CFDISK(8) دستورات مدیریت سیستم CFDISK(8)

cfdisk - ابزار تعاملی مبتنی بر curses برای پارتیشنبندی دیسک

cfdisk [گزینه‌ها] [دستگاه]

دستور cfdisk یک رابط تعاملی تمامصفحه و کاربرپسند برای مشاهده، ایجاد و تغییر جداول پارتیشن (GPT و MBR) بر روی دیسکها ارائه میدهد.

دستور cfdisk یک برنامه مبتنی بر curses برای پارتیشن‌بندی هر نوع دستگاه بلوکی است. دستگاه پیش‌فرض /dev/sda می‌باشد.

توجه داشته باشید که cfdisk قابلیت‌های پایه‌ای پارتیشن‌بندی را با یک رابط کاربرپسند فراهم می‌کند. اگر به ویژگی‌های پیشرفته‌تری نیاز دارید، به جای آن از fdisk(8) استفاده کنید.

تمام تغییرات برچسب دیسک تنها در حافظه باقی می‌مانند و تا زمانی که تصمیم به نوشتن تغییرات خود نگیرید، دیسک بدون تغییر باقی خواهد ماند. قبل از استفاده از دستور نوشتن احتیاط کنید.

از نسخه 2.25، دستور cfdisk از برچسب‌های دیسک MBR (DOS)، GPT، SUN و SGI پشتیبانی می‌کند، اما دیگر هیچ قابلیتی برای آدرس‌دهی CHS (سیلندر-هد-سکتور) ارائه نمی‌دهد. CHS هرگز برای لینوکس اهمیتی نداشته و این مفهوم آدرس‌دهی برای دستگاه‌های جدید هیچ کاربردی ندارد.

همچنین از نسخه 2.25، دستور cfdisk دیگر دستور 'print' را ارائه نمی‌دهد. این قابلیت توسط ابزارهای partx(8) و lsblk(8) به روشی بسیار راحت و کامل ارائه شده است.

اگر می‌خواهید جدول پارتیشن قدیمی را از روی یک دستگاه حذف کنید، از wipefs(8) استفاده کنید.

-L, --color[=when]

رنگی‌سازی خروجی. آرگومان اختیاری when می‌تواند auto، never یا always باشد. اگر آرگومان when حذف شود، مقدار پیش‌فرض auto خواهد بود. رنگ‌ها را می‌توان غیرفعال کرد؛ برای پیش‌فرض توکار فعلی خروجی --help را ببینید. همچنین بخش رنگ‌ها (COLORS) را ببینید.

--lock[=mode]

استفاده از قفل انحصاری BSD برای دستگاه یا فایلی که روی آن عمل می‌کند. آرگومان اختیاری mode می‌تواند yes، no (یا 1 و 0) یا nonblock باشد. اگر آرگومان mode حذف شود، مقدار پیش‌فرض yes خواهد بود. این گزینه متغیر محیطی $LOCK_BLOCK_DEVICE را بازنویسی می‌کند. حالت پیش‌فرض این است که اصلاً از هیچ قفلی استفاده نشود، اما برای جلوگیری از تداخل با systemd-udevd(8) یا سایر ابزارها توصیه می‌شود.

-r, --read-only

باز کردن اجباری در حالت فقط‌خواندنی.

-b, --sector-size sectorsize

تعیین اندازه سکتور دیسک. مقادیر معتبر 512، 1024، 2048 و 4096 هستند. هسته اندازه سکتور را برای دستگاه‌های بلوکی معمولی تشخیص می‌دهد. از این گزینه تنها در هسته‌های بسیار قدیمی، هنگام کار با تصاویر دیسک یا برای بازنویسی اندازه سکتور پیش‌فرض هسته استفاده کنید. از زمان util-linux-2.17، دستور fdisk بین اندازه سکتور منطقی و فیزیکی تمایز قائل می‌شود. این گزینه هر دو اندازه سکتور را به sectorsize مشخص‌شده تغییر می‌دهد.

-z, --zero

شروع با یک جدول پارتیشن صفر شده در حافظه. این گزینه جدول پارتیشن روی دیسک را صفر نمی‌کند؛ بلکه به سادگی برنامه را بدون خواندن جدول پارتیشن موجود اجرا می‌کند. این گزینه به شما امکان می‌دهد یک جدول پارتیشن جدید از ابتدا یا از یک اسکریپت سازگار با sfdisk(8) ایجاد کنید.

-h, --help

نمایش متن راهنما و خروج.

-V, --version

نمایش نسخه و خروج.

دستورات cfdisk را می‌توان با فشردن کلید مربوطه وارد کرد (فشردن کلید Enter پس از دستور لازم نیست). در اینجا فهرستی از دستورات موجود آورده شده است:

b

تغییر وضعیت نشانه‌گر بوت‌پذیری (bootable flag) برای پارتیشن فعلی. این گزینه به شما امکان می‌دهد انتخاب کنید کدام پارتیشن اولیه بر روی درایو قابل بوت باشد. این دستور ممکن است برای همه انواع برچسب‌های پارتیشن در دسترس نباشد.

d

حذف پارتیشن فعلی. این کار پارتیشن فعلی را به فضای آزاد تبدیل کرده و آن را با هر فضای آزاد بلافاصله مجاور پارتیشن ادغام می‌کند. پارتیشنی که از قبل به عنوان فضای آزاد یا غیرقابل استفاده علامت‌گذاری شده باشد را نمی‌توان حذف کرد.

h

نمایش صفحه راهنما.

n

ایجاد یک پارتیشن جدید از فضای آزاد. سپس cfdisk اندازه پارتیشنی را که می‌خواهید ایجاد کنید می‌پرسد. اندازه پیش‌فرض برابر با کل فضای آزاد موجود در موقعیت فعلی است.

اندازه می‌تواند همراه با یک پسوند ضرب‌شونده باشد: KiB (=1024)، MiB (=1024*1024) و به همین ترتیب برای GiB، TiB، PiB، EiB، ZiB و YiB (عبارت "iB" اختیاری است، به عنوان مثال "K" همان معنای "KiB" را دارد).

q

خروج از برنامه. با این کار بدون نوشتن هیچ داده‌ای روی دیسک از برنامه خارج می‌شوید.

r

کاهش یا افزایش اندازه پارتیشن فعلی. سپس cfdisk اندازه جدید پارتیشن را درخواست می‌کند. اندازه پیش‌فرض همان اندازه فعلی است. پارتیشنی که به عنوان فضای آزاد یا غیرقابل استفاده علامت‌گذاری شده باشد قابل تغییر اندازه نیست.

توجه داشته باشید که کاهش اندازه یک پارتیشن ممکن است داده‌های موجود در آن پارتیشن را از بین ببرد.

s

مرتب‌سازی پارتیشن‌ها بر اساس ترتیب صعودی سکتور شروع. هنگام حذف و افزودن پارتیشن‌ها، محتمل است که شماره‌گذاری پارتیشن‌ها دیگر با ترتیب آن‌ها روی دیسک همخوانی نداشته باشد. این دستور آن تطابق را بازیابی می‌کند.

t

تغییر نوع پارتیشن. به طور پیش‌فرض، پارتیشن‌های جدید به عنوان پارتیشن‌های Linux ایجاد می‌شوند.

u

استخراج جدول پارتیشن فعلی موجود در حافظه در یک فایل اسکریپت سازگار با sfdisk(8).

فایل‌های اسکریپت بین cfdisk، fdisk(8)، sfdisk(8) و سایر برنامه‌های مبتنی بر libfdisk سازگار هستند. برای جزئیات بیشتر به sfdisk(8) مراجعه کنید.

همچنین اگر هیچ جدول پارتیشنی روی دستگاه وجود نداشته باشد یا هنگامی که cfdisk را با گزینه خط فرمان --zero اجرا می‌کنید، بارگذاری یک اسکریپت sfdisk در cfdisk امکان‌پذیر است.

W

نوشتن جدول پارتیشن بر روی دیسک (باید یک حرف بزرگ W وارد کنید). از آنجا که این کار ممکن است داده‌های روی دیسک را از بین ببرد، باید نوشتن را با وارد کردن `yes' یا `no' تأیید یا رد کنید. اگر `yes' را وارد کنید، cfdisk جدول پارتیشن را روی دیسک می‌نویسد و سپس به هسته اطلاع می‌دهد که جدول پارتیشن را مجدداً از دیسک بخواند.

خواندن مجدد جدول پارتیشن همیشه کار نمی‌کند. در چنین حالتی باید با استفاده از partprobe(8) یا partx(8) یا با راه‌اندازی مجدد سیستم، هسته را از پارتیشن‌های جدید مطلع کنید.

x

تغییر وضعیت نمایش اطلاعات اضافی در مورد یک پارتیشن.

کلید جهت‌نما بالا، کلید جهت‌نما پایین

انتقال مکان‌نما به پارتیشن قبلی یا بعدی. اگر پارتیشن‌ها بیشتر از تعداد قابل نمایش در یک صفحه باشند، می‌توانید با حرکت به سمت پایین (بالا) در آخرین (اولین) پارتیشن نمایش داده شده روی صفحه، مجموعه بعدی (قبلی) پارتیشن‌ها را نمایش دهید.

کلید جهت‌نما چپ، کلید جهت‌نما راست

انتخاب آیتم قبلی یا بعدی منو. فشردن کلید Enter آیتم انتخاب‌شده فعلی را اجرا می‌کند.

تمام دستورات را می‌توان با حروف بزرگ یا کوچک وارد کرد (به جز دستور نوشتن Write). هنگام حضور در یک زیرمنو یا در اعلان دستور، می‌توانید کلید Esc را فشار دهید تا به منوی اصلی بازگردید.

رنگی‌سازی خروجی توسط قابلیت‌های terminal-colors.d(5) پیاده‌سازی شده است. رنگ‌آمیزی ضمنی را می‌توان با ایجاد یک فایل خالی

/etc/terminal-colors.d/cfdisk.disable

برای دستور cfdisk یا برای همه ابزارها با ایجاد

/etc/terminal-colors.d/disable

غیرفعال کرد.

از نسخه 2.41، متغیر محیطی $NO_COLOR نیز برای غیرفعال کردن رنگی‌سازی خروجی پشتیبانی می‌شود، مگر اینکه صریحاً با گزینه خط فرمان فعال شده باشد.

تنظیمات ویژه کاربر در $XDG_CONFIG_HOME/terminal-colors.d یا $HOME/.config/terminal-colors.d بر تنظیمات سراسری اولویت دارند.

توجه داشته باشید که ممکن است رنگی‌سازی خروجی به طور پیش‌فرض فعال باشد، و در این حالت نیازی نیست پوشه‌های terminal-colors.d از قبل وجود داشته باشند.

دستور cfdisk از سفارشی‌سازی رنگ با فایل طرح رنگ پشتیبانی نمی‌کند.

CFDISK_DEBUG=all

خروجی اشکال‌زدایی cfdisk را فعال می‌کند.

LIBFDISK_DEBUG=all

خروجی اشکال‌زدایی libfdisk را فعال می‌کند.

LIBBLKID_DEBUG=all

خروجی اشکال‌زدایی libblkid را فعال می‌کند.

LIBSMARTCOLS_DEBUG=all

خروجی اشکال‌زدایی libsmartcols را فعال می‌کند.

LIBSMARTCOLS_DEBUG_PADDING=on

استفاده از کاراکترهای فاصله‌گذاری مرئی. نیازمند فعال بودن LIBSMARTCOLS_DEBUG است.

LOCK_BLOCK_DEVICE=<mode>

استفاده از قفل انحصاری BSD. حالت "1" یا "0" است. برای جزئیات بیشتر به --lock مراجعه کنید.

Karel Zak <kzak@redhat.com>

پیاده‌سازی فعلی cfdisk بر اساس نسخه اصلی cfdisk از Kevin E. Martin <martin@cs.unc.edu>.

fdisk(8), parted(8), partprobe(8), partx(8), sfdisk(8)

برای گزارش اشکالات، از سامانه پیگیری اشکالات استفاده کنید: issue tracker https://github.com/util-linux/util-linux/issues.

دستور cfdisk بخشی از بسته util-linux است که می‌توان آن را از Linux Kernel Archive https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util-linux. دریافت کرد.

مه ۲۰۲۵ util-linux