kernel-version
   machine-id: ...
        linux: /entry-token/kernel-version/linux
       initrd: /entry-token/kernel-version/initrd
      options: root=...
         type: Boot Loader Specification Type #2 (.efi)
        title: Fedora Linux 35 (Workstation Edition)
           id: ...
       source: /boot/efi/EFI/Linux/fedora-kernel-version.efi
      version: kernel-version
   machine-id: ...
        linux: /EFI/Linux/fedora-kernel-version.efi
      options: root=...
         type: Automatic
        title: Reboot Into Firmware Interface
           id: auto-reboot-to-firmware-setup
       source: /sys/firmware/efi/efivars/LoaderEntries-4a67b082-0a4c-41cf-b6c7-440b29bb8c4f