SYSTEMD.LINK(5) systemd.link SYSTEMD.LINK(5)

systemd.link - پیکربندی دستگاه شبکه

link.link

یک فایل متنی ساده به سبک ini که پیکربندی را برای دستگاه‌های شبکه منطبق کدگذاری می‌کند و توسط systemd-udevd(8) و به‌ویژه توکار (builtin) net_setup_link آن استفاده می‌شود. برای توصیف کلی نحو، systemd.syntax(7) را ببینید.

توجه داشته باشید که برخی توزیع‌ها ممکن است فایل‌های .link را در سازوکارهای مراحل اولیه بوت خود بگنجانند (برای مثال با گنجاندن نسخه‌هایی از فایل‌های .link در initramfs). از این رو ممکن است انجام اقدامات دستی برای اطمینان از همگام بودن هرگونه تغییرات محلی با سازوکارهای ذخیره‌سازی مراحل اولیه بوت لازم باشد. باید به مستندات مرتبط با توزیع خاص مراجعه شود.

فایل‌های .link از فایل‌های واقع در دایرکتوری شبکه سیستم /usr/lib/systemd/network و /usr/local/lib/systemd/network [1]، دایرکتوری موقت و فرار زمان اجرای شبکه /run/systemd/network، و دایرکتوری شبکه مدیریت محلی /etc/systemd/network خوانده می‌شوند. تمام فایل‌های پیکربندی صرف‌نظر از دایرکتوری‌هایی که در آن قرار دارند، به صورت الفبایی-عددی مرتب و پردازش می‌شوند. با این حال، فایل‌های با نام یکسان جایگزین یکدیگر می‌شوند. توصیه می‌شود که نام هر فایل با عددی کوچک‌تر از "70" پیشوندگذاری شود (برای مثال 10-eth0.link). در غیر این صورت، فایل‌های .link پیش‌فرض یا فایل‌های ایجادشده توسط systemd-network-generator.service(8) ممکن است بر فایل‌های پیکربندی‌شده توسط کاربر اولویت یابند. فایل‌های موجود در /etc/ بالاترین اولویت را دارند، فایل‌های موجود در /run/ بر فایل‌های با نام مشابه در /usr/lib/ مقدم هستند. در صورت نیاز می‌توان از این سازوکار برای بازنویسی و جایگزینی یک فایل link ارائه‌شده توسط سیستم با یک فایل محلی استفاده کرد. به عنوان یک حالت خاص، یک فایل خالی (اندازه فایل ۰) یا پیوند نمادین با همان نام که به /dev/null اشاره دارد، فایل پیکربندی را به طور کامل غیرفعال می‌کند (اصطلاحاً "ماسک" می‌شود).

همراه با فایل link به نام foo.link، ممکن است دایرکتوری قطعه الحاقی (drop-in) با نام foo.link.d/ وجود داشته باشد. تمام فایل‌های با پسوند ".conf" از این دایرکتوری به ترتیب الفبایی-عددی ادغام شده و پس از تجزیه خود فایل اصلی، تجزیه خواهند شد. این امر برای تغییر دادن یا افزودن تنظیمات پیکربندی، بدون نیاز به ویرایش فایل پیکربندی اصلی مفید است. هر فایل drop-in باید دارای سرآیندهای بخش مناسب باشد.

علاوه بر /etc/systemd/network، دایرکتوری‌های قطعه الحاقی ".d" را می‌توان در دایرکتوری‌های /usr/lib/systemd/network یا /run/systemd/network قرار داد. فایل‌های drop-in موجود در /etc/ بر موارد موجود در /run/ اولویت دارند که آن‌ها نیز به نوبه خود بر موارد موجود در /usr/lib/ مقدم هستند. فایل‌های drop-in تحت هر یک از این دایرکتوری‌ها، صرف‌نظر از محل قرارگیری فایل link اصلی، بر آن اولویت دارند.

فایل link شامل یک بخش [Match] است که تعیین می‌کند آیا یک فایل link معین می‌تواند روی یک دستگاه معین اعمال شود یا خیر، و همچنین یک بخش [Link] که نحوه پیکربندی دستگاه را مشخص می‌کند. اولین فایل (به ترتیب واژه‌نگاری) از میان فایل‌های link که با یک دستگاه مشخص مطابقت داشته باشد، اعمال می‌شود. توجه داشته باشید که یک فایل پیش‌فرض به نام 99-default.link توسط سیستم ارائه می‌شود. بنابراین هر فایل .link ارائه‌شده توسط کاربر باید نامی از نظر واژه‌نگاری جلوتر داشته باشد تا اصلاً در نظر گرفته شود.

برای عیب‌یابی مشکلات مربوط به فایل‌های .link، udevadm(8) را ببینید.

گفته می‌شود یک فایل link با یک رابط مطابقت دارد اگر تمام تطبیق‌های مشخص‌شده توسط بخش [Match] برآورده شوند. هنگامی که یک فایل link شامل تنظیمات معتبری در بخش [Match] نباشد، آنگاه فایل با تمام رابط‌ها مطابقت خواهد داشت و systemd-udevd در این باره هشدار می‌دهد. راهنمایی: برای جلوگیری از هشدار و شفاف‌سازی اینکه قرار است با تمام رابط‌ها مطابقت داده شود، مورد زیر را اضافه کنید:

OriginalName=*

اولین فایل (به ترتیب الفبایی-عددی) از میان فایل‌های link که با یک رابط مشخص مطابقت داشته باشد اعمال می‌شود، و تمام فایل‌های بعدی نادیده گرفته می‌شوند، حتی اگر آن‌ها نیز مطابقت داشته باشند. کلیدهای زیر پذیرفته می‌شوند:

MACAddress=

فهرستی از آدرس‌های سخت‌افزاری جداشده با فاصله (whitespace). قالب‌های قابل‌قبول عبارتند از:

شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه

هر فیلد باید یک بایت باشد. برای مثال "12:34:56:78:90:ab" یا "AA:BB:CC:DD:EE:FF".

افزوده شده در نسخه 250.

شانزده‌شانزدهی جداشده با خط تیره

هر فیلد باید یک بایت باشد. برای مثال "12-34-56-78-90-ab" یا "AA-BB-CC-DD-EE-FF".

افزوده شده در نسخه 250.

شانزده‌شانزدهی جداشده با نقطه

هر فیلد باید دو بایت باشد. برای مثال "1234.5678.90ab" یا "AABB.CCDD.EEFF".

افزوده شده در نسخه 250.

قالب آدرس IPv4

برای مثال "127.0.0.1" یا "192.168.0.1".

افزوده شده در نسخه 250.

قالب آدرس IPv6

برای مثال "2001:0db8:85a3::8a2e:0370:7334" یا "::1".

افزوده شده در نسخه 250.

طول کل هر آدرس MAC باید ۴ (برای تونل IPv4)، ۶ (برای اترنت)، ۱۶ (برای تونل IPv6)، یا ۲۰ (برای InfiniBand) باشد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت فهرست‌ها ادغام می‌شوند. اگر یک رشته خالی به این گزینه اختصاص یابد، فهرست آدرس‌های سخت‌افزاری تعریف‌شده پیش از این بازنشانی می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 211.

PermanentMACAddress=

فهرستی از آدرس‌های دائمی سخت‌افزار، جداشده با فاصله. در حالی که MACAddress= با آدرس MAC فعلی دستگاه مطابقت داده می‌شود، این گزینه با آدرس MAC دائمی دستگاه مطابقت داده می‌شود که ممکن است با آدرس فعلی متفاوت باشد. از قالب کامل شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه، خط تیره یا نقطه، یا قالب آدرس IPv4 یا IPv6 استفاده کنید. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت فهرست‌ها ادغام می‌شوند. اگر یک رشته خالی به این گزینه اختصاص یابد، فهرست آدرس‌های سخت‌افزاری تعریف‌شده پیش از این بازنشانی می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 245.

Path=

فهرستی از الگوهای تطبیق مسیر به سبک شل (globs)، جداشده با فاصله، که با مسیر پایدار دستگاه، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_PATH ارائه شده مطابقت می‌یابد.

افزوده شده در نسخه 211.

Driver=

فهرستی از الگوهای سبک شل جداشده با فاصله که با درایوری که در حال حاضر به دستگاه متصل است مطابقت می‌یابد، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_DRIVER دستگاه والد آن، یا در صورت تنظیم نشدن آن، توسط درایور ارائه شده توسط ethtool -i خود دستگاه مشخص می‌شود. اگر پیشوند فهرست یک علامت "!" باشد، آزمون معکوس می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

Type=

فهرستی از الگوهای سبک شل جداشده با فاصله که با نوع دستگاه مطابقت می‌یابد، همان‌طور که توسط networkctl list نمایش داده می‌شود. اگر پیشوند فهرست یک علامت "!" باشد، آزمون معکوس می‌شود. برخی از مقادیر معتبر عبارتند از "ether"، "loopback"، "wlan"، "wwan". انواع معتبر یا از ویژگی udev به نام "DEVTYPE" یا ماکروهای "ARPHRD_" در linux/if_arp.h نام‌گذاری شده‌اند، بنابراین این فهرست جامع نیست.

افزوده شده در نسخه 211.

Kind=

فهرستی از الگوهای سبک شل جداشده با فاصله که با گونه (kind) دستگاه مطابقت می‌یابد، همان‌طور که توسط networkctl status INTERFACE یا ip -d link show INTERFACE نمایش داده می‌شود. اگر پیشوند فهرست یک علامت "!" باشد، آزمون معکوس می‌شود. برخی از مقادیر معتبر عبارتند از "bond"، "bridge"، "gre"، "tun"، "veth". گونه‌های معتبر توسط ویژگی "IFLA_INFO_KIND" در netlink ارائه می‌شوند، بنابراین این فهرست جامع نیست.

افزوده شده در نسخه 251.

Property=

فهرستی از نام‌های ویژگی udev به همراه مقادیر آن‌ها پس از علامت مساوی ("=")، جداشده با فاصله. اگر چندین ویژگی مشخص شوند، نتایج آزمون با عملگر AND ترکیب می‌شوند. اگر پیشوند فهرست یک علامت "!" باشد، آزمون معکوس می‌شود. اگر یک مقدار شامل فاصله (whitespace) باشد، لطفاً کل جفت کلید و مقدار را درون علامت نقل‌قول قرار دهید. اگر مقداری شامل علامت نقل‌قول است، لطفاً با "\" از علامت نقل‌قول فرار (escape) کنید.

مثال: اگر یک فایل .link شامل موارد زیر باشد:

Property=ID_MODEL_ID=9999 "ID_VENDOR_FROM_DATABASE=vendor name" "KEY=with \"quotation\""

آنگاه، فایل .link تنها زمانی مطابقت دارد که رابط هر سه ویژگی بالا را دارا باشد.

افزوده شده در نسخه 243.

OriginalName=

فهرستی از الگوهای سبک شل جداشده با فاصله که با نام دستگاه مطابقت می‌یابد، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام "INTERFACE" نمایش داده می‌شود. این گزینه را نمی‌توان برای تطبیق روی نام‌هایی که قبلاً از فضای کاربری تغییر یافته‌اند استفاده کرد. هنگام تطبیق روی نام‌های تخصیص‌یافته توسط هسته احتیاط توصیه می‌شود، زیرا مشخص است که این نام‌ها در میان راه‌اندازی‌های مجدد (بوت‌ها) ناپایدار هستند.

افزوده شده در نسخه 218.

Host=

با نام میزبان یا شناسه ماشینِ میزبان مطابقت می‌دهد. برای جزئیات، ConditionHost= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

Virtualization=

بررسی می‌کند که آیا سیستم در یک محیط مجازی‌سازی‌شده اجرا می‌شود یا خیر، و به صورت اختیاری بررسی می‌کند که آیا یک پیاده‌سازی خاص است یا خیر. برای جزئیات، ConditionVirtualization= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

KernelCommandLine=

بررسی می‌کند که آیا یک گزینه خاص در خط فرمان هسته تنظیم شده است یا خیر. برای جزئیات، ConditionKernelCommandLine= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

KernelVersion=

بررسی می‌کند که آیا نسخه هسته (همان‌طور که توسط uname -r گزارش می‌شود) با یک عبارت خاص مطابقت دارد یا خیر. برای جزئیات، ConditionKernelVersion= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 237.

Version=

بررسی می‌کند که آیا نسخه یک نرم‌افزار با یک عبارت خاص مطابقت دارد یا خیر. برای جزئیات، ConditionVersion= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 258.

Credential=

بررسی می‌کند که آیا اعتبارنامه (گواهی‌نامه) مشخص‌شده به سرویس systemd-udevd.service ارسال شده است یا خیر. برای جزئیات، اعتبارنامه‌های سیستم و سرویس[2] را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 252.

Architecture=

بررسی می‌کند که آیا سیستم بر روی یک معماری خاص در حال اجرا است یا خیر. برای جزئیات، ConditionArchitecture= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

Firmware=

بررسی می‌کند که آیا سیستم روی ماشینی با میان‌افزار (فِرم‌ور) مشخص‌شده در حال اجرا است یا خیر. برای جزئیات، ConditionFirmware= در systemd.unit(5) را ببینید. هنگامی که با علامت تعجب ("!") پیشوندگذاری شود، نتیجه نفی می‌شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، مقدار اختصاص‌یافته قبلی پاک می‌شود.

افزوده شده در نسخه 249.

بخش [Link] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

Description=

توصیفی از دستگاه.

افزوده شده در نسخه 211.

Property=

تنظیم ویژگی‌های مشخص‌شدهٔ udev. این گزینه فهرستی از جفت‌های کلید-مقدار جداشده با فاصله را می‌گیرد که با علامت مساوی ("=") به هم متصل شده‌اند. مثال: 
Property=HOGE=foo BAR=baz

این گزینه از بسط سادهٔ مشخص‌کننده‌ها پشتیبانی می‌کند، بخش «مشخص‌کننده‌ها» در زیر را ببینید. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، تمام تخصیص‌های قبلی پاک می‌شوند.

این تنظیم برای پیکربندی ویژگی "ID_NET_MANAGED_BY=" مفید است که اعلام می‌کند کدام سرویس مدیریت شبکه باید رابط را مدیریت کند، و توسط systemd-networkd(8) و سایرین رعایت می‌شود. از

Property=ID_NET_MANAGED_BY=io.systemd.Network

استفاده کنید تا صراحتاً اعلام شود که systemd-networkd باید رابط را مدیریت کند، یا این ویژگی را روی مقدار دیگری تنظیم کنید تا صراحتاً اعلام شود که نباید چنین کند. برای جزئیات نحوه استفاده از این ویژگی برای تطبیق نام‌های رابط، systemd.network(5) را ببینید.

افزوده شده در نسخه 256.

ImportProperty=

وارد کردن ویژگی‌های مشخص‌شدهٔ udev از پایگاه داده ذخیره‌شده. این گزینه فهرستی از نام‌های ویژگی‌ها را می‌گیرد که با فاصله از هم جدا شده‌اند. مثال: 
ImportProperty=HOGE BAR

این گزینه از بسط سادهٔ مشخص‌کننده‌ها پشتیبانی می‌کند، بخش «مشخص‌کننده‌ها» در زیر را ببینید. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، تمام تخصیص‌های قبلی پاک می‌شوند.

اگر همان ویژگی در Property= در بالا نیز تنظیم شده باشد، مقدار ویژگی واردشده توسط مقدار مشخص‌شده در Property= رونویسی خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 256.

UnsetProperty=

حذف تنظیم ویژگی‌های مشخص‌شدهٔ udev. این گزینه فهرستی از نام‌های ویژگی‌ها را می‌گیرد که با فاصله از هم جدا شده‌اند. مثال: 
UnsetProperty=HOGE BAR

این گزینه از بسط سادهٔ مشخص‌کننده‌ها پشتیبانی می‌کند، بخش «مشخص‌کننده‌ها» در زیر را ببینید. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، تمام تخصیص‌های قبلی پاک می‌شوند.

این تنظیم پس از اعمال ImportProperty= و Property= اعمال می‌شود. از این رو، اگر همان ویژگی در ImportProperty= یا Property= مشخص شده باشد، مقدار ویژگی واردشده یا مشخص‌شده نادیده گرفته خواهد شد و تنظیم ویژگی حذف می‌گردد.

افزوده شده در نسخه 256.

Alias=

ویژگی رابط به نام ifalias روی این مقدار تنظیم می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

MACAddressPolicy=

سیاستی که بر اساس آن آدرس MAC باید تنظیم شود. سیاست‌های موجود عبارتند از:

persistent

اگر سخت‌افزار دارای یک آدرس MAC پایدار باشد (همان‌طور که بیشتر سخت‌افزارها باید داشته باشند)، و اگر توسط هسته استفاده شود، هیچ اقدامی انجام نمی‌شود. در غیر این صورت، یک آدرس MAC جدید تولید می‌شود که تضمین می‌شود در هر بار راه‌اندازی برای ماشین مشخص و دستگاه مشخص یکسان باشد، اما در غیر این صورت تصادفی است. این قابلیت وابسته به وجود ویژگی‌های ID_NET_NAME_* برای link است. در سخت‌افزارهایی که این ویژگی‌ها تنظیم نشده‌اند، تولید آدرس MAC پایدار با شکست مواجه خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 211.

random

اگر هسته از یک آدرس MAC تصادفی استفاده کند، هیچ اقدامی انجام نمی‌شود. در غیر این صورت، هر بار که دستگاه ظاهر می‌شود (معمولاً هنگام بوت)، یک آدرس جدید به طور تصادفی تولید می‌شود. در هر صورت، آدرس تصادفی دارای بیت‌های "unicast" و "locally administered" تنظیم‌شده خواهد بود.

افزوده شده در نسخه 211.

none

آدرس MAC اختصاص‌داده‌شده توسط هسته را حفظ می‌کند. یا از آدرس MAC مشخص‌شده در MACAddress= استفاده می‌کند.

افزوده شده در نسخه 227.

اختصاص یک رشته خالی معادل تنظیم "none" است.

افزوده شده در نسخه 211.

MACAddress=

آدرس MAC رابط برای استفاده. برای اینکه این تنظیم اعمال شود، MACAddressPolicy= باید یا تنظیم نشده باشد، یا خالی باشد، یا روی "none" تنظیم شده باشد.

افزوده شده در نسخه 211.

NamePolicy=

فهرستی مرتب‌شده و جداشده با فاصله از سیاست‌ها که بر اساس آن‌ها نام رابط باید تنظیم شود. NamePolicy= ممکن است با مشخص کردن net.ifnames=0 در خط فرمان هسته غیرفعال شود. هر یک از این سیاست‌ها ممکن است با شکست مواجه شوند و اولین سیاستی که با موفقیت انجام شود استفاده می‌گردد. نام به طور مستقیم تنظیم نمی‌شود، بلکه به عنوان ویژگی ID_NET_NAME به udev صادر می‌شود، که به طور پیش‌فرض توسط یک قاعدهٔ udev(7) برای تنظیم NAME استفاده می‌شود. سیاست‌های موجود عبارتند از:

kernel

اگر هسته ادعا کند نامی که برای دستگاه تنظیم کرده قابل‌پیش‌بینی است، آنگاه هیچ تغییر نامی انجام نمی‌شود.

افزوده شده در نسخه 216.

database

نام بر اساس مدخل‌های موجود در پایگاه داده سخت‌افزاری udev با کلید ID_NET_NAME_FROM_DATABASE تنظیم می‌شود.

افزوده شده در نسخه 211.

onboard

نام بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط میان‌افزار برای دستگاه‌های روی برد (on-board) تنظیم می‌شود، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_NAME_ONBOARD صادر شده است. systemd.net-naming-scheme(7) را ببینید.

افزوده شده در نسخه 211.

slot

نام بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط میان‌افزار برای دستگاه‌های اتصال گرم (hot-plug) تنظیم می‌شود، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_NAME_SLOT صادر شده است. systemd.net-naming-scheme(7) را ببینید.

افزوده شده در نسخه 211.

path

نام بر اساس موقعیت فیزیکی دستگاه تنظیم می‌شود، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_NAME_PATH صادر شده است. systemd.net-naming-scheme(7) را ببینید.

افزوده شده در نسخه 211.

mac

نام بر اساس آدرس MAC پایدار دستگاه تنظیم می‌شود، همان‌طور که توسط ویژگی udev به نام ID_NET_NAME_MAC صادر شده است. systemd.net-naming-scheme(7) را ببینید.

افزوده شده در نسخه 211.

keep

اگر دستگاه قبلاً نامی داشته که توسط فضای کاربری به آن داده شده است (به عنوان بخشی از ایجاد دستگاه یا تغییر نام)، آن را حفظ می‌کند.

افزوده شده در نسخه 241.

افزوده شده در نسخه 211.

Name=

نام رابط برای استفاده. این گزینه اولویت کمتری نسبت به NamePolicy= دارد، بنابراین برای اینکه این تنظیم اعمال شود، NamePolicy= باید تنظیم‌نشده، خالی، غیرفعال باشد، یا تمام سیاست‌های پیکربندی‌شده در آن با شکست مواجه شوند. همچنین مثال زیر با "Name=dmz0" را ببینید.

توجه داشته باشید که تعیین نامی که ممکن است هسته برای رابط دیگری استفاده کند (برای مثال "eth0") خطرناک است زیرا تخصیص نام انجام‌شده توسط udev با تخصیص نام انجام‌شده توسط هسته رقابت می‌کند، و فقط یک رابط می‌تواند از این نام استفاده کند. بسته به ترتیب عملیات، یا udev یا هسته برنده خواهد شد، که باعث غیرقابل‌پیش‌بینی شدن نام‌گذاری می‌شود. بهتر است از پیشوند متفاوتی استفاده شود، برای مثال "internal0"/"external0" یا "lan0"/"lan1"/"lan3".

نام‌های رابط باید حداقل طول ۱ نویسه و حداکثر طول ۱۵ نویسه داشته باشند، و می‌توانند شامل هر نویسه ۷ بیتی ASCII باشند، به استثنای نویسه‌های کنترلی، ":"، "/" و "%". در حالی که "." یک نویسه مجاز است، توصیه می‌شود هنگام نام‌گذاری رابط‌ها از آن خودداری کنید زیرا ابزارهای مختلف (مانند resolvconf(1)) از آن به عنوان نویسه جداکننده استفاده می‌کنند. همچنین، نام‌های رابط کاملاً عددی مجاز نیستند (به منظور جلوگیری از ابهام با مشخص کردن رابط بر اساس نمایه‌های عددی)، و رشته‌های خاص زیر نیز مجاز نیستند: "."، ".."، "all" و "default".

افزوده شده در نسخه 211.

AlternativeNamesPolicy=

فهرستی جداشده با فاصله از سیاست‌ها که بر اساس آن‌ها باید نام‌های جایگزین رابط تنظیم شوند. هر یک از این سیاست‌ها ممکن است با شکست مواجه شوند، و تمام سیاست‌های موفق استفاده می‌شوند. سیاست‌های موجود عبارتند از "database"، "onboard"، "slot"، "path" و "mac". اگر هسته از نام‌های جایگزین پشتیبانی نکند، این تنظیم نادیده گرفته خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 245.

AlternativeName=

نام جایگزین رابط برای استفاده. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر رشته خالی به این گزینه اختصاص داده شود، فهرست بازنشانی می‌شود و تمام تخصیص‌های قبلی بی‌اثر خواهند بود. اگر هسته از نام‌های جایگزین پشتیبانی نکند، این تنظیم نادیده گرفته خواهد شد.

نام‌های جایگزین رابط ممکن است برای شناسایی رابط‌ها در ابزارهای مختلف استفاده شوند. برخلاف نام اصلی (همان‌طور که با Name= در بالا پیکربندی می‌شود)، ممکن است چندین نام جایگزین وجود داشته باشد که به همان رابط اشاره می‌کنند. نام‌های جایگزین برخلاف ۱۵ نویسه مجاز برای نام اصلی رابط، می‌توانند حداکثر طولی برابر با ۱۲۷ نویسه داشته باشند، اما در غیر این صورت مشمول همان محدودیت‌های نام‌گذاری هستند.

افزوده شده در نسخه 245.

TransmitQueues=

تعداد صف‌های ارسال دستگاه را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده ۱...۱۶۳۸۴. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 248.

ReceiveQueues=

تعداد صف‌های دریافت دستگاه را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده ۱...۱۶۳۸۴. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 248.

TransmitQueueLength=

طول صف ارسال دستگاه را بر حسب تعداد بسته‌ها مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۰...۴۲۹۴۹۶۷۲۹۴. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 248.

MTUBytes=

حداکثر واحد انتقال (MTU) بر حسب بایت برای تنظیم روی دستگاه. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی شده و بر مبنای ۱۰۲۴ درک می‌شوند.

افزوده شده در نسخه 211.

BitsPerSecond=

سرعت تنظیم‌شده برای دستگاه؛ مقدار به نزدیک‌ترین Mbps به سمت پایین گرد می‌شود. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی شده و بر مبنای ۱۰۰۰ درک می‌شوند.

افزوده شده در نسخه 211.

Duplex=

حالت دوطرفه (Duplex) برای تنظیم روی دستگاه. مقادیر پذیرفته‌شده عبارتند از half (نیمه‌دوطرفه) و full (تمام‌دوطرفه).

افزوده شده در نسخه 211.

AutoNegotiation=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی yes تنظیم شود، مذاکره خودکار (Auto-negotiation) پارامترهای انتقال فعال می‌شود. مذاکره خودکار روشی است که از طریق آن دو دستگاه اترنت متصل‌شده، پارامترهای انتقال مشترک مانند سرعت، حالت دوطرفه و کنترل جریان را انتخاب می‌کنند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

توجه داشته باشید که اگر مذاکره خودکار فعال باشد، تنظیمات سرعت و حالت دوطرفه فقط‌خواندنی هستند. اگر مذاکره خودکار غیرفعال باشد، در صورتی که درایور از چندین حالت پیوند پشتیبانی کند، تنظیمات سرعت و حالت دوطرفه قابل‌نوشتن هستند.

افزوده شده در نسخه 233.

WakeOnLan=

سیاست بیدارباش از طریق شبکه (Wake-on-LAN) برای تنظیم روی دستگاه. مقدار ویژه "off" را می‌گیرد که Wake-on-LAN را غیرفعال می‌کند، یا فهرستی جداشده با فاصله از کلمات زیر:

phy

بیدارباش با فعالیت PHY.

افزوده شده در نسخه 211.

unicast

بیدارباش با پیام‌های تک‌پخشی (unicast).

افزوده شده در نسخه 235.

multicast

بیدارباش با پیام‌های چندپخشی (multicast).

افزوده شده در نسخه 235.

broadcast

بیدارباش با پیام‌های همه‌پخشی (broadcast).

افزوده شده در نسخه 235.

arp

بیدارباش با ARP.

افزوده شده در نسخه 235.

magic

بیدارباش هنگام دریافت بسته جادویی (magic packet).

افزوده شده در نسخه 211.

secureon

فعال‌سازی گذرواژه SecureOn برای MagicPacket. زمانی که WakeOnLanPassword= مشخص شود به صورت ضمنی اعمال می‌شود. اگر بدون گزینه WakeOnLanPassword= مشخص شود، گذرواژه از اعتبارنامه (گواهی‌نامه) "LINK.link.wol.password" (برای مثال "60-foo.link.wol.password") خوانده می‌شود، و اگر اعتبارنامه یافت نشود، از "wol.password" خوانده می‌شود. برای جزئیات، ImportCredential=/LoadCredential=/SetCredential= در systemd.exec(5) را ببینید. گذرواژه در اعتبارنامه باید ۶ بایت در قالب هگزادسیمال باشد که هر بایت با یک دونقطه (":") مانند آدرس MAC اترنت جدا شده باشد، برای مثال "aa:bb:cc:dd:ee:ff".

افزوده شده در نسخه 235.

پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از مقدار پیش‌فرض دستگاه استفاده خواهد شد. این تنظیم می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر یک رشته خالی اختصاص داده شود، تمام تخصیص‌های قبلی پاک می‌شوند.

افزوده شده در نسخه 211.

WakeOnLanPassword=

گذرواژه SecureOn را برای MagicPacket مشخص می‌کند. یک مسیر مطلق به یک فایل معمولی یا یک سوکت استریم AF_UNIX، یا گذرواژه متنی ساده را می‌پذیرد. هنگامی که مسیری به یک فایل معمولی مشخص شود، گذرواژه از آن خوانده می‌شود. هنگامی که یک سوکت استریم AF_UNIX مشخص شود، اتصالی به آن برقرار شده و گذرواژه از آن خوانده می‌شود. گذرواژه باید ۶ بایت در قالب هگزادسیمال باشد که هر بایت با یک دونقطه (":") مانند آدرس MAC اترنت جدا شده باشد، برای مثال "aa:bb:cc:dd:ee:ff". این گزینه متضمن WakeOnLan=secureon است. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و مقدار فعلی تغییر نخواهد کرد.

افزوده شده در نسخه 250.

Port=

گزینه پورت برای انتخاب درگاه (پورت) دستگاه استفاده می‌شود. مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از:

tp

یک رابط اترنت با استفاده از کابل زوج‌به‌هم‌تابیده (Twisted-Pair) به عنوان رسانه.

افزوده شده در نسخه 234.

aui

رابط واحد اتصال (Attachment Unit Interface یا AUI). معمولاً با هاب‌ها استفاده می‌شود.

افزوده شده در نسخه 234.

bnc

یک رابط اترنت با استفاده از اتصالات BNC و کابل کواکسیال.

افزوده شده در نسخه 234.

mii

یک رابط اترنت با استفاده از رابط مستقل از رسانه (Media Independent Interface یا MII).

افزوده شده در نسخه 234.

fibre

یک رابط اترنت با استفاده از فیبر نوری به عنوان رسانه.

افزوده شده در نسخه 234.

افزوده شده در نسخه 234.

Advertise=

تعیین می‌کند چه سرعت‌ها و حالت‌های عملکرد دوطرفه‌ای برای مذاکره خودکار اعلان می‌شوند. این متضمن "AutoNegotiation=yes" است. مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از:

جدول 1. مقادیر پشتیبانی‌شده برای اعلان

اعلان (Advertise) سرعت (Mbps) حالت دوطرفه (Duplex)
10baset-full 10 full
10baset1brr-full 10 full
10baset1l-full 10 full
10baset1s-full 10 full
10baset-half 10 half
10baset1s-half 10 half
10baset1s-p2mp-half 10 half
100basefx-full 100 full
100baset-full 100 full
100baset1-full 100 full
100basefx-half 100 half
100baset-half 100 half
1000basekx-full 1000 full
1000baset-full 1000 full
1000baset1-full 1000 full
1000basex-full 1000 full
1000baset-half 1000 half
2500baset-full 2500 full
2500basex-full 2500 full
5000baset-full 5000 full
10000baser-fec 10000  
10000basecr-full 10000 full
10000baseer-full 10000 full
10000basekr-full 10000 full
10000basekx4-full 10000 full
10000baselr-full 10000 full
10000baselrm-full 10000 full
10000basesr-full 10000 full
10000baset-full 10000 full
20000basekr2-full 20000 full
20000basemld2-full 20000 full
25000basecr-full 25000 full
25000basekr-full 25000 full
25000basesr-full 25000 full
40000basecr4-full 40000 full
40000basekr4-full 40000 full
40000baselr4-full 40000 full
40000basesr4-full 40000 full
50000basecr-full 50000 full
50000basecr2-full 50000 full
50000basedr-full 50000 full
50000basekr-full 50000 full
50000basekr2-full 50000 full
50000baselr-er-fr-full 50000 full
50000basesr-full 50000 full
50000basesr2-full 50000 full
56000basecr4-full 56000 full
56000basekr4-full 56000 full
56000baselr4-full 56000 full
56000basesr4-full 56000 full
100000basecr-full 100000 full
100000basecr2-full 100000 full
100000basecr4-full 100000 full
100000basedr-full 100000 full
100000basedr2-full 100000 full
100000basekr-full 100000 full
100000basekr2-full 100000 full
100000basekr4-full 100000 full
100000baselr-er-fr-full 100000 full
100000baselr2-er2-fr2-full 100000 full
100000baselr4-er4-full 100000 full
100000basesr-full 100000 full
100000basesr2-full 100000 full
100000basesr4-full 100000 full
200000basecr-full 200000 full
200000basecr2-full 200000 full
200000basecr4-full 200000 full
200000basedr-2-full 200000 full
200000basedr-full 200000 full
200000basedr2-full 200000 full
200000basedr4-full 200000 full
200000basekr-full 200000 full
200000basekr2-full 200000 full
200000basekr4-full 200000 full
200000baselr2-er2-fr2-full 200000 full
200000baselr4-er4-fr4-full 200000 full
200000basesr-full 200000 full
200000basesr2-full 200000 full
200000basesr4-full 200000 full
200000basevr-full 200000 full
400000basecr2-full 400000 full
400000basecr4-full 400000 full
400000basecr8-full 400000 full
400000basedr2-2-full 400000 full
400000basedr2-full 400000 full
400000basedr4-full 400000 full
400000basedr8-full 400000 full
400000basekr2-full 400000 full
400000basekr4-full 400000 full
400000basekr8-full 400000 full
400000baselr4-er4-fr4-full 400000 full
400000baselr8-er8-fr8-full 400000 full
400000basesr2-full 400000 full
400000basesr4-full 400000 full
400000basesr8-full 400000 full
400000basevr2-full 400000 full
800000basecr4-full 800000 full
800000basecr8-full 800000 full
800000basedr4-2-full 800000 full
800000basedr4-full 800000 full
800000basedr8-2-full 800000 full
800000basedr8-full 800000 full
800000basekr4-full 800000 full
800000basekr8-full 800000 full
800000basesr4-full 800000 full
800000basesr8-full 800000 full
800000basevr4-full 800000 full
800000basevr8-full 800000 full
1600000basecr8-full 1600000 full
1600000basedr8-2-full 1600000 full
1600000basedr8-full 1600000 full
1600000basekr8-full 1600000 full
asym-pause    
aui    
autonegotiation    
backplane    
bnc    
fec-baser    
fec-llrs    
fec-none    
fec-rs    
fibre    
mii    
pause    
tp    

به طور پیش‌فرض، این گزینه تنظیم نشده است، یعنی تمام حالت‌های ممکن اعلان خواهند شد. این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت تمام سرعت‌ها و حالت‌های مشخص‌شده اعلان می‌شوند. اگر یک رشته خالی به این گزینه اختصاص یابد، فهرست بازنشانی شده و تمام تخصیص‌های قبلی بی‌اثر خواهند بود.

افزوده شده در نسخه 240.

ReceiveChecksumOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار سخت‌افزاری (hardware offload) برای محاسبه مجموع مقابله‌ای (checksum) بسته‌های شبکه ورودی (ingress) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 245.

TransmitChecksumOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار سخت‌افزاری برای محاسبه مجموع مقابله‌ای بسته‌های شبکه خروجی (egress) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 245.

ScatterGather=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، قابلیت تخلیه باری را فعال می‌کند که در آن سخت‌افزار یک بسته شبکه را از چندین بافر حافظه غیرپیوسته می‌سازد. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE tx-scatter-gather on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

ScatterGatherFragmentList=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، قابلیت تخلیه باری را فعال می‌کند که در آن سخت‌افزار یک بسته شبکه را از فهرستی زنجیره‌ای از بافرهای سوکت می‌سازد. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE tx-scatter-gather-fraglist on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

TCPSegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی TCP (یا TSO) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 232.

TCPECNSegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی TCP (یا TSO) حتی زمانی که پرچم‌های ECN (اعلان صریح ازدحام) در جریان TCP فعال باشند، انجام می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE tx-tcp-ecn-segmentation on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

TCPMangleIdSegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی TCP (یا TSO) حتی اگر سخت‌افزار قادر به افزایش صحیح فیلد شناسه (ID) پروتکل IPv4 برای هر بسته حاصل نباشد، انجام می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE tx-tcp-mangleid-segmentation on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

TCP6SegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی TCP6 (یعنی tx-tcp6-segmentation) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 235.

GenericSegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی (GSO) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 232.

PartialGenericSegmentationOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی جزئی (GSO_Partial) فعال می‌شود. برای جزئیات بیشتر، تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی جزئی[3] را ببینید. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 258.

GenericReceiveOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار دریافت عمومی (GRO) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 232.

GenericReceiveOffloadHardware=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار دریافت عمومی با شتاب‌دهنده سخت‌افزاری (GRO) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

GenericReceiveOffloadList=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، فهرست تخلیه بار دریافت عمومی (GRO List) برای UDP فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE rx-gro-list on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

GenericReceiveOffloadUDPForwarding=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار دریافت عمومی (GRO) برای تجمیع بسته‌های UDP ورودی فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد. این متناظر با دستور ethtool -K INTERFACE rx-udp-gro-forwarding on|off است.

افزوده شده در نسخه 260.

LargeReceiveOffload=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، تخلیه بار دریافت بزرگ (LRO) فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 232.

ReceivePacketSteeringCPUMask=

فهرست CPUهای هدایت بسته دریافتی (RPS) را که RPS ممکن است ترافیک را به آن‌ها فوروارد کند، پیکربندی می‌کند. فهرستی از نمایه‌ها یا محدوده‌های CPU را می‌گیرد که با فاصله یا کاما از هم جدا شده‌اند. متناوباً، مقدار ویژه "all" را می‌گیرد که تمام CPUهای موجود را در ماسک شامل می‌کند. محدوده‌های CPU با نمایه‌های CPU پایینی و بالایی جداشده با خط تیره مشخص می‌شوند (برای مثال "2-6"). این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت فهرست محدوده‌های CPU مشخص‌شده ادغام می‌شوند. اگر یک رشته خالی اختصاص یابد، فهرست بازنشانی شده و تمام تخصیص‌های قبلی بی‌اثر خواهند بود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و فهرست CPU مربوط به RPS بدون تغییر باقی می‌ماند. برای غیرفعال کردن RPS در صورتی که قبلاً فعال بوده است، از مقدار ویژه "disable" استفاده کنید.

افزوده شده در نسخه 256.

IRQAffinityPolicy=

راهبرد توزیع IRQ را برای وقفه‌های MSI/MSI-X رابط شبکه مشخص می‌کند. یکی از مقادیر "spread" یا "single" را می‌گیرد. هنگامی که روی "spread" تنظیم شود، IRQهای صف با استفاده از الگوریتم حداکثر فاصله آگاه از توپولوژی توزیع می‌شوند که CPUهای روی گره‌های NUMA مختلف، سپس هسته‌های فیزیکی مختلف، و سپس هایپرتِرِدهای (hyperthreads) مختلف را ترجیح می‌دهد. هنگامی که روی "single" تنظیم شود، تمام IRQها به یک CPU واحد پین می‌شوند (به طور پیش‌فرض CPU 0، یا اولین CPU در مجموعه مشخص‌شده توسط IRQAffinity=). هنگامی که تعداد IRQها بیشتر از CPUهای در دسترس باشد، صف‌ها با استفاده از تخصیص نوبتی (round-robin) دور می‌زنند. در صورت تنظیم نشدن، هیچ مدیریت وابستگی (affinity) انجام نمی‌شود. تنظیم این گزینه روی یک رشته خالی صراحتاً مدیریت وابستگی را غیرفعال می‌کند.

این گزینه فقط برای دستگاه‌هایی با وقفه‌های MSI/MSI-X که از طریق /sys/class/net/iface/device/msi_irqs/ قابل‌شناسایی هستند اعمال می‌شود. دستگاه‌های مجازی (veth، tap) و دستگاه‌های سنتی INTx با ثبت یک اعلان نادیده گرفته می‌شوند.

توجه داشته باشید که اگر irqbalance(1) یا دیمن‌های مدیریت IRQ مشابه در حال اجرا باشند، ممکن است وابستگی پیکربندی‌شده را بازنویسی کنند. غیرفعال کردن چنین دیمن‌هایی یا پیکربندی آن‌ها برای مستثنی کردن رابط‌های تحت مدیریت را در نظر بگیرید.

افزوده شده در نسخه 260.

IRQAffinity=

مجموعه CPUهای واجد شرایط برای تخصیص IRQ را فیلتر می‌کند. فهرستی از نمایه‌ها یا محدوده‌های CPU را می‌پذیرد که با فاصله یا ویرگول جدا شده‌اند (برای مثال، "0-3"، "0,2,4,6"، "0-3,8-11"). این گزینه همراه با IRQAffinityPolicy= و IRQAffinityNUMA= کار می‌کند تا مشخص کند کدام CPUها IRQهای شبکه را دریافت کنند. هنگامی که با سیاست "spread" مشخص شود، فقط CPUهای فهرست‌شده برای توزیع IRQ در نظر گرفته می‌شوند. هنگامی که با سیاست "single" مشخص شود، IRQها به جای CPU 0 به اولین CPU در مجموعه مجاز پین می‌شوند. اگر IRQAffinityPolicy= تنظیم نشده باشد، هیچ اثری ندارد.

افزوده شده در نسخه 260.

IRQAffinityNUMA=

CPUها را به مواردی که به گره NUMA مشخص‌شده تعلق دارند فیلتر می‌کند. مقدار "local" یا یک شماره گره NUMA صریح (0، 1، 2، ...) را می‌گیرد. هنگامی که روی "local" تنظیم شود، گره NUMA محلی برای اسلات PCIe کارت شبکه (NIC) استفاده می‌شود (تعیین‌شده از /sys/class/net/iface/device/numa_node). اگر گره NUMA دستگاه قابل تعیین نباشد (برای مثال در سیستم‌های غیر NUMA)، یک هشدار ثبت شده و از پیکربندی وابستگی IRQ صرف‌نظر می‌شود.

هنگامی که هر دو گزینهٔ IRQAffinity= و IRQAffinityNUMA= مشخص شوند، اشتراک آن‌ها استفاده می‌شود. اگر اشتراک منجر به یک مجموعه خالی شود، یک خطا ثبت شده و هیچ وابستگی اعمال نمی‌شود. اگر IRQAffinityPolicy= تنظیم نشده باشد، هیچ اثری ندارد.

افزوده شده در نسخه 260.

ReceiveVLANCTAGHardwareAcceleration=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، شتاب‌دهنده سخت‌افزاری دریافت VLAN CTAG فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

TransmitVLANCTAGHardwareAcceleration=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، شتاب‌دهنده سخت‌افزاری ارسال VLAN CTAG فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

ReceiveVLANCTAGFilter=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، فیلتر کردن دریافت روی VLAN CTAGها فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

TransmitVLANSTAGHardwareAcceleration=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، شتاب‌دهنده سخت‌افزاری ارسال VLAN STAG فعال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

NTupleFilter=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، فیلترها و کنش‌های دریافت N-tuple فعال می‌شوند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

ReceiveFCS=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، مقدار توالی بررسی فریم (Frame Check Sequence یا FCS) بدون کوتاه کردن آن به بالای پشته ارسال می‌شود، و به فضای کاربری اجازه می‌دهد نرخ خطا یا سلامت پیوند را محاسبه کند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 258.

ReceiveAll=

یک مقدار بولی می‌گیرد. اگر روی true تنظیم شود، به رابط اجازه می‌دهد فریم‌های اترنت آسیب‌دیده را نیز دریافت کند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 258.

RxChannels=, TxChannels=, OtherChannels=, CombinedChannels=

تعداد کانال‌های دریافت، ارسال، سایر یا ترکیبی را به ترتیب مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۱...۴۲۹۴۹۶۷۲۹۵ یا "max" را می‌گیرد. اگر روی "max" تنظیم شود، حداکثر مقدار اعلام‌شده توسط سخت‌افزار استفاده خواهد شد. در صورت تنظیم نشدن، عدد تغییر نخواهد کرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 239.

RxBufferSize=, RxMiniBufferSize=, RxJumboBufferSize=, TxBufferSize=

حداکثر تعداد بسته‌های معلق در بافر دریافت NIC، بافر دریافت مینی، بافر دریافت جامبو، یا بافر ارسال را به ترتیب مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۱...۴۲۹۴۹۶۷۲۹۵ یا "max" را می‌گیرد. اگر روی "max" تنظیم شود، حداکثر مقدار اعلام‌شده توسط سخت‌افزار استفاده خواهد شد. در صورت تنظیم نشدن، عدد تغییر نخواهد کرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 244.

RxFlowControl=

یک مقدار بولی می‌گیرد. در صورت تنظیم، کنترل جریان دریافت را فعال می‌کند، که به عنوان پیام PAUSE دریافت اترنت نیز شناخته می‌شود (تولید و ارسال فریم‌های PAUSE اترنت). در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 246.

TxFlowControl=

یک مقدار بولی می‌گیرد. در صورت تنظیم، کنترل جریان ارسال را فعال می‌کند، که به عنوان پیام PAUSE ارسال اترنت نیز شناخته می‌شود (پاسخ دادن به فریم‌های PAUSE دریافت‌شدهٔ اترنت). در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 246.

AutoNegotiationFlowControl=

یک مقدار بولی می‌گیرد. در صورت تنظیم، مذاکره خودکار به رابط امکان می‌دهد تا اعلان‌های وضعیت را با دستگاه متصل‌شده مبادله کند تا دو دستگاه بتوانند در مورد پیکربندی PAUSE اترنت به توافق برسند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 246.

GenericSegmentOffloadMaxBytes=

حداکثر اندازه بسته تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی (GSO) را که دستگاه باید بپذیرد، مشخص می‌کند. پسوندهای معمول K، M، G پشتیبانی شده و بر مبنای ۱۰۲۴ درک می‌شوند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۱...۶۵۵۳۶. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 248.

GenericSegmentOffloadMaxSegments=

حداکثر تعداد بخش‌های تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی (GSO) را که دستگاه باید بپذیرد، مشخص می‌کند. یک عدد صحیح بدون علامت در محدوده ۱...۶۵۵۳۵. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است.

افزوده شده در نسخه 248.

UseAdaptiveRxCoalesce=, UseAdaptiveTxCoalesce=

ویژگی‌های بولی که در صورت تنظیم، تجمیع وقفه (coalescing) تطبیقی Rx/Tx را در صورتی که سخت‌افزار از آن پشتیبانی کند، فعال/غیرفعال می‌کنند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

RxCoalesceSec=, RxCoalesceIrqSec=, RxCoalesceLowSec=, RxCoalesceHighSec=, TxCoalesceSec=, TxCoalesceIrqSec=, TxCoalesceLowSec=, TxCoalesceHighSec=

این ویژگی‌ها تاخیر پیش از ایجاد وقفه‌های Rx/Tx را پس از ارسال/دریافت یک بسته پیکربندی می‌کنند. ویژگی‌های "Irq" زمانی اعمال می‌شوند که میزبان در حال سرویس‌دهی به یک IRQ باشد. ویژگی‌های "Low" و "High" در صورت فعال بودن تجمیع وقفه تطبیقی Rx/Tx، به ترتیب زمانی اعمال می‌شوند که نرخ بسته‌ها به زیر آستانه نرخ بسته پایین افت کند یا از آستانه نرخ بسته بالا فراتر رود. در صورت تنظیم نشدن، از مقادیر پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

RxMaxCoalescedFrames=, RxMaxCoalescedIrqFrames=, RxMaxCoalescedLowFrames=, RxMaxCoalescedHighFrames=, TxMaxCoalescedFrames=, TxMaxCoalescedIrqFrames=, TxMaxCoalescedLowFrames=, TxMaxCoalescedHighFrames=

این ویژگی‌ها حداکثر تعداد فریم‌هایی را که پیش از ایجاد یک وقفه Rx/Tx ارسال/دریافت می‌شوند، پیکربندی می‌کنند. ویژگی‌های "Irq" زمانی اعمال می‌شوند که میزبان در حال سرویس‌دهی به یک IRQ باشد. ویژگی‌های "Low" و "High" در صورت فعال بودن تجمیع وقفه تطبیقی Rx/Tx، به ترتیب زمانی اعمال می‌شوند که نرخ بسته‌ها به زیر آستانه نرخ بسته پایین افت کند یا از آستانه نرخ بسته بالا فراتر رود. در صورت تنظیم نشدن، از مقادیر پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

CoalescePacketRateLow=, CoalescePacketRateHigh=

این ویژگی‌ها به ترتیب آستانه نرخ بسته پایین و بالا (بیان‌شده بر حسب بسته در ثانیه) را پیکربندی می‌کنند و برای تعیین زمانی استفاده می‌شوند که تنظیمات تجمیع وقفه متناظر برای نرخ‌های بسته پایین و بالا در صورت فعال بودن تجمیع تطبیقی Rx/Tx اعمال شوند. در صورت تنظیم نشدن، از مقادیر پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

CoalescePacketRateSampleIntervalSec=

فاصله زمانی نمونه‌برداری از نرخ بسته مورد استفاده برای تجمیع تطبیقی Rx/Tx را پیکربندی می‌کند. این ویژگی نمی‌تواند صفر باشد. کمترین تفکیک‌پذیری زمانی پشتیبانی‌شده توسط این ویژگی ثانیه است. کسرهای ثانیه قبل از ارسال به هسته به سمت بالا گرد می‌شوند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

StatisticsBlockCoalesceSec=

مدت زمان تاخیر در به‌روزرسانی‌های بلوک آمار درون حافظه درایور. اگر درایور دارای بلوک آماری درون حافظه نباشد، این ویژگی نادیده گرفته می‌شود. این ویژگی نمی‌تواند صفر باشد. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 250.

MDI=

حالت رابط وابسته به رسانه (MDI) را برای رابط مشخص می‌کند. یک MDI رابط از پیاده‌سازی لایه فیزیکی به رسانه فیزیکی مورد استفاده برای حمل انتقال را توصیف می‌کند. یکی از کلمات زیر را می‌گیرد: "straight" (یا معادل آن: "mdi")، "crossover" (یا معادل آن: "mdi-x"، "mdix")، و "auto". هنگامی که روی "straight" باشد، حالت مستقیم MDI استفاده خواهد شد. هنگامی که روی "crossover" باشد، حالت متقاطع MDI (یعنی MDI-X) استفاده خواهد شد. هنگامی که روی "auto" باشد، وضعیت MDI به صورت خودکار تشخیص داده می‌شود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 251.

SR-IOVVirtualFunctions=

تعداد توابع مجازی SR-IOV را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده ۰...۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷ می‌گیرد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و به طور خودکار از مقادیر مشخص‌شده در تنظیمات VirtualFunction= در بخش‌های [SR-IOV] تعیین می‌شود.

افزوده شده در نسخه 251.

فناوری SR-IOV قابلیت تقسیم یک منبع PCI فیزیکی واحد را به توابع PCI مجازی فراهم می‌کند که سپس می‌توانند برای مثال به یک ماشین مجازی (VM) تزریق شوند. در مورد VFهای شبکه، SR-IOV با اجازه دادن به ترافیک برای دور زدن پشته شبکه ماشین میزبان، تاخیر و استفاده از CPU را برای ترافیک شبکه شمال-جنوب (یعنی ترافیکی با نقاط پایانی خارج از ماشین میزبان) کاهش می‌دهد.

وجود بخش [SR-IOV] در یک فایل .link باعث ایجاد و پیکربندی تابع مجازی مشخص‌شده می‌شود. درون یک فایل .network، تابع مجازی مشخص‌شده پیکربندی خواهد شد، اما باید از قبل وجود داشته باشد. برای پیکربندی چندین SR-IOV، چندین بخش [SR-IOV] را مشخص کنید.

بخش [SR-IOV] کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

VirtualFunction=

یک تابع مجازی (VF) را مشخص می‌کند، یک تابع سبک PCIe که صرفاً برای انتقال داده‌ها به داخل و خارج طراحی شده است. یک عدد صحیح در محدوده ۰...۲۱۴۷۴۸۳۶۴۶ می‌گیرد. این گزینه اجباری است.

افزوده شده در نسخه 251.

VLANId=

شناسه VLAN تابع مجازی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده ۱...۴۰۹۵ می‌گیرد.

افزوده شده در نسخه 251.

QualityOfService=

کیفیت خدمات (QoS) تابع مجازی را مشخص می‌کند. یک عدد صحیح در محدوده ۱...۴۲۹۴۹۶۷۲۹۴ می‌گیرد.

افزوده شده در نسخه 251.

VLANProtocol=

پروتکل VLAN تابع مجازی را مشخص می‌کند. مقدار "802.1Q" یا "802.1ad" را می‌گیرد.

افزوده شده در نسخه 251.

MACSpoofCheck=

یک مقدار بولی می‌گیرد. بررسی جعل آدرس MAC را کنترل می‌کند. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 251.

QueryReceiveSideScaling=

یک مقدار بولی می‌گیرد. امکان استعلام پیکربندی مقیاس‌پذیری سمت دریافت (RSS) تابع مجازی (VF) را تغییر وضعیت می‌دهد. اطلاعات RSS تابع مجازی مانند کلید هش RSS ممکن است در برخی دستگاه‌ها که این اطلاعات بین VF و تابع فیزیکی (PF) به اشتراک گذاشته می‌شود، حساس تلقی شود. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 251.

Trust=

یک مقدار بولی می‌گیرد. امکان تنظیم حالت اعتماد (trust mode) تابع مجازی (VF) را فراهم می‌کند. در صورت تنظیم، کاربران VF می‌توانند ویژگی خاصی را تنظیم کنند که ممکن است بر امنیت و/یا عملکرد تأثیر بگذارد. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 251.

LinkState=

امکان تنظیم وضعیت پیوند (link state) تابع مجازی (VF) را فراهم می‌کند. یک مقدار بولی یا مقدار ویژه "auto" را می‌گیرد. تنظیم روی "auto" به معنای بازتاب وضعیت پیوند تابع فیزیکی (PF) است، "yes" به VF اجازه می‌دهد با سایر VFهای روی این میزبان ارتباط برقرار کند حتی اگر وضعیت پیوند PF قطع (down) باشد، "no" باعث می‌شود سخت‌افزار هر بسته‌ای را که توسط VF ارسال می‌شود دور بریزد. در صورت تنظیم نشدن، از مقدار پیش‌فرض هسته استفاده خواهد شد.

افزوده شده در نسخه 251.

MACAddress=

آدرس MAC را برای تابع مجازی مشخص می‌کند.

افزوده شده در نسخه 251.

بخش [EnergyEfficientEthernet] قابلیت اترنت با مصرف بهینه انرژی (EEE) رابط را کنترل می‌کند، و کلیدهای زیر را می‌پذیرد:

Enable=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. هنگامی که true باشد، قابلیت اترنت با مصرف بهینه انرژی (EEE) روی رابط فعال خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و فعال‌سازی EEE بدون تغییر باقی خواهد ماند.

افزوده شده در نسخه 258.

TxLowPowerIdle=

یک آرگومان بولی می‌گیرد. هنگامی که true باشد، حالت بیکاری کم‌مصرف ارسال (Tx-LPI) قابلیت اترنت با مصرف بهینه انرژی روی رابط فعال خواهد شد. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و فعال‌سازی این حالت بدون تغییر باقی خواهد ماند.

افزوده شده در نسخه 258.

TxLowPowerIdleSec=

یک بازه زمانی را می‌گیرد. این گزینه پیکربندی می‌کند که رابط پس از ارسال، چه مدت نباید وارد حالت بیکاری کم‌مصرف شود. اگر خیلی کوتاه باشد، ممکن است کارایی را کاهش دهد. اگر خیلی طولانی باشد، ممکن است صرفه‌جویی در مصرف انرژی حاصل نشود. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و بازه زمانی بدون تغییر باقی خواهد ماند.

افزوده شده در نسخه 258.

LinkMode=

فهرستی از حالت‌های پیوند را می‌گیرد، برای مثال "1000baset-full". برای مقادیر ممکن جدول مربوط به تنظیم Advertise= در بخش [Link] در بالا را ببینید. این گزینه حالت‌های اتصال دارای قابلیت اترنت با مصرف بهینه انرژی را که باید اعلان شوند پیکربندی می‌کند. پیش‌فرض تنظیم‌نشده است و حالت‌های اعلان‌شده بدون تغییر باقی خواهند ماند.

افزوده شده در نسخه 258.

برخی تنظیمات مشخص‌کننده‌هایی را تفکیک می‌کنند که ممکن است برای نوشتن فایل‌های واحد عمومی با اشاره به پارامترهای زمان اجرا یا واحد استفاده شوند که هنگام بارگذاری فایل‌های واحد جایگزین می‌شوند. برای اینکه تنظیم معتبر باشد، مشخص‌کننده‌ها باید شناخته‌شده و قابل‌تفکیک باشند. مشخص‌کننده‌های زیر درک می‌شوند:

جدول 2. مشخص‌کننده‌های موجود در فایل‌های واحد

مشخص‌کننده مفهوم جزئیات
"%a" معماری یک رشته کوتاه که معماری سیستم محلی را مشخص می‌کند. رشته‌ای مانند x86، x86-64 یا arm64. برای فهرست کامل، به معماری‌های تعریف‌شده برای ConditionArchitecture= در systemd.unit(5) مراجعه کنید.
"%A" نسخه ایمیج سیستم‌عامل شناسه نسخه ایمیج سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد IMAGE_VERSION= در /etc/os-release خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به یک رشته خالی تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.
"%b" شناسه بوت شناسه بوت سیستم در حال اجرا، قالب‌بندی‌شده به صورت رشته. برای اطلاعات بیشتر به random(4) مراجعه کنید.
"%B" شناسه ساخت سیستم‌عامل شناسه ساخت سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد BUILD_ID= در /etc/os-release خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به یک رشته خالی تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.
"%H" نام میزبان نام میزبان سیستم در حال اجرا.
"%l" نام کوتاه میزبان نام میزبان سیستم در حال اجرا، کوتاه‌شده در اولین نقطه برای حذف هرگونه مؤلفه دامنه.
"%m" شناسه ماشین شناسه ماشینِ سیستم در حال اجرا، قالب‌بندی‌شده به صورت رشته. برای اطلاعات بیشتر به machine-id(5) مراجعه کنید.
"%M" شناسه ایمیج سیستم‌عامل شناسه ایمیج سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد IMAGE_ID= در /etc/os-release خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به یک رشته خالی تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.
"%o" شناسه سیستم‌عامل شناسه سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد ID= در /etc/os-release خوانده می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.
"%q" نام زیبای میزبان نام زیبای میزبانِ (pretty hostname) سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد PRETTY_HOSTNAME= در /etc/machine-info خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به نام کوتاه میزبان تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به machine-info(5) مراجعه کنید.
"%T" دایرکتوری فایل‌های موقت این یا /tmp است یا مسیری که "$TMPDIR"، "$TEMP" یا "$TMP" روی آن تنظیم شده‌اند. (توجه داشته باشید که دایرکتوری ممکن است بدون خط مورب انتهایی مشخص شود.)
"%v" انتشار هسته همانند خروجی دستور uname -r.
"%V" دایرکتوری برای فایل‌های موقت بزرگ‌تر و پایدار این یا /var/tmp است یا مسیری که "$TMPDIR"، "$TEMP" یا "$TMP" روی آن تنظیم شده‌اند. (توجه داشته باشید که دایرکتوری ممکن است بدون خط مورب انتهایی مشخص شود.)
"%w" شناسه نسخه سیستم‌عامل شناسه نسخه سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد VERSION_ID= در /etc/os-release خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به یک رشته خالی تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.
"%W" شناسه گونه سیستم‌عامل شناسه گونهٔ (واریانت) سیستم‌عاملِ سیستم در حال اجرا، همان‌طور که از فیلد VARIANT_ID= در /etc/os-release خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، به یک رشته خالی تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به os-release(5) مراجعه کنید.

مثال 1. /usr/lib/systemd/network/99-default.link

فایل link به نام 99-default.link که همراه با systemd ارائه می‌شود، سیاست‌های پیش‌فرض را برای نام رابط، نام‌های جایگزین و آدرس MAC پیوندها تعریف می‌کند.

[Match]
OriginalName=*
[Link]
NamePolicy=keep kernel database onboard slot path
AlternativeNamesPolicy=database onboard slot path
MACAddressPolicy=persistent

مثال 2. /etc/systemd/network/10-dmz.link

این مثال نام ثابت "dmz0" را به رابط با آدرس MAC برابر با 00:a0:de:63:7a:e6 اختصاص می‌دهد:

[Match]
MACAddress=00:a0:de:63:7a:e6
[Link]
Name=dmz0

NamePolicy= تنظیم نشده است، بنابراین Name= اعمال می‌شود. ما از پیشوند "10-" استفاده می‌کنیم تا این فایل در ابتدای فهرست قرار گیرد. توجه داشته باشید که این فایل باید قبل از 99-default.link قرار گیرد، یعنی برای اینکه اصلاً اعمال شود نیاز به یک پیشوند عددی دارد.

مثال 3. اعمال (مجدد) یک فایل .link روی یک رابط

پس از ایجاد یک فایل .link جدید یا تغییر یک فایل .link موجود، تنظیمات جدید ممکن است با دستورهای زیر روی رابط منطبق اعمال شوند:

$ sudo udevadm control --reload
$ sudo ip link set eth0 down
$ sudo udevadm trigger --verbose --settle --action add /sys/class/net/eth0

همچنین ممکن است لازم باشد قبل از عملیات فوق، سرویسی را که رابط شبکه را مدیریت می‌کند، برای مثال systemd-networkd.service(8) یا NetworkManager.service متوقف کنید و سپس پس از آن سرویس را مجدداً راه‌اندازی نمایید. برای جزئیات بیشتر درباره دستور udevadm، udevadm(8) را ببینید.

مثال 4. اشکال‌زدایی از تخصیص‌های NamePolicy=

$ sudo SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug udevadm test-builtin net_setup_link /sys/class/net/hub0
...
Parsed configuration file /usr/lib/systemd/network/99-default.link
Parsed configuration file /etc/systemd/network/10-eth0.link
ID_NET_DRIVER=cdc_ether
Config file /etc/systemd/network/10-eth0.link applies to device hub0
link_config: autonegotiation is unset or enabled, the speed and duplex are not writable.
hub0: Device has name_assign_type=4
Using default interface naming scheme 'v240'.
hub0: Policies did not yield a name, using specified Name=hub0.
ID_NET_LINK_FILE=/etc/systemd/network/10-eth0.link
ID_NET_NAME=hub0
...

پیکربندی صریح Name= در این حالت برنده می‌شود.

sudo SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug udevadm test-builtin net_setup_link /sys/class/net/enp0s31f6
...
Parsed configuration file /usr/lib/systemd/network/99-default.link
Parsed configuration file /etc/systemd/network/10-eth0.link
Created link configuration context.
ID_NET_DRIVER=e1000e
Config file /usr/lib/systemd/network/99-default.link applies to device enp0s31f6
link_config: autonegotiation is unset or enabled, the speed and duplex are not writable.
enp0s31f6: Device has name_assign_type=4
Using default interface naming scheme 'v240'.
enp0s31f6: Policy *keep*: keeping existing userspace name
enp0s31f6: Device has addr_assign_type=0
enp0s31f6: MAC on the device already matches policy *persistent*
ID_NET_LINK_FILE=/usr/lib/systemd/network/99-default.link
...

در این حالت، رابط قبلاً تغییر نام داده شده بود، بنابراین سیاست keep که به عنوان اولین گزینه در 99-default.link مشخص شده است به این معنی است که نام موجود حفظ می‌شود. اگر keep حذف می‌شد، یا اگر در مرحله‌ای از بوت قبل از انجام تغییر نام بودیم، ممکن بود در عوض خروجی زیر را دریافت کنیم:

enp0s31f6: Policy *path* yields "enp0s31f6".
enp0s31f6: Device has addr_assign_type=0
enp0s31f6: MAC on the device already matches policy *persistent*
ID_NET_LINK_FILE=/usr/lib/systemd/network/99-default.link
ID_NET_NAME=enp0s31f6
...

لطفاً توجه داشته باشید که جزئیات خروجی ممکن است تغییر کند.

مثال 5. /etc/systemd/network/10-internet.link

این مثال نام ثابت "internet0" را به رابط با مسیر دستگاه "pci-0000:00:1a.0-*" اختصاص می‌دهد:

[Match]
Path=pci-0000:00:1a.0-*
[Link]
Name=internet0

مثال 6. /etc/systemd/network/25-wireless.link

در اینجا یک مثال پیچیده آورده شده است که استفاده از تعداد زیادی از تنظیمات [Match] و [Link] را نشان می‌دهد.

[Match]
MACAddress=12:34:56:78:9a:bc
Driver=brcmsmac
Path=pci-0000:02:00.0-*
Type=wlan
Virtualization=no
Host=my-laptop
Architecture=x86-64
[Link]
Name=wireless0
MTUBytes=1450
BitsPerSecond=10M
WakeOnLan=magic
MACAddress=cb:a9:87:65:43:21

systemd-udevd.service(8), udevadm(8), systemd.netdev(5), systemd.network(5), systemd-network-generator.service(8)

1.
💣💥🧨💥💥💣 لطفاً توجه داشته باشید که این فایل‌های پیکربندی باید همیشه در دسترس باشند. اگر /usr/local/ یک پارتیشن جداگانه باشد، ممکن است در طول مراحل اولیه بوت در دسترس نباشد و نباید برای پیکربندی استفاده شود.
2.
اعتبارنامه‌های سیستم و سرویس
https://systemd.io/CREDENTIALS
3.
تخلیه بار قطعه‌بندی عمومی جزئی
https://docs.kernel.org/networking/segmentation-offloads.html#partial-generic-segmentation-offload
systemd 261.2