SYSTEMD-TMPFILES(8) systemd-tmpfiles SYSTEMD-TMPFILES(8)

systemd-tmpfiles, systemd-tmpfiles-setup.service, systemd-tmpfiles-setup-dev-early.service, systemd-tmpfiles-setup-dev.service, systemd-tmpfiles-clean.service, systemd-tmpfiles-clean.timer - ایجاد، حذف و پاک‌سازی خودکار فایل‌ها و دایرکتوری‌های موقت

systemd-tmpfiles [OPTIONS...] [CONFIGFILE...]

واحدهای سیستمی:

systemd-tmpfiles-setup.service
systemd-tmpfiles-setup-dev-early.service
systemd-tmpfiles-setup-dev.service
systemd-tmpfiles-clean.service
systemd-tmpfiles-clean.timer

واحدهای کاربری:

systemd-tmpfiles-setup.service
systemd-tmpfiles-clean.service
systemd-tmpfiles-clean.timer

systemd-tmpfiles فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را با استفاده از قالب و مکان فایل‌های پیکربندی مشخص‌شده در tmpfiles.d(5) ایجاد، حذف و پاک‌سازی می‌کند. از نظر تاریخی، همان‌طور که از نام آن پیداست، برای مدیریت فایل‌های موقت و فرار (volatile) طراحی شده بود، اما قابلیت‌های عمومی مدیریت فایل را ارائه می‌دهد و می‌تواند برای مدیریت هر نوع فایلی استفاده شود. این ابزار باید با یک یا چند دستور از میان --create، --remove و --clean فراخوانی شود تا زیرمجموعه عملیات مربوطه انتخاب گردد.

اگر بدون آرگومان فراخوانی شود، دستورالعمل‌های موجود در فایل‌های پیکربندی ارائه‌شده در دایرکتوری‌های مشخص‌شده توسط tmpfiles.d(5) اجرا می‌شوند. هنگامی که با آرگومان‌های موضعی فراخوانی شود، اگر گزینه --replace=PATH مشخص شده باشد، آرگومان‌های مشخص‌شده در خط فرمان به جای فایل پیکربندی PATH استفاده می‌شوند. در غیر این صورت، تنها پیکربندی مشخص‌شده توسط آرگومان‌های خط فرمان اجرا می‌شود. اگر به جای نام فایل رشته‌ی "-" مشخص شود، پیکربندی از ورودی استاندارد خوانده می‌شود. اگر آرگومان نام یک فایل باشد (بدون هیچ اسلشی)، تمام دایرکتوری‌های پیکربندی برای یافتن یک فایل مطابق جستجو می‌شوند و فایلی که دارای بالاترین اولویت است اجرا می‌شود. اگر آرگومان یک مسیر باشد، آن فایل مستقیماً و بدون جستجو در دایرکتوری‌های پیکربندی برای هرگونه فایل منطبق دیگر استفاده می‌شود.

سرویس‌های سیستمی (systemd-tmpfiles-setup.service، systemd-tmpfiles-setup-dev-early.service، systemd-tmpfiles-setup-dev.service، systemd-tmpfiles-clean.service) systemd-tmpfiles را برای ایجاد فایل‌های سیستمی و انجام پاک‌سازی سراسری سیستم فراخوانی می‌کنند. این سرویس‌ها فایل‌های پیکربندی تحت کنترل مدیر سیستم را در دایرکتوری‌های tmpfiles.d/ می‌خوانند. سرویس‌های کاربری (systemd-tmpfiles-setup.service، systemd-tmpfiles-clean.service) نیز systemd-tmpfiles را فراخوانی می‌کنند، اما این نمونه مجموعه جداگانه‌ای از فایل‌ها را می‌خواند که شامل فایل‌های تحت کنترل کاربر در ~/.config/user-tmpfiles.d/ و ~/.local/share/user-tmpfiles.d/ و فایل‌های تحت کنترل مدیر سیستم در /usr/share/user-tmpfiles.d/ می‌شود. کاربران می‌توانند از این قابلیت برای ایجاد و پاک‌سازی فایل‌های تحت کنترل خود استفاده کنند، اما نمونه سیستمی پاک‌سازی سراسری را انجام می‌دهد و تحت تأثیر پیکربندی کاربر قرار نمی‌گیرد. توجه داشته باشید که این بدان معناست که یک پاک‌سازی مبتنی بر زمانِ پیکربندی‌شده در نمونه سیستمی، مانند آنچه معمولاً برای /tmp/ پیکربندی می‌شود، روی فایل‌های ایجادشده توسط نمونه کاربری نیز در صورتی که در /tmp/ قرار داده شده باشند تأثیر خواهد گذاشت، حتی اگر پاک‌سازی مبتنی بر زمان نمونه کاربری خاموش باشد.

برای اعمال مجدد تنظیمات پس از تغییر پیکربندی، کافی است systemd-tmpfiles-clean.service را راه‌اندازی مجدد (restart) کنید، که هر تنظیمی را که بتوان در زمان اجرا با اطمینان اعمال کرد اجرا خواهد نمود. برای اشکال‌زدایی systemd-tmpfiles، ممکن است فراخوانی مستقیم آن از خط فرمان با افزایش سطح لاگ مفید باشد (به $SYSTEMD_LOG_LEVEL در زیر مراجعه کنید).

دستورات زیر پشتیبانی می‌شوند:

--create

اگر این دستور ارسال شود، تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی که در فایل‌های پیکربندی با f، F، w، d، D، v، p، L، c، b، m علامت‌گذاری شده‌اند ایجاد می‌شوند یا در آن‌ها نوشته می‌شود. مالکیت، حالت دسترسی و برچسب‌های امنیتی فایل‌ها و دایرکتوری‌های علامت‌گذاری‌شده با z، Z، t، T، a و A تنظیم می‌گردد.

--clean

اگر این دستور ارسال شود، تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی که پارامتر سن (age) برای آن‌ها پیکربندی شده است، پاک‌سازی خواهند شد.

--remove

اگر این دستور ارسال شود، محتوای دایرکتوری‌های علامت‌گذاری‌شده با D یا R، و خود فایل‌ها یا دایرکتوری‌های علامت‌گذاری‌شده با r یا R حذف می‌شوند، مگر اینکه یک قفل BSD انحصاری یا مشترک روی آن‌ها گرفته شده باشد (به flock(2) مراجعه کنید).

--purge

اگر این گزینه ارسال شود، تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی که برای ایجاد اعلام شده و با نویسه "$" توسط فایل‌های tmpfiles.d/ مشخص‌شده در خط فرمان علامت‌گذاری شده‌اند، حذف خواهند شد. به‌طور مشخص، این دستور روی تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌های علامت‌گذاری‌شده با f، F، d، D، v، q، Q، p، L، c، b، C، w، e عمل می‌کند. در صورت استفاده از این سوئیچ، به دلایل ایمنی باید حداقل یک فایل tmpfiles.d/ (یا - برای ورودی استاندارد) در خط فرمان مشخص شود وگرنه فراخوانی رد خواهد شد (زیرا در غیر این صورت بخش زیادی از فایل‌های نصب‌شده سیستم ممکن است حذف شوند).

مورد استفاده اصلی این گزینه، حذف خودکار فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی است که در اصل به نمایندگی از یک بسته نصب‌شده ایجاد شده بودند، در زمان حذف آن بسته.

توصیه می‌شود ابتدا این دستور را در ترکیب با --dry-run (زیر را ببینید) اجرا کنید تا بررسی شود چه فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی حذف خواهند شد.

هشدار! این معمولاً دستوری نیست که شما می‌خواهید! در بیشتر موارد --remove همان چیزی است که به دنبال آن هستید.

اضافه‌شده در نسخه ۲۵۶.

--user

اجرای پیکربندی "کاربر"، یعنی فایل‌های tmpfiles.d/ در دایرکتوری‌های پیکربندی کاربر.

اضافه‌شده در نسخه ۲۳۶.

--boot

همچنین خطوط دارای علامت تعجب را اجرا می‌کند. خطوطی که اجرای آن‌ها روی یک سیستم در حال اجرا ایمن نیست ممکن است به این روش علامت‌گذاری شوند. systemd-tmpfiles در زمان بوت اولیه با تعیین --boot اجرا می‌شود و آن خطوط را اجرا خواهد کرد. هنگامی که بعداً دوباره فراخوانی شود، باید بدون --boot فراخوانده شود.

اضافه‌شده در نسخه ۲۰۹.

--graceful

نادیده گرفتن خطوط پیکربندی مربوط به کاربران یا گروه‌های ناشناخته. این گزینه برای استفاده در مراحل اولیه بوت پیش از ایجاد همه کاربران یا گروه‌ها در نظر گرفته شده است.

اضافه‌شده در نسخه ۲۵۴.

--dry-run

پردازش پیکربندی و چاپ اینکه چه عملیاتی انجام خواهد شد، اما عملاً چیزی در فایل‌سیستم تغییر نمی‌دهد.

اضافه‌شده در نسخه ۲۵۶.

--inline

رفتار با هر آرگومان موضعی به عنوان یک خط پیکربندی مجزا به جای نام فایل.

اضافه‌شده در نسخه ۲۶۱.

--prefix=path

فقط قوانینی با مسیرهایی که با پیشوند مشخص‌شده شروع می‌شوند را اعمال می‌کند. این گزینه را می‌توان چندین بار مشخص کرد.

اضافه‌شده در نسخه ۲۱۲.

--exclude-prefix=path

نادیده گرفتن قوانینی با مسیرهایی که با پیشوند مشخص‌شده شروع می‌شوند. این گزینه را می‌توان چندین بار مشخص کرد.

اضافه‌شده در نسخه ۲۰۷.

-E

یک میانبر برای "--exclude-prefix=/dev --exclude-prefix=/proc --exclude-prefix=/run --exclude-prefix=/sys"، یعنی مستثنی کردن سلسله‌مراتب‌هایی که معمولاً مبتنی بر سیستم‌های فایل مجازی یا حافظه‌ای هستند. این گزینه در ترکیب با --root= مفید است، در صورتی که درخت دایرکتوری مشخص‌شده شامل یک درخت سیستم‌عامل بدون مانت شدن این سیستم‌های فایل مجازی/حافظه‌ای باشد، زیرا معمولاً ایجاد هرگونه فایل و دایرکتوری زیر این زیردایرکتوری‌ها در صورتی که قرار باشد در زمان اجرا روی آن‌ها مانت شود (overmount)، مطلوب نیست.

اضافه‌شده در نسخه ۲۴۷.

--root=root

یک مسیر دایرکتوری را به عنوان آرگومان می‌گیرد. تمام مسیرها با مسیر جایگزین داده‌شده root پیشوندگذاری می‌شوند، از جمله مسیرهای جستجوی پیکربندی.

هنگامی که از این گزینه استفاده می‌شود، سرویس سوئیچ نام لایب‌سی (libc NSS) برای برطرف‌سازی کاربران و گروه‌ها دور زده می‌شود. در عوض فایل‌های /etc/passwd و /etc/group درون ریشه جایگزین مستقیماً خوانده می‌شوند. این بدان معناست که کاربران/گروه‌هایی که در این فایل‌ها فهرست نشده‌اند شناسایی نخواهند شد، یعنی LDAP، NIS و سایر پایگاه‌های داده پیچیده در نظر گرفته نمی‌شوند.

ترکیب این گزینه با -E را در نظر داشته باشید تا اطمینان حاصل شود که فراخوانی، فایل‌ها یا دایرکتوری‌هایی را زیر نقاط اتصال در ایمیج سیستم‌عامل تحت عملیات ایجاد نمی‌کند که معمولاً در طول زمان اجرا روی آن‌ها مانت می‌شود.

توجه داشته باشید که این یک ویژگی ایزوله‌سازی (sandboxing) یا امنیتی نیست. تعاریف tmpfiles.d(5) ممکن است به صورت کاملاً ایزوله (hermetic) نسبت به ریشه مشخص‌شده پردازش نشوند.

اضافه‌شده در نسخه ۲۱۲.

--image=image

مسیری به یک فایل ایمیج دیسک یا گره دستگاه بلوکی می‌گیرد. در صورت مشخص شدن، تمام عملیات بر روی سیستم فایل در ایمیج دیسک مشخص‌شده اعمال می‌شود. این مشابه --root= است اما روی سیستم‌های فایل ذخیره‌شده در ایمیج‌های دیسک یا دستگاه‌های بلوکی عمل می‌کند. ایمیج دیسک باید شامل یک سیستم فایل یا مجموعه‌ای از سیستم‌های فایل درون یک جدول پارتیشن GPT باشد، پیرو UAPI.2 Discoverable Partitions Specification[1]. برای اطلاعات بیشتر درباره ایمیج‌های دیسک پشتیبانی‌شده، سوئیچ هم‌نام در systemd-nspawn(1)' را ببینید.

به صورت ضمنی شامل -E می‌شود.

اضافه‌شده در نسخه ۲۴۷.

--image-policy=policy

یک رشته سیاست ایمیج را به عنوان آرگومان می‌گیرد، مطابق با systemd.image-policy(7). این سیاست هنگام کار بر روی ایمیج دیسک مشخص‌شده از طریق --image= اعمال می‌شود، بالا را ببینید. اگر مشخص نشود، به صورت پیش‌فرض به سیاست "*" تنظیم می‌شود، یعنی تمام سیستم‌های فایل شناسایی‌شده در ایمیج استفاده می‌شوند.

--replace=PATH

هنگامی که این گزینه داده می‌شود، باید یک یا چند آرگومان موضعی مشخص شود. تمام فایل‌های پیکربندی یافت‌شده در دایرکتوری‌های فهرست‌شده در tmpfiles.d(5) خوانده می‌شوند، و پیکربندی ارائه‌شده در خط فرمان به جای فایل پیکربندی PATH و با همان اولویت آن پردازش خواهد شد.

این گزینه برای استفاده در زمانی در نظر گرفته شده است که اسکریپت‌های نصب بسته در حال اجرا هستند و فایل‌های متعلق به آن بسته هنوز روی دیسک در دسترس نیستند، بنابراین محتوای آن‌ها باید در خط فرمان ارائه شود، اما ممکن است پیکربندی مدیر سیستم از قبل وجود داشته باشد و باید اولویت بالاتری به آن داده شود.

اضافه‌شده در نسخه ۲۳۸.

--cat-config

کپی محتوای فایل‌های پیکربندی در خروجی استاندارد. قبل از هر فایل، نام فایل به صورت یک کامنت چاپ می‌شود.

--tldr

کپی محتوای فایل‌های پیکربندی در خروجی استاندارد. فقط بخش‌های «جالب‌توجه» فایل‌های پیکربندی چاپ می‌شوند و کامنت‌ها و خطوط خالی نادیده گرفته می‌شوند. قبل از هر فایل، نام فایل به صورت یک کامنت چاپ می‌شود.

--no-pager

خروجی را به یک صفحه‌بند (pager) هدایت نمی‌کند.

-h, --help

چاپ یک متن راهنمای کوتاه و خروج.

--version

چاپ یک رشته نسخه کوتاه و خروج.

امکان ترکیب --create، --clean و --remove در یک فراخوانی وجود دارد (که در این صورت حذف و پاک‌سازی قبل از ایجاد فایل‌های جدید اجرا می‌شوند). برای مثال، در حین بوت خط فرمان زیر اجرا می‌شود تا اطمینان حاصل گردد که تمام دایرکتوری‌های موقت و فرار بر اساس فایل پیکربندی حذف و ایجاد می‌شوند:

systemd-tmpfiles --remove --create

systemd-tmpfiles از منطق اعتبارنامه‌های سرویس همان‌طور که توسط ImportCredential=/LoadCredential=/SetCredential= پیاده‌سازی شده است پشتیبانی می‌کند (برای جزئیات به systemd.exec(5) مراجعه کنید). در صورت ارسال، اعتبارنامه‌های زیر استفاده می‌شوند:

tmpfiles.extra

محتوای این اعتبارنامه می‌تواند شامل خطوط اضافی برای پردازش باشد. محتوای اعتبارنامه باید از همان قالبی پیروی کند که هر فایل drop-in دیگری در tmpfiles.d/ استفاده می‌کند. اگر این اعتبارنامه ارسال شود، پس از خوانده شدن تمام فایل‌های drop-in از سیستم فایل پردازش می‌شود. بنابراین خطوط موجود در اعتبارنامه می‌توانند خطوط موجود در سیستم‌عامل را تکمیل کنند، اما نمی‌توانند آن‌ها را بازنویسی (override) نمایند.

اضافه‌شده در نسخه ۲۵۲.

توجه داشته باشید که به طور پیش‌فرض فایل واحد systemd-tmpfiles-setup.service (و فایل‌های واحد مرتبط) به گونه‌ای تنظیم شده است که اعتبارنامه "tmpfiles.extra" را از مدیر سرویس به ارث ببرد.

$SYSTEMD_LOG_LEVEL

حداکثر سطح ثبت وقایع (لاگ) برای پیام‌های منتشرشده (پیام‌های با سطح لاگ بالاتر، یعنی با اهمیت کمتر، نادیده گرفته خواهند شد). فهرستی از مقادیر جداشده با کاما را می‌پذیرد. یک مقدار می‌تواند یکی از موارد زیر باشد (به ترتیب کاهش اهمیت): emerg، alert، crit، err، warning، notice، info، debug یا یک عدد صحیح در محدوده 0...7. برای اطلاعات بیشتر به syslog(3) مراجعه کنید. هر مقدار می‌تواند به صورت اختیاری با یکی از پیشوندهای console، syslog، kmsg یا journal همراه با یک دو نقطه (:) مشخص شود تا حداکثر سطح لاگ را برای آن مقصد لاگ خاص تعیین کند (برای مثال SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug,console:info مشخص می‌کند که لاگ در سطح debug باشد مگر هنگام ثبت در کنسول که باید در سطح info باشد). توجه داشته باشید که حداکثر سطح لاگ سراسری بر حداکثر سطوح لاگِ هر مقصد اولویت دارد.

$SYSTEMD_LOG_COLOR

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌های نوشته‌شده در tty بر اساس اولویت رنگی خواهند شد.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند، خودشان پیام‌ها را بر اساس سطح لاگ رنگی می‌کنند.

$SYSTEMD_LOG_TIME

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌های لاگ کنسول با یک برچسب زمانی پیشوند می‌شوند.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال یا یک فایل نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند، خودشان برچسب‌های زمانی را بر اساس متادیتای ورودی پیوست می‌کنند.

$SYSTEMD_LOG_LOCATION

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌ها با نام فایل و شماره خط در کد منبع که پیام از آنجا سرچشمه گرفته است پیشوند می‌شوند.

توجه داشته باشید که مکان لاگ اغلب به عنوان متادیتا به ورودی‌های ژورنال ضمیمه می‌شود. با این حال، درج مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها راحت باشد.

$SYSTEMD_LOG_TARGET

مقصد پیام‌های لاگ. یکی از مقادیر console (ثبت در tty متصل‌شده)، console-prefixed (ثبت در tty متصل‌شده اما با پیشوندهایی که سطح لاگ و "facility" را مشخص می‌کنند، به syslog(3) مراجعه کنید)، kmsg (ثبت در بافر لاگ چرخشی هسته)، journal (ثبت در ژورنال)، journal-or-kmsg (ثبت در ژورنال در صورت در دسترس بودن، و در غیر این صورت در kmsg)، auto (تعیین خودکار مقصد لاگ مناسب، پیش‌فرض)، null (غیرفعال کردن خروجی لاگ).

$SYSTEMD_PAGER, $PAGER

صفحه‌بندی که هنگام مشخص نشدن --no-pager استفاده می‌شود. در صورت تنظیم بودن $SYSTEMD_PAGER از آن استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت از $PAGER استفاده خواهد شد. اگر نه $SYSTEMD_PAGER و نه $PAGER تنظیم نشده باشند، مجموعه‌ای از پیاده‌سازی‌های شناخته‌شده صفحه‌بند به نوبت امتحان می‌شوند، از جمله less(1) و more(1)، تا زمانی که یکی پیدا شود. اگر هیچ پیاده‌سازی صفحه‌بندی پیدا نشود، هیچ صفحه‌بندی فراخوانی نمی‌شود. تنظیم این متغیرهای محیطی روی یک رشته خالی یا مقدار "cat" معادل ارسال --no-pager است.

نکته: اگر $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، $SYSTEMD_PAGER و $PAGER فقط برای غیرفعال کردن صفحه‌بند (با "cat" یا "") می‌توانند استفاده شوند، و در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شوند.

$SYSTEMD_LESS

لغو گزینه‌های ارسالی به less (به طور پیش‌فرض "FRSXMK").

کاربران ممکن است بخواهند دو گزینه را به ویژه تغییر دهند:

K

این گزینه به صفحه‌بند دستور می‌دهد هنگام فشرده شدن Ctrl+C فوراً خارج شود. برای اینکه به less اجازه دهید خودش Ctrl+C را برای بازگشت به خط فرمان صفحه‌بند مدیریت کند، این گزینه را لغو کنید.

اگر مقدار $SYSTEMD_LESS شامل "K" نباشد، و صفحه‌بند فراخوانی‌شده less باشد، Ctrl+C توسط فایل اجرایی نادیده گرفته شده و باید توسط صفحه‌بند مدیریت شود.

X

این گزینه به صفحه‌بند دستور می‌دهد که رشته‌های مقداردهی اولیه و پایان‌دهی termcap را به ترمینال ارسال نکند. این گزینه به طور پیش‌فرض تنظیم شده است تا خروجی دستور حتی پس از خروج صفحه‌بند در ترمینال قابل مشاهده باقی بماند. با این حال، این امر مانع از عملکرد برخی قابلیت‌های صفحه‌بند می‌شود، به ویژه خروجی صفحه‌بندی‌شده را نمی‌توان با ماوس پیمایش (اسکرول) کرد.

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESS هیچ تاثیری برای فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

برای توضیحات بیشتر به less(1) مراجعه کنید.

$SYSTEMD_LESSCHARSET

لغو مجموعه نویسه (charset) ارسالی به less (به طور پیش‌فرض "utf-8"، اگر ترمینال فراخواننده به عنوان سازگار با UTF-8 تشخیص داده شود).

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESSCHARSET هیچ تاثیری برای فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

$SYSTEMD_PAGERSECURE

دستورات رایج صفحه‌بند مانند less(1)، علاوه بر «صفحه‌بندی»، یعنی پیمایش در خروجی، از باز کردن یا نوشتن در فایل‌های دیگر و اجرای دستورات دلخواه شل پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که دستورات با امتیازات بالا، به عنوان مثال تحت sudo(8) یا pkexec(1) فراخوانی می‌شوند، صفحه‌بند به یک مرز امنیتی تبدیل می‌شود. باید دقت شود که تنها برنامه‌هایی با قابلیت‌های کاملاً محدود به عنوان صفحه‌بند استفاده شوند، و ویژگی‌های تعاملی ناخواسته مانند باز کردن یا ایجاد فایل‌های جدید یا شروع زیرفرایندها مجاز نباشند. «حالت امن» برای صفحه‌بند ممکن است همان‌طور که در زیر توضیح داده شده فعال شود، اگر صفحه‌بند از آن پشتیبانی کند (بیشتر صفحه‌بندها به شیوه‌ای نوشته نشده‌اند که این موضوع را در نظر بگیرند). توصیه می‌شود یا صراحتاً «حالت امن» را فعال کنید یا با استفاده از --no-pager یا PAGER=cat هنگام اجازه دادن به کاربران غیرقابل اعتماد برای اجرای دستورات با امتیازات بالا، صفحه‌بند را کاملاً غیرفعال نمایید.

این گزینه یک آرگومان بولی می‌پذیرد. هنگامی که روی درست تنظیم شود، «حالت امن» صفحه‌بند فعال می‌شود. در «حالت امن»، هنگام فراخوانی صفحه‌بند LESSSECURE=1 تنظیم خواهد شد، که به صفحه‌بند دستور می‌دهد دستوراتی را که فایل‌های جدید باز می‌کنند یا ایجاد می‌کنند یا زیرفرایندهای جدید آغاز می‌کنند غیرفعال کند. در حال حاضر فقط less(1) شناخته شده است که این متغیر را درک می‌کند و «حالت امن» را پیاده‌سازی می‌نماید.

هنگامی که روی نادرست تنظیم شود، هیچ محدودیتی بر صفحه‌بند اعمال نمی‌شود. تنظیم SYSTEMD_PAGERSECURE=0 یا حذف نکردن آن از متغیرهای محیطی به ارث رسیده ممکن است به کاربر اجازه دهد دستورات دلخواه را اجرا کند.

هنگامی که $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، ابزارهای systemd تلاش می‌کنند تا به طور خودکار تشخیص دهند که آیا «حالت امن» باید فعال شود و آیا صفحه‌بند از آن پشتیبانی می‌کند یا خیر. اگر UID مؤثر با مالک نشست ورود یکسان نباشد، به geteuid(2) و sd_pid_get_owner_uid(3) مراجعه کنید، یا هنگام اجرا تحت sudo(8) یا ابزارهای مشابه ($SUDO_UID تنظیم شده باشد [2]). در این موارد، SYSTEMD_PAGERSECURE=1 تنظیم می‌شود و صفحه‌بندهایی که پیاده‌سازی «حالت امن» در آن‌ها شناخته‌شده نیست اصلاً استفاده نخواهند شد. توجه داشته باشید که این تشخیص خودکار فقط متداول‌ترین سازوکارهای ارتقای امتیازات را پوشش می‌دهد و برای راحتی کار در نظر گرفته شده است. توصیه می‌شود صراحتاً $SYSTEMD_PAGERSECURE را تنظیم کرده یا صفحه‌بند را غیرفعال کنید.

توجه داشته باشید که اگر متغیرهای $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER قرار است رعایت شوند، به جز برای غیرفعال کردن صفحه‌بند، $SYSTEMD_PAGERSECURE نیز باید تنظیم شده باشد.

$SYSTEMD_COLORS

یک آرگومان بولی، یا یک مقدار ویژه می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض (تنظیم‌نشده)، systemd و ابزارهای مرتبط در صورت امکان از رنگ‌ها در خروجی خود استفاده خواهند کرد. اگر $COLORTERM روی "truecolor" یا "24bit" تنظیم شده باشد، رنگ‌های 24 بیتی فعال می‌شوند، در غیر این صورت 256 رنگ، مگر اینکه $NO_COLOR یا $TERM نشان دهد رنگ‌ها غیرفعال هستند.

true

مشابه تنظیم‌نشده، با این تفاوت که $NO_COLOR نادیده گرفته می‌شود.

false

خروجی تک‌رنگ خواهد بود.

"16", "256", "24bit"

همیشه به ترتیب از رنگ‌های پایه ۱۶ تایی ANSI، ۲۵۶ رنگ، یا رنگ ۲۴ بیتی استفاده می‌کند.

"auto-16", "auto-256", "auto-24bit"

از تعداد رنگ‌های مشخص‌شده، بر اساس $TERM و اینکه کنسول به چه چیزی متصل است، استفاده می‌کند.

$SYSTEMD_URLIFY

مقدار باید یک بولی باشد. کنترل می‌کند که آیا پیوندهای قابل کلیک در خروجی برای شبیه‌سازهای ترمینالی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند تولید شود یا خیر. این گزینه را می‌توان برای لغو تصمیمی که systemd بر اساس $TERM و سایر شرایط می‌گیرد تعیین کرد.

systemd-tmpfiles تلاش می‌کند از تغییر زمان‌های دسترسی و اصلاح در دایرکتوری‌هایی که به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کند اجتناب نماید، که این امر نیازمند امتیازات CAP_FOWNER است. هنگام اجرا به عنوان کاربر غیر ریشه (non-root)، زمان دسترسی دایرکتوری‌هایی که برای یافتن فایل‌های قابل پاک‌سازی بررسی می‌شوند افزایش می‌یابد، که ممکن است مانع از پاک‌سازی آن‌ها شود.

در صورت موفقیت، 0 برگردانده می‌شود. اگر پیکربندی از نظر نحوی نامعتبر باشد (خطاهای نحوی، آرگومان‌های مفقود و غیره)، به طوری که برخی خطوط نادیده گرفته شوند اما خطای دیگری رخ ندهد، 65 برگردانده می‌شود (EX_DATAERR از /usr/include/sysexits.h). اگر پیکربندی از نظر نحوی معتبر باشد، اما نتوان آن را اجرا کرد (عدم وجود مجوزها، ایجاد فایل‌ها در دایرکتوری‌های ناموجود، محتوای نامعتبر هنگام نوشتن در مقادیر /sys/ و غیره)، 73 برگردانده می‌شود (EX_CANTCREAT از /usr/include/sysexits.h). در غیر این صورت، 1 برگردانده می‌شود (EXIT_FAILURE از /usr/include/stdlib.h).

نکته: هنگام ایجاد موارد، اگر هدف از قبل وجود داشته باشد اما از نوع نادرست باشد یا با وضعیت درخواست‌شده مطابقت نداشته باشد، و عملیات اجباری با "+" درخواست نشده باشد، پیامی ارسال می‌شود اما شکست نادیده گرفته خواهد شد.

systemd(1), tmpfiles.d(5)

1.
مشخصات UAPI.2 Discoverable Partitions Specification
https://uapi-group.org/specifications/specs/discoverable_partitions_specification
2.
توصیه می‌شود سایر ابزارها نیز $SUDO_UID را در صورت لزوم تنظیم و بررسی کنند و با آن به عنوان یک رابط مشترک رفتار نمایند.
systemd 261.2