نام (NAME)

partx - اطلاع‌رسانی به هسته درباره وجود و شماره‌گذاری پارتیشن‌های دیسک

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

partx [-a|-d|-P|-r|-s|-u] [-t type] [-n M:_N_] [-] disk

partx [-a|-d|-P|-r|-s|-u] [-t type] partition [disk]

توضیحات (DESCRIPTION)

با دریافت یک دستگاه یا تصویر دیسک (disk-image)، دستور partx تلاش می‌کند جدول پارتیشن را تجزیه کرده و محتویات آن را فهرست کند. همچنین می‌تواند به هسته اطلاع دهد که پارتیشن‌ها را به فهرست حساب‌رسی خود افزوده یا از آن حذف کند.

آرگومان disk در صورتی که آرگومان partition ارائه شده باشد اختیاری است. برای اجبار به پویش یک پارتیشن به گونه‌ای که گویی یک دیسک کامل است (برای نمونه جهت فهرست کردن زیرپارتیشن‌های تو‌در‌تو)، از آرگومان «-» (خط پیوند) استفاده کنید. برای نمونه:

partx --show - /dev/sda3

این کار سبب می‌شود با sda3 به عنوان یک دیسک کامل رفتار شود، نه به عنوان یک پارتیشن.

دستور partx یک برنامه fdisk نیست - افزودن و حذف پارتیشن‌ها دیسک را تغییر نمی‌دهد، بلکه صرفاً به هسته درباره وجود و شماره‌گذاری پارتیشن‌های روی دیسک اطلاع‌رسانی می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-a, --add

افزودن پارتیشن‌های مشخص‌شده، یا خواندن دیسک و افزودن تمام پارتیشن‌ها.

-b, --bytes

چاپ اندازه‌ها به بایت به جای قالب خوانا برای انسان.

به‌طور پیش‌فرض، واحدی که اندازه‌ها بر حسب آن بیان می‌شوند بایت است و پیشوندهای واحد با توان‌های ۲^۱۰ (۱۰۲۴) محاسبه می‌شوند. کوته‌نوشت نمادها به منظور دستیابی به خوانایی بهتر، به صورت کوتاه شده و تنها با نمایش نخستین حرف آن‌ها ارائه می‌شود؛ برای نمونه: «1 KiB» و «1 MiB» به ترتیب به صورت «1 K» و «1 M» نمایش داده می‌شوند، و عبارت «iB» که بخشی از این کوته‌نوشت‌ها است عمداً حذف می‌شود.

-d, --delete

حذف پارتیشن‌های مشخص‌شده یا تمام پارتیشن‌ها. حذف پارتیشن‌هایی که وجود ندارند خطا محسوب نمی‌شود، بنابراین می‌توان از این گزینه همراه با بازه‌های بزرگ --nr بدون نگرانی از پارتیشن‌های فعلی تنظیم‌شده روی دستگاه استفاده کرد.

-g, --noheadings

عدم چاپ خط سرستون هنگام استفاده از --show یا --raw.

-l, --list

فهرست کردن پارتیشن‌ها. توجه داشته باشید که تمام اعداد بر حسب بخش‌های (sectors) ۵۱۲ بایتی هستند. این قالب خروجی منسوخ شده (DEPRECATED) و به جای آن باید از --show استفاده شود. از آن در اسکریپت‌های تازه‌نوشته‌شده استفاده نکنید.

-n, --nr M:N

تعیین بازه پارتیشن‌ها. برای سازگاری با گذشته، قالب M-N نیز پشتیبانی می‌شود. این بازه می‌تواند شامل اعداد منفی باشد، برای نمونه --nr -1:-1 به معنای آخرین پارتیشن، و --nr -2:-1 به معنای دو پارتیشن آخر است. مشخصه‌های بازه پشتیبانی‌شده عبارتند از:

M

تنها یک پارتیشن را مشخص می‌کند (برای نمونه --nr 3).

M:

تنها حد پایین را مشخص می‌کند (برای نمونه --nr 2:).

:N

تنها حد بالا را مشخص می‌کند (برای نمونه --nr :4).

M:N

حدود پایین و بالا را مشخص می‌کند (برای نمونه --nr 2:4).

-o, --output list

تعیین ستون‌های خروجی برای استفاده در خروجی‌های --show، --pairs و --raw. اگر هیچ ترتیبی برای خروجی مشخص نشود، از مجموعه پیش‌فرض استفاده می‌شود. برای دریافت list تمامی ستون‌های پشتیبانی‌شده از --help استفاده کنید. این گزینه نمی‌تواند با گزینه‌های --add، --delete، --update یا --list ترکیب شود.

--output-all

نمایش تمامی ستون‌های موجود در خروجی.

-P, --pairs

فهرست کردن پارتیشن‌ها با استفاده از قالب KEY="value".

-r, --raw

فهرست کردن پارتیشن‌ها با استفاده از قالب خروجی خام (raw).

-s, --show

فهرست کردن پارتیشن‌ها. ستون‌های خروجی را می‌توان با گزینه --output انتخاب و بازآرایی کرد. تمام اعداد (به جز SIZE) بر حسب بخش‌های (sectors) ۵۱۲ بایتی هستند.

-t, --type type

تعیین نوع جدول پارتیشن.

--list-types

فهرست کردن انواع جدول پارتیشن پشتیبانی‌شده و خروج.

-u, --update

به‌روزرسانی پارتیشن‌های مشخص‌شده.

-S, --sector-size size

بازنویسی اندازه پیش‌فرض بخش (sector).

-v, --verbose

حالت پرگو (verbose).

-h, --help

نمایش متن راهنما و خروج.