DUMPKEYS(1) دستورهای کاربری DUMPKEYS(1)

dumpkeys - تخلیه و نمایش جداول نگاشت کلیدهای صفحهکلید در لینوکس

dumpkeys [ گزینهها... ]

دستور dumpkeys وضعیت جدولهای نگاشت و ترجمه کدهای کلید در درایور صفحهکلید کنسول لینوکس را روی خروجی استاندارد چاپ میکند و محتویات فعلی جدول‌های ترجمه درایور صفحه‌کلید را با قالبی که در keymaps(5) مشخص شده است، ارائه می‌دهد.

با استفاده از گزینه‌های گوناگون، می‌توان قالب خروجی را کنترل کرد و همچنین اطلاعات دیگری را از هسته سیستم و برنامه‌های dumpkeys(1) و loadkeys(1) به دست آورد.

چاپ شماره نسخه برنامه و پیام راهنمای کوتاه در خروجی خطای استاندارد و خروج.
برخی از ویژگی‌های درایور صفحه‌کلید هسته را چاپ می‌کند. موارد نمایش‌داده‌شده عبارتند از:
محدوده کدهای کلید (Keycode) پشتیبانی‌شده توسط هسته:
این مورد مشخص می‌کند چه مقادیری را می‌توان پس از کلیدواژه keycode در فایل‌های جدول کلید استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر و بررسی ساختار نگارش این فایل‌ها به keymaps(5) مراجعه کنید.

تعداد کنش‌های قابل‌انتساب به یک کلید:

این مورد مشخص می‌کند یک کلید منفرد با استفاده از کلیدهای تبدیل‌گر (modifier) مختلف، چند کنش متفاوت را می‌تواند به عنوان خروجی ارسال کند. به عنوان مثال اگر مقدار ۱۶ باشد، می‌توانید تا ۱۶ کنش مختلف را برای یک کلید در ترکیب با تبدیل‌گرها تعریف کنید. هنگامی که مقدار ۱۶ است، هسته معمولاً چهار کلید تبدیل‌گر را می‌شناسد که می‌توانید آن‌ها را در ترکیب‌های مختلف با کلید فشار دهید تا به تمام کنش‌های منتسب‌شده دسترسی پیدا کنید.

محدوده‌های کدهای کنش پشتیبانی‌شده توسط هسته:

این بخش شامل فهرستی از محدوده‌های کد کنش در نمادگذاری هگزادسیمال (شانزده‌شانزدهی) است. این‌ها مقادیری هستند که می‌توان در سمت راست یک تعریف کلید استفاده کرد؛ یعنی مقادیر vv در خطی مانند:
keycode xx = vv vv vv vv

(برای اطلاعات بیشتر درباره قالب خطوط تعریف کلید به keymaps(5) مراجعه کنید). dumpkeys(1) و loadkeys(1) از نمادگذاری نمادین پشتیبانی می‌کنند که بر نمادگذاری عددی ترجیح دارد، زیرا ممکن است کدهای کنش از یک نسخه هسته به نسخه دیگر تغییر کنند در حالی که نام‌های نمادین معمولاً یکسان باقی می‌مانند. با این حال، فهرست محدوده‌های کد کنش می‌تواند برای این منظور استفاده شود که مشخص گردد آیا هسته در واقع از تمام نمادهایی که loadkeys(1) می‌شناسد پشتیبانی می‌کند یا خیر، و آیا ممکن است برخی کنش‌های پشتیبانی‌شده در هسته وجود داشته باشند که در برنامه loadkeys(1) شما هیچ نام نمادینی نداشته باشند. برای بررسی این موضوع، می‌توانید فهرست محدوده‌ها را با فهرست نمادهای کنش مقایسه کنید؛ گزینه --long-info را در ادامه ببینید.

تعداد کلیدهای تابعی پشتیبانی‌شده توسط هسته:

این مورد تعداد کدهای کنشی را بیان می‌کند که می‌توان از آن‌ها برای تولید رشته‌های نویسه‌ای استفاده کرد. این کدهای کنش به طور سنتی به کلیدهای تابعی و ویرایشی مختلف صفحه‌کلید اختصاص داده شده‌اند و برای ارسال دنباله‌های فرار استاندارد تعریف شده‌اند. با این حال، شما می‌توانید آن‌ها را برای ارسال خط فرمان‌های پرکاربرد، نشانی‌های رایانامه یا هر متن دلخواه دیگری بازتعریف کنید. به ویژه اگر عدد این مورد از تعداد کلیدهای تابعی و ویرایشی صفحه‌کلید شما بیشتر باشد، ممکن است کدهای کنش «مازاد» داشته باشید که بتوانید آن‌ها را به ترکیب‌های AltGr و حروف اختصاص دهید تا رشته‌های کاربردی را ارسال کنند. برای جزئیات بیشتر به loadkeys(1) مراجعه کنید.

رشته‌های تابعی:

می‌توانید تعاریف فعلی کلیدهای تابعی خود را با دستور زیر مشاهده کنید:
dumpkeys --funcs-only
این گزینه به dumpkeys دستور می‌دهد تا فهرست اطلاعاتی کاملی را چاپ کند. خروجی مشابه گزینه --short-info است به همراه پیوست فهرستی از نمادهای کنش پشتیبانی‌شده توسط loadkeys(1) و dumpkeys(1) به همراه مقادیر عددی آن نمادها.
این گزینه باعث می‌شود dumpkeys از تبدیل مقادیر کدهای کنش به نمادهای متنی صرف‌نظر کرده و آن‌ها را در قالب هگزادسیمال چاپ کند.
این گزینه باعث می‌شود dumpkeys تمام قواعد اختصاری را نادیده گرفته (نگاه کنید به keymaps(5)) و انتساب‌های کلیدها را به شکل رسمی و کامل (canonical) خروجی دهد. ابتدا خطی با عنوان keymaps چاپ می‌شود که ترکیب‌های تبدیل‌گر تعریف‌شده فعلی را توصیف می‌کند. سپس برای هر کلید، یک سطر شامل ستونی برای هر ترکیب تبدیل‌گر چاپ می‌شود. به عنوان مثال، اگر جدول نگاشت کلید فعلی از هفت تبدیل‌گر استفاده کند، هر سطر دارای هفت ستون کد کنش خواهد بود. این قالب به ویژه برای برنامه‌هایی که خروجی dumpkeys را پس‌پردازش می‌کنند مفید است.
شکل‌های خروجی در دسترس:
2 خروجی پیش‌فرض.
4 یک خط برای هر کد کلید (keycode).
8 یک خط برای هر جفت (تبدیل‌گر، کد کلید).
16 یک خط برای هر کد کلید تا رسیدن به نخستین شکاف خالی (hole).
-1 --separate-lines
دستور dumpkeys را وادار می‌کند تا برای هر جفت (تبدیل‌گر، کد کلید) یک خط مجزا بنویسد. برای کدهای کلید ساده، واژه plain را پیشوند می‌کند.
با تعیین این گزینه، dumpkeys تنها تعاریف رشته‌های کلیدهای تابعی را چاپ می‌کند. در حالت معمول، dumpkeys هم انتساب‌های کلیدها و هم تعاریف رشته‌ها را چاپ می‌کند.
با تعیین این گزینه، dumpkeys تنها انتساب‌های کلیدها را چاپ می‌کند. در حالت معمول، dumpkeys هم انتساب‌های کلیدها و هم تعاریف رشته‌ها را چاپ می‌کند.
با تعیین این گزینه، dumpkeys تنها ترکیب‌های کلید ترکیب (compose key) را چاپ می‌کند. این گزینه فقط در صورتی کار می‌کند که هسته سیستم شما از کلید ترکیب پشتیبانی کند.
به dumpkeys دستور می‌دهد مقادیر کدهای نویسه را بر اساس مجموعه نویسه (charset) مشخص‌شده تفسیر کند. این تنظیم فقط بر تبدیل مقادیر کدهای نویسه به نام‌های نمادین تأثیر می‌گذارد. مقادیر معتبر برای charset در حال حاضر عبارتند از iso-8859-X، که در آن X یک رقم بین ۱ تا ۹ است. اگر مقداری برای charset تعیین نشود، iso-8859-1 به عنوان پیش‌فرض استفاده می‌شود. این گزینه خط خروجی با ساختار `charset "iso-8859-X"` تولید می‌کند که به loadkeys نحوه تفسیر نگاشت کلید را اعلام می‌کند (به عنوان مثال، نویسه تقسیم "division" در iso-8859-1 دارای کد 0xf7 است، در حالی که در iso-8859-8 دارای کد 0xba است).
دستگاه کنسول مورد نظر را می‌توان با استفاده از گزینه -C (یا --console) مشخص کرد. این گزینه دقیقاً از یک نام دستگاه پشتیبانی می‌کند.
فعال‌سازی خروجی پرگو و با جزئیات کامل.
چاپ شماره نسخه برنامه و خروج.

/usr/share/keymaps
دایرکتوری پیشنهادی برای نگهداری فایل‌های جدول نگاشت کلید.

loadkeys(1), keymaps(5)

مه ۲۰۲۵ kbd