دستورات
زیر
پشتیبانی
میشوند:
status
نمایش
تنظیمات
فعلی ساعت
سیستم و
ساعت
سختافزاری
(RTC)، شامل
بررسی فعال
بودن یا
نبودن
همگامسازی
زمان از
طریق شبکه.
اگر هیچ
دستوری
مشخص نشود،
این حالت
پیشفرض در
نظر گرفته
میشود.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
show
نمایش
اطلاعاتی
مشابه
دستور
status،
اما در
قالبی
ماشینخوان.
این دستور
زمانی
کاربرد
دارد که
خروجی قابل
پردازش
توسط
رایانه (computer-parsable)
مورد نیاز
باشد. اگر به
دنبال
خروجی
قالببندیشده
و خوانا
برای انسان
هستید، از
status استفاده
کنید.
بهطور
پیشفرض،
ویژگیهای
خالی نمایش
داده
نمیشوند.
برای نمایش
آنها نیز
از --all
استفاده
کنید. برای
انتخاب
ویژگیهای
خاص جهت
نمایش، از
--property= استفاده
نمایید.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
set-time [TIME]
تنظیم
ساعت سیستم
روی برچسب
زمانی (timestamp)
مشخصشده.
این کار
زمان RTC را نیز
مطابق با آن
بهروزرسانی
میکند.
برچسب
زمانی
میتواند
در قالبی
مانند "2012-10-30
18:17:16"
مشخص شود.
برای
جزئیات
بیشتر در
مورد
قالبهای
زمانی
پذیرفتهشده
به
systemd.time(7)
مراجعه
کنید.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
set-timezone [TIMEZONE]
تنظیم
منطقه
زمانی
سیستم روی
مقدار
مشخصشده.
مناطق
زمانی
موجود را
میتوان با
دستور
list-timezones
فهرست کرد.
اگر RTC روی
زمان محلی
پیکربندی
شده باشد،
این کار
زمان RTC را نیز
بهروزرسانی
میکند. این
فراخوانی
پیوند
نمادین /etc/localtime
را تغییر
میدهد.
برای
اطلاعات
بیشتر به
localtime(5)
مراجعه
کنید.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
list-timezones
فهرست
کردن مناطق
زمانی
موجود، هر
کدام در یک
سطر.
ورودیهای
این فهرست
را میتوان
با دستور
set-timezone
به عنوان
منطقه
زمانی
سیستم
تنظیم کرد.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
set-local-rtc [BOOL]
یک
آرگومان
بولی
دریافت
میکند. اگر
مقدار "0"
باشد،
سیستم طوری
پیکربندی
میشود که RTC
را روی زمان
جهانی (UTC) نگه
دارد. اگر
مقدار "1"
باشد، در
عوض RTC را روی
زمان محلی
نگه
میدارد.
توجه داشته
باشید که
نگه داشتن RTC
در منطقه
زمانی محلی
بهطور
کامل
پشتیبانی
نمیشود و
هنگام
تغییرات
منطقه
زمانی و
تنظیمات
ساعت
تابستانی (daylight
saving) مشکلات
متعددی
ایجاد
میکند. در
صورت
امکان،
همواره RTC را
در حالت UTC نگه
دارید. توجه
داشته
باشید که
اجرای این
دستور ساعت RTC
را نیز از
ساعت سیستم
همگامسازی
میکند،
مگر اینکه
گزینه
--adjust-system-clock
داده شده
باشد (به
بالا
مراجعه
کنید). این
دستور سطر
سوم فایل /etc/adjtime
را تغییر
میدهد،
همانطور
که در
hwclock(8)
توضیح داده
شده است.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
set-ntp [BOOL]
یک
آرگومان
بولی
دریافت
میکند.
مشخص
میکند که
آیا
همگامسازی
زمان از
طریق شبکه
فعال و
فعالسازیشده
(در صورت
وجود) باشد
یا خیر. اگر
آرگومان
مقدار
درستی (true)
داشته
باشد،
اولین
سرویس
همگامسازی
شبکه موجود
را فعال و
آغاز
میکند. اگر
آرگومان
نادرست (false)
باشد،
سرویسهای
همگامسازی
شبکه
شناختهشده
را غیرفعال
و متوقف
میکند.
نحوه ایجاد
فهرست این
سرویسها
در
systemd-timedated.service(8) شرح
داده شده
است.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
دستورات
زیر مختص
systemd-timesyncd.service(8)
هستند:
timesync-status
نمایش
وضعیت فعلی
systemd-timesyncd.service(8). اگر
گزینه
--monitor
مشخص شده
باشد،
بهروزرسانیهای
وضعیت را
بهصورت
پیوسته
پایش
(مانیتور)
میکند.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
show-timesync
نمایش
اطلاعاتی
مشابه
timesync-status،
اما در
قالبی
ماشینخوان.
این دستور
زمانی
استفاده
میشود که
خروجی قابل
پردازش
توسط
رایانه
مورد نیاز
باشد. اگر به
دنبال
خروجی
قالببندیشده
و خوانا
برای انسان
هستید، از
timesync-status
استفاده
کنید.
بهطور
پیشفرض،
ویژگیهای
خالی
نادیده
گرفته
میشوند.
برای نمایش
آنها نیز
از گزینه --all
استفاده
کنید. جهت
انتخاب
ویژگیهای
خاص برای
نمایش، از
--property= استفاده
نمایید.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
ntp-servers INTERFACE
SERVER...
تنظیم
سرورهای NTP
مختص یک
رابط شبکه.
این دستور
تنها زمانی
قابل
استفاده
است که رابط
توسط
systemd-networkd
مدیریت شود.
اضافهشده
در نسخه
۲۴۳.
revert INTERFACE
بازگردانی
سرورهای NTP
مختص یک
رابط شبکه
به حالت
اولیه. این
دستور تنها
زمانی قابل
استفاده
است که رابط
توسط
systemd-networkd
مدیریت شود.
اضافهشده
در نسخه
۲۴۳.
گزینههای
زیر
پشتیبانی
میشوند:
--adjust-system-clock
اگر
دستور
set-local-rtc
اجرا شود و
این گزینه
داده شده
باشد، ساعت
سیستم
مجدداً با
در نظر
گرفتن
تنظیمات
جدید از روی RTC
همگامسازی
میشود. در
غیر این
صورت، ساعت RTC
از روی ساعت
سیستم
همگامسازی
خواهد شد.
اضافهشده
در نسخه
۱۹۵.
--monitor
اگر
دستور
timesync-status
اجرا شود و
این گزینه
داده شده
باشد،
timedatectl
وضعیت
systemd-timesyncd.service(8)
را پایش
کرده و
خروجی را
بهروزرسانی
میکند.
برای پایان
دادن به
پایش از Ctrl+C
استفاده
کنید.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
-a, --all
هنگام
نمایش
ویژگیهای
systemd-timesyncd.service(8)،
تمامی
ویژگیها
را صرفنظر
از اینکه
مقداردهی
شدهاند یا
خیر نشان
میدهد.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
-p, --property=
هنگام
نمایش
ویژگیهای
systemd-timesyncd.service(8)،
نمایش را به
ویژگیهای
خاصی که به
عنوان
آرگومان
مشخص
شدهاند
محدود
میکند. در
صورت عدم
تعیین،
تمامی
ویژگیهای
مقداردهیشده
نشان داده
میشوند.
آرگومان
باید نام یک
ویژگی
مانند "ServerName"
باشد. در
صورت تکرار
این گزینه،
تمام
ویژگیهای
با نامهای
مشخصشده
نمایش داده
میشوند.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
--value
هنگام
چاپ
ویژگیها
با دستور
show-timesync، تنها
مقدار را
چاپ کرده و
از نام
ویژگی و
علامت "="
صرفنظر
میکند.
اضافهشده
در نسخه
۲۳۹.
-P
معادل
ترکیب
--value و
--property=، یعنی
مقدار
ویژگی را
بدون نام آن
یا علامت "="
نمایش
میدهد.
توجه داشته
باشید که
یکبار
استفاده از
-P بر تمام
ویژگیهای
فهرستشده
با
-p/
--property= نیز
تأثیر
میگذارد.
اضافهشده
در نسخه
۲۵۶.
-H, --host=
اجرای
عملیات از
راه دور.
برای
اتصال، نام
میزبان (hostname) یا
ترکیبی از
نام کاربری
و نام
میزبان که
با "@" از هم
جدا
شدهاند را
مشخص کنید.
همچنین
میتوان به
انتهای نام
میزبان
شماره
درگاهی که SSH
روی آن گوش
میدهد را
با علامت ":"
و سپس نام
کانتینر را
با علامت "/"
افزود که
مستقیماً
به یک
کانتینر
خاص در
میزبان
مشخصشده
متصل
میشود. این
کار از SSH برای
ارتباط با
نمونه مدیر
ماشین راه
دور
استفاده
میکند.
نامهای
کانتینرها
را میتوان
با machinectl -H HOST
مشاهده کرد.
نشانیهای IPv6
باید داخل
قلاب (براکت)
قرار
گیرند.
-M, --machine=
اجرای
عملیات روی
یک کانتینر
محلی. نام
کانتینری
که
میخواهید
به آن متصل
شوید را
مشخص کنید؛
اختیاری
است که
پیشوند نام
کاربر
همراه با
نویسه
جداکننده "@"
نیز قبل از
آن بیاید.
اگر رشته
خاص ".host"
بهجای نام
کانتینر
استفاده
شود، اتصال
به سیستم
محلی
برقرار
میشود (که
برای اتصال
به گذرگاه
کاربری یک
کاربر خاص
مفید است: "--user
--machine=lennart@.host"). اگر
ساختار "@"
استفاده
نشود،
اتصال با
دسترسی
کاربر root
برقرار
میشود. در
صورت
استفاده از
ساختار "@"
میتوان
سمت چپ یا
راست آن را
حذف کرد (اما
نه هر دو را)
که در این
حالت نام
کاربری
محلی و ".host"
بهصورت
ضمنی در نظر
گرفته
میشوند.
--no-ask-password
عدم
درخواست
گذرواژه از
کاربر برای
احراز هویت
در عملیات
دارای
دسترسی
ویژه.
-h, --help
چاپ یک
متن
راهنمای
کوتاه و
خروج.
--version
چاپ رشته
کوتاه
مربوط به
نسخه
برنامه و
خروج.
--no-pager
عدم
ارسال
خروجی به
صفحهبندیکننده
(pager).
$SYSTEMD_LOG_LEVEL
حداکثر
سطح ثبت
وقایع (log level)
برای
پیامهای
ارسالشده
(پیامهایی
با سطح
بالاتر،
یعنی با
اهمیت
کمتر،
پنهان
خواهند شد).
فهرستی از
مقادیر
جداشده با
کاما را
میپذیرد.
یک مقدار
میتواند
یکی از
موارد زیر
(به ترتیب
کاهش اهمیت)
باشد:
emerg،
alert،
crit،
err،
warning،
notice،
info،
debug،
یا یک عدد
صحیح در
بازه 0...7. برای
اطلاعات
بیشتر به
syslog(3)
مراجعه
کنید. هر
مقدار
میتواند
اختیاری با
یکی از
پیشوندهای
console،
syslog،
kmsg یا
journal به همراه
یک دونقطه (:)
مشخص شود تا
حداکثر سطح
گزارش برای
آن مقصد خاص
تعیین گردد
(برای مثال
SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug,console:info مشخص
میکند که
گزارشها
در سطح debug ثبت
شوند، مگر
هنگام ثبت
روی کنسول
که باید در
سطح info باشد).
توجه داشته
باشید که
حداکثر سطح
کلی لاگ بر
سطوح
جداگانه
مقاصد
اولویت
دارد.
$SYSTEMD_LOG_COLOR
یک مقدار
بولی. اگر true
باشد،
پیامهای
نوشتهشده
روی tty بر اساس
اولویت
رنگآمیزی
میشوند.
این تنظیم
تنها زمانی
کاربرد
دارد که
پیامها
مستقیماً
روی
ترمینال
نوشته
شوند، زیرا
journalctl(1) و سایر
ابزارهای
نمایش
گزارشها،
پیامها را
خودبهخود
بر اساس سطح
گزارش رنگی
میکنند.
$SYSTEMD_LOG_TIME
یک مقدار
بولی. اگر true
باشد،
پیامهای
ثبت کنسول
با یک برچسب
زمانی
پیشوندگذاری
میشوند.
این تنظیم
تنها زمانی
مفید است که
پیامها
مستقیماً
روی
ترمینال یا
در یک فایل
نوشته
شوند، زیرا
journalctl(1) و سایر
ابزارهای
نمایش
گزارشها،
برچسبهای
زمانی را بر
اساس
فرادادههای
مدخل به
خودی خود
الصاق
میکنند.
$SYSTEMD_LOG_LOCATION
یک مقدار
بولی. اگر true
باشد،
پیامها با
نام فایل و
شماره خط در
کد منبع که
پیام از آن
سرچشمه
گرفته است
پیشوندگذاری
میشوند.
توجه
داشته
باشید که
محل وقوع
لاگ
معمولاً به
عنوان
فراداده به
مدخلهای
ژورنال
ضمیمه
میشود؛ با
این حال،
درج مستقیم
آن در متن
پیام
میتواند
هنگام
عیبیابی
برنامهها
مفید باشد.
$SYSTEMD_LOG_TID
یک مقدار
بولی. اگر true
باشد،
پیامها با
شناسه عددی
ریسه فعلی (TID)
پیشوندگذاری
میشوند.
توجه
داشته
باشید که
این
اطلاعات در
هر حال به
عنوان
فراداده به
مدخلهای
ژورنال
ضمیمه
میشود. با
این حال،
درج مستقیم
آن در متن
پیام
میتواند
هنگام
اشکالزدایی
برنامهها
سودمند
باشد.
$SYSTEMD_LOG_TARGET
مقصد
پیامهای
ثبت وقایع.
یکی از
موارد زیر:
console (ثبت در tty
متصلشده)،
console-prefixed (ثبت در tty
متصل اما
همراه با
پیشوندهایی
شامل کد سطح
لاگ و «facility»،
به
syslog(3)
مراجعه
کنید)،
kmsg
(ثبت در بافر
حلقوی
گزارشهای
کرنل)،
journal
(ثبت در
ژورنال)،
journal-or-kmsg (ثبت در
ژورنال در
صورت موجود
بودن،
وگرنه در kmsg)،
auto (تشخیص
خودکار
مقصد مناسب
گزارشگیری،
حالت
پیشفرض)،
null
(غیرفعال
کردن خروجی
ثبت وقایع).
$SYSTEMD_LOG_RATELIMIT_KMSG
آیا
ارسال
پیامها به kmsg
محدودسازی
نرخ (rate limit) شود
یا خیر. یک
مقدار بولی
میپذیرد.
پیشفرض "true"
است. در صورت
غیرفعال
شدن، systemd
پیامهای
نوشتهشده
به kmsg را
محدود
نمیکند.
$SYSTEMD_PAGER، $PAGER
صفحهبندیکنندهای
(pager) که در صورت
عدم تعیین
--no-pager استفاده
میشود. در
صورت تنظیم
بودن،
$SYSTEMD_PAGER
استفاده
میشود؛ در
غیر این
صورت
$PAGER به
کار میرود.
اگر
هیچکدام
از
$SYSTEMD_PAGER یا
$PAGER
تنظیم نشده
باشند،
مجموعهای
از
پیادهسازیهای
شناختهشده
صفحهبندیکننده
به نوبت
امتحان
میشوند،
از جمله
less(1) و
more(1)، تا
زمانی که
یکی پیدا
شود. اگر هیچ
برنامهای
پیدا نشود،
هیچ
صفحهبندیکنندهای
اجرا
نمیشود.
تنظیم این
متغیرهای
محیطی روی
یک رشته
خالی یا
مقدار "cat"
معادل
ارسال
گزینه
--no-pager
است.
نکته: اگر
$SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم
نشده باشد،
$SYSTEMD_PAGER و $PAGER
تنها برای
غیرفعال
کردن
صفحهبندیکننده
(با "cat" یا "")
قابل
استفاده
هستند و در
غیر این
صورت
نادیده
گرفته
میشوند.
$SYSTEMD_LESS
بازنویسی
گزینههای
ارسالشده
به
less (بهطور
پیشفرض "FRSXMK").
کاربران
ممکن است
بخواهند دو
گزینه را
بهویژه
تغییر
دهند:
K
این
گزینه به
صفحهبندیکننده
دستور
میدهد که
به محض
فشرده شدن
کلیدهای Ctrl+C
فوراً خارج
شود. برای
اینکه به
less
اجازه دهید
خودش Ctrl+C را
مدیریت کند
و به خط
فرمان
صفحهبندیکننده
بازگردد،
این گزینه
را بردارید.
اگر مقدار
$SYSTEMD_LESS شامل "K"
نباشد و
صفحهبندیکننده
اجراشده less
باشد،
کلیدهای Ctrl+C
توسط فایل
اجرایی
نادیده
گرفته شده و
باید توسط
خود
صفحهبندیکننده
مدیریت
شود.
X
این
گزینه به
صفحهبندیکننده
دستور
میدهد که
رشتههای
مقداردهی
اولیه و
پایانی termcap را
به ترمینال
ارسال نکند.
این گزینه
بهطور
پیشفرض
تنظیم شده
است تا
خروجی
دستور حتی
پس از خروج
از
صفحهبندیکننده
روی
ترمینال
قابل
مشاهده
بماند. با
این حال،
این کار
مانع از
عملکرد
برخی
ویژگیهای
صفحهبندیکننده
میشود، به
ویژه اینکه
خروجی
صفحهبندیشده
را
نمیتوان
با ماوس
پیمایش
(اسکرول)
کرد.
توجه
داشته
باشید که
تنظیم
متغیر
محیطی
معمولی $LESS
هیچ تأثیری
بر
فراخوانیهای
less توسط
ابزارهای systemd
ندارد.
برای بحث و
بررسی
بیشتر به less(1)
مراجعه
کنید.
$SYSTEMD_LESSCHARSET
بازنویسی
مجموعه
نویسههای
ارسالشده
به
less (بهطور
پیشفرض
"utf-8"، اگر
مشخص شود
ترمینال
فراخوان با
UTF-8 سازگار
است).
توجه
داشته
باشید که
تنظیم
متغیر
محیطی
معمولی $LESSCHARSET
هیچ تأثیری
بر
فراخوانیهای
less توسط
ابزارهای systemd
ندارد.
$SYSTEMD_PAGERSECURE
دستورات
صفحهبندیکننده
متداول
مانند
less(1)،
علاوه بر
«صفحهبندی»
(یعنی
پیمایش در
خروجی)، از
باز کردن یا
نوشتن در
فایلهای
دیگر و
اجرای
دستورات
دلخواه شل
نیز
پشتیبانی
میکنند.
هنگامی که
دستورات با
اختیارات
ارتقایافته
اجرا
میشوند
(مثلاً تحت
sudo(8) یا
pkexec(1))،
صفحهبندیکننده
به یک مرز
امنیتی
تبدیل
میشود.
باید دقت
شود که تنها
از
برنامههایی
با
عملکردهای
کاملاً
محدود به
عنوان
صفحهبندیکننده
استفاده
شود و
قابلیتهای
تعاملی
ناخواسته
مانند باز
کردن یا
ایجاد
فایلهای
جدید یا
راهاندازی
زیرپردازهها
مجاز نباشد.
«حالت امن»
(secure mode) برای
صفحهبندیکننده
میتواند
مطابق شرح
زیر فعال
شود،
در
صورتی که
صفحهبندیکننده
از آن
پشتیبانی
کند (بیشتر
صفحهبندیکنندهها
با در نظر
گرفتن این
موضوع
نوشته
نشدهاند).
توصیه
میشود
هنگام
اجازه دادن
به کاربران
غیرقابل
اعتماد
برای اجرای
دستورات با
اختیارات
بالا،
«حالت امن»
را صراحتاً
فعال کنید
یا با
استفاده از
گزینه
--no-pager یا
تنظیم
PAGER=cat
صفحهبندیکننده
را کاملاً
غیرفعال
نمایید.
این گزینه
یک آرگومان
بولی
میپذیرد.
هنگامی که
مقدار true
تنظیم شود،
«حالت امن»
صفحهبندیکننده
فعال
میشود. در
«حالت
امن»،
متغیر LESSSECURE=1
هنگام
فراخوانی
صفحهبندیکننده
تنظیم
خواهد شد که
به آن دستور
میدهد
دستوراتی
که
فایلهای
جدید را باز
یا ایجاد
کرده یا
زیرپردازههای
جدید اجرا
میکنند،
غیرفعال
کند. در حال
حاضر تنها
less(1) شناخته
شده است که
این متغیر
را درک کرده
و «حالت
امن» را
پیادهسازی
میکند.
هنگامی که
مقدار false
تنظیم شود،
هیچ
محدودیتی
بر
صفحهبندیکننده
اعمال
نمیشود.
تنظیم SYSTEMD_PAGERSECURE=0
یا حذف
نکردن آن از
محیط به ارث
رسیده ممکن
است به
کاربر
اجازه
اجرای
دستورات
دلخواه را
بدهد.
هنگامی که
$SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم
نشده باشد،
ابزارهای systemd
تلاش
میکنند
بهطور
خودکار
تشخیص دهند
که آیا
«حالت امن»
باید فعال
شود و آیا
صفحهبندیکننده
از آن
پشتیبانی
میکند یا
خیر. اگر UID
موثر با
مالک نشست
ورود یکسان
نباشد (به geteuid(2)
و sd_pid_get_owner_uid(3)
مراجعه
کنید) یا
هنگام اجرا
تحت sudo(8) یا
ابزارهای
مشابه (که $SUDO_UID
تنظیم شده
باشد [1])،
«حالت امن»
فعال
میشود. در
این
حالتها،
SYSTEMD_PAGERSECURE=1 تنظیم
خواهد شد و
صفحهبندیکنندههایی
که اجرای
«حالت امن»
توسط آنها
شناختهشده
نیست اصلاً
استفاده
نخواهند شد.
توجه داشته
باشید که
این تشخیص
خودکار
تنها
متداولترین
سازوکارهای
ارتقای
اختیارات
را پوشش
میدهد و
صرفاً برای
راحتی در
نظر گرفته
شده است.
توصیه
میشود که
صراحتاً
$SYSTEMD_PAGERSECURE را
تنظیم کرده
یا
صفحهبندیکننده
را غیرفعال
کنید.
توجه
داشته
باشید که
اگر قرار
است
متغیرهای
$SYSTEMD_PAGER یا $PAGER (به
جز برای
غیرفعال
کردن
صفحهبندیکننده)
مورد توجه
قرار
گیرند،
باید $SYSTEMD_PAGERSECURE
نیز تنظیم
شده باشد.
$SYSTEMD_COLORS
یک
آرگومان
بولی
میپذیرد.
هنگامی که true
باشد، systemd و
ابزارهای
وابسته از
رنگها در
خروجی خود
استفاده
میکنند،
در غیر این
صورت خروجی
تکرنگ
(سیاه و سفید)
خواهد بود.
علاوه بر
این، این
متغیر
میتواند
یکی از
مقادیر
ویژه زیر را
بپذیرد: "16"،
"256" تا
استفاده از
رنگها را
به ترتیب به
۱۶ یا ۲۵۶
رنگ پایه ANSI
محدود کند.
این کار
میتواند
برای لغو
تصمیمگیری
خودکار بر
اساس $TERM و
ماهیت
اتصال
کنسول مشخص
شود.
$SYSTEMD_URLIFY
مقدار
باید یک
بولی باشد.
مشخص
میکند که
آیا در
شبیهسازهای
ترمینالی
که از
پیوندهای
قابل کلیک
پشتیبانی
میکنند،
پیوند
ایجاد شود
یا خیر.
میتوان
این متغیر
را برای
تغییر
تصمیمی که
systemd بر اساس $TERM
و سایر
شرایط
میگیرد
مشخص نمود.