dcmdrle(1) OFFIS DCMTK dcmdrle(1)

dcmdrle - رمزگشایی فایل دایکام فشرده‌شده با الگوریتم RLE

dcmdrle [options] dcmfile-in dcmfile-out

ابزار dcmdrle یک تصویر دایکام فشرده‌شده با RLE را می‌خواند (dcmfile-in)، داده‌های تصویر را از حالت فشرده خارج می‌کند (یعنی تبدیل به یک نحو انتقال بومی دایکام) و تصویر تبدیل‌شده را در یک فایل خروجی می‌نویسد (dcmfile-out).

dcmfile-in   نام فایل ورودی دایکام برای تبدیل ("-" برای ورودی استاندارد)
dcmfile-out  نام فایل خروجی دایکام ("-" برای خروجی استاندارد)

-h   --help
       چاپ این راهنما و خروج
     --version
       چاپ اطلاعات نسخه و خروج
     --arguments
       چاپ آرگومان‌های بسط‌یافته خط فرمان
-q   --quiet
       حالت بی‌صدا، عدم چاپ هشدارها و خطاها
-v   --verbose
       حالت پرگو، چاپ جزئیات پردازش
-d   --debug
       حالت اشکال‌زدایی، چاپ اطلاعات دیباگ
-ll  --log-level  [l]evel: string constant
       (fatal, error, warn, info, debug, trace)
       استفاده از سطح l برای ثبت‌کننده وقایع
-lc  --log-config  [f]ilename: string
       استفاده از فایل پیکربندی f برای ثبت‌کننده وقایع

قالب فایل ورودی:
  +f   --read-file
         خواندن قالب فایل یا مجموعه داده (پیش‌فرض)
  +fo  --read-file-only
         فقط خواندن قالب فایل
  -f   --read-dataset
         خواندن مجموعه داده بدون اطلاعات متای فایل
  # این گزینه امکان بازگشایی اشیاء دایکام فشرده‌شده با RLE را که بدون
  # هدر متادیتا ذخیره شده‌اند فراهم می‌کند. چنین چیزی نباید وجود داشته باشد
  # زیرا بدون متادیتا نحو انتقال به طور قابل اعتماد قابل تشخیص نیست،
  # اما متأسفانه وجود دارد.

شناسه یکتای نمونه SOP:
  +ud  --uid-default
         نگه‌داشتن همان شناسه یکتای نمونه SOP (پیش‌فرض)
  +ua  --uid-always
         همیشه اختصاص دادن UID جدید
ترتیب بخش‌های بایت RLE:
  +bd  --byte-order-default
         ابتدا باارزش‌ترین بایت (پیش‌فرض)
  +br  --byte-order-reverse
         ابتدا کم‌ارزش‌ترین بایت
  # این گزینه امکان خارج کردن از فشردگی فایل‌های دایکام RLE را فراهم می‌کند
  # که در آن‌ها ترتیب قطعات بایت اشتباه کدگذاری شده است. این تنها بر روی
  # تصاویری با بیش از یک بایت در هر نمونه تأثیر می‌گذارد.

قالب فایل خروجی:
  +F   --write-file
         نوشتن در قالب فایل (پیش‌فرض)
  -F   --write-dataset
         نوشتن مجموعه داده بدون اطلاعات متای فایل
نحو انتقال خروجی:
  +te  --write-xfer-little
         نوشتن با VR صریح و ترتیب بایت little endian (پیش‌فرض)
  +tb  --write-xfer-big
         نوشتن با نحو انتقال VR صریح و big endian
  +ti  --write-xfer-implicit
         نوشتن با نحو انتقال VR ضمنی و little endian
نمایش مقادیر پس از ۱۹۹۳:
  +u   --enable-new-vr
         فعال‌سازی پشتیبانی از VRهای جدید (UN/UT) (پیش‌فرض)
  -u   --disable-new-vr
         غیرفعال‌سازی پشتیبانی از VRهای جدید، تبدیل به OB
کدگذاری طول گروه:
  +g=  --group-length-recalc
         محاسبه مجدد طول گروه‌ها در صورت وجود (پیش‌فرض)
  +g   --group-length-create
         همیشه نوشتن با عناصر طول گروه
  -g   --group-length-remove
         همیشه نوشتن بدون عناصر طول گروه
کدگذاری طول در توالی‌ها و آیتم‌ها:
  +e   --length-explicit
         نوشتن با طول‌های صریح (پیش‌فرض)
  -e   --length-undefined
         نوشتن با طول‌های نامشخص
پدینگ انتهای مجموعه داده (در صورت عدم استفاده از --write-dataset):
  -p=  --padding-retain
         عدم تغییر پدینگ (پیش‌فرض در صورت نبود --write-dataset)
  -p   --padding-off
         بدون پدینگ (ضمنی در صورت استفاده از --write-dataset)
  +p   --padding-create  [f]ile-pad [i]tem-pad: integer
         تراز فایل بر مضربی از f بایت
         و آیتم‌ها بر مضربی از i بایت

ابزار dcmdrle از نحوهای انتقال زیر برای ورودی پشتیبانی می‌کند (dcmfile-in):

LittleEndianImplicitTransferSyntax             1.2.840.10008.1.2
LittleEndianExplicitTransferSyntax             1.2.840.10008.1.2.1
DeflatedExplicitVRLittleEndianTransferSyntax   1.2.840.10008.1.2.1.99 (*)
BigEndianExplicitTransferSyntax                1.2.840.10008.1.2.2
RLELosslessTransferSyntax                      1.2.840.10008.1.2.5

(*) در صورت فعال بودن پشتیبانی از zlib در زمان کامپایل

ابزار dcmdrle از نحوهای انتقال زیر برای خروجی پشتیبانی می‌کند (dcmfile-out):

LittleEndianImplicitTransferSyntax             1.2.840.10008.1.2
LittleEndianExplicitTransferSyntax             1.2.840.10008.1.2.1
BigEndianExplicitTransferSyntax                1.2.840.10008.1.2.2

سطح خروجی ثبت وقایع ابزارهای مختلف خط فرمان و کتابخانه‌های زیربنایی می‌تواند توسط کاربر مشخص شود. به طور پیش‌فرض، تنها خطاها و هشدارها در خروجی استاندارد خطا نوشته می‌شوند. با استفاده از گزینه --verbose پیام‌های اطلاع‌رسانی مانند جزئیات پردازش نیز گزارش می‌شوند. گزینه --debug می‌تواند برای دریافت جزئیات بیشتر درباره فعالیت‌های داخلی، برای نمونه جهت اشکال‌زدایی، استفاده شود. سایر سطوح لاگ را می‌توان با گزینه --log-level انتخاب کرد. در حالت --quiet تنها خطاهای مهلک گزارش می‌شوند. در چنین رخدادهای خطای بسیار شدیدی، برنامه معمولاً خاتمه می‌یابد. برای جزئیات بیشتر درباره سطوح مختلف لاگ، به مستندات ماژول "oflog" مراجعه کنید.

در صورتی که خروجی ثبت وقایع باید در فایل نوشته شود (اختیاراً همراه با چرخش فایل لاگ)، در syslog (یونیکس) یا گزارش رویدادها (ویندوز)، گزینه --log-config می‌تواند استفاده شود. این فایل پیکربندی همچنین امکان هدایت پیام‌های خاص به جریان خروجی مشخص و فیلتر کردن پیام‌ها بر اساس ماژول یا برنامه‌ای که در آن تولید شده‌اند را فراهم می‌کند. یک نمونه فایل پیکربندی در <etcdir>/logger.cfg ارائه شده است.

تمام ابزارهای خط فرمان از نشانه‌گذاری زیر برای پارامترها استفاده می‌کنند: براکت‌های مربعی مقادیر اختیاری را احاطه می‌کنند (0-1)، سه نقطه پایانی نشان می‌دهد که مقادیر متعدد مجاز است (1-n)، و ترکیبی از هر دو به معنی 0 تا n مقدار است.

گزینه‌های خط فرمان با علامت پیشوند '+' یا '-' از پارامترها متمایز می‌شوند. معمولاً ترتیب و موقعیت گزینه‌های خط فرمان اختیاری است (یعنی می‌توانند در هر کجای خط فرمان ظاهر شوند). با این حال، اگر گزینه‌ها ناسازگار با یکدیگر باشند، آخرین گزینه در سمت راست استفاده می‌شود. این رفتار مطابق با قوانین ارزیابی استاندارد پوسته‌های متداول یونیکس است.

علاوه بر این، یک یا چند فایل دستور را می‌توان با پیشوند '@' قبل از نام فایل تعیین کرد (مانند @command.txt). چنین آرگومان دستوری پیش از هرگونه ارزیابی بیشتر، با محتوای فایل متنی مربوطه جایگزین می‌شود (چندین فاصله سفید به عنوان یک جداکننده منفرد در نظر گرفته می‌شوند مگر اینکه بین دو گیومه باشند). لطفاً توجه داشته باشید که یک فایل دستور نمی‌تواند حاوی فایل دستور دیگری باشد. این رویکرد ساده اما مؤثر امکان خلاصه‌سازی ترکیب‌های متداول گزینه‌ها/پارامترها را می‌دهد و از خطوط فرمان طولانی و گیج‌کننده جلوگیری می‌کند (یک مثال در فایل <datadir>/dumppat.txt ارائه شده است).

ابزار dcmdrle تلاش خواهد کرد فرهنگ‌های داده دایکام را که در متغیر محیطی DCMDICTPATH مشخص شده‌اند، بارگذاری کند. به طور پیش‌فرض، یعنی اگر متغیر محیطی DCMDICTPATH تنظیم نشده باشد، فایل <datadir>/dicom.dic بارگذاری خواهد شد مگر اینکه فرهنگ داده درون برنامه ساخته شده باشد (پیش‌فرض برای ویندوز).

رفتار پیش‌فرض ارجح است و متغیر محیطی DCMDICTPATH تنها زمانی باید استفاده شود که فرهنگ‌های داده جایگزین مورد نیاز باشد. متغیر محیطی DCMDICTPATH همان قالبی را دارد که متغیر PATH پوسته یونیکس دارد، به این صورت که علامت دونقطه (":") ورودی‌ها را جدا می‌کند. در سیستم‌های ویندوز، نقطه ویرگول (";") به عنوان جداکننده استفاده می‌شود. کد فرهنگ داده تلاش خواهد کرد هر فایل مشخص‌شده در متغیر محیطی DCMDICTPATH را بارگذاری کند. اگر هیچ فرهنگ داده‌ای بارگذاری نشود، یک خطا محسوب می‌شود.

dcmcrle(1)

Copyright (C) 2002-2025 by OFFIS e.V., Escherweg 2, 26121 Oldenburg, Germany

Thu Jul 9 2026 18:43:40 Version 3.7.0