| mount.davfs(8) | 1.7.3 | mount.davfs(8) |
نام (NAME)
mount.davfs - سوار کردن سیستمفایل WebDAV
خلاصه دستور (SYNOPSIS)
mount.davfs [-h | --help] [-V | --version]
mount {dir | webdavserver}
خلاصه دستور (فقط کاربر ریشه) (SYNOPSIS (root only))
mount -t davfs [-o option[,...]]
webdavserver dir
mount.davfs [-o option[,...]] webdavserver dir
توضیحات (DESCRIPTION)
دستور mount.davfs امکان سوار کردن منبع WebDAV مشخصشده توسط webdavserver را در سیستمفایل محلی در مسیر dir فراهم میکند. WebDAV افزونهای برای HTTP است که امکان ویرایش مشارکتی و از راه دور منابع وب را بر اساس RFC 4918 فراهم میسازد. دستور mount.davfs بخشی از davfs2 است.
ابزار davfs2 اجازه میدهد اسناد روی یک کارساز وب از راه دور با استفاده از برنامههای استاندارد ویرایش شوند. برای نمونه، یک وبسایت از راه دور را میتوان درجا با استفاده از همان ابزارهای توسعه که در ابتدا سایت را ایجاد کردهاند بهروزرسانی کرد. یا میتوانید از یک منبع WebDAV برای اسنادی استفاده کنید که میخواهید از مکانهای مختلف به آنها دسترسی داشته باشید و آنها را ویرایش کنید.
ابزار davfs2 از TLS/SSL (در صورتی که کتابخانه neon از آن پشتیبانی کند) و پیشکارها پشتیبانی میکند. mount.davfs به صورت دیمن در فضای کاربری اجرا میشود و از طریق سیستمفایل هسته fuse با سیستمفایل مجازی یکپارچه میگردد. در حال حاضر از FUSE_KERNEL_VERSION 7 پشتیبانی میشود.
دستور mount.davfs معمولاً توسط دستور mount(8) هنگام استفاده از گزینه -t davfs فراخوانی میشود. پس از سوار کردن، به صورت یک دیمن اجرا میشود. برای پیاده کردن از دستور umount(8) استفاده میشود.
شناسه webdavserver نشانی وب (URL) کارساز است. این نشانی باید دستکم شامل نام میزبان باشد. علاوه بر این میتواند شامل طرح (scheme)، درگاه (port) و مسیر (path) نیز باشد. مؤلفههای مفقود روی مقادیر پیشفرض منطقی تنظیم میشوند. مؤلفه مسیر نباید بهصورت کدگذاری درصدی (%-encoded) باشد، اما هنگام وارد کردن نشانی در خط فرمان یا در /etc/fstab باید قواعد گریز (escaping) شل یا fstab رعایت شوند.
شناسه dir نقطه اتصالی است که منبع WebDAV روی آن سوار میشود. این مسیر میتواند مطلق یا نسبی باشد.
پرونده fstab را میتوان طبق معمول برای تعریف نقاط اتصال و گزینههای اتصال به کار برد. به جای دستگاه باید نشانی اینترنتی کارساز WebDAV وارد شود. برای هر نقطه اتصال نباید بیش از یک مدخل در fstab وجود داشته باشد.
گزینهها (OPTIONS)
- -V --version
- نمایش نسخه.
- -h --help
- چاپ پیام راهنما.
- -o
- یک فهرست جداشده با کاما گزینههای سوار کردن را مشخص میکند. گزینههای موجود عبارتند از:
- [no]auto
- امکان (عدم)
سوار شدن با
mount -a.
پیشفرض: auto. - comment=some comment
- این گزینه توسط mount.davfs نادیده گرفته میشود اما برنامههای دیگر ممکن است به وجود آن در fstab نیاز داشته باشند.
- conf=absolute path
- فایل
پیکربندی
جایگزین
برای کاربر.
این گزینه
برای
مواردی در
نظر گرفته
شده که فایل
پیکربندی
پیشفرض
کاربر در
پوشه خانگی
قابل
استفاده
نباشد.
پیشفرض: ~/.davfs2/davfs2.conf - [no]dev
- (عدم) تفسیر دستگاههای ویژه نویسهای یا بلوکی در سیستمفایل. این گزینه تنها برای سازگاری با برنامه mount(8) گنجانده شده است و همواره روی nodev تنظیم خواهد شد.
- dir_mode=mode
- بیتهای
حالت
پیشفرض
برای
پوشهها در
سیستمفایل
سوارشده.
مقدار به
مبنای هشت
داده
میشود.
بیتهای s
برای کاربر
و گروه
همواره
نادیده
گرفته
میشوند.
پیشفرض: محاسبهشده از umask کاربری که اتصال را انجام میدهد؛ یک بیت x به ازای هر بیت r در u-g-o اختصاص مییابد. - [no]exec
- (عدم) اجازه
اجرای
هرگونه
فایل
باینری در
سیستمفایل
سوارشده.
پیشفرض: exec. (هنگام سوار کردن به عنوان کاربر عادی، برنامه mount(8) مقدار پیشفرض را روی noexec تنظیم میکند.) - file_mode=mode
- بیتهای
حالت
پیشفرض
برای
فایلها در
سیستمفایل
سوارشده.
مقدار به
مبنای هشت
داده
میشود.
بیتهای s
برای کاربر
و گروه
همواره
نادیده
گرفته
میشوند.
پیشفرض: محاسبهشده از umask کاربری که اتصال را انجام میدهد؛ هیچ بیت x برای فایلها تنظیم نمیشود. - gid=group
- گروهی که
سیستمفایل
سوارشده به
آن تعلق
دارد.
میتواند
شناسه عددی
یا نام گروه
باشد. کاربر
سوارکننده،
در صورتی که
ریشه
نباشد،
باید عضو
این گروه
باشد.
پیشفرض: گروه اصلی کاربر سوارکننده. - [no]grpid
- هنگامی که
این گزینه
تنظیم شود،
فایل تازه
ایجاد شده
شناسه گروه
پوشه محل
ایجاد را
میگیرد.
این مورد
همچنین
برای تمام
فایلهایی
که روی
کارساز
قرار دارند
و در حافظه
موقت محلی
نیستند
اعمال
میشود
(زیرا شناسه
گروه روی
کارساز
ذخیره
نمیشود).
اگر شناسه گروه پوشه root باشد این گزینه نادیده گرفته میشود.
پیشفرض: nogrpid. - [no]_netdev
- سیستمفایل
برای
عملکرد خود
به اتصال
شبکه نیاز
دارد
(ندارد). این
اطلاعات به
سیستمعامل
اجازه
میدهد
هنگام
راهاندازی
سیستم و
هنگام
خاموش شدن
شبکه، با
سیستمفایل
به درستی
رفتار کند.
پیشفرض: _netdev - ro
- سوار کردن
سیستمفایل
به صورت
فقطخواندنی.
پیشفرض: rw. - rw
- سوار کردن
سیستمفایل
به صورت
خواندن-نوشتن.
پیشفرض: rw. - [no]suid
- اجازه ندادن به اعمال بیتهای set-user-identifier یا set-group-identifier. این گزینه تنها برای سازگاری با برنامه mount گنجانده شده است و همواره روی nosuid تنظیم خواهد شد.
- [no]user
- (عدم) اجازه
به کاربر
عادی برای
سوار کردن
سیستمفایل.
نام کاربر
سوارکننده
در mtab نوشته
میشود تا
بتواند
مجدداً
سیستمفایل
را پیاده
کند. گزینه
user شامل
گزینههای
noexec , nosuid و nodev
میشود (مگر
اینکه توسط
گزینههای
بعدی
بازنویسی
شوند). این
گزینه تنها
زمانی معنا
دارد که در
fstab تنظیم
شده باشد.
پیشفرض: کاربران عادی اجازه سوار کردن ندارند. - users
- مانند user ,
اما هر
کاربری
مجاز به
پیاده کردن
سیستمفایل
است، نه فقط
کاربری که
آن را سوار
کرده است.
این مورد
عموماً
توصیه
نمیشود.
اگر گزینه
user به کاربر
غیرممتاز
اجازه سوار
کردن بدهد
اما
پیادهسازی
توسط همان
کاربر شکست
بخورد،
گزینه users
میتواند
یک راهکار
موقت باشد.
پیشفرض: تنها کاربری که سیستمفایل را سوار کرده مجاز به پیاده کردن آن است. - uid=user
- مالک
سیستمفایل
سوارشده.
میتواند
شناسه عددی
یا نام
کاربری
باشد. تنها
زمانی که
توسط ریشه
سوار شود،
میتواند
متفاوت از
کاربر
سوارکننده
باشد.
پیشفرض: شناسه کاربر سوارکننده. - username=WebDAV_user
- استفاده از
این نام
برای احراز
هویت در
کارساز WebDAV.
این گزینه
تنها برای
استفاده با
pam_mount در نظر
گرفته شده
است. وقتی
این گزینه
تنظیم شود،
اطلاعات
هویتی در
فایلهای secrets
نادیده
گرفته
خواهند شد.
گذرواژه
همواره از
ورودی
استاندارد
خوانده
میشود،
حتی اگر
گزینه askauth
روی 0 تنظیم
شده باشد.
از آن در fstab
استفاده
نکنید. نام
کاربری در
خروجی ps
برای همگان
قابل
مشاهده
خواهد بود.
پیشفرض: بدون نام کاربری.
خطمشی امنیتی (SECURITY POLICY)
دستور mount.davfs برای سوار کردن نیاز به دسترسیهای ریشه دارد. اما اجرای یک دیمن که به اینترنت متصل است با دسترسی ریشه یک خطر امنیتی است. بنابراین mount.davfs هنگام ورود به حالت دیمن، uid و gid خود را تغییر میدهد.
هنگامی که توسط ریشه فراخوانی شود، mount.davfs به عنوان کاربر nobody و گروه network اجرا خواهد شد. این مقدار را میتوان در /etc/davfs2/davfs2.conf تغییر داد.
هنگامی که توسط کاربر عادی فراخوانی شود، با شناسه این کاربر و با گروه network اجرا خواهد شد.
از آنجا که سیستمفایل ممکن است روی یک اتصال اینترنتی ناامن سوار شود، خطر گنجانده شدن محتوای مخرب در سیستمفایل افزایش مییابد. بنابراین mount.davfs کمی سختگیرانهتر از mount(8) عمل میکند.
گزینههای nosuid و nodev همواره تنظیم خواهند شد؛ حتی ریشه نیز نمیتواند این مورد را تغییر دهد.
برای اینکه کاربران عادی بتوانند سیستمفایل را سوار کنند، باید عضو گروه network باشند و مدخلی در fstab وجود داشته باشد.
هنگامی که نقطه اتصال ارائهشده در fstab نام فایل نسبی باشد و سیستمفایل توسط کاربر غیرممتاز سوار شود، نقطه اتصال باید درون دایرکتوری خانگی کاربر سوارکننده قرار داشته باشد.
اگر در fstab گزینه uid یا gid داده شده باشند، کاربر عادی تنها در صورتی میتواند سیستمفایل را سوار کند که uid او همان مقدار دادهشده در گزینه uid باشد و متعلق به گروه مشخصشده در گزینه gid باشد.
هشدار: اگر ریشه به کاربر عادی اجازه سوار کردن سیستمفایل را بدهد (با استفاده از fstab)، این شامل مجوز خواندن اطلاعات هویتی مرتبط از /etc/davfs2/secrets و همچنین کلید خصوصی مربوط به گواهی کلاینت خواهد بود و کاربر سوارکننده ممکن است به این اطلاعات دسترسی پیدا کند. این کار را تنها زمانی باید انجام دهید که حاضر باشید این اطلاعات را مستقیماً نیز در اختیار کاربر بگذارید.
نشانیهای وب و نقاط اتصال دارای فاصله (URLS AND MOUNT POINTS WITH SPACES)
نویسههای ویژه مانند فاصلهها در نام مسیرها دردسرساز هستند. آنها توسط برنامهها و پروتکلهای مختلف به گونههای متفاوتی تفسیر میشوند و قواعد مختلفی برای گریز دادن آنها وجود دارد.
در fstab فاصلهها باید با دنباله گریز سه رقمی هشتهشتی جایگزین شوند. به جای http://foo.bar/path with spaces عبارت http://foo.bar/path\040with\040spaces را بنویسید.
برای فایلهای davfs2.conf و secrets لطفاً قواعد گریز و نقلقول توصیفشده در صفحه راهنمای davfs2.conf(5) را بررسی کنید.
در خط فرمان باید از قواعد گریز شل پیروی کنید.
حافظه موقت (CACHING)
دستور mount.davfs تلاش میکند ترافیک HTTP را با نهانسازی و استفاده مجدد از دادهها کاهش دهد. اطلاعات مربوط به پوشهها و فایلها در حافظه نگهداری میشوند، در حالی که فایلهای بارگیریشده روی دیسک نهانسازی میشوند.
دستور mount.davfs نیاز دارد نسخه محلی تمام فایلهای باز را در دایرکتوری حافظه موقت نگه دارد. لطفاً اطمینان حاصل کنید که فضای دیسک محلی کافی در دسترس باشد.
دستور mount.davfs اطلاعات نهانسازیشده درباره ویژگیهای فایلها و پوشهها را برای مدت زمان قابل تنظیم معتبر میداند و این اطلاعات را روی کارساز تنها پس از منقضی شدن این زمان (یا وجود شواهد دیگر مبنی بر نامعتبر بودن اطلاعات) بررسی میکند. بنابراین اگر شخص دیگری روی کارساز فایلهایی را ایجاد یا حذف کند، ممکن است مدتی طول بکشد تا سیستمفایل محلی این تغییرات را بازتاب دهد.
این مورد بر محتوای فایلها و فهرست پوشهها تأثیری نخواهد داشت. هر زمان که فایلی باز شود، کارساز برای یافتن نسخه جدیدتر فایل بررسی میشود. لطفاً برای مشاهده نحوه پیکربندی این مورد بر اساس نیازهای خود، به راهنمای davfs2.conf(5) مراجعه کنید.
قفلها، مشکل بهروزرسانی گمشده و فایلهای پشتیبان (LOCKS, LOST UPDATE PROBLEM AND BACKUP FILES)
پروتکل WebDAV مفهوم قفلها را معرفی کرده و mount.davfs به طور پیشفرض از آنها استفاده میکند. این کار در بیشتر موارد مانع از تغییر همزمان یک فایل توسط دو نفر میشود. اما نه همیشه:
ممکن است قفلها را در /etc/davfs2/davfs2.conf یا ~/.davfs2/davfs2.conf غیرفعال کرده باشید.
ممکن است کارساز از قفلها پشتیبانی نکند (قفلها اجباری نیستند).
اتصال نامناسب ممکن است مانع از نوسازی به موقع قفل توسط mount.davfs شود.
یک کلاینت WebDAV دیگر ممکن است از قفل شما استفاده کند (این کار چندان دشوار نیست و حتی ممکن است تصادفی رخ دهد).
بنابراین mount.davfs پیش از بارگذاری نسخه جدید بررسی میکند که آیا فایل روی کارساز تغییر کرده است یا خیر. اگر بارگذاری فایل تغییریافته محلی ناممکن باشد، آن را در پوشه پشتیبان محلی lost+found ذخیره میکند. باید گهگاه این پوشه را بررسی کنید و درباره این فایلها تصمیم بگیرید.
گاهی قفلهای نگهداشتهشده توسط یک کلاینت روی کارساز آزاد نمیشوند؛ شاید کلاینت متوقف شود یا اتصال شبکه قطع گردد. هنگامی که mount.davfs فایلی را روی کارساز قفلشده بیابد، بررسی میکند که آیا قفل توسط mount.davfs و کاربر جاری نگه داشته شده است یا خیر، و در این صورت تلاش میکند از آن مجدداً استفاده کرده و آن را آزاد کند. اما این کار همیشه موفق نخواهد بود. بنابراین کارسازها باید پس از گذشت مدتی که قفلها توسط کلاینت نوسازی نمیشوند، آنها را به طور خودکار آزاد کنند.
پروتکل WebDAV اجازه میدهد فایلهای ناموجود را قفل کنید (برای محافظت از نام فایل هنگامی که کلاینت قصد ایجاد فایل جدیدی دارد). این قفلها به عنوان فایلهایی با اندازه 0 و تاریخ آخرین تغییر 1970-01-01 نمایش داده میشوند. اگر این قفلها به درستی آزاد نشوند، mount.davfs ممکن است نتواند به این فایلها دسترسی پیدا کند. میتوانید از cadaver(1) http://www.webdav.org/cadaver برای حذف این قفلها استفاده کنید.
مالک فایل و دسترسیها (FILE OWNER AND PERMISSIONS)
ابزار davfs2 مجوزهای یونیکس را برای کنترل دسترسی پیادهسازی میکند. اما تغییر مالک و مجوزهای یک فایل فقط محلی است. این سازوکار به عنوان ابزاری برای مالک سیستمفایل در نظر گرفته شده تا دسترسی سایر کاربران محلی به این سیستمفایل را کنترل کند.
کارساز از این موضوع اطلاعی ندارد. از دیدگاه کارساز تنها یک کاربر (شناساییشده توسط اطلاعات هویتی) متصل است. کلاینت WebDAV دیگر متصل به همان کارساز، تحت تأثیر این تغییرات محلی قرار نمیگیرد.
یک استثنا وجود دارد: بیت اجرا (execute bit) روی فایلها به عنوان ویژگی روی کارساز ذخیره میشود. میتوانید این ویژگی را اطلاعاتی درباره نوع فایل در نظر بگیرید تا یک مجوز. اینکه آیا فایل روی سیستم محلی قابل اجرا است یا خیر، همچنان توسط گزینههای سوار کردن و مجوزهای محلی کنترل میشود.
هنگامی که سیستمفایل پیاده میشود، ویژگیهای فایلهای نهانسازیشده (شامل مالک و مجوزها) به همراه ویژگیهای پوشههای حاوی آنها در حافظه موقت ذخیره میشوند. اما هیچ اطلاعاتی درباره پوشههای فاقد فایلهای نهانسازیشده ذخیره نمیشود.
فایلها (FILES)
- /etc/davfs2/davfs2.conf
- فایل پیکربندی سراسری سیستم.
- ~/.davfs2/davfs2.conf
- فایل پیکربندی در دایرکتوری خانگی کاربر. پیکربندی کاربر بر پیکربندی سراسری سیستم اولویت دارد. اگر وجود نداشته باشد، mount.davfs یک فایل الگو ایجاد خواهد کرد.
- /etc/davfs2/secrets
- نگهدارنده اطلاعات هویتی برای کارسازهای WebDAV و پیشکار، و همچنین گذرواژههای رمزگشایی گواهیهای کلاینت. این فایل باید تنها توسط ریشه قابل خواندن و نوشتن باشد.
- ~/.davfs2/secrets
- نگهدارنده اطلاعات هویتی برای کارسازهای WebDAV و پیشکار، و همچنین گذرواژههای رمزگشایی برای گواهیهای کلاینت. این فایل باید تنها توسط مالک قابل خواندن و نوشتن باشد. اطلاعات هویتی ابتدا در دایرکتوری خانگی کاربر سوارکننده جستجو میشوند. اگر در آنجا پیدا نشوند، فایل محرمانههای سراسری سیستم بررسی میشود. اگر هیچ اطلاعات هویتی و گذرواژهای پیدا نشود، به صورت تعاملی از کاربر پرسیده میشوند (مگر اینکه غیرفعال شده باشد). اگر فایل وجود نداشته باشد، mount.davfs یک فایل الگو ایجاد خواهد کرد.
- /etc/davfs2/certs
- میتوانید
گواهیهای
معتبر
کارساز را
که با
استفاده از
گواهیهای
CA سراسری
سیستم قابل
تأیید
نیستند در
اینجا
ذخیره کنید.
این مورد
زمانی مفید
است که
کارساز شما
از یک گواهی
خودامضا
استفاده
میکند.
برای
استفاده از
آن باید
گزینه servercert
را در /etc/davfs2/davfs2.conf
یا ~/.davfs2/davfs2.conf
پیکربندی
کنید.
گواهیها
باید در
قالب PEM
باشند.
حتماً گواهی را تأیید کنید. - ~/.davfs2/certs
- میتوانید
گواهیهای
معتبر
کارساز را
که با
استفاده از
گواهیهای
CA سراسری
سیستم قابل
تأیید
نیستند در
اینجا
ذخیره کنید.
این مورد
زمانی مفید
است که
کارساز شما
از یک گواهی
خودامضا
استفاده
میکند.
برای
استفاده از
آن باید
گزینه servercert
را در ~/.davfs2/davfs2.conf
پیکربندی
کنید.
گواهیها
باید در
قالب PEM
باشند.
حتماً گواهی را تأیید کنید. - /etc/davfs2/certs/private
- برای ذخیره گواهیهای کلاینت. گواهیها باید در قالب PKCS#12 باشند. برای استفاده از آن باید گزینه clientcert را در /etc/davfs2/davfs2.conf یا ~/.davfs2/davfs2.conf پیکربندی کنید. این پوشه باید تنها برای ریشه دارای مجوز rwx باشد.
- ~/.davfs2/certs/private
- برای ذخیره گواهیهای کلاینت. گواهیها باید در قالب PKCS#12 باشند. برای استفاده از آن باید گزینه clientcert را در ~/.davfs2/davfs2.conf پیکربندی کنید. این پوشه باید تنها برای مالک دارای مجوز rwx باشد.
- /var/run/mount.davfs
- فایلهای PID فرآیندهای در حال اجرای mount.davfs در آنجا ذخیره میشوند. این پوشه باید متعلق به گروه nobody با دسترسی نوشتن برای گروه و تنظیم بیت چسبنده (sticky-bit) باشد (حالت 1775). نام فایلهای PID از روی نقطه اتصال سیستمفایل تعیین میشود.
- /var/cache/davfs2
- دایرکتوری سراسری سیستم برای فایلهای نهانسازیشده. هنگامی استفاده میشود که سیستمفایل توسط ریشه سوار شود. باید متعلق به گروه nobody بوده و بیتهای خواندن، نوشتن و اجرای آن برای گروه تنظیم شده باشند. برای هر سیستمفایل سوارشده یک زیردایرکتوری وجود دارد. نام این زیردایرکتوریها از روی نشانی اینترنتی، نقطه اتصال و نام کاربری ایجاد میشود.
- ~/.davfs2/cache
- پوشه حافظه موقت در پوشه خانگی کاربر سوارکننده. برای هر منبع WebDAV سوارشده یک زیرپوشه ایجاد میشود.
دستور mount.davfs تلاش خواهد کرد پوشههای مفقود را ایجاد کند، اما /etc/davfs2 را تغییر نخواهد داد.
متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT)
- DAVFS_PASSWORD
- در صورت تنظیم، اگر هیچ گذرواژهای از طریق گزینه خط فرمان مشخص نشده باشد، این متغیر محیطی به عنوان گذرواژه برای احراز هویت WebDAV استفاده میشود و بر هر آنچه در فایلهای secrets یافت شود اولویت دارد. این امر امکان سوار کردن اسکریپتی را بدون ذخیره گذرواژهها در فایلها یا افشای آنها در آرگومانهای خط فرمان فراهم میکند؛ به ویژه در زمینه مجریان یکپارچهسازی مداوم (CI runners) کاربرد دارد.
- https_proxy http_proxy all_proxy
- اگر هیچ
پیشکاری در
فایل
پیکربندی
تعریف نشده
باشد،
مقدار از
این
متغیرهای
محیطی
گرفته
میشود.
پیشکار
میتواند
با یا بدون
طرح (scheme) و با
یا بدون
درگاه مشخص
شود:
http_proxy=[http://]foo.bar[:3218]
تنها زمانی استفاده میشود که کاربر سوارکننده ریشه باشد. - no_proxy
- یک فهرست
جداشده با
کاما از نام
دامنههایی
که باید
مستقیماً
مورد
دسترسی
قرار گیرند.
* با هر نام
دامنهای
مطابقت
دارد. نام
دامنهای
که با .
(نقطه) آغاز
شود با تمام
زیردامنهها
مطابقت
خواهد داشت.
تنها زمانی استفاده میشود که کاربر سوارکننده ریشه باشد.
هنگامی که پیشکار در /etc/davfs2 تعریف شده باشد اعمال نمیشود.
مثالها (EXAMPLES)
کاربر غیر ریشه (مثلاً filomena):
برای اینکه به کاربر عادی اجازه سوار کردن داده شود، باید مدخلی در fstab وجود داشته باشد:
اگر باید از یک پیشکار استفاده شود، این مورد باید در /etc/davfs2/davfs2.conf پیکربندی گردد:
اطلاعات هویتی در /home/filomena/.davfs2/secrets ذخیره میشوند:
/media/dav webdav-username password
اگر احراز هویت دو مرحلهای فعال است و میتوانید توکن را همراه با گذرواژه به صورت password:token ارائه دهید، رشته '2FA' را به عنوان پارامتر چهارم اضافه کنید تا در هنگام سوار کردن از شما توکن خواسته شود:
اکنون منبع WebDAV میتواند توسط کاربر filomena با اجرای دستور زیر سوار شود:
و توسط کاربر filomena با اجرای دستور زیر پیاده شود:
فقط کاربر ریشه:
سوار کردن منبع https://asciigirl.com/webdav در نقطه اتصال /mount/site , با رمزگذاری تمام ترافیک با SSL. اطلاعات هویتی برای http://webdav.org/dav در /etc/davfs2/secrets جستجو میشوند، اگر در آنجا پیدا نشوند از کاربر پرسیده خواهد شد:
سوار کردن منبع http://linux.org.ar/repos در /dav:
اشکالات (BUGS)
ابزار davfs2 از پیوندها پشتیبانی نمیکند.
یک سیستمفایل davfs2 را نمیتوان با mount --move انتقال داد.
نویسندگان (AUTHORS)
این صفحه راهنما توسط Luciano Bello <luciano@linux.org.ar> برای دبیان، برای نسخه 0.2.3 از davfs2 نوشته شده است.
این نسخه توسط Werner Baumann <werner.baumann@onlinhome.de> بهروزرسانی شده است.
بسته davfs2 توسط Sung Kim <hunkim@gmail.com> توسعه یافته است.
نسخه 1.0.0 (و بالاتر) از davfs2 بازنویسی کاملی توسط Werner Baumann است.
خانه DAVFS2 (DAVFS2 HOME)
همچنین ببینید (SEE ALSO)
umount.davfs(8), davfs2.conf(5), mount(8), umount(8), fstab(5)
| 2020-08-03 | davfs2 |