نام (NAME)

xfsdump - ابزار پشتیبان‌گیری افزایشی برای سامانه پرونده XFS

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

xfsdump -h
xfsdump [ گزینه‌ها ] -f مقصد [ -f مقصد ... ] سامانه‌پرونده
xfsdump [ گزینه‌ها ] - سامانه‌پرونده
xfsdump -I [ subopt=value ... ]

شرح (DESCRIPTION)

دستور xfsdump از پرونده‌ها و ویژگی‌های آن‌ها در یک سامانه پرونده نسخه پشتیبان تهیه می‌کند. پرونده‌ها در رسانه ذخیره‌سازی، یک فایل معمولی یا در خروجی استاندارد دامپ (پشتیبان‌گیری) می‌شوند. گزینه‌ها به مدیر سیستم اجازه می‌دهند که از تمام فایل‌ها، فقط از فایل‌هایی که پس از یک نسخه پشتیبان پیشین تغییر کرده‌اند، یا صرفاً فایل‌های مشخص‌شده در فهرستی از مسیرها پشتیبان تهیه کند.

ابزار xfsrestore(8) سامانه پرونده را با محتویات نسخه پشتیبان مجدداً بازسازی می‌کند.

هر بار اجرای xfsdump تنها از یک سامانه پرونده نسخه پشتیبان تهیه می‌کند. به این اجرا یک نشست پشتیبان‌گیری (dump session) گفته می‌شود. نشست پشتیبان‌گیری، سامانه پرونده را به یک یا چند جریان پشتیبان‌گیری (dump stream) تقسیم می‌کند که هر کدام به یک مقصد ارسال می‌شوند. این تفکیک به ترتیب شماره اینود (inode) سامانه پرونده و در مرزهایی انجام می‌شود که اندازه هر جریان تا جای ممکن برابر باشد. علاوه بر این، در صورت لزوم برای دستیابی به برابری اندازه جریان‌ها، نقاط شکست بین جریان‌ها ممکن است در میان فایل‌های بسیار بزرگ (در مرزهای extent) قرار گیرد. هر جریان می‌تواند روی چندین شیء رسانه‌ای (media object) امتداد یابد و یک شیء رسانه‌ای منفرد می‌تواند شامل چندین جریان باشد. نمونه معمول یک شیء رسانه‌ای، نوار کاست (tape cartridge) است. شیء رسانه‌ای، جریان پشتیبان‌گیری را به صورت یک یا چند فایل رسانه‌ای (media file) ثبت می‌کند. یک فایل رسانه‌ای یک نسخه پشتیبان جزئی مستقل است که هدف آن به حداقل رساندن تأثیر نقص‌های رسانه بر کل جریان پشتیبان به بهای افزایش زمان پشتیبان‌گیری است. به‌طور پیش‌فرض تنها یک فایل رسانه‌ای نوشته می‌شود مگر اینکه اندازه آن با استفاده از گزینه -d مشخص گردد. روش‌های دیگر، مانند تهیه یک نسخه دوم از تصویر پشتیبان، محافظت بیشتری نسبت به فایل‌های رسانه‌ای متعدد در برابر خرابی‌های رسانه فراهم می‌کنند.

دستور xfsdump یک موجودی (inventory) برخط از پشتیبان‌ها را در /var/lib/xfsdump/inventory نگهداری می‌کند. گزینه -I محتویات این موجودی را به صورت سلسله‌مراتبی نمایش می‌دهد. سطوح این سلسله‌مراتب عبارتند از: سامانه پرونده (filesystem)، نشست پشتیبان‌گیری (dump session)، جریان (stream) و فایل رسانه‌ای (media file).

گزینه‌های xfsdump عبارتند از:

-a

مشخص می‌کند فایل‌هایی که تسهیلات مهاجرت داده‌ها (DMF) از آن‌ها کپی برون‌خط کامل دارد (فایل‌های دوحالته یا dual-state) به عنوان فایل‌های برون‌خط (OFL) در نظر گرفته شوند. این بدان معناست که داده‌های این فایل‌ها توسط xfsdump ذخیره نمی‌شود و اندازه فایل پشتیبان کوچک‌تر خواهد شد. اگر بعداً پرونده بازیابی شود، داده‌های آن همچنان از طریق DMF در دسترس خواهند بود. اگر هر دو گزینه '-a' و '-z' مشخص شوند، گزینه '-a' اولویت خواهد داشت (گزینه '-z' در زیر را ببینید).

-b blocksize

اندازه بلوک بر حسب بایت را برای عملیات پشتیبان‌گیری مشخص می‌کند. برای بازیابی از نوار باید همان اندازه بلوک مشخص شود. اگر گزینه -m استفاده نشود، نیازی به تعیین -b نیست و به جای آن اندازه بلوک پیش‌فرض 1 مگابایت استفاده می‌شود.

-c progname

استفاده از برنامه مشخص‌شده برای هشدار به مدیر سیستم در زمان نیاز به تعویض رسانه. این برنامه هشداردهنده معمولاً اسکریپتی برای ارسال ایمیل یا باز کردن یک پنجره جهت جلب توجه مدیر است.

-d filesize

اندازه فایل‌های رسانه‌ای را بر حسب مگابایت مشخص می‌کند. اگر تعیین نشود، xfsdump داده‌ها را روی نوار با استفاده از یک فایل رسانه‌ای در هر شیء رسانه‌ای می‌نویسد. اگر برای مثال یک فایل رسانه‌ای روی یک نوار جا نشود، ممکن است اندازه مشخص‌شده نیاز به تنظیم داشته باشد.

-e

اجازه می‌دهد فایل‌ها از عملیات پشتیبان‌گیری مستثنی شوند. این گزینه باعث می‌شود xfsdump فایل‌هایی را که ویژگی "no dump" برای آن‌ها تنظیم شده نادیده بگیرد. بخش "مستثنی کردن تک‌تک فایل‌ها" را برای جزئیات تنظیم این ویژگی ببینید.

-f dest [ -f dest ... ]

یک مقصد پشتیبان‌گیری را مشخص می‌کند. مقصد می‌تواند مسیر یک دستگاه (مانند درایو نوار)، یک فایل معمولی یا یک درایو نوار راه دور باشد (rmt(8) را ببینید). در صورت استفاده از گزینه خروجی استاندارد (یک علامت - تنها قبل از مشخصات سامانه پرونده منبع)، این گزینه باید حذف شود.

-l level

سطح پشتیبان‌گیری را از 0 تا 9 تعیین می‌کند. سطح پشتیبان‌گیری مشخص می‌کند که این پشتیبان‌گیری نسبت به کدام نسخه پایه سنجیده می‌شود. نسخه پایه، جدیدترین نسخه پشتیبان در یک سطح پایین‌تر است. پشتیبان‌گیری سطح 0 مطلق و کامل است - از تمام فایل‌ها نسخه پشتیبان تهیه می‌شود. سطحی که در آن 1 <= level <= 9 باشد، پشتیبان‌گیری افزایشی (incremental dump) نامیده می‌شود. تنها فایل‌هایی که پس از نسخه پایه تغییر کرده‌اند پشتیبان‌گیری می‌شوند. پشتیبان‌گیری از زیردرخت‌ها (گزینه -s در زیر را ببینید) نمی‌تواند به عنوان پایه برای پشتیبان‌های افزایشی استفاده شود.

-m

استفاده از پروتکل نوار کمینه (minimal tape protocol) برای مقاصد نواری غیر SCSI یا مقاصد راه دور که درایوهای نوار لینوکسی SCSI یا IRIX نیستند. این گزینه بدون مشخص کردن اندازه بلوک (گزینه -b در بالا) قابل استفاده نیست.

-o

رونویسی روی نوار. با این گزینه، xfsdump ابتدا نوار را برای بررسی محتویات نمی‌خواند. این گزینه ممکن است زمانی استفاده شود که xfsdump قادر به تشخیص اندازه بلوک نوار نباشد.

-p interval

باعث چاپ گزارش‌های پیشرفت در فواصل زمانی مشخص می‌شود. مقدار interval بر حسب ثانیه داده می‌شود. گزارش پیشرفت نشان می‌دهد چه تعداد فایل ذخیره شده، تعداد کل فایل‌ها، درصد داده‌های پشتیبان‌گیری‌شده و زمان سپری‌شده چقدر است.

-q

درایو نوار مقصد یک نوار QIC است. نوارهای QIC تنها از اندازه بلوک ۵۱۲ بایت استفاده می‌کنند که xfsdump باید تدابیر خاصی برای آن در نظر بگیرد.

-s pathname [ -s pathname ... ]

پشتیبان‌گیری را به فایل‌های موجود در مسیرهای مشخص‌شده (زیردرخت‌ها) محدود می‌کند. مسیر pathname باید نسبت به نقطه اتصال (mount point) سامانه پرونده باشد. برای مثال، اگر یک سامانه پرونده در /d2 متصل شده باشد، آرگومان pathname برای پوشه /d2/users برابر "users" است. مسیر می‌تواند یک فایل یا یک دایرکتوری باشد؛ اگر دایرکتوری باشد، کل سلسله‌مراتب فایل‌ها و زیرشاخه‌های آن دایرکتوری ذخیره می‌شوند. پشتیبان‌های زیردرخت نمی‌توانند به عنوان پایه برای پشتیبان‌های افزایشی استفاده شوند (گزینه -l در بالا را ببینید).

-t file

زمان پشتیبان‌گیری را به جای استفاده از زمان فعلی، روی زمان تغییر پرونده file تنظیم می‌کند. دستور xfsdump از زمان پشتیبان برای تعیین فایل‌هایی که باید در پشتیبان‌گیری افزایشی ذخیره شوند استفاده می‌کند. این گزینه باید هنگام پشتیبان‌گیری از اسنپ‌شات‌ها (snapshots) استفاده شود تا زمان پشتیبان با زمان گرفته شدن اسنپ‌شات مطابقت داشته باشد. در غیر این صورت ممکن است فایل‌های تغییریافته پس از اسنپ‌شات در پشتیبان افزایشی بعدی نادیده گرفته شوند.

-v verbosity

-v subsys=verbosity[,subsys=verbosity,...]

سطح جزئیات پیام‌های نمایش‌داده‌شده را مشخص می‌کند. آرگومان verbosity می‌تواند به صورت رشته یا عدد صحیح باشد. مقادیر رشته‌ای مجاز: silent، verbose، trace، debug یا nitty. در صورت ارسال عدد صحیح، مقادیر 0 تا 5 مجاز هستند. مقادیر 0 تا 4 متناظر با رشته‌های ذکرشده هستند. مقدار 5 خروجی اشکال‌زدایی با جزئیات بیشتر تولید می‌کند.

شکل اول این گزینه ثبت پیام‌ها را در تمام زیرسیستم‌های پشتیبان‌گیری فعال می‌کند. شکل دوم اجازه می‌دهد سطح ثبت پیام به ازای هر زیرسیستم کنترل شود. این دو شکل می‌توانند ترکیب شوند (مثال زیر را ببینید). آرگومان subsys می‌تواند یکی از این مقادیر باشد: general، proc، drive، media، inventory، inomap و excluded_files.

برای مثال، برای پشتیبان‌گیری از سامانه پرونده ریشه با فعال بودن سطح trace برای تمام زیرسیستم‌ها:

# xfsdump -v trace -f /dev/tape /

برای فعال‌سازی سطح اشکال‌زدایی debug برای عملیات‌های درایو و رسانه:

# xfsdump -v drive=debug,media=debug -f /dev/tape /

برای فعال‌سازی trace برای تمام زیرسیستم‌ها و debug فقط برای درایو:

# xfsdump -v trace,drive=debug -f /dev/tape /

برای فهرست کردن فایل‌هایی که از پشتیبان‌گیری مستثنی می‌شوند:

# xfsdump -e -v excluded_files=debug -f /dev/tape /

-z size

حداکثر اندازه فایل‌ها بر حسب کیلوبایت را برای گنجانده شدن در نسخه پشتیبان مشخص می‌کند. فایل‌های بزرگ‌تر از این اندازه از نسخه پشتیبان مستثنی می‌شوند، به جز فایل‌های دوحالته DMF زمانی که گزینه '-a' مشخص شده باشد (گزینه '-a' در بالا را ببینید). در صورت تعیین هر دو، گزینه '-a' بر '-z' اولویت دارد. این اندازه تخمینی بر اساس تعداد بلوک‌های دیسک استفاده‌شده توسط فایل است و سوراخ‌های فایل‌های خلوت (sparse) را شامل نمی‌شود. به عبارت دیگر، اندازه نشان‌دهنده فضایی است که فایل در نسخه پشتیبان اشغال می‌کند. در بازیابی تعاملی، فایل نادیده‌گرفته‌شده با دستور 'ls' در xfsrestore قابل مشاهده است، اما با دستورات 'add' و 'extract' چیزی بازیابی نخواهد شد.

-A

عدم ذخیره ویژگی‌های گسترش‌یافته فایل‌ها (extended attributes). هنگام پشتیبان‌گیری از سامانه پرونده‌ای که در محیط DMF مدیریت می‌شود، این گزینه نباید استفاده شود. سیستم DMF وضعیت مهاجرت فایل را در ویژگی‌های گسترش‌یافته ذخیره می‌کند. در صورت عدم حفظ این ویژگی‌ها هنگام بازیابی، فایل‌های مهاجرت‌یافته توسط DMF قابل بازخوانی نخواهند بود. توجه داشته باشید که پشتیبان‌های حاوی ویژگی‌های گسترش‌یافته فایل با نسخه‌های قدیمی xfsrestore(8) قابل بازیابی نیستند.

-B session_id

شناسه نشست پشتیبان‌گیری که این نشست باید بر پایه آن انجام شود را مشخص می‌کند. در صورت تعیین این گزینه، گزینه‌های -l (سطح) و -R (ازسرگیری) مجاز نیستند. در عوض، xfsdump با بررسی سطح و ویژگی‌های قطع‌شدگی نشست پایه، تشخیص می‌دهد که آیا نشست فعلی باید افزایشی یا ادامه‌یافته (resumed) باشد. اگر نشست پایه قطع شده باشد، نشست فعلی ادامه همان پایه در همان سطح خواهد بود؛ در غیر این صورت یک پشتیبان افزایشی با سطحی یک واحد بالاتر از سطح پایه خواهد بود. این گزینه اجازه می‌دهد پشتیبان‌های افزایشی و ازسرگرفته‌شده بر اساس هر پشتیبان پیشین (نه فقط جدیدترین) شکل بگیرند.

-D

کنترل می‌کند که کدام شاخه‌ها در طول یک پشتیبان‌گیری افزایشی ذخیره شوند. به‌طور پیش‌فرض شاخه‌های تغییرنیافته در صورتی که فایل‌ها یا شاخه‌های زیرین آن‌ها تغییر کرده باشند ذخیره می‌شوند. این کار باعث ایجاد یک نسخه پشتیبان مستقل و خودکفا می‌شود؛ به طوری که اگر نسخه پایه از دست برود یا بدانید فایل مورد نظر در نسخه افزایشی است، می‌توانید فقط همان را بدون نیاز به لود کردن نسخه پایه بازیابی کنید. با این حال این روش نیازمند پیمایش بالقوه سنگین در سامانه پرونده است.

هنگامی که -D مشخص شود، شاخه‌های بدون تغییر پشتیبان‌گیری نمی‌شوند. این امر منجر به پشتیبان‌گیری سریع‌تر می‌شود، اما فایل‌ها در شاخه orphanage (یتیم‌خانه) در xfsrestore(8) قرار می‌گیرند مگر اینکه ابتدا نسخه(های) پایه بارگذاری شوند.

-E

پاک‌سازی پیشین رسانه (Pre-erase media). اگر این گزینه مشخص شود، رسانه پیش از استفاده پاک می‌شود. مدیر سیستم برای تایید فراخوانده می‌شود، مگر اینکه گزینه -F نیز مشخص شده باشد.

-F

عدم درخواست تایید از مدیر سیستم (حالت اجباری). هنگامی که xfsdump با شیء رسانه‌ای حاوی داده‌های غیر xfsdump مواجه شود، معمولاً از مدیر برای رونویسی اجازه می‌خواهد. با این گزینه رونویسی بدون هیچ پرسشی انجام می‌شود. همچنین هنگامی که رسانه در طول پشتیبان‌گیری پر شود، معمولاً از مدیر پرسیده می‌شود که آیا رسانه جدیدی ارائه می‌دهد یا خیر؛ با این گزینه، پشتیبان‌گیری به جای آن قطع می‌شود.

-I

نمایش موجودی (inventory) برنامه xfsdump (هیچ پشتیبان‌گیری انجام نمی‌شود). برنامه xfsdump هر نشست پشتیبان‌گیری را در یک موجودی آنلاین در /var/lib/xfsdump/inventory ثبت می‌کند. برنامه xfsdump از این موجودی برای تعیین پایه پشتیبان‌های افزایشی استفاده می‌کند. این موجودی همچنین برای شناسایی دستی یک نشست جهت بازیابی مفید است. زیرگزینه‌های فیلتر کردن این نمایش در ادامه آمده است.

-J

جلوگیری از به‌روزرسانی عادی موجودی. این گزینه زمانی مفید است که رسانه مقصد بعداً دور انداخته یا رونویسی خواهد شد.

-K

تولید نسخه پشتیبان با فرمت نسخه ۲ به جای فرمت فعلی. این گزینه زمانی مفید است که نسخه پشتیبان قرار است روی سیستمی با نسخه قدیمی xfsrestore بازیابی شود که فرمت جدید را نمی‌شناسد. استفاده از این گزینه در غیر این موارد توصیه نمی‌شود.

-L session_label

یک برچسب برای نشست پشتیبان‌گیری مشخص می‌کند. می‌تواند هر رشته دلخواهی تا ۲۵۵ کاراکتر باشد.

-M label [ -M label ... ]

یک برچسب برای اولین شیء رسانه‌ای (برای مثال کارتریج نوار) نوشته‌شده روی مقصد متناظر در طول نشست مشخص می‌کند. می‌تواند هر رشته دلخواهی تا ۲۵۵ کاراکتر باشد. می‌توان چندین برچسب شیء رسانه‌ای مشخص کرد، یکی برای هر مقصد.

-O options_file

درج گزینه‌های موجود در پرونده options_file در ابتدای خط فرمان. گزینه‌ها دقیقاً همان‌گونه که در خط فرمان تایپ می‌شوند نوشته می‌شوند. علاوه بر این، کاراکترهای خط جدید (\n) می‌توانند به عنوان فاصله سفید استفاده شوند. گزینه‌ها قبل از تمام گزینه‌های داده‌شده در خط فرمان و درست پس از نام دستور قرار می‌گیرند. تنها یک گزینه -O می‌تواند استفاده شود و استفاده بازگشتی نادیده گرفته می‌شود. سامانه پرونده منبع نمی‌تواند در options_file مشخص شود.

-R

ازسرگیری یک نشست پشتیبان‌گیری قطع‌شده پیشین. اگر جدیدترین پشتیبان در سطح این نسخه (گزینه -l) قطع شده باشد، این نسخه تنها شامل فایل‌هایی خواهد بود که در نسخه قطع‌شده نبوده‌اند و با سطح افزایشی سازگار هستند. با این حال، فایل‌های موجود در نسخه قطع‌شده که پس از آن تغییر کرده‌اند دوباره ذخیره می‌شوند.

-T

غیرفعال کردن مهلت زمانی گفتگوهای تعاملی. هنگامی که گزینه -F مشخص نشده باشد، xfsdump از مدیر برای برچسب‌ها و تعویض رسانه‌ها درخواست اطلاعات می‌کند. این گفتگوها معمولاً در صورت عدم پاسخ مهلت زمانی دارند؛ این گزینه از پایان زمان جلوگیری می‌کند.

-Y length

مشخص کردن طول حلقه بافر ورودی/خروجی. دستور xfsdump از یک حلقه از بافرهای خروجی برای دستیابی به حداکثر توان پردازشی هنگام نوشتن روی درایوهای نوار استفاده می‌کند. طول پیش‌فرض ۳ است. با این حال این قابلیت در حال حاضر در لینوکس فعال نیست و این گزینه بی‌اثر است.

-

علامت - به تنهایی باعث می‌شود جریان پشتیبان‌گیری به خروجی استاندارد هدایت شود، جایی که می‌تواند به ابزار دیگری مانند xfsrestore(8) پایپ شده یا به یک فایل هدایت شود. این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه -f استفاده شود. علامت - باید بعد از تمام گزینه‌های دیگر و قبل از مشخص کردن سامانه پرونده بیاید.

سامانه پرونده (filesystem) می‌تواند به عنوان نقطه اتصال یا به عنوان یک فایل دستگاه ویژه (مانند /dev/dsk/dks0d1s0) مشخص شود. سامانه پرونده برای پشتیبان‌گیری باید متصل (mounted) باشد.

نکات (NOTES)

$ chattr +d file

$ chattr -R +d directory

مثال‌ها (EXAMPLES)

برای اجرای پشتیبان‌گیری سطح 0 تک‌جریانی از سامانه پرونده ریشه روی یک درایو نوار محلی، همراه با پرسش برچسب‌های نشست و رسانه در صورت نیاز:

# xfsdump -f /dev/tape /

برای تعیین صریح برچسب‌های نشست و رسانه:

# xfsdump -L session_1 -M tape_0 -f /dev/tape /

برای انجام پشتیبان‌گیری روی نوار راه دور با پروتکل rmt کمینه و اندازه بلوک 64k:

# xfsdump -m -b 65536 -f otherhost:/dev/tape /

برای انجام پشتیبان‌گیری سطح 0 چندجریانی روی دو درایو نوار محلی:

# xfsdump -L session_2 -f /dev/rmt/tps4d6v -M tape_1 \
          -f /dev/rmt/tps5d6v -M tape_2 /

برای انجام پشتیبان‌گیری سطح 1 نسبت به آخرین پشتیبان سطح 0 ثبت‌شده در موجودی:

# xfsdump -l 1 -f /dev/tape /

برای کپی کردن محتویات یک سامانه پرونده به یک دایرکتوری دیگر (xfsrestore(8) را ببینید):

# xfsdump -J - / | xfsrestore -J - /new

فایل‌ها (FILES)

/var/lib/xfsdump/inventory

پایگاه داده موجودی پشتیبان‌ها

همچنین ببینید (SEE ALSO)

attr(1), rmt(8), xfsrestore(8), xfsinvutil(8), xfs_quota(8), attr_get(2).

تشخیص و کد‌های خروجی (DIAGNOSTICS)

کد خروجی در صورت اتمام عادی 0 است و در صورت وقوع خطا یا پایان یافتن عملیات توسط مدیر، غیر صفر خواهد بود.

برای تمام سطوح جزئیات بیشتر از 0 (silent)، آخرین خط خروجی وضعیت خاتمه پشتیبان را نشان می‌دهد که به این صورت است:

xfsdump: Dump Status: code

که در آن code یکی از مقادیر زیر است: SUCCESS (پایان موفقیت‌آمیز)، INTERRUPT (قطع‌شده)، QUIT (رسانه دیگر قابل استفاده نیست)، INCOMPLETE (پشتیبان‌گیری ناقص)، FAULT (خطای نرم‌افزاری) و ERROR (خطای منبع). تمام تلاش‌ها انجام خواهد شد تا نحو و معنای این پیام در نسخه‌های آینده xfsdump بدون تغییر باقی بماند.

پیام ``xfsdump: WARNING: unable to open directory: ino N: Invalid argument'' می‌تواند در سامانه‌هایی رخ دهد که هم‌زمان با اجرای xfsdump به‌طور فعال در حال تغییر هستند. این موضوع می‌تواند برای اینود دایرکتوری یا فایل رخ دهد؛ فایل‌های متأثر در نسخه پشتیبان قرار نمی‌گیرند و فایل‌های زیر دایرکتوری‌های متأثر توسط xfsrestore در دایرکتوری orphanage قرار داده خواهند شد.

اشکالات (BUGS)

دستور xfsdump از سامانه‌های پرونده متصل‌نشده پشتیبان نمی‌گیرد.

فیلد تناوب پشتیبان‌گیری در پرونده /etc/fstab پشتیبانی نمی‌شود.

برنامه xfsdump از برنامه هشداردهنده تنها زمانی که تعویض رسانه لازم باشد استفاده می‌کند.

برنامه xfsdump نیازمند دسترسی ریشه (root) است (به جز برای نمایش موجودی).

برنامه xfsdump تنها می‌تواند از سامانه‌های پرونده XFS پشتیبان تهیه کند.

قالب رسانه استفاده‌شده توسط xfsdump تنها توسط xfsrestore قابل درک است.

برنامه xfsdump نحوه مدیریت CD-ROM یا سایر دیسک‌های جداشدنی را نمی‌داند.

اگر روی یک دستگاه از دو سامانه پرونده XFS پشتیبان گرفته شود و هر دو دارای شناسه یکسان (UUID) باشند، xfsdump در هنگام پشتیبان‌گیری افزایشی یا ازسرگرفته‌شده دچار سردرگمی می‌شود. از آنجا که xfsdump از UUID برای شناسایی استفاده می‌کند، یک مجموعه واحد از موجودی برای هر دو سامانه به جای دو مجموعه نگهداری می‌نماید. این حالت تنها زمانی ممکن است رخ دهد که از dd یا سایر ابزارهای کپی بلوک‌به‌بلوک برای کپی سامانه پرونده استفاده شده باشد. برای جزئیات بیشتر به xfs_copy(8) و xfs(5) مراجعه کنید.