MKINITCPIO.CONF(5) راهنمای mkinitcpio MKINITCPIO.CONF(5)

mkinitcpio.conf - فایل پیکربندی mkinitcpio

/etc/mkinitcpio.conf

دستور mkinitcpio در هر بار فراخوانی تلاش خواهد کرد از یک فایل پیکربندی بخواند که به طور پیش‌فرض /etc/mkinitcpio.conf است. این فایل چندین متغیر را تعریف می‌کند که محتویات تصویرِ تولیدی را توصیف می‌نمایند. علاوه بر فایل پیکربندی «اصلی»، قطعه‌فایل‌های پیکربندی تکمیلی (drop-in) از /etc/mkinitcpio.conf.d/*.conf خوانده می‌شوند. این فایل‌های تکمیلی اولویت بالاتری دارند و فایل پیکربندی اصلی را بازنویسی می‌کنند.

MODULES

آرایه‌ای از ماژول‌های اضافی را تعریف می‌کند که باید به تصویر افزوده شوند. وابستگی‌ها (شامل سایر ماژول‌ها و میان‌افزارهای لازم) نیز به تصویر اضافه خواهند شد. در زمان اجرا، ماژول‌های موجود در این آرایه که با موفقیت به تصویر اضافه شده‌اند، به طور صریح بارگذاری خواهند شد.

FILES

آرایه‌ای از فایل‌های اضافی را تعریف می‌کند که باید به تصویر اضافه شوند. فایل‌ها همان‌گونه که هستند اضافه می‌شوند، و در صورت نیاز دایرکتوری‌های والد افزوده خواهند شد. فایل‌های مشخص‌شده در این متغیر، فایل‌های از پیش افزوده‌شده در همان مسیر را بازنویسی خواهند کرد.

BINARIES

آرایه‌ای از باینری‌های اضافی را تعریف می‌کند که باید به تصویر افزوده شوند. فرض بر این است که این‌ها باینری‌های پویای ELF هستند، و وابستگی‌های کتابخانه اشتراکی لازم به طور خودکار اضافه خواهند شد. با این حال، مشخص کردن یک باینری غیر ELF در این متغیر، خطا محسوب نمی‌شود. در صورت نیاز، دایرکتوری‌های والد اضافه خواهند شد. فایل‌های مشخص‌شده در این متغیر، فایل‌های از پیش افزوده‌شده در همان مسیر را بازنویسی خواهند کرد.

HOOKS

آرایه‌ای از قلاب‌ها را تعریف می‌کند که در طول فرآیند ساخت اجرا خواهند شد. ترتیب اهمیت دارد، زیرا ترتیبی را مشخص می‌کند که قلاب‌ها در طول راه‌اندازی سیستم (bootup) اجرا خواهند شد. از پرچم -L در mkinitcpio برای فهرست کردن تمام قلاب‌های در دسترس، و از پرچم -H برای نمایش متن راهنمای یک قلاب خاص استفاده کنید.

COMPRESSION

برنامه‌ای را تعریف می‌کند تا تصویر تولیدشده از طریق آن فیلتر شود. هسته قالب‌های فشرده‌سازی حاصل از فشرده‌سازهای zstd(1)، gzip(1)، bzip2(1)، lz4(1)، lzop(1)، lzma(1) و xz(1) را می‌شناسد. در صورت عدم تعیین، این تنظیم برای لینوکس ≥ 5.9 به طور پیش‌فرض روی فشرده‌سازی zstd و برای لینوکس < 5.9 روی فشرده‌سازی gzip قرار می‌گیرد. به منظور ایجاد یک تصویر فشرده‌نشده، این متغیر را به صورت cat تعریف کنید.

به آسانی می‌توان دریافت که فیلتری مانند tac یا rev باعث می‌شود mkinitcpio موفقیت عملیات را گزارش کند اما یک تصویر بی‌استفاده تولید نماید. به همین ترتیب، استفاده از یک برنامه فشرده‌سازی که در بالا ذکر نشده است ممکن است علیرغم «معتبر» بودن، تصویری به همان اندازه بی‌استفاده تولید کند.

COMPRESSION_OPTIONS

آرایه‌ای از گزینه‌های اضافی را تعریف می‌کند که به برنامه فشرده‌سازی ارسال می‌شوند. این گزینه عموماً استفاده نمی‌شود. این متغیر می‌تواند بالقوه خطرناک باشد و ممکن است بدون هیچ نشانه‌ای از خطا، تصاویری نامعتبر تولید کند.

MODULES_DECOMPRESS

کلید قطع و وصل (yes/no) برای تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا ماژول‌های قابل بارگذاری هسته و میان‌افزارهای آن‌ها در حین ایجاد initramfs باید فشرده بمانند یا از حالت فشرده خارج شوند. این گزینه به طور پیش‌فرض غیرفعال است تا از فشرده‌سازی مجدد فایل‌ها با فشرده‌سازی کمتر جلوگیری شود و میزان مصرف حافظه RAM در ابتدای راه‌اندازی سیستم کاهش یابد. این گزینه را برای کاهش بیشتر حجم تصویر هنگام استفاده از فشرده‌سازی بالا (مانند xz -9e یا zstd --long --ultra -22) به قیمت افزایش مصرف RAM در ابتدای راه‌اندازی سیستم، فعال کنید.

توجه داشته باشید که هر فایل فشرده‌شده به منظور جلوگیری از فشرده‌سازی دوگانه، درون CPIO اولیه فشرده‌نشده قرار خواهد گرفت.

mkinitcpio(8)

دستور mkinitcpio توسط جامعه Arch Linux نگهداری می‌شود. برای مشاهده فهرست کامل مشارکت‌کنندگان به فایل AUTHORS مراجعه کنید.

حق نشر 🄯 مشارکت‌کنندگان mkinitcpio. مجوز GPL-2.0-only.

2026-08-11 mkinitcpio 41.1