تنظیمات فعلی مربوط به محلی سیستم و نگاشت صفحه‌کلید را نمایش می‌دهد. اگر هیچ دستوری مشخص نشود، این دستور به عنوان حالت پیش‌فرض ضمنی در نظر گرفته می‌شود.

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

تنظیم محلی سیستم. این دستور یک لوکال مانند "en_US.UTF-8"، یا یک یا چند انتساب لوکال مانند "LANG=de_DE.utf8"، "LC_MESSAGES=en_GB.utf8" و غیره را دریافت می‌کند. اگر یک لوکال بدون نام متغیر ارائه شود، متغیر لوکال "LANG=" تنظیم خواهد شد. برای جزئیات در مورد تنظیمات موجود و معانی آن‌ها به locale(7) مراجعه کنید. برای مشاهده فهرست لوکال‌های موجود از list-locales استفاده کنید (به زیر مراجعه کنید).

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

فهرست کردن لوکال‌های موجود که برای پیکربندی با set-locale مفید هستند.

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

تنظیم نگاشت صفحه‌کلید سیستم برای کنسول و X11. این دستور نام یک نگاشت (مانند «de» یا «us») و در صورت تمایل نام دومی را برای تعریف نگاشت تغییر وضعیت (toggle) صفحه‌کلید دریافت می‌کند. مگر اینکه گزینه --no-convert داده شده باشد، تنظیم انتخاب‌شده همچنین پس از تبدیل به نزدیک‌ترین نگاشت صفحه‌کلید منطبق در X11، به عنوان نگاشت پیش‌فرض صفحه‌کلید سیستم برای X11 نیز اعمال می‌شود. برای مشاهده فهرست نگاشت‌های موجود صفحه‌کلید از list-keymaps استفاده کنید (به زیر مراجعه کنید).

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

فهرست کردن نگاشت‌های صفحه‌کلید موجود برای کنسول، که برای پیکربندی با set-keymap مفید هستند.

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

تنظیم نگاشت پیش‌فرض صفحه‌کلید سیستم برای X11 و کنسول مجازی. این دستور نام یک چیدمان صفحه‌کلید (مانند "de" یا "us")، و در صورت تمایل یک مدل (model)، گونه (variant) و گزینه‌ها (options) را دریافت می‌کند؛ برای جزئیات به kbd(4) مراجعه کنید. مگر اینکه گزینه --no-convert ارسال شده باشد، تنظیم انتخاب‌شده همچنین پس از تبدیل به نزدیک‌ترین نگاشت منطبق کنسول، به عنوان نگاشت صفحه‌کلید کنسول سیستم نیز اعمال می‌شود.

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

فهرست کردن مدل‌ها، چیدمان‌ها، گونه‌ها و گزینه‌های موجود نگاشت کلید در X11 که برای پیکربندی با set-keymap مفید هستند. دستور list-x11-keymap-variants می‌تواند به‌صورت اختیاری یک پارامتر layout دریافت کند تا خروجی را به گونه‌های مناسب برای آن چیدمان خاص محدود کند.

در نسخه ۲۰۱ اضافه شد.

خروجی را کوتاه (بیضوی/ellipsize) نکن.

در نسخه ۲۵۷ اضافه شد.

اگر دستور set-keymap یا set-x11-keymap اجرا شود و این گزینه داده شده باشد، نگاشت کلید به ترتیب از کنسول به X11 یا از X11 به کنسول تبدیل نخواهد شد.

در نسخه ۱۹۵ اضافه شد.

اجرای عملیات از راه دور. برای اتصال، نام میزبان (hostname) یا ترکیبی از نام کاربری و نام میزبان که با "@" از هم جدا شده‌اند را مشخص کنید. همچنین می‌توان به انتهای نام میزبان شماره درگاهی که SSH روی آن گوش می‌دهد را با علامت ":" و سپس نام کانتینر را با علامت "/" افزود که مستقیماً به یک کانتینر خاص در میزبان مشخص‌شده متصل می‌شود. این کار از SSH برای ارتباط با نمونه مدیر ماشین راه دور استفاده می‌کند. نام‌های کانتینرها را می‌توان با machinectl -H HOST مشاهده کرد. نشانی‌های IPv6 باید داخل قلاب (براکت) قرار گیرند.

اجرای عملیات روی یک کانتینر محلی. نام کانتینری که می‌خواهید به آن متصل شوید را مشخص کنید؛ به عنوان گزینه اختیاری می‌توان پیشوند نام کاربر همراه با نویسه جداکننده "@" را قبل از آن قرار داد. اگر رشته خاص ".host" به‌جای نام کانتینر استفاده شود، اتصال به سیستم محلی برقرار می‌شود (که برای اتصال به گذرگاه کاربری یک کاربر خاص مفید است: "--user --machine=lennart@.host"). اگر ساختار "@" استفاده نشود، اتصال با دسترسی کاربر ریشه (root) برقرار می‌شود. در صورت استفاده از ساختار "@" می‌توان سمت چپ یا راست آن را حذف کرد (اما نه هر دو را) که در این حالت نام کاربری محلی و ".host" به‌صورت ضمنی در نظر گرفته می‌شوند.

عدم درخواست گذرواژه از کاربر برای احراز هویت در عملیات دارای دسترسی ویژه.

چاپ یک متن راهنمای کوتاه و خروج.

چاپ رشته کوتاه مربوط به نسخه برنامه و خروج.

عدم ارسال خروجی به صفحه‌بندی‌کننده (pager).

حداکثر سطح ثبت وقایع (log level) برای پیام‌های ارسال‌شده (پیام‌هایی با سطح بالاتر، یعنی با اهمیت کمتر، پنهان خواهند شد). فهرستی از مقادیر جداشده با کاما را می‌پذیرد. یک مقدار می‌تواند یکی از موارد زیر (به ترتیب کاهش اهمیت) باشد: emerg، alert، crit، err، warning، notice، info، debug، یا یک عدد صحیح در بازه 0...7. برای اطلاعات بیشتر به syslog(3) مراجعه کنید. هر مقدار می‌تواند اختیاری با یکی از پیشوندهای console، syslog، kmsg یا journal به همراه یک دونقطه (:) مشخص شود تا حداکثر سطح لاگ برای آن مقصد خاص تعیین گردد (برای مثال SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug,console:info مشخص می‌کند که لاگ‌ها در سطح debug ثبت شوند، مگر هنگام ثبت روی کنسول که باید در سطح info باشد). توجه داشته باشید که حداکثر سطح کلی لاگ بر سطوح جداگانه مقاصد اولویت دارد.

یک مقدار بولی. اگر true باشد، پیام‌های نوشته‌شده روی tty بر اساس اولویت رنگ‌آمیزی می‌شوند.

این تنظیم تنها زمانی کاربرد دارد که پیام‌ها مستقیماً روی ترمینال نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهای نمایش گزارش‌ها، پیام‌ها را خودبه‌خود بر اساس سطح گزارش رنگی می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر true باشد، پیام‌های ثبت کنسول با یک برچسب زمانی پیشوندگذاری می‌شوند.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً روی ترمینال یا در یک فایل نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهای نمایش گزارش‌ها، برچسب‌های زمانی را بر اساس فراداده‌های مدخل به خودی خود الصاق می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر true باشد، پیام‌ها با نام فایل و شماره خط در کد منبع که پیام از آن سرچشمه گرفته است پیشوندگذاری می‌شوند.

توجه داشته باشید که محل وقوع لاگ معمولاً به عنوان فراداده به مدخل‌های ژورنال ضمیمه می‌شود؛ با این حال، درج مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام عیب‌یابی برنامه‌ها سودمند باشد.

یک مقدار بولی. اگر true باشد، پیام‌ها با شناسه عددی ریسه فعلی (TID) پیشوندگذاری می‌شوند.

توجه داشته باشید که این اطلاعات در هر حال به عنوان فراداده به مدخل‌های ژورنال ضمیمه می‌شود. با این حال، درج مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها سودمند باشد.

مقصد پیام‌های ثبت وقایع. یکی از موارد زیر: console (ثبت در tty متصل‌شده)، console-prefixed (ثبت در tty متصل اما همراه با پیشوندهایی شامل کد سطح لاگ و «facility»، به syslog(3) مراجعه کنید)، kmsg (ثبت در بافر حلقوی گزارش‌های کرنل)، journal (ثبت در ژورنال)، journal-or-kmsg (ثبت در ژورنال در صورت موجود بودن، وگرنه در kmsg)، auto (تشخیص خودکار مقصد مناسب گزارش‌گیری، حالت پیش‌فرض)، null (غیرفعال کردن خروجی ثبت وقایع).

آیا ارسال پیام‌ها به kmsg محدودسازی نرخ (rate limit) شود یا خیر. یک مقدار بولی می‌پذیرد. پیش‌فرض "true" است. در صورت غیرفعال شدن، systemd پیام‌های نوشته‌شده به kmsg را محدود نمی‌کند.

صفحه‌بندی‌کننده‌ای (pager) که در صورت عدم تعیین --no-pager استفاده می‌شود. در صورت تنظیم بودن، $SYSTEMD_PAGER استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت $PAGER به کار می‌رود. اگر هیچ‌کدام از $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER تنظیم نشده باشند، مجموعه‌ای از پیاده‌سازی‌های شناخته‌شده صفحه‌بندی‌کننده به نوبت امتحان می‌شوند، از جمله less(1) و more(1)، تا زمانی که یکی پیدا شود. اگر هیچ برنامه‌ای پیدا نشود، هیچ صفحه‌بندی‌کننده‌ای اجرا نمی‌شود. تنظیم این متغیرهای محیطی روی یک رشته خالی یا مقدار "cat" معادل ارسال گزینه --no-pager است.

نکته: اگر $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، $SYSTEMD_PAGER و $PAGER تنها برای غیرفعال کردن صفحه‌بندی‌کننده (با "cat" یا "") قابل استفاده هستند و در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شوند.

بازنویسی گزینه‌های ارسال‌شده به less (به‌طور پیش‌فرض "FRSXMK").

کاربران ممکن است بخواهند دو گزینه را به‌ویژه تغییر دهند:

K

X

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESS هیچ تأثیری بر فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

برای بررسی بیشتر به less(1) مراجعه کنید.

بازنویسی مجموعه نویسه‌های ارسال‌شده به less (به‌طور پیش‌فرض "utf-8"، اگر مشخص شود ترمینال فراخوان با UTF-8 سازگار است).

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESSCHARSET هیچ تأثیری بر فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

دستورات صفحه‌بندی‌کننده متداول مانند less(1)، علاوه بر «صفحه‌بندی» (یعنی پیمایش در خروجی)، از باز کردن یا نوشتن در فایل‌های دیگر و اجرای دستورات دلخواه شل نیز پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که دستورات با اختیارات ارتقایافته اجرا می‌شوند (مثلاً تحت sudo(8) یا pkexec(1))، صفحه‌بندی‌کننده به یک مرز امنیتی تبدیل می‌شود. باید دقت شود که تنها از برنامه‌هایی با عملکردهای کاملاً محدود به عنوان صفحه‌بندی‌کننده استفاده شود و قابلیت‌های تعاملی ناخواسته مانند باز کردن یا ایجاد فایل‌های جدید یا راه‌اندازی زیرپردازه‌ها مجاز نباشد. «حالت امن» (secure mode) برای صفحه‌بندی‌کننده می‌تواند مطابق شرح زیر فعال شود، در صورتی که صفحه‌بندی‌کننده از آن پشتیبانی کند (بیشتر صفحه‌بندی‌کننده‌ها با در نظر گرفتن این موضوع نوشته نشده‌اند). توصیه می‌شود هنگام اجازه دادن به کاربران غیرقابل اعتماد برای اجرای دستورات با اختیارات بالا، «حالت امن» را صراحتاً فعال کنید یا با استفاده از گزینه --no-pager یا تنظیم PAGER=cat صفحه‌بندی‌کننده را کاملاً غیرفعال نمایید.

این گزینه یک آرگومان بولی می‌پذیرد. هنگامی که مقدار true تنظیم شود، «حالت امن» صفحه‌بندی‌کننده فعال می‌شود. در «حالت امن»، متغیر LESSSECURE=1 هنگام فراخوانی صفحه‌بندی‌کننده تنظیم خواهد شد که به آن دستور می‌دهد دستوراتی که فایل‌های جدید را باز یا ایجاد کرده یا زیرپردازه‌های جدید اجرا می‌کنند، غیرفعال کند. در حال حاضر تنها less(1) شناخته شده است که این متغیر را درک کرده و «حالت امن» را پیاده‌سازی می‌کند.

هنگامی که مقدار false تنظیم شود، هیچ محدودیتی بر صفحه‌بندی‌کننده اعمال نمی‌شود. تنظیم SYSTEMD_PAGERSECURE=0 یا حذف نکردن آن از محیط به ارث رسیده ممکن است به کاربر اجازه اجرای دستورات دلخواه را بدهد.

هنگامی که $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، ابزارهای systemd تلاش می‌کنند به‌طور خودکار تشخیص دهند که آیا «حالت امن» باید فعال شود و آیا صفحه‌بندی‌کننده از آن پشتیبانی می‌کند یا خیر. اگر UID موثر با مالک نشست ورود یکسان نباشد (به geteuid(2) و sd_pid_get_owner_uid(3) مراجعه کنید) یا هنگام اجرا تحت sudo(8) یا ابزارهای مشابه (که $SUDO_UID تنظیم شده باشد [1])، «حالت امن» فعال می‌شود. در این حالت‌ها، SYSTEMD_PAGERSECURE=1 تنظیم خواهد شد و صفحه‌بندی‌کننده‌هایی که پیاده‌سازی «حالت امن» توسط آن‌ها شناخته‌شده نیست اصلاً استفاده نخواهند شد. توجه داشته باشید که این تشخیص خودکار تنها متداول‌ترین سازوکارهای ارتقای اختیارات را پوشش می‌دهد و صرفاً برای راحتی در نظر گرفته شده است. توصیه می‌شود که صراحتاً $SYSTEMD_PAGERSECURE را تنظیم کرده یا صفحه‌بندی‌کننده را غیرفعال کنید.

توجه داشته باشید که اگر قرار است متغیرهای $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER (به جز برای غیرفعال کردن صفحه‌بندی‌کننده) اعمال شوند، باید $SYSTEMD_PAGERSECURE نیز تنظیم شده باشد.

یک آرگومان بولی یا یک مقدار ویژه می‌پذیرد. به‌طور پیش‌فرض (تنظیم‌نشده)، systemd و ابزارهای وابسته در صورت امکان از رنگ‌ها در خروجی خود استفاده خواهند کرد. اگر $COLORTERM روی "truecolor" یا "24bit" تنظیم شده باشد، رنگ‌های ۲۴ بیتی فعال خواهند شد، در غیر این صورت ۲۵۶ رنگ فعال می‌شود، مگر اینکه $NO_COLOR یا $TERM نشان دهند که رنگ‌ها غیرفعال هستند.

true

false

"16"، "256"، "24bit"

"auto-16"، "auto-256"، "auto-24bit"

مقدار باید یک بولی باشد. مشخص می‌کند که آیا در شبیه‌سازهای ترمینالی که از پیوندهای قابل کلیک پشتیبانی می‌کنند، پیوند ایجاد شود یا خیر. می‌توان این متغیر را برای لغو تصمیمی که systemd بر اساس $TERM و شرایط دیگر می‌گیرد مشخص نمود.