نام (NAME)

gpinyin - استفاده از نویسه‌گردانی هانیو پینیین چینی در اسناد groff

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

gpinyin [file ...]

gpinyin -h

gpinyin --help

gpinyin -v

gpinyin --version

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور gpinyin یک پیش‌پردازنده برای groff(1) است که استفاده از هانیو پینیین چینی را در فایل‌های groff(7) تسهیل می‌کند. پینیین روشی برای نوشتن زبان چینی ماندارین با استفاده از الفبای لاتین است. چینی ماندارین از بیش از چهارصد هجای پایه تشکیل شده است، که هر یک با یکی از پنج نواخت مختلف بیان می‌شوند. تغییر نواخت اعمال‌شده بر روی هجا معمولاً معنای کلمه‌ای را که تشکیل می‌دهد تغییر می‌دهد. در پینیین، یک هجا با الفبای لاتین نوشته می‌شود و یک نشانگر عددی نواخت می‌تواند به انتهای هر هجا افزوده شود.

هر input-file یک نام فایل یا نویسه “-” برای اشاره به خواندن از جریان ورودی استاندارد است. طبق معمول، شناسه “--” می‌تواند برای وادار کردن برنامه به تفسیر تمامی شناسه‌های باقی‌مانده به عنوان نام فایل به کار رود، حتی اگر یک شناسه input-file با نویسه “-” آغاز شود. گزینه‌های -h و --help پیام نحوه استفاده را نمایش می‌دهند، در حالی که گزینه‌های -v و --version اطلاعات نسخه برنامه را نمایش می‌دهند؛ تمامی آن‌ها پس از اجرا بلافاصله خارج می‌شوند.

بخش‌های پینیین

بخش‌های پینیین در فایل‌های groff بین دو درخواست .pinyin با آرگومان‌های متفاوت محصور می‌شوند. درخواست شروع به صورت زیر است:

.pinyin start

یا

.pinyin begin

و درخواست پایانی به صورت زیر است:

.pinyin stop

یا

.pinyin end

.

هجاها

در پینیین، هر هجا با یک تا شش حرف برگرفته از پنجاه و دو حرف کوچک و بزرگ مجموعه نویسه‌های لاتین پایه یونیکد، به همراه حرف “U” با دونقطه (اوملاوت / dieresis) در هر دو حالت کوچک و بزرگ نشان داده می‌شود—به عبارت دیگر، اعضای مجموعه “[a–zA–ZüÜ]”.

در ورودی groff، تمامی حروف لاتین پایه به همان صورت اصلی خود نوشته می‌شوند. حرف “u با دونقطه” می‌تواند به صورت “\[:u]” در حالت کوچک یا “\[:U]” در حالت بزرگ نوشته شود. درون بخش‌های .pinyin، دستور gpinyin از شکل “ue” برای حالت کوچک و از شکل‌های “Ue” و “UE” برای حالت بزرگ پشتیبانی می‌کند.

نواخت‌ها

هر هجا دقیقاً یکی از پنج نواخت را داراست. نواخت پنجم به هیچ وجه به صراحت نوشته نمی‌شود، اما هر یک از نواخت‌های اول تا چهارم با یک علامت تفکیک‌کننده بر فراز یک مصوت خاص درون هجا مشخص می‌شوند.

در یک فایل منبع gpinyin، این نواخت‌ها با افزودن یک رقم در محدوده 0 تا 5 پس از هجا نوشته می‌شوند. شماره‌های نواخت 1 تا 4 در خروجی به علامت‌های اعراب (آکسان) بالای مصوت‌ها تبدیل می‌شوند. شماره‌های نواخت 0 و 5 مترادف یکدیگر هستند.

[جدول علامت‌های نواخت از این خروجی صفحه راهنما حذف شده است زیرا دستگاه خروجی انتخاب‌شده “html” فاقد نویسه‌های لازم برای نمایش آن است. یک دستگاه خروجی دیگر را امتحان کنید.]

شماره نواخت خنثی را می‌توان از هجای پایانی کلمه حذف کرد، اما در غیر این صورت خیر.

نویسندگان (AUTHORS)

دستور gpinyin توسط Bernd Warken نوشته شده است.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

اسناد مفید مرتبط با پینیین در وب جهان‌گستر شامل موارد زیر است:

Pinyin to Unicode,
On-line Chinese Tools,
Pinyin.info: a guide to the writing of Mandarin Chinese in romanization,
“Where do the tone marks go?”,
pinyin.txt از بسته ماکروی CJK برای TeX,

و

pinyin.sty از بسته ماکروی CJK برای TeX.

صفحات راهنمای groff(1) و grog(1) نحوه مشاهده اسناد roff را توضیح می‌دهند.

صفحات راهنمای groff(7) و groff_char(7) مراجع جامعی هستند که به ترتیب عناصر زبانی GNU troff و مجموعه گلیف‌های دردسترس را پوشش می‌دهند.