cacert=<file>

(SSL) ارسال یک رشته شامل نام فایلی که حاوی یک یا چند گواهی برای تأیید همتا است.

توجه داشته باشید که این گزینه به طور پیش‌فرض روی مسیر سیستمی تنظیم شده است که انتظار می‌رود بسته cacert مربوط به libcurl طبق زمان ساخت در آنجا ذخیره شده باشد.

capath=<directory>

(SSL) به curlftpfs می‌گوید از دایرکتوری گواهی‌های مشخص‌شده برای تأیید همتا استفاده کند. گواهی‌ها باید در قالب PEM باشند و دایرکتوری باید با استفاده از ابزار c_rehash ارائه‌شده همراه با openssl پردازش شده باشد. اگر فایل cacert شامل گواهی‌های مرجع صدور گواهی (CA) زیادی باشد، استفاده از capath به curlftpfs اجازه می‌دهد اتصالات را بسیار کارآمدتر از حالت استفاده از cacert برقرار کند.

cert=<certificate>

(SSL) تعیین فایل گواهی مورد استفاده برای curlftpfs. قالب پیش‌فرض "PEM" است و با cert_type قابل تغییر است.

cert_type=<type>

(SSL) تعیین نوع قالبی که گواهی ارائه‌شده در آن قالب قرار دارد. انواع شناخته‌شده PEM، DER و ENG هستند.

ciphers=<list of ciphers>

(SSL) تعیین الگوریتم‌های رمزگذاری (ciphers) مورد استفاده در اتصال. فهرست باید از نظر نحوی صحیح باشد و شامل یک یا چند رشته الگوریتم رمزگذاری جداشده با دونقطه باشد. کاما یا فاصله نیز جداکننده‌های قابل قبولی هستند اما معمولاً از دونقطه استفاده می‌شود. همچنین - و + می‌توانند به عنوان عملگر استفاده شوند. نمونه‌های معتبر فهرست رمزها عبارتند از 'RC4-SHA'، 'SHA1+DES'، 'TLSv1' و 'DEFAULT'. فهرست پیش‌فرض معمولاً هنگام کامپایل OpenSSL تعیین می‌شود.

جزئیات فهرست رمزهای SSL را در این نشانی بخوانید: http://www.openssl.org/docs/apps/ciphers.html

codepage=<name>

تنظیم کدگذاری (encoding) مورد استفاده سرور FTP برای کدگذاری نام فایل‌ها.

connect_timeout=<seconds>

حداکثر زمان مجاز به ثانیه برای برقراری اتصال به سرور. این فقط مرحله اتصال را محدود می‌کند؛ پس از اتصال curlftpfs، این گزینه دیگر کاربردی ندارد.

custom_list=<command>

دستور مورد استفاده توسط curlftpfs برای فهرست کردن فایل‌ها. پیش‌فرض "LIST -a" است، اما برخی سرورها ممکن است به گزینه‌های اضافی نیاز داشته باشند، مانند "LIST -la".

disable_eprt

غیرفعال کردن استفاده از دستورات EPRT و LPRT هنگام انتقال فعال FTP. ابزار Curlftpfs معمولاً همیشه ابتدا سعی می‌کند از EPRT و سپس از LPRT پیش از استفاده از PORT استفاده کند، اما با این گزینه، بلافاصله از PORT استفاده خواهد کرد. دستورات EPRT و LPRT افزونه‌هایی برای پروتکل اصلی FTP هستند که ممکن است روی همه سرورها کار نکنند اما قابلیت‌های بیشتری را بهتر از دستور سنتی PORT فراهم می‌کنند.

disable_epsv

غیرفعال کردن استفاده از دستور EPSV هنگام انتقال غیرفعال (passive) در FTP. این حالت پیش‌فرض است.

enable_epsv

فعال کردن استفاده از دستور EPSV هنگام انتقال غیرفعال در FTP. ابزار curlftpfs ابتدا پیش از PASV برای استفاده از EPSV تلاش خواهد کرد.

engine=<name>

انتخاب موتور رمزنگاری OpenSSL برای عملیات رمزگذاری. از:
curl --engine list
برای چاپ فهرستی از موتورهای پشتیبانی‌شده در زمان ساخت استفاده کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همه (یا هیچ‌یک از) موتورها در زمان اجرا در دسترس نباشند.

ftpfs_debug

چاپ حجم زیادی از اطلاعات اشکال‌زدایی توسط curlftpfs. تنها همراه با گزینه -d مفید است.

ftp_method=<method>

کنترل روشی که curlftpfs برای دسترسی به فایل روی سرور استفاده می‌کند. آرگومان متد باید یکی از گزینه‌های زیر باشد:

ftp_port=<address>

معکوس کردن نقش‌های آغازگر/شنونده هنگام اتصال با FTP. این سوییچ باعث می‌شود curlftpfs به جای PASV از دستور PORT استفاده کند. در عمل، دستور PORT به سرور می‌گوید به آدرس و پورت مشخص‌شده کلاینت متصل شود، در حالی که PASV از سرور یک آدرس IP و پورت برای اتصال درخواست می‌کند. مقدار <address> باید یکی از موارد زیر باشد:

httpproxy

تنظیم نوع پراکسی روی HTTP. این نوع پیش‌فرض است.

interface=<name>

ارسال یک رشته به عنوان پارامتر. این گزینه نام رابط شبکه خروجی را مشخص می‌کند. این نام می‌تواند یک رابط شبکه، نشانی IP یا نام میزبان باشد.

iocharset=<name>

مجموعه نویسه (charset) مورد استفاده در سمت کلاینت برای ترجمه codepage به مجموعه نویسه را مشخص می‌کند. پیش‌فرض: UTF8.

ipv4

اگر libcurl قادر به تحلیل یک نشانی به چندین نسخه IP باشد (که در صورت پشتیبانی از ipv6 هست)، این گزینه به libcurl می‌گوید نام‌ها را تنها به نشانی‌های IPv4 تحلیل کند.

ipv6

اگر libcurl قادر به تحلیل یک نشانی به چندین نسخه IP باشد (که در صورت پشتیبانی از ipv6 هست)، این گزینه به libcurl می‌گوید نام‌ها را تنها به نشانی‌های IPv6 تحلیل کند.

key=<key>

(SSL) نام فایل کلید خصوصی. به شما اجازه می‌دهد کلید خصوصی خود را در این فایل مجزا ارائه دهید. قالب پیش‌فرض "PEM" است و با key_type قابل تغییر است.

key_type=<type>

(SSL) ارسال یک رشته در قالب کلید خصوصی شما. قالب‌های پشتیبانی‌شده "PEM"، "DER" و "ENG" هستند.

قالب "ENG" شما را قادر می‌سازد کلید خصوصی را از یک موتور رمزنگاری بارگذاری کنید. در این حالت key به عنوان شناسه‌ای که به موتور فرستاده می‌شود به کار می‌رود. شما باید موتور رمزنگاری را با گزینه engine تنظیم کنید. فایل کلید با قالب "DER" در حال حاضر به دلیل وجود یک باگ در OpenSSL کار نمی‌کند.

krb4=<level>

فعال‌سازی و استفاده از احراز هویت kerberos4. سطح باید مشخص شود و یکی از 'clear'، 'safe'، 'confidential' یا 'private' باشد. اگر سطحی غیر از این موارد تعیین شود، به جای آن از 'private' استفاده خواهد شد.

این گزینه نیازمند این است که کتابخانه libcurl با پشتیبانی از kerberos4 ساخته شده باشد. این مورد چندان رایج نیست.

no_verify_hostname

(SSL) ابزار Curlftpfs هنگام اتصال به سرور دارای SSL، نام میزبان را تأیید نخواهد کرد.

no_verify_peer

(SSL) ابزار Curlftpfs هنگام اتصال به سرور دارای SSL، گواهی را تأیید نخواهد کرد.

pass=<password>

(SSL) عبارت عبور (Passphrase) برای کلید خصوصی.

proxy=<host[:port]>

استفاده از پراکسی HTTP مشخص‌شده. اگر شماره پورت مشخص نشده باشد، پورت ۱۰۸۰ در نظر گرفته می‌شود.

این گزینه بر متغیرهای محیطی موجود که پراکسی را مشخص می‌کنند اولویت دارد. اگر متغیر محیطی برای تنظیم پراکسی وجود دارد، می‌توانید مقدار پراکسی را روی "" قرار دهید تا آن را نادیده بگیرد.

این گزینه متضمن گزینه proxytunnel نیز هست.

از نسخه ۷.۱۴.۱ کتابخانه libcurl، میزبان پراکسی می‌تواند دقیقاً به همان شیوه متغیرهای محیطی پراکسی، از جمله پیشوند پروتکل (//:http) و نام کاربری + گذرواژه تعبیه‌شده مشخص شود.

proxytunnel

به curlftpfs می‌گوید از یک تونل پراکسی استفاده کند. این گزینه به صورت ضمنی توسط گزینه proxy اعمال می‌شود اما اگر از متغیر محیطی proxy استفاده می‌کنید، باید آن را به صورت دستی تنظیم کنید.

proxy_anyauth

به curl می‌گوید هنگام ارتباط با پراکسی داده‌شده یک روش احراز هویت مناسب را انتخاب کند. این کار باعث یک رفت‌وبرگشت (round-trip) اضافی برای درخواست/پاسخ خواهد شد.

proxy_basic

به curlftpfs می‌گوید هنگام ارتباط با پراکسی داده‌شده از احراز هویت پایه‌ای HTTP Basic استفاده کند. احراز هویت Basic روش پیش‌فرض curlftpfs در کار با پراکسی‌ها است.

proxy_digest

به curlftpfs می‌گوید هنگام ارتباط با پراکسی داده‌شده از احراز هویت HTTP Digest استفاده کند.

proxy_ntlm

به curlftpfs می‌گوید هنگام ارتباط با پراکسی داده‌شده از احراز هویت HTTP NTLM استفاده کند.

proxy_user=<user:password>

تعیین نام کاربری و گذرواژه برای استفاده در احراز هویت پراکسی.

skip_pasv_ip

به curlftpfs می‌گوید از نشانی IP پیشنهادی سرور در پاسخ به دستور PASV هنگام اتصال داده curlftpfs استفاده نکند. در عوض curlftpfs همان نشانی IP را که قبلاً برای اتصال کنترلی استفاده می‌کرد، مجدداً استفاده خواهد کرد.

socks4

تنظیم نوع پراکسی روی SOCKS4.

socks5

تنظیم نوع پراکسی روی SOCKS5.

ssl

استفاده از SSL/TLS برای هر دو اتصال کنترلی و داده در curlftpfs.

sslv3

اجبار curlftpfs به استفاده از SSL نسخه ۳ هنگام مذاکره با یک سرور راه دور SSL.

ssl_control

استفاده از SSL/TLS تنها برای اتصال کنترلی در curlftpfs.

ssl_try

تلاش curlftpfs برای استفاده از SSL/TLS برای هر دو اتصال داده و کنترل، اما اگر سرور از آن پشتیبانی نکند، اتصال همچنان بدون رمزنگاری برقرار خواهد شد.

tcp_nodelay

روشن کردن گزینه TCP_NODELAY. برای جزئیات مربوط به این گزینه به صفحه راهنمای curl_easy_setopt(3) مراجعه فرمایید.

tlsv1

(SSL) اجبار curlftpfs به استفاده از TLS نسخه ۱ هنگام مذاکره با سرور دارای TLS راه دور.

transform_symlinks

الحاق مسیر به پیوندهای نمادین مطلق تا همچنان به درون ساختار دایرکتوری FTP اشاره کنند. در غیر این صورت آن پیوندها به احتمال زیاد خراب خواهند شد.

user=<user:password>

مشخص کردن نام کاربری و گذرواژه برای احراز هویت در سرور. بر پیکربندی netrc اولویت دارد.

utf8

تلاش برای انتقال فهرست فایل‌ها با کدگذاری UTF-8. ارسال دستور OPTS UTF8 ON در ابتدای انتقال فهرست فایل.

allow_other

اجازه دسترسی به سایر کاربران. به طور پیش‌فرض نقطه سوار کردن فقط برای کاربری که آن را سوار کرده قابل دسترسی است و حتی کاربر ریشه نیز دسترسی ندارد.

allow_root

اجازه دسترسی به کاربر ریشه (root). به طور پیش‌فرض نقطه سوار کردن فقط برای کاربری که آن را سوار کرده در دسترس است و حتی به کاربر ریشه هم در دسترس نیست.

debug

فعال کردن خروجی اشکال‌زدایی

direct_io

استفاده از ورودی/خروجی مستقیم (Direct I/O)

fsname=NAME

تنظیم نام سامانه پرونده در mtab

gid=N

تنظیم گروه فایل

hard_remove

حذف فوری (فایل‌ها پنهان نشوند)

kernel_cache

اجازه دادن به لایه VFS هسته برای ذخیره‌سازی موقت (cache) فایل‌ها.

large_read

صدور درخواست‌های خواندن بزرگ (فقط نگارش 2.4)

max_read=N

تنظیم حداکثر اندازه درخواست‌های خواندن

nonempty

اجازه سوار کردن روی فایل/دایرکتوری غیرخالی

readdir_ino

تلاش برای پر کردن d_ino در readdir

uid=N

تنظیم مالک فایل

umask=M

تنظیم مجوزهای فایل (هشت‌هشتی / octal)

use_ino

اجازه دادن به سامانه پرونده برای تعیین شماره‌های inode